Αφέθηκε ελεύθερος Πακιστανός καταζητούμενος με «ερυθρή αγγελία» της Ιντερπόλ

Ο 25χρονος Ahmed Waheed έχει δολοφονήσει δύο άτομα στη χώρα του - Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι δεν έπρεπε να εκδοθεί γιατί κινδυνεύει η ζωή του - Στις 26 Απριλίου έληξε η περίοδος κράτησής του στην Αμυγδαλέζα

Αίσθηση προκαλεί η αποκάλυψη ότι οι ελληνικές αρχές άφησαν ελεύθερο έναν 25χρονο Πακιστανό σε βάρος του οποίου έχει εκδοθεί «ερυθρά αγγελία» από την Ιντερπόλ για διπλή δολοφονία στην πατρίδα του.

Ο Ahmed Waheed ήταν κρατούμενος στο κέντρο φιλοξενίας μεταναστών στην Αμυγδαλέζα μέχρι τις 26 Απριλίου οπότε και έληξε ο χρόνος επιτρεπτής κράτησης. Έκτοτε κυκλοφορεί ελεύθερος χωρίς περιοριστικούς όρους αν και από τις αρχές, όπως γράφει ο Ελεύθερος Τύπος, έχει χαρακτηριστεί ως «εξαιρετικά επικίνδυνος».

Παράλληλα όπως καταγγέλλει ο δικηγόρος ενός εκ των θυμάτων του, Παναγιώτης Μπαϊλακτάρης, ο 25χρονος έχει υποβάλει αίτηση χορήγησης ασύλου που εκκρεμεί. «Οι αρχές όφειλαν να έχουν αντιμετωπίσει το αίτημά του για άσυλο πολύ πριν λήξει ο ανώτατος επιτρεπόμενος χρόνος κράτησης ενός ατόμου που αποτελεί κίνδυνο και για την εθνική ασφάλεια αλλά και για τη δημόσια τάξη» προσθέτει ο δικηγόρος.

Ο Ahmed Waheed στις 2 Ιουλίου 2014 με τη συμμορία του που «πουλούσε» προστασία σε καταστήματα δολοφόνησε δύο άτομα στο Πακιστάν.

Όταν εντοπίστηκε στη Θήβα στις αρχές του περασμένου Ιουνίου ο 25χρονος υποστήριξε ότι κινδυνεύει με θανατική ποινή στο Πακιστάν και γι' αυτό ζήτησε να μην εκδοθεί στη χώρα του.

Αν και δικαστήριο στο Ναύπλιο έκρινε ότι έπρεπε να εκδοθεί, ο Πακιστανός προσέφυγε στον Άρειο Πάγο που έκρινε ότι δεν πρέπει να συμβεί αυτό γιατί όντως κινδυνεύει στη χώρα του με θάνατο. Έτσι ο 25χρονος κατέληξε στην Αμυγδαλέζα από την οποία έφυγε τον Απρίλιο.

http://www.protothema.gr/greece/article/681774/afethike-eleutheros-pakistanos-katazitoumenos-me-eruthri-aggelia-tis-iderpol/

Οι Τούρκοι δέσμευσαν για άσκηση το αεροδρόμιο της Ρόδου!

Από το ελληνικό ΥΠΕΞ λένε ότι η NAVTEX δεν αφορά το αεροδρόμιο, αλλά «κομμάτι» του FIR Αθηνών ανατολικά της Ρόδου - Αντίδραση από τον Έλληνα πρέσβη στην Άγκυρα - Καλεί τις χώρες που έχουν κληθεί να παρακολουθήσουν την άσκηση «Θαλασσόλυκος», να μην στείλουν εκπροσώπους - Κάνει λόγο για γεγονός που «παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, είναι αντίθετο στις σχέσεις καλής γειτονίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων»

Με επιστολή του προς τις χώρες που έχουν κληθεί να παρακολουθήσουν την τελική φάση της άσκησης ΝΤΕΝΙΖ ΓΚΟΡΝΤΟΥ («Θαλασσόλυκος») ο πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα, Κυριάκος Λουκάκης, τις καλεί να μη στείλουν εκπροσώπους τους, γιατί «η άσκηση η οποία διεξάγεται από τις τουρκικές αρχές περιλαμβάνει μέρος του ΕΕΧ και της τερματικής περιοχής του Διεθνούς Αερολιμένα Ρόδου».

«Το γεγονός αυτό» υπογραμμίζει, «πέραν του ότι παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, είναι αντίθετο στις σχέσεις καλής γειτονίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων». Τονίζει, δε, ότι είναι μόνο χάρη στις ενέργειες της Ελλάδας, που έχει αποφευχθεί περαιτέρω ένταση στο Αιγαίο.

Την επιστολή Λουκάκη αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα YENI SAFAK, που γράφει: “Η άσκηση DENIZ KURDU, η οποία διεξάγεται από το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ανησύχησε τους Έλληνες. Ο πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα Κυριάκος Λουκάκης έστειλε επιστολή στις συμμετέχουσες χώρες, προτρέποντάς τις να μη συμμετέχουν».

Ειδικότερα, ο Έλληνας πρέσβης έστειλε επιστολές στις χώρες που έχουν προσκληθεί να στείλουν παρατηρητές στην τελική φάση της άσκησης, στις 22 Μαΐου, λέγοντας: «Η άσκηση, η οποία διεξάγεται από τις τουρκικές αρχές, περιλαμβάνει μέρος του ΕΕΧ και της τερματικής περιοχής του Διεθνούς Αερολιμένα Ρόδου. Το γεγονός αυτό, πέραν του ότι παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, είναι αντίθετο στις σχέσεις καλής γειτονίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων».

Πρόκειται, σαφώς, για άλλη μία προκλητική κίνηση από την Τουρκία, που δοκιμάζει τα όρια των αντοχών των ελληνοτουρκικών σχέσεων, καθώς τις τελευταίες εβδομάδες η Άγκυρα εκδίδει τη μία NAVTEX μετά την άλλη και δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο για ασκήσεις.

Πηγές του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, ωστόσο, διευκρινίζουν ότι η τουρκική NAVTEX δεν αφορά στο αεροδρόμιο της Ρόδου, αλλά σε «κομμάτι» του FIR Αθηνών ανατολικά του νησιού.

http://www.protothema.gr/greece/article/680916/oi-tourkoi-desmeusan-gia-askisi-akoma-kai-to-aerodromio-tis-rodou-/

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου: Οι πορείες θανάτου που εξόντωσαν χιλιάδες

Η λευκή γενοκτονία με τις πορείες θανάτου διήρκεσε περίπου τρία χρόνια και εξόντωσε τα δύο τρίτα των εκτοπισμένων

* Της Παναγιώτας Ιωακειμίδου

Ο Λίμαν φον Σάδερς (Γερμανός στρατηγός, που είχε αναλάβει στρατιωτικός σύμβουλος και ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) συνέλαβε την ιδέα της λευκής γενοκτονίας και οι Τούρκοι την εφάρμοσαν με μεγάλο ζήλο. Αυτός ο πρώην Πρώσος αξιωματικός το σχεδίασε  και οι Τούρκοι το εφάρμοσαν άψογα. Η λευκή γενοκτονία με τις πορείες θανάτου διήρκεσε περίπου τρία χρόνια και εξόντωσε τα δύο τρίτα των εκτοπισμένων.

Η εξόντωσή τους με τις πορείες θανάτου ήταν ο πιο επώδυνος θάνατος. Οι εκτοπισμοί ξεκινούσαν πάντα, όταν επικρατούσαν ακραίες καιρικές συνθήκες, δηλαδή πολύ κρύο ή πολύ ζέστη. Οι εξαντλητικές πορείες μέσα στον χειμώνα οδηγούσαν σε βέβαιο θάνατο από υπερβολικό ψύχος πολλούς από αυτούς και κυρίως τα παιδιά,τους αδύναμους και τους γέρους. Το καλοκαίρι επίσης με τους μεγάλους καύσωνες η πείνα,η δίψα και η υπερβολική ζέστη είχαν το ίδιο οδυνηρό αποτέλεσμα. Ο θάνατος ήταν βασανιστικός, γιατί ήταν αργός, αλλά σταθερός.
Τους κατοίκους των παραλίων τους εκτόπιζαν χειμώνα. Τους οδηγούσαν στα ορεινά μέρη του Πόντου, όπου οι χειμώνες ήταν βαρείς και αυτοί ήταν αμάθητοι σε ακραία καιρικά φαινόμενα. Τους συγκέντρωναν στην Σεβάστεια, η οποία βρίσκεται σε οροπέδιο,μια περιοχή όπου φυσούσαν δριμείς άνεμοι και το χιόνι έπεφτε νωρίς. Οι θαλασσινοί άμαθοι από το δριμύ ψύχος, χωρίς καμιά προστασία, χωρίς φαγητό, πέθαιναν πολύ γρήγορα.

Την αντίθετη πορεία ακολουθούσαν οι κάτοικοι από τα ορεινά του Πόντου. Καθώς κατέβαιναν κατά χιλιάδες και κατευθύνονταν προς τα παράλια, στην πραγματικότητα όμως άγνωστο για πού,  συλλάμβαναν τα  παιδιά τα έβαζαν σε βάρκες δήθεν να τα πάνε στην Αμισό, αλλά στη συνέχεια οι λεμβούχοι τα χτυπούσαν πάνω στα βράχια και τα πετούσαν στην θάλασσα.
Τους μεγάλους τους περιόριζαν μέσα σε άθλια οικήματα, με σκοπό να εξαθλιωθούν σωματικά και ηθικά. Αυτό συνέβαινε πολύ σύντομα. Πεινασμένοι,ταλαιπωρημένοι,άυπνοι οδηγημένοι από το ένστικτο της επιβίωσης τρώγανε τα φορέματα τους, τα παπούτσια τους και ό,τι έβρισκαν για να κορέσουν την πείνα τους. Θυμάμαι την γιαγιά μου, η οποία πείνασε στην πορεία προς την Συρία, να μου λέει: «πούλιμ,η πείνα σκύλ΄ υιός έν».Όσοι επιβίωναν τους έστελναν εξορία ,στους δρόμους του πουθενά,ανα 200 άτομα. Μέσα σε αυτές τις άθλιες αποθήκες στοίβαζαν και άλλους, πάνω στα σηπόμενα πτώματα. Όσοι  κατόρθωναν να ξεγελάσουν τον θάνατο,έπαιρναν τον άγνωστο δρόμο στις «πορείες θανάτου».



Μέχρι τον Νοέμβριο του 1921 είχαν συγκεντρωθεί στην Μαλάτεια 10 χιλιάδες ψυχές προερχόμενοι από Αμισό, Πάφρα, Αμάσεια, Μερζιφούντα ,Κιουμούς, Μαδενί,  Επές, Τοκάτ, τσιφλίκ κλπ. Πολλοί από αυτούς δεν πρόλαβαν να διεκδικήσουν την επιβίωσή τους ακολουθώντας τις πορείες θανάτου. Η εξορία θα ξεκινούσε όταν συμπληρωνόταν  200,αλλά ποτέ δεν γινόταν αυτό, καθώς πέθαιναν στοιβαγμένοι σε χώρους ανθυγιεινούς,μέσα στάβλους και αχυρώνες. Ο συνωστισμός, η πείνα, το δριμύ ψύχος, οι ψείρες,  οι ακαθαρσίες συνέβαλλαν στην εμφάνιση δυσεντεριών και εξανθηματικού τύφου. Καθημερινά πέθαιναν δεκάδες από αυτούς τους δυστυχείς. Μέσα σε τρεις μήνες πέθαναν περίπου 3,5 χιλιάδες άτομα. Παρακαλούσαν τους διοικούντες να τους αραιώσουν,αλλά κανείς δεν νοιαζόταν. Η ταφή των νεκρών ήταν δύσκολη κι  αυτή, γιατί η μεταφορά δεν διευκολυνόταν και οι ζωντανοί δεν είχαν σωματικές δυνάμεις να   κάνουν το καθήκον της ταφής. Μετά από 4 μήνες η κυβέρνηση ζητεί κατάλογο νεκρών κι ζωντανών. Οι νεκροί ήταν 5 χιλιάδες, το ίδιο και οι ζωντανοί.

Τον Μάιο του 1922 ξεκινάει η εφαρμογή του σχεδίου. Η Μαλάτεια περικυκλώνεται και μέσα σε 11 μέρες  4265 άντρες  και γυναικόπαιδα συλλαμβάνονται και  στέλνονται στο Βιτλίς,500 χιλιόμετρα απόσταση από την Μαλάτεια, μέσω Χαρπούτ και Διαρπεκίρ. Ενώ βρίσκονται στον δρόμο για την εξορία έρχεται νέα εντολή να παραμείνουν εκεί όπου  βρίσκονται.  Έτσι άλλοι παρέμειναν στο Χαρπούτ, άλλοι στα Άργανα, οι περισσότεροι στο Διαρπεκίρ. 



Περπατάνε μέρες χωρίς  να ξεκουραστούν, χωρίς φαγητό  και πεθαίνουν από πείνα.  Τα τούρκικα χώματα τους  κράτησαν για πάντα  στην αγκαλιά τους αδιάβαστους και άκλαυτους. Περνάνε μέσα από χωριά απολίστων τούρκων και φοβούνται μην «πειράξουν» τις γυναίκες και τα κορίτσια.  Λερώνονται  και αλείφονται με καπνιά, φοράνε κουρέλια για να μην προκαλούν.  Για κάθε ενδεχόμενο όμως είναι εξοπλισμένοι και με ρόπαλα και αποφασισμένοι για όλα. 
Αυτό που βιώνουν είναι ο «ζωντανός θάνατος». Οι εξαντλητικές πορείες λυγίζουν τους αδύναμους. Κάθε πρωί πολλοί ήταν αυτοί που δεν  ξανάνοιγαν τα μάτια τους, είχαν βασιλέψει  για την παντοτινή νύχτα.Οι ψείρες τότε  έκαναν γιουρούσι σε όλο το κορμί,κατέκλυζαν ακόμα και τα τσίνορά τους.Στα γυάλινα μάτια τους  έλαμπε   το τελευταίο τους βλέμμα  που  απόμεινε   να κοιτάζει οργισμένο για την άδικη μοίρα τους.Αυτό το βλέμμα μπορούσε να σκιάξει ακόμα και τους εχθρούς .Τους παρατούσαν άταφους και άκλαυτους  στις άκρες του δρόμου .Άφηναν πίσω αγαπημένους νεκρούς  και συνέχιζαν την πορεία στο άγνωστο.

Θεριό  είναι ο άνθρωπος και αντέχει τα πάντα. Έσφιγγαν τα δόντια,και συνέχιζαν την πορεία. Η σκέψη πάγωνε και για ώρες περπατούσαν χωρίς να μιλάνε. Καραβάνια απελπισμένων,ζεμένα κάρα,πρόσωπα σκυθρωπά,μάτια κλαμένα.



Η πείνα γονατίζει τα μικρά παιδιά,κλαίνε κάτω από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες,τον βαρύ χειμώνα της Ανατολής και τον καύσωνα. Τα μάτια τους έχουν στεγνώσει από τα δάκρυα ,πεθαίνουν αβοήθητα. Κάθε πρωί που ξημερώνει μαζεύουν τα πτώματα και τα αφήνουν στον δρόμο,το καραβάνι συνεχίζει την πορεία του χωρίς να θάψει τους νεκρούς του. Τα  μισόγυμνα νεκρά παιδιά θα γίνουν βορά στα όρνεα  και τα άγρια θηρία  που παραμονεύουν.  Άταφοι, άκλαυτοι ,αλειτούργητοι,θύματα της λευκής γενοκτονίας,θύματα ενός  θανάτου  που είναι πιο σκληρός από την σφαγή και τον απαγχονισμό. Ο θάνατος  αυτός είναι πολύμηνος και τον βιώνουν καθημερινά, ξέρουν το τέλος τους, το περιμένουν και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα να το αποτρέψουν.  

Περπάτησαν μήνες,ταλαιπωρήθηκαν χρόνια διανύοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα από το Επες και την Σεβάστεια μέχρι το νοτιότερο άκρο της Τουρκίας το Ντιαρπεκίρ.Πέρασαν σε εδάφη Συριακά και Λιβανέζικα. Έζησαν για μήνες ανάμεσα σε  άγριους και βάρβαρους κούρδους κάτω από απάνθρωπες συνθήκες.Επέζησαν μόνον οι σκληραγωγημένοι και οι δυνατοί οργανισμοί. Αντιμετώπισαν κάθε είδους δυσκολίες και εμπόδια.Από την περιοχή του παππού μου,το ηρωικό Επές,ξεκίνησαν για τις πορείες θανάτου 12,5 χιλιάδες,έφτασαν στην Ελλάδα μόνον 2,5 χιλιάδες.Οι υπόλοιποι υπήρξαν θύματα της λευκής γενοκτονίας.

Όχι, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε όσα έγιναν, οι νεκροί μας έχουν «δικαίωμα στην μνήμη».

* Η Παναγιώτα Ιωακειμίδου είναι φιλόλογος και δασκάλα  ποντιακής διαλέκτου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 

http://www.protothema.gr/greece/article/680756/imera-mnimis-tis-genoktonias-ton-ellinon-tou-podou-oi-poreies-thanatou-pou-exodosan-hiliades/

Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Η συγκάλυψη του εγκλήματος μέχρι σήμερα

Μετά τη συνθήκη της Λωζάννης, το 1923, εξαπολύθηκε προπαγάνδα συγκάλυψης του εγκλήματος και επιχειρήθηκε οεξωραϊσμός της Τουρκίας, τόσο εντός της χώρας από την κεμαλική κάστα εξουσίας όσο και από τις δυτικές δυνάμεις. Οι τουρκικές κυβερνήσεις καθόρισαν αυστηρά μια πολιτική υποβάθμισης των εθνικών εκκαθαρίσεων οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί λίγα μόλις χρόνια νωρίτερα. 

Στην προσπάθεια αυτή οι Τούρκοι βρήκαν την ανέλπιστη συμπαράσταση της Δύσης, η οποία προέταξε τη διείσδυση των κεφαλαίων της και την ακεραιότητα της Τουρκίας έναντι της κομμουνιστικής ΕΣΣΔ. Όμοια συμπεριφέρθηκαν και οι Αμερικανοί. Το State Department προσπάθησε να εμποδίσει την έκδοση βιβλίων και την παραγωγή ταινιών για τις σφαγές που προκάλεσαν οι Τούρκοι.

Μεταξύ των βιβλίων αυτών ήταν το βιβλίο «Η Κατάρα της Ασίας»("The Blight of Asia" / "Η Μάστιγα της Ασίας"), του τότε Αμερικανού προξένου στη Σμύρνη Τζώρτζ Χόρτον, ένα τεκμήριο για τα εγκλήματα του κεμαλικού στρατού.

Οι Αρμένιοι, σε αντίθεση με την ελληνική ολιγωρία, άρχισαν με συντονισμένες και επίμονες προσπάθειες τη διαδικασία ανάδειξης και αναγνώρισης της γενοκτονίας την οποία υπέστησαν. Πολύ αργότερα οι Έλληνες πρόσφυγες, χωρίς τη συμπαράσταση του ελληνικού κράτους, άρχισαν να προβάλλουν διεθνώς τη δική τους γενοκτονία, η οποία πραγματοποιήθηκε στον Πόντο και στην Ιωνία. Στη δεκαετία του 1980 οργανώθηκε με καθυστέρηση δεκαετιών συλλογική προσπάθεια για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την αναγνώριση του τουρκικού εγκλήματος, εντός Ελλάδας, αλλά και διεθνώς. Οδηγηθήκαμε έτσι στην επίσημη ανακήρυξη από τη Βουλή των Ελλήνων δύο σημαντικών ημερομηνιών ως «Ημερών Εθνικής Μνήμης»: τη 19η Μαΐου, ως ημέρα αφιερωμένη στη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και τη 14η Σεπτεμβρίου, ως ημέρα αφιερωμένη στη Μικρασιατική Καταστροφή.

Η ίδια η Τουρκία αντέδρασε και αντιδρά έντονα. Αυτή εξάλλου ήταν η πρακτική της εξαρχής. Ήδη στη δεκαετία του 1920, με την εμφάνιση του αρμενικού κινήματος, η Τουρκία προσπάθησε με κάθε τρόπο να υποβαθμίσει και να αρνηθεί τα γεγονότα της Γενοκτονίας. Με παραγωγή στρατευμένων κρατικών έργων, μεεξαγορά Αμερικανών κυρίως, ιστορικών, προσπάθησε να αποτρέψει τις προσπάθειες διεθνούς καταδίκης. Ίδρυσε το Ινστιτούτο Τουρκικών Σπουδών στην Ουάσινγκτον το 1982 για να επιτύχει πρόσβαση στον ακαδημαϊκό χώρο και να ακυρώσει τις προσπάθειες των Αρμενίων για αναγνώριση. Άλλωστε, το προηγούμενο με τους Αρμενίους ήταν που θορύβησε το τουρκικό κράτος ώστε να αποτρέψει ανακίνηση της ποντιακής γενοκτονίας. 

Στην Άγκυρα άρχισαν να γράφουν τη "δική τους" ιστορία, σύμφωνα με την οποία δεν συνέβη ποτέ τίποτα στον Πόντο. Βάσει των κεμαλικών θεωρήσεων, οι Τούρκοι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν ευρισκόμενοι περίπου σε νόμιμη άμυνα, αφού οι Πόντιοι συνωμοτούσαν κατά της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, οι αντάρτες της ποντιακής αντίστασης βαπτίστηκαν «ληστές» που έσφαζαν ανηλεώς Τούρκους αμάχους και έκαιγαν τα τουρκικά χώρια του Πόντου.

Η Τουρκία, κατέβαλε ταυτόχρονα προσπάθειες περιορισμού της διεθνοποίησης της ποντιακής γενοκτονίας. Για παράδειγμα, ο πρέσβης της Τουρκίας στην Αυστραλία προσπάθησε να «φιμώσει» το «Κέντρο Έρευνας Γενοκτονιών» του Πανεπιστημίου Macquarie, γιατί διαθέτει ερευνητικό τμήμα για την ποντιακή γενοκτονία και το μικρασιατικό ολοκαύτωμα. Στις ΗΠΑ τα παραδείγματα είναι δεκάδες. Σε αρκετές ανακοινώσεις του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών επιχειρείται να παρουσιαστεί η Ιστορία αντίστροφα: οι Έλληνες του Πόντου διέπραξαν γενοκτονία σε βάρος των Τούρκων! Για την επίσημη Τουρκία, το θέμα της γενοκτονίας των Ποντίων αποτελεί εφεύρημα του ελληνικού κράτους για να αμφισβητηθεί η ακεραιότητά της. 

Αποτελεί μέσο υπονόμευσης και αποσταθεροποίησης του τουρκικού κράτους με την υποκίνηση «μικροεθνικιστικών αισθημάτων» στο εσωτερικό του. Όπως φαίνεται και πιστοποιείται,διαρκής φόβος της τουρκικής διπλωματίας είναι η πιθανότητα εμφάνισης ποντιακής ταυτότητας στην Τουρκία.

Παρά τη γενοκτονία, παρά τον διωγμό, το μεγαλείο της ποντιακής εποποιίας οφείλει να αναγνωριστεί. Για δέκα σχεδόν χρόνια, στο πιο απόμακρο κομμάτι του Ελληνισμού, διεξήχθη ένας ηρωικός ένοπλος αγώνας, απέναντι σε συντριπτικά υπέρτερες δυνάμεις.Δυνάμεις οι οποίες εκπροσωπούσαν μια ολόκληρη αυτοκρατορία, αλλά και τη νέα Τουρκία, που στήθηκε επάνω στις στάκτες και τα ερείπια των Ελλήνων της Ιωνίας και του Πόντου.

Η Μεγάλη Ιδέα εξέπνευσε στις στάκτες της Σμύρνης και του Πόντου, όμως οι τελευταίοι που ευθύνονται για αυτό είναι οι ηρωικοί μαχητές της Σάντας, του Toπ Τσαμ και του Αγιού Τεπέ. Οι αντάρτες του Πόντου έπραξαν αυτό που έπρεπε, «τοις κείνων ρήμασι». Με το τέλος της αντίστασης στον Πόντο, πολλούς μήνες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, επικυρώθηκε οριστικά η μετάπτωση του Ελληνισμού σε Ελλαδισμό.

Από το «Το Ποντιακό Αντάρτικο και η Γενοκτονία» του Σταύρου Καρκαλέτση, εκδόσεις Περισκόπιο

http://redskywarning.blogspot.gr/

Σώτη Τριανταφύλου: «Έχουμε μπει στον δρόμο που χάραξε ο Στάλιν»

«Το 2017 μια ιστορικός και συγγραφέας παραπέμφθηκε σε δίκη απλά και μόνο επειδή χρησιμοποίησε μια φράση που αποδίδεται στον Μάρκο Πόλο. Η δίωξή της έγινε αντικείμενο συζήτησή στα social media, με την κοινή γνώμη να διχάζεται: Τελικά, είναι η Σώτη Τριαντάφυλλου ρατσίστρια ή μήπως το παρακάναμε με την πολιτική ορθότητα;» - της Μυρτώς Λιαλούτη, από ΤΑ ΝΕΑ, Σάββατο, 13 Μαΐου 2017.

Η αιτία μηνύσεων όπως αυτή που ασκήθηκε εναντίον μου είναι η εκκαθάριση της κοινωνίας από τον ενοχλητικό δημόσιο λόγο σύμφωνα με κάποια αυταρχικά κριτήρια που παρουσιάζονται ως ανθρωπιστικά. Από τότε που ο μαρξισμός καθαγίασε το κοινωνικό μίσος, οι διάφοροι σωτήρες και προστάτες των αδυνάτων το καλλιεργούν ως κοινωνική αρετή. Όσο για τη δική μου δίωξη πρόκειται για αποτέλεσμα τακτικής λιντσαρίσματος η οποία σήμερα έχει αντικείμενο εμένα, αύριο θα έχει κάποιον άλλον. Όποιος ενοχλεί την αριστερά και τους καλοθελητές των δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να σωπάσει. Ας πάρουμε σειρά ένας-ένας...

Το κίνημα της πολιτικής ορθότητας είναι άσκηση βίας στις συνειδήσεις και στη διατύπωση της σκέψης. Και δεν αφορά όλους τους ανθρώπους και όλες τις εθνότητες. Οι αριστεροί κατηγορούν τους Αμερικανούς για ηλιθιότητα και κανείς δεν τους μηνύει για ρατσισμό. Από μια άποψη δικαίως: οι κοινότητες με αυτοπεποίθηση δεν φοβούνται την αποδοκιμασία. (Το ίδιο και τα άτομα...) Για παράδειγμα, όσοι Εβραίοι δεν είναι συμπλεγματικοί λένε τα καλύτερα εβραϊκά αστεία. Η εμμονική ενασχόληση με τα «δικαιώματα» αφαιρεί τις υποχρεώσεις, συρρικνώνει τις κοινότητες στη θέση του θύματος και προσπαθεί να ισοπεδώσει τη σκέψη. Παραλλήλως, δημιουργεί ρατσιστική αναδίπλωση: όσο πιέζουμε για ενιαία σκέψη, για επιβολή ενός υποτιθέμενου ψευτο-Καλού, τόσο θα αναπτύσσεται αντίδραση η οποία μπορεί να πάρειβίαιες διαστάσεις και να προκαλέσει πολιτικά ατυχήματα.

Είναι επιτρεπτό και μάλλον «επαναστατικό» να επιτίθεσαι στον χριστιανισμό αλλά όχι στο Ισλάμ μολονότι το Ισλάμ δεν δημιουργεί πολιτισμό• αντιθέτως, τον καταστρέφει. Το ότι γίνονται δίκες για βλασφημία το 2017 μας δείχνει ότι έχουμε παραβλέψει τον ρόλο της θρησκείας στην εποχή της νεωτερικότητας. Το Ισλάμ, η επιθετική του πολιτική, μας θυμίζει ότι η κοσμική κοινωνία είναι ευσεβής πόθος. Οι άνθρωποι, ακόμα κι όταν δεν ανήκουν σε θρησκείες, επαναλαμβάνουν τα ίδια τελετουργικά. Τα αυταρχικά κόμματα και οι αυταρχικές ομάδες έχουν αδυσώπητα θρησκευτικά τελετουργικά: ανεπίγνωστα, υιοθετούν θρησκευτικές αξίες περί Καλού-Κακού, σωτηρίας, επέκεινα, προδοσίας, αμαρτίας, τιμωρίας, λύτρωσης και τα λοιπά.

Ο νόμος περί άσκησης βίας ήταν αρκετός: ο αντιρατσιστικός νόμος όχι πως περιττεύει αλλά σηματοδοτεί μια πνευματική στενοχώρια. Έχουμε μπει στον δρόμο που χάραξε ο Στάλιν.

Όποιος διαφωνεί με την ηγεμονική, ιδεολογία θα τιμωρείται.Στη δημοκρατία θα έπρεπε να υπάρχει χώρος για κάθε είδους λόγο, αν και όχι για βίαιες πράξεις οι οποίες εμπίπτουν, φυσικά, σε άλλους νόμους. Στην Ελλάδα η βία διακρίνεται σε καλή και κακή: είναι κοινοτοπία και που το λέω. Είχαμε τρυφερά πάρε-δώσε με την 17η Νοέμβρη, τώρα δείχνουμε επιείκεια σε όλους τους επιγόνους της. Όταν χρυσαυγίτες σκοτώνουν κάποιον θεωρείται στυγερό έγκλημα, όταν κάποιος σκοτώνει χρυσαυγίτη «καλά του κάνει». Έχουμε πρόβλημα ηθικής και πολιτικής κουλτούρας. Υπήρχε και υπάρχει ανοχή για την τρομοκρατία και τους αναρχοφασίστες οι οποίοι, περιέργως, στηρίζουν τα κινήματα για τα «ανθρώπινα δικαιώματα». (Καίγοντας τρόλεϊ...)

Παρά τις επικρίσεις και τον θόρυβο, νομίζω ότι δεν είμαι αρκετά σκληρή στις εκφράσεις που χρησιμοποιώ. Δεν συμμετέχω στα κοινωνικά δίκτυα αλλά αντιλαμβάνομαι ότι η γλώσσα που χρησιμοποιείται εκεί δεν είναι σκληρή, είναι χυδαία. Ας μην κάνουμε κριτική στη σκληρή γλώσσα, ας κάνουμε στη χυδαία. Και στο επίπεδο των ιδεών ας ταρακουνηθούμε λιγάκι μήπως ξυπνήσουμε! Πάντοτε, όταν πρόκειται για άρθρα ή δοκίμια, προσπαθούμε να γινόμαστε πειστικοί, πράγμα που προϋποθέτει κάποια ηπιότητα: αλλά, όλα τα πράγματα πρέπει να διατυπώνονται ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές. Οι ψίθυροι και οι υπαινιγμοί είναι χαρακτηριστικά ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Στην ερώτηση αν ένας μουσουλμάνος που διαβάζει τις θέσεις μου νιώσει προσβεβλημένος απαντώ το εξής: Αν, αντί να υπακούει στους νόμους της κοινωνίας που τον έχει δεχθεί και του προσφέρει ειρήνη και δημοκρατία, υπακούει στον ιμάμη, ας προσβληθεί κι ας γίνει έξαλλος.

Ο Εμανουέλ Μακρόν είπε προεκλογικά πως «καμία θρησκεία δεν είναι πρόβλημα στην Γαλλία»: ο Μακρόν είναι πολιτικός• εγώ είμαι ιστορικός και συγγραφέας. Δεν έχω στόχο να ενώσω τη διχασμένη κοινωνία, ούτε να γίνω ηγέτης• έχω στόχο να φωτίσω μερικές σκοτεινές γωνίες. Μερικά ψέματα είναι απαραίτητα στην πολιτική, αλλά όχι στην επιστήμη της ιστορίας όπου πασχίζουμε να βρούμε την αλήθεια.

Στη Γαλλία η κοσμικότητα έχει πάει περίπατο. Στην πίεση που ασκεί το Ισλάμ — με τη στήριξη μεγάλου μέρους της αριστεράς που έχει χάσει το προλεταριάτο και ψαρεύει οπαδούς στις μειονότητες — θα απαντήσουν οι Καθολικοί. Το πρόβλημα στη Γαλλία δεν είναι η τρομοκρατία• είναι η πεισματική μη ένταξη, είναι η δημιουργία παράλληλης κοινωνίας και παράλληλου Δικαίου που αντιτίθεται στο Δίκαιο της δημοκρατίας. Είναι η εξασθένιση του νόμου, η υποχώρηση του κοσμικού κράτους που κερδήθηκε με αγώνες.

Στα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζεται μια εικόνα του Παρισιού που φοβάται. Κανείς δεν φοβάται. Όσο για μένα, περπατάω αμέριμνη μαζί με το σκυλί μου ακούγοντας μουσική: Rock and roll will never die.

Η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, μηνύθηκε για «παράβαση του αντιρατσιστικού νόμου» από τον Παναγιώτη Δημητρά της γνωστής ΜΚΟ «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι», επειδή σε άρθρο της επικαλέστηκε φράση που φέρεται ότι είπε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι». Το συγκεκριμένο άρθρο η Τριανταφύλλου το έγραψε μετά τη σφαγή στο Μπατακλάν του Παρισιού από ισλαμιστές (η Τριανταφύλλου ζει στη Γαλλία), και εκεί μιλάει για "το χονδροειδές σφάλμα της πολυπολιτισμικότητας", χαρακτηρίζει το ισλάμ "πολιτικό πρόγραμμα" και "ιδεολογία εκβαρβαρισμού", καταγγέλλει την "ανεπάρκεια, τη θλιβερή αναπηρία, των σημερινών ευρωπαϊκών ηγεσιών" που δεν αναλαμβάνουν δράση κατά του Ισλαμικού Kράτους και επιτίθεται στους Γάλλους σοσιαλιστές, που θεωρούν πρόβλημα την άνοδο της ισλαμοφοβίας, ένα φαινόμενο που η ίδια χαρακτηρίζει ως το "φυσικό και αυτονόητο αντανακλαστικό", που, "ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει τους Γάλλους πολίτες στον αριστεροδεξιό συνασπισμό της Μαρίν Λε Πεν". Να θυμηθούμε ότι στο παρελθόν Άγγλος πολιτικός βρέθηκε κατηγορούμενος για "ρατσιστικό λόγο", επειδή παρέθεσε φράση του Τσώρτσιλ, ενώ στην Δύση (ΗΠΑ) σε ορισμένες περιπτώσεις η παράθεση χωρίων της Αγίας Γραφής έχει θεωρηθεί "λόγος μίσος" (κυρίως κατά ομοφυλόφιλων). 

Ο λόγος της Τριανταφύλλου είναι πάντως καταπέλτης. Φαίνεται ότι η χώρα μας αποκτά την δική της Οριάνα Φαλάτσι... ΚΟ

http://redskywarning.blogspot.gr/

Στα δημόσια νηπιαγωγεία βάζει το υπ. Παιδείας την τουρκική γλώσσα

«Εφέτος  πιλοτικά του χρόνου θα επεκταθεί», λέει στο protothema.gr o Γεράσιμος Κουζέλης, πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής

Πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας προβλέπει την διδασκαλία της τούρκικης γλώσσας σε νηπιαγωγεία της μειονότητας στη Θράκη, βάζοντας στην ουσία από το «παράθυρο» την τούρκικη γλώσσα και την όποια  προπαγάνδα στα δημόσια σχολεία.

Όπως αποκαλύπτει στο «protothema.gr» ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής Γεράσιμος Κουζέλης το πρόγραμμα υλοποιείται εφέτος πιλοτικά σε  έξι νηπιαγωγεία  ενώ από τη ερχόμενη χρονιά θα επεκταθεί. Αποτέλεσμα αυτού του προγράμματος θα είναι τα  ελληνόπουλα που ζουν σε μεικτά χωριά και μειονοτικούς δήμους να πάνε σε δίγλωσσο νηπιαγωγείο  ενώ οι μη τουρκογενείς της μειονότητας που αποτελούνται από Πομάκους και Ρομά δεν θα έχουν τη δυνατότητα να αφομοιώσουν την ελληνική γλώσσα στο νηπιαγωγείο.

Το Ι.Ε.Π. αναλαμβάνει την υλοποίηση πιλοτικού προγράμματος προσχολικής εκπαίδευσης σε νηπιαγωγεία που λειτουργούν σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς της Θράκης.

Όπως επισημαίνει ο κ. Κουζέλης: «Το πρόγραμμα προβλέπει τη σύγχρονη παρουσία στην τάξη του / της νηπιαγωγού και συνεργάτη /τριας μέλους της μειονότητας (δίγλωσσου ατόμου), πτυχιούχου ελληνικού ΑΕΙ».

Η πιλοτική παρέμβαση προβλέπει τη χρήση της μητρικής γλώσσας ως γλώσσας στήριξης με στόχο την αρμονική κοινωνικοποίηση των νηπίων της μειονότητας στον εκπαιδευτικό θεσμό του νηπιαγωγείου, την αποτελεσματικότερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την ισορροπημένη γλωσσική και κατά προέκταση γνωστική ανάπτυξη, καθώς και την καλύτερη προετοιμασία για επιτυχή επίδοση στις πρώτες τάξεις του δημοτικού». Όπως  λέει ο κ. Κουζέλης στο «protothema.gr» η επιστημονική λέξη που επιλέγεται να χρησιμοποιείται  είναι η λέξη «στήριξη».

Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου Παιδείας  δεν πρόκειται για δίγλωσσα νηπιαγωγεία αλλά το πρόγραμμα έχει  στόχο την αρμονική κοινωνικοποίηση των νηπίων της μειονότητας στον εκπαιδευτικό θεσμό του νηπιαγωγείου, η πιλοτική παρέμβαση θα πραγματοποιηθεί για δύο σχολικά έτη (2016-17 και 2017-18) σε μικρό αριθμό νηπιαγωγείων της Θράκης και θα περιλαμβάνει τη συνδυαστική μορφή «έρευνας δράσης» με ενδοσχολική επιμόρφωση, τη συνεχή επιστημονική υποστήριξη και συνεργασία των νηπιαγωγών και των δίγλωσσων συναργατών  καθώς και την οργάνωση δραστηριοτήτων με στόχο την εμπλοκή των γονέων. Επίσης, όπως λένε στο υπουργείο   “κατά τη διάρκεια της πιλοτικής δράσης οι νηπιαγωγοί θα υποστηρίζονται εκπαιδευτικά σε συνεχή βάση. Επίσης, θα εκπονηθεί Έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης των αποτελεσμάτων της παρέμβασης και υποβολή προτάσεων στο Υπουργείο Παιδείας σχετικά με τη σκοπιμότητα και τους τρόπους γενικευμένης εφαρμογής του μέτρου σε όλα τα νηπιαγωγεία της Θράκης με αμιγή μειονοτικό πληθυσμό”. Για την υποστήριξη του συγκεκριμένου προγράμματος, προβλέπονται υποστηρικτικές δράσεις, όπως αξιοποίηση πλατφόρμας εκπαίδευσης για την εξ αποστάσεως σύγχρονη και ασύγχρονη εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, παραγωγή και αξιοποίηση εκπαιδευτικού υλικού, δράσεις δημοσιότητας κλπ.
Το «protothema.gr» από τις αρχές του χρόνου είχε αποκαλύψει  άρθρο  του κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Κιαμήλ Σιτζάκ Εμίν στις 14 Δεκεμβρίου στην εφημερίδα «Αυγή», με το οποίο προτρέπει την κυβέρνηση να μετατρέψει τα δεκάδες δημόσια νηπιαγωγεία που λειτουργούν στην περιοχή σε δίγλωσσα. Στο άρθρο αναφέρει  χαρακτηριστικά: «Όσον αφορά το αίτημα της μειονότητας της Θράκης για ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων, μπορεί εύκολα να ικανοποιηθεί αφού οι δομές (σχολικές μονάδες), παρά τις ελλείψεις, υπάρχουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι η καθιέρωση νομικά της δίγλωσσης προσχολικής εκπαίδευσης στη Θράκη».  Το αίτημα  πάντως για δίγλωσσα νηπιαγωγεία έχει σκοπό να ανακόψει την τάση που παρατηρείται σε μουσουλμάνους μαθητές οι οποίοι προτιμούν τα δημόσια σχολεία, που πιστεύεται ότι προσφέρουν μεγαλύτερες δυνατότητες ενσωμάτωσης στην ελληνική κοινωνία και καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές.
 
Ο βουλευτής  Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ,  Χουσεΐν Ζεϊμπέκ  σε δηλώσεις του  χαρακτήρισε « πολύ σωστή πρωτοβουλία που παίρνει η κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών που σε αυτή την δύσκολη στιγμή για την χώρα μας μπόρεσε να δώσει ένα σημαντικό κονδύλιο για τους εκπαιδευτές στα νηπιαγωγεία, κάτι πολύ σημαντικό διότι για μας η διγλωσσία είναι πλούτος. Τα παιδιά της μειονότητας κατ’ αρχάς πρέπει να ξέρουν άψογα την ελληνική γλώσσα και μετά την δική τους γλώσσα βεβαίως, αφού ξέρουμε πως τα παιδιά αυτά συνεχίζουν στο μειονοτικό σχολείο όπου το πρόγραμμα είναι τουρκόγλωσσο κι ελληνόγλωσσο. Άρα για να μάθουν αυτά τα παιδιά καλύτερα ελληνικά πρέπει να έχουν βοήθεια στην τουρκική γλώσσα και αυτό γίνεται με αυτή την πιλοτική εφαρμογή”

Το πρόγραμμα έχει τίτλο «Πιλοτικές παρεμβατικές δράσεις υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα Νηπιαγωγεία τής Θράκης», με προϋπολογισμό 401.594,84 εύρω ενώ  σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης, σκοπός του προγράμματος είναι η «ισορροπημένη γλωσσική ανάπτυξη καθώς και η επιδίωξη της κατάκτησης από τα νήπια τής γνωστικής επάρκειας στην άνετη χρήση δύο γλωσσών, προφορικά και γραπτά». Η ανακοίνωση αναφέρει ακόμη ως λόγους που οδήγησαν στην απόφαση αυτή, την κοινωνικοποίηση των νήπιων», τη «διασφάλιση της ισότητας των μορφωτικών  ευκαιριών» .

Κάθετα αντίθετο  ήταν επί Νέας Δημοκρατίας  το υπουργείο Παιδείας στη λειτουργία μειονοτικών νηπιαγωγείων στην ελληνική και τουρκική γλώσσα,  όπως προκύπτει από απάντηση οτι με τον τρόπο αυτό “ σε επιστολή του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας γνωστό και ως DEB.Θα υπηρετούσαν την λογική του κατακερματισμένου σχολείου κι αποτελούν παρωχημένη παιδαγωγική αντίληψη».

http://www.protothema.gr/greece/article/659373/sta-dimosia-nipiagogeia-vazei-to-up-paideias-tin-tourkiki-glossa-/

Σταλινίσκοι κάνουν κουμάντο στα γήπεδα

Πλάνο από το Γήπεδο Καραϊσκάκη

Η ΟΥΕΦΑ επέβαλε τιμωρία στον Ολυμπιακό, 3.000 θέσεις στο πέταλο της Θύρας 7 του γηπέδου Καραϊσκάκη να μείνουν κλειστές, στο κρίσιμο παιχνίδι με την τουρκική Μπεσίκτας για την φάση των «16» του Europa League.

Η αιτιολογία που μεταφέρουν όλα τα mainstream sites (πολιτικά και αθλητικά) που λυμαίνονται τον χώρο της «ενημέρωσης», είναι προδήλως γενικόλογη και συγκεχυμένη (ως συνήθως). Κάποια«συνθήματα» λέει, που ακούστηκαν στο γήπεδο του Ολυμπιακού κατά τον αγώνα με την τουρκική Οσμανλισπόρ για την φάση των «32».

Ένα μάλιστα από τα προαναφερθέντα ενημερωτικά λύματα μεταφέρει την είδηση με εμφανές αίσθημα… ευφορίας, μιλώντας γενικώς για «συμπεριφορά» (χωρίς να την διευκρινίζει) των οπαδών της πειραϊκής ομάδας στο αγώνα με την τούρκικη ομάδα, η οποία «δεν πέρασε απαρατήρητη από τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας!» (Το θαυμαστικό δικό τους).

Τιμωρία ανάλογη είχε επιβληθεί στον Ολυμπιακό και το 2014 πριν το κρίσιμο αγώνα με την αγγλική Manchester United στο Καραϊσκάκη, επειδή είχε εμφανιστεί λέει «ρατσιστικό πανό», το οποίο τελικά, αποδείχθηκε ότι αφορούσε μια νεκροκεφαλή που κοσμεί το πανό ενός παλιού μαχητικού συνδέσμου οπαδών του Ολυμπιακού εδώ και κάμποσα χρόνια, το οποίο εσχάτως οι αξιωματούχοι της ΟΥΕΦΑ απεφάνθησαν ότι είναι «κακό» γιατί παραπέμπει στο «ναζισμό».

Οι διαμαρτυρίες οπαδών του Ολυμπιακού, αλλά και άλλων ομάδων, για την τιμωρία στο ματς με την Μπεσίκτας, στο διαδίκτυο, είναι εντονότατες με την πλειοψηφία να καταγγέλλει την περίεργη «ευαισθησία» της ΟΥΕΦΑ, αλλά και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που φαίνεται να έχει σε θέματα «ρατσισμού».

Έτσι καταγγέλλεται η απουσία ποινής στην γερμανική Σάλκε, οι οπαδοί της οποίας στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα κουνούσαν προκλητικά χαρτονομίσματα των 50 ευρώ, κίνηση μειωτική, όχι βέβαια για τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, αλλά για όλους τους Έλληνες. Όποιος έχει ζήσει στην Γερμανία τα τελευταία χρόνια γνωρίζει πως αντιμετωπίζεται ο - μετά την κρίση - Έλληνας. Ο Έλληνας ο «τεμπέλης», ο Έλληνας ο «επαίτης», που ζει με δανεικά, που ζει «με τα λεφτά μας» (θυμηθείτε πρωτοσέλιδα από γερμανικά περιοδικά) είναι ρατσιστικά στερεότυπα που μένουν στο απυρόβλητο και δεν τιμωρούνται. Με λίγα λόγια, εάν η μπανάνα συνιστά «διάκριση» και περιέχει «ρατσιστικό υπονοούμενο» εναντίον των μαύρων ποδοσφαιριστών, τα 50ευρα δεν είναι κατά των Ελλήνων;

Επίσης στο γήπεδό τους στο Γκελζενκίρχεν της Γερμανίας στην κερκίδα των Γερμανών φιλάθλων, υπήρχαν πολλές σημαίες του κρατιδίου των Σκοπίων (λόγω «αδελφοποίησης» της Σάλκε με σκοπιανική ομάδα), αλλά και (παράνομη) σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας, ενώ κάποιοι αναφέρουν ότι ψηλά στην κερκίδα τους υπήρχε και μια μεγάλη ομάδα οπαδών των Γκρίζων Λύκων που κρατούσαν  την τούρκικη σημαία και έκαναν το χαρακτηριστικό με τα δάχτυλα σήμα των Γκρίζων Λύκων! Τίποτα από όλα αυτά δεν είδε η «ευαίσθητη» UEFA.

Το αποκορύφωμα της υποκρισίας της ΟΥΕΦΑ είναι ότι είδε το τεράστιο πανό που άπλωσαν κάποιοι πατριώτες οπαδοί του ΠΑΟΚ«Η Μακεδονία είναι Μία και Μοναδική και είναι Εδώ» στο γήπεδο της Τούμπας και ενοχλήθηκε, απειλώντας με τιμωρία την ομάδα της Θεσσαλονίκης, γιατί το πανό είναι λέει «πολιτικού περιεχομένου» (!), αλλά οι αξιωματούχοι δεν είδαν (!) το άλλο τεράστιο πανό από άλλους οπαδούς του ΠΑΟΚ (στην θύρα 4Α), που έλεγε “F…ing Nazi Get Out Of Here” - που πολλοί βιάστηκαν να το νομίσουν «αντιναζιστικό» και δεν παρατήρησαν ούτε τον ενικό (nazi, όχι nazis), ούτε την εικόνα της Μέρκελ με στολή «ναζί» στην μέση! (Οι οπαδοί της Σάλκε νόμισαν ότι το «ναζί» χαρακτήριζε εκείνους και θίχτηκαν και ανταπάντησαν με δικό τους υβριστικό κατά των οπαδών του ΠΑΟΚ). 

Περίεργο που ένα πανό που αναφερόταν υβριστικά στην καγκελάριο της Γερμανίας ξέφυγε της προσοχής της κατά τα άλλα “no politica” ΟΥΕΦΑ.  

Η πλειοψηφία των οπαδών του Ολυμπιακού (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ήταν μέσα στο γήπεδο στον αγώνα με την Οσμανλισπόρ) δεν μπορεί να καταλάβει για ποιο ακριβώς τον λόγο επιβλήθηκε αυτή η τιμωρία. Και αν ακόμα ακούστηκε ένα σύνθημα κατά των Τούρκων, (λέγεται ότι ακούστηκε το «αυτό είναι σωστό, θα σας θάψουμε σε χώμα ελληνικό») αυτό ακούστηκε μία φορά και μόνο. Και όλοι αναρωτιούνται πως γίνεται οι άνθρωποι της ΟΥΕΦΑ να αντιλήφθησαν το «κακό» σύνθημα τραγουδισμένο στα ελληνικά.

Η εξήγηση είναι ότι η τιμωρία επεβλήθη έπειτα από καταγγελία Έλληνα που εργάζεται για την οργάνωση FARE, που είναιεπίσημος συνεργάτης της UEFA.

 

H FARE (Football Against Racism in Europe) ιδρύθηκε από"αντιρατσιστικές" ΜΚΟ το 1999 στην Βιέννη. Από την πρώτη στιγμή "υποστηρίχθηκε" και "υποστηρίζ€ται" από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Γιούνκερ, Μπαρόζο και λοιποί). Βέβαια την FARE δεν την ενδιαφέρει μόνο να «εξαλειφθεί ο ρατσισμός» από τα γήπεδα. Όπως χαρακτηριστικά διαβάζουμε: Το μελλοντικό έργο της FARE μαζί με την UEFA, την FIFA και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να ενθαρρύνει τους αθλητικούς συλλόγους και τις αθλητικές ενώσεις να θεσπίσουν μέτρα που θα προωθούν τηνπολυμορφία, για να διασφαλιστεί η ίση εκπροσώπηση των μεταναστών και των εθνοτικών μειονοτήτων σε όλα τα επίπεδα του ποδοσφαίρου - όχι μόνο στο γήπεδο». Ο στόχος λοιπόν είναι η κυριαρχία της «πολυμορφίας» (πολυπολιτισμικότητας) παντού στον χώρο του ποδοσφαίρου. Για μια ακόμη φορά παρατηρούμε το φαινόμενο χρηματοδοτούμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις και «πρωτοβουλίες», αριστερής νεοταξικής ιδεολογίας πάντα, να χαράζουν εκείνες το μέλλον των ευρωπαϊκών λαών (βλ. μεταναστευτική πολιτική, Παιδεία κλπ) ερήμην φυσικά των ίδιων των λαών.

Η FARE λοιπόν, που αναφέρεται ως «μη κυβερνητικό δίκτυο», παίζει τον ρόλο του «παρατηρητή» (για άλλους χαφιέ) στα γήπεδα και έχει ανθρώπους της που καταγράφουν οτιδήποτε πέσει στην αντίληψή τους. Έχει όπως είπαμε, αποστολή της λέει, την εξάλειψη του «ρατσισμού» και των «διακρίσεων» από τα γήπεδα. Το περίεργο εδώ είναι, ότι επειδή η FARE  έχει περιλάβει και την«ομοφοβία» στους εχθρούς που πρέπει να εξαλειφθούν από τα γήπεδα, δεν έχουμε ακούσει ακόμα για καταγγελίες και τιμωρίες ομάδων για τα χίλια δύο οπαδικά συνθήματα και τραγουδάκια που ακούγονται στα ελληνικά γήπεδα από τα οποία (όποιος γνωρίζει τα ελάχιστα) προκύπτει ότι οι φανατικοί οπαδοί δεν φαίνεται να θεωρούν την ομοφυλοφιλία και τόσο…. «φυσιολογική».

Η FARE έχει εκδώσει αναλυτικό κατάλογο που περιέχει όλα τα«απαγορευμένα» σύμβολα. Όποιος την δει θα αντιληφθεί αμέσως ότι όλα εντάσσονται στον χώρο της λεγόμενης «ακροδεξιάς». Δεν υπάρχει ούτε ένα που να ανήκει στον χώρο της αριστεράς ή της αναρχίας! Το σφυροδρέπανο, σύμβολο πόνου για εκατομμύρια Ευρωπαίους, επιτρέπεται να βρίσκεται στα γήπεδα. Το ίδιο και το σύμβολο της αναρχίας.

Επίσης δεν υπάρχει κανένα σύμβολο που να έχει σχέση με τονισλαμισμό! Σε μία Ευρώπη που δεν προλαβαίνει να θάβει τους νεκρούς της που βρίσκουν τον θάνατο με χίλιους δυο τρόπους εξαιτίας του μίσους φανατικών «ενσωματωμένων» μωαμεθανών.

Στην σελίδα της FARE θα δείτε ότι απαγορεύεται να εμφανιστεί πανό με το σύνθημα “Good Night Left Side” και την χαρακτηριστική κλωτσιά. Αλλά δεν απαγορεύεται να εμφανιστεί το πανό με την ίδια κλωτσιά, αλλά που να λέει “Good Night WhitePride”! Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα δείτε την FARE να γράφει ότι δεν θέλει λέει, να υπάρχουν στα γήπεδα συνθήματα «μίσους». Πιο ειλικρινής θα ήταν εάν έγραφε ότι επιδοκιμάζει το μίσος και τις επιθέσεις κατά «ακροδεξιών».  

Να θυμηθούμε ότι η δική μας Superleague, ήρθε σε συνεργασία με την FARE, «αφιερώνοντας» την 8η αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος (22-24 Οκτωβρίου 2016) στην «εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων». Ήταν η δέκατη χρονιά που η Superleague συμμετείχε σε αυτήν την «πανευρωπαϊκή εκστρατεία» που έχει σκοπό να θυμίσει στους φιλάθλους «ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει ναδιαχωρίζονται και να απομονώνονται λόγω φυλετικών ή άλλων κριτηρίων». Το «άλλων κριτηρίων» έχει πλάκα σύμφωνα μετά τα παραπάνω.

Οπαδοί του Ολυμπιακού καταγγέλλουν ότι πιθανόν οι καταδότες της FARE δεν είδαν με καλό μάτι τις πολλές ελληνικές σημαίεςπου βρέθηκαν στο γήπεδο εκείνο το βράδυ (φώτο), ενώ κάποιος φίλος των ερυθρόλευκων που ήταν στο γήπεδο μαρτυρεί ότι στην θύρα 22 υπήρχε μια παρέα πιτσιρικάδων από την Κύπρο που σήκωσαν μια κυπριακή σημαία και αμέσως ήρθαν οι σεκιουριτάδες και τους έλεγαν να την κατεβάσουν γιατί «περνάνε πολιτικά μηνύματα»!

(Να θυμηθούμε ότι σε αγώνα της εθνικής μας ομάδος νέων είχε απαγορευθεί η σημαία της Βορείου Ηπείρου!)

Αγριεμένος ερυθρόλευκος οπαδός γράφει κάπου: «Λογοκρισία στα συνθήματα που φωνάζει η 7 δε θα επιβάλλει κανένας σκ…δικτάτορας τύπου Πλατινί. Ο Θρύλος δεν είναι απλά ένα αθλητικό σωματείο, αλλά ένα φαινόμενο με κοινωνικο-ιστορικές προεκτάσεις και όταν η χώρα μας απειλείται καθημερινά από τα μογγόλια δε θα καταντήσουμε θέατρο. Είναι ντροπή που παρακινείτε τον κόσμο να μείνει άπραγος», καθώς κάποιοι ζητούν οι οπαδοί να αφήσουν απέξω "την πολιτική", γιατι μας βλέπει η ΟΥΕΦΑ.

Την ίδια ώρα οπαδοί της Μπεσίκτας ανεβάζουν εικόνες στα social media με τον Κεμάλ και με την προκυμαία της φλεγόμενηςΣμύρνης και απειλούν ότι "θα ξαναπνίξουν τους Έλληνες", κάνοντας αναφορά στο "1922". Να πούμε ότι, όπως αναφέρει σε μακροσκελές άρθρο - αγιογραφία προς τον Ατατούρκ η επίσημη ιστοσελίδα της Μπεσίκτας, ο Κεμάλ ήταν οπαδός της Μπεσίκτας, η οποία ιδρύθηκε το 1903 από οπαδούς του (!) και υιοθέτησε την μαυροάσπρη στολή, προς τιμήν των νεκρών Τούρκων στρατιωτών στους Βαλκανικούς Πολέμους. 

ΥΓ1: Ένα από τα ευτράπελα πάντως, της όλης «αντιρατσιστικής» παράνοιας είναι ότι ακόμα και ο ίδιος ο διευθυντής της FARE, ο ινδικής καταγωγής Piara Powar (αριστερά), κατηγορήθηκε για «ρατσισμό»! Αποκάλεσε «καρύδα» έναν άλλον Ινδό στο twitter. Κάτι που σημαίνει καφέ απ’ έξω, λευκός από μέσα. Δηλαδή κάτι σαν «προδότη της φυλής»..

ΥΓ2: Το ενδιαφέρον είναι ότι οι φανατικοί οπαδοί της τουρκικήςΜπεσίκτας είναι οι λεγόμενοι “Carsi”, οι οποίοι εμφανίζονται να έχουν υιοθετήσει ως λογότυπό τους το γνωστό Α της αναρχίας. Παρουσιάζονται ως "αριστεροί", "αντιρατσιστές", "αντιναζί" (δεν ξέρω που έχει ναζί η Τουρκία, αλλά τέλος πάντων) και τα τοιαύτα. Έχουν λέει, αντιταχθεί στον πόλεμο του Ιράκ, έχουν στηρίξει την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων (δεν ξέρω για την Γενοκτονία των Ποντίων και την εισβολή στην Κύπρο τι έχουν πει)και πολεμούν τον "δεσποτιμό". Είναι κατά του Ερντογάν και κάποιοι από αυτούς θα δικαστούν για πράξεις που συνδέονται με το πρόσφατο αποτυχημένο πραξικόπημα, αντιμετωπίζοντας ποινές που φτάνουν μέχρι την ισόβια κάθειρξη. Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν πολιτικά / ιδεολογικά είναι συνειδητοποιημένοι, (ειδικά όσον αφορά την αναρχία), αλλά φέρονται «αδελφοποιημένοι» με μερίδα φανατικών οπαδών του ΠΑΟΚ! Και ειδικά με εκείνους της θύρας 4 που τα τελευταία χρόνια υιοθέτησαν την μόδα «αντίφα» (όχι όλος ο κόσμος των φανατικών του ΠΑΟΚ).  

Διάβασε κι αυτό

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

http://redskywarning.blogspot.gr/

1209: Η συνθήκη της Σαπιέντζας και το μοίρασμα του Μοριά ανάμεσα σε Βενετούς και Φράγκους

Ο σταυροφόρος-ναυαγός Γοδεφρείδος Α' Βιλλεαρδουίνος - Η Συνθήκη που υπογράφτηκε στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων - Το απίστευτο τέχνασμα με το οποίο ο Γοδεφρείδος έγινε κύριος όλης της Πελοποννήσου

Η Σαπιέντζα (ή Σακιότσα) - Γεωγραφικά στοιχεία

Σήμερα, από το protothema.gr , φέρνουμε στο φως αναλυτικά στοιχεία για μια άγνωστη σχεδόν σε όλους Συνθήκη, με την οποία η Πελοπόννησος "μοιράστηκε" ανάμεσα σε Βενετούς και Φράγκους (ερήμην των Ελλήνων...).

Η Συνθήκη αυτή υπογράφτηκε το 1209 στη νήσο Σαπιέντζα, που βρίσκεται απέναντι από τη Μεθώνη.

Η Σαπιέντζα (από το ιταλικό sapienza = σοφία) ή Σακιότσα, ανήκει στο σύμπλεγμα των Οινουσσών, που βρίσκεται στο νότιο Ιόνιο, απέναντι από τις ακτές της Μεσσηνίας. Είναι το δεύτερο σε μέγεθος νησί του συμπλέγματος, μετά τη Σχίζα. Έχει έκταση 9 τ.χλμ., σπάνια χλωρίδα και πανέμορφες παραλίες. Νοτιοδυτικά της βρίσκεται το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, το Φρέαρ των Οινουσσών (5.121 μ.). Αποτελεί κομβικό σημείο του ναυτικού δρόμου, που συνδέει την Ιταλία με τη Μέση Ανατολή.

Στη γύρω περιοχή έχουν σημειωθεί πολλά ναυάγια. Κοντά στη Σαπιέντζα βρίσκεται και η νησίδα Μπόμπα, όπου λέγεται ότι προσάραξε το καράβι που μετέφερε τον Απόστολο Παύλο στη Ρώμη.

Εντυπωσιακός είναι ο φάρος που υπάρχει στο νησί και χτίστηκε το 1885. Κατά τον Γήση Παπαγεωργίου, "είναι ίσως ο ωραιότερος φάρος του ελληνικού φαρικού δικτύου"
(ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΠΕΤΡΙΝΟΙ ΦΑΡΟΙ).

Η Σαπιέντζα, στην οποία ζει μεγάλος αριθμός κρητικών αιγάγρων (κρι-κρι), είναι ενταγμένη στο Δίκτυο Natura 2000 και αποτελεί προστατευόμενη περιοχή. Πολλά ιστορικά γεγονότα έχουν συμβεί σ' αυτή. Να θυμίσουμε μόνο ότι κατά τα "Παρκερικά" (1849-1850) η Μεγάλη Βρετανία ζήτησε να της παραχωρηθεί το νησί μαζί με την Ελαφόνησο, κάτι το οποίο, ευτυχώς, τελικά δεν έγινε.

Ο Γοδεφρείδος Α' Βιλλεαρδουίνος

Ο Γοδεφρείδος Α' Βιλλεαρδουίνος (γαλλικά Geoffrey de Villearduin), ήταν ένας από τους σταυροφόρους της Δ' Σταυροφορίας, που, όπως ξέρουμε, κατέληξε στην άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους (1204).

Ήταν ανιψιός του επίσης σταυροφόρου της Δ' Σταυροφορίας) και χρονογράφου Γοδεφρείδου Βιλλεαρδουίνου.

Γεννήθηκε γύρω στο 1169 στην Καμπανία της Γαλλίας. Δεν ακολούθησε τους άλλους σταυροφόρους, αλλά επιχείρησε να φτάσει για προσκύνημα στην Παλαιστίνη. Μόλις έφτασε στη Συρία, πληροφορήθηκε την άλωση της Κων/πολης και έσπευσε να συναντήσει τους άλλους σταυροφόρους. Ωστόσο, το πλοίο του παρασύρθηκε από σφοδρή τρικυμία και βρέθηκε στη Μεθώνη. Στη διάρκεια του χειμώνα του 1204, ο τοπικός άρχοντας Ιωάννης Καντακουζηνός του ζήτησε να τον βοηθήσει σε μια επίθεση σε γειτονικές περιοχές. Εκείνος δέχτηκε και όντως οι δύο σύμμαχοι πέτυχαν τον σκοπό τους. Τον επόμενο χρόνο, ο Καντακουζηνός πέθανε και ο γιος του, Μιχαήλ, ακύρωσε τη συμφωνία με τον Γοδεφρείδο, ο οποίος, σύμφωνα με τον William Miller "είχε διαπιστώσει το μοιραίο μυστικό πως οι Έλληνες της Πελοποννήσου ήταν γενιά που δεν επιθυμούσε πόλεμο και πως η χώρα τους μπορούσε να κατακτηθεί εύκολα από ένα τολμηρό τμήμα Λατίνων".

Ο αρχηγός της Δ' Σταυροφορίας Βονιφάτιος Μομφερατικός, μετά την κατάληψη του μεγαλύτερου τμήματος της Ελλάδας, πολιορκούσε εκείνη την εποχή το Ναύπλιο. Μόλις έμαθε ότι ο Γοδεφρείδος βρισκόταν στη Μεθώνη, τον κάλεσε να τον βοηθήσει. Πραγματικά, ο νεαρός σταυροφόρος σε έξι ημέρες έφτασε στο στρατόπεδο του Βονιφάτιου, ο οποίος για να τον δελεάσει του πρόσφερε κτίσεις και κτήματα. Όμως μια τυχαία συνάντηση άλλαξε για... νιοστή φορά τον ρου της ιστορίας.

Ο Γκιγιόμ ντε Σαμπλίτ

Ανάμεσα στους άνδρες του Βονιφάτιου, ήταν και ο Γκιγιόμ ντε Σαμπλίτ, παλιός φίλος και συμπατριώτης του Γοδεφρείδου, ο οποίος του περιέγραψε τον πλούτο της χώρας που οι ντόπιοι την αποκαλούσαν "Μορέα".

Να σημειώσουμε εδώ ότι η λέξη "Μορέας" πρωτοβρέθηκε σε έναν κώδικα του 1111 και δεν υπάρχει ομοφωνία για την ετυμολογία της.

Οι δύο φίλοι ζήτησαν από τον Βονιφάτιο, κι εκείνος δέχτηκε να τους δώσει, μια μικρή στρατιωτική δύναμη. Με επικεφαλής τον Γοδεφρείδο, τον Γκιγιόμ ντε Σαμπλίτ, εκατό ιππότες και μερικοί στρατιώτες, ξεκίνησαν από το Ναύπλιο να καταλάβουν την Πελοπόννησο. Θα πίστευε κανείς ότι η προσπάθεια αυτή θα τελείωνε σύντομα και άδοξα. Έγινε όμως ακριβώς το αντίθετο...





Τα κάστρα του Μοριά στα χέρια του Γοδεφρείδου και του Σαμπλίτ

Πρώτη πόλη που έπεσε στα χέρια τους ήταν η Πάτρα. Ακολούθησε η πρωτεύουσα της Ήλιδας, Ανδραβίδα, οι άρχοντες της οποίας μαζί με τους ιερείς που κρατούσαν τις άγιες εικόνες και τον σταυρό ομολόγησαν πίστη στους Φράγκους με τον όρο πως θα σέβονταν τις κτίσεις τους.
Σύντομα και άλλες πόλεις έπεσαν στα χέρια του Γοδεφρείδου και του Σαμπλίτ. Η σημαντικότερη μάχη έγινε στη συνέχεια στον ελαιώνα των Κουντούρων, κοντά στη Μεθώνη, όπου 500-700 Φράγκοι συνέτριψαν τους Έλληνες. Ηρωική αντίσταση πρόβαλε ο άρχοντας Δοξαπατρής Βουτσαράς από το κάστρο του στο Αράκλοβο, στα αρκαδικά βουνά (πιθανότατα στην κορυφή Χρυσούλι του όρους Μίνθη, στα 1.200 μέτρα). Στην αραγονική παραλλαγή του "Χρονικού του Μορέως" αναφέρεται πως κανένας δεν μπορούσε να σηκώσει το ρόπαλό του και πως ο θώρακάς του ζύγιζε 150 λίτρες (μία βυζαντινή λίτρα = 327,456 γραμμάρια), δηλαδή περίπου 49 κιλά!

Στην ιστορία έμεινε και η κόρη του, Μαρία Δοξαπατρή, που για να μην πέσει στα χέρια των Φράγκων, προτίμησε να αυτοκτονήσει πέφτοντας από το κάστρο. Ο Δημήτριος Βερναρδάκης την έκανε ηρωίδα της τραγωδίας "Μαρία Δοξαπατρή". Σύντομα ο Σαμπλίτ αποκαλούνταν από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ' "ηγεμόνας όλης της Αχαΐας", καθώς είχε καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος του Μοριά. Την ίδια εποχή οι Βενετοί έστειλαν στόλο, που κατέλαβε τη Μεθώνη και την Κορώνη, κατανικώντας τις μικρές φραγκικές φρουρές που είχαν τοποθετηθεί εκεί. Όπως γράφει ο William Miller , "Όσο για το λαό, είχε ξεχάσει να πολεμάει, καταπιεζόμενος από τα βάρη και την αδιαφορία ή από διάθεση να αλλάξει δεσπότες". Και ο Βυζαντινός ιστορικός Γ. Ακροπολίτης σημειώνει ότι: "Οι Ευρωπαίοι Έλληνες ήταν ακατάρτιστοι στην άμυνα των φρουρίων και εύκολα έπεφταν στα πόδια κάθε τύραννου" και πως "στον Μοριά υπήρχαν λίγα φρούρια". Σεβόμενοι και τα δικαιώματα των Ελλήνων, οι Φράγκοι έγιναν δεκτοί με θετική διάθεση στις περισσότερες περιοχές.

Ο Σαμπλίτ ξεκίνησε την οργάνωση της ηγεμονίας του. Διόρισε μια επιτροπή από Έλληνες και Λατίνους, με πρόεδρο τον Γοδεφρείδο για να διαιρέσει τον Μοριά σε τιμάρια. Ο ίδιος αναγκάστηκε να φύγει για τη Γαλλία, καθώς ο αδελφός του Λουδοβίκος πέθανε χωρίς να αφήσει απογόνους και έπρεπε να τακτοποιήσει τα κληρονομικά θέματά του στη Βουργουνδία. Στον Γοδεφρείδο άφησε τις βαρονίες της Καλαμάτας και της Κυπαρισσίας και στην Αχαΐα άφησε αντιπρόσωπο τον ανιψιό του. Όμως ο Σαμπλίτ διασχίζοντας την Απουλία πέθανε, όπως και ο ανιψιός του, μετά από λίγο. Έτσι ο Γοδεφρείδος έγινε ηγεμόνας όλης σχεδόν της Πελοποννήσου, μέχρι να έρθει από τη Γαλλία ο πλησιέστερος συγγενής του Σαμπλίτ.

Σε συνέλευση που έγινε στην Ανδραβίδα αποφασίστηκε ο χωρισμός της ηγεμονίας σε 12 βαρονίες, ο τρόπος διακυβέρνησης και όλα τα υπόλοιπα διαδικαστικά θέματα. Ο Γοδεφρείδος κατέλαβε τη Βελιγοστή και το Νύκλι, όπως και τη Λακεδαιμονία (προφανώς τη Σπάρτη). Έμεναν ακόμα σε ελληνικά χέρια η Κόρινθος, το Ναύπλιο, το Άργος και η Μονεμβασιά. Ενώ πολιορκούσε τον Ακροκόρινθο, με τη βοήθεια του Όθωνα ντε λα Ρος, της Αθήνας, δέχτηκε πρόσκληση να μεταβεί στη Ραβένικα (στην κοιλάδα του Σπερχειού) την άνοιξη του 1209, όπου ο αυτοκράτορας Ερρίκος είχε συγκαλέσει συνέλευση, παρλαμά, όπως είναι γνωστή στις ελληνικές πηγές. Εκεί του απονεμήθηκε ο τίτλος του "στρατοπεδάρχη της Ρωμανίας". Επειδή όμως οι Βενετοί είχαν στείλει νέο διοικητή στη Μεθώνη και την Κορώνη, βιάστηκε να γυρίσει πίσω, για να διευθετήσει τις "εκκρεμότητες" με τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία. Έτσι ο Γοδεφρείδος και ο Βενετσιάνος διοικητής του Μοριά συναντήθηκαν το καλοκαίρι του 1209 στη Σαπιέντζα. Στο μοναστήρι των Βενεδικτίνων, που υπήρχε τότε στο νησί, υπογράφτηκε η Συνθήκη της Σαπιέντζας.

Η συνθήκη της Σαπιέντζας

Με τη Συνθήκη αυτή, ο Γοδεφρείδος διέγραψε όλες τις απαιτήσεις του από τη Μεθώνη και την Κορώνη, που το έδαφός τους έφτανε βόρεια σχεδόν ως το Ναβαρίνο (Πύλο). Οι δύο αυτές πόλεις αποτελούσαν για τους Βενετούς "αποθήκη και ειδικό σταθμό εφοδιασμού για τις γαλέρες, τα πλοία και τα σκάφη στο δρόμο τους για την Ανατολή". Επίσης ο Γοδεφρείδος υποσχέθηκε να κατακτήσει όλα τα μέρη που δεν ανήκαν ακόμη σ' αυτόν και να παραχωρήσει το 1/4 από αυτά στους Βενετούς. Επίσης χορήγησε ελευθερία εμπορίου στους Βενετσιάνους σε όλη την επικράτειά του.

Τελικά, μόνο η Μονεμβασιά έμεινε σε ελληνικά χέρια ως το 1249, οπότε, μετά από στενή πολιορκία τριών ετών και αφού οι κάτοικοί της από την πείνα "εφάγασι τους ποντικούς ομοίως τα κατσία (γάτες)", έπεσε στα χέρια των Φράγκων.

Ο ξάδελφος του Σαμπλίτ φτάνει στην Ελλάδα - Το απίστευτο τέχνασμα του Γοδεφρείδου με το οποίο τον παραγκωνίζει

Η συμφωνία παραλίγο να χαλάσει, όταν ένας ξάδελφος του Σαμπλίτ, ο Ροβέρτος, ξεκινά για τον Μοριά, προκειμένου να αναλάβει αυτός την ηγεμονία. Κατά την αναχώρηση του Σαμπλίτ είχε γίνει συμφωνία πως κάθε νόμιμος απαιτητής όφειλε να έρθει στον Μοριά μέσα σε ένα χρόνο και μια μέρα. Αλλιώς οποιαδήποτε απαίτηση θα παραγραφόταν. Ο Ροβέρτος έφτασε στη Βενετία. Εκεί, μετά από συμφωνία με τον Γοδεφρείδο, ο πανούργος δόγης, με διάφορες προφάσεις, δεν τον άφηνε να φύγει. Πέρασαν δύο μήνες, όταν τελικά ο Ροβέρτος μπόρεσε να επιβιβαστεί σε ένα καράβι για τον Μοριά. Ο πλοίαρχός του πήρε εντολή να τον εγκαταλείψει στις ακτές της Κέρκυρας(!) και να ενημερώσει τον Γοδεφρείδο.

Τελικά με ένα απουλικό καράβι, ο Ροβέρτος έφτασε στη Γλαρέντζα (Κυλλήνη), δώδεκα μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας. Μαθαίνοντας ότι ο Γοδεφρείδος ήταν στην Ανδραβίδα, έστειλε αγγελιοφόρο με την παράκληση να του σταλούν άλογα για τη διαδρομή του. Ο αγγελιοφόρος δεν βρήκε τον Γοδεφρείδο στην Ανδραβίδα. Φτάνοντας σ' αυτήν, ο Ροβέρτος έγινε δεκτός από τον φρούραρχο και τους προύχοντες της πόλης με τιμές. Έλαβε από τον φρούραρχο πιστοποιητικό για τον χρόνο άφιξής του στη χώρα. Ο Γοδεφρείδος είχε μετακινηθεί στο Βλισίρι, κοντά στο Κατάκωλο και ακολουθώντας παρελκυστική τακτική, δέχτηκε τελικά τον Ροβέρτο στη Λακεδαιμονία μετά τη λήξη της προθεσμίας. Εκεί συνήλθε συνέλευση των Βαρόνων για να εξετάσει τους τίτλους του απαιτητή. Η συνέλευση έκρινε ότι η προθεσμία είχε λήξει πριν από δύο εβδομάδες και ο Ροβέρτος είχε χάσει τα δικαιώματά του. Έτσι ο ξάδελφος του Σαμπλίτ, αφού δεν δέχτηκε να παραμείνει στον Μοριά, επέστρεψε στη Γαλλία.

Η αλήθεια είναι ότι οι βαρόνοι προτιμούσαν σαφώς να αναλάβει την ηγεμονία ο θαρραλέος και πανούργος Γοδεφρείδος παρά ο νεαρός, άπειρος και με πλήθος άπειρων ακολούθων Ροβέρτος.

Έτσι ο Γοδεφρείδος Α' Βιλλεαρδουίνος από ναυαγός στη Μεθώνη έγινε κύριος όλης της Πελοποννήσου, καθώς το 1210 κατέλαβε την Κόρινθο και λίγο αργότερα, με τη βοήθεια των Βενετών, το Ναύπλιο και το Άργος.

Ο πάπας Ιννοκέντιος Γ' τον είχε ήδη αναγνωρίσει ως "ηγεμόνα της Αχαΐας" από το 1209.

Επίλογος με... ερωτήματα

Η Συνθήκη της Σαπιέντζας είναι γνωστή σε όλη την Ευρώπη: Treaty of Sapienza, Trattato di Sapienza, Traite de Sapienza, εκτός από την Ελλάδα, την οποία και αφορούσε και στην οποία υπογράφτηκε. Ούτε και η Σαπιέντζα είναι γνωστή στους περισσότερους. Μήπως θα πρέπει στα σχολικά βιβλία ιστορίας να προστεθεί, έστω και μία σελίδα, για το σημαντικό αυτό γεγονός    ;
Από την άλλη πλευρά, η Σαπιέντζα εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του (1830). Όλα αυτά τα χρόνια ασχολήθηκε κάποιος επίσημος φορέας με τον ακριβή εντοπισμό του μοναστηριού των Βενεδικτίνων και την οικοδόμηση κάποιου κτίσματος που να το θυμίζει;
Καλό το Δίκτυο Natura 2000, εξαιρετική η κήρυξη του νησιού ως προστατευόμενη περιοχή, αλλά μήπως θα ήταν εξίσου καλό να γίνει η Σαπιέντζα επισκέψιμη ως ιστορικός χώρος;
Και αν όχι το κράτος, μήπως ο Δήμος Πύλου-Νέστορος στον οποίο υπάγεται το νησί, σκέφτεται να αναλάβει κάποια σχετική πρωτοβουλία;

Πολύ φοβόμαστε ότι τίποτα από αυτά δεν θα γίνει...

Πολύτιμα στοιχεία γι' αυτό το άρθρο αντλήσαμε από το βιβλίο του William Miller "Η Φραγκοκρατία στην Ελλάδα", ελληνική  έκδοση 1990.



http://www.protothema.gr/stories/article/649410/1209-i-sunthiki-tis-sapiedzas-kai-to-moirasma-tou-moria-anamesa-se-venetous-kai-fragous/