Το λουκέτο στην Εστία και οι υποκριτές του νεοελληνικού πολιτισμού

«Έκλεισε το βιβλιοπωλείο της Εστίας». «Το ιστορικό στέκι των κορυφαίων λογοτεχνών έβαλε λουκέτο». «Ντροπή για τον πολιτισμό της Ελλάδας».

Όλα αυτά με πηχυαίους τίτλους έκαναν το γύρο των μέσων ενημέρωσης. Εφημερίδων, τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και φυσικά των blogs που τόσο αρέσκονται στην εντυπωσιοθηρία. Και όλοι μαζί στην υποκρισία.

Σε μια χώρα που θεωρεί πολυτέλεια το βιβλίο, που για δώρα αγοράζει… μπλουζάκια ή εσώρουχα κι όχι ένα καλό βιβλίο, γιατί δηλαδή θα έπρεπε να επιβιώνουν τα ιστορικά και μη βιβλιοπωλεία;

Σε μια χώρα που είναι μεταξύ των τελευταίων στις στατιστικές που δείχνουν πόσοι άνθρωποι διαβάζουν έστω κι ένα βιβλίο, τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε; Τέσσερις στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι δεν διαβάζουν ποτέ ενώ ελάχιστοι είναι εκείνοι που αγοράζουν έστω 2-3 βιβλία το χρόνο προκειμένου να ενισχύσουν την πνευματική τους τροφή αλλά και τα βιβλιοπωλεία.

Η Ελλάδα του τόσο μεγάλου πολιτισμού. Η χώρα που ακόμη και στις χειρότερες περιόδους της έβγαζε κορυφαίους πεζογράφους ή ποιητές, σήμερα έχει κλείσει τα φώτα. Τη δεκαετία του ’30, μεταξύ μιας καταστροφής στη Μ. Ασία και ενός πολέμου που ερχόταν ολοταχώς, βγήκαν ορισμένα από τα κορυφαία μυαλά της νεοελληνικής πεζογραφίας. Πολλά από αυτά που ήταν τακτικοί θαμώνες της Εστίας. Για να μη μιλήσουμε για το ίδιο το έργο του ιστορικού βιβλιοπωλείου που είχε λόγο να εκδίδει μεγάλα αριστουργήματα.

Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, «μπουκωμένη» από τις επιδοτήσεις και τα κοινοτικά κονδύλια, πνιγμένη στα χρέη στις τράπεζες και στα διακοποδάνεια άφησε το βιβλίο στην άκρη. Το έκανε…. προσάναμμα για τη φωτιά ή απλά ντεκόρ για τη βιβλιοθήκη. Οι ιστορικές εκθέσεις βιβλίου που γέμιζαν κάποτε από κόσμο απαξιώθηκαν αφού οι ταβέρνες και τα μπαρ έγιναν τα μόνιμα στέκια των Νεοελλήνων.

Η παραγωγή βιβλίων ελαχιστοποιήθηκε αλλά και η αγορά εκμηδενίστηκε, οπότε τα βιβλιοπωλεία, και δη τα ιστορικά που δεν έκαναν κινήσεις ανανέωσης, ήταν θέμα χρόνου να κλείσουν.

Κάποιοι θα πουν, ε και τι έγινε αφού ανοίγουν άλλα μεγαλύτερα, που προσφέρουν και καφέ. Δεν είναι έτσι απλά τα πράγματα. Διότι απ’ ότι μαθαίνουμε ακόμη και αυτά τα μεγάλα μαγαζιά αντιμετωπίζουν προβλήματα ακριβώς γιατί δεν αγοράζονται όσα βιβλία θα έπρεπε. Μαθαίνουμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της Αθήνας, ιστορικό και κορυφαίο του κλάδου του, θα έβαζε λουκέτο αν δεν το έσωζε ένα… μπεστ σέλερ που κατάφερε να εκδώσει. Σώθηκε την τελευταία στιγμή δηλαδή.

Τα πράγματα είναι μαύρα για τα ελληνικά βιβλιοπωλεία, ίσως και για αντίστοιχα στο εξωτερικό αφού άλλα μέσα κερδίζουν το έδαφος. Άλλωστε, τα e-book σε λίγο θα κατακτήσουν την αγορά κι αν δεν προσαρμοστούν τα βιβλιοπωλεία στις νέες τάσεις δεν έχουν τύχη. Ωστόσο, κάποιοι δε θα πρέπει να κλαίνε με…μαύρο δάκρυ για την Εστία όταν είναι μεταξύ αυτών που δεν έχουν ανοίξει ούτε ένα βιβλίο. Κάποια μέσα ενημέρωσης, κυρίως τα ηλεκτρονικά, δε θα πρέπει να μιλάνε για την Εστία όταν αγνοούν ακόμη και την ίδια την ελληνική γλώσσα. Ας ανοίξουν κανένα λεξικό πρώτα κι ας ασχοληθούν αργότερα με τα βιβλιοπωλεία.

http://www.antinews.gr/2013/04/03/210839/

Σοκ το κλείσιμο του Βιβλιοπωλείου της Εστίας

Έκλεισε το Βιβλιοπωλείον της Εστίας. Είδηση - σοκ. Σε οποιαδήποτε προηγμένη χώρα της Ευρώπης σήμερα έξω από το βιβλιοπωλείο οι βιβλιόφιλοι θα πραγματοποιούσαν συγκέντρωση, θα άναβαν κεράκια στη μνήμη ενός πολιτιστικού θεμέλιου του νεότερου κράτους μας, θα υπήρχαν «αγανακτισμένοι» διανοούμενοι που με ψήφισμά τους θα ζητούσαν να γίνει κάτι για να σωθεί το βιβλιοπωλείο. 

Από αυτόν τον χώρο πέρασε η λογοτεχνική γενιά του ΄30 που καθόρισε το νεοελληνικό πολιτιστικό στίγμα και κατόπιν η γενιά των ταραγμένων χρόνων του ΄60. Μετά έδωσε εκεί το ραντεβού της η ανανεωτική γενιά του ΄80 και όλοι οι άλλοι που θεωρούσαν ότι η Εστία δεν ήταν βιβλιοπωλείο αλλά «ναός», «σπουδαστήριο», «πανεπιστήμιο», χώρος διαλόγου και ανανέωσης των ιδεών.

Φυσικά η είδηση ότι έκλεισε το Βιβλιοπωλείο της Εστίας, πλην κάποιων ρομαντικών – και είναι έκπληξη ότι τα social media  θυμήθηκαν κάτι από τον πρωταρχικό ρομαντικό εαυτό τους κι έγραψαν κάτι – ουδείς επίσημος ή ανεπίσημος, πολιτιστικό σωματείο ή κάτι άλλο, τουλάχιστον μέχρι στιγμής έδειξε να συγκινείται. 

Και γιατί άλλωστε να συγκινηθεί κάποιος; Σε μια χώρα με κοντή μνήμη κάτι τέτοιες νοσταλγίες θεωρούνται απομεινάρια μιας άλλης εποχής – ενώ αν κλείσει η Proton Bank έχουν να κλάψουν πολλοί περισσότεροι.

Έγραφα χωρίς καν να υποπτεύομαι το οδυνηρό τέλος πέρυσι:  «Σε κάποιες χώρες η ιστορία του πολιτισμού τους έχει τα θεμέλιά της σε θεσμούς που αποτέλεσαν εστίες νεωτερικών απόψεων και εφαλτήριο για την πρόοδό τους. Στη χώρα μας οι θεσμοί αυτοί στη νεότερη ιστορία είναι πολύ λίγοι. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η Εστία. Μια οικογενειακή επιχείρηση που σήμερα διευθύνεται από την πέμπτη γενιά της, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις δώδεκα μακροβιότερες ελληνικές επιχειρήσεις, εκδίδει το μακροβιότερο ελληνικό περιοδικό και στον κατάλογό της περιλαμβάνονται 1.500 συγγραφείς και 4.000 νέοι τίτλοι, πολλοί εκ των οποίων διαμόρφωσαν τη φυσιογνωμία του ελληνικού πνευματικού πολιτισμού».

Θυμίζω ότι το Βιβλιοπωλείον της Εστίας δημιουργήθηκε από τον Γ. Κασδόνη το 1885 και στεγάστηκε στην οδό Σταδίου 32. Τη συνέχεια του εκδοτικού οίκου ανέλαβε ο ανιψιός του Ιωάννης Δ. Κολλάρος, ο οποίος θα συνδέσει το όνομά του με τα καλά εκπαιδευτικά βιβλία, το Πανελλήνιον Βιβλιογραφικόν Δελτίον, τις μεταφράσεις αρχαίων ελλήνων συγγραφέων κτλ. Το 1925 εισέρχεται στον εκδοτικό οίκο ο Κωνσταντίνος Σαραντόπουλος, ανιψιός του Ι. Δ. Κολλάρου, που θα αναλάβει την επιχείρηση μόνος του μετά τον θάνατο του θείου του, το 1956.

Ο Κ. Σαραντόπουλος θα συνδέσει το όνομά του με τη δημιουργία της περίφημης Σειράς Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας στην οποία θα στεγαστεί το σύνολο της γενιάς του ΄30. Το 1972 ο εκδοτικός οίκος περνάει στα χέρια της κόρης του Κ. Σαραντόπουλου, Μαρίνας (Μάνιας) Καραϊτίδη, η οποία θα ανανεώσει την εκδοτική παραγωγή με νέες σειρές και ονόματα. Η  συνέχεια ανήκε στα παιδιά της κυρίας Μάνιας, την  Εύα Καραϊτίδη στο εκδοτικό (που ευτυχώς συνεχίζει με συνεχώς καλύτερους τίτλους) και τον Γιάννη Καραϊτίδη που ανέλαβε το βιβλιοπωλείο σε αυτή τη δύσκολη εποχή.

Είναι ορισμένοι που λοιδορούν τα μεγάλα βιβλιοπωλεία του κέντρου. Αγνοούν ότι είναι ο πνευματικός πνεύμονας  - μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά- της πρωτεύουσας. Εκεί πουλιούνται τα βιβλία, μαζεύεται το χρήμα για να διοχετευτεί στους εκδότες, τους τυπογράφους και τους συγγραφείς. Αν αφήσουμε να κλείσουν, κάποτε θα κτυπάμε το κεφάλι μας.

Όμως το Βιβλιοπωλείο της Εστίας ήταν ένα συμβολικό κεφάλαιο στην πνευματική ζωή της χώρας. Θα μας λείψει η Μαρία και οι άλλοι εργαζόμενοι τόσα χρόνια στο βιβλιοπωλείο, που ήξεραν τα πάντα για το βιβλίο. Θα μας λείψει το υπόγειο, που έβρισκες όποιο βιβλίο δεν έβρισκες αλλού. Θα μας λείψει η κυρία Μάνια, ο άνθρωπος - φτερούγα όλων των σκεπτόμενων επισκεπτών του βιβλιοπωλείου.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=505397

«Η Γαλλία Κουρδιστό Πορτοκάλι»

Του Παύλου Γκάστη

Ένα βιβλίο που αποκαλύπτει τα εγκλήματα των λαθρομεταναστών στη Γαλλία

Το βιβλίο «La France Orange Mécanique» («Η Γαλλία Κουρδιστό Πορτοκάλι») του  Γάλλου συγγραφέα Laurent Obertone, κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό στη Γαλλία, έγινε  best-seller,  και βρίσκεται ανάμεσα στα 10 πρώτα σε πωλήσεις βιβλία στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο  Amazon.fr, παρά την έλλειψη της διαφήμισης και έναν σχεδόν άγνωστο, μέχρι πρόσφατα, συγγραφέα. Σε μια περίοδο, που λόγω της οικονομικής κρίσης οι πωλήσεις των βιβλίων έχουν μειωθεί σημαντικά, ο εκδότης έχει εκτυπώσει πολλές χιλιάδες επιπλέον αντίτυπα, αφού το βιβλίο έγινε ανάρπαστο. Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές, μάλιστα, επισημαίνουν ότι αν το συγκεκριμένο βιβλίο, το οποίο περιγράφει το πραγματικό πρόσωπο της εγκληματικότητας των μεταναστών στη Γαλλία, είχε δημοσιευθεί πριν από τις προεδρικές εκλογές του περασμένου έτους, το εκλογικό αποτέλεσμα ίσως να ήταν διαφορετικό.

Ο τίτλος του βιβλίου του Obertone παραπέμπει στην ταινία «Το Κουρδιστό Πορτοκάλι» («A Clockwork Orange») του 1971, μια ταινία επιστημονικής φαντασίας με πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, σκηνοθετημένη από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ (1928-1999). Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα Άντονι Μπέρτζες (1917-1993) και έχει ως κύριο θέμα τη βία συμμοριών και την καταστολή της από τις κρατικές αρχές. Σε ένα  όχι πολύ μακρινό, δυστοπικό μέλλον, μια συμμορία εφήβων, υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, προβαίνει σε βανδαλισμούς, κλοπές, και βιασμούς, αναζητώντας έντονες συγκινήσεις. Όταν ο αρχηγός της συμμορίας συλλαμβάνεται και φυλακίζεται, το σωφρονιστικό σύστημα αναλαμβάνει να τον αναμορφώσει, εφαρμόζοντας ένα παβλοφικό πείραμα, με πειραματόζωο τον ίδιο. Η φουτουριστική και πρωτοποριακή για την εποχή της ταινία, σόκαρε τους θεατές λόγω των έντονων σκηνών βίας, ενώ απαγορεύθηκε η προβολή της σε αρκετές χώρες του κόσμου.

Το βιβλίο αρχίζει με ένα συμβάν, συνηθισμένο στις ευρωπαϊκές πόλεις, που κατακλύζονται από πλήθος τριτοκοσμικών μεταναστών: μια λευκή γυναίκα βιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε άγρια  από έναν μετανάστη. Ο αποτρόπαιος αυτός βιασμός παρουσιάζεται (ίσως για πρώτη φορά) από τη σκοπιά του θύματος, και επιτρέπει στον αναγνώστη να αντιληφθεί την φρίκη της κατάστασης που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες Ευρωπαίες γυναίκες, μια φρίκη που οι στατιστικές αδυνατούν να αποδώσουν :το 7 τοις εκατό των Γάλλων γυναικών έχει βιαστεί κάποια στιγμή στη ζωή τους από κάποιον ξένο. Καθημερινά στη Γαλλία διαπράττονται περίπου 13.000 ληστείες, 2.000 επιθέσεις και 200 βιασμοί. 2.250 γυναίκες έχουν βιαστεί από κατ’ επανάληψη βιαστές που κυκλοφορούσαν ελεύθεροι.  Σύμφωνα με τον Obertone στην πραγματικότητα, ο αριθμός είναι πολύ υψηλότερος, αφού όλοι γνωρίζουν ότι πολλοί από τους βιασμούς δεν καταγγέλλονται.

Πίσω όμως από αυτά τα στατιστικά στοιχεία, υπάρχουν προσωπικές τραγωδίες και κατεστραμμένες ζωές. Για κάθε έγκλημα, υπάρχει ένας άνθρωπος του οποίου η ζωή δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Αυτό είναι που ο συγγραφέας  προσπαθεί να περάσει στον αναγνώστη: ότι η εγκληματικότητα δεν είναι μόνο θέμα αριθμών, αλλά κάθε έγκλημα ευθύνεται για την καταστροφή μιας ή περισσοτέρων ανθρώπινων ζωών.

Πίσω από τα στατιστικά στοιχεία της εγκληματικότητας, υπάρχουν άνθρωποι που καταστράφηκαν από εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους μετανάστες. Όμως πολλά από τα  θύματα δεν λαμβάνουν την απαραίτητη κοινωνική στήριξη και αφήνονται στη μοίρα τους. Υποφέρουν από κατάθλιψη, φόβο, έχουν τάσεις αυτοκτονίας ή αυτοκτονούν. Δεν εμφανίζονται σε επίσημες εκθέσεις. Ξεχνιούνται και αγνοούνται προκλητικά από της επίσημη πολιτεία,η οποία δεν θέλει να αποκλίνει κατά το ελάχιστο από αυτό που η ίδια θεωρεί ως «πολιτικά ορθό».

Στην ανάδειξη του κεντρικού ρόλου των μεταναστών, όσον αφορά στην εγκληματικότητα, ο Obertone σπάει ένα σημαντικό ταμπού,αναφερόμενος στους φυλακισμένους στα γαλλικά σωφρονιστικά ιδρύματα, η πλειονότητα των οποίων είναι Ρομά και βορειο-αφρικανοί.

Στη Γαλλία του «πολιτικά ορθού», δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την εθνικότητα και το έγκλημα. Υπάρχουν όμως στοιχεία για τον αριθμό των αλλοδαπών στα σωφρονιστικά ιδρύματα (22 τοις εκατό). Αυτά τα στατιστικά στοιχεία, ωστόσο, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, μιας και δεν περιλαμβάνουν  έναν τεράστιο αριθμό αλλοδαπών, που για το κράτος θεωρούνται «Γάλλοι», αφού ένας Άραβας, που γεννήθηκε στη Γαλλία, θεωρείται «Γάλλος». Σύμφωνα με τον συγγραφέα, το 60 και 70 τοις εκατό του πληθυσμού των φυλακισμένων  είναι μουσουλμάνοι. Ως εκ τούτου συνεπάγεται ότι αν λάβουμε υπόψη μας τους υπόλοιπους ξένους, που δεν είναι μουσουλμάνοι, το ποσοστό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο.

O Obertone ανέτρεξε σε τοπικά στατιστικά στοιχεία, τα οποία επιβεβαιώνουν την τεράστια συμμετοχή των μη λευκών Γάλλων σε εγκληματικές ενέργειες. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποκλειστικά γαλλικό, αλλά πανευρωπαϊκό. Σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη οι έγχρωμοι αποτελούν το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό όσον αφορά στην εγκληματικότητα.   Η διαπίστωσή του αυτή είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν, αλλά λίγοι τολμούν να πουν: ότι δηλαδή η έκρηξη της εγκληματικότητας συνδέεται άμεσα με τη μετανάστευση.

Και για να μιλήσουμε με όρους οικονομικούς και στατιστικούς - αφού αυτοί αποτελούν την κύρια ανησυχία των ευρωπαίων δυναστών και όχι οι ανθρώπινες ζωές που χάνονται ή καταστρέφονται - στη Γαλλία διαπράττονται περίπου 1.200 δολοφονίες και 1.000 απόπειρες δολοφονίας κάθε χρόνο. Το έγκλημα στοιχίζει στους Γάλλους πολίτες 115 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, ποσό σχεδόν διπλάσιο από τα έσοδα που προέρχονται από το φόρο εισοδήματος.

Οι κοινοί εγκληματίες χρησιμοποιούν πλέον βαρύ οπλισμό, κάτι που παλαιότερα χρησιμοποιούσαν συνήθως μόνο οι οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες, φέρνοντας έτσι σε δύσκολη θέση τις αστυνομικές δυνάμεις που καλούνται να τους αντιμετωπίσουν.

Οι ίδιοι οι αστυνομικοί δεν έχουν καμία υποστήριξη από τις κρατικές αρχές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Βάλλονται πανταχόθεν: από τις πολυάριθμές αντιρατσιστικές οργανώσεις, από τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (των θυτών και όχι των θυμάτων), από τους αριστερούς πολιτικάντηδες κ.α. Όταν προσπαθούν να  επιβάλουν τον νόμο και την τάξη, κατηγορούνται πολλές φορές για «ρατσισμό». Ο Obertone αναφέρει ότι τα συνδικαλιστικά τους όργανα έχουν καταγγείλει πολλές φορές ότι οι αστυνομικοί επιφυλάσσονται να κάνουν χρήση βίας, φοβούμενοι τις κατηγορίες για ρατσιστική συμπεριφορά.

Οι εγκληματίες  δεν φοβούνται την αστυνομία, αφού οι ποινές για τα εγκλήματα που διαπράττουν είναι μικρές ή ανύπαρκτες και αυτό οι μετανάστες το γνωρίζουν καλά.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, έτσι μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι οι ταραχές στη Γαλλία είναι πιο συχνές και πιο βίαιες από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Οι αρχές για να εξαλείψουν  ή να περιορίσουν τις εξεγέρσεις, έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια ευρώ σε περίπου 700 συνοικίες «υψηλού κινδύνου», όπου κατοικούν κυρίως μουσουλμάνοι και βορειο-αφρικανοί μετανάστες.  Η αστυνομία σπάνια εισέρχεται στις γειτονιές αυτές, μιας και υπάρχει φόβος ακόμη και η απλή παρουσία της να θεωρηθεί «πρόκληση» και να πυροδοτήσει εντάσεις και εξεγέρσεις.

Το γαλλικό δικαστικό σύστημα δίνει  έμφαση στην πρόληψη του εγκλήματος και στην αποκατάσταση των εγκληματιών. Για τους Γάλλους κοινωνιολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους «ειδικούς», εξακολουθεί να κυριαρχεί η ξεπερασμένη αντίληψη ότι η κοινωνία είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την έξαρση της εγκληματικότητας. Η μέριμνα λοιπόν λαμβάνεται κυρίωςγια τον δράστη και όχι για το θύμα.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αποκρύπτουν την πραγματική διάσταση της εγκληματικότητας των μεταναστών, ενώ για κάποια συμβάντα, στα τα οποία αναφέρονται, χρησιμοποιούν ευφημισμούς. Έτσι οι ταραχοποιοί μετανάστες βαφτίζονται «νεαροί»  και ο βιασμός αναφέρεται σαν «κακοποίηση».

Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ για να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες από το τεράστιο πρόβλημα της εγκληματικότητας των μεταναστών, ασχολούνται με θέματα όπως πχ. η ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών ή η προώθηση εκστρατειών για την οδική ασφάλεια, αν και αυτά τα φαινόμενα είναι στατιστικά ασήμαντα. Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει έλλειψη πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος, τόσο από την Δεξιά όσο και από την Αριστερά.

Τα μόνα εγκλήματα που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προβάλλουν και οι πολιτικοί αρέσκονται να συζητούν  είναι εκείνα εναντίον των μειονοτικών ομάδων. Ξοδεύονται τεράστια χρηματικά ποσά, ενώ γίνονται συνεχείς προπαγανδιστικές εκστρατείες  για την  καταπολέμηση του "αντισημιτισμού", της"ισλαμοφοβίας" και της "ομοφοβίας". Ασήμαντες εγκληματικές πράξεις που διαπράττονται κατά των ξένων μειονοτήτωνδιογκώνονται και παραμορφώνονται, όταν προβάλλονται από τα ΜΜΕ, ενώ, αντίθετα, τα εγκλήματα κατά των λευκών ελαχιστοποιούνται ή αγνοούνται.

Ο Obertone αναφέρει ότι μόνο το 0,03% των μουσουλμάνων, το 0,06% των Εβραίων, και 0,007% των ομοφυλοφίλων πέφτουν θύματα εγκληματικών ενεργειών  κάθε χρόνο.

Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι οι περισσότεροι Γάλλοι φαίνεται νακοιμούνται μπροστά από τις τηλεοράσεις τους και να είναικλεισμένοι στον εαυτό τους, ανήμποροι να συνειδητοποιήσουν αυτά που συμβαίνουν στη χώρα τους. Αλλά ακόμη και όταν συνειδητοποιούν ότι κάτι πάει στραβά, φοβούνται να μιλήσουν μήπως και κατηγορηθούν για "ρατσισμό".

Στη Γαλλία , όπως και στην Ελλάδα, όπως σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές  χώρες,  υπάρχουν εκατοντάδες αντιρατσιστικές ομάδες,  που ελέγχονται και τροφοδοτούνται από σκοτεινά κέντρα εξουσίας,  και λειτουργούν σαν «αστυνομία σκέψης»,φροντίζοντας να μην τεθεί υπό αμφισβήτηση το σύστημα της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης.

Το 360 σελίδων βιβλίο του Obertone διαβάζεται ευχάριστα, παρά το πλήθος των αριθμητικών και στατιστικών στοιχείων που περιέχει. Ο συγγραφέας παρουσιάζει απλώς μια ρεαλιστική απεικόνιση της κατάστασης, που σκόπιμα αγνοείται από τα μέσα ενημέρωσης και τους πολιτικούς, χωρίς να προβαίνει σε λύσεις ή ουτοπικές υποσχέσεις. Η μεγάλη συμβολή του βιβλίου αυτού έγκειται στο σπάσιμο του τείχους της σιωπής που έχει επιβληθεί στον γαλλικό λαό - αλλά και σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα - από το σύστημα.

Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/

H AΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΛΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Το βιβλίο κόλαφος για την αριστερά που αποδεικνύει ο μαρξιστής συγγραφέας Δημήτρης Ντούσας ότι η πολιτική της εισαγωγής φθηνών εργατικών χεριών - λαθρομεταναστών είναι ενάντια στις αρχές των γεναρχών του κομμουνισμού, του Μάρξ και του Έγκελς που θέσπισαν την Α΄ Διεθνή για να προστατέψουν τους εργαζομένους από την πολιτική του κεφαλαίου η οποία χρησιμοποιεί τους λαθρομετανάστες για να μειώσει τα μεροκάματα, να χτυπήσει τα εργατικά κεκτημένα και να αποτρέψει μία εργατική επανάσταση διαιρώντας το εργατικό κίνημα σε πολλές εθνοτικές ομάδες που αλληλομισούνται. Οι μηχανισμοί της παγκοσμιοποίησης των ανοιχτών συνόρων που προωθεί η ΗΠΑ αφ’ενός έχει σκοπό το υπερκέρδος των τραπεζιτών και πολυεθνικών αφ’ετέρου στοχεύει στον διαμελισμό των κρατών υποδοχής μεταναστών για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ.

Κατ΄αρχάς, είναι γνωστές οι θέσεις των κομμάτων της Αριστεράς που τάσσονται αναφανδόν υπέρ των λαθρομεταναστών και ζητούν επιμόνως άμεση νομιμοποίηση και χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων. Δεν είναι όμως γνωστές οι θέσεις των γεναρχών του κομμουνισμού του Μαρξ και του Έγκελς όπου εκείνη την εποχή, ήταν σύνηθες φαινόμενο κάθε φορά που οι εργάτες έκαναν απεργίες, οι Άγγλοι βιομήχανοι να εισάγουν φθηνούς εργάτες από την Ιρλανδία ή το Βέλγιο. Ο Κάρλ Μάρξ έδινε εντολές στα συνδικάτα να πάνε στα λιμάνια και να διώξουν τους μετανάστες πείθοντάς τους ότι είναι ανεπιθύμητοι διότι λειτουργούν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός του κεφαλαίου. Ο Μαρξ οργάνωνε εθνικά προλετάρια τα οποία συνεργάζοντο και αλληλοχρηματοδοτούντο ώστε να μην μπορεί το κεφάλαιο να τους μετακινεί ως απεργοσπαστικό μηχανισμό. Έτσι όταν φερ’ επείν έκαναν απεργία οι Άγγλοι εργάτες αφ΄ενός το γερμανικό συνδικάτο τους πλήρωνε τα χαμένα μεροκάματα ώστε να συνεχίσουν τον αγώνα τους αφ’ετέρου δεν άφηνε γερμανούς να πάνε να δουλέψουν στην Αγγλία. Αυτό συνέβαινε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και αλληλοϋποστηρίζοντο εξ’ ού και το σύνθημα «προλετάριοι όλου του κόσμου ενωθείτε» δηλ. οργανωθείτε ενάντια στο κεφάλαιο ενωμένοι. Σήμερα διαστρέβλωσαν την έννοια του συνθήματος οι αντιμαρξιστές νεοαριστεροί πράκτορες του παγκόσμιου κεφαλαίου υποστηρίζοντας ότι εννοεί πραγματική ένωση με ανοιχτά σύνορα. Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς αδιάψευστος κριτής είναι το κομμουνιστικό μανιφέστο όπου λέγει επί λέξει: « … το προλετάριο πρέπει πρώτα να κατακτήσει την πολιτική εξουσία, να ανυψωθεί σε ηγέτιδα τάξη του έθνους, να συγκροτηθεί το ίδιο το έθνος, είναι το ίδιο επίσης εθνικό». Δεν λέει πουθενά να διαλύσουμε το έθνος, ούτε να φύγει και να πάει αλλού αλλά να μείνει εκεί και να ηγηθεί δηλ. να αγωνισθεί για να ανέλθει στην εξουσία διότι είναι εθνικό, δηλ. συνιστώσα ή μάλλον είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του έθνους, κύριοι της ψευτοαριστεράς.
Για να δούμε συνοπτικά ποιες είναι οι θέσεις του Μάρξ και του Έγκελς στο θέμα της μετανάστευσης.

• Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας και η ακύρωση όλων των διεκδικήσεων των ντόπιων εργατών για μισθούς και συνθήκες εργασίας.
• Ο μετανάστης ανταγωνίζεται τον ντόπιο εργάτη και σιγά σιγά αναγάγει το μεροκάματο στο δικό του επίπεδο. Είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο του κεφαλαίου.
• Η μετανάστευση διαιρεί την εργατική τάξη της χώρας υποδοχής σε τόσα εχθρικά στρατόπεδα όσες και οι εθνοφυλετικές ομάδες διότι η κάθε μία καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της. Έτσι αναστέλλεται η εργατική επανάσταση και διαιωνίζεται η καπιταλιστική κυριαρχία
• Η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται αφ’ ενός ως απεργοσπαστικός μηχανισμός αφ’ ετέρου με τον εργατικό υπερπληθυσμό – πλεόνασμα που δημιουργεί ρίχνει το επίπεδο ζωής σε κατάσταση δουλοπάροικου.
• Η Α’ Διεθνής Ένωση Εργατών έβαλε πρακτικά τέλος στις μεθοδεύσεις των βιομηχάνων και υποχρέωνε τα συνδικάτα να διώχνουν τους ξένους εργάτες πίσω στις χώρες τους με το πρώτο καράβι.
• Οι μεταναστευτικοί νόμοι είναι τα μανιφέστα των εργοστασιαρχών.
• Αποτελεί ολοφάνερη αλήθεια ότι ούτε η μετανάστευση θα εξαλείψει την αθλιότητα των εργαζομένων αλλά αντιθέτως θα βαθύνουν και θα οξύνουν τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς.

Δυστυχώς στις μέρες μας οι ψευτοαριστεροί σύντροφοι διάλεξαν να υπηρετούν το παγκόσμιο κεφάλαιο με ζήλο και αυταπάρνηση τρομοκρατώντας τους ντόπιους εργάτες ως ρατσιστές, ξενόφοβους φασίστες αντισημίτες. Σημειωτέον, η Αγγλία εισάγει αφρικανούς και ασιάτες εργάτες αναγκάζοντας 350.000 ντόπιους Άγγλους εργάτες να εκπατρισθούν και να εργάζονται στην Γαλλία με χαμηλότερα μεροκάματα. Το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα όπου 1 στους 3 Έλληνες θέλουν να μεταναστεύσουν λόγω του εργασιακού μεσαίωνα που προωθεί το παγκόσμιο κεφάλαιο με τα μαντρόσκυλα της αριστεράς. Σας παραθέτω μία δήλωση που πιστοποιεί την εναρμόνιση του ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ με τα ξένα κέντρα. Διαβάστε. «Υπάρχουν κάποιοι που θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν τις μετακινήσεις του πληθυσμού που συνεπάγεται η παγκοσμιοποίηση για να διεγείρουν τον φόβο και το μίσος. Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε κατά του αντισημιτισμού, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας». Ποιανού δήλωσις είναι αυτή; Tης κα Παπαρήγα, του κ. Αλαβάνου ή Τσίπρα ; Όχι, είναι του κ. Τόνι Μπλέρ πρωθυπουργού της καπιταλιστικής Αγγλίας (Βήμα 7/11/2000).
Για να μην κρυβόμαστε άλλο, η πολιτική των ανοιχτών συνόρων και της παγκοσμιοποίησης προωθείται από τις ΗΠΑ και τα φερέφωνά της όπως ο ΟΗΕ, Παγκόσμια Κεντρική Τράπεζα, ΟΟΣΑ, ΟΑΣΕ, Ε.Κ.Τ., ΝΑΤΟ, Ε.Ε, αλλά και τα πολιτικά κόμματα κυρίως της κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, με σκοπό την εξαγωγή φτώχειας, την αισχροκέρδεια των πολυεθνικών αλλά και τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ με την αποδυνάμωση των εθνικών κρατών ή ακόμα και τον διαμελισμό τους όπως ανερυθρίαστα διεκήρυξε ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. Στρόουμπ Τάλμποτ με άρθρο του στην «Βoston Globe» που αναδημοσίευσε η Ελευθεροτυπία στις 23 Απριλίου 2000. Πιο συγκεκριμένα ο αναπληρωτής υπουργός έλεγε:
«Έννοιες όπως η εθνική κυριαρχία και η εθνική ταυτότητα εξακολουθούν να δεσπόζουν στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Παρ’ όλα αυτά, τα πιο επιτυχημένα μοντέλα κρατών θα είναι οι δημοκρατίες που εκμεταλλεύονται τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης αντί να τις απορρίπτουν. Θα εμφανιστούν περισσότερα τέτοια κράτη σε εκείνες τις περιοχές της γής που έχουν αναπτύξει τους κατάλληλους μηχανισμούς για την δημιουργία πιο ανοικτών κοινωνιών και συνόρων, την προστασία των μειονοτήτων, την προώθηση των διμερών συνεργασιών και την εμπέδωση της αρχής που υπαγορεύει ότι οι γλωσσικές και οι πολιτισμικές διαφορές στους κόλπους του ιδίου του κράτους μπορούν να αποτελέσουν πηγή δύναμης και πλούτου.
Οι ΗΠΑ έχουν ιδιαίτερη υποχρέωση να προωθήσουν αυτά τα ιδεώδη. Η χώρα μας είναι η κοιτίδα τους και συγχρόνως αυτή που εκμεταλλεύεται σε σημαντικό βαθμό το δυναμικό και τις ιδέες της παγκοσμιοποίησης.
Αυτό ακριβώς το δυναμικό, θα προσφέρει λύσεις κάθε φορά που οι δυνάμεις οι οποίες διεκδικούν την αυτοδιάθεση θα συγκρούονται με τις δυνάμεις που επικαλούνται την εθνική κυριαρχία. Οι ΗΠΑ διευκολύνοντας την καλύτερη ένταξη των μειονοτήτων στο πλαίσιο ενός ευρύτερου κράτους και την μεταξύ τους συνεργασία με βάση τις αρχές της δημοκρατίας, προωθούν ταυτόχρονα τις δικές τους αξίες και τα συμφέροντά τους».
Οι μάσκες έπεσαν. Οι γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ είναι η παγκοσμιοποίηση δηλ. ανοιχτά σύνορα, είσοδος μεταναστών, δημιουργία μειονοτήτων, χορήγηση πολιτικών δικαιωμάτων, δημιουργία εθνικών μειονοτήτων, προστασία μειονοτήτων, περιορισμός των εθνικής κυριαρχίας και εν τέλει κατακερματισμός κρατών όπως Σερβία, Ιράκ .. Δεν είναι τυχαίο ότι το περιοδικό «Economist» από το 2001 μιλάει για δημιουργία άλλων 100 νέων κρατών έως το 2050.
Το 2006 η Επιτροπή Πολιτικών Δικαιωμάτων του Ε.Ε. υιοθέτησε έκθεση που προβλέπει διά νόμου χορήγηση ιθαγενείας στα παιδιά των μεταναστών και δικαίωμα ψήφου (Καθημερινή 4/6/2006, Ναυτεμπορική 13/6/2006). Η αμερικανοποιημένη παγκοσμιοποίηση επελαύνει στην Ελλάδα με το επαίσχυντο νομοσχέδιο του κ. Ραγκούση του ΠΑΣΟΚ για ψήφο στους λαθρομετανάστες. Τα αριστερά κόμματα και πρώτη η κα Παπαρήγα έσπευσε να υιοθετήσει τις νόρμες της Ε.Ε με δηλώσεις της στις 28/12/2009 ζητώντας ψήφο για όλους χωρίς όρους καταγγέλωντας τους διαφωνούντες ως ρατσιστές. Τι υποκρισία θεέ μου. Από την μία στις ευρωεκλογές να φωνάζει όχι στον ευρωμονόδρομο, έξω από την Ε.Ε. και από την άλλη να υιοθετεί τις νόρμες τις Ε.Ε.. Στην υγειά των κορόϊδων.
Εν κατακλείδι, από το εξαίρετο βιβλίο του Δημητρίου Ντούσα, σας παραθέτω, για λόγους αξιοπιστίας, τον ονομαστικό κατάλογο όλων των κειμένων του Μάρξ και του Έγκελς που είναι οι γενάρχες του Κομμουνισμού, οι συντάκτες του κομμουνιστικού μανιφέστου και ιδρυτές της Α’ Διεθνούς. Περιμένουμε βέβαια και την απάντηση της κας Παπαρήγα. Αν λοιπόν σας ρωτήσουν ποιο είναι το πιο αντεργατικό, αντικομμουνιστικό κόμμα στην Ελλάδα, που είναι υπέρ του αμερικανικού ιμπεριαλισμού τώρα πια ξέρετε, Κ.Κ.Ε. (Καπιταλιστικό Κόμμα Ελλάδος).

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΓΚΕΛΣ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/h_4340.html

Ξαναγράφουν με λεφτά του Σόρος την Ιστορία

Οι Επιδοτούμενοι συγγραφείς Γκουρογιάννης-Δρουσιώτης & Cia

ΝΤΡΟΠΗ! Ο Βενιζέλος τί δουλειά έχει να παρουσιάζει αυτό το βιβλίο; Για την ασέβεια Δρουσιώτη στον Αλέκο Παναγούλη, γνωρίζει ο Ε. Βενιζέλος;
Kαμία γραφίδα σε διατεταγμένη υπηρεσία δεν μπορεί να σπιλώσει τη μνήμη του Αλέκου Παναγούλη!
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/12/blog-post_6109.html

Διαβάζουμε στο «ΒΗΜΑ» πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα παρουσιάσει, μεταξύ άλλων, το βιβλίο του κ. Δρουσσιώτη «Δύο Απόπειρες και μια Δολοφονία», αύριο Δευτέρα 7 Δεκέμβρη, στις 13.00 το μεσημέρι στο κατάστημα Public στο Σύνταγμα.
Τι γνωρίζει για τον κ. Δρουσιώτη και το βιβλίο του ο υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος;
Καλό θα ήταν ο κ. Ε. Βενιζέλος να θέσει ορισμένα «ερωτήματα» στον κ. Δρουσιώτη, τόσο για τον ειδικό του ρόλο στην υπερψήφιση του Σχεδίου Ανάν, όσο και στη σημερινή του δράση υπέρ των σχεδίων των ΗΠΑ…
Αλλά, πρωτίστως να διαβάζει τι πάει να παρουσιάσει και πως παρουσιάζει ένα «βιβλίο» που έχει προκαλέσει σάλο με τα ψεύδη του για τον αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκο Παναγούλη.
Έλεος… υπάρχουν και ζητήματα που δεν είναι προς πώληση, ξεπούλημα και «διαπραγμάτευση»…

* Κι αν δεν ξέρει και δεν ρωτάει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, εμείς τα θέτουμε για να μην μας πει –με δεδομένη την ευαισθησία του προς το διαδίκτυο και τα blogs- ότι είχε «άγνοια» των ζητημάτων. Εκτός κι αν έχει αναλάβει άλλες «δεσμεύσεις»…
► Η απόπειρα εκτέλεσης του δικτάτορα Παπαδόπουλου, από τον Αλέκο Παναγούλη, στη “γραφίδα” του κυρίου Δρουσιώτη…
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2008/08/blog-post_22.html
► ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΥΝΟΜΩΣΙΩΝ! Tί συμβαίνει στο Κυπριακό;

► Κώστας Μαρδάς: Όπως έγραψε ο ποιητής Γιώργος Χρονάς, όταν μιλάμε για τον Παναγούλη, είναι σαν να μιλάμε για έναν Ελληνα θεό
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2008/08/blog-post_6691.html
► Βράβευση δημοσιογράφων από την οργάνωση-πρακτορείο «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα»
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2008/08/blog-post_5114.html

► Νέο έγγραφο ντροπής! Κύπρος: πολιτικοί βαποράκια ενός νέου σχεδίου Ανάν;

► Μια ακόμη "πληρωμένη" απάντηση στον Μακάριο Δρουσιώτη...

Τώρα θα πάς να παρουσιάσεις αυτό το "βιβλίο" κύριε Βενιζέλο;

ΥΓ. Ο Δρουσιωτης ειναι κραγμενος ανθρωπος της αμερικανικης πρεσβειασ στην κυπρο ανταποκριτης φυσικα της ελευθεροτυπιας και διοργανωτης μαζωξεων(!!!) στην κυπρο με τουρκους -κυπριους'δημοσιογραφους' για την προωθηση των τουρκικων συμφεροντων.

Διαμοιραστης των μιζων σε αποδεκτες ελληνοκυπριους το 2004 για να προπαγανδιστει η τουρκικη κατακτηση του σχεδιου ανναν. Φυσικα στην ελλαδα αποως ολοι της ομοταξιας παρουσιαζονται ως εγκυροι και συχνα μιλουν στα ραδιοφωνα...

Υβριστες καθε αξιας αντιστασης καλλιεργουν στη κοινη γνωμη την ψυχοσυνθεση της υποταγης και του μοιραλατρισμου

http://deltio11.blogspot.com/

Τα "έσυραν" στον υβριστή Γκουρογιάννη

Πήρε την απάντησή του κι έφυγε

Όπως ήταν γνωστό σήμερα στην Στοά του βιβλίου θα γινόταν η παρουσίαση του βιβλίου του συκοφάντη του αγώνα της ΕΛΔΥΚ Βασίλη Γκουρογιάννη. Στο εν λόγω βιβλίο ο "κύριος" αυτός ούτε λίγο ούτε πολύ αποκαλούσε του αγωνιστές "πρεζάκηδες", εγκληματίες, βιαστές και διάφορα άλλα τέτοια ισχυριζόμενος ότι είναι μυθιστόρημα φυσικά.
Όμως λογάριασε λάθος όπως λέει και το τραγούδι γιατί όταν εισήλθε στην αίθουσα και άρχισε να δίνει συνέντευξη σε γνωστό τηλεοπτικό σταθμό λέγοντας το πόσο πατριώτης είναι πήρε μια απάντηση που ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος στην αίθουσα περίμενε.
Εξήντα πέριπου από τους θέατες αναμέσα τους βετεράνοι της ΕΛΔΥΚ, Κυπριοί φοιτητές αλλά και Έλληνες Πατριώτες άρχισαν να τον αποδοκιμάζουν έντονα. Στη συνέχεια στο βήμα ανέβηκε ο πρόεδρος του συλλόγου "ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ 74" κ. Νικόλαος Φ. Αργυρόπουλος όπου εξέθεσε τον Γκουρογιάννη και τους παρατρεχάμενους του αποκαλύπτοντας τον ρόλο τους αλλά και το πραγματικό πρόσωπο των ήρωων της ΕΛΔΥΚ που πότισαν με αίμα τοάγιο χώμα της Μεγαλονήσου και ούτε αυτοί ούτε εμείς θα αφήσουμε ποτέ να βεβηλώσει την μνήμη τους ο κάθε υπάλληλος που πληρώνεται απο κεφάλαια ξένα και ύποπτα.
Βέβαια δεν έλειψαν και οι καθώς πρέπει κοστουμαρισμένοι κουλτουριάρηδες "κύριοι" και "κυρίες" οι οποίοι ένιωθαν θιγμένοι που δεν άκουσαν τα "σοφά" λόγια του τύπου αυτού και φτάσανε στο σημείο να αποκαλούν άξεστους και τυχαίους τους μαχητές της ΕΛΔΥΚ.
Η δική μας όμως απορία είναι όταν αυτοί οι ΑΝΤΡΕΣ έχυναν το αίμα τους για την πατρίδα όλοι αυτοί σε πιο κοσμικό γκαλά έπιναν την σαμπάνια τους;
Μετά το λόγο πήρε η κ. Μαίρη Κουρουπή, πρόεδρος του συλλόγου αγνοουμένων Κύπρου 74', η οποία με έναν συγκινητικό λόγο αποστόμωσε τους ελάχιστους υποστηρικτές του Γκουρογιάννη που αποχώρησαν απογοητευμένοι από τη τροπή που πήρε η ανθελληνική εκδήλωσή που είχαν σχεδιάσει.
Πρέπει να γίνει αντιληπτό λοιπόν ότι όσο κάποιοι έχουν το ρόλο του Νενέκου πάντα θα βρίσκουν μπροστά τους Έλληνες που αντιστέκονται στα βρώμικα σχέδιά τους.
Πηγή

Νέο βιβλίο. «Νεο-οθωμανισμός στη σύγχρονη Ελλάδα» από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις*

Ο όρος –και η έννοια– του νεο-οθωμανισμού είναι ευρύτερα αποδεκτός επιστημονικά και πολιτικά πλέον και σηματοδοτεί τόσο την επανεμφάνιση επεκτατικών αυτοκρατορικών πολιτικών από την πλευρά της Τουρκίας –στα πλαίσια βέβαια και τις δυνατότητες του σήμερα–, όσο και τη διαμόρφωση, στο εσωτερικό των όμορων με την Τουρκία χωρών, κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που είναι διατεθειμένες να αποδεχθούν ή και να συμβάλουν ενεργά στη διαμόρφωση του νεο-οθωμανικού πλαισίου.

Ειδικά στην Ελλάδα και την Κύπρο ορίζουμε ως εσωτερικό νεο-οθωμανισμό –ή και φαναριωτισμό– την αποδοχή και την υποταγή στον τουρκικό επεκτατισμό, παρότι η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει τη Βόρεια Κύπρο και να απειλεί την Ελλάδα στο Αιγαίο και τη Θράκη.

Ο νεο-οθωμανισμός αποτελεί ολοκλήρωση και επέκταση του ισλαμο-κεμαλισμού, στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων. Η Τουρκία, απέναντι στην εξασθένιση των περισσότερων από τους γείτονες της υιοθετεί μια επεκτατική πολιτική με νέους όρους, δηλαδή έναν συνδυασμό οικονομικής, στρατιωτικής και γεωπολιτικής ισχύος, η οποία χρησιμοποιεί το Ισλάμ και τη στρατηγική συμμαχία με τη Δύση, ως τους δύο πυλώνες της. Η Τουρκία θεωρείται από τους Αγγλοαμερικανούς ως η δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει την επανεμφανιζόμενη Ρωσία. Αυτή η στρατηγική προϋποθέτει την κονιορτοποίηση των βαλκανικών, ειδικά των ορθόδοξων, πληθυσμών, και την «ενοποίησή» τους κάτω από μια νεο-οθωμανική Τουρκία, υπό την υψηλή εποπτεία των Η.Π.Α.

***

Έναντι της Ελλάδας χρησιμοποιείται μια πολυεπίπεδη πολιτική. Κατ'αρχάς, συνεχίζεται ο στρατιωτικός εκβιασμός σε Ελλάδα και Κύπρο, διότι μια νεο-οθωμανική Τουρκία δεν μπορεί να ανεχτεί ένα ελληνικό Αιγαίο, όπως υπογραμμίζει ο Νταβούτογλου, ενώ θέλει να ολοκληρωθεί η εγκατάλειψη της Κύπρου από την Ελλάδα. Όμως, χρησιμοποιεί παράλληλα και τη διπλωματία, την οικονομία, τον πολιτισμό και τις μειονότητες. Και η χειραγώγηση των μειονοτήτων δεν περιορίζεται στις μουσουλμανικές μειονότητες στη Θράκη, αλλά περιλαμβάνει και αυτή των ελληνικών ή «ρωμαίϊκων» μειονοτήτων στην Τουρκία! Έτσι, το Πατριαρχείο και η ελληνική μειονότητα στην Πόλη επιχειρείται να μεταβληθούν στα χέρια των Τούρκων σε όπλο για την υποταγή της Ελλάδας στην τουρκική πολιτική.

***

Ο νεο-οθωμανισμός δεν αποτελεί πλέον μια εξωτερική απειλή για την Ελλάδα, αλλά συνιστά μια εσωτερική παράμετρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, δεδομένου ότι έχουν δημιουργηθεί ομάδες συμφερόντων στην Ελλάδα και την Κύπρο, που προωθούν και υποστηρίζουν τον τούρκικο νεο-οθωμανισμό. Ομάδες συμφερόντων που έχουν ως πυρήνα τους την διεθνοποιημένη και παρασιτική αστική τάξη της Ελλάδας, αλλά επεκτείνονται και σε πολλούς άλλους κύκλους, ιδιαίτερα τους διανοουμένους, τους πολιτικούς, την εκπαίδευση και τα ΜΜΕ. Ένα κλίμα παραίτησης και παρακμής ευνοεί την νεο-οθωμανική στρατηγική.

***

Ωστόσο η αντίσταση είναι εφικτή. Προϋποθέτει όμως την απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., τη συγκρότηση ενός βαλκανικού πόλου, ικανού να αντιπαρατεθεί επί ίσοις όροις στον μικρασιατικό όγκο, και την επιλογή ενός μοντέλου αποκέντρωσης και αυτόκεντρης ανάπτυξης που η οικολογική και οικονομική πραγματικότητα καθιστά αναγκαιότητα για τον 21ο αιώνα,. Προπαντός, απαιτείται μια πνευματική επανάσταση, η διαμόρφωση ενός νέου οράματος για τον ελληνισμό.
-Τιμή: 15 Ευρώ

*Τη Δευτέρα 07/12/09 στo Πνευματικό Κέντρο Γαλατσίου πραγματοποιεί παρουσίαση του βιβλίου των Εναλλακτικών Εκδόσεων Νεο-οθωμανισμός στη σύγχρονη Ελλάδα στο Δημαρχείο Γαλατσίου (Αρχιμήδους 2–Ιπποκράτους) στις 7.30 μ.μ. Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι: Γ. Καραμπελιάς, Ν. Σαρρής και Γ. Σταματόπουλος.

http://deltio11.blogspot.com/

Το βιβλίο των δακρύων

Αμερικανική παρέμβαση 13 χρόνια μετά τα ΙΜΙΑ

Του Κώστα Μπετινάκη

http://www.styx.gr

Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω πως είμαστε μία χώρα «υποτελής». Εξάρτημα στις δομές διακυβέρνησης μιας παντοκράτειρας χώρας. Θυμίζω μια από τις ιστορικές φράσεις: «Ανήκομεν εις τη Δύση»! Άρα τι ανεξαρτησία και κουραφέξαλα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το «αρχηγείο», καίει τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Είχε προηγηθεί η περιπέτεια με τον Οτζαλάν. Μόνο που αυτή τη φορά, το παράδοξο είναι πως περίμεναν –δήθεν- να γίνουν οι εκλογές, πριν εκδοθεί το βιβλίο, άλλα άφηναν να διαρρεύσουν επιλεκτικά «καυτές πληροφορίες», στους «επαΐοντες» κάποιων καναλιών και εφημερίδων.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που ένα βιβλίο, επιχειρεί να παίξει πολιτικά παιχνίδια, στη χώρα, όπου όλοι νομίζουν πως η εθνική συνείδηση έχει πάει περίπατο. Η τουλάχιστον, έτσι εύχονται κάποιοι.

Αυτή τη φορά όμως, το βιβλίο «ΙΜΙΑ, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικάνων» των δημοσιογράφων Μιχ. Ιγνατίου και Αθ. Έλλις, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη, έχει γνωρίσει πρωτοφανή προβολή από τα Μέσα του συρμού, προβολή ανάλογη δεν θυμάμαι να έχει γίνει για άλλα πλέον αξιόλογα βιβλία και πλέον αξιόλογων συγγραφέων.

«Πρωτοαποκαλυπτόμενα γεγονότα και σκοτεινές πλευρές» από το πολιτικό και διπλωματικό παρασκήνιο της νύχτας των Ιμίων καταγράφονται στο βιβλίο «ΙΜΙΑ, Τα Απόρρητα Τηλεγραφήματα των Αμερικάνων» των δημοσιογράφων Μιχ. Ιγνατίου και Αθ. Έλλις, που παρουσιάστηκε σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Αίσθηση έχει προκαλέσει η παράγραφος που είχε διαρρεύσει από καιρό στον Τύπο:

«Τηλεγράφημα του τότε Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Γουόρεν Κρίστοφερ, που αποκαλύπτουν οι συγγραφείς με ημερομηνία την 31η Ιανουαρίου 1996, ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενημερώνει την εν Αθήναις αμερικανική πρεσβεία για τη συνομιλία που είχε με τον τότε Έλληνα ομόλογό του Θόδωρο Πάγκαλο (νυν αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως), τον οποίο φέρει να του έχει πει ότι «οι ισχυροί άνεμοι θα καταστρέψουν την ελληνική σημαία και η κυβέρνηση Σημίτη δεν θα τοποθετήσει ξανά στα Ίμια»!

Τι ακριβώς είναι αυτό το βιβλίο. Παράθεση «κάποιων» επίσημων κειμένων της αμερικανικής κυβέρνησης Κλίντον την περίοδο του Ιανουαρίου 1996, οπότε διαδραματίστηκε η κρίση των Ιμίων. Λέμε κάποια, επειδή με τον αμερικανικό νόμος του 1967 για την Ελευθερία των Πληροφοριών (Freedom of Information Act) επιτρέπεται η αναζήτηση και δημοσίευση εγγράφων του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Αλλά πάντοτε δίνονται από την αμερικανική κυβέρνηση κείμενα που δεν αφορούν σε απόρρητα έγγραφα. Πολλά από τα απόρρητα αυτά έγγραφα δεν αποχαρακτηρίζονται και δεν δίνονται στη δημοσιότητα, ακόμα και μετά την παρέλευση εικοσαετίας.

Έτσι τώρα, προφανώς δημοσιεύονται όσα έγγραφα αποφάσισαν οι Αμερικανοί να δημοσιοποιηθούν στην Ελλάδα (και γιατί όχι και στην Τουρκία) και όχι φυσικά με μόνο σκοπό να εκδοθεί ένα βιβλίο για να βγάλουν χρήματα οι συγγραφείς του.

Το παιχνίδι είναι πολύ πιο χοντρό. Αποτελεί μια προειδοποίηση στη νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να μην ξεχνά «ποιος είναι το αφεντικό». Βέβαια η προειδοποίηση αυτή είναι «αναίμακτη», επειδή τα Ίμια, στοίχισαν στην Ελλάδα, εθνική υπερηφάνεια, εδαφική κυριαρχία σε δύο βραχονησίδες, και τρεις ανθρώπινες ζωές.

Ακόμα δεν χρειάζεται να περιμένουμε να επαναληφθεί το «ευχαριστώ κύριε πρόεδρε» του τότε μόλις ολίγων ημερών πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Το «ευχαριστώ» θα πρέπει να φανεί μέσα από τις επόμενες κινήσεις του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, στο Σκοπιανό , το Κυπριακό και το Αιγαίο.

Ήδη η δήλωσή του στην Κωνσταντινούπολη, για το Κυπριακό, πως «θα πρέπει να φύγουν τα ξένα στρατεύματα, να σταματήσει η εξάρτηση από τις Μητέρες Πατρίδες και να εφαρμοστεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο», πόρρω απέχει από το απερίφραστο εκείνο «ΝΑΙ» στο σχέδιο Ανάν.



Πολύωρη μεταμεσονύχτια τηλεοπτική εκπομπή χτες, του Κώστα Χαρδαβέλα, έφερε στο φως, για μια ακόμα φορά το μπάχαλο που επικρατούσε εκείνη τη δραματική νύχτα. Και πόσο κατώτεροι των περιστάσεων είχαν φανεί όλοι -πολιτικοί και στρατιωτικοί - να χειριστούν μια εθνική κρίση. Είναι ευτύχημα που δεν συμβαίνουν συχνά ανάλογα επεισόδια. Επειδή όπως είπε και ένας ναύαρχος (που λυπάμαι αλλά δεν συγκράτησα το όνομά του) στην εκπομπή αυτή, (ο οποίος μίλησε ελάχιστα ενώ έδειχνε καθαρά με τις κινήσεις του σώματός του και τις εκφράσεις του τη δυσφορία του): «Το πόσο ικανοί είμαστε ως κράτος να αντιμετωπίσουμε κρίσεις, φάνηκε με τις πρόσφατες πυρκαγιές στην Αττική. Εδώ τη μείωση της θητείας ο ΓΕΕΘΑ την πληροφορείται από τις εφημερίδες». Εκείνο που δεν ειπώθηκε στην πολύωρη εκπομπή, είναι πόσες ανάλογες παρεμβάσεις έχουν γίνει με τα περιβόητα αυτά έγγραφα που κατά καιρό μας ξεφουρνίζει το Στέητ Ντηπάρτμεντ.


Την παρουσίαση του βιβλίου των δύο ανταποκριτών των εφημερίδων ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ΕΘΝΟΣ, φυσικό ήταν να κάνουν οι διευθυντές των εφημερίδων αυτών. Ταυτόχρονα, από «σύμπτωση, ο διευθυντής της Καθημερινής, σε σχόλιό του εξαίρει το ρόλο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης που ανατέθηκε στον Θ. Πάγκαλο.


Το Μαξίμου θέλει τον Πάγκαλό του

Του Αλεξη Παπαχελα
Οταν θα τελειώσει η επικοινωνιακή καταιγίδα της νέας κυβέρνησης και θα προσγειωθεί στην άκρως σκληρή δημοσιονομική και καθημερινή πραγματικότητα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ελπίζουν πως θα έλθει η ώρα του Θόδωρου Πάγκαλου. Ο διορισμός του στη θέση του αντιπροέδρου-συντονιστή θεωρείται ίσως η μεγαλοφυέστερη κίνηση του κ. Παπανδρέου. Πέραν της όποιας εσωκομματικής σημειολογίας που έχει αξία για τους «κρεμλινολόγους» του ΠΑΣΟΚ, στον κ. Πάγκαλο βασίζουν πολλοί τις ελπίδες τους για να μην κατατμηθεί σε αυτόνομα φέουδα η νέα κυβέρνηση.

Ο έμπειρος πολιτικός έχει ορισμένα χαρακτηριστικά τα οποία μπορούν να αποδειχθούν πολύτιμα, ειδικά όταν ξεσπούν διαφωνίες μεταξύ υπουργών. Είναι πρώτα απ’ όλα βαθύτατα ρεαλιστής και δεν συγκινείται από νεφελώδεις αναλύσεις και διακηρύξεις. Σε αυτό το σημείο της καριέρας του αντιμετωπίζει το πολιτικό κόστος σαν μια πάθηση ή όχληση, αλλά όχι σαν πραγματικό εμπόδιο για να γίνει αυτό που θεωρεί σωστό.(……)


Ο κ. Πάγκαλος έχει εξάλλου την τάση να θέλει να «καθαρίσει» τις πιο δύσκολες καταστάσεις, χωρίς να ζυγίζει με το δράμι το προσωπικό ρίσκο που αναλαμβάνει. Το έκανε στα Ιμια, όταν ο αρμόδιος επί αμυντικών θεμάτων συνάδελφός του τον κοιτούσε απλανώς και είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δυνάμει καταστροφικές επιλογές. Τη χειρίσθηκε με ρεαλισμό, απέφυγε τη σύρραξη, αλλά και την αναγκαστική προσέλευση σε μια διάσκεψη υπό ατιμωτικούς όρους. Ακόμη και στην υπόθεση Οτσαλάν ο κ. Πάγκαλος ανέλαβε να «καθαρίσει» μια χαμένη υπόθεση, γνωρίζοντας ότι είχε σημαντικές πιθανότητες να καεί».
--

Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσαν πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, νυν και πρώην βουλευτές και διπλωμάτες. Η παρουσίαση του βιβλίου έγινε από τον διευθυντή του «Εθνους» και του «Εθνους της Κυριακής» Γ. Χαρβαλιά και της «Καθημερινής» Αλ. Παπαχελά. Την προσωπική του κατάθεση για τα γεγονότα εκείνων των ημερών, όπως τα έζησε ως διπλωματικός συντάκτης, έδωσε ο κ. Χαρβαλιάς, αναφερόμενος στο ρόλο που διαδραμάτισε η τότε πολιτική ηγεσία. Ο κ. Παπαχελάς αναγνώρισε πως όλοι τότε -πολιτικοί και δημοσιογράφοι- απέτυχαν στον χειρισμό της υπόθεσης, η οποία ακόμη και σήμερα 13 χρόνια μετά δεν έχει γίνει καλό μάθημα για όλους μας, το οποίο ωστόσο πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτοί που έχουν κάθε φορά την ευθύνη της εξωτερικής πολιτικής.
Πως γίνεται «και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ», δεν μας εξηγεί.

ΥΓ. Κατάμεστη από κόσμο ήταν η αίθουσα όπου έγινε η παρουσίαση του βιβλίου των Μ. Ιγνατίου και Α. Έλλις για την κρίση των Ιμίων. Παραβρέθηκαν οι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ Α. Λιβάνης, Κ. Λαλιώτης, Α. Πεπονής και Ι. Καψής. Οι πρώην υπουργοί της ΝΔ Π. Μολυβιάτης και Σ. Σπηλιωτόπουλος. Ο εκδότης του «ΕΘΝΟΥΣ» Γ. Μπόμπολας. Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Εύα Καϊλή, η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη και ο Ελληνας διαπραγματευτής για το Σκοπιανό, πρέσβης Α. Βασιλάκης. Από τους πρωταγωνιστές εκείνων των ημερών μοναδικός «παρών» ο πρώην αρχηγός της ΕΥΠ Λ. Βασιλικόπουλος.

Ερχονται οι αποκαλύψεις για τα ΙΜΙΑ

Οι αποκαλύψεις που θα γίνουν για τα ΙΜΙΑ θα φέρουν σε…απελπιστικά δύσκολη θέση τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ.Πάγκαλο. Που είναι μάλιστα συντονιστής και του ΚΥΣΕΑ που σε μια ανάλογη (απευκταία) περίπτωση θα κληθεί να πάρει (παρόμοιες) αποφάσεις…- Αλλά το i-R θα προχωρήσει και αυτό σε μερικές αποκαλύψεις μιας και μπαινουμε σε μια ενδιαφέρουσα περίοδο με την Τουρκία που διεκδικεί το μισό Αιγαίο και τη μισή Κύπρο…(επειδή το Κουρδιστάν παίρνει όλη τη Βόρεια σημερινή Τουρκία).

Ολυμπία

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙΝΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στη προεκλογική περίοδο του 2002, όλοι είδαμε στον «προοδευτικό» σταθμό ΑΛΦΑ έναν «προοδευτικό» (διάβαζε μπολσεβίκος) υποψήφιο να καταγγέλλει τον υποψήφιο υπερνομάρχη Θεσσαλονίκης Ψωμιάδη ότι ήταν παρών σε συγκέντρωση αποβρασμάτων του παρελθόντος (ενώ αυτός ως μπολσεβίκος πήγε την χώρα μπροστά, όπως τις πήγαν τις χώρες τους οι απανταχού μπολσεβίκοι) που έκαιγαν το αισχρό βιβλίο του Ανδρουλάκη μν που βρίζει (με κρατική διαφήμιση και υποστήριξη) τον Χριστό. Τους στόλιζε το κανάλι με πολλά κοσμητικά επίθετα οπότε οι βρισιές που δίνω εγώ είναι ελάχιστες και στο κάτω - κάτω σε ιδιωτική συζήτηση τις δίνω. Όλοι οι αλήτες που υποστήριζαν τον Ανδρουλάκη, γνωστές φάτσες σε φανερά προδοτικές υποθέσεις εναντίον του Ελληνικού λαού και των παραδόσεων του - το έχουν και καμάρι άλλωστε - τι θα έλεγαν άραγε αν κάποιος έγραφε ένα μυθιστόρημα που θα φωτογράφιζε τον Ανδρουλάκη να κάνει έρωτα με την μάνα του και την αδερφή του, μαζί με κάποιους άλλους στην Συγγρού; Τότε θα ζητούσαν βέβαια την κεφαλήν του συγγραφέως επί πίνακι και αν δεν την έπαιρνε το κράτος θα τον δολοφονούσαν οι ίδιοι. Τους ξέρουμε και δεν έχουμε καμία αμφιβολία για αυτό. Σημειώνω ότι ο τόσο «ευαίσθητος» Ανδρουλάκης έχει επανειλημμένα κατέβει σε διαδήλωση με αίτημα να σταματήσει η κυκλοφορία της εφημεριδούλας της Χρυσής Αυγής. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο Ανδρουλάκης ως μέλος του ΚΚΕ έδερνε όποιον είχε αντίθετες απόψεις από τους προφήτες του Μαρξισμού Μαρξ, Λένιν, Στάλιν πού κατ' ουδένα λόγο ήταν αρχηγοί μιας θρησκείας με την έννοια πού ξέρουμε.

Τότε με τον θόρυβο που προκάλεσε η αριστερά ο Γιάννης Μαρίνος έγραψε ένα άρθρο που υπεστήριζε ότι η Αριστερά μάχεται και θορυβεί για την διάδοση μόνο της δικής της «αλήθειας» και καμίας άλλης. Διότι όπως θα θυμόσαστε την ίδια περίοδο και με πολλές απειλές δεν άφησαν να μεταφραστεί ως έχει το βιβλίο «Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» όπου περιγράφει τους ΕΛΑΣίτες της Κεφαλονιάς ως στυγνούς εγκληματίες. Ο εκδοτικός οίκος εν Ελλάδι λογόκρινε το βιβλίο γράφοντας καλά λόγια για τον ΕΛΑΣ και παρόλα αυτά επανειλημμένα στον τύπο και στα κανάλια ουρλιάζουν οι αριστεροί διότι ...δεν λογοκρίθηκε περισσότερο ενώ έτσι όπως είναι γραμμένο «συκοφαντεί την Εθνική Αντίσταση του ΕΛΑΣ». Καθηγητής πανεπιστημίου μάλιστα πού κόπτεται δήθεν για την ελευθερία στην γνώση είπε «ότι καλώς λογοκρίθηκε διότι δεν έγραφε την αλήθεια». Ρε κόπανε ποια είναι η αλήθεια; Αυτή πού θέλεις να επιβάλεις εσύ στους άλλους;

Έπειτα τι είδους κάψιμο ήταν αυτό στο βιβλίο του Ανδρουλάκη; Ένα βιβλίο κάηκε συμβολικά και ούτε συνθήματα φοβερά και τρομερά ακούστηκαν όπως αυτά των αριστερών εναντίον των αντιπάλων τους. Που καταντήσαμε να μην έχουμε δικαίωμα γνώμης αντίθετη με των αριστερών στην Ελλάδα και περιμένουμε να μας πάρουν στα σοβαρά;

Ο Μίμης Ανδρουλάκης μισεί τον Ελληνικό λαό και τις παραδόσεις του την αγάπη του προς την πατρίδα του .Σε όλη του την ζωή, ο Ανδρουλάκης ποτέ σε κανένα θέμα δεν είπε κάτι υπέρ της Ελλάδος (αν ήταν μουσουλμάνος ή σε άλλη χώρα πλην του υπαρκτού σοσιαλισμού θα τολμούσε να το κάνει;) ήταν όμως η συγκεκριμένη ενέργεια των ανθρώπων εκείνων κάψιμο βιβλίων;

Μπορεί ο καθένας να πάει να αγοράσει όσα βιβλία του Ανδρουλάκη θέλει από οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο (προς μεγάλη χαρά του Ανδρουλάκη βέβαια) και να τα κάνει ότι θέλει. Να τα κάψει, να τα χρησιμοποιήσει και ως χαρτιά υγείας κτλ. Μπορεί επίσης κάποιος να κάψει τα βιβλία που έχει στην βιβλιοθήκη του όσα και να είναι αυτά και πολλές φορές συμβαίνει αυτό αν κάποιος θέλει να ανοίξει χώρο στο σπίτι του. Περιουσία του είναι, ιδιοκτησία του είναι, εφόσον τα αγόρασε, ότι θέλει τα κάνει συνεπώς δεν μπορούν να τους κατακρίνουν γι' αυτό τα μπολσεβίκικα καθάρματα (που σημειωτέον τους πείραξε το συγκεκριμένο κάψιμο αλλά όχι οι δολοφονίες της 17Ν).

ΚΑΨΙΜΟ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΟΡΜΙΣΕΙΣ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΣ Η ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ (ΟΧΙ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ) ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΕΝ ΧΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΡΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ

Επειδή έχω πολλά στοιχεία για το κάψιμο βιβλίων στην Ελλάδα θα τα αναφέρω όλα και

και μυαλό έχουμε και βγάζουμε τα συμπεράσματα μας:

1) Βιβλία έκαψε ο Μεταξάς τα έτη 1936-1940. Η νεολαία του, κατευθυνόμενη βέβαια από αυτόν, έκαιγε σε δημόσιες τελετές βιβλία κομμουνιστικού, αντιοικογενειακού, αντιθρησκευτικού και αντιπατριωτικού περιεχομένου. Την εποχή εκείνη υπεύθυνος της κομμουνιστικής διεθνούς για την αντιθρησκευτική και αντιοικογενειακή εκστρατεία διεθνώς ήταν ο Ισπανοεβραίος Μοσέ Πιγιάντε (αργότερα τον βρίσκουμε δίπλα στον Τίτο και για τη δράση του ονομάστηκε δίκαια: χασάπης του Μαυροβουνίου).Υπό την καθοδήγηση του και την χρηματοδότηση του έβγαιναν τέτοια βιβλία σε όλον τον κόσμο. Στην Ελλάδα έρχονταν από διάφορες χώρες ιδίως την Γαλλία. αλλά μεγάλος αριθμός εκδιδότανε από εκδοτικούς οίκους του ΚΚΕ. Ένα βιβλίο που κάηκε εν χωρώ είχε τίτλο «θρησκευτική χολέρα», και έχει ως εξώφυλλο έναν αγριεμένο εργάτη που πατάει ένα πανάσχημο φίδι στο κεφάλι, υποθέτω ότι το περιεχόμενο του θα ήταν το ίδιο με αυτό του Ανδρουλάκη (Η αριστερά ήταν πάντα η ίδια, καθόλου δεν έχει εκσυγχρονισθεί και ας αυτοαποκαλούνται όπως και τότε προοδευτικοί). Για να είμαι ειλικρινής συμφωνώ απόλυτα με το κάψιμο του συγκεκριμένου βιβλίου. Τα βιβλία που έκαψαν ήταν ανάλογου περιεχομένου που σκόρπιζαν το μίσος στους ανθρώπους Ίσως βέβαια στην ορμή τους οι της ΕΟΝ το παράκαναν λιγάκι και να έκαψαν και κάποια αριστερά φιλοσοφικά βιβλία και πάλι κάτι τρέχει στα γύφτικα, ο κόσμος ξέρει την «πνευματική» προσφορά των αριστερών βιβλίων και την «ποιότητα» τους. Αυτά τα βιβλία τα έβρισκε η ασφάλεια σε αποθήκες του παράνομου τότε ΚΚΕ. Σημειωτέον ότι φανατικά στελέχη της ΕΟΝ τότε ήταν και οι αριστεροί σήμερα Γλέζος, Θεοδωράκης, Νικ. Βρεττάκος. Πλάκα θα έχει να βρεθεί κάποια φωτογραφία τους δίπλα σε καιγόμενα βιβλία κομμουνιστικού περιεχομένου.

2)Αφήνω τα έτη 1940 εως1963 και έρχομαι το 1964, που την εξουσία πήρε ο Γ. Παπανδρέου με δεκανίκια τους κομμουνιστές. Κατά την προηγούμενη περίοδο γράφτηκαν και πολύ ορθώς πολλά αντικομουνιστικά βιβλία από πολύ σοβαρούς επιστήμονες. Διαβάστε ένα οποιοδήποτε τέτοιο βιβλίο της εποχής και ένα κομμουνιστικό της τότε εποχής ή και της σημερινής και θα πειστείτε για την διαφορά. Οι σημερινοί αριστεροί καθηγητάδες είναι κυριολεκτικά αμόρφωτοι και έγιναν καθηγητές διότι τραμπούκικα τους διόρισε η εξουσία η δική τους, όχι η αξία τους. Έζησα τα γεγονότα και τα γνωρίζω. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις

Το 1964 λοιπόν μόλις πήραν την εξουσία οι «δημοκρατικές» δυνάμεις ετέθησαν υπό διωγμό τα αντικομουνιστικά βιβλία. Όχλοι αριστερών μπήκαν στον δήμο Καβάλας έδειραν τους υπαλλήλους της βιβλιοθήκης, πήραν τα βιβλία και «εν επισήμω τελετή» έκαψαν τα βιβλία, ουρλιάζοντας συνθήματα στην κεντρική πλατεία της πόλης. Δεν μπορεί, κάποιος θα το θυμάται εκείνο το γεγονός, το έγραψαν και οι εφημερίδες πού να το πει όμως στους αριστερούς των καναλιών. Την ίδια περίοδο το συγκρότημα Λαμπράκη άλλαξε γραμμή, ως συνήθως, και δεν υπεστήριζε τον Γ. Παπανδρέου. Ύστερα από αυτό και μετά από συγκέντρωση <<δημοκρατικού >> όχλου οι ομιλητές κάλεσαν «τον Λαό» να κάψει το συγκρότημα. Έκαψαν εκεί μπροστά στους ομιλητές τόνους εφημερίδων, φωνάζοντας το σύνθημα «ότι πει ο αρχηγός» δηλαδή ο Γ. Παπανδρέου. Μπράβο στον Γ. Καρατζαφέρη που απάντησε με αυτό το στοιχείο σε ένα ΠΑΣΟΚικό ηλίθιο που το ανέφερε και ο μαλάκας το βούλωσε αμέσως για το κάψιμο του βιβλίου του Ανδρουλάκη, όπως το βούλωσε και ο Μπίστης, όταν τον κατηγόρησε ο Γ. Καρατζαφέρης ότι είναι εναντίον της πατρίδος, της θρησκείας και της οικογένειας. Απλώς ψέλλισε ότι τέτοια ποτέ δεν τα είπε.. Έχω παρατηρήσει ότι αν δεν μασάς τα λόγια σου σε αυτούς το βουλώνουν εκνευρίζονται δείχνουν την «δημοκρατία» τους.

Την ίδια εποχή «δημοκρατικοί φρουροί» - ξέρουμε πολλοί καλά ως λαός τι σημαίνει ο όρος - μπήκαν στο Υπουργείο Αμύνης βράδυ, έκαναν έρευνες σε γραφεία αξιωματικών και σε όσους βρήκαν στα γραφεία τους αντικομουνιστικά βιβλία - σκοταδιστικά τα είπαν - έστω και αν δεν είχαν απαγορευτεί τους αποστράτευσαν αμέσως. Βρήκαν τέτοια βιβλία στο ΓΕΑ και τιμωρήθηκαν ο Εξαρχάκος, τότε αρχηγός αεροπορίας και κάποιοι άλλοι αξιωματικοί, σμήναρχοι, σμηναγοί κτλ. Από το ΓΕΕΘΑ τότε για τον ίδιο λόγο απεστρατεύθη και ο στρατηγός Ξένος. Στην Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού μόλις είχαν εκτυπωθεί χάρτες του συμμοριτοπόλεμου και πολτοποιήθηκαν όλοι! Γιατί άραγε; επειδή περιέγραφαν με λεπτομέρειες τις μάχες του συμμοριτοπόλεμου;. Το έχετε ξανακούσει αυτό σε πολιτισμένη και δημοκρατική, υποτίθεται, χώρα; Εννοείται ότι βγήκαν και διαταγές και όλες οι στρατιωτικές μονάδες έκαψαν αντικομουνιστικά βιβλία ή πολτοποιήθηκαν όσοι δε το αμέλησαν τιμωρήθηκαν.

3) Το 1981 ήρθε «ο λαός στη εξουσία, ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση». Θα διαβάσατε βέβαια τότε στον «προοδευτικό» τύπο που καλούσε την κυβέρνηση να κάψει πολλά «σκοταδιστικά» βιβλία. Πολύ καλά βιβλία κατεστράφησαν όπως ακόμα και αρχεία για να σβήσει κάθε ίχνος της κομμουνιστικής προδοσίας. Στις στρατιωτικές μονάδες πήγε διαταγή, μαζεύτηκαν τα βιβλία και πολτοποιήθηκαν στις υψικαμίνους της χαλυβουργικής. Την πολύ καλή σειρά (που και σήμερα την ψάχνει το ΚΚΕ) του ΓΕΣ με τίτλο «αντισυμμοριακός αγών» αποτελούμενη από αρκετά βιβλία την κατέστρεψαν. Κατέστρεψαν δε ακόμα και τις μίτρες εκτυπώσεως με ιδιαίτερο μίσος ώστε αν στο μέλλον έρθει άλλη κυβέρνηση να μην ξανατυπωθούν. Αυτόν τον σεβασμό δείχνουν οι αλήτες της αριστεράς στα βιβλία και την γνώση. Ευτυχώς κάποια γλίτωσαν και βρέθηκαν στα παλαιοβιβλιοπωλεία τα οποία οι αριστεροί μόλις τα αντίκριζαν, τα αγόραζαν όσο - όσο και τα εξαφάνιζαν. Έμειναν κάποια σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες και σήμερα, βοηθούσης της τεχνολογίας εύκολα βρίσκονται σε όσους τα αναζητούν, αλλά όμως δεν είναι σε κοινή θέα για όλον τον κόσμο, αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα οι νεολαίοι θα μάθαιναν καλύτερα την ιστορία. Εννοείται ότι κάηκαν και από όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, σε κάποια μάλιστα που έμεινε ένα αντίτυπο για αρχείο είχε ξυστεί ο τίτλος ώστε να μην φαίνεται και βρουν τον μπελά τους!

4) Την δεκαετία του 1980 ένας Ελληνοαμερικανός ο Νικόλαος Γκατζογιάννης έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Ελένη» που περιγράφει την κατάσταση στο χωριό του Λιά της Μουργκάνας Ηπείρου επί καταλήψεως του από τους συμμορίτες το 1948 (λαοκρατία). Την μητέρα του την τουφέκισαν διότι έδιωξε τα παιδιά της, μεταξύ αυτών και τον ίδιο, να γλιτώσουν το μαχαίρι του κομμουνιστή και το παιδομάζωμα. Ποιος δεν θυμάται το εμπάργκο σε αυτό το βιβλίο από τα αριστερά βιβλιοπωλεία. Και όσα τόλμησαν να το έχουν για πούλημα οι «προοδευτικές» δυνάμεις τα έσπαγαν και έκαναν γύρω από το βιβλιοπωλείο «αλυσίδες κατά του διχασμού», ώστε να μην μπορεί κανείς να το αγοράσει, όσοι τολμηροί προήρχοντο γιουχαϊζόντουσαν και κάποτε προπηλακιζόντουσαν. Ως μέλος του ΚΚΕ ασφαλώς θα ήταν στις αλυσίδες και ο Μ. Ανδρουλάκης που τώρα είναι υπέρ της ελευθερίας του λόγου

Θα θυμόσαστε ασφαλώς ότι γυρίστηκε και ταινία με το ίδιο θέμα νομίζω στην Ισπανία. Ο παραγωγός ήθελε να γυριστεί η ταινία στον χώρο που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στο χωριό Λιά. Αλλά η «προοδευτική» διανόηση δεν άφησε να γυριστεί η ταινία έτσι οι κάτοικοι της περιοχής έχασαν εισόδημα 8 εκατομμυρίων δολαρίων την εποχή εκείνη διότι τόσα έδινε ο παραγωγός. Γυρίστηκε η ταινία και όταν ήρθε στην Ελλάδα να παιχθεί σε ελάχιστους κινηματογράφους οι ΚΝΕίτες και άλλοι αριστεροί εμπόδιζαν με συνθήματα, φτυσίματα και ξυλοδαρμούς όσους ήθελαν να δουν την ταινία γελοιοποιώντας την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς αυτή είναι η αριστερά. Σκοταδιστική που κρατάει την Ελλάδα χιλιάδες χρόνια πίσω. Έστω και αν της αρέσει για λόγους προπαγανδιστικούς να αυτοαποκαλείται «προοδευτική» δεν έχει απολύτως καμία σημασία τι δηλώνει η ίδια, σημασία έχουν οι πράξεις της. Και οι αριστεροί «διανοούμενοι» μόνο διανοούμενοι δεν είναι απλώς στρατευμένοι στην εγκληματική ιδεολογία τους κενοί και εμπαθείς άνθρωποι χωρίς τίποτα παραπάνω.

5) Φτάνουμε στο 1998. Το ΠΑΣΟΚ απεφάσισε να γράψει την δική του «προοδευτική ιστορία» του συμμοριτοπόλεμου. Έστειλε η ΔΙΣ/ΓΕΣ πολλές φορές επιστολές στο ΚΚΕ να τους δώσει αρχεία ώστε να γίνει διασταύρωση. Το ΚΚΕ αρνήθηκε και έτσι άρχισαν μόνοι τους. Ειδοποίησαν τον υπουργό ότι η ιστορία δεν «βγαίνει» υπέρ του ΚΚΕ με τα υπάρχοντα στοιχεία και έτσι αυτός απεφάσισε να τα δώσει όλα τα αρχεία στην δημοσιότητα.Άρχισε η επιλογή των εγγράφων και από ότι δημοσιεύτηκε μιλάνε για 1,5 εκατομμύρια έγγραφα. Οι ίδιοι υπάλληλοι της υπηρεσίας για να μην έχουν προβλήματα με τους «προοδευτικούς» αλήτες υποθέτω πως αυτολογοκρίθηκαν. Πάνω όμως από αυτούς υπήρχε «επιστημονική» επιτροπή καθηγητών πανεπιστημίου που τόσο θετικά διατυμπανίστηκε που θα έκανε νέο ξεκαθάρισμα: «μην μας ξεφύγει και τίποτα». Ήταν για καλό αυτοί οι (αριστεροί φυσικά) καθηγητές πανεπιστημίου; Τέλος πάντων οι δουλειά τελείωσε και γράφτηκε ένας πρόλογος ο οποίος κουτσουρεύτηκε τόσο πολύ που έγινε αγνώριστος. Αυτός ο πρόλογος υπεγράφη τον Αύγουστο 1998 από τον υπουργό Αμύνης. Στις 30-10-1998 θα γινόταν παρουσία του προέδρου της δημοκρατίας και ξένων στρατιωτικών ακολούθων, η παρουσίαση των Στρατιωτικών Αρχείων.

Τρεις μέρες πριν όμως «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι, δημοσιεύουν αποσπάσματα της Ιστορικής Επισκοπήσεως του Στρατηγού που θα την βρείτε εδώ ΑΥΤΟΥΣΙΑ και κατηγορούν τον συντάξαντα αξιωματικό ως «φασίστα». Την βρομοδουλειά την έκανε ένας δημοσιογράφος της εφημερίδος ΕΘΝΟΣ που μισεί σε όλες του τις ενέργειες τον Στρατό. Ξεσηκώνεται ο αριστερός τύπος και ο αξιωματικός αμέσως αποστρατεύτηκε (τον φουκαρά τι έφταιξε; κανείς δεν πρόσεξε ότι είχε υπογραφές του Υπουργού;) έτσι ματαιώθηκε η παρουσίαση των αρχείων για «καλύτερη μελέτη» Τα τυπωμένα βιβλία και CD κατεστράφησαν δια πυρράς. Ο πατριωτικός τύπος βέβαια διαμαρτυρήθηκε για την βαρβαρότητα αυτή, αλλά οι «δημοκρατικές – προοδευτικές» δυνάμεις κώφευσαν. (Εδώ είναι υπέρ δολοφονιών των «εχθρών του λαού» στην καταστροφή βιβλίων θα έκαναν πίσω); Τελικά μετά από τρίμηνο νέο ξεκαθάρισμα, παρουσιάστηκε το έργο χωρίς πρόλογο αλλά με κάποια έγγραφα ντοκουμέντα. Το έργο το έχω, η λογοκρισία είναι δεδομένη λείπουν ντοκουμέντα που έβρισκες σε παλιές εκδόσεις αλλά και στα αρχεία των γειτονικών κομμουνιστικών χωρών. Οι ηλίθιοι νομίζουν ότι πάντα θα κρύβεται η αλήθεια, δεν βλέπουν το παράδειγμα της Ρωσίας; Τέλος πάντων εκ των παρουσιαστών της όλης τελετής ήταν και ο καθηγητής ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κολλιόπουλος, παλιός αριστερός που μόλις όμως διάβασε αρχεία άλλαξε γνώμη και έχει αναμφίβολα πλέον σταθεί με την αλήθεια. Το δείχνει και το έργο του καθώς και των βοηθών του. (Αγοράστε το βιβλίο ΓΙΑΣΑΣΙΝ ΜΙΛΙΕΤ, η το ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ). Ομίλησαν διάφοροι αριστεροί, στην παρουσίαση ομίλησε και ο Κολλιόπουλος και διάβασα στις αριστερές εφημερίδες «μοναδική παραφωνία στην παρουσίαση των αρχείων ήταν ο Κολλιόπουλος»! Από ότι έμαθα παρασκηνιακώς δεν ήταν το ΚΚΕ που διαμαρτυρήθηκε για την όλη ιστορία. Ίσως να είναι και έτσι. Όμως μπορεί να έβαλε κάποιον μη δικό του αλλά αριστερό δημοσιογράφο του ΕΘΝΟΥΣ - διότι από εκεί ξεκίνησε η διαμαρτυρία - και έτσι έκανε την δουλειά του. Δυστυχώς κανείς σοβαρός ερευνητής δεν έχει εμπιστοσύνη στα δημοσιευθέντα αρχεία με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να πάει στο Υπουργείο που η πρόσβαση είναι κοπιαστική.

Στο λεύκωμα που πριν δυο χρόνια εξέδωσε το ΓΕΑ για την Ελληνική αεροπορία δεν υπάρχει η πολύ πλούσια δράση της τα έτη 1946-1949 ο δε τότε υφυπουργός Αποστολάκης είπε το αμίμητο: «Η αεροπορία πρέπει να ντρέπεται για την δράση της τα έτη εκείνα». Δηλαδή κατά την γνώμη του αλητήριου αυτού υφυπουργού να μην πολεμήσει υπέρ της νομίμου κυβερνήσεως του Ελληνικού λαού και να προδώσει. Στο δε ΓΕΝ εκδώσανε λεύκωμα πεσόντων και έβαλαν μέσα ως ήρωες 4 ναυτικούς που πρόδωσαν την πατρίδα τους καταστρέφοντας πολεμικά πλοία κατά την διάρκεια κομμουνιστικής εξεγέρσεως στην Αλεξάνδρεια το 1944. Φώναζαν οι απόστρατοι αλλά οι αλήτες του Μαρξισμού τους απαντούσαν ότι είναι …φασίστες.

Θα γνωρίζετε βέβαια ότι υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που κυκλοφορούν βιβλία παλαιά και εθνικού περιεχομένου. Τα περισσότερα βιβλιοπωλεία είναι αριστερά και τέτοια βιβλία δεν τα πωλούν. Εκτός όμως αυτού οι συγκεκριμένοι οίκοι έχουν υποστεί επιθέσεις τραμπούκων ακόμα και στη έκθεση βιβλίου στο Πεδίο του ’ρεως με τα χειροκροτήματα των γύρω προοδευτικών. Ίσως γιατί ότι βγάζουν πωλείται χωρίς διαφήμιση σε πολλά αντίτυπα. Υπάρχει λαός που θέλει να μάθει την αλήθεια αλλά οι αλήτες που κυβερνούν δεν τον αφήνουν.

Αυτή είναι λοιπόν η στάση της Ελληνικής αριστεράς απέναντι του βιβλίου γιαυτό όταν τους το θυμίζει κανείς το βουλώνουν και μετά αρχίζουν το βρίσιμο. Και θέλουμε να μας υπολογίζουν οι άλλοι! …Όσο υπολογίζουν την Κούβα την, Β Κορέα κτλ. Με ποιους πορευόμαστε στον σύγχρονο κόσμο; Με τους σκληροπυρηνικούς του Κομμουνισμού που μας κυβερνούν όταν όλος ο πολιτισμένος κόσμος τους έχει καταδικάσει; Είμαστε με τα καλά μας ως Έθνος; Η Ελλάς θα αργήσει πολύ να βρει τον δρόμο της προς τον πολιτισμό και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών Με λυπεί μου πιστεύω ότι δεν θα τον βρει τώρα πια ποτέ.


http://nightly-visitor.blogspot.com/2009/09/blog-post_12.html

«ΣΩΒΙΝΙΣΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΟΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ Β. ΗΠΕΙΡΟ ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ»

Από iwnasdragoumis.blogspot.com:

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗ :

"Ως γνωστόν, το βιβλίο είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου- μετά τον σκύλο του. Το θέμα, βεβαίως, είναι σε τι είδους βιβλίο αναφερόμαστε. Ειδικά όταν το περιεχόμενό του έχει να κάνει με την ιστορική αλήθεια, η οποία, όπως αποδείχθηκε και από την πρόσφατη ιστορία με το βίντεο του Κώστα Γαβρά στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, ενίοτε συναντά εχθρούς, κινδυνεύει από παραχαράκτες και διαστρεβλωτές- από άποψη ή από άγνοια...

Οπως κι αν έχει, ανάστατους κατάφερε να κάνει τους δήμους του Νομού Τρικάλων το βιβλίο του κ. Β. Ζιώζια, απόστρατου συνταγματάρχη και προέδρου του παραρτήματος Τρικάλων του Πανελληνίου Συνδέσμου Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑΣΥΒΑ), με τον τίτλο «Βόρειος Ηπειρος- Χθες, σήμερα, αύριο». Το οποίο καταγγέλλεται από τη βουλευτή του ΠαΣοΚ κυρία Σούλα Μερεντίτη ως «σοβινιστικό και μισαλλόδοξο», έκδοση που επιδιώκει «την προβολή των καταστατικών θέσεων και απόψεων γνωστής εθνικιστικής οργάνωσης».

Δημοκρατία έχουμε, θα πείτε, καθένας έχει δικαίωμα να γράφει και να εκδίδει ό,τι θέλει. Οχι όμως όταν τα έξοδα της έκδοσης καταβάλλει το Δημόσιο. Εν προκειμένω η κυρία Μερεντίτη κατήγγειλε στον υπουργό Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλο ότι το βιβλίο, το οποίο διανέμεται δωρεάν, επιχορηγήθηκε από δήμους του Νομού Τρικάλων, ζητώντας πληροφορίες για το συνολικό ύψος της επιχορήγησης αλλά και για το σκεπτικό των δημάρχων που έβαλαν το χέρι στην τσέπη, καθώς ο συγγραφέας ευχαριστεί επωνύμως ένδεκα από εκείνους. " (Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ :

"Η επιχορήγηση όμως ,από δήμους του Ν. Τρικάλων του βιβλίου του Βασιλείου Ζιώζια, συνταγματάρχου ε.α. και προέδρου του παραρτήματος Τρικάλων του Πανελληνίου Συνδέσμου Βορειοηπειρωτικού Αγώνα (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.). με τον τίτλο «ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ(ΧΘΕΣ -ΣΗΜΕΡΑ-ΑΥΡΙΟ)», αποτελεί μια άστοχη και ανεπίτρεπτη απόφαση που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί σύμφωνα με τους παραπάνω σκοπούς και τις αρχές λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν διαπραγματεύεται θέματα τοπικού ενδιαφέροντος ή διεθνώς βραβευθέντος συγγραφέα της περιοχής ή κάποιο σημαντικό έργο που η περιοχή μας πρέπει να διαδώσει. Είναι μια έκδοση με άκρως σοβινιστικό και μισαλλόδοξο περιεχόμενο και την προβολή των καταστατικών θέσεων και απόψεων γνωστής εθνικιστικής οργάνωσης.

Για το θέμα αυτό σας επισυνάπτω, αντίγραφο της κατάστασης των δήμων που επιχορήγησαν την έκδοση, απόσπασμα της εισαγωγής του βιβλίου με τους σκοπούς της οργάνωσης και το εξώφυλλο του βιβλίου.

Η Ελλάδα προσβλέπει στην διαρκή βελτίωση των σχέσεων των δυο λαών και σε ακόμα πιο στενή συνεργασία των χωρών αναγνωρίζοντας και την μεγάλη προσφορά των μεταναστών από την γείτονα χώρα στην ανάπτυξη και πρόοδο της χώρας. Στόχος όλων μας πρέπει να είναι η εποικοδομητική συνεργασία και η περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων κατανόησης και καλής γειτονίας σε όλα τα επίπεδα των δυο λαών." (ΟΛΗ ΕΔΩ)

Η ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΑΠΟΨΗ , Η ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑΜΕ ΣΤΟ CHAONIA

ΣΧΟΛΙΟ : ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΩΝ ΤΟΥ "ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΟΥ" , ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ..... ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ .....

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ? ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΙΚΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ? ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ Β. ΗΠΕΙΡΟ ? ΓΙΑ ΣΦΑΓΕΣ , ΔΙΩΞΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ , ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ , ΜΝΗΜΕΣ , ΙΣΤΟΡΙΑ ? ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΚΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΜΒΕΡ ΧΟΤΖΑ ? ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ? ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ "ΣΥΝΩΣΤΙΖΟΝΤΑΝ" ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΟΥ "ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ" ? ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 20 ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ" ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ "ΔΙΑΝΟΗΤΕΣ" ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΝΗΜΗ?

ΤΟ ΠΙΟ ΕΚΝΕΥΡΙΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΜΝΗΣΙΑΣ ΑΛΛΑ Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΠΟΥ ΕΝΩ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΑΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΝΑ ΠΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ , ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥΣ , ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΑΩΝ ?

ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΕΔΩ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ , ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ , ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΠΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥΣ , ΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΦΥΣΙΚΑ.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΘΡΑΚΙΩΤΕΣ ΑΦΟΥ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ , Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 300 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΛΟΓΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΛΟΓΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΔΙΩΓΜΩΝ ΚΑΙ ΣΦΑΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΟΥΣ. (ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ)

ΣΤΗΝ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΜΑΣ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΑΛΛΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΕΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΕΣ ΚΑΙ (ΦΤΟΥ ΤΩ ΣΤΟΜΑΤΙ ΜΟΥ) ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ .....

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ ΤΟΥΣ