Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Οι ισχυρές συνδέσεις της WWF με την οικονομική -και όχι μόνο- Ελίτ...

Και συνεχίζουμε το "αφιέρωμα" στο ιστορικό της WWF...


Είχαμε εστιάσει στο Club 1001, το οποίο δημιουργήθηκε για να συγκεντρωθούν τα χρήματα που θα χρηματοδοτούσαν την ίδρυση και τις δράσεις της WWF. Πέρα από τους συνιδρυτές Julian Huxley, Prinz Philipp και Prinz Bernhard, είπαμε πως συνολικά 1001 άτομα-μέλη προσέφεραν από 10.000$ στο ταμείο αυτό.

Ποιοί είναι οι κύριοι αυτοί?

Σύμφωνα με τον Jeffrey Steinberg, το μεγαλύτερο μέρος των μελών του Club 1001 απαρτίζεται από τα διοικητικά συμβούλια των κορυφαίων εταιριών-μελών του βρετανικού Club of the Isles που προέρχονται από τους τομείς: πρώτων υλών, καρτέλ, τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών, εταιρείες καταπιστευτικής διαχείρισης και των οικογενειακών τραστ (FONDI).

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κάστας ήταν John Loudon, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Royal Dutch Shell και η πρόεδρος της Shell Oil Co. Υπρέτησε μάλιστα -όπως φαίνεται και στον πίνακα τς 1ης ανάρτησης- ως πρόεδρος της WWF από το 1976 μέχρι το 1981. Σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times (στη νεκρολογία του το 1991) : "Διατηρούσε στενές φιλίες με τους επιχειρηματίες David Rockefeller και Henry Ford II."
(Αλήθεια δεν είναι τουλάχιστον περίεργο να είναι ένας "πετρελαιάς" πρόεδρος της WWF?)

Άλλα μέλλη του Club 1001:

Βαρόνος Aubrey Buxton της ALSA, - Barclays Bank,

Bertold Beitz, διευθυντής του Alfred Krupp von Bohlen και του Ιδρύματος Halbach
Conrad Black, "βαρώνος" των βρετανικών ΜΜΕ, ηγέτης της Hollinger Corporation

Peter Cadbury, της George Cadbury Trust

Anton Rupert, της Rembrandt με τα τεράστια συμφέροντα καπνού στη Νότια Αφρική
Sir Kenneth Kleinwort, ιδιοκτήτης της Kleinwort Benson, μία από τις παλαιότερες επενδυτικές τράπεζες της Βρετανίας
Χένρι Keswick, πρόεδρος της Jardine Matheson και αδελφός του Ιωάννη Keswick, πρόεδρου της Τράπεζας Hambros και διευθυντή της Τράπεζας της Αγγλίας.
του Henry Ford, της Ford Motor Company
Maj. Louis Mortimer Bloomfield

Agnelli, Giovanni της FIAT
Baron Heinrich vonThyssen-Bornemisza της ThyssenKrupp AG
Μέχρι τώρα βλέπουμε φυσικά μονάχα γαλαζοαίματους με την "παρέα τους" να στηρίζουν τη δημιουργία της WWF, μέσα από το Club 1001. Μια "παρέα" με πολύ συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα και συμφέροντα πάνω στον έλεγχο των φυσικών πόρων. Στην ουσία οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες βιομηχανικών κολοσσών, που μολύνουν το περιβάλλον, πρωτοστάτησαν στη δημιουργία της WWF. Να πιστέψουμε πως οφειλόταν στη μεταμέλεια τους για την καταστροφή του περιβάλλοντος?... ή μήπως το επιχειρηματικό τους δαιμόνιο "είδε" την ευκαιρία για μεγάλα κέρδη μέσα από την εκμετάλλευση μιας τέτοιας διάστασης?...

Ακόμη πιο "περίεργες" ωστόσο είναι οι συμμετοχές στο Club 1001 ανθρώπων όπως
μια σειρά διαβόητων απατεώνων, σαν τους τραπεζίτες Robert Vesco και Edmond Safra.
Tibor Rosenbaum που υπήρξε πράκτορας της Μοσαντ και μεγαλοτραπεζίτης,
Salem Bin Landen, αδελφού του γνωστού Bin Landen...

Άφησα τελευταίο ένα εξέχον μέλος του Club 1001, που σημάδεψε στην ουσία τα τελευταία 40 χρόνια τις εξελίξεις σε ολόκληρο τον κόσμο, με τον ένα... ή τον άλλο τρόπο. Αξίζει μάλιστα να σταθούμε ιδιαίτερα στη σταδιοδρομία του ατόμου αυτού. Πρόκειται για τον γνωστό:

Maurice Strong, τον επικεφαλή της Power Corporation (βλέπε σχετικό πίνακα)του Καναδά και έναν από τους σημαντικότερους φορείς της WWF. Γνωστός από τη "θητεία" του ως
ανώτερος σύμβουλος του Προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Διευθυντής του World Economic Forum Foundation(Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ),

πρόεδρος του Earth Council,

πρόεδρος του World Resources Institute (WRI).

Διακεκριμένο μέλος του IISD (International Institute for Suistainable Development), όπως και άλλων οργανώσεων:

Stockholm Environment Institute, The Africa-America Institute, Institute of Ecology in Indonesia, the Beijer Institute of the Royal Swedish Academy of Sciences, κ.α.



Στη γενέτειρά του, τον Καναδά, εργάστηκε για πάνω από πέντε δεκαετίες σε ορισμένες από τις πιο διάσημες εταιρείες στον τομέα της ενέργειας και των φυσικών πόρων, συμπεριλαμβανομένης και της Power Corporation of Canada, της Ontario Hydro, και Petro-Canada (εθνική εταιρεία πετρελαίου). Διετέλεσε επίσης μέλος:

του συμβουλίου της Toyota Motor Corporation,

του συμβουλίου του Κέντρου Διεθνούς Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Harvard,

του World Business Council for Sustainable Development,

της World Conservation Union (IUCN),

του World Wildlife Fund,
του Resources for the Future και του
Eisenhower Fellowships.



Οι δραστηριότητες του στον τομέα παροχής δημόσιας υπηρεσίας διενεργήθηκαν κατά τρόπο τέτοιο που να καθίστανται δυνατές μέσα από τις εμπορικές του δραστηριότητες, οι οποίες συμπεριλάμβαναν: την Προεδρία της Διεθνούς Συμβουλευτικής Ομάδας CH2M Hill, την Strovest Holdings Inc., την Technology Development Inc., την Zenon Environmental Inc., και πιο πρόσφατα την Cosmos International και την China Carbon Corporation. Σήμερα είναι ο πρόεδρος της Technology Development, Inc., η οποία χρηματοδοτεί την έρευνα στον τομέα της ριζοσπαστικής εφαρμογής της νανοτεχνολογίας για τη δημιουργία πηγών ενέργειας που να είναι προσιτές και φιλικές προς το περιβάλλον.



Αρχικά εργάστηκε με τα Ηνωμένα Έθνη ως κατώτερος αξιωματικός το 1947, όταν ήταν μόλις δεκαοκτώ, και επέστρεψε το 1972 για ηγηθεί της Διάσκεψης για το Περιβάλλον στη Στοκχόλμη ( United Nations Conference on the Human Environment -απ' όπου ουσιαστικά ξεκίνησε το περιβαλλοντικό κίνημα), μετά την οποία έγινε ο εκτελεστικός διευθυντής του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP-United Nations Environment Programme.) Ως επικεφαλής της UNEP μάλιστα

συγκάλεσε την πρώτη συνεδρίαση ομάδας διεθνών εμπειρογνωμόνων για την αλλαγή του κλίματος.
Ο Strong επίσης συντόνιζε την επείγουσα βοήθεια του ΟΗΕ για την Αφρική στα μέσα της δεκαετίας του'80 και ήταν υπεύθυνος για την ιστορική Διάσκεψη Κορυφής για τη Γη στο Ρίο το 1992 (Earth Summit), η διαδικασία που ακολούθησε έφερε ως αποτέλεσμα τη γνωστή Agenda 21. Πρόσφατα συμμετείχε στην αναδιοργάνωση των Ηνωμένων Εθνών του Πανεπιστημίου για την Ειρήνη, που βρίσκεται στην Κόστα Ρίκα, και συνεχίζει να βοηθά το πανεπιστήμιο να επαναπροσδιορίσει την αποστολή του για τον 21ο αιώνα.

Αξίζει μάλιστα να αναφερθεί πως έθεσε τον εαυτό του σε διαθεσιμότητα το 2005, όσων αφορά τα ΗΕ, λόγω κατηγοριών που τον βαραίνουν για συμμετοχή στο σκάνδαλο "όπλα για τρόφημα" («Maurice Strong steps down from UN post», www.cbc.ca/news, 30 Απριλίου 2005.)

Ο ρόλος που διαδραμάτισε για την παγκοσμιοποίηση του περιβαλλοντικού κινήματος ήταν όπως φαίνεται περισσότερο από καθοριστικός... Επίσης στο παράδειγμα του, με την εμπλοκή του σε μία μακριά σειρά περιβαλλοντικών φορέων, αλλά και ιδιωτικών κολοσσών, γίνεται ιδιαίτερα ευδιάκριτος ο ρόλος των ιδιωτικών μεγαλοεπιχειρήσεων στην προώθηση συγκεκριμένων πολιτικών για το περιβάλλον, έτσι ώστε να λαμβάνεται ιδιαίτερα σοβαρά υπ' όψιν το ενδιαφέρον τους για κέρδος, (για να μη πούμε πως αυτά ακριβώς καθορίζουν την όλη "περιβαλλοντική πολιτική").



Θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε με σχετική ασφάλεια πλέον πως η προστασία του περιβάλλοντος, όπως και οι "κλιματικές αλλαγές", έχουν διαστάσεις "οικονομικής επιχείρησης", γι' αυτό και ξαφνικά "πρασινίζουν" τη γραμμή τους όλες οι παρατάξεις. (Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια, πως δεν πρέπει πράγματι να λαμβάνεται υπ' όψιν το περιβάλλον, μιας και αποτελεί το χώρο ανάπτυξης της ανθρωπότητας, ωστόσο είναι αμφίβολα τα κίνητρα πλέον, μιας και δεν στηρίζονται στο αυθόρμητο ενδιαφέρον του ανθρώπου για το χώρο που ζει.)

Τα οικονομικά της WWF


Εξάλλου μέχρι και στις μέρες μας είναι ολοφάνερο από που πηγάζουν κυρίως τα έσοδα της WWF, ενώ δεν έλειψαν δημοσιεύματα τα οποία επισημαίνουν ακριβώς το γεγονός, πως οι διασυνδέσεις της με τον επιχειρηματικό κόσμο αποτελούν ένδειξη αδυναμίας για σωστό και θεμιτό σχεδιασμό των δράσεων της για το περιβάλλον...
Η οικονομική της επιφάνεια σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η ίδια ανέρχεται σε πάνω από 111 εκατομμύρια δολάρια... Στις μέρες μας μάλιστα "χορηγοί" της, μεταξύ άλλων, είναι η ΝΟΚΙΑ, η CocaCola, η Canon, η Toyota, η HSBC, ενώ ανήκει στην ίδια τη φιλοσοφία της οργάνωσης η συστηματική προώθηση της μέσα από αμοιβαίες διαφήμισεις μεταξύ αυτής και των χορηγών της, οι οποίοι τοποθετώντας το λογότυπο της πετυχαίνουν ένα "οικολογικό, πρασινισμένο προφίλ" για τις επικοινωνιακές τους ανάγκες...



Με τα παραπάνω σίγουρα δεν τελειώσαμε με την "συγκινητική" δράση της WWF, έπεται το καλύτερο μέρος, που αφορά τα "περιβαλλοντικά της πάρκα", ωστόσο εσείς εν τω μεταξύ υποστηρίξτε την "ώρα της Γης"αν θέλετε, έχοντας υπ' όψιν σας όμως πλέον ποιους στηρίζεται με μια τέτοια πράξη... καθώς ο μύθος της "περιβαλλοντικής ευαισθησίας" έχει καταρριφθεί...

http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/03/wwf_28.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου