Το ενδεχόμενο μια χώρα με ατομικό οπλοστάσιο σε ανεξέλεγκτα χέρια να καταρρεύσει ακόμη και εντός των επομένων έξι μηνών λούζει με κρύο ιδρώτα τους Αμερικανούς
Του ΣΤ. ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗ
ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ηγέτες που είχαν κατ΄ ιδίαν συνομιλία με τον πρόεδρο Ομπάμα στο Στρασβούργο άκουσαν την ίδια προειδοποίηση. Οι Μέρκελ, Θαπατέρο και Σαρκοζί πληροφορήθηκαν από τον αμερικανό πρόεδρο ότι η κατάσταση στο Πακιστάν κινδυνεύει να τεθεί εκτός ελέγχου. Πιστεύεται ότι και ο Μεντβέντεφ άκουσε αυτή την εκτίμηση όταν νωρίτερα συναντήθηκε στο Λονδίνο με τον Ομπάμα. Στην πανηγυρική διάσκεψη του ΝΑΤΟ οι σύμμαχοι ηγέτες δεν χρειάστηκε να αναζητήσουν ειδικές πηγές για να διαπιστώσουν ότι οι εκκλήσεις του αμερικανού προέδρου για στρατιωτική βοήθεια στο Αφγανιστάν στην πραγματικότητα έδειχναν ότι το Πακιστάν είναι το πρόβλημα και ότι οι Αμερικανοί ανησυχούν.Δεν είναι αβάσιμες οι ανησυχίες τους, ούτε προβάλλονται για να κρύψουν κάτι άλλο, όπως συνήθιζε ο Τζορτζ Μπους. Το Ατλαντικό Συμβούλιο διεπίστωνε τον Φεβρουάριο ότι το Πακιστάν «οδηγείται σε πολιτικό χάος (...) με ασύμμετρες στρατιωτικές επιπτώσεις»και ο Ντέιβιντ Κιλκούλεν, ειδικός σύμβουλος του στρατηγού Πετρέους, προειδοποίησε το Κογκρέσο στις αρχές Απριλίου ότι«το Πακιστάν μπορεί να καταρρεύσει τους επόμενους έξι μήνες».Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν ίσως δραματικό και τόσο επικίνδυνο για την ευρύτερη περιοχή και για όσους έχουν συμφέροντα σ΄ αυτήν αν το Πακιστάν δεν είχε πυρηνικό οπλοστάσιο. Και το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι ο έλεγχός του βρίσκεται σε χέρια πακιστανών στρατιωτικών με τους οποίους οι Αμερικανοί δεν έχουν καμία επαφή, ο πρόεδρος του Πακιστάν Ασίφ Αλί Ζαρντάρι ομολογεί στον αντιπρόεδρο Μπάιντεν ότι«δεν ελέγχω τα πυρηνικά όπλα»και είναι αμφίβολο αν γνωρίζει κάτι περισσότερο ο πακιστανός αρχηγόςτου στρατού στρατηγός Ασράφ Περβέζ Καγιανί. Η Αμερική πληρώνει σήμερα τις επιπολαιότητες προηγούμενων προέδρων οι οποίοι ανέχθηκαν- και σε πολλές περιπτώσεις βοήθησαν- να αποκτήσει πυρηνικά όπλα το Πακιστάν για να μην υστερήσει έναντι της Ινδίας η οποία είχε πυρηνικά όπλα.Το σενάριο το οποίο διαμορφώνει το Πεντάγωνο και, κατά τα φαινόμενα, αποδέχεται η νέα πολιτική ηγεσία στην Ουάσιγκτον στηρίζεται σε πολύ συγκεκριμένα στοιχεία. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας Καρλ Λέβιν το χαρακτήρισε«ανατριχιαστικό». Αν οι Ταλιμπάν ηττηθούν στο Αφγανιστάν, λέγουν οι συντάκτες του σεναρίου, θα καταφύγουν ασφαλώς στο γειτονικό Πακιστάν, όπου ήδη έχουν οργανωμένες βάσεις στη βραχώδη επαρχία του Μπαλουχιστάν. Ο τοπικός πληθυσμός είναι βέβαιον ότι θα τους υποδεχθεί ως ήρωες και η απήχηση δεν θα αργήσει να φθάσει ως το άλλο άκρο του Πακιστάν,καθώς η μεγάλη πλειονότητα των Πακιστανών και μια μεγάλη μερίδα πακιστανών πολιτικών και στρατιωτικών συμπαθεί τους ισλαμιστές και θεωρεί μάρτυρες τους Ταλιμπάν. Μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί- πάντοτε κατά το σενάριο- στο ότι «κάποια στιγμή» οι ισλαμιστές (Ταλιμπάν ή μη) με τη βοήθεια της πακιστανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, την οποία ήδη ελέγχουν, θα έχουν πυρηνικά όπλα στα χέρια τους. Οι αναλυτές του Πενταγώνου παίρνουν ως δεδομένο ότι η κοινή γνώμη στο Πακιστάν δεν βλέπει να έχει τίποτε το κοινό με τους Αμερικανούς στον πόλεμό «τους» εναντίον των Ταλιμπάν. Με δέος, κατά τα λεγόμενά του, άκουσε οΡίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο ειδικός προεδρικός απεσταλμένος για Αφγανιστάν και Πακιστάν, να του λένε πολιτικά πρόσωπα, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και στρατιωτικοί στο Ισλαμαμπάντ ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είναι «αμερικανική υπόθεση, όχι πακιστανική».Επιχείρηση διάσωσης του Πακιστάν από την επερχόμενη κατάρρευσή του άρχισε η Αμερική, αλλά είναι αμφίβολο αν αυτή θα έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ολες οι αμερικανικές πηγές συγκλίνουν στο ότι η χώρα βαδίζει προς ισλαμοποίηση. «Ποτέ στα 61 χρόνια της ύπαρξής του το Πακιστάν δεν παρουσίασε τέτοια έξαρση ισλαμισμού (...).Μια μεγάλη μερίδα Πακιστανών προτιμά να συνταχθεί με τους ισλαμιστές παρά να πολεμήσει εναντίον τους»γράφουν οι «Νew Υork Τimes» (6/4) αναφερόμενοι σε καταθέσεις αμερικανών στρατιωτικών. Οι ίδιοι διαπιστώνουν«μεγάλο χάσμα εμπιστοσύνης»των κυβερνητικών και στρατιωτικών αξιωματούχων του Πακιστάν με τους αμερικανούς ομολόγους τους.Το γεγονός ότι το Πεντάγωνο αρνείται να δώσει στο Πακιστάν μαχητικά ελικόπτερα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχει προκαλέσει«ψυχρότητα στα πρόθυρα της ρήξης»διαπιστώνουν οι «Financial Τimes» (8/4). Και η ΕΕ, λέγουν ευρωπαϊκές πηγές, έχει διαπιστώσει ότι μια εντυπωσιακά μεγάλη πλειοψηφία Πακιστανών βλέπει τον πόλεμο στο Αφγανιστάν ως αμερικανική υπόθεση, μάλιστα μια σημαντική μερίδα- κυρίως στρατιωτικοί διακρίνει και ύποπτες επιδιώξεις της Ουάσιγκτον. Η κυβέρνηση Ομπάμα παρέλαβε από την προηγούμενη μια «ανοικτή πληγή»,αναγνωρίζει το συντηρητικό «Daily Τelegraph» (27/3) του Λονδίνου, και επιχειρεί τώρα να την κλείσει«με έκτακτα μέτρα».Πρώτη κίνηση η διάθεση 1,5 δισ. δολαρίων ετησίως, επί τέσσερα χρόνια, τα οποία θα διατεθούν«κατά προτεραιότητα» για τη σταθεροποίηση της οικονομίας και για τη δημιουργία μιας «σχετικώς σύγχρονης»υποδομής. Το ποσό θεωρείται ασήμαντο- μόλις 8 δολάρια κατά κεφαλήν- αλλά«δεν υπάρχουν μεγαλύτερες δυνατότητες, λόγω της κρίσης»εξήγησε πηγή του Λευκού Οίκου.
Οπως λέγουν ενημερωμένες αμερικανικές πηγές, στην πραγματικότητα εκείνο που θέλει η κυβέρνηση Ομπάμα είναι να αναδομήσει το πακιστανικό κράτος, να εκσυγχρονίσει θεσμούς και πολιτική νοοτροπία και να στρέψει τους Πακιστανούς σε ρεαλιστικές απασχολήσεις, μακριά από θεοκρατικές φιλοσοφίες και πρακτικές. Πρόκειται για μια μακροπρόθεσμη στρατηγική- θα περάσει μια γενιά και πλέον για να επιτευχθούν τέτοιοι στόχοι, λέγουν οι ασιατολόγοι-, αναγνωρίζεται αυτό από τους ρεαλιστές του Λευκού Οίκου, αλλά«ώσπου να υπάρξει κάτι καλύτερο»αυτή είναι η πολιτική μας, απαντούν. Καταθέτοντας στις αρχές Απριλίου σε επιτροπή της Γερουσίας ο υπουργός Αμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς προκάλεσε αίσθηση όταν, απαντώντας σε ερώτηση γερουσιαστή, παραδέχθηκε ότι «αναζητούνται πολιτικές για την ανακοπή της πορείας»του Πακιστάν προς«καταστάσεις οι οποίες συνιστούν κίνδυνο»για την Αμερική.Οι αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής της νέας πολιτικής ηγεσίας της Αμερικής στο Πακιστάν οφείλονται και σε πιο συγκεκριμένα στοιχεία. Η στρατιωτική ηγεσία του Πακιστάν και μεγάλη μερίδα πολιτικών έχουν εξαγριωθεί με τις επιθέσεις που ενεργούν αμερικανικά τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη εντός πακιστανικών περιοχών. Ο υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν Μεχμούντ Κουρεσί«διαμαρτυρήθηκε εντόνως» - είναι η επίσημη πακιστανική έκφραση- στον αμερικανό αρχηγό των Επιτελείων στρατηγό Μάικ Μιούλεν, ο οποίος επισκέφθηκε το Ισλαμαμπάντ στις αρχές της εβδομάδας, για τη«συνεχή παραβίαση του πακιστανικού χώρου»από τα αεροσκάφη και τους «συνεχείς βομβαρδισμούς με θύματα γυναικόπαιδα και γέροντες».O υπουργός, κατά δήλωσή του, δεν έλαβε ικανοποιητική απάντηση και γι΄ αυτό θα μεταβεί στην Ουάσιγκτον.Η κατάσταση όμως είναι πιο περίπλοκη και οι «λύσεις» τις οποίες δοκιμάζουν οι Αμερικανοί επιτείνουν το χάος στο Πακιστάν, εντείνουν στη χώρα τον αντιαμερικανισμό και επιτείνουν το αδιέξοδο. Οι βομβαρδισμοί οι οποίοι γίνονται εναντίον Ταλιμπάν που βρίσκονται εντός πακιστανικού εδάφους πρόκειται να επεκταθούν σε βάθος, λέγουν αμερικανικές πηγές, πράγμα που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη ένταση στις σχέσεις των δύο χωρών και περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις ισλαμιστών εντός του Πακιστάν. Ο αρχηγός των πακιστανών ισλαμιστών Μπαϊτουλάχ Μεχσούντπροειδοποίησε ότι «για κάθε αεροπορική επίθεση θα απαντά με δύο την εβδομάδαεπιθέσεις αυτοκτονίας εντός του Πακιστάν».Ηδη έδωσε δείγμα ότι, δυστυχώς, δεν είναι κενές περιεχομένου οι απειλές του.Η «γοργή πορεία προς τον ισλαμισμό»Αμερικανοί και ευρωπαίοι αναλυτές συμφωνούν ότι η Αμερική άρχισε να θέτει σε εφαρμογή τη στρατηγική εξόδου από το Αφγανιστάν και, παράλληλα, μια πολιτική ήπιας αντιμετώπισης της«γοργής πορείας του Πακιστάν προς τον ισλαμισμό».Τι θα γίνει όμως όταν φύγουν οι αμερικανικές δυνάμεις και το ΝΑΤΟ από την περιοχή; Στο ερώτημα- το οποίο ήδη ακούγεται στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες- δίνονται απαντήσεις κυριολεκτικά απρόβλεπτες. Πηγές στο ΝΑΤΟ«δεν θα απέκλειαν»να αναλάβει την ευθύνη της ασφάλειας της περιοχής Αφγανιστάν- Πακιστάν το Συμβούλιο της Σανγκάης, στο οποίο μετέχουν η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και δύο άλλες ασιατικές χώρες- με την προϋπόθεση ότι θα δεχόταν τέτοια ευθύνη το συμβούλιο.Υπάρχει όμως και πιο εκπληκτική πρόταση: να ζητηθεί η συνεργασία του Ιράν. Η ιδέα στηρίζεται στο γεγονός ότι η οικονομία του Αφγανιστάν εξαρτάται από το Ιράν- επομένως, οι Ταλιμπάν δεν θα έχουν σοβαρές αντιδράσειςκαι ότι επί προεδρίας Κλίντον οι αγιατολάχ της Τεχεράνης εκδηλώθηκαν εντόνως εναντίον των Ταλιμπάν και βοήθησαν αργότερα την αμερικανική επίθεση εναντίον τους. Φυσικά, το Ιράν θα ζητήσει ανταλλάγματα αν δεχθεί να έχει ενεργητική συμμετοχή στην εμπέδωση της ασφάλειας ανατολικά των συνόρων του. Δεν θα το αρνείτο η Αμερική, λέγουν αμερικανικές πηγές. Ετσι εξηγείται, λέγουν, και η πρόσφατη αλλαγή τακτικής στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη.
TO BHMA
EΓΕΡΣΙΣ: Οι εξελίξεις καια τα τεκταινόμενα στο Πακιστάν σε καμμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να μας αφήνουν αδιάφορους.Δεν ξεχνάμε οτί η μεγαλύτερη μάζα μεταναστών στην Ελλάδα προέρχεται απο το Πακιστάν,μια χώρα 170 εκατ. κατοίκων!! ¨Οσο θα επικρατεί πολιτική και κοινωνική κρίση στο Πακιστάν τόσοι περισσότεροι Πακιστανοί θα αποδημούν απο την χώρα τους,και δεν ξεχνάμε την στρατιωτική συνεργασία που έχει αναπτύξει με το Πακιστάν η Τουρκιά,όπως και την φανατισμένη Ισλαμική ταυτότητα που κουβαλάνε πολλοί απο δαύτους.Οπότε παρακολουθούμε με πολύ μεγάλη προσοχή τι συμβαίνει στο Πακιστάν διότι μπορεί να απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά,αλλά στην πραγματικότητα είναι δίπλα μας,και ας αγνοούμε τις ανταρτικές Ισλαμικές ομάδες που οργανώνονται μέσα στην Αθήνα...
http://egersis.blogspot.com/2009/04/blog-post_9848.html?zx=12f987377f533c84
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου