Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

«Καταλανική Εταιρεία»: Οι φοβεροί μισθοφόροι που προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές στην Ελλάδα του 14ου αιώνα

«Καταλανική Εταιρεία»: Οι φοβεροί μισθοφόροι που προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές στην Ελλάδα του 14ου αιώνα

Η δράση τους στο Βυζάντιο – Οι επιδρομές τους στο Άγιο Όρος και η ερήμωση των μοναστηριών – Η μάχη της Κωπαΐδας (1311) – Η Καταλανική Εταιρεία κυρίαρχη στην Αθήνα και την Κεντρική Ελλάδα για 75 χρόνια

Συγγραφέας: Μιχάλης Στούκας

Όταν ακούμε σήμερα για Καταλονία (ή Καταλανία), το μυαλό μας πηγαίνει κατευθείαν… στην Μπαρτσελόνα, με τους χιλιάδες οπαδούς και στην Ελλάδα.

Η Καταλονία είναι μία περιοχή στο βορειοανατολικό άκρο της Ισπανίας, με πρωτεύουσα τη Βαρκελώνη. Είναι ορεινή, στο μεγαλύτερο μέρος της, ενώ είναι γνωστό ότι σ' αυτή έχουν εκδηλωθεί και αποσχιστικές τάσεις από την Ισπανία.

Πόσοι όμως γνωρίζουν ότι η Καταλονία έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη χώρα μας, καθώς τον 14ο αιώνα η λεγόμενη Καταλανική Εταιρεία, μια ομάδα μισθοφόρων και τυχοδιωκτών από την Καταλονία και την Αραγονία, προκάλεσε τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές σε περιοχές της Μικράς Ασίας, στο Άγιο Όρος, την Βόρεια και την Κεντρική Ελλάδα;

Η ιστορία της καταλανικής εταιρείας

Η Καταλανική Εταιρεία (Gran Companyia Catalana d' Orient) προερχόταν ουσιαστικά από μία στρατιωτική οργάνωση που πολέμησε τους Άραβες στην Ισπανία κατά τον 13ο αιώνα. Μετά τις επιτυχίες της εναντίον των Αράβων, δεν διαλύθηκε αλλά άρχισε να προσφέρει μισθοφορικές στρατιωτικές υπηρεσίες. Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στα γεγονότα της Σικελίας (Σικελικός Εσπερινός 1282), την απόσπαση της από την ανδηγαυική κυριαρχία και την προσάρτησή της στο ισπανικό βασίλειο της Αραγονίας, για 400 χρόνια. Με την ειρήνη της Καταμπελότα (1302), που υπογράφτηκε από τον Φρειδερίκο της Αραγονίας και τον Κάρολο Β' τον Ανδηγαυικό, που επικύρωσε την προσάρτηση αυτή, οι Καταλανοί μισθοφόροι δεν είχαν πλέον… αντικείμενο εργασίας.

Ο Φρειδερίκος, κύριος πλέον της Σικελίας, έψαχνε να βρει τρόπο για να απαλλαγεί από το μισθοφορικό αυτό πλήθος που ήταν συνηθισμένο στον πόλεμο και το πλιάτσικο. Η χρυσή ευκαιρία του δόθηκε όταν ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος ζήτησε (ή δέχτηκε) τη βοήθειά τους, καθώς οι Σελτζούκοι που είχαν διωχτεί από τους Μογγόλους του Τζένγκις Χαν προς τα δυτικά (αρχές 13ου αιώνα) σημείωναν διαδοχικές νίκες επί των Βυζαντινών στη Μικρά Ασία. Οι κάτοικοι των περιοχών αυτών, αβοήθητοι, έφευγαν προς τις ακτές της Ευρώπης ακόμα και την Κωνσταντινούπολη.

Αρχηγός του μισθοφορικού αυτού συνονθυλεύματος ήταν ο Ροζέ ντε Φλορ. Γιος Γερμανού και Ιταλίδας. Είχε διαπρέψει ως ναυτικός, Ναΐτης ιππότης (αργότερα αποστάτησε από το Τάγμα αυτό), κουρσάρος και τελικά αντιναύαρχος του βασιλιά της Σικελίας. Ο Ανδρόνικος που βρισκόταν σε δεινή θέση, δέχτηκε να μισθοδοτήσει αδρά τους άνδρες του ντε Φλορ, να διορίσει τον ίδιο αρχιναύαρχο και να τον παντρέψει με μια πριγκίπισσα του οίκου του.
Το μισθοφορικό στίφος αποτελούνταν από 1.500 θωρακισμένους ιππείς και 5.000 Αλμογοβάρους (Αραγόνιους), το φοβερότερο πεζικό εκείνης της εποχής που είχε πετύχει μεγάλες νίκες στη Σικελία.

Επειδή οι αρχηγοί και η συντριπτική πλειοψηφία των στρατιωτών ήταν Καταλανοί και Αλμογοβάροι, επικράτησε για το πολεμικό αυτό πλήθος το όνομα "Καταλανική Εταιρεία".
Τον Σεπτέμβριο του 1302, ο ντε Φλορ, οδήγησε τους άνδρες του από τη Μεσσήνη (της Ιταλίας) στον Βόσπορο. Σε κάποιους βέβαια Βυζαντινούς, ξύπνησαν μνήμες από τη λατινική κυριαρχία στην Κωνσταντινούπολη (1204-1261)…



Η δράση της καταλανικής εταιρείας στη Μικρά Ασία - Η δολοφονία του Ροζέ ντε Φλορ

Ο Ανδρόνικος έδωσε τον τίτλο του μεγαδούκα (αρχιναύαρχου) στον ντε Φλορ και τον πάντρεψε με την ανιψιά του Μαρία, κόρη της αδελφής του Ειρήνης και του Βούλγαρου ηγεμόνα Ιωάννη Ασάν. Οι Καταλανοί στρατοπέδευσαν κοντά στην Κωνσταντινούπολη και αφού ήρθαν σε σύγκρουση με τους Γενοβέζους του Γαλατά, πέρασαν με πλοία απέναντι στην Κύζικο. Συνέτριψαν τους Σελτζούκους και έλυσαν την πολιορκία της Φιλαδέλφειας και έφτασαν στις περιοχές του Έρμου, του Μαιάνδρου και της Φρυγίας, εξολοθρεύοντας παντού τους αντιπάλους τους και δικαιώνοντας τη φήμη τους ως οι καλύτεροι πολεμιστές της Ευρώπης εκείνη την εποχή.

Ο Ανδρόνικος ανακάλεσε τους Καταλανούς από τη Μικρά Ασία για να πολεμήσουν τους Βούλγαρους στα Βαλκάνια. Αν οι Καταλανοί είχαν παραμείνει στη Μικρά Ασία και δημιουργούσαν εκεί μια ηγεμονία, είναι πολύ πιθανό, οι Τούρκοι να μην έφταναν ποτέ στην Κωνσταντινούπολη και την Ευρώπη…

Επειδή όμως οι παλιές συνήθειες δεν ξεχνιούνται, οι Καταλανοί είχαν λεηλατήσει ανελέητα τις ακτές της Ευρώπης και της Ασίας, προκαλώντας δυσπιστία στους Βυζαντινούς. Ο Ανδρόνικος έβλεπε ότι δεν μπορούσε να ικανοποιήσει πλέον τις χρηματικές απαιτήσεις των μισθοφόρων. Εν τω μεταξύ, έφτασε αυτόκλητος (!) στην Κωνσταντινούπολη από τη Σικελία, ο Berenger d' Entenza, επικεφαλής 9 πλοίων και τέθηκε στη διάθεση του αυτοκράτορα. Οι Καταλανοί, από το οχυρωμένο στρατόπεδό τους στην Καλλίπολη, μπορούσαν οποιαδήποτε στιγμή να επιτεθούν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Berenger d' Entenza διορίστηκε από τον Ανδρόνικο αρχιναύαρχος και ο Ροζέ ντε Φλορ Καίσαρας.

Όταν όμως ο ντε Φλορ επισκέφθηκε τον γιο του Ανδρόνικου Μιχαήλ Θ' στην Ανδριανούπολη, δολοφονήθηκε από Αλανούς σωματοφύλακες του Μιχαήλ (28/3/1305).
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τρομερή αντίδραση από την πλευρά των Καταλανών. Με επικεφαλής τον Berenger, κατέστρεψαν και λεηλάτησαν πολλές περιοχές γύρω από την Κωνσταντινούπολη και έσφαξαν χιλιάδες αμάχους κατοίκους. Οι Βυζαντινοί ζήτησαν βοήθεια από τους Γενοβέζους, οι οποίοι με επικεφαλής του Εδουάρδο Ντόρια, νίκησαν τους Καταλανούς και αιχμαλώτισαν τον Berenger d' Entenza. Οι Καταλανοί όρισαν αρχηγό τους τον Beranger de Roquefort και ενισχύθηκαν από 3.800 Τούρκους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και πολλοί που είχαν γίνει χριστιανοί.

"Πριν περάσει καιρός, δεν έμεινε πόλη στη Μακεδονία και τη Θράκη που να μην λεηλατηθεί», γράφει χαρακτηριστικά ο William Miller.

Ακολούθησαν έριδες και εμφύλιες διαμάχες μεταξύ των Καταλανών, οι οποίοι τελικά εγκαταστάθηκαν στην Κασσάνδρα, την αρχαία Ποτίδαια, μην έχοντας αφήσει τίποτα όρθιο στη Θράκη.

Οι καταστροφές δεκάδων μοναστηριών στο Άγιο Όρος

Η δράση της Καταλανικής Εταιρείας στο Άγιο Όρος δεν είναι γνωστή στο ευρύ κοινό. Εκτενώς με το θέμα ασχολήθηκε ο ιστορικός και πολιτικός Σπυρίδων Λάμπρος, στο περιοδικό "Νέος Ελληνομνήμων", τόμος 6, τεύχος 3, σελ. 319-321 (1909), στο άρθρο "Το Άγιον Όρος και οι Καταλώνιοι". Ο Θωμάς Μάγιστρος(τέλη 14ου αιώνα), γράφει για «φόνους μοναχών δίκην προβάτων και πυρπολήσεις των περισσοτέρων μονών».

Ο Αγιορείτης Κοσμάς Βλάχος (1903),γράφει : «…Οι μοναχοί εσφάζοντο δίκην προβάτων και τα μοναστήρια έρημα κατελείφθησαν όσα δεν κατηδαφίσθησαν, τοσαύτη ήτο η καταστροφή ώστε εκ των 180 μονών του 11ου αιώνος και εκ των 300 ας αριθμεί ο πάπας Ινοκέντιος Γ’ (παντώς ναών και κελίων) κατά τας αρχάς του 13ου αιώνος, ελάχιστα διεσώθησαν μετά ταύτα, ώστε κατά το τέλος του 16ου αιώνος, μόνον 25 εξ αυτών ευρίσκομεν…».

Παράλληλα, οι Καταλανοί, σχεδίαζαν να καταλάβουν τη Θεσσαλονίκη. Είχαν μάλιστα φτιάξει σφραγίδα με την εικόνα του Αγίου Δημητρίου και χρυσό στέμμα. Ο Beranger de Roquefort υποσχόταν στους άνδρες του ότι θα λεηλατούσαν τη Θεσσαλονίκη, ιδιαίτερα πλούσια πόλη και με πολλές χιλιάδες κατοίκους. Κατά βάθος, όμως, τα σχέδιά του έφταναν ως την κατάληψη του δουκάτου της Αθήνας, το οποίο εξουσίαζε η γαλλική οικογένεια de la Roche (ντε λα Ρος). Ο Δούκας των Αθηνών και Αυθέντης Άργους και Ναυπλίας Γκι Β' ντε λα Ρος πέθανε το 1308, σε ηλικία μόλις 28 ετών. Τον διαδέχθηκε ο Βάλτερ, κόμης της Μπριέν και του Λέτσε μετά από σύσκεψη των Φράγκων ηγεμόνων στη Μεγάλη Κούρτη της Αχαΐας.

Ωστόσο, ο de Roquefort είχε γίνει μισητός στους άνδρες του για την όλη συμπεριφορά του. Έτσι, ο Θεοβάλδος Σεπόι (Cepoy), απεσταλμένος του πρίγκιπα Καρόλου του Βαλουά, οργάνωσε μια συνωμοσία που είχε σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη του de Roquefort και του αδελφού του και την κατάληξή τους στις φυλακές της Αμβέρσας όπου πέθαναν από λιμό.

Οι Καταλανοί είχαν αρχίσει να πιέζονται και από τους Βυζαντινούς, που με επικεφαλής τον ικανότατο στρατηγό Χανδρηνό, τους κυνηγούσαν ασταμάτητα. Για να κόψουν τον δρόμο των Καταλανών προς τη Θράκη, οι Βυζαντινοί έκλεισαν το πέρασμα της Χριστούπολης ( της σημερινής Καβάλας), προς τη θάλασσα. Έτσι, οι Καταλανοί κατευθύνθηκαν στη Θεσσαλία. Εκεί έφτασαν την άνοιξη του 1309. Πολλοί από τους Τούρκους συμμάχους τους, τους εγκατέλειψαν. Ο Σεπόι, βλέποντας ότι έχει να κάνει με άναρχους τυχοδιώκτες που λεηλατούσαν ασταμάτητα τη Θεσσαλία, τους εγκατέλειψε κρυφά (9/9/1309).

Όταν το αντιλήφθηκαν οι Καταλανοί, με μια πρωτόγνωρη ενέργεια σκότωσαν 14 από τους "αξιωματούχους" τους που είχαν συμμαχήσει με τον Σεπόι. Έτσι έμειναν ουσιαστικά "ακέφαλοι".

Αποτελούσαν μια ανεξάρτητη, πλανόδια, στρατιωτική δημοκρατία. Ο στρατός τους περιλάμβανε Ισπανούς, Σικελούς και Τούρκους. Στη σφραγίδα και στο έμβλημά τους είχαν την εικόνα του προστάτη τους Αγίου Γεωργίου.

Η κάθοδος της καταλανικής εταιρείας προς την Κεντρική και Νότια Ελλάδα

Επί ένα χρόνο, όπως αναφέρει ο Νικηφόρος Γρηγοράς, το στίφος αυτό έμεινε στη Θεσσαλία, όπου έβρισκε τροφή, χρήματα και… λεία για πλιάτσικο. Τελικά, πείστηκαν να φύγουν από τη Θεσσαλία και να κατέβουν προς το νότο.

Ο Δούκας της Αθήνας Βάλτερ εποφθαλμιούσε τμήματα της Θεσσαλίας και της Φθιώτιδας. Ήρθε έτσι σε συμφωνία με την Καταλανική Εταιρεία, να του προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για 6 μήνες. Ο μισθός τους; 2.900.000 φράγκα τον μήνα.

Με τη βοήθεια των Καταλανών, ο Βάλτερ κατέλαβε περισσότερα από 30 οχυρά σημεία της Φθιώτιδας. Και πώς να μην γίνει αυτό, όταν οι φοβεροί Αλμογοβάροι( ορεσίβιοι) ,είχαν πάρει μέρος σε περισσότερες από εκατό (!) μάχες;

Κάπου όμως (εδώ οι πηγές διαφωνούν μεταξύ τους), η συμφωνία χάλασε. Ή ο Βάλτερ δεν έδωσε 4 μηνιάτικα στους Καταλανούς ή εκείνοι του ζήτησαν, ως τιμάρια, κάποια από τα μέρη που είχαν καταλάβει για να εγκατασταθούν καθώς ήταν περιπλανώμενοι και πολλοί συνοδεύονταν από τις συζύγους ή τις ερωμένες τους…

Μοιραία, ήρθε η ρήξη. Η καθοριστική μάχη έγινε στον Κηφισό ποταμό της Βοιωτίας, κοντά στην Κωπαΐδα, τον Μάρτιο του 1311.



Η μάχη της Κωπαϊδας (ή του Κηφισού ή του Αλμυρού)

Στο κάλεσμα του Βάλτερ, έσπευσαν πολλοί και σημαντικοί Φράγκοι αλλά και Έλληνες από διάφορα μέρη. 6.400 ιππείς και 8.000 πεζοί βρίσκονταν στη διάθεσή του. Από την άλλη, οι Καταλανοί και οι σύμμαχοί τους διέθεταν περίπου 8.000 άνδρες συνολικά.

Διεθνώς, η μάχη είναι γνωστή και σαν "μάχη του Αλμυρού" (Battle of Halmyros). Αποκλείεται όμως να έγινε στον Αλμυρό της Θεσσαλίας. Όλες οι έρευνες συγκλίνουν στο ότι έγινε στην περιοχή του Βοιωτικού Κηφισού, στην Κωπαΐδα, όπου υπήρξε ίσως παλαιότερα τοποθεσία που λεγόταν Αλμυρός.

Το πεδίο της μάχης ήταν επιλεγμένο άριστα από τους Καταλανούς. Οι βαριά οπλισμένοι ιππότες επιτέθηκαν με ορμή εναντίον τους, όμως τα άλογά τους βούλιαζαν στις τελματώδεις εκτάσεις. Τα βέλη που εκτόξευαν εναντίον τους οι Καταλανοί και οι Τούρκοι που ανέλαβαν δράση στη συνέχεια, αποτελείωσαν τον στρατό του Βάλτερ. Σώθηκαν ελάχιστοι ιππότες, κάποιοι χάρη στις γνωριμίες τους με τους Καταλανούς. Ο ρήτορας Θεόδουλος, αναφέρει ότι "δεν έζησε ούτε πυρφόρος (ιερέας που φέρνει το ιερόν πυρ) για να αναγγείλει το γεγονός.





Έτσι, οι Καταλανοί μπόρεσαν να μοιραστούν μεταξύ τους τις πόλεις και τα κάστρα του δουκάτου, εκτός από εκείνα της Αργολίδας. Οι χήρες των ιπποτών, έγιναν σύζυγοί τους. Κάθε στρατιώτης πήρε γυναίκα σύμφωνα με τις υπηρεσίες του. Έτσι, κάποιοι βρέθηκαν σύμφωνα με τον Καταλανό χρονικογράφο Ραμόν Μουντάνερ, σύζυγοι ευγενικών κυράδων "που δεν ήταν άξιοι να τους δώσουν ούτε νερό για να πλύνουν τα χέρια τους".

Εύκολα οι Καταλανοί κυριάρχησαν στην Αθήνα και όρισαν αρχηγό τους ένα από τους αιχμαλώτους τους, τον Ρογήρο Ντελόρ. Έτσι έπεσε το δουκάτο των Αθηνών, μετά από 100 και πλέον χρόνια φραγκικής κυριαρχίας. Το διάστημα από το 1311 ως το 1387 που οι Καταλανοί διώχθηκαν από τον Ιταλό Νέριο Ατζαγιόλι από την Αθήνα (τελευταίος υπερασπιστής της Ακρόπολης ο Πιερ ντε Πο), είναι από μόνο του ένα άλλο κεφάλαιο…



Οι… καταλανικές αποζημιώσεις

Οι Καταλανοί δεν άφησαν μνημεία στην Αθήνα. Δεν έκοψαν νομίσματα, δεν έμειναν καταλανικές λέξεις στη γλώσσα μας. Ο Βεστφαλιανός ιερέας Λούντολφ φον Σουνχάιμ που περιηγήθηκε στην Ελλάδα μεταξύ 1336 και 1341 γράφει ότι η Αθήνα ήταν σχεδόν έρημη και ότι δεν υπάρχει μαρμάρινη κολόνα ή καλό έργο στη Γένοβα που να μην έχει μεταφερθεί από την Αθήνα!

Μετά την κατάκτηση της Αθήνας, είναι αλήθεια ότι οι Καταλανοί έγιναν ηπιότεροι. Ωστόσο, η δράση τους τα προηγούμενα χρόνια είχε δημιουργήσει γι' αυτούς μια εικόνα τεράτων στη συνείδηση των Ελλήνων. Είναι χαρακτηριστικό, πως όταν εισέβαλλαν στη Θήβα που γνώριζε μεγάλη ακμή τότε, έσφαξαν όλους τους κατοίκους της, ακόμα και τα βρέφη… Η λέξη Καταλανός θεωρούνταν βρισιά και προκαλούσε τρόμο. Όμως, οι ίδιοι Καταλανοί έχουν άλλη άποψη. Χαρακτηριστικό είναι, ότι θεολόγοι τους, καυχήθηκαν πως κάποτε η γλώσσα τους ακουγόταν από τον Παρθενώνα. Στην ακμή του, το Καταλανικό κράτος, έφτανε μέχρι τη Θεσσαλία. Σημαντικές πόλεις του, ήταν η Θήβα, τα Σάλωνα (Άμφισσα) και οι Νέαι Πάτραι (Υπάτη).

Το 2004, η τοπική κυβέρνηση της Καταλονίας, με επικεφαλής τον Κάρλες Ντουάρτε, χρηματοδότησε την αναστήλωση της Μονής Βατοπεδίου, ως ελάχιστο δείγμα αναγνώρισης των καταστροφών που προκάλεσαν στον Άθω 700 χρόνια πριν οι πρόγονοί τους.

Κλείνουμε, με κάτι που έγραψε για την Καταλανική Εταιρεία, στην «Ιστορία της Ελλάδος», ο Τζορτζ Φίνλεϊ : « Οδηγούμενοι από έναν μονάρχην σαν τον Λέοντα Γ’ ή τον Βασίλειον Β’, θα μπορούσαν να νικήσουν τους Σελτζουκίδες Τούρκους, να καταπνίξουν την δύναμιν των Οθωμανών εν τη γενέσει της και να μεταφέρουν τον δικέφαλο αετό του Βυζαντίου μέχρι τους πρόποδες του Ταύρου και τις εκβολές του Δουνάβεως».

ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Φ. ΓΚΡΕΓΚΟΡΟΒΙΟΥΣ, "ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ", έκδοση 1889, ελλ. έκδοση 1991.
Γ. ΜΙΛΕΡ, "Η ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, 1204-1556", ελλ. έκδοση 1990.
ΜΑΡΚΟΣ Ν. ΡΟΥΣΣΟΣ ΜΗΛΙΔΩΝΗΣ, «ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΔΥΣΗ,963-1963».



http://www.protothema.gr/stories/article/645316/katalaniki-etaireia-oi-foveroi-misthoforoi-pou-prokalesan-terasties-katastrofes-stin-ellada-tou-14ou-aiona/

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Ένα έγκλημα κάθε δύο λεπτά από τους «μετανάστες»

Οι τριτοκοσμικοί «μετανάστες» στη Γερμανία διέπραξαν ένα έγκλημα κάθε δύο λεπτά κατά τη διάρκεια των πρώτων εννέα μηνών του 2016, εκ των οποίων τουλάχιστον 366 δολοφονίες / απόπειρες δολοφονίας και 214.600 άλλα σοβαρά εγκλήματα ή 32 εγκλήματα κάθε ώρα, 787 κάθε ημέρα και 23.844 κάθε μήνα, όπως αποκάλυψε μια επίσημη έκθεση της αστυνομίας.

Οι Αφρικανοί από την Βόρεια και την υποσαχάρια Αφρική, προερχόμενοι από τη Γκάμπια, τη Νιγηρία και τη Σομαλία, είναι ιδιαίτερα γνωστοί για τη βία τους, και ο αριθμός των εγκλημάτων που διαπράττουν είναι εντελώς δυσανάλογος σε σχέση με τον αριθμό τους.

Η έκθεση Bundeskriminalamt (BKA), η οποία καλύπτει την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2016, αναφέρει ότι τα στοιχεία της αντιπροσώπευαν μόνο περιπτώσεις που έχουν ήδη εντοπιστεί οι δράστες, και όχι υποθέσεις που παραμένουν ανοικτές. Ως εκ τούτου, η «βάση δεδομένων, επομένως, δεν είναι οριστική» και είναι πιθανό να αυξηθεί περαιτέρω καθώς θα εντοπίζονται νέοι παραβάτες.

Ο μεγαλύτερος αριθμός των εγκλημάτων – το 79 τοις εκατό - ήταν εκείνα που διαπράχτηκαν «κατά της προσωπικής ελευθερίας» - δηλαδή επιθέσεις (σωματικές βλάβες). Οι κλοπές αποτέλεσαν τη δεύτερη μεγαλύτερη κατηγορία και ακολουθούν τα εγκλήματα της παραχάραξης, της πλαστογραφίας, της απάτης και της εκβίασης.
Περίπου στις 278 από τις 366 δολοφονίες ή απόπειρες δολοφονιών εμπλέκονται "μετανάστες" τόσο ως θύματα όσο και ως δράστες, αποκάλυψε η έκθεση. Τουλάχιστον 37 θύματα δολοφονιών / ή απόπειρας δολοφονίας αναγνωρίστηκαν ως Γερμανοί υπήκοοι.

Από το σύνολο των 214.600 σοβαρών εγκλημάτων, τουλάχιστον 67.300 διαπράχθηκαν από έναν «μετανάστη» εναντίον του άλλου, ως επί το πλείστον μέσα στα «κέντρα υποδοχής» σε όλη τη χώρα.
Η έκθεση BKA αποκάλυψε επίσης ότι ο αριθμός των "πιθανών παραβατών στον τομέα της ισλαμικής τρομοκρατίας συνεχίζει να αυξάνεται", και ότι ο αριθμός των «ενεργών ή πρώην μαχητών ή συγγενών / υποστηρικτών / συμπαθούντων τρομοκρατικών οργανώσεων του εξωτερικού» και των «ισλαμιστών εγκληματιών πολέμου» συνεχίζει να αυξάνεται στη Γερμανία.

Η έκθεση κατατάσσει στους «μετανάστες» «άτομα με το καθεστώς των αιτούντων άσυλο, πρόσφυγες του εμφυλίου πολέμου και παράνομους».

Οι εθνικότητες που βρίσκονται στη βάση δεδομένων περιλαμβάνουν, Αφγανούς, Αλβανούς, Αλγερινούς, Βόσνιους, Ερυθραίους, Αφρικανούς από την Γκάμπια, Γεωργιανούς, Ιρακινούς, Ιρανούς, Κοσοβάρους, Μαροκινούς, Σκοπιανούς, Νιγηριανούς, Πακιστανούς, «Ρώσους», Σέρβους, Σομαλούς, Σύριους, Τυνήσιους και Τούρκους.

Επιπλέον, κατά την έκθεση BKA, ένας μεγάλος αριθμός των ατόμων ήταν άγνωστης εθνικότητας, αντανακλώντας το γεγονός ότι οι πολλοί κρύβουν σκόπιμα την εθνικότητά τους, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν την απέλαση.

Η πλειοψηφία των υπηκόων βαλκανικών κρατών που αναφέρονται είναι Τσιγγάνοι, και η πλειοψηφία των «Ρώσων» είναι από τα νότια της χώρας, από όπου προέρχεται ένας μεγάλος αριθμός μικτών φυλετικών τύπων.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Γερμανία: Πατέρας έσωσε την κόρη του και «έσπασε» στο ξύλο τον Σύρο βιαστή

Γερμανία: Πατέρας έσωσε την κόρη του και «έσπασε» στο ξύλο τον Σύρο βιαστή

Ειδοποιήθηκε από την 23χρονη ότι την παρακολουθεί ένας άνδρας - Ο μετανάστης είχε ήδη ρίξει στην άσφαλτο την κοπέλα και προσπαθούσε να της σκίσει τα ρούχα

Μία απίστευτη ιστορία, με πρωταγωνιστές έναν πατέρα, την κόρη του και έναν Σύρο μετανάστη ο οποίος προσπάθησε να βιάσει την κοπέλα, είδε το φως της δημοσιότητας στη Γερμανία, κάνοντας το γύρο του κόσμου μέσω των Media.

Το περιστατικό συνέβη στην πόλη Kleve. Η 23χρονη κοπέλα είχε βγει να διασκεδάσει με φίλους και φίλες. Η διασκέδαση τελείωσε τα ξημερώματα (5:30). Όταν βγήκε από το νυχτερινό μαγαζί, για κακή της τύχη δεν βρήκε διαθέσιμο ταξί. Αναγκάστηκε, λοιπόν, να διανύσει την απόσταση μέχρι το σπίτι της, με τα πόδια.

Καθώς περπατούσε μέσα στη νύχτα, αντιλήφθηκε έναν άνδρα να την ακολουθεί. Δίχως να χρονοτριβήσει, κάλεσε από το κινητό τον πατέρα της. Ο 57χρονος άνδρας ήταν... έτοιμος να επέμβει. Βγήκε στον δρόμο και σύντομα είχε φτάσει στο σημείο που βρισκόταν η 23χρονη κόρη του.

Τότε βρήκε τον Σύρο μετανάστη να έχει καθηλώσει την νεαρή γυναίκα στην άσφαλτο και να προσπαθεί να της σκίσει τα ρούχα. Ο Γερμανός πατέρας, που έφτασε στο σημείο με μηχανάκι, άρχισε να φωνάζει και επιτέθηκε αμέσως στον Σύρο μετανάστη, ο οποίος, στη συνέχεια, αποδείχθηκε ότι ήταν μεθυσμένος. Ο 57χρονος δεν λυπήθηκε τον μετανάστη, τον οποίο χτύπησε πολλές φορές στο πρόσωπο και στο σώμα, με αποτέλεσμα να πέσει αναίσθητος στην άσφαλτο.

Τότε κάλεσε την αστυνομία και το ασθενοφόρο για να παραλάβει τον μεθυσμένο μετανάστη, ο οποίος είχε επιτεθεί στην 23χρονη κόρη του. Ο Σύρος μετανάστης συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για επίθεση και απόπειρα βιασμού, ενώ μόλις περάσει από δικαστήριο και εκτίσει την ποινή του, θα απελαθεί από τη Γερμανία.

Ο επίσης 23χρονος βιαστής, διέμενε στο κέντρο προσφύγων της πόλης, όπως διαπιστώθηκε από την αστυνομία. «Αυτός ο άνθρωπος είναι ήρωας. Έσωσε την κόρη του και κατάφερε να τη γλιτώσει από τα χειρότερα», δήλωσε ο εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομίας, αποτυπώνοντας το κλίμα στη μικρή πόλη της Γερμανίας.

http://www.protothema.gr/world/article/643871/germania-pateras-esose-tin-kori-tou-kai-espase-sto-xulo-ton-suro-viasti/

Πανεπιστήμιο Λονδίνου: Φοιτητές απαιτούν να μη διδάσκονται Αριστοτέλη επειδή είναι λευκός!

Πανεπιστήμιο Λονδίνου: Φοιτητές απαιτούν να μη διδάσκονται Αριστοτέλη επειδή είναι λευκός!

Φοιτητές της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών, απαιτούν «η πλειοψηφία των φιλοσόφων για τα μαθήματα» να είναι από την Αφρική και την Ασία επειδή οι λευκοί φιλόσοφοι πρεσβεύουν την αποικιοκρατία

Φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, απαιτούν, στοχαστές όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Βολταίρος, και ο Καντ να διαγραφούν από την εξεταστέα ύλη... επειδή είναι λευκοί!

Μέσα Ενημέρωσης από το Ηνωμένο Βασίλειο, παραθέτουν λεγόμενα από φοιτητές της Σχολής Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, που απαιτούν «η πλειοψηφία των φιλοσόφων για τα μαθήματα» να είναι από την Αφρική και την Ασία.

Μια δήλωση από την ένωση των μαθητών προσέθεσε ότι η απαγόρευση λευκών φιλοσόφων θα πρέπει να είναι μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας για την «απο-αποίκηση» του πανεπιστημίου και «την αντιμετώπιση της διαρθρωτικής και επιστημολογικής κληρονομιάς της αποικιοκρατίας».

«Λευκοί φιλόσοφοι» θα πρέπει να είναι στην εξεταστέα ύλη μόνο «εφόσον απαιτείται», και το έργο τους θα πρέπει να μελετηθεί από μια «κριτική σκοπιά» ανέφερε η δήλωση, όπως παρατέθηκε από βρετανικά μέσα ενημέρωσης.

«Για παράδειγμα, θα πρέπει να αναγνωριστεί το αποικιακό ιστορικό πλαίσιο στο οποίο οι λεγόμενοι φιλόσοφοι του Διαφωτισμού έγραψαν και έδρασαν», ανέφεραν οι φοιτητές.

Πολλοί μελετητές έχουν εξοργιστεί από τη απαίτηση, προειδοποιώντας ότι η κατάσταση θα μπορούσε να βγει εκτός ελέγχου.

«Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε μια ολόκληρη περιοχή της πνευματικής προσπάθειας χωρίς να έχει διερευνηθεί, και σαφώς δεν έχουν διερευνηθεί τι εννοούν με τον όρο λευκοί φιλόσοφοι» δήλωσε στην Daily Mail, ο Sir Roger Scruton.

«Αν νομίζουν ότι υπάρχει ένα πλαίσιο αποικιοκρατίας από το οποίο προέκυψε η "Κριτική του Καθαρού Λόγου" του Καντ, θα ήθελα να το ακούσω» πρόσθεσε.

Ο αντικαγκελάριος του Πανεπιστημίου του Μπάκιγχαμ, Sir Anthony Seldon, δήλωσε στην Daily Mail ότι μοιάζει με «έναν πραγματικό κίνδυνο, να βγει εκτός ελέγχου η πολιτική ορθότητα».

Γνώμες μέσα στο πανεπιστήμιο είναι επίσης διχασμένες. Η επικεφαλής του τμήματος Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών , Erica Hunter, εξεπλάγη από τη δήλωση των φοιτητών, χαρακτηρίζοντάς την «μάλλον γελοία».

«Θα αντισταθούμε σθεναρά στη διαγραφή φιλοσόφων ή ιστορικών μόνο και μόνο επειδή είναι της μόδας», πρόσθεσε στον Telegraph.

Ωστόσο, η Δρ Ντέμπορα Τζόνστον, διοικητικό στέλεχος της σχολής, βλέπει την πρωτοβουλία των μαθητών να αμφισβητήσουν την εξεταστέα ύλη ως θετική, εξηγώντας ότι «ενημερωμένη και κριτική συζήτηση και αντιπαράθεση, σχετικά με το πρόγραμμα σπουδών που διδάσκεται» είναι «ένα υγιεινό και κατάλληλο μέρος της ακαδημαϊκής επιχείρησης».

http://www.protothema.gr/world/article/643851/panepistimio-londinou-foitites-apaitoun-na-mi-didaskodai-aristoteli-epeidi-einai-leukos/

Έρευνα - κόλαφος στην φεμινιστική προπαγάνδα: Πολύ πιο ευτυχισμένες οι νοικοκυρές από τις γυναίκες καριέρας

Relampago Furioso (The New Modern Man) / ΚΟ

Μόλις έσκασε μια βόμβα πάνω στις φεμινίστριες. Ερευνητές βρήκαν ότι οι νοικοκυρές είναι πολύ πιο ευτυχισμένες από ό, τι οι «ισχυρές, ανεξάρτητες γυναίκες» με εκπαιδεύσεις και επαγγελματικές σταδιοδρομίες που τις έχουν μετατρέψει σε σκλάβες χρέους, επιχειρηματικά γρανάζια  και φορολογούμενες δούλες.

Αυτή η βρετανική μελέτη είναι μια μεγάλη απόδειξη ότι οι γυναίκες δεν χρειάζεται να «καθορίζονται» από το φεμινισμό ώστε να μπορούν να γίνουν σαν... άνδρες.

Το γεγονός ότι οι γυναίκες που μένουν στο σπίτι είναι πιο ευτυχισμένες από οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα είναι γροθιά στο πρόσωπο της 50ετούς φεμινιστικής προπαγάνδας που λέει στις γυναίκες ότι πρέπει να κυνηγούν το «τα θέλω όλα» lifestyle καιχλευάζουν χρόνια το πρότυπο της νοικοκυράς γυναίκας.

Η φεμινιστική ιδέα είναι ότι το να είσαι νοικοκυρά δεν είναι μια δουλειά, ή είναι κάτι το "καταπιεστικό", και οι νοικοκυρές είναι "δούλες", μια ιδέα που στην πραγματικότητα κάνει διακρίσεις εις βάρος των γυναικών που βλέπουν θετικά τους παραδοσιακούς ρόλους των δύο φύλων.

Η έρευνα Liverpool Victoria, που πραγματοποιήθηκε στην Αγγλία, έδειξε ότι τα πιο ευτυχισμένα επαγγέλματα είναι αυτά που ιστορικά ήταν γεμάτα από γυναίκες υπαλλήλους:

Νοικοκυρές - 87,2% ευτυχισμένες
Επαγγέλματα σχετικά με την φιλοξενία και τη διαχείριση εκδηλώσεων - 86,3% ευτυχισμένες
Δημιουργικές τέχνες και σχεδιασμός - 84,4% ευτυχισμένες
Φιλανθρωπικό έργο - 83,9% ευτυχισμένες
Επαγγέλματα σχετικά με αναψυχή, αθλητισμό και τουρισμό - 83,7% ευτυχισμένες

Η Daily Mail πέταξε επίσης μια άλλη βόμβα, καθώς ανέφερε ότι τα κορίτσια καριέρας είναι συνήθως πολύ λιγότερα ευτυχισμένα από τις γυναίκες σε παραδοσιακά γυναικείους τομείς, και ένας μεγάλος αριθμός κοριτσιών καριέρας θα ήθελε να δώσει τη ζωή του στις «εταιρικές φυτείες» για να επιστρέψουν στην διαμονή στο σπίτι ως σύζυγοι και μητέρες. Τα ευρήματα αυτά είναι ενάντια στα 50χρόνια φεμινιστικής προπαγάνδας:

Οι λιγότερο ικανοποιημένες εργάζονταν στο μάρκετινγκ, τη διαφήμιση και τις δημόσιες σχέσεις, με βαθμολογία ευτυχίας 53,8%. Κρατικές έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι περισσότερο από το ένα τρίτο των μητέρων που πηγαίνουν στη δουλειά θα ήθελαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους και να μείνουν στο σπίτι με τα παιδιά τους. Αλλά οι γυναίκες που μένουν στο σπίτι για να φροντίσουν την οικογένειά τους βρίσκονται κάτω από τη βαριά πίεση των δυτικών κυβερνήσεων για να βρουν δουλειά και να στείλουν τα παιδιά τους σε παιδικούς σταθμούς ή νταντάδες.


Οι νοικοκυρές δαπανούν περίπου 1 1/2 ώρα την ημέρα για να κάνουν την μπουγάδα, αλλά είναι πιο ευτυχισμένες από ό, τι οι καριερίστες.

Η έρευνα περιγράφει λεπτομερώς τη σημασία και την ποσότητα των εργασιών που εκτελούνται από τις γυναίκες που επιλέγουν να ασχολούνται με τα οικιακά. Παρακάτω το πώς ο διαιρείται η μέση ημέρα για μια νοικοκυρά, που δείχνει ότι οι εργασίες που κάνει κάθε άλλο παρά εύκολες είναι:

Φροντίδα παιδιών: 2 ώρες & 7 λεπτά
Καθαριότητα: 1 ώρα & 47 λεπτά
Αγορές: 1 ώρα & 20 λεπτά
Κηπουρική: 1 ώρα & 2 λεπτά
Μαγείρεμα: 1 ώρα & 44 λεπτά
Πλυντήριο ρούχων: 1 ώρα & 28 λεπτά
Διάβασμα παιδιών: 1 ώρα & 1 λεπτό
Οδήγηση: 56 λεπτά
Άλλο: 1 ώρα & 46 λεπτά

Ο φεμινισμός είναι ένας Δούρειος Ίππος για τους πραγματικούς στόχους του Πολιτιστικού Μαρξισμού. Λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες της μακιαβελικής πολιτικής, χρησιμοποιώντας την υποκρισία και την πονηριά προκειμένου να αποκρύψει τους πραγματικούς στόχους των εξουσιαστών.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Το Hollywood θέλει να σου πει ότι χωρίς κάποιες αφανείς ιδιοφυείς μαύρες γυναίκες η Αμερική δεν θα έστελνε τον John Glenn στη Σελήνη

Είναι γνωστή η θρησκευτικού τύπου «λατρεία» που έχει η πολιτική ορθότητα για τις γυναίκες και τις «μειονότητες», κυρίως μαύρους, που συνοδεύεται από την προσπάθεια υποβάθμισης και εξοστρακισμού του λευκού αρσενικού. Το παντοδύναμο Χόλυγουντ που έχει αναγάγει την κοινωνική μηχανική σε επιστήμη κάνει το παν για να προωθήσει μία τέτοια ατζέντα. Δεν θα έπρεπε συνεπώς, να προξενήσει έκπληξη η νέα ταινία «Hidden Figures»: Η αληθινή ιστορία των τριών γυναικών μαθηματικών της NASA.

Του Paul Kersey* / ΚΟ

Ο πρόσφατος θάνατος του John Glenn σε ηλικία 95 ετών, είναι ακριβώς μια άλλη υπενθύμιση ότι η εποχή των άπειρων δυνατοτήτων δυστυχώς παρέρχεται. Ο Glenn, ένας πιλότος μαχητικού αεροσκάφους στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Κορέα, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη γη το 1962(Ήταν ο πρώτος Αμερικανός σε τροχιά γύρω από τη Γη και το πέμπτο άτομο στο διάστημα, μετά από τους Ρώσους κοσμοναύτες Γιούρι Γκαγκάριν και Γκέρμαν Τίτοφ και τους συναδέλφους του στην αποστολή ‘Mercury Seven’ Άλαν Σέπαρντκαι Γκας Γκρίσομ). Και αφότου πέθανε ο Glenn «πέθανε» και η δυνατότητα να ανατραπεί μία από τις πιο παράξενες ιστορίες που γεννήθηκαν κατά το τρέχον έτος και είναι έτοιμη να γίνει η οριστική ιστορία των αποστολών Mercury και Apollo: η ταινίαHidden Figures, η «ανείπωτη αληθινή ιστορία» ότι μαύρες γυναίκες ήταν η πραγματική δύναμη πίσω από την αμερικάνικη αποστολή εξερεύνησης του διαστήματος. (Η ταινία άρχισε να προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες στις ΗΠΑ στις 6 Ιανουαρίου 2017).

Στο βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία, "Hidden FiguresTheAmerican Dream and the Untold Story of the Black WomenMathematicians Who Helped Win the Space Race” τηςαφροαμερικάνας συγγραφέα Margot Lee Shetterly, ο Glennφέρεται να μιλάει για την Katherine Johnson, το μαύρο γυναικείο εγκέφαλο που φέρεται να είναι πίσω από τις μεγαλύτερες δόξες τηςNASA.

«Πες στο κορίτσι να ελέγξει τους αριθμούς», είπε ο αστροναύτης. «Αν πει ότι οι αριθμοί είναι καλοί», τους είπε, «είμαι έτοιμος να φύγω».

Υποτίθεται ότι ο Glenn (φώτο κάτω) ζητούσε έναν ακόμη έλεγχο πριν από την πτήση του για το διάστημα - μια αναθεώρηση της τροχιακής πορείας που παρήγαγε ο υπολογιστής IBM 7090.

Με το θάνατο του Γκλεν, χάθηκε η ευκαιρία να μάθουμε αν αυτή η συνομιλία έγινε ποτέ. Αλλά είναι μέρος μιας επίμονης ρεβιζιονιστικής ιστορίας της NASA [Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος], η οποία στην πραγματικότητα στελεχώνονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από λευκούς μέχρι το πρόγραμμα Απόλλων να κλείσει στις αρχές του 1970.

Οι ιστορικοί του διαστημικού προγράμματος αναγνωρίζουν την φοβερή αλήθεια: η NASA, μαζί με τις εταιρείες που εκτελούσαν το συμβατικό έργο κατά τη διάρκεια του Απόλλωνα, ήταν μια αντανάκλαση του εργατικού δυναμικού της αμερικάνικης κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960 – το οποίο ως επί το πλείστον ήταν λευκό, και κυρίως άνδρες. [Apollo Moon Missions: The Unsung Heroes, by Billy Watkins, 2006, p. 79].

Αλλά η ιστοσελίδα της NASA αναφέρει τώρα ότι η Κάθριν Τζόνσον, μία γαλαζομάτα, με ανοιχτόχρωμο δέρμα μαύρη γυναίκα, υπολόγισε την τροχιά για τον Άλαν Σέπαρντ, τον πρώτο Αμερικανό στο διάστημα ... ακόμα και μετά που η NASA άρχισε να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ο John Glenn ζήτησε αυτή προσωπικά να κάνει τον επανέλεγχο των υπολογισμών που είχαν γίνει από τους νέους ηλεκτρονικούς υπολογιστές πριν από την πτήση του Friendship 7 - την αποστολή για την οποία έγινε ο πρώτος Αμερικανός σε τροχιά γύρω από τη Γη". [Katherine Johnson: The Girl Who Loved to Count, NASA.gov, November 24, 2015]

Τα κυρίως λευκά Main Stream Media ήταν αυτά που άρχισαν την κίνηση #OscarsSoWhite (όσκαρ πολύ λευκά). Αυτό βοήθησε να γεννηθεί ένας πόλεμος για την «αληθινή» ιστορία για το πώς μία μαύρη γυναίκα βοήθησε να εκπληρωθεί η υπόσχεσή του John F.Kennedy να στείλει έναν άνθρωπο στο φεγγάρι πριν από το τέλος της δεκαετίας του 1960:

Αλλά η πρόσφατη «αγιοποίηση» της Κάθριν Τζόνσον και της "ανείπωτης" συνεισφοράς της στα απίστευτα επιτεύγματα τηςNASA δίνει χώρο στην ευπιστία.

- Γιατί η Johnson δεν αναφέρεται στο βιβλίο του John Glenn"John GlennA Memoir” ή στο  βιβλίο του Άλαν Σέπαρντ: "MoonShotThe Inside Story of America's Race to the Moon»;

- Γιατί ο Charles Murray δεν την αναφέρει στο βιβλίο του σχετικά με το πρόγραμμα Απόλλων “ApolloRace to the Moon”;

- Γιατί η Johnson δεν αναφέρεται στο έπος του Tom Wolfe "TheRight Stuff”, που τεκμηριώνει την συγκλονιστική ιστορία της πρώτης ομάδας (λευκών) αστροναυτών της NASA, την Mercury 7;

- Γιατίειδικά παραδόξωςη Johnson δεν αναφέρεται στο "We Could Not Fail: The First African Americans in the Space Program”;

- Γιατί η Johnson δεν αναφέρεται ούτε στα περιοδικά Jet ήEbony, δύο περιοδικά που απευθύνονται στο μαύρο κοινό και σε όλη την δεκαετία του 1960 και του 1970 την πέρασαν θρηνώντας για την έλλειψη μαύρων στη NASA και αναδεικνύοντας ελάσσονος σημασίας επιτεύγματα των μαύρων στο διαστημικό πρόγραμμα.

(Τελικά, η Johnson εμφανίστηκε στο τεύχος της 23ης Μαΐου του 2005 του Jet: "φυσικός, επιστήμονας του διαστήματος και μαθηματικός, η Κάθριν Τζόνσον κέρδισε ένα λεπτό πανεθνικής δημοσιότητας το 1970, όταν έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των υπολογισμών που βοήθησαν το σακατεμένοApollo 13 επιστρέψει στην πατρίδα με ασφάλεια".

Περιέργως, το άρθρο του Jet αναγνωρίζει ότι υπάρχουν "πολύ λίγα βιβλία που τεκμηριώνουν την ύπαρξη Αφροαμερικανίδων γυναικών και τη θέση τους στην επιστήμη").

+ Γιατί, δεδομένου του υποτιθέμενου ρόλου της στο δράμα του Απόλλων 13, η Τζόνσον δεν εμφανίζεται στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του αστροναύτη Jim Lovell "Lost MoonThe PerilousVoyage of Apollo 13” (που στην συνέχεια έγινε ταινία με τον Τομ Χανκς, το «Απόλλων 13»).

+ Γιατί ο Gene Kranz, ο διευθυντής πτήσης της NASA ρόλο που υποδύεται περίφημα ο Ed Harris στο “Apollo 13”, αδυνατεί να αναφερθεί στην Κάθριν Τζόνσον στην αυτοβιογραφία του "Failureis Not an OptionMission Control from Mercury to Apollo 13 andBeyond”;

+ Γιατί, ίσως το πιο σημαντικό, η Τζόνσον δεν εμφανίζεται στο "Harlem PrincessThe Story of Harry Delaney's Daughter”, την αυτοβιογραφία της Ruth Bates Harris; Η Harris, η οποία πήρε τη δουλειά του Αναπληρωτή Βοηθού Διαχειριστή για την Ισότητα των Ευκαιριών για τη NASA το 1972, ξεκάθαρα είπε, «δεν είδα κανένα άτομο από τις μειονότητες ή γυναίκες ως αστροναύτες. Θα μπορούσα να βοηθήσω να γίνει μια αλλαγή;"

Η Harris εξαπέλυσε έναν πόλεμο για να καταφέρει περισσότεροι μαύροι να εμπλακούν με τη NASA, προσπάθεια που έφερε τελικά ένα ασήμαντο ποσοστό της τάξεως του 5,6 τοις εκατό μη-λευκών το 1973 σε σχέση με ένα δημόσιο οργανισμό όπου ο μέσος όρος των μειονοτήτων που εργάζονται είναι 20 τοις εκατό. [SocietalImpact of Spaceflight, 2007, PDF]

+ Γιατί η Τζόνσον δεν εμφανίζεται στο "Beyond UhuraStar Trekand Other Memories”, της μαύρης ηθοποιό Nichelle Nichols, η οποία έπαιξε το ρόλο της υπολοχαγού Uhura στην εικονική τηλεοπτική σειρά Star Trek; Η Nichols εξαπέλυσε την δική της σταυροφορία εναντίον της συντριπτικά λευκής φύσης της NASA, δίνοντας μια ομιλία το 1977, με τίτλο «Νέες Ευκαιρίες για την ανθρωποποίηση του Διαστήματος», θρηνώντας το πώς λευκή ήταν η διαστημική υπηρεσία και πώς αυτό ήταν «απάνθρωπο» (sic) για τους μη λευκούς ....

Πολλοί κορυφαίοι λευκοί λίμπεραλ στη δεκαετία του 1960 έψαχναν να βρουν έναν τρόπο να μπάσουν ένα μαύρο στο διάστημα. Ο Edward RMurrow έγραψε μια επιστολή προς τονJames EWebb, τον τότε διαχειριστή της NASA που του ξεκίναγε ως εξής: «Αγαπητέ Jim, γιατί δεν βάζουμε το πρώτο μη-λευκό άνθρωπο στο διάστημα;»

Μόλις το περασμένο έτος, η Κάθριν Τζόνσον τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον Ομπάμα, αλλά αυτά τα παράξενα λόγια γράφτηκαν γι 'αυτήν:

«Κανείς δεν ξέρει ότι ο John Glenn δεν θα πετούσε αν η Κάθριν Τζόνσον δεν έλεγχε τα μαθηματικά», είπε η Megan Smith, προϊστάμενη τεχνολογίας του Λευκού Οίκου, τον Οκτώβριο. "Είναι μια καταπληκτική ιστορίααν και εντελώς άγνωστη".

Η Johnson ποτέ δεν αναφέρθηκε στους New York Times ή στηνWashington Post πριν από αυτό το έτος! Δεν βρίσκεται πουθενά σε «αυτό το νέο Ωκεανό», την ολοκληρωμένη εσωτερική ιστορία του προγράμματος Μέρκουρι της NASA.

Πριν από το 2015, οι εφημερίδες Charleston Gazette και Daily Mailείχαν γράψει γι’ αυτήν κάποτε. Η ιστορία εμφανίστηκε στην Gazetteτο 1977 με την σημείωση ότι είχε τιμηθεί από το Αφρο-αμερικανικό Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο στη Φιλαδέλφεια.

Δεν ανέφερε τίποτα για NASA. Το άρθρο ήταν όλο κι όλο πέντε προτάσεις.

«Είμαστε σε μια χώρα που πολλές φορές έχουμε μια ρεβιζιονιστική ιστορία, και αν ρίξετε μια ματιά στα βιβλία της ιστορίας, πολλές φορές δεν υπάρχουν Αφρο-Αμερικανοί εκεί», είπε ο Leland Melvin, πρώην αφροαμερικάνος αστροναύτης του διαστημικού λεωφορείου.

Κατά τη διάρκεια των αποστολών του Ερμή και του Απόλλωνα, ήταν σημαντικό να μείνει το στερεότυπο των πρώτων επτά αστροναυτών.

«Δεν υπήρχε χώρος για κανέναν άλλο σε αυτή την κουβέντα».

Φρίκη! Όλοι λευκοί!
Ας είμαστε ειλικρινείς: η μόνη "ρεβιζιονιστική" ιστορία σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή είναι η προσπάθεια να πιστέψουν οι Αμερικανοί ότι μια μαύρη γυναίκα ήταν το κλειδί για να στείλει η NASA έναν άνθρωπο στο φεγγάρι.

Η σημερινή Αμερική μπορεί να μην στέλνει ανθρώπους στο φεγγάρι. Αλλά μπορεί να παράγει πολιτικώς ορθούς μύθους,

* Ο Paul Kersey, διαχειριστής του blog SBPDL, είναι ο συγγραφέας, μεταξύ άλλων και του εξαιρετικά πρωτότυπου και μοναδικού βιβλίουHollywood in Blackface.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ πηγή (από εδώ)

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

ΗΠΑ: Τα media στενοχωρήθηκαν με το βίντεο του βασανισμού του λευκού από συμμορία αφροαμερικάνων γιατί επιβεβαιώνει τον ρατσισμό κατά των λευκών

Γνωρίζετε την ιστορία με την συμμορία τεσσάρων Αφροαμερικανών οι οποίοι κακοποιούσαν επί ώρες έναν 18χρονο λευκό με ειδικές ανάγκες, τον οποίο είχαν απαγάγει, ενώ ανέβασαν το σχετικό βίντεο στα κοινωνικά μέσα πανηγυρίζοντας για τα «κατορθώματά» τους. Η ιστορία έχει γίνει γνωστή στις ΗΠΑ εδώ και δύο με τρεις ημέρες. Τα δικά μας «ενημερωτικά» τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά μέσα άργησαν λίγο. Και τώρα μιλάνε για «φρίκη» και «σοκ». Το «σοκ» τους θα κρατήσει μία ημέρα και μετά θα ξεχαστεί. Ο λόγος, φυσικά, είναι το χρώμα του δέρματος του θύματος και των δραστών. Ναι, όλοι αυτοί οι «αντιρατιστές» είναι οι πρώτοι που ζυγίζουν την είδηση ανάλογα με τι «ράτσα» είναι οι «καλοί» και οι «κακοί» της ιστορίας.  

Τέτοιες ειδήσεις ρατσιστικής βίας κατά λευκών έχουν παρουσιαστεί εδώ και χρόνια στον ΚΟ, μακριά βέβαια από τις ευαίσθητες κεραίες των εγχώριων φορέων της «ενημέρωσης» των μαζών. Δεν χρειάζεται να επανερχόμαστε κάθε τρεις και λίγο και να λέμε τα ίδια και τα ίδια.  

Απλά στο πρόσφατο «σοκαριστικό» περιστατικό εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι συστημικά μέσα ξεστόμισαν για πρώτη φορά την φράση «ρατσιστικό κίνητρο», για θύμα που είναι λευκό. Γκρεμίστηκε κανένας φούρνος; Τους ξέφυγε; Είδαν το φως; Θα δείξει.
Το άλλο, ας πούμε, άξιο λόγου είναι η συνήθης αντίδραση όταν το θύμα δεν ανήκει στις - κατά αυτούς – «ευπαθείς ομάδες». Χαλάει το παραμύθι και τα χάνουν.

Ο αρθρογράφος π.χ. της Washington PostCallum Borchers, πιστεύει ότι η «χειρότερη πτυχή» του βιντεοσκοπημένου βασανισμού του διανοητικά καθυστερημένου λευκού άνδρα από την συμμορία των μαύρων είναι ότι επιβεβαιώνει την «αφήγηση των υποστηρικτών του Τραμπ» ότι οι διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι λευκοί στην Αμερική είναι ανεξέλεγκτες.

Σε άρθρο του ο Borchers - με αρκετή δόση ειρωνείας και δημοσιογραφικού ελιτισμού – υποστηρίζει: «Αν πιστεύετε ότι οι διακρίσεις ενάντια στους λευκούς ανθρώπους είναι ανεξέλεγκτες, ότι οι υποστηρικτές του Donald Trump αντιμετωπίζουν διώξεις, ότι το Σικάγο είναι μια εμπόλεμη ζώνη, και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ανέντιμα, τότε ολόκληρη η κοσμοθεωρία σας είναι πιθανό να επιβεβαιωθεί από μία φοβερή ιστορία».

Ο αρθρογράφος στη συνέχεια εκφράζει την ανησυχία του για τον τίτλο που επέλεξε η γνωστή ιστοσελίδα Infowars για την ιστορία - «Λευκός άνδρας απήχθη, φιμώθηκε, ξυλοκοπήθηκε από συμμορία μαύρων αντι-Trump ρατσιστών» - αλλά και την αντίδραση του πρώην ομιλητή της Βουλής των Αντιπροσώπων Newt Gingrich, ο οποίος στο Fox News την Πέμπτη, είπε ότι η οργή των μέσων ενημέρωσης θα ήταν πολύ μεγαλύτερη", αν αυτό είχε γίνει σε έναν αφροαμερικάνο από τέσσερις λευκούς".


ΚΟ