«Γι′ αυτό οι κατέχοντες την Γνώση δεν αρέσκονται στους πολλούς, ούτε οι πολλοί τους θέλουν. Τους θεωρούν μανιακούς και τους περιγελούν, και τους μισούν και τους καταφρονούν και σε ορισμένες περιπτώσεις τους φονεύουν.
»Τις συζητήσεις με τους πολλούς να τις αποφεύγεις. Δεν θέλω να τους αποφεύγεις από φθόνο, αλλά διότι από τους πολλούς θα θεωρηθείς γελοίος. Και αυτά τα λόγια έχουν ελάχιστους ακροατές και σύντομα ούτε λίγους θα έχουν. Έχουν κάτι ιδιαίτερο μέσα τους αυτά τα λόγια…»
Ερμητικά Κείμενα, Ερμής Τριμέγιστος, αποσπ. 11,4-5
«Quanto si mostra meno tanto e pui bella»
(όσο λιγότερο δείχνεται, τόσο oμορφότερο είναι)
Μεσαιωνικό Μυητικό Ρητό
«Με έβαζαν να ορκιστώ τους πιο φοβερούς και τρομερούς όρκους μυστικότητας, για να έρθουν μετά να μου εμπιστευτούν με απόλυτη μυστικότητα το… Εβραϊκό αλφάβητο»
Άλιστερ Κρόουλυ
Αφορμή για αυτό το κείμενο παίρνω από διάφορα γεγονότα που έρχονται κατά καιρούς στην επικαιρότητα, από διάφορες συζητήσεις που γίνονται συχνά μεταξύ των ανήσυχων και των ‘‘ψαγμένων’’, αλλά και από προσωπικές εμπειρίες…
Το θέμα αφορά σε εκείνο το είδος της μυστικής γνώσης, σ’ ένα θρυλούμενο απόκρυφο μυστικό, που αφήνεται να εννοηθεί πως πρέπει να μένει περιορισμένο σε έναν μικρό κύκλο μυημένων, να ψιθυρίζεται μονάχα ανάμεσα σε λίγα κι επιλεγμένα άτομα, προστατευμένο από τους πολλούς και τους αδαείς…
Το σενάριο και τα ερωτήματα
Οι διάφορες νεομυθολογίες περί Μυστικής Γνώσης – που όπως όλες οι νεομυθολογίες, εκτός από τα πολλά επινοημένα στοιχεία περιέχουν και ψήγματα αληθειών – ισχυρίζονται πως οι αθώοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη θα έπεφταν εμβρόντητοι από τα σύννεφα αν μάθαιναν, σε σχέση με αυτά που παρουσιάζονται σαν δήθεν ιστορικές αλήθειες, πώς ακριβώς ελέγχεται η Γνώση δια μέσου των αιώνων και πώς υποκινούνται τα γεγονότα παρασκηνιακά μέσα σε κάθε εποχή, από τα διάφορα μυστικά κέντρα εξουσίας.
Γιατί η Γνώση είναι Δύναμη και, φυσικά, η κάθε εξουσία την θέλει δική της. Και καθώς οι εξωτερικές μορφές της εξουσίας αλλάζουν, ο κοινός παρανομαστής όλων, ο έλεγχος της ανθρωπότητας, από αρχαιοτάτων χρόνων, μέσα από μία μυστική γραμμική συνέχεια, διατηρείται από τα διάφορα Ιερατεία και τα παρακλάδια τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ο απλός κόσμος να βρίσκεται σε πλήρη άγνοια για το τι διακυβεύεται πίσω από την πλάτη του, και όσα μαθαίνει να προέρχονται είτε από αμυδρές πληροφορίες είτε από τις τελικές συνέπειες ενός μυστικού πολέμου…
Ενώ λοιπόν αυτά ισχυρίζονται οι διάφορες νεομυθολογίες και οι φήμες, ο κοινός κόσμος, με το απλό σκεπτικό του, μένει να αναρωτιέται :
Γιατί πρέπει κάποια πράγματα να κρατιούνται μυστικά ;
Γιατί δεν πρέπει να μιλάμε για κάποια πράγματα σε μη γνώστες ;
Ποιά είναι τα κριτήρια για τους εκλεκτούς που κατέχουν αυτήν την ‘‘Γνώση’’ ;
Ποιός αποφασίζει για το ποιος θα γνωρίζει και ποιος όχι ;
Αν γνωρίζεις κάτι, που μπορεί να βοηθήσει κάποιον, γιατί να μην το κάνεις άμεσα ;
Γιατί κάποιοι να αποφασίζουν για μένα ;
Παρακάτω θα παρουσιάσουμε εν συντομία δύο από εκείνες τις απόψεις που υποστηρίζουν αντίστοιχα τις δύο διαφορετικές πλευρές του ζητήματος.
Άποψη 1η : Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος να μάθει
Σύμφωνα με την μία άποψη, υπάρχει εκείνη η Γνώση που πρέπει να κρύβεται επειδή η ανθρωπότητα δεν είναι ακόμη αρκετά ώριμη για να την δεχτεί. Σε περίπτωση που αυτή η Γνώση αποκαλυφθεί πρόωρα κινδυνεύει να εκφυλιστεί από τους ανθρώπους.
Ο συνηθισμένος κόσμος μάς έχει δείξει ότι σκανδαλίζεται εύκολα από γεγονότα που δεν μπορεί να ελέγξει όλες τις παραμέτρους τους, από πράγματα που δεν κατανοεί και τα οποία μεταφράζει βιαστικά σύμφωνα με τις δικές του προκαταλήψεις και συσκοτισμένες ιδέες.
Οι διάφορες θρησκείες ανά τον κόσμο, για παράδειγμα, λέει η άποψη αυτή, είναι αποτέλεσμα της κοινοποίησης μιας τέτοιας Γνώσης στους ανθρώπους. Από κάποια φωτισμένα άτομα δόθηκε μια διδασκαλία, αλλά στην συνέχεια οι κοινοί άνθρωποι, μέσα στην αδυναμία τους να την κατανοήσουν, την μετέτρεψαν σιγά-σιγά σε μια απλή θρησκεία, σ’ ένα τυπικό τελετουργικό, σε μια δοξασία δίχως νόημα, ή ακόμη χειρότερα την διαστρέβλωσαν καταστρέφοντάς την.
Έτσι, μια τέτοια Γνώση πρέπει να δίνεται μόνο σε λίγους, που έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να την δεχτούν και για τους οποίους έχει εξασφαλιστεί, όσο γίνεται περισσότερο, ότι δεν θα την αλλοιώσουν ή παρερμηνεύσουν.
Άποψη 2η : Δεν κρύβουν καμία γνώση
Σύμφωνα με την άλλη άποψη, όμως, η Γνώση που απλώς προσφέρεται σε λίγους μυημένους, μέσα από ξερά τυπικά και μυητικές κλίμακες, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι μια χρήσιμη γνώση. Οι λίγοι μυημένοι δέχονται αυτήν την Γνώση σαν έτοιμη και αναμασημένη τροφή, την οποία οι ίδιοι δεν μπορούν να επεξεργαστούν, και το μόνο που μπορεί να τους επιφέρει είναι η μετατροπή τους σε πειθήνια όργανα των καθοδηγητών τους.
Υπάρχει μια ιστορία σύμφωνα με την άποψη αυτή, που αναφέρεται σε έναν επιτυχημένο ζαχαροπλάστη και σ΄ έναν παραδοσιακό αρτοποιό μάστορα. Ο πρώτος χρησιμοποιούσε έτοιμα εμπορικά πακέτα στην δουλειά του, έβαζε την πλάτη μπροστά όταν πρόσθετε διάφορα συστατικά και αρώματα, κι όλο καυχιόταν για τα μυστικά του. Ο δεύτερος δούλευε με πρωτογενή υλικά – αλεύρι, βούτυρο, ζάχαρη, αυγά – τα οποία διάλεγε μόνος του, και ακολουθούσε την σοφή του τέχνη έτσι όπως είχε προκύψει μέσα από την δική του εμπειρία. Αν κάποια στιγμή συζητούσες και με τους δύο για το πώς φτιάχνουν τα προϊόντα τους, ο πρώτος θα σου απαντούσε με κρυψίνοια πως «αυτά είναι μυστικά της δουλειάς», κι αν τον πίεζες περισσότερο το πολύ να πρόσθετε αδιάφορα πως «έτσι απλώς πρέπει να συμβαίνει για να γίνεται η δουλειά». Ο δεύτερος, όμως, αν τον ρωτούσες, θα σου απαντούσε με χαρά και μεράκι για όλη την πορεία της δουλειάς του, για τους κανόνες και τα συστατικά που χρησιμοποίησε, και την χαρά της δημιουργίας.
Σύμφωνα με την άποψη αυτή, κανένα πραγματικό μυστικό δεν μπορεί να μεταλαμπαδευτεί μέσα από μυστικές οργανώσεις και τυπικά. Τα μυστικά αποκτιόνται μόνο με την πείρα και δεν είναι δυνατό να μπουν σε λόγια, δεν μπορούν να προσφερθούν έτοιμα γιατί έτσι αυτομάτως ακυρώνονται.
Συνωμοσιολογικός επίλογος
Ίσως τελικά να είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς τις αντιφάσεις και τα παράδοξα όταν ασχολείται με όλα αυτά. Και ίσως όλα αυτά να καταλήγουν σε ένα πολύπλοκο παιχνίδι συνωμοσιών, ανάμεσα σε ομάδες που κινούνται στην σκια και στο φως, ένα περίτεχνο σκακιστικό παιχνίδι, από αυτά που ετσι κι αλλιώς συντελούνται στο προσκήνιο αλλά και στα παρασκήνια του κόσμου μας.
http://www.antidogma.gr/?p=619
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου