Γράψαμε ήδη από προχθές ότι τώρα που η χώρα έχει καταστραφεί οικονομικά στην κυβέρνηση αποφάσισαν να ξυπνήσουν και να αντιδράσουν (Άφησαν τη χώρα να καταστραφεί και τώρα θέλουν … αναδιαπραγμάτευση)
Σύμφωνα με ενδιαφέρον ρεπορτάζ , της Ημερησίας του Σαββάτου, στόχος των διαπραγματεύσεων είναι να δοθεί δημοσιονομική ανάσα στην Ελλάδα επιμερίζοντας το επιπλέον έλλειμμα που προέκυψε με την αναθεώρηση, μέχρι και το 2013. Το έλλειμμα του 2009 θα είναι στο 15,5% του ΑΕΠ και φέτος θα κλείσει σίγουρα στο 9,3% ίσως και περισσότερο, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει απόκλιση πάνω από 1.5% σε σχέση με το στόχο που είχε τεθεί στο Μνημόνιο. Θέλει λοιπόν η κυβέρνηση να μοιραστεί η επιπλέον μείωση που είναι υποχρεωτική, την επόμενη τριετία. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΔΝΤ δεν το βλέπει αρνητικά, άλλωστε αυτό τα χρήματά του θα τα πάρει. Αντιδρούν όμως οι ευρωπαίοι «φίλοι» μας, δηλαδή η Γερμανία και η Γαλλία που πρέπει να εξηγήσουν στους πολίτες τους γιατί θα συνεχίσουν να πληρώνουν τους Έλληνες.
Ας υποθέσουμε ότι είναι πράγματι καλό να πειστούν οι Τροϊκανοί να αλλάξει το Μνημόνιο, έστω και καθυστερημένα. Τι σημαίνει αυτό για τη χώρα; Μήπως ότι δεν θα επιβληθούν νέα μέτρα, θα επιστραφούν οι μισθοί και οι συντάξεις που κόπηκαν ή θα αλλάξει πάλι το ασφαλιστικό;
Ασφαλώς κι όχι. Μια συμφωνία για το έλλειμμα θα δώσει μικρή ανάσα αλλά το πρόβλημα παραμένει, έστω κι αν η κυβέρνηση το παρουσιάσει ως επιτυχία.
Διότι στο τέλος του 2013 το πρόβλημά μας δε θα είναι το έλλειμμα αλλά το τεράστιο δημόσιο χρέος και η αδυναμία να πληρώσουμε τα τοκοχρεολύσια. Αφήστε δε που μέχρι τότε μπορεί να έχουμε πάει δε ελεγχόμενη πτώχευση.
Όταν λοιπόν έχεις ένα χρέος 150% και πάνω, ακόμη κι αν το έλλειμμά σου είναι κάτω από 5% το πρόβλημα θα υφίσταται.
Η κυβέρνηση διατείνεται ότι με τον επιμερισμό του ελλείμματος την επόμενη τριετία θα έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε αναπτυξιακή πολιτική. Μα γιατί δεν το έκανε μέχρι σήμερα; Υπήρχαν μέτρα που δεν της κόστιζαν ούτε δραχμή. Ας άφηνε ας πούμε ελεύθερη την αγορά πρώτης κατοικίας χωρίς έλεγχο πόθεν έσχες για να ζωντάνευε η οικοδομή. Ας έδινε κίνητρα στα νεαρά ζευγάρια να αγοράσουν σπίτια. Επίσης, ας μην έκοβε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κι ας προχωρούσε σε διαγωνισμούς για μεγάλα δημόσια έργα. Καλύτερα να γίνονται έργα από νταβατζήδες παρά να μη γίνονται καθόλου, ο κόσμος να πεινάει και οι εταιρείες να κλείνουν.
Επίσης, η κυβέρνηση, σκόπιμα κρύβει ότι ακόμη κι αν αλλάξει το Μνημόνιο η μοίρα των Ελλήνων τα επόμενα χρόνια είναι μαύρη. Ούτε τα μέτρα του 2009 θα παρθούν πίσω, ούτε και όσα έχουν προβλεφθεί για το 2010. Και όταν λέμε μέτρα εννοούμε περικοπές στα επιδόματα, απολύσεις στις ΔΕΚΟ, αύξηση αντικειμενικών αξιών κ.λπ. Όσο είμαστε στο Μνημόνιο δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτε από αυτά. Θα είμαστε υποτελείς μέχρι το 2013 ή μέχρι το 2020 αν επιμηκυνθεί ο χρόνος αποπληρωμής του δανείου.
Αυτή είναι η πραγματική αλήθεια κι ας μην επιχειρήσει η κυβέρνηση να παίξει το παιχνίδι του σκληρού διαπραγματευτή για το καλό του τόπου…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου