Σήμερα πρέπει να εξηγείς τα αυτονόητα. Ένα εξαιρετικό κείμενο που «εκλαϊκεύει» το αλφάβητο, από το «Πατάρι»

http://www.patari.org/forum/viewtopic.php?p=3487#3487


Πατριωτισμός – Αριστερά - Διεθνισμός


Πατριωτισμός, είναι το έμφυτο συναίσθημα του κάθε ανθρώπου που τον δένει με τον τόπο που γεννήθηκε , ζει και εργάζεται, και υπάρχουν εκεί άτομα με παρόμοια με αυτόν χαρακτηριστικά στον πολιτισμό, στην γλώσσα, και στην εξωτερική εμφάνιση. Το έμφυτο συναίσθημα αυτο κάνει τον άνθρωπο να θέλει να προοδεύει και να ευημερεί ο τόπος, τόσο σε επίπεδο υλικών υποδομών, αλλά και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, όσο και σε επίπεδο κοινωνίας.

Από την άλλη η "αριστερά" είναι πολιτική στάση, καθορίζει την στάση στο θέμα της ταξικής πάλης και απόψεις για τον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης. Ο πατριωτισμός καθώς είναι συναίσθημα, δεν είναι από μόνος του πολιτική ιδεολογία.

Ο όρος "πατριωτική αριστερά" για μένα είναι και δόκιμος αλλά και αδόκιμος.

Είναι δόκιμος, διότι ξεχωρίζει την αριστερά από αυτούς που υποστηρίζουν την διάλυση και ισοπέδωση κάθε κοινωνικού ιστού που συνδέει το άτομο με τους γύρω του ώστε να μην υπάρχουν αντιστάσεις μετατρέποντας τους ΛΑΟΥΣ σε ΑΤΟΜΑ, που το καθένα γύρω του είναι ξένος ανάμεσα σε ξένους, προς όφελος της κυριαρχίας της ιμπεριαλιστικής Νέας Τάξης πραγμάτων, Οι Μαρξ, Λένιν κλπ μιλάνε για κατάργηση των εθνικών διαφορών μέσα από ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ και σύγκλιση στον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, και όχι στα πλαίσια του καπιταλισμού. Κάθε αριστερός που δέχεται τον Μαρξ και τον Λενιν ειναι σαφως πατριωτης, με την ιδεα του πατριωτισμου όπως οριστηκε παραπανω, που καμια σχεση δεν εχει με την ακροδεξια.

Είναι ταυτόχρονα ΑΔΟΚΙΜΟΣ, διότι όχι μόνο κανονικός αριστερός σημαίνει πατριώτης, αλλά νορμαλ ΑΝΘΡΩΠΟΣ σημαίνει πατριώτης. Η απόρριψη της αυτονόητης ανθρώπινης έννοιας του να νιώθει ο άλλος δέσιμο με τον τόπο που γεννήθηκε ζει και εργάζεται και με τους όμοιούς στην γλώσσα στον πολιτισμό και στην εξωτερική εμφάνιση, ανήκει στα πλαίσια της ΒΑΡΕΙΑΣ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΑΣ και παρακρουσης.
Αλλά εδώ που μας έχει φθάσει ο καπιταλισμός, θεωρείται το ΑΡΡΩΣΤΟ ως φυσιολογικό και το φυσιολογικό ως "ρατσισμος" "φασισμος" κλπ!

Εκεί καταντήσαμε!

Οπότε αναγκαστικά λεγόνται οι άνθρωποι πατριωτική αριστερά, για να μην τους μπερδεύουν με τους υποστηρικτές της Νέας Τάξης, του Σόρος κλπ
Και για να εξηγήσω λίγο παραπάνω τι εννοω΄στο "αδοκιμος", ο όρος "πατριώτης" υπό φυσιολογικές συνθήκες έπρεπε να ήταν πλεονασμός, αφού όποιος είναι αριστερός, είναι αναμφιβολλα και πατριώτης, και δεν μπορεί κάποιος να είναι αριστερός χωρίς να είναι πατριώτης.

Επίσης όποιος είναι άνθρωπος που δεν ειναι ψυχοπαθείς, είναι αναμφίβολα και πατριώτης, και δεν μπορεί κάποιος να είναι καλά και να μην είναι πατριώτης.

Στο χωριό μου παλαιά, αυτά ηταν αυτονόητα. Έτσι όταν έβλεπε κανείς κάποιον που δεν ήξερε πως τον λένε , τον φώναζε "ε πατριώτη" γιατι ήταν δεδομένο ότι όλοι οι άνθρωποι ειναι πατριώτες. Έτσι ο όρος "πατριώτης" ήταν πλεονασμός και δεν συνέβαλε σε κάτι το να προσδιορίσεις κάποιον έτσι.

Σήμερα όμως, το κυρίαρχο φαινόμενο είναι η μαζική ψυχάσθένεια και παράκρουση. Το να είσαι ψυχικά υγιής (ακόμα και σε σεξουαλικά θέματα) χαρακτηρίζεται ως "ρατσισμός" "φασισμός" κλπ, ενώ ψυχικές ασθένειες όπως η ομοφυλοφιλία, ο αντιπατριωτισμός κλπ θεωρούνται "υγιή" πράγματα. Εκεί καταντήσαμε...


Να συμπληρώσω ακόμη μερικά πράγματα για να μην υπάρχουνε απορίες.

Διεθνισμός, σύμφωνα με τους Μαρξ /Έγκελς/Λένιν/Τρότσκι κλπ, είναι η αλληλεγγύη των λαών στην κοινή πάλη τους ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και τον ιμπεριαλισμό (που είναι στάδιο του καπιταλισμού). Είναι επίσης η πεποίθηση για την ειρηνική τους συμβίωση σε μια νέα κοινωνία, την σοσιαλιστική.

Αντίθετα η διεθνοποίηση στα πλαίσια του καπιταλισμού, ονομάζεται ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, όπως αναλύει ο Λένιν σε πολλά έργα του. Γράφει ο Λένιν π.χ. ότι το σύνθημα για τις "ενωμένες σοσιαλιστικές πολιτείες της ευρώπης" αν τίθεται στα πλαίσια του καπιταλισμού είναι ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ και είναι στήριξη του ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ, εν τίθεται στα πλαίσια του σοσιαλισμού είναι προοδευτικό.

Το Πολιτικό Καφενείο, ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι όσοι υποστηρίζουν την διεθνοποίηση στα πλαίσια του Καπιταλισμού είτε στο σύνολό της (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ) είτε μερικώς (π.χ το Πολιτικό Καφενείο στηρίζει την πολιτιστική και πληθυσμιακή αλλοίωση από την μετανάστευση, τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, τα παιχνίδια του ιμπεριαλισμού με τις μεινότητες, την επίθεση του ιμπεριαλισμού στα έθνη κράτη ώστε να έχουμε καπιταλιστική διεθνοποίηση, και άλλα πολλά) είναι δυνάμεις που στηρίζουν ανοιχτά τον Ιμπεριαλισμό σύμφωνα με όλους ανεξαιρέτως τους θεωρητικούς του Μαρξισμού.

Μάλιστα το έργο των θεωρητικών του Μαρξισμού κρίνει τις κοινωνικές εξελίξεις με ΟΡΟΥΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ, και πουθενά με όρους "ρατσισμού/αντιρατσισμού" κλπ.

Το Πολιτικό Καφενείο, το Ιντυμίντια, ο ΣΥΡΙΖΑ , το ΕΕΚ κλπ είναι κατασταλτικοί μηχανισμοί του συστήματος.

Εκτός ότι στην ουσία τους συνδέονται με τον ΣΙΩΝΙΣΜΟ ( Ο σάββας μιχαήλ συνεργάζεται με το ΚΙΣ και την Ένωση Σιωνιστών Ελλάδος) ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ και την ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, μεγαλοκαπιταλιστές κλπ, ασκούν και το μέσο της ιδεολογικής καταστολής στρέφοντας μερίδες του λαού υπερ της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, δηλαδή της ισχύος του ιμπεριαλισμού ενάντια στους λαούς.

Αντίθετα σύμφωνα με το Λένιν, αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε είναι να ΣΠΑΣΕΙ Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ αλυσίδα, με την έξοδο χωρών από τι ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα, κάτι που μεταφράζεται σήμερα με το ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ και όχι με το "ΣΥΝΟΡΑ ΑΝΟΙΧΤΑ" στα πλαίσια του συστήματος που λέει το Ιντυμιντια και το Πολιτικό Καφενείο.

Γι αυτό λοιπόν, αυτοί οι κατασταλτικοί μηχανισμοί όπως Πολιτικό Καφενείο, Ιντυμίντια κλπ πρέπει να αντιμετωπιστούν με όρους ταξικής πάλης, με όρους σύγκρουσης με την φυσική καταστολή (διοργανώνουν π.χ. επιθέσεις σε συγκεντρώσεις πολιτών γιατί η αστυνομία κρατά τα προσχήματα). αλλά και με την ιδεολογική καταστολή, της προσπάθειας ενοχοποίησης όλων των πολιτών που δεν συντάσσονται με την Ιμπεριαλιστική Νέα τάξη και την στοχοποίηση τους ως "ρατσιστές" "φασίστες" κλπ.

Ο "αριστερός" μπάτσος είναι πολύ χειρότερος από το φυσικό μπάτσο, που ασκεί πιο περιορισμένη φυσική καταστολή (διότι εμποδίζεται από τα δημοκρατικά προσχήματα) ενώ ιδεολογική καταστολή δεν ασκεί καθόλου.

Γι αυτό, όσοι θέλουν να σπάσουν το κεφάλι του μπάτσου, θα έπρεπε αντί να ασχολούνται με το να παίζουν κυνηγητό με τα ΜΑΤ και να γίνονται τηλεθέαμα στην κοινωνία του θεάματος, τα πρωτα κεφάλια που θα έπρεπε να σπάσουν είναι όλων αυτών των επαγγελματιών και χρηματοδοτούμενων με τα λεφτά του κράτους και των πολυεθνικών, αυτών που στεγάζουνε τις ιστοσελίδες τους δωρεάν στο ίδιο το κράτος και είναι υπεράνω του νόμου...

Θα έπρεπε να ασχοληθούν με αυτούς που διοργανώνουν "αντιρατσιστικές" συναυλίες με τα λεφτά των δημοτών που τους δίνει ο δεξιός Κακλαμάνης. Αυτοί είναι σήμερα οι πραγματικοι ΜΠΑΤΣΟΙ, τόσο φυσικοί (ΓΑΔΑ, Μυστικές υπηρεσίες κλπ) όσο και ιδεολογικοί.