Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

Το Ισραήλ απελαύνει Αφρικανούς λαθρομετανάστες

Το Ισραήλ συνεχίζει να απελαύνει βίαια χιλιάδες Ερυθραίους και άλλους Αφρικανούς λαθρομετανάστες στέλνοντάς τους πίσω στην Αφρική, την ίδια ώρα που έχει δεχτεί μόλις τέσσερα αιτήματα "ασύλου" από το 2009!

Την ίδια ώρα το εβραϊκό λόμπι στην Αμερική και στην Ευρώπη βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των πιέσεων προς όλες τις λευκές χώρες προκειμένου να αποδεχτούν όσο γίνεται περισσότερους λαθρομετανάστες στα εδάφη τους.

ΦΩΤΟ: Το κέντρο κράτησης Holot στην έρημο Νεγκέβ στο Ισραήλ.

Το Ισραήλ έχει στην πραγματικότητα απελάσει χιλιάδες Αφρικανούς στην Ουγκάντα ​​και τη Ρουάντα, ανεξάρτητα από την αρχική χώρα προέλευσης των Αφρικανών.

Για παράδειγμα, ένα νέο άρθρο στο Al Jazeera περιγράφει την ιστορία ενός Ερυθραίου, του Musgun Gebar, ο οποίος απελάθηκε στην Καμπάλα της Ουγκάντα, από το Τελ Αβίβ.

Ο Gebar δεν είχε στην κατοχή του βίζα για να εισέλθει στην Ουγκάντα, ούτε είχε και διαβατήριο.

Το μόνο έγγραφο που είχε ήταν ένα προσωρινό ταξιδιωτικό έγγραφο που ονομάζεται «laissez passer», και μια επιστολή από την «Μονάδα Οικειοθελών Αποχωρήσεων» της ισραηλινής κυβέρνησης που έλεγε, «οι επιβάτες καλούνται να ακολουθούν τις οδηγίες και τους κανονισμούς για να εξασφαλίσουν μια ασφαλή και ευχάριστη την αναχώρηση από το Ισραήλ».

Επιπλέον, ο Gebar είχε 3.500 δολάρια που είχε πάρει για την απέλαση.

Ο Gebar είπε ότι όταν κρατείτο στο στρατόπεδο κράτησης Holot στην έρημο Νεγκέβ, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι του έδωσαν τρεις επιλογές: να μείνει επ’ αόριστον στο στρατόπεδο, να πάει πίσω στην Ερυθραία, ή να λάβει 3.500 δολάρια και να αναχωρήσει προς μια "τρίτη χώρα που θα επέλεγε η ισραηλινή κυβέρνηση". Αυτόςεπέλεξε την τρίτη επιλογή.


Νωρίτερα, το Vice News ανέφερε ότι η Ουγκάντα ​​είχε συμφωνήσει να επιτρέψει την είσοδο σε όσους Αφρικανούς απελάθηκαν από το Ισραήλ σε αντάλλαγμα φθηνών ισραηλινών όπλων και στρατιωτικής εκπαίδευσης.

Τον Δεκέμβριο του 2015, το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο και το Κεντρικό Εβραϊκό Συμβούλιο στη Γερμανία εξέδωσαν επίσημη δήλωση χαιρετίζοντας την εισβολή των λαθρομεταναστών στη Γερμανία, αποκαλώντας την "σωστή" και "εξέλιξη προς μια ανοικτή κοινωνία".

Σε μια επίσημη δήλωση που δημοσιεύθηκε στην γερμανική εφημερίδα Die Welt, με τίτλο “Wir Juden wissenwie bitter Fluchtist” («Εμείς οι Εβραίοι καταλαβαίνουμε τι πάει να πει να είσαι πρόσφυγας»), ο Ronald S. Lauder, πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου (WJC) και ο Δρ Josef Schuster, πρόεδρος του Κεντρικού Εβραϊκού Συμβουλίου στη Γερμανία και αντιπρόεδρος του WJC, επιτέθηκαν σε όλους τους Γερμανούς που αντιτίθενται στην μεταναστευτική πλημμυρίδα της χώρας τους, αποκαλώντας τους «νεο-ναζί».

Τον Νοέμβριο του 2015, η Jewish Telegraphic Agency (JTA) ανέφερε ότι έντεκα εβραϊκές ομάδες (συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης για τον Μεταρρυθμισμένο Ιουδαϊσμό, της Ορθόδοξης Ένωσης, της Σύναξης των Ραβίνων, της Εβραϊκής Κοινωνίας Βοήθειας Μεταναστών Hias, του Εθνικού Συμβουλίου των Εβραίων Γυναικών, της Anti- Defamation League και της Αμερικανο-Εβραϊκής Επιτροπής, του Εβραϊκού Συμβουλίου Δημοσίων Υποθέσεων, το σώμα ομπρέλα για τις εβραϊκές ομάδες πολιτικής, και πολλών άλλων) προέτρεψαν επίσημα το αμερικάνικο Κογκρέσο «να μην εγκαταλείψει τα σχέδια για να δεχτεί πρόσφυγες από την Συρία στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Η έκταση της υποκρισίας του εβραϊκού λόμπι ίσως έφτασε στο ζενίθ της το Σεπτέμβριο του 2015, όταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου εξέδωσε μια δήλωση στα αγγλικά για τους ξένους δημοσιογράφους όπου δικαιολόγησε την άρνηση του Ισραήλ να δεχθεί λαθρομετανάστες ως εξής:

«Το Ισραήλ είναι μια μικρή χώρα, μια πολύ μικρή χώρα, πουστερείται δημογραφικού και γεωγραφικού βάθους. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ελέγχουμε τα σύνορά μας, και για τους παράνομους μετανάστες και για την τρομοκρατία. Αυτό κάναμε στα σύνορα μας με το Σινά. Μπλοκάραμε την παράνομη μετανάστευση από εκεί».

Ωστόσο, η αρχική έκδοση της δήλωσης στα εβραϊκά, που εκδόθηκε την ίδια μέρα, και απευθυνόταν μόνο σε Εβραίους, δεν αναφερόταν σε «παράνομους μετανάστες» αλλά σε infiltrators, που σημαίνει «στρατευμένοι που διεισδύουν σε ξένο έδαφος».

Η χρήση της λέξης "infiltrator" είναι, φυσικά, απολύτως ακριβής.

Όποιος καταπατάει τους νόμους της μετανάστευσης σε κάθε χώρα αποτελεί πράγματι έναν infiltrator ή έναν εισβολέα.

Ωστόσο, ο κάθε αντικειμενικός παρατηρητής θα παρατηρήσει, ότι τα δυτικά ελεγχόμενα μέσα μαζικής ενημέρωσης δέχονται χωρίς σχόλιο ότι οι παράνομοι μετανάστες στο Ισραήλ είναι «στρατευμένοι», αλλά επιμένουν ότι οι παράνομοι μετανάστες στην Ευρώπη ή στην Αμερική είναι «μετανάστες» ή «μετανάστες χωρίς χαρτιά».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Αλγερινός αποπειράθηκε να βιάσει φοιτήτρια στη Λέσβο

Ο 23χρονος που διαμένει στην δομή της Μόριας εισέβαλε με τη βία στο διαμέρισμα της νεαρής - Γλίτωσε χάρη στους γείτονές της, που έσπευσαν να τη βοηθήσουν ακούγοντας τις κραυγές της

Ανυποψίαστη άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της στη Λέσβο μία 22χρονη Ελληνίδα φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου, πιστεύοντας ότι είχε έρθει η παραγγελία της για φαγητό. Όμως, αυτός που αντίκρισε δεν ήταν ο υπάλληλος του ντελίβερι, αλλά ένας αλλοδαπός που αποπειράθηκε να βιάσει!

Ο 23χρονος Αλγερινός που διαμένει στην δομή της Μόριας, εισέβαλε στο διαμέρισμα της πολυκατοικίας, έσπρωξε μέσα την εμβρόντητη κοπέλα και προσπάθησε να της βγάλει βίαια τα ρούχα! Η 22χρονη άρχισε να καλεί σε βοήθεια με αποτέλεσμα να τρέξουν οι γείτονές της και να ακινητοποιήσουν τον επίδοξο βιαστή, ο οποίος παραδόθηκε σε άνδρες της Αστυνομίας και οδηγήθηκε στην Ασφάλεια Μυτιλήνης.

Εκεί, σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος του για απόπειρα βιασμού και παραπέμφθηκε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, ο οποίος του άσκησε την αντίστοιχη δίωξη και τον παρέπεμψε να απολογηθεί στον ανακριτή που του έδωσε προθεσμία για αύριο καθώς δεν υπήρχε διερμηνέας διαθέσιμος.

Το βίαιο περιστατικό, πάντως, έχει προκαλέσει νέα αναστάτωση στους κατοίκους του νησιού που απαιτούν να ληφθούν μέτρα για την προστασία τους από τους μετανάστες.

http://www.protothema.gr/greece/article/633297/algerinos-apopeirathike-na-viasei-foititria-sti-lesvo/

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

ΗΠΑ: Ως άλλος ένας «παρεξηγημένος» μουσουλμάνος είχε παρουσιασθεί σε φοιτητικό περιοδικό ο ένοπλος μουσουλμάνος δράστης της επίθεσης στο πανεπιστήμιο του Οχάιο



Αμπντούλ Ραζάκ Αλί Αρτάν είναι το όνομα του δράστη της επίθεσης στο πανεπιστήμιο του Οχάιο την Δευτέρα. Πρόκειται για μουσουλμάνο από την Σομαλία που σπούδαζε στο πανεπιστήμιο. Ο Σομαλός παρέσυρε πρώτα με το αυτοκίνητό του μια ομάδα πεζών και μετά έβγαλε ένα χασαπομάχαιρο και άρχισε να μαχαιρώνει περαστικούς, πριν τον προλάβουν οι αστυνομικοί και τον ρίξουν κάτω μια για πάντα (εκεί είναι Αμερική, δεν παίζουν).

Oι αρχές δεν αποκλείουν κανένα σενάριο περιλαμβανομένης μιας ακόμα «τρομοκρατικής» (ισλαμικής) ενέργειας.
Το κωμικοτραγικό της ιστορίας είναι ότι ο μουσουλμάνος φοιτητής παρουσιαζόταν ως ένα ακόμα θύμα της «προκατάληψης» κατά των μουσουλμάνων των «ισλαμοφοβικων» δυτικών. Ήταν απλά ένας «παρεξηγημένος» οπαδός του Μωάμεθ που ήθελε απλά να διαλύσει τις «προκαταλήψεις» εναντίον των υπόλοιπων οπαδών του Μωάμεθ.

Ο υπεύθυνος για τη βία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο, είχε δώσει συνέντευξη (!) σε ένα φοιτητικό περιοδικό (η «διαφορετικότητα» πρέπει να προβληθεί γαρ), και είχε παρουσιαστεί ως ένας απλός νεαρός μουσουλμάνος που απλά θέλει να προσευχηθεί στον Αλλάχ και ανησυχούσε για τις  προκαταλήψεις των δυτικών για το Ισλάμ.

Το περιοδικό που λέγεται “The Lantern”, αναπαρήγαγε τη συνέντευξη στην ιστοσελίδα του.

Λέει:     

Τη Δευτέρα το απόγευμα, το Τμήμα Δημόσιας Ασφάλειας της Πολιτείας του Οχάιο κυκλοφόρησε το όνομα του υπόπτου που εμπλέκεται στο βίαιο περιστατικό κοντά στο Watts Hall – είναι ο Abdul Razak Ali Artan, φοιτητής τρίτου έτους στον τομέα του logistics management. Το Lantern είχε πάρει συνέντευξη από τον Αρτάν ως μέρος της έρευνας «Άνθρωποι του Οχάιο», στην ενότητα ‘Τέχνες & Ζωή’ του περιοδικού. Παρακάτω, το Lantern έχει αναπαραγάγει την συνέντευξη που εμφανίστηκε στο τεύχος της 25ης Αυγούστου. Το κείμενο που ακολουθεί είναι τα λόγια του Αρτάν.

«Εγώ απλά ήρθα από το Columbus. Εκεί είχαμε δωμάτια προσευχής, που ήταν πραγματικά δωμάτια όπου μπορούσαμε να πάμε να προσευχηθούμε γιατί οι μουσουλμάνοι πρέπει να προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα.
  
Υπάρχει η Fajr, που είναι νωρίς το πρωί, την αυγή. Στη συνέχεια η Zuhr κατά τη διάρκεια της ημέρας, μετά η Asr το βράδυ, όπως ακριβώς τώρα. Και μετά η Maghrib, η οποία είναι κατά το ηλιοβασίλεμα και στη συνέχεια η Isha τη νύχτα. Ήθελα να προσευχηθώ στην Asr. Θέλω να πω, είμαι νέος εδώ. Αυτή είναι η πρώτη μου μέρα. Αυτό το μέρος είναι τεράστιο, και εγώ δεν γνωρίζω καν που να πάω να προσευχηθώ.

Ήθελα να προσευχηθώ σε ανοιχτό χώρο, αλλά φοβόμουν με αυτά που συμβαίνουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είμαι ένας μουσουλμάνος, δεν είναι αυτό που τα ΜΜΕ απεικονίζουν ότι είμαι. Αν οι άνθρωποι δουν έναν μουσουλμάνο να προσεύχεται, δεν ξέρω τι πρόκειται να σκεφτούν τι πρόκειται να συμβεί. Αλλά, εγώ δεν τους κατηγορώ. Είναι τα μέσα ενημέρωσης που βάζουν αυτήν την εικόνα στο μυαλό τους, και για αυτό αισθάνονται άβολα. Φοβάμαι τώρα κατά κάποιο τρόπο. Αλλά το έκανα. Επικαλέστηκα τον Θεό. Πήγα πάνω από την εστία και προσευχήθηκα».

Κοίτα να δεις. Ένα «παρεξηγημένο» παιδί ήταν τελικά. Για όλα φταίει η «προκατάληψη» και η «κακή εικόνα για τους μουσουλμάνους».

Στο μεταξύ το ISIS τον ονομάζει «αδελφό»…

Παρακάτω η φωτογραφία του αστυνομικού Alan Horujko που πυροβόλησε και σκότωσε τον δράστη.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Ο Φιντέλ Κάστρο λειτουργούσε ως «Νονός» στο εμπόριο κοκαΐνης, καταγγέλλει πρώην σωματοφύλακάς του


Με την πυκνή γενειάδα του και την μονότονη χακί στολή του, ο Φιντέλ Κάστρο παρουσιαζόταν ως ένας «άνθρωπος του λαού».
Κατά καιρούς, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο μισθός του ήταν μόλις 900 πέσος ($ 43) το μήνα και ότι ζούσε σε μια "καλύβα ψαρά" κάπου στην παραλία.

Αλλά η δημόσια εικόνα του Κάστρο ήταν ένας προσεκτικά κατασκευασμένος μύθος, περισσότερο μια μυθοπλασία παρά μία πραγματικότητα.

«Ενώ ο λαός του υπέφερε, ο Φιντέλ Κάστρο ζούσε με άνεση - κρατώντας τα πάντα, μεταξύ των οποίων τα οκτώ παιδιά του, τις πολλές ερωμένες του, ακόμη και την σύζυγό του, σε άκρα μυστικότητα», έγραψε ο Juan Reinaldo Sanchez (Χουάν Ρεινάλντο Σάντσες), για μακρό χρονικό διάστημα  σωματοφύλακας του Κάστρο.
Στο βιβλίο «Η Διπλή Ζωή του Φιντέλ Κάστρο: Τα 17 μου χρόνια ως προσωπικός σωματοφύλακας στον Μέγιστο Ηγέτη» (TheDouble Life of Fidel CastroMy 17 Years as PersonalBodyguard to El Líder Maximo), ο Σάντσες, περιγράφει την κρυφή ζωή του πρώην αφεντικού του, μία ζωή με πολιτική σκληρότητα, με ερωμένες και απληστία.

Ο Κάστρο, ο οποίος πέθανε την Παρασκευή το βράδυ σε ηλικία 90 ετών, έκανε μια προσωπική περιουσία προσφέροντας ένα ασφαλές καταφύγιο για τους εμπόρους ναρκωτικών, είχε απειλήσει τον αδελφό του, Ραούλ, με εκτέλεση, όταν ο αδελφός του έπεσε στον αλκοολισμό στη δεκαετία του '90 , αποκαλύπτει το βιβλίο τουSanchez.

Σε ένα απόσπασμα του βιβλίου που δημοσιεύθηκε από την NewYork Post, ο Sanchez γράφει ότι άκουσε μια συνομιλία μεταξύ του Κάστρο και του José Abrantes (φώτο), που ήταν κάποτε υπουργός εσωτερικών της Κούβας, στην οποία ο Κάστρο ενορχήστρωσε μια συμφωνία με έναν διακινητή ναρκωτικών προκειμένου εκείνος να κρατήσει την «επιχείρησή του».

«Πολύ απλά, μια τεράστια συναλλαγή διακίνησης ναρκωτικών είχε διεξαχθεί στα υψηλότερα κλιμάκια του κράτους», γράφει ο Σάντσες, τονίζοντας ότι αυτός ήταν το γεγονός που τον έκανε να απογοητευτεί με την επανάσταση:

Συνειδητοποίησα ότι ο άνθρωπος για τον οποίο είχα για χρόνια θυσιάσει τη ζωή μου, ο Líder (Ηγέτης) ο οποίος λατρευόταν σαν θεός και ο οποίος υπολογίζονταν στα μάτια μου πιο πάνω από τη δική μου οικογένεια, ήταν μπλεγμένος σε διακίνηση κοκαΐνης σε τέτοιο βαθμό που καθοδηγούσε παράνομες δραστηριότητες σαν ένας πραγματικός νονός.

Ο Sanchez σημειώνει ότι ήταν στρατηγικά επωφελές για τον Castroνα εργάζεται στο εμπόριο ναρκωτικών, διότι έτσι «κατέστρεφε και αποσταθεροποιούσε την αμερικανική κοινωνία».

Όχι πολύ καιρό μετά από αυτή τη συνομιλία, γράφει ο Sanchez, Αμερικανοί αξιωματούχοι άρχισαν να ερευνούν πιθανή σχέση μεταξύ του Κάστρο και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Αντί να αφήσει την κατάσταση να συνεχιστεί και να διακινδυνέψει να τον ανακαλύψουν, ο Κάστρο θυσίασε δύο από τους πιο υψηλόβαθμους άνδρες τον Abrantes και τον στρατηγό Arnaldo Ochoa (φώτο), ο οποίος έγινε γνωστός για τον αγώνα του για τον κομμουνισμό στην Αφρική με Κουβανούς στρατιώτες. Ο Abrantes πέθανε στη φυλακή ως «ύποπτος». Ο Ochoa εκτελέστηκε.

«Ο Κάστρο μας έκανε να τον παρακολουθούμε. Είχε αυτή την ικανότητα ο κομαντάντε προκειμένου να διατηρεί την εξουσία του: όχι μόνο δολοφονώντας αλλά και ταπεινώνοντας και υποβιβάζοντας για το τίποτα άνδρες που τον είχαν υπηρετήσει με αφοσίωση», γράφει ο Sanchez, περιγράφοντας το βίντεο της εκτέλεση λεπτομερώς.

Οι New York Times είχαν γράψει την εποχή της δίκης Ochoa, το 1989, και τα λόγια των μαρτύρων ταιριάζουν με αυτά που άκουσε ο Σάντσες:

Οι Κουβανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι κατέθεσαν ότι πούλησαν διαμάντια, ψάρια, ζάχαρη, ρούμι και ηλεκτρονικό εξοπλισμό στη μαύρη αγορά στην Αγκόλα για την απόκτηση σκληρού νομίσματος για την Κούβα. Ένας μάρτυρας, ο αντισυνταγματάρχης ArnaldoMorejon Plat, κατέθεσε ότι ο στρατηγός Ochoa του είχε πει ότι οι πωλήσεις αυτές «είχαν εγκριθεί» από τους αδελφούς Κάστρο.
Ακόμη και τότε, ειδικοί στο Μαϊάμι ανέφεραν ότι ο Ochoa μπορεί να διεύθυνε μια επιχείρηση ναρκωτικών, αλλά αυτή ήταν δευτερεύουσας σημασίας μπροστά σε με «επίσημη επιχείρηση που είχε την έγκριση από τους Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο».

Ο Σάντσες είχε πει στο ισπανικό μέσο μαζικής ενημέρωσης LaInformación ότι ο Κάστρο "έκανε εμπορία ναρκωτικών, όπλων, και διαμαντιών". Είπε, «είδα ότι ήταν ικανός να σκοτώσει έναν άνθρωπο που ήταν κοντά του, τον στρατηγό Ochoa, ο οποίος είχε εκτελεστεί, και σκέφτηκε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί και σε μένα».

Σε μια συνέντευξή του στην κολομβιανή El Espectador, ο Σάντσες επιβεβαίωσε ότι η Κούβα δεν είναι απλά ασφαλές λιμάνι για τους τρομοκράτες του FARC, αλλά βοήθησε στην εκπαίδευσή τους στον πόλεμο κατά του στρατού της Κολομβίας. «Είδα αντάρτες στο Punto Cero de Guanabo [ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών ανατολικά της Αβάνας]», δήλωσε στην εφημερίδα. 

Ο Sanchez πρόσθεσε ότι ο Κάστρο έκανε επίσης σημαντική διακίνηση ναρκωτικών με το καρτέλ που διεύθυνε ο διαβόητος Κολομβιανός νονός ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ, και ότι ο ίδιος διέταξε επίσης τον Ochoa να συνεργαστεί με τον Εσκομπάρ πριν εκτελεστεί επειδή το έκανε.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή (κι εδώ)

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Τζορτζ Ιωαννίδης: Ο πράκτορας της CIA και οι νέες αποκαλύψεις για την δολοφονία του JFK



Θέμα μηνών ο αποχαρακτηρισμός 1100 άκρως απόρρητων φακέλων της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ που αφορούν τον Έλληνα κατάσκοπο και τον θάνατο του Κέννεντι.

Σκηνή 1η: Η γραμματέας του Τζον Χάουαρντ μπήκε σοκαρισμένη στο γραφείο του, αφού πρώτα χτύπησε την πόρτα μια φορά. Τα δάκρυα είχαν αρχίσει να τρέχουν στα μάγουλά της και η φωνή της έβγαινε σπασμένη.

«Πυροβόλησαν τον πρόεδρο Κέννεντι στο Ντάλας» είπε στον προϊστάμενό της, ο οποίος την κοιτούσε ανέκφραστος και αμίλητος, εκείνη την ημέρα του Νοεμβρίου, που ο ήλιος έλαμπε στο Μαϊάμι.

Η απάντησή του «είναι λυπηρό αυτό που συνέβη» μάλλον δεν ήταν η αναμενόμενη, για την ημέρα που σημάδεψε και εξακολουθεί να στοιχειώνει την Αμερική.

Μόλις η νεαρή κοπέλα βγήκε από το γραφείο, ο Χάουαρντ πληκτρολόγησε έναν απευθείας αριθμό που δεν ήταν καταχωρημένος στον τηλεφωνικό κατάλογο και μίλησε απευθείας με τα κεντρικά της CIA στο Λάνγκλει, λέγοντας πρώτα το πραγματικό του όνομα: «Ιωαννίδης εδώ. Ενημερώστε με άμεσα για τα τεκταινόμενα στο Ντάλας».



Το ημερολόγιο έγραφε 22 Νοεμβρίου 1963...

Σκηνή 2η: Το 1978 ο νεαρός τότε σπουδαστής της Νομικής Νταν Χάρντγουεϊ περίμενε υπομονετικά τον σύνδεσμο της CIA με την Επιτροπή που ερευνούσε την δολοφονία JFK να του φέρει αποχαρακτηρισμένους φακέλους και έγγραφα της Υπηρεσίας, που αφορούσαν την πολύκροτη δολοφονία του 35ου προέδρου των ΗΠΑ.

Ο κύριος με τα γυαλιά που εμφανίστηκε τον κοίταξε με ένα βλέμμα σαν να τον ζύγιζε και του έδωσε ένα λεπτό φάκελο, που περιείχε ελάχιστες σελίδες, αλλά δεν έφυγε.

Όταν Χάρντγουεϊ τον κοίταξε ξανά, ο ευγενικός κύριος του είπε με φωνή που δεν δεχόταν αμφισβήτηση: «Αυτό είναι το μόνο που θα πάρεις».

Φεύγοντας, ο νεαρός φοιτητής δεν ξέχασε το όνομα που αναγραφόταν στην κάρτα του συνδέσμου της CIA με την Επιτροπή.

Ήταν ο George Joannides.

Ο αόρατος πράκτορας



Για όσους ερευνητές ασχολούνται με το θολό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών-ειδικά της CIA-ο Τζορτζ Ιωαννίδης παραμένει ακόμη και σήμερα είκοσι έξι χρόνια μετά το θάνατό του, ένας «αόρατος» πράκτορας, για τον οποίο ελάχιστα έχουν γίνει γνωστά.

Το γιατί σύμφωνα με τον έγκριτο δημοσιογράφο Τζέφερσον Μόρλεϊ, είναι εύκολο να εξηγηθεί. Ο Ιωαννίδης φέρεται να σχετίζεται άμεσα σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά με την δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντι, η οποία μέχρι σήμερα εξακολουθεί να γεννάει δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας.

Οι φάκελλοι του στα κεντρικά της Υπηρεσίας, παραμένουν απόρρητοι, παρότι έγιναν δεκάδες αιτήματα τα περασμένα  χρόνια για να αποχαρακτηριστούν.

Φαίνεται όμως ότι ήρθε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου για να γίνει γνωστό αν τελικά η CIA είχε σημαίνοντα ρόλο στην δολοφονία του 35ου προέδρου των ΗΠΑ.

Κάτι που αν ισχύει θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών της Αμερικής, η οποία θα πρέπει στις αρχές του νέου έτους να αποχαρακτηρίσει χίλιους εκατό φακέλους του Ιωαννίδη που σχετίζονται με την δολοφονία του Κέννεντι.

Για πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν παθιαστεί με την υπόθεση εκεί κρύβεται το μεγάλο μυστικό, του ποιος η ποιοι ήθελαν να πεθάνει ο νεαρός πρόεδρος εκείνο το μεσημέρι του Νοέμβρη στο Ντάλας.

Ο Γιώργος Ιωαννίδης ήξερε σίγουρα πάρα πολλά, αλλά προτίμησε να πάρει τα όποια μυστικά μαζί του, όταν έσβησε σε ένα χειρουργικό κρεβάτι  σε νοσοκομείο του Χιούστον, κατά την διάρκεια μιας εγχείρηση στην  καρδιά του στις 4 Μαρτίου του 1990.
Όπως είπε αργότερα ένας «συνάδελφός» του «μπορεί ο Τζορτζ να προδόθηκε από την καρδιά του, αλλά ο ίδιος δεν πρόδωσε ποτέ...».

Παιδί του Καραμεσίνη

Στις αρχές της δεκαετίας του '60, αν κάποιος έπεφτε πάνω στον Τζορτζ Ιωαννίδη, αντίκριζε έναν μάλλον συνηθισμένο νέο άνδρα, με μυωπικά γυαλιά και look που παρέπεμπε σε δικηγόρο. Αν τον γνώριζε μάλιστα θα διαπίστωνε ότι όντως ήταν δικηγόρος.

Μόνο που αυτή ήταν η μισή αλήθεια για τον Έλληνα γιο ενός ζεύγους μεταναστών, που έφυγαν από την Αθήνα το 1923, όταν αυτός ήταν ακόμη μωρό, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στην Αμερική.

Την βρήκαν απασχολούμενοι σε ελληνικές εφημερίδες και ο Γιώργος μεγάλωσε χωρίς να του λείψει τίποτε και σπούδασε νομικά στο Saint John's University.

Τότε ήταν που γνώρισε και την γυναίκα της ζωής του Βιολέτα Μικρούτσικου, αλλά και έναν άλλο Έλληνα, τον Τζορτζ Κάλαρη ο οποίος ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με την αδερφή της, Ισμήνη.

Ο τελευταίος είχε περάσει ήδη την πόρτα της CIA και αυτός ήταν που διέκρινε στον Ιωαννίδη, ικανότητες που παρέπεμπαν σε πράκτορα.

Όταν του πρότεινε να ενταχθεί στην CIA τον είχε ήδη προτείνει στον μέντορά του, τον διαβόητο Τομ Καραμεσίνη, ο οποίος είπε ναι και ο Ιωαννίδης βυθίστηκε για πάντα στον κόσμο των κατασκόπων.


Αποτέλεσε μέλος της περίφημης ελληνικής φατρίας της CIA στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, έμελλε όμως να εμπλακεί για τα καλά στην πιο «σκοτεινή» δολοφονία Αμερικανού προέδρου.

Η γνωριμία με τον Όσβαλντ



Αυτοί που ψάχνουν ακόμη την εμπλοκή του Ιωαννίδη στην δολοφονία Κέννεντι, περιμένουν με ανυπομονησία το άνοιγμα των χιλίων εκατό φακέλλων του, που η CIA αρνιόταν επίμονα να αποχαρακτηρίσει όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά την δολοφονία του Κέννεντι έγιναν τέσσερις σχολαστικές έρευνες κατά τις οποίες ο πρώην διευθυντής της Ρίτσαρντ Χελμς απέκρυψε εντελώς τον ρόλο του Ιωαννίδη στο Μαϊάμι το 1963 πριν και μετά την δολοφονία.
Εκεί όπου διοικούσε ως αρχηγός του τμήματος Ψυχολογικού Πολέμου της CIA στην πόλη, εικοσιτέσσερις πράκτορες έχοντας ένα ετήσιο μπάτζετ 2.400.000 δολαρίων.

Η αποστολή του ήταν να ελέγχει και να στηρίζει μέσω των κονδυλίων της Υπηρεσίας την δραστηριότητα των Κουβανικών ομάδων στο Μαϊάμι, που μάχονταν το καθεστώς του Φιντέλ Κάστρο.

Η πιο δραστήρια από αυτές και η πιο επικίνδυνη ήταν το DRE (Directorio Revolucionario Estudantil) η οποία είχε ήδη αποπειραθεί να δολοφονήσει τον Κάστρο μια φορά.



Μεθοδικός, αυστηρός και με ένα έμφυτο χάρισμα να πείθει τον συνομιλητή του ο Έλληνας πράκτορας, κατάφερε να πείσει τους ηγέτες του DRE να επικεντρωθούν περισσότερο στην προπαγάνδα και λιγότερο στις απόπειρες.

Τα 25.000 δολάρια που τους έδινε κάθε μήνα ήταν ένας καλός λόγος για να το κάνουν, αφού επιθυμούσαν διακαώς να στρατολογήσουν νέα μέλη παντού στην Αμερική.

Ένας τέτοιος υποψήφιος εμφανίστηκε στα γραφεία του DRE στη Νέα Ορλεάνη τον Αύγουστο του 1963. ¨Ηταν ένας χλωμός, κατά τι ταλαιπωρημένος νέος που συστήθηκε ως Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ αλλά δεν έπεισε κανέναν ότι θέλει να παλέψει ενάντια στον Κάστρο και έτσι τον έδιωξαν.

Λίγες ημέρες αργότερα μέλη του DRE τον εντόπισαν να μοιράζει φυλλάδια υπέρ του Κάστρο στην πόλη και ενεπλάκησαν μαζί του, όταν τον αναγνώρισαν.

Οι σχέσεις του Όσβαλντ με το DRE-οι πληροφορίες από όλες τις πόλεις που δραστηριοποιούνταν κατέληγαν στο Μαϊάμι-ήρθαν εις γνώση του Ιωαννίδη, ο οποίος συνομιλούσε τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα με ηγετικά στελέχη.

Αυτό που δεν έγινε γνωστό είναι κατά πόσο ο Ιωαννίδης γνώρισε επί προσωπικού τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ και αν συνέβη αυτό τι διημείφθη μεταξύ τους.

Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο



Λίγους μήνες μετά την δολοφονία του JFΚ ο Γιώργος Ιωαννίδης μετατίθεται από το Μαϊάμι στην Αθήνα, για να συνεχίσει την δράση του στο κλιμάκιο της CIA που έδρευε στον τελευταίο όροφο της Αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα.    
                             
Ακολούθησαν οι Φιλιππίνες, την ώρα που ο διευθυντής της CIA Ντικ Χελμς τον κάλυψε απόλυτα στις έρευνες που ξεκίνησαν από διάφορες επιτροπές, αφήνοντας το όνομά του, όπως και το γεγονός της σχέσης του Όσβαλντ με το DRE την οποία γνώριζε πολύ καλά ο Ιωαννίδης στο σκοτάδι.

Ό Έλληνας πράκτορας θα επιστρέψει στις ΗΠΑ το 1974 και ένα χρόνο αργότερα θα συνταξιοδοτηθεί από την CIA και θα ξεκινήσει μια καινούρια καριέρα στην Ουάσιγκτον όπου εγκαταστάθηκε μαζί με την Βιολέτα και τα τρία παιδιά τους.

Θα συνεργαστεί ακόμη και με την κυβέρνηση Καραμανλή πάνω σε θέματα μετανάστευσης δουλεύοντας στην ελληνική πρεσβεία, αγνοώντας ότι το κέλευσμα της μοίρας θα τον έφερνε πάλι πίσω στην CIA.

Τον Ιανουάριο του 1978, ένα ψήφισμα του Κογκρέσου οδήγησε στην σύσταση μιας νέας επιτροπής που θα διερευνούσε νέα στοιχεία για την δολοφονία του Κέννεντι, ανάμεσα σε αυτά και την σχέση του Όσβαλντ με το DRE καθώς και την δράση της οργάνωσης στο Μαϊάμι.

Σύνδεσμος της CIA με την επιτροπή για τα συγκεκριμένα στοιχεία ανέλαβε ο Γιώργος Ιωαννίδης, ο οποίος δεν βοήθησε καθόλου τους ερευνητές, βάζοντας συνεχώς εμπόδια στον δρόμο τους.

Εννοείται ότι παρόλο που ήταν αυτός που τα ήξερε όλα επέλεξε να μην το πει καν, αφήνοντας για πάντα κρυφό τον ρόλο του και ένα μεγάλο μέρος της αλήθειας για το αν υπήρχε εμπλοκή της CIA στην δολοφονία.


Όταν πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του έγινε γνωστός εν μέρει μόνο ο ρόλος του πολύς κόσμος ήταν θυμωμένος με τον Έλληνα κατάσκοπο που γύρισε μόνο για λίγο από το κρύο για να προστατέψει τα ένοχα μυστικά του.

http://www.protothema.gr/stories/article/631712/tzortz-ioannidis-o-praktoras-tis-cia-kai-oi-nees-apokalupseis-gia-tin-dolofonia-tou-jfk/

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Χημικό ευνουχισμό στους παιδόφιλους προτείνει το Jobbik

Το ριζοσπαστικό εθνικιστικό Jobbik αποφάσισε να υποβάλει εκ νέου μια παλαιότερη πρόταση για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα της Ουγγαρίας, σύμφωνα με την οποία οι παιδεραστές θα μπορούσαν να υποχρεωθούν να υποστούν χημικό ευνουχισμό.

Η αναπληρώτρια αρχηγός του JobbikDóra Dúró δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου το Σάββατο ότι αυτοί που κακοποιούν σεξουαλικά ανηλίκους θα μπορούσαν να υποβληθούν οικειοθελώς στην διαδικασία, όταν καταδικαστούν για πρώτη φορά.

Ωστόσο, κατ 'εξακολούθηση παραβάτες θα υποχρεούνται να υποστούν τη χημική διαδικασία, πρόσθεσε η 29χρονη Dúró. Επέμεινε ότι η αναλογία των κατ 'εξακολούθηση παραβατών σε τέτοιες περιπτώσεις είναι «πολύ υψηλή» και πρόσθεσε ότι πρέπει να εξασφαλιστεί ότι τα παιδιά θα έχουν "ειδική προστασία".

Η Dúró ανέφερε ότι το κόμμα της είναι «ανοιχτό» στην συζήτηση περί επέκτασης του χημικού ευνουχισμού για τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων και εναντίον ενηλίκων. Η ίδια σημείωσε ότι το Jobbik έχει υποβάλει το νομοσχέδιο για τις δύο προηγούμενες περιπτώσεις.

«Θέλουμε να δώσουμε μια τρίτη ευκαιρία στον κυβερνώντα συνασπισμό Fidesz-Χριστιανοδημοκρατών να εξασφαλίσει την προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όχι μόνο λεκτικά, αλλά μέσω της νομοθεσίας», είπε η Duro.

Ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν τον χημικό ευνουχισμό γιαβιαστές και παιδεραστές, συχνά με αντάλλαγμα την μειωμένη ποινή. To 2009, η Πολωνία νομοθέτησε τον χημικό ευνουχισμό για τους παιδεραστές. Σύμφωνα με το νόμο, "όποιος κριθεί ένοχος για το βιασμό ενός παιδιού κάτω των 15 ετών θα μπορεί να αναγκαστεί να υποβληθεί σε χημική και ψυχολογική θεραπεία για τη μείωση της σεξουαλικής ορμής στο τέλος της φυλάκισης». To 2012, η ​​Μολδαβία νομοθέτησε τον χημικό ευνουχισμό για τους παιδεραστές. To 2012 και η ​​Εσθονία ψήφισε ένα νόμο που επιτρέπει τον αναγκαστικό χημικό ευνουχισμό για τους δράστες σεξουαλικών αδικημάτων. Στα Σκόπια ο χημικός ευνουχισμός είναι εθελοντικός, όμως για τους παιδεραστές που επαναλαμβάνουν την εγκληματική πράξη είναι υποχρεωτικός. Στην Ρωσία, τον Οκτώβριο του 2011, το κοινοβούλιο ενέκρινε ένα νόμο που επιτρέπει σε ένα δικαστήριο να ζητήσει την συνδρομή ιατροδικαστή ψυχιάτρου για να καθορίσει το χημικό ευνουχισμό των καταδικασθέντων δραστών σεξουαλικών αδικημάτων που έχουν βλάψει παιδιά κάτω από την ηλικία των 14.  


ΚΟ / Πηγή

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Σε τόπους μνήμης θα μετατρέψει τα στρατόπεδα της κομμουνιστικής εποχής η κυβέρνηση



Η κυβέρνηση της Ουγγαρίας αποφάσισε να ανακατασκευάσει τα στρατόπεδα εγκλεισμού, καταναγκαστικής εργασίας και αιχμαλώτων πολέμου της κομμουνιστικής εποχής, ανακηρύσσοντάς τα σε μνημεία, ανακοίνωσε ο επικεφαλής του γραφείου της κυβέρνησης.


Το εθνικό μνημείο πάρκο του Recsk θα ανακαινιστεί πλήρως. Η απόφαση αφορά επίσης το στρατόπεδο εγκλεισμού στο Kistarcsa, ένα προάστιο της Βουδαπέστης, και το στρατόπεδο αιχμαλώτων στο Cegléd στην κεντρική Ουγγαρία, δήλωσε ο János Lázár, κατά την εβδομαδιαία συνέντευξη Τύπου που έδωσε.


Είναι ακόμα ένα θέμα συζήτησης για το αν τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας των ετών 1950-1953 στο Hortobágy, στην ανατολική Ουγγαρία, θα πρέπει να συμμετέχουν στο πρόγραμμα, είπε.

Στην Ουγγαρία την περίοδο 1948 - 1954υπήρχαν σε όλη την επικράτεια της χώρας 199 στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος σε σχέση με άλλες χώρες που έζησαν κάτω από την κόκκινη τυραννία. Η Τσεχοσλοβακία είχε 124, η Βουλγαρία 99, η Ρουμανία 97 και η Πολωνία 47.

«Όλοι οι κομμουνιστές ηγέτες είναι υπεύθυνοι για τα Γκουλάγκ, και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται σε κανένα ίδρυμα στην Ουγγαρία να φέρει το όνομα κομμουνιστικό», είχε δηλώσει ο Antal Rogan, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος Fidesz, στις25 Φεβρουαρίου 2015, την ημέρα Μνήμης των θυμάτων του ολοκληρωτισμού και των εκατοντάδων χιλιάδων που απελάθηκαναπό την Ουγγαρία σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.


 
Μπροστά στο Μνημείο των Γκούλαγκ της Βουδαπέστης, ο Ρογκάν τόνισε ότι τα εγκλήματα είχαν διαπραχθεί από κομμουνιστές και όχι από τον ρωσικό λαό. «Το ιδανικό της ισότητας απέτυχε και ποτέ δεν δημιουργήθηκε μια κοινωνία ίσων και ευτυχισμένων ανθρώπων. Τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ήταν το μόνο μέρος όπου αυτό το ιδανικό μεταφράστηκε πλήρως σε πραγματικότητα», είπε.

Οι άνθρωποι στο δυτικό κόσμο, οι οποίοι δεν είχαν καμία προσωπική εμπειρία με τη φρίκη του κομμουνισμού τείνουν να σχετικοποιήσουν ή να μειώσουν τα κομμουνιστικά εγκλήματα, αλλά αυτό είναι κάτι που οι Κεντρο-Ευρωπαίοι δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψουν, δήλωσε ο Ρογκάν.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Όταν η «προοδευτικότητα» ορίζεται με την ολοκληρωτική απάρνηση κάθε έννοιας φιλοπατρίας και εθνικού αισθήματος

Από το "ΦΩΣ των Σπορ" του Σαββάτου:

Για το κατάπτυστο πανό που σηκώθηκε στο Καραϊσκάκη την περασμένη Κυριακή τα είπαμε εκτενώς πριν από λίγες μέρες. Το θετικό είναι ότι κινητοποιήθηκε ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός προκειμένου να ταυτοποιηθεί ο υπαίτιος (ή εκ των υπαιτίων τέλος πάντων) της ανάρτησής του. Προχθές, πάλι, ο κρατικός μηχανισμός είχε πάρει ρεπό ή γιόρταζε την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο εορτασμός της οποίας αποτέλεσε μία από τις πρώτες κυβερνητικές «πράξεις» του ΠΑΣΟΚ το 1981, πριν αυτό συμπληρώσει έναν μήνα στην εξουσία... 

Είδαμε λοιπόν μια ελληνική σημαία να καίγεται σε κοινή θέα και το στιγμιότυπο να απαθανατίζεται από τηλεοπτικούς και φωτογραφικούς φακούς. Μέχρι και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου κάποια κυβερνητική αντίδραση σαν την ανακοίνωση του υφυπουργού Αθλητισμού που μιλούσε με απέχθεια για τα «ανθρωπόμορφα φασιστοειδή». Τι απέγιναν οι «αρχές και οι αξίες της ελληνικής δημοκρατίας» τις οποίες επικαλούταν τη Δευτέρα ο υφυπουργός «εκ μέρους του συνόλου της ελληνικής κυβέρνησης»;

Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός εξωτερικού εχθρού μιας χώρας έγκειται στο να βρει εκείνους που θα πείσουν τους πολίτες της ότι πατριώτης και φασίστας είναι το ίδιο πράγμα και πως η «προοδευτικότητα» ορίζεται με την ολοκληρωτική απάρνηση κάθε έννοιας φιλοπατρίας και εθνικού αισθήματος. Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι όλο αυτό...


Επειδή ενδεχομένως να έχουν μπερδευτεί λιγάκι κάποιοι, καλό θα είναι να γνωρίζουν πως «οι αρχές και οι αξίες της ελληνικής δημοκρατίας» οφείλουν πρώτα από όλα να προστατεύουν και να υπηρετούν τη χώρα τουςΚαι στην κορυφή αυτών βρίσκεται το εθνικό σύμβολο που λέγεται ελληνική σημαία. Μια κυβέρνηση που εμφανίζει τόσες «ευαισθησίες» ώστε να μη θέλει να «θίξει» τους «Μακεδόνες» των Σκοπίων, τους Τούρκους και όποιον άλλον επιβουλεύεται τα εθνικά μας συμφέροντα, θα μπορούσε πράγματι να είναι και δημοκρατική. Ελληνική όμως, όχι. Κάπου εκεί φαίνεται ότι έχει προκύψει το μπέρδεμα τελικά...