Τρίτη 4 Σεπτεμβρίου 2012
Το απαγορευμένο βίντεο των Ελλήνων Αρχαιολόγων: Χωρίς παρελθόν, δεν υπάρχει μέλλον!
Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο απαγόρευσε να παιχτεί στην τηλεόραση το σποτ των Ελλήνων αρχαιολόγων.
Ας το παίξουν όλα τα μπλογκς κι ας το διασπείρουμε μεταξύ μας για να το μάθουν όλοι παρακάμπτοντας την εξουσία που ξεπουλά τη χώρα κι αφήνει να αλωνίζουν οι πάσης φύσεως κλέφτες στην επικράτεια της.
Το βίντεο συνοδεύεται από ένα μήνυμα της Δήμητρας Κουτσούμπα, μέλους του ΣΕΑ και πρόεδρο του ΔΣ ΥΓ.
Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο τάχθηκε κατά της προβολής από την τηλεόραση του τηλεοπτικού σποτ του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων που γυρίστηκε στο πλαίσιο της διεθνούς καμπάνιας του για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. (σ.σ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το βίντεο είναι σπουδαίο και απόλυτα εύστοχο.
Βέβαια, είναι πολύ καλό για την ελληνική τηλεόραση.) Σας έχει τύχει ποτέ να αισθάνεστε ότι ζείτε μια εξωπραγματική στιγμή, μια στιγμή που ενώ είστε εκεί είναι σαν να μη βρίσκεστε στη θέση σας, αλλά να πετάτε σαν ένα πουλί και να βλέπετε τον εαυτό σας από ψηλά και να πιστεύετε ότι όσα διαδραματίζονται υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν ;
Έτσι ακριβώς αισθάνθηκα καθισμένη στα πρώτα έδρανα πίσω από το τραπέζι του ΚΑΣ, καθώς υποβλήθηκα σε ένα νέου τύπου μαρτύριο, το μαρτύριο μην πεις αυτά που πραγματικά πιστεύεις, δείξε την καλή σου διαγωγή όσο κι αν εδώ μέσα ποδοπατούν τη λογική. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή… Εν αρχή ην η διεθνής καμπάνια του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς από τις περικοπές σε κονδύλια και προσωπικό.
Η καμπάνια ξεκίνησε μετά το χτύπημα στο παλαιό Μουσείο της αρχαίας Ολυμπίας, τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υποβάθμισης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, της μη αναγνώρισης του αναντικατάστατου της πολιτιστικής κληρονομιάς, της άγνοιας κινδύνου που οδηγούσε τον πρώην Υπουργό ΥΠΠΟΤ κο Γερουλάνο να επαίρεται (σε εγχώρια και διεθνή μίντια) ότι το Υπουργείο του λειτουργεί με τον μισό προϋπολογισμό.
Επειδή οι αρχαιολόγοι που εργαζόμαστε στο Υπουργείο Πολιτισμού αναγνωρίζουμε ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν γίνεται για μας, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας, θελήσαμε να γυρίσουμε ένα τηλεοπτικό σποτ με το απλό μήνυμα ότι η ίδια η κοινωνία πρέπει να ευαισθητοποιηθεί για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, της ίδιας της ιστορίας της, κόντρα στις σειρήνες «τώρα κρίση έχουμε, λεφτά για μάρμαρα θα δίνουμε»;
Το σενάριο πάει κάπως έτσι: ένα κοριτσάκι επισκέπτεται με τη μητέρα του το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, απομακρύνεται από κοντά της, περιφέρεται στις αίθουσες του Μουσείου, βρίσκεται μπροστά στην Κόρη Φρασίκλεια, υπάρχει μια κρυφή συνομιλία μεταξύ τους, το κοριτσάκι χαμογελά. Ένα χέρι απότομα τραβά το κορίτσι σαν να το απαγάγει. Πέφτει καρτέλα: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ. Στην επόμενη σκηνή, το κορίτσι είναι στη θέση του, λείπει όμως από τη βάση της η Φρασίκλεια, που τελικά έχει «απαχθεί».
Επόμενη καρτέλα : ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Και καταλήγει: Τα μνημεία δεν έχουν φωνή, εσύ έχεις. Ο συμβολισμός εύληπτος: το κοριτσάκι συμβολίζει το μέλλον, το άγαλμα συμβολίζει το παρελθόν, την ιστορική μνήμη. Αν σου στερήσουν το παρελθόν, θα πρέπει να πονέσεις σαν να σου στερούν το μέλλον. Οι φιλόξενες αίθουσες του Μουσείου (στην πρώτη σκηνή) έχουν γίνει απόκοσμες (στην τελευταία σκηνή) για να είναι προφανές ότι η σκηνή απαγωγής του κοριτσιού και του αγάλματος είναι συμβολική. Η προβολή του σποτ στην τηλεόραση απαγορεύτηκε χτες από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (κατά πλειοψηφία).
Δεν ξέρουμε ακόμη την επίσημη αιτιολογία ή το τελικό «σκορ» υπέρ-κατά, άλλωστε ήταν αργά και οι δημοσιογράφοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την αίθουσα. Αυτά που γνωρίζουμε όμως είναι οι ερωτήσεις που έγιναν στα μέλη του ΔΣ που παραβρέθηκαν στη συνεδρίαση για να παρουσιάσουν το σποτ. Ούτε λίγο ούτε πολύ τα μέλη του ΚΑΣ που πήραν το λόγο είχαν «διαβάσει» μόνο την κυριολεξία της εικόνας (βία στο παιδί, εξαφάνιση αγάλματος, δεν υπάρχουν φύλακες στην αίθουσα -sic!…) και είχαν «δει» το ανάποδο μήνυμα. Τον διασυρμό της χώρας, το μήνυμα ότι στα ελληνικά μουσεία ο καθένας μπορεί ανενόχλητος να κλέψει ένα άγαλμα ή να απαγάγει ένα παιδί (θυμήθηκα το μπαμπά μου, που πίστευε ότι οι δίσκοι του heavy metal αν παιχτούν ανάποδα μεταδίδουν σατανιστικά μηνύματα, αλλά ο μπαμπάς μου τουλάχιστον δεν μυρίζει μούχλα και καμαρίλα, αφήστε που μου μαθε να λέω την αλήθεια κι αυτό με κυνηγάει σε όλη μου τη ζωή…). Αιώνες συμβολισμού στην τέχνη έχουν πάει περίπατο, τα πάντα είναι «κυριολεκτικά».
Επίσης, αλγεινή εντύπωση τους προξένησε το γεγονός ότι το μήνυμα είναι σοκαριστικό, μιας και η κοινωνία που ζούμε είναι αγγελικά πλασμένη κι όταν με απειλή όπλων έδεσαν τη φύλακα και άδειασαν το παλαιό Μουσείο της Ολυμπίας, δεν αισθανθήκαμε όλοι σοκαρισμένοι αλλά απολύτως ψύχραιμοι συνεχίσαμε να πίνουμε το τσάι μας. Ούτε είναι ευρέως διαδεδομένο στην κινηματογραφική παιδεία (και στην τηλεοπτική μας εποχή) το εύρημα μιας δυνατής εικόνας που τραβάει την προσοχή προκαλώντας ένα έντονο συναίσθημα για να μπορέσει να περάσει το μήνυμα που θέλει.
Όλα αυτά διανθισμένα με πολλή ξινίλα για το ότι δεν είναι μόνο ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων που ενδιαφέρεται για την πολιτιστική κληρονομιά –μα δεν απαγόρευσε ο ΣΕΑ σε όλους τους υπόλοιπους να βγάλουν άλλα 10 σποτ και 200 αφίσες για το ίδιο θέμα, το ΚΑΣ απαγόρευσε στον Σύλλογο να προβάλλει το μήνυμά του! Πράγματι, το συγκεκριμένο μήνυμα και τηλεοπτικό σποτ θα μπορούσε και θα έπρεπε να ήταν παραγωγή του ίδιου του Υπουργείου Πολιτισμού (νυν Γραμματείας), που γνωρίζει πολύ καλά την αύξηση των λαθρανασκαφών σε όλη τη χώρα, που έχει ευθύνη για την προστασία της κληρονομιάς, που θα ‘πρεπε να έχει ως πρώτο μέλημα να διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη σε αυτή την παράξενη (να το πω κομψά) εποχή.
Σε μια άλλη χώρα, όχι πολύ διαφορετική από τη δική μας, το Ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε το ίδιο καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού ενάντια στην αρχαιοκαπηλία, παρουσιάζοντας σημαντικά αγάλματα από Μουσεία της Ιταλίας με κάποια μέλη τους να έχουν εξαφανιστεί (παραποίηση αρχαιοτήτων και ασέβεια στα μνημεία, άραγε;). Ακόμη και στη δική μας χώρα, η εξαίρετη περιοδική έκθεση «Αρχαιοκαπηλεία ΤΕΛΟΣ» που παρουσιάζεται και αυτές τις μέρες στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, δεν διστάζει να δείξει αγάλματα με καλυμμένα μάτια, ή μέσα σε σακιά, δείχνοντας τη βία που συνιστά η αρχαιοκαπηλεία (ευτυχώς πήρε έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσείων, χωρίς να θεωρηθεί σοκαριστική).
Αν δεν θεωρήσουμε λοιπόν ότι άνθρωποι εγγράμματοι δεν γνωρίζουν την έννοια της καλλιτεχνικής σύμβασης ή του συμβολισμού, τι μένει; Η «κατηγορία» ότι το τηλεοπτικό μήνυμα του ΣΕΑ ήταν «πολιτικό» -και ως γνωστόν δεν επιτρέπεται να μπλέκονται οι αρχαιότητες με πολιτικά παιχνίδια (εξαιρούνται οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες μάλλον). Ωχ, μας πιάσανε! Πράγματι, το μήνυμα ήταν πολιτικό: Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον. Όχι κομματικό, όχι συνδικαλιστικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Γιατί είναι όντως πολιτικό θέμα το αν προστατεύεις και πώς την πολιτιστική κληρονομιά, το αν θεωρείς ότι η κοινωνία είναι κοινωνός αυτής της προστασίας, ή το αν κλείνεσαι στο καβούκι σου, διεκπεραιώνεις τα έγγραφα που σου ζητάνε για αν είσαι «παραγωγικός» υπάλληλος και δεν ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουνε, περιμένοντας ότι όσο πιο λίγο ενοχλείς τόσο λιγότερο θα σε ενοχλήσουν.
Είναι πολιτικό θέμα εντέλει, αν έχεις άποψη για το αντικείμενο της εργασίας σου όντας δημόσιος υπάλληλος, αν πιστεύεις ότι η παραγω γή πολιτισμού σε αυτή τη χώρα δεν είναι κάτι που τέλειωσε το 1830, αν πιστεύεις (και το κάνεις πράξη) ότι ο πολιτισμός χρειάζεται στην ολότητά του πνοή και ορμή και μπορεί να αλλάξει την κοινωνία, την οικονομία, τον κόσμο ολόκληρο. Πράγματι, πρόκειται για μια βαθιά πολιτική διαφωνία. Κι αυτή είναι που ενοχλεί. Και μια βαθιά υποκρισία, όμως. Για όλους αυτούς που κατηγορούν όποιον έχει αιτήματα που αφορούν το μισθό του ως «συνδικαλιστική συντεχνία», όταν όμως ένας Σύλλογος πάει να μιλήσει για το περιεχόμενο της δουλειάς του, τότε του το απαγορεύουν. Γιατί αυτό, είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Γιατί αν μαθευτεί ότι τα αρχαία κινδυνεύουν (από το σποτ του ΣΕΑ θα μαθευτεί, γιατί δεν το ‘μαθε ο κόσμος όλος όταν κλέψανε την Πινακοθήκη μες στη μέση της Αθήνας…), πώς θα προχωρήσουμε στις επόμενες εφεδρείες, απολύσεις, εξωθήσεις ;
Οι αρχαιολόγοι είναι «καλοί» όταν μπορούν να γίνονται εύκολος στόχος: οι κολλημένοι, οι άρρωστοι, οι παρωχημένοι, που βάζουν εμπόδια στην «ανάπτυξη» του τόπου (λέγε με: τσιμέντο να γίνει και το φυσικό και το πολιτιστικό περιβάλλον). Τότε, όποτε θέλουμε τους βγάζουμε μπροστά (άμα χρειάζεται μια εργολαβία να καθυστερήσει τάχα μου για να ζητήσει παραπάνω λεφτά από το δημόσιο: φταίνε οι αρχαιολόγοι) κι όταν δεν χρειάζεται τους κάνουμε πέρα (όταν εγκαθιστούμε ξενοδοχεία, λιμάνια, δρόμους, ανεμογεννήτριες, Ολυμπιακά έργα μέσα ή δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, τότε είναι περιττοί).
Ποιος ο λόγος λοιπόν να χαλάσουμε στην κοινωνία την εικόνα των «χρήσιμων ηλίθιων» που έχουμε εντέχνως καλλιεργήσει επί χρόνια; Δεν αξίζει, παρά μόνο για την ιστορία, να αναφερθούμε σε παρατηρήσεις περί εικόνων άσκησης βίας σε παιδιά και της σχετικής νομοθεσίας, μιας και το αρμόδιο ΕΣΡ είχε ήδη εγκρίνει το σποτ από τη σκοπιά της νομοθεσίας αυτής (όπως έχει εγκρίνει και πολύ πιο «βίαια» σποτ της UNICEF, της Διεθνούς Αμνηστίας κ.λπ.) και είχε κατανοήσει το νόημά του, αφού έδινε άδεια να προβληθεί δωρεάν ως τηλεοπτικό μήνυμα που «ευαισθητοποιεί την κοινή γνώμη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς».
Όπου όμως δεν φτάνει η λογοκρισία του ΕΣΡ, φτάνει η υποκρισία του ΚΑΣ… Κα Πρόεδρε του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και ΓΓ Πολιτισμού κα Μενδώνη, κάντε κάτι καλό για το κύρος του Συμβουλίου. Τουλάχιστον γράψτε στην αιτιολογία απόρριψης στου σποτ το ότι «εμπεριέχει πολιτικό μήνυμα».
Έτσι τουλάχιστον θα γλιτώσετε τα παρόντα μέλη του ΚΑΣ από το να πρέπει να υπερασπιστούν την έλλειψη καλλιτεχνικής παιδείας που επιμελώς εμφάνισαν για τις ανάγκες αυτής της απόφασης. Ζητώ δημόσια συγνώμη από όλους τους συντελεστές του σποτ, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, μέλη και φίλους του ΣΕΑ, που δούλεψαν αφιλοκερδώς και με όλη τους την καρδιά για να δημιουργηθεί ένα τόσο άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα χωρίς λεφτά και χωρίς ανταλλάγματα. Για τη χαρά της δουλειάς και γιατί πίστεψαν ότι με αυτόν τον τρόπο βοηθούσαν σε έναν κοινό σκοπό. Κοινό για ποιους ; αναρωτιέμαι πλέον…
Δέσποινα Κουτσούμπα
μέλος του ΣΕΑ και Πρόεδρος του ΔΣ ΥΓ.
μέλος του ΣΕΑ και Πρόεδρος του ΔΣ ΥΓ.
Όλα τα παραπάνω απηχούν προσωπικές απόψεις (γι΄ αυτό άλλωστε και είναι ενυπόγραφα) και όχι τις απόψεις κάθε μέλους του ΔΣ του Συλλόγου, μέλη που και εγγράμματα είναι και τις απόψεις τους μπορούν να διακινήσουν προφορικά ή γραπτά.
Μια Δευτέρα στην Συρία…
Τι συμβαίνει μια «τυπική Δευτέρα» στην χώρα που επηρεάζει άμεσα τις εξελίξεις στην Ελλάδα;
Το έλλειμμα της πληροφόρησης για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Μέση Ανατολή και στις Μεσογειακές χώρες της Αφρικής, είναι τεράστιο ση χώρα μας! Ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει, μιας και οι «διαμορφωτές» της κοινής γνώμης, ασχολούνται με το θέμα, σ επίπεδο εικόνων, όποτε υπάρχει εκατόμβη νεκρών! Ή όποτε θέλουν να δείξουν τις ευαισθησίες τους απέναντι σε πολιτικές που επιβάλουν τρίτες χώρες!
Η κατάσταση, παρά το γεγονός ότι έχει άμεσο αντίκτυπο στην Ελλάδα, που είναι η πιο κοντινή χώρα της Ε.Ε. στην περιοχή, δεν φαίνεται να απασχολεί δεόντος τα ΜΜΕ στη χώρα μας! Στο διαδίκτυο, γίνεται κυριολεκτικά «χαμός» από άρθρα και αναλύσεις σχετικά με το πώς μπορεί να επηρρεάσει η κατάσταση αυτή την Ελλάδα, ειδικά σε σχέση με την Τουρκία! Μια χώρα με την οποία μπορούμε να οδηγηθούμε σε πολεμική σύρραξη, αν κάποιες αρνητικές παράμετροι, αρχίσουν να τέμνονται!!!Ετσι, τα «παραδοσιακά» ΜΜΕ, αποφεύγουν να ασχοληθούν με τις προεκτάσεις αυτού του θέματος, ως ο διάβολος το λιβάνι!Αντλώντας λοιπόν, πληροφορίες από τον διεθνή Τύπο, πάμε λοιπόν να δούμε τι συνέβη μια «τυπική Δευτέρα» στη Συρία και στις γύρω περιοχές!Κορυφαίος κυβερνητικός εκπρόσωπος της συριακής κυβέρνησης, ο κ. Omran al-Zoubi, δήλωσε σε τηλεοπτική συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα, ότι ο αυξανόμενος αριθμός των προσφύγων οι οποίοι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα του, λόγω των πολεμικών συγκρούσεων «μπορεί να επανέλθει ανά πάσα στιγμή».Επιτέθη συγχρόνως στους προέδρους της Αιγύπτου και της Τουρκίας για την στάση την οποίαν τηρούν διατηρώντας την πολεμική δραστηριότητα μέσα στο έδαφος της Συρίας εξοπλίζοντας τους λεγόμενους αντικαθεστωτικούς μισθοφόρους και μέλη των ειδικών δυνάμεων των χωρών τους, για να διατηρούν τις πολεμικές ενέργειες μέσα στο έδαφος της Συρίας. Οι παρατηρήσεις αυτές του κυβερνητικού εκπροσώπου της Συρίας, ήταν ένα σημάδι, ότι η διεθνής καταδίκη της κυβέρνησης Άσαντ μπορεί να διαπερνά τη Συρία αρκετά για να ανησυχήσει την ηγεσία της, γύρω από τον πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ.Ο Omran al-Zoubi, υπουργός των πληροφοριών της Συρίας, κατηγόρησε τον Πρόεδρο της Αιγύπτου κ. Mohamed Morsi, ότι σε μια ισλαμική εορτή η οποία εορτάζεται στην περιοχή, ως πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος της Αιγύπτου, είναι ένα τυφλό όργανο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, ακριβώς όπως αυτός τον οποίον αντικατέστησε, τον κ.Χόσνι Μουμπάρακ.«Η γενειάδα είναι η μόνη διαφορά», δήλωσε ο κ. Zoubi, δηλώσεις τις οποίες μετέδωσε η κρατική τηλεόραση της Συρίας, συμπληρώνοντας ότι ο κ. Morsi κατά την διάρκεια του κινήματος της “Αραβικής άνοιξης” στην Αίγυπτο, είχε διεξάγει μια αιματηρή καταστολή σε μια νόμιμη κίνηση για την δημοκρατία. Ο κ. Zoubi μίλησε για την ημέρα των εκθέσεων, ότι η βία εξαπλώνεται κοντά στην πρωτεύουσα της Συρίας, την Δαμασκό.Η τρίτη βόμβα σε λιγότερο από μία εβδομάδα εξερράγη σε μια προαστιακή γειτονιά η οποία κατοικείται από μέλη των χριστιανικών μειονοτήτων Druse, σκοτώνοντας πέντε ανθρώπους.Και οι δύο ομάδες (σουνίτες – αλαουίτες) έχουν σκεφτεί να σταθούν σχετικά ουδέτερες στη συνεχιζόμενη πολεμική σύγκρουση, η οποία έχει κυρίως τον “πυρήνα” της στην προσπάθεια “θρησκευτικής επικράτησης” της σουνιτικής μουσουλμανικής πλειοψηφίας επί των μελών της αίρεσης των Αλεβιτών, μία μειονότητα η οποία στηρίζει την οικογένεια Assad», και οι οποίοι κυριαρχούν πλήρως στον στρατό.Οι μάρτυρες της βομβιστικής ενέργειας, είπαν ότι, δεκάδες άνθρωποι τραυματίστηκαν στην έκρηξη, και ότι τρία πυροσβεστικά οχήματα και ασθενοφόρα ανταποκρίθηκαν αρκετές φορές και ικανοποιητικά στην κατάσταση.Τουλάχιστον δύο χριστιανοί άνδρες, μια χριστιανή γυναίκα και ένα μικρό παιδί ήταν μεταξύ εκείνων οι οποίοι σκοτώθηκαν, είπαν οι πενθούντες συγγενείς στο τοπικό νοσοκομείο.Την περασμένη Τρίτη, ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο στο ίδιο προάστιο, Jaramana, σκότωσε δύο άνδρες, και ειπώθηκε από ορισμένους κατοίκους της περιοχής, ότι ανήκαν στις προ-Άσαντ παραστρατιωτικές ομάδες οι οποίες είναι γνωστές ως Shabiha.Την επόμενη νύχτα, μια βόμβα εξερράγη στην κηδεία των δύο χριστιανών ανδρών, σκοτώνοντας περισσότερα από δώδεκα άτομα και τραυματίζοντας πάνω από 50.Μετά από την έκρηξη της Δευτέρας (03/09/2012), ακτιβιστές και κάτοικοι, εικάζουν σχετικά με την πιθανότητα, τα μέλη της ένοπλης αντιπολίτευσης, μια χαλαρής συμμαχίας, γνωστής ως το “Free” του συριακού στρατού, να είχαν επιτεθεί στην Druse και τους Χριστιανούς, εξ αιτίας της δήθεν υποστήριξή τους, προς την κυβέρνηση Άσαντ.Άλλοι είπαν ότι οι δυνάμεις του προέδρου Άσαντ «φύτευσαν» τις βόμβες με σκοπό να δυσφημίσουν την αντιπολίτευση και τους παραστρατιωτικούς, συγχρόνως όμως και να επιστήσει την προσοχή των Druse και των Χριστιανών στην υποστήριξή τους στον αγώνα στο πλευρό του προέδρου.«Ζούμε ανάμεσα σε ένα βράχο και μια σκληρή θέση», είπε ένα 50χρονος κάτοικος της Jaramana ο οποίος έδωσε το όνομά του ως Αμπού Fadi, ο οποίος ταλαντεύεται μεταξύ δύο θεωριών. «ή η κυβέρνηση θέλει να πολεμήσει τους σουνίτες, ή οι σουνίτες επιζητούν την βίαια πτώση του καθεστώτος.”Ο κ. Mahed, ένα 40χρονος Druse ο οποίος εργάζεται για την κυβέρνηση, στον δρόμο όπου η βόμβα εξερράγη, δήλωσε ότι ως επί το πλείστον οι χριστιανοί Druse και οι γείτονές του: «Δεν συμμετέχουν σε οποιαδήποτε αντι-Άσαντ δραστηριότητα. Θέλουμε να ζήσουμε σε ειρήνη. Αισθάνομαι, όμως, ότι πάρα πολλοί εκτός της χώρας ασχολούνται με τον πόλεμο της χώρας».Εάν η κατάσταση επιδεινωθεί, ο κ. Mahed είπε, θα φύγει στην ιδιαίτερη πατρίδα του σε μια περιοχή της νότιας Druse της Συρίας, επειδή “η Jarmana από εδώ και στο εξής, θα είναι ένα πεδίο μάχης μεταξύ πολλών αιρέσεων, στην κορυφή ενός θρησκευτικού πολέμου, ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και ένοπλες ομάδες. ”Στην πόλη της Χομς, είναι υπό πολιορκία από δυνάμεις οι οποίες πρόσκεινται στον Άσαντ για περισσότερες από 70 ημέρες, μαχητές-μισθοφόροι οι οποίοι, επιδιώκουν την αποπομπή του προέδρου Άσαντ. Μάρτυρες ανέφεραν ότι η πολεμική αεροπορία του προέδρου Άσαντ επιτέθηκε σε θέσεις ανταρτών στην Al Bab, ένα προάστιο του Χαλεπίου, ακόμη ένα άλλο αστικό πεδίο μάχης. Το συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μια ομάδα η οποία έχει την βάση της στη Βρετανία, υπολογίζει ότι συνολικά περισσότεροι από 100 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε αυτή την επίθεση και σε άλλες συγκρούσεις σε όλη τη χώρα τη Δευτέρα (03/09/2012), γεγονός που την καθιστά, μέτρια θανατηφόρα ημέρα στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.Ο παντοδύναμος Λιβανέζος στρατηγός υπεύθυνος Γενικής Ασφαλείας του Λιβάνου από το 1998 έως το 2005, κ. Jamil Sayyed, διαμένων μόνιμα στην Βηρυτό, στο διαμέρισμά του στα νότια προάστια της Βηρυτού, μονίμως δε προστατευόμενος από τους στρατιώτες της Γενικής Ασφάλειας του Λιβάνου, δηλώνει στην εφημερίδα Le Figaro:«Η κατάρρευση της Συρίας θα ήταν μια καταστροφή. Σε αντίθεση με ότι είπε η δυτική προπαγάνδα και των κρατών του Κόλπου, με την δορυφορική τηλεόραση, και τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης, η Συρία έχει ένα συγκροτημένο κράτος και σας διαβεβαιώ ότι η κατάσταση εκεί είναι ισχυρή.Αυτό το οποίο πρίν δεκαοκτώ μήνες είχαμε προβλέψει, δηλ, την επικείμενη ανατροπή της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ-Άσαντ, σήμερα βλέπουμε ότι δεν επαληθεύεται, και ο Μπασάρ αλ-Άσαντ είναι ακόμα στη θέση του.Ξέρετε πολλά κράτη, τα οποία βρίσκονται στην ίδια κατάσταση, να έχουν αντισταθεί;Η Συρία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή παγκόσμια επίθεση των μέσων ενημέρωσης, εχθρότητας από όλους τους γείτονές της, της παρέμβασης των αραβικών χωρών του Κόλπου, οι οποίες ξοδεύουν απεριόριστα οικονομικούς πόρους για να βοηθήσουν τους επαναστάτες με τον εξοπλισμό τους.Η συριακή κυβέρνηση δεν προσπάθησε, και ποτέ δεν ήθελε να συμμορφωθεί με τις προσταγές των Αμερικανών στην περιοχή, τόσο για το παλαιστινιακό ζήτημα, όσο και στην υποστήριξη των κινήσεων αντίστασης της Χεζμπολάχ και της Χαμάς, για την εισβολή στο Ιράκ, είτε στη στενή σχέση της με το Ιράν.Αυτό σημαίνει αυτόματα σε κύκλους στην Αμερική, ότι είναι ένα κράτος-ταραχοποιός, και συνεπώς την ίδια πολιτική θα ακολουθούν τόσο η Γαλλία όσο και η Αγγλία!Εχει αρχίσει ένας αγώνας να καταστρέψουν το κράτος της Συρίας κι αυτό επιτυγχάνεται μέσω της συνεργασίας των μοναρχιών, που συμπλέουν με την Ουάσιγκτον.Πάντως η Ρωσία του Πούτιν δεν δείχνει να είναι διαθέσιμη να εγκαταλείψει τον ιστορικό της σύμμαχο, την Συρία». Πηγές :
1. http://www.lefigaro.fr/international/2012/09/02/01003-20120902ARTFIG00120-sayyed-l-ecroulement-de-la-syrie-serait-catastrophique.php
2. http://www.nytimes.com/pages/world/index.html
Λάζαρος Ελευθεριάδης
aegeantimes.gr
| ||
Ποιοι ζούσαν στην Μικρά Ασία πριν από τους Τούρκους;
O Τούρκος αρχαιολόγος Δρ Gorkem Kökdemir που ίσως δεν “θέλει” να γνωρίζει ποιοι ζούσαν στην Μικρά Ασία πριν από τους Τούρκους…Ας δει το παρακάτω!
Δόλια η δήθεν έρευνα για οφειλές από τις “Γερμανικές αποζημιώσεις”. Αποσιωπούν το “κατοχικό δάνειο” που ανέρχεται σε 510 δις Ευρώ (σύμφωνα με αναλυτή της BnP)!
Τι οφείλει η σημερινή Γερμανία προς την Ελλάδα. Οφειλές που αποδέχονται γερμανοί αναλυτές και το Spiegel, αποτιμούν Γάλλοι οικονομολόγοι, προσπαθούν να τα αποσιωπήσουν οι “ντόπιοι” την ίδια στιγμή που εξοντώνουν τον Ελληνικό λαό και εκποιούν την χώρα.
Μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλεί η απότομη αφύπνιση του πολιτικού κόσμου σχετικά με τις Γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις (η είδηση εδώ) η οποία έχει απασχολήσει πολλάκις στο παρελθόν, ενώ ακόμα και αν υπάρξει δικαίωση τα όποια ποσά θα είναι απείρως μικρότερα, από την πραγματική οφειλή, την τεκμηριωμένη οφειλή της Γερμανίας που προκάλεσε την οικονομική καταστροφή της χώρας σε βάθος δεκαετιών. Το περιβόητο “κατοχικό δάνειο” που ουδείς τολμά να φέρει ως θέμα, διότι απλούστατα δεν είναι ούτε “ηθικό”, ούτε “πολιτικό” αλλά καθαρά οικονομικό. Με συγκεκριμένη εκτίμηση, αποτίμηση και διαδικασία διεκδίκησης.
Οι “πολεμικές αποζημιώσεις” βλέπετε, προσπαθούν να αποτιμήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές σε σημερινούς χρηματοοικονομικούς όρους, με άθλια δεδικασμένα διεθνώς που συνοδεύονται από “συγγνώμη”, χτύπημα στην πλάτη και “για όλα έφταιγαν οι ναζί”. Σκληρή η αλήθεια, αλλά μόνον το χρήμα έχει διαχρονική αξία και νόμους υπεράνω “ηθικής”. Ας επιστρατεύσουν λοιπόν οι κυβερνώντες την ηθική τους γιατί είναι το μόνο όπλο που θα τους οδηγήσει στο να κάνουν σωστά την δουλειά τους.
ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΙΚΩΝ “ΔΑΝΕΙΩΝ”
Υπερβαίνει τα 510 δις € για τη Γερμανία
(υπολογίζεται με 2,5% επιτόκιο από το 1946, οπότε κατέστησαν ληξιπρόθεσμα κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης στο Παρίσι το 1946)
Του Δημοσθένη Κούκουνα
Επειδή κατά περιόδους έχουν λεχθεί πολλά για τα κατοχικά δάνεια και ιδιαίτερα για το ύψος που αντιπροσωπεύουν, θα ήταν πολύ χρήσιμο να γίνει ένας αντικειμενικός – επιστημονικός θα έλεγα – υπολογισμός, ώστε να γνωρίζουμε το πραγματικό ποσόν, φυσικά υπό την προϋπόθεση ότι το ζήτημα αυτό είναι υπαρκτό και η ελληνική αξίωση για την αποπληρωμή τους ρεαλιστική. Το καθήκον αυτό επαφίεται σε πιο ειδικούς οικονομολόγους και είναι όλως ατυχές που μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ένας αρμόδιος οιασδήποτε βαθμίδας να το πράξει ή ένας υπεύθυνος πολιτικός να αναθέσει σε μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων μια εμπεριστατωμένη μελέτη.
Μετά την Απελευθέρωση ο αρμόδιος θεσμικός φορέας, η Τράπεζα της Ελλάδος, βάσει των σχετικών λογαριασμών που τηρούσε, προσδιόρισε το σύνολο των καταβολών που δόθηκαν από την αρχή στους κατακτητές σε όλο το διάστημα της Κατοχής. Το συνολικό ποσόν που αφορά τη Γερμανία ανέρχεται σε 1.617.781.093.648.819 δρχ. και στην Ιταλία σε 220.479.188.480 δρχ. Μετά την αφαίρεση των κατά τα διεθνή νόμιμα εξόδων κατοχής, όπως αυτά συμφωνήθηκαν με τους κατακτητές, η μεν Γερμανία έλαβε πέραν αυτών ως προκαταβολές 1.530.033.302.528.819 δρχ. και η Ιταλία αντίστοιχα 157.053.637.000 δρχ.[1]
Αυτά τα τελευταία ποσά είναι ακριβώς τα λεγόμενα κατοχικά δάνεια, που θα έπρεπε – κατά τις συμφωνίες Μαρτίου 1942 και Δεκεμβρίου 1942 – να επιστραφούν με τη λήξη του πολέμου. Αυτό είναι το κεφάλαιο του κατοχικού δανείου σε ονομαστική αξία και αυτή ήταν η βάση για να υπολογισθεί η οφειλή όταν θα γινόταν η εξόφληση, διότι το ακριβές ποσόν πρέπει να εξαχθεί με το μέτρο της τιμαριθμικής δραχμής. Εδώ τώρα τίθεται το ζήτημα ποιος είναι ο κανόνας του προσδιορισμού της.
Η Τράπεζα της Ελλάδος, προκειμένου να έχει την εποχή εκείνη μια αρχική εκτίμηση, χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αντιστοίχισης στην τιμή της χρυσής λίρας. Προσδιορίστηκε έτσι ότι η συνολική οφειλή της Γερμανίας ως προς τα κατοχικά δάνεια ανερχόταν σε 3.670.610 χρυσές λίρες, της δε Ιταλίας σε 835.616 χρυσές λίρες[2].
Εκ πρώτης όψεως η μέθοδος αυτή φαίνεται λογική, πλην όμως δεν είναι αντιπροσωπευτική, διότι η επίσημη τιμή της χρυσής λίρας ήταν διαφορετική από την ανεπίσημη – και φυσικά ήταν χαμηλότερη. Πέραν αυτού, η συμφωνία που επέβαλαν οι κατακτητές δεν όριζε συγκεκριμένη μέθοδο αποτιμαριθμοποίησης, πολύ δε περισσότερο όταν η μελετώμενη κατοχική περίοδος ήταν εξαιρετικά περίπλοκη. Συνεπώς, η αναζήτηση της δίκαιης αποτίμησης του χρέους θα πρέπει να ακολουθήσει ασφαλέστερο υπολογισμό.
Την άποψη ότι ο υπολογισμός του κατοχικού δανείου δεν είναι ορθός αν γίνει με τη βάση της χρυσής λίρας, πρώτος υποστήριξε ο καθηγητής Άγγελος Αγγελόπουλος, επιμένοντας ότι πιο ορθολογική και αντιπροσωπευτική είναι εκείνη του δολαρίου. Στην περίπτωση αυτή, πρόσθετε, κατά την εκτίμησή του το κεφάλαιο οριζόταν για τη Γερμανία σε 151 εκατ. δολάρια και μέχρι το 1964[3] θα έπρεπε να προστεθούν 177 εκατ. δολάρια για τόκους από 1ης Ιανουαρίου 1942, δηλαδή συνολικά 328 εκατ. δολάρια.
Ωστόσο, αν στηριζόμαστε στη συμφωνία του Μαρτίου 1942, που συνήφθη μεταξύ Γερμανών και Ιταλών στη Ρώμη, δεν πρέπει να αρχίσει η χρέωση από την ημερομηνία εκείνη, διότι σαφώς αναφερόταν ότι επρόκειτο περί ατόκου επιστροφής των καταβολών. Και δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη συμφωνία εκείνη, διότι επ’ αυτής εδράζεται η ελληνική αξίωση. Διαφορετικά αν αγνοηθούν επιλεκτικά ορισμένοι όροι της, υπάρχει ο κίνδυνος να αδυνατίσει η θέση μας και να δοθούν επιχειρήματα για τη μη τήρησή της.
Από την άλλη μεριά δεν είναι ορθολογική η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου, διότι χρησιμοποιεί μεθοδολογία που στην πραγματικότητα μειώνει το σύνολο της οφειλής με το να λαμβάνει εσφαλμένη εκκίνηση της οφειλής στα 151 εκατ. δολάρια, που τον Απρίλιο 1964 αντιστοιχούσαν σε 15.100.000 χρυσές λίρες ή κατ’ επέκταση το 2012 σε 4.530.000.000 ευρώ. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Αγγελόπουλο, τον Απρίλιο 1964 το κεφάλαιο έφθανε έντοκα, ως προς τη Γερμανία πάντα, στις 32.800.000 χρυσές λίρες, οπότε με τις ίδιες αναλογίες (δηλαδή με επιτόκιο 4% και ετήσιο ανατοκισμό) το 2012 η συνολική οφειλή θα ήταν 215.513.819 χρυσές λίρες ή σε ευρώ 64.654.145.587 ευρώ. Αυτή είναι η εκτίμηση Αγγελόπουλου για τα κατοχικά δάνεια της Γερμανίας που οφείλονται στην Ελλάδα[4].
Ωστόσο ο υπολογισμός αυτός έχει δύο βασικά μειονεκτήματα. Όπως προελέχθη, α) αγνοεί τον όρο της άτοκης επιστροφής κατά τη λήξη του πολέμου, και β) υπολογίζει επιτόκιο 4%. Ενδεχομένως το 1964, όταν έκανε τους υπολογισμούς του, το επιτόκιο να ήταν φυσιολογικό, πλην όμως προκειμένου για κρατικά δάνεια το ορθό θα ήταν 2,5% και όχι περισσότερο.
Επιλέγοντας αυτό το χαμηλό επιτόκιο του 2,5% και εκκινώντας τον ανατοκισμό από το 1946, χρονολογία που ανυπερθέτως, δηλαδή με τη λήξη του πολέμου που νοείται κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, θα έπρεπε το γερμανικό κράτος να επιστρέψει τις καταβολές που είχε λάβει καθ’ υπέρβαση των εξόδων κατοχής υπό σαφώς δανειακή μορφή και με την ανεπιφύλακτη δέσμευση επιστροφής των χρημάτων, καταλήγουμε σε άλλο ποσόν.
Πλην όμως η εκτίμηση του καθηγητή Αγγελόπουλου το 1964, όσο και εκείνη του κατοχικού υπουργού Γκοτζαμάνη το 1952 (περί 240 εκατ. δολαρίων), είναι εσφαλμένες. Αγνοούν την ορθή αποτίμηση της αναγκαίας τιμαριθμικής βάσης, η οποία όντως είναι αρκετά περίπλοκη. Αρκεί μόνο να υπομνησθεί πόσο ακραίες και αιφνίδιες ανατιμήσεις βασικών ειδών γίνονταν τότε, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι οι πραγματικές τιμές αγαθών απείχαν εξαιρετικά από τις επίσημες και πόσο δύσκολο είναι να αναπαρασταθούν ώστε να ληφθούν για να χρησιμοποιηθούν ως βάση υπολογισμών. Γι’ αυτόν τον λόγο αναζητήσαμε μια άλλη μεθοδολογία.
Η έρευνά μας προσανατολίστηκε διαφορετικά λοιπόν και με έναν συνδυασμό επίσημων και πραγματικών τιμών στα τρόφιμα και στα είδη καθημερινής χρήσης, της πραγματικής τιμής της χρυσής λίρας στην ελεύθερη αγορά, λαμβάνοντας υπόψη και τις αξίες των πωλουμένων ακινήτων, καθώς και άλλων δεικτών, περιλαμβανομένης και της γερμανικής οφειλής από τις ελληνικές εξαγωγές προς τη Γερμανία διαρκούσης της Κατοχής[5], καταλήξαμε σε διαφορετικό ποσόν. Έτσι, η πραγματική αποτίμηση του κατοχικού χρέους έφθασε την ημέρα που αποχώρησαν τα γερμανικά στρατεύματα στο συνολικό ύψος των εκατό δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνονται πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
Αυτό είναι το ακριβές ποσόν και είναι βέβαιο ότι αν κάποτε η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να ασχοληθεί με το ζήτημα και αναθέσει σε μια επιτροπή ειδικών να το ερευνήσει σε βάθος, τότε θα επαληθευθεί πλήρως η δική μας εκτίμηση.
Επί πλέον, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο όρος περί άτοκης σύντομης επιστροφής των κατοχικών δανείων ξεπεράστηκε όταν η οιονεί δανειακή σύμβαση κατέστη ληξιπρόθεσμη. Αυτό συνέβη με τη Διάσκεψη Ειρήνης του 1946 και από τότε τα δάνεια είναι έντοκα, ώστε το αρχικό κεφάλαιο των 100 δισεκατομμυρίων να ανέρχεται σήμερα, με χαμηλό επιτόκιο 2,5%, στα 510.033.165.000 ευρώ.
Επομένως αυτό το ποσόν όφειλε να έχει καταβάλει το μεταπολεμικό γερμανικό κράτος και αδιαφόρησε να το πράξει. Υπό το πρόσχημα του διαμελισμού επλέχθη μια σειρά επιχειρημάτων για να αποφύγει την αποπληρωμή των κατοχικών δανείων με την ανοχή ή συνενοχή των συμμαχικών κυβερνήσεων. Αρκετά χρόνια μετά τη Διάσκεψη Ειρήνης εφευρέθηκε το επιχείρημα ότι η Γερμανία δεν ήταν σε θέση να υπογράψει την τελική συνθήκη ειρήνης ενόσω ήταν διαμελισμένη. Αν ήταν καλόπιστος οφειλέτης η Δυτική Γερμανία, στο διάστημα των 44 χρόνων που μεσολάβησαν μέχρι να ενοποιηθεί θα μπορούσε να είχε καταβάλει το μερίδιο που της αναλογούσε, έστω και σταδιακά. Απέφυγε όμως να το πράξει, όπως απέφυγε και στα επόμενα χρόνια, αφού πλέον ήταν ενοποιημένη και δεν μπορούσε να επικαλεσθεί παρόμοιες αιτιάσεις.
(Απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα “Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια”, σελ. 459-463 που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ερωδιός)
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1]. Η Ιταλία υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την οφειλή της, ανερχόμενη κατά τον χρόνο της αποδοχής, στο ποσόν των 105 εκατ. δολαρίων, ποσόν όμως κατώτερο του πραγματικού, διότι επρόκειτο περί συμβιβασμού με την τότε ιταλική κυβέρνηση.
[2]. Μεταπολεμικά η Ιταλία, η οποία αναγνώρισε την εν προκειμένω οφειλή της και δεν αρνήθηκε να την εξοφλήσει, φέρθηκε πολύ εντιμότερα από τη Γερμανία και τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές κυβερνήσεις ως προς το ακριβές ύψος της οφειλής της, το αποπλήρωσε. Η Γερμανία, παρά το γεγονός ότι δεν αρνείται την ύπαρξη της υποχρέωσης με τη λήξη του πολέμου, πεισματικά και συστηματικά δεν δέχεται να την τακτοποιήσει.
[3]. Η χρονολογία 1964 χρησιμοποιείται διότι τη χρονιά εκείνη έκανε τους υπολογισμούς και τις εκτιμήσεις του ο Α. Αγγελόπουλος, δημοσιεύοντας σχετικό άρθρο του στην εφημερίδα Το Βήμα (17.4.1964), που αναδημοσιεύθηκε στη συνέχεια στο περιοδικό Νέα Οικονομία, που εξέδιδε ο ίδιος (Μάιος 1964).
[4]. Στα τέλη Μαΐου 2012 η δημοσιογράφος Βίκυ Βουλβουκέλη δημιούργησε αίσθηση στη γερμανική κοινή γνώμη (Bild23.5.2012), προβάλλοντας το αίτημα για την επιστροφή των κατοχικών δανείων, στηριζόμενη στην εκτίμηση που είχε παρουσιασθεί από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης τον Σεπτέμβριο 2011 περί 70 δισεκ. ευρώ. Το ποσόν, όπως αναλύουμε, είναι κατά πολύ χαμηλότερο της πραγματικότητας.
[5]. Το ισοζύγιο του ανανεωμένου ελληνογερμανικού κλήριγκ, όπως εξελίχθηκε με τη δραστηριότητα της Degriges από τον Σεπτέμβριο 1942 μέχρι τέλους της Κατοχής, είναι σαφώς οικονομικό μέγεθος και πρέπει να εντάσσεται στη συμφωνία για τα κατοχικά δάνεια, όπως αναμφίβολα προκύπτει.
Οι πολύτιμες πληροφορίες από το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα το οποίο δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ελληνικό σπίτι. Για να γνωρίζουμε την αλήθεια και όχι τις έωλες ιδεοληψίες του καθενός.
Ο συγγραφέας μάλιστα έστειλε και επιστολή στον Αντώνη Σαμαρά για το θέμα:
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
Στον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά ο ιστορικός συγγραφέας Δ. Κούκουνας έστειλε την ακόλουθη επιστολή, παροτρύνοντάς τον να επιδιώξει την άμεση διεκδίκηση των κατοχικών δανείων που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Μέχρι τώρα δεν έγινε γνωστή η αντίδρασή του.
“Αθήνα, 17 Ιουλίου 2012
Προς τον Κύριο
Αντώνη Σαμαρά
Πρωθυπουργό της Ελλάδος
Μέγαρο Μαξίμου
Ενταύθα
Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,
Θεώρησα χρέος μου να σας προσφέρω τιμητικά ένα από τα πρώτα αντίτυπα του νέου βιβλίου μου «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια», που μόλις κυκλοφόρησε, αφ’ ενός λόγω της μακράς προσωπικής γνωριμίας μας, αφ’ ετέρου διότι πιστεύω ότι θα πρέπει να είσθε ενήμερος υπό τη θεσμική σας ιδιότητα των όσων αναφέρονται σ’ αυτό.
Αν ένας νηφάλιος παρατηρητής θα επιχειρούσε να αναζητήσει πού ακριβώς οφείλεται η σημερινή ελληνική τραγωδία, θα διαπίστωνε ότι είναι μια μετεξέλιξη της τραγωδίας που βίωσε σε τόσο δραματικούς τόνους ο Ελληνικός Λαός κατά την κατοχική περίοδο 1941-44. Διότι η περίοδος εκείνη στην πραγματικότητα δεν έκλεισε, ως προς τις συνέπειές της, ούτε με το τέλος του Εμφυλίου, ούτε με τις ανασυγκροτήσεις και αναδιαρθρώσεις που επιχειρήθηκαν σε διάφορες επόμενες φάσεις, ούτε καν με τη Μεταπολίτευση και ό,τι ακολούθησε.
Και δεν έκλεισε διότι την εποχή εκείνη απομυζήθηκε από τον κατακτητή, εξίσου βάναυσα όπως και στο ανθρωπιστικό πεδίο, κάθε ικμάδα της ελληνικής οικονομίας μέχρι ολικής ξηρασίας. Δεν ήταν ο πόλεμος και οι συνθήκες του, ήταν ο συγκεκριμένος εχθρός που έτσι απάνθρωπα αποστράγγισε το παν από τη χώρα μας. Διαρκούσης της σκληρότατης αυτής κατοχής ο λαός μας άντεξε προσβλέποντας στην ελπίδα ότι σύντομα θα τελείωνε αυτή η φάση και έπειτα θα δικαιωνόταν. Βεβαίως εδώ δεν έχει θέση να κριθεί πώς και κατά πόσο ικανοποιηθήκαμε με το Συνέδριο Ειρήνης, αλλά είναι αλήθεια πως δόθηκαν επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
Δεν ρυθμίστηκαν όμως τα αναγκαστικά κατοχικά δάνεια, τα οποία ο κατακτητής συστηματικά απαίτησε και έλαβε ποικιλοτρόπως από την ελληνική οικονομία, γεγονός που αυτομάτως επιδείνωσε μέχρις εξαντλήσεως την πείνα, τη δυστυχία, τον αφανισμό. Αυτά τα κατοχικά δάνεια, ύψους 100 δις ευρώ ως προς το κεφάλαιό τους τότε, αν είχαν αποδοθεί τότε θα αποτελούσαν για την Ελλάδα το ουσιαστικό κεφάλαιό της για την επανεκκίνηση της οικονομίας της. Αλλά μη διαθέτοντας αυτό το κεφάλαιο, εξαναγκάστηκε επανειλημμένα από τότε να προσφεύγει σε διάφορους δανειστές και ποικίλες διαδικασίες για να το αναπληρώνει.
Λίγο ώς πολύ, ως οικονομολόγος και πολιτικός, θα γνωρίζετε τι απέγινε μέχρι σήμερα. Με διάφορα προσχήματα, οσάκις εθίγη το θέμα, ουδέποτε ικανοποιήθηκε η χώρα μας εκ μέρους της Γερμανίας (σε αντίθεση με ό,τι έγινε με την Ιταλία) με την επιστροφή των κατοχικών δανείων, τα οποία είχαν μορφή διακρατικής δανειακής σύμβασης. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν έχει καμιά αξία να αποδοθούν ευθύνες στους Έλληνες υπεύθυνους ηγέτες που κατά το παρελθόν παρέλειψαν το καθήκον τους και αδιαφόρησαν να διεκδικήσουν την εξόφληση αυτών των δανείων, διότι δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπήρχε δόλος. Ούτε είναι το ζητούμενο στην παρούσα συγκυρία.
Όταν όμως ο Λαός μας φθάνει σ’ αυτό το σημείο εξαθλίωσης τα πράγματα αλλάζουν. Το ζήτημα των κατοχικών δανείων θα πρέπει να λήξει οριστικά και ικανοποιητικά. Και επειδή, Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζετε πόσο σας εκτιμώ προσωπικά, δεν θα ήθελα να προστεθεί και η κυβέρνησή σας στο σύνολο των μεταπολεμικών πολιτικών ηγεσιών που αδιαφόρησαν για τη συγκεκριμένη γερμανική οφειλή, η οποία κατά την εκτίμησή μου υπερβαίνει τα 510 δις ευρώ, κατά την εκτίμηση άλλων μεγαλύτερη ή μικρότερη.
Έχω την πεποίθηση ότι επί των ημερών σας το ζήτημα των κατοχικών δανείων μπορεί να λήξει, οπότε η Ελλάδα θα ξεπεράσει το αδιέξοδό της, συμψηφίζοντας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το εξωτερικό χρέος της έναντι της γερμανικής οφειλής. Σας καλώ και σας προτείνω να σχηματίσετε μια επιτροπή ειδικών που με επείγουσες διαδικασίες, αφού επιβεβαιώσει την τυπική υπόσταση των κατοχικών δανείων και επαληθεύσει το σημερινό ύψος τους, να σας εισηγηθεί τον τρόπο αποτελεσματικού χειρισμού του ζητήματος. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αν δεν επαρκούν τα όσα υπάρχουν στις αρμόδιες αρχές ή τα όσα αναφέρονται στο εν προκειμένω εξειδικευμένο βιβλίο, εννοείται ότι είμαι στην απόλυτη διάθεσή σας να συμβάλω ως Έλληνας πολίτης, παρέχοντας κάθε επιπρόσθετη πληροφορία που τυχόν γνωρίζω ή κάθε στοιχείο που βρίσκεται στο προσωπικό μου αρχείο από τη μακρόχρονη ιστορική έρευνα που έχω διεξαγάγει για τα κατοχικά θέματα.
Με θερμές ευχές, πάντοτε στη διάθεσή σας και
Με εξαίρετη τιμή
Δημοσθένης Κούκουνας”
Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων εξακολουθεί να υφίσταται δηλώνει η κυβέρνηση
Να προσδιορίσει το ποσό των γερμανικών αποζημιώσεων προς την Ελλάδα επιχειρεί τώρα το υπουργείο Οικονομικών, όπως ενημέρωσε την Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας.
Σε απάντησή του στην σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή των ΑΝ.ΕΛ. Νότη Μαριά, ο κ. Σταϊκούρας τόνισε πως η προσπάθεια ώστε να καταγραφεί το ποσό των πολεμικών επανορθώσεων ξεκίνησε για πρώτη φόρα από τις υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Μάλιστα ενημέρωσε ότι έχει ήδη δρομολογηθεί η συγκέντρωση του αρχειακού υλικού ενώ θα συσταθεί μια ομάδα εμπειρογνωμόνων η οποία θα ασχοληθεί με την αναλυτική καταγραφή του αρχείου.
Δεδομένου δε ότι τα στοιχεία για την υπόθεση αυτή δεν είναι συγκεντρωμένα σε ενιαίο αρχείο ή συγκεκριμένο χώρο, δόθηκε εντολή για έλεγχο για πιθανή ύπαρξη αρχειακού υλικού και σε άλλες διευθύνσεις του Λογιστηρίου.
Υπολογίζεται πως μόνο το υλικό που βρίσκεται σε μια από τις διευθύνσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, την 25η, αποτελείται από 17 δερματόδετους τόμους των 2.800 σελίδων ο κάθε ένας.
Πάντως όπως δήλωσε ο κ. Σταϊκούρας η εν προκειμένω εκκρεμότητα εξακολουθεί να υφίσταται, ενώ ως χώρα διατηρούμε το δικαίωμα και τις δυνατότητες για τον χειρισμό και την ικανοποιητική κατάληξη της».
Η ΑΚΤΩΡ στους δρόμους των Σκοπίων, εν μέσω καταγγελιών για προνομιακή μεταχείριση
Στην ελληνική κατασκευαστική εταιρία “Άκτωρ” κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός για την κατασκευή τμήματος της εθνικής οδού της ΠΓΔΜ, αναφέρει ο Τύπος των Σκοπίων.
Πρόκειται για την κατασκευή του δρόμου Ντέμιρ Κάπια – Σμόκβιτσα (νότιο μέρος της ΠΓΔΜ που συνδέει τη χώρα με την Ελλάδα), μήκους 28 χιλιομέτρων, ο οποίος είναι τμήμα του αυτοκινητοδρόμου του Διαδρόμου 10 που διασχίζει την ΠΓΔΜ.
Σύμφωνα με την εφημερίδα των Σκοπίων “Βεστ” (Vest), το έργο κατακυρώθηκε στην ελληνική εταιρία η οποία ζήτησε 248 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του, ενώ η ιταλική εταιρία “Τότο” ζήτησε 208 εκατ. ευρώ, δηλ. 40 εκατ. ευρώ λιγότερα.
Το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης η “Σοσιαλδημοκρατική Ένωση” (SDMS) του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι αντέδρασε σήμερα ζητώντας εξηγήσεις από την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ για ποιο λόγο επελέγη η “Άκτωρ” και όχι η “Τότο” η οποία είχε καλύτερη προσφορά.
“Ζητούμε από το υπουργείο Οικονομικών να εξηγήσει αυτή την απόφαση η οποία δημιουργεί μια περιττή υποχρέωση 40 επιπλέον εκατομμυρίων ευρώ και υποψίες για διαφθορά και εγκληματική δράση.
Επιπρόσθετα, ζητάμε από την κυβέρνηση να απαντήσει εάν η επιμονή να κερδίζουν συνεχώς οι ελληνικές εταιρείες τα μεγαλύτερα έργα κατασκευής αποτελεί προσπάθεια να αναθερμανθούν οι σχέσεις με το νότιο γείτονα”, δήλωσε ο βουλευτής του SDMS, Μαριάνο Νικόλοφ, ο οποίος είναι πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προϋπολογισμού και Χρηματοδότησης.
Από το υπουργείο Οικονομικών ανέφεραν ότι δεν υπήρξε καμία παρατυπία στη διαδικασία επιλογής του αναδόχου στο διαγωνισμό για την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου Ντέμιρ Κάπια – Σμόκβιτσα.
“Οι εταιρείες που συμμετείχαν στο διαγωνισμό αξιολογήθηκαν βάσει οικονομικών και τεχνικών κριτηρίων. Η αξιολόγηση εστάλη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Όλοι αυτοί την ενέκριναν και την επιβεβαίωσαν, επομένως δεν υπάρχει περιθώριο για παρατυπίες. Η επιλογή του αναδόχου έγινε σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ, η οποία είναι ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας”, αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών της ΠΓΔΜ, το οποίο κατηγόρησε ακόμη το SDSM για μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
“Η θλίψη του SDSM είναι εμφανής. Η σημερινή κυβέρνηση κατασκευάζει δρόμους και επενδύει σε μεγάλα έργα τα οποία θα μείνουν και στις επόμενες γενιές. Το SDSM δεν έχει να επιδείξει τίποτε. Το μοναδικό που του απομένει είναι οι φαντασιώσεις του και η διασπορά ψευδών ειδήσεων στα μέσα ενημέρωσης”, καταλήγει η ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών.
Για την κατασκευή του έργου αυτού, η ΠΓΔΜ θα λάβει χρηματική βοήθεια ύψους 45 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο του Μηχανισμού Προενταξιακής Βοήθειας (IPA) της ΕΕ.
http://www.antinews.gr/2012/09/04/177480/
Μεταναστευτικό: Οι Ευρωπαίοι ξέρουν μόνο να κουνάνε το δάχτυλο
Οι Έλληνες βιώνουν μια κόλαση. Από τη μια η ύφεση της κρίσης και των Μνημονίων, από την άλλη η πάλη με το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης (και μην ξεχνάμε ότι με την κρίση δεν φτωχαίνουν μόνο οι Έλληνες) καθιστούν την καθημερινότητα δύσκολη πέρα από κάθε φαντασία, την επιβίωση επίτευγμα.
Το «πόση Ευρώπη θέλουμε» ή, εν τέλει, το πόση Ευρώπη έχουμε δεν διαφαίνεται μόνο από τα προγράμματα λιτότητας, ούτε από την «κοινή γνώμη» στην Ευρώπη ως προς την οικονομική πλευρά της κρίσης. Φαίνεται σε κάθε πτυχή του δημόσιο χώρου και λόγου. Το δημοσιονομικό «οι Έλληνες αμάρτησαν και τώρα πρέπει να μετανοήσουν αιματηρά» είναι μία μόνο εκδοχή της μη-ένωσης της Ευρώπης.
Μια άλλη εκδοχή μπορεί να ψηλαφηθεί στο πώς βλέπουν οι Ευρωπαίοι το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα. Δεν αναφερόμαστε μόνο σε πολιτικούς ή δημοσιογράφους, αλλά και σε απλούς πολίτες της Ευρώπης. Συνήθως, οι Ευρωπαίοι διαβλέπουν στην Ελλάδα:
- Άνοδο του ρατσισμού, του φασισμού, της ξενοφοβίας
- Ερωτηματικά ως προς την τήρηση των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων»
- Ερωτηματικά ως προς άλλα ανθρωπιστικά θέματα, όπως η παροχή ασύλου.
Δηλαδή, επιλέγουν (ασυναίσθητα ή μη) να αντιμετωπίσουν τις ελληνικές αντιδράσεις σε ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα με το κούνημα του δαχτύλου, με την διαπίστωση του πόσο μη ανεπτυγμένοι είναι οι Έλληνες και πόσο δεν τιμούν τις αξίες του δυτικού πολισμού ή με το να κάνουν επανειλημμένα με τα χείλη τους τον γνώριμο ήχο του θερμοστάτη όταν φτάνει στην προκαθορισμένη θερμοκρασία.
Όπως έχουμε πει και ξαναπεί, η λαθρομετανάστευση στην Ελλάδα αποτελεί ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα: ευρωπαϊκό, επειδή τα σύνορα της Ευρώπης είναι τα σύνορα των χωρών στα όριά της, και ως προς τους λαθρομετανάστες εν πολλοίς η Ελλάδα. Ευρωπαϊκό, επειδή χάρη στο Δουβλίνο ΙΙ έχουμε φορτωθεί ένα πρόβλημα που ανήκει -και- στις χώρες στις οποίες επεδίωκαν εν πρώτοις να εγκατασταθούν οι μετανάστες (πολύ… ωραίο κολπάκι αυτό, ο εγκλωβισμός στη χώρα εισόδου: που δεν μπορεί να τους πάει ούτε στις χώρες τους, ούτε παραπέρα στην Ευρώπη). Ευρωπαϊκό, επειδή αυτή η Ένωση -πανάθεμά την- τί στο καλό ένωση είναι, όταν η στοιχειώδης απόφαση να επιλυθούν από κοινού τα κοινά προβλήματα αποτελεί παραχώρηση, εξαίρεση και μη-υποχρέωση;
Αντί λοιπόν οι Ευρωπαίοι να σπεύδουν αλληλέγγυοι να λύσουμε εμπράκτως μαζί αυτό το ευρωπαϊκό πρόγραμμα (έχουμε και τη FRONTEX που… παρακολουθεί αντί να επεμβαίνει), είναι πολύ απασχολημένοι κρίνοντας και κατακρίνοντας τον «λάθος τρόπο» με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι Έλληνες το θέμα.
Γερμανίδα ειδικός, «διαβασμένη» στα θέματα μετανάστευσης, μου εξηγούσε πως αποτελεί λανθασμένη προκατάληψη η αντίληψη διασύνδεσης της (λαθρο)μετανάστευσης με την εγκληματικότητα. Τί να πιάσει αυτή η επιστημονική διαβεβαίωση δίπλα στην καθημερινή εμπειρία των κατοίκων των νέων «γκέτο»;
Μου εξηγούσε πόσο λάθος είναι ο «Ξένιος Δίας», ο οποίος συναντά μιαν εκπληκτική αποδοχή και ενθάρρυνση από τον ελληνικό λαό. Εκτός από κριτική, έχετε κάποια αντιπρόταση επί του πρακτέου; (Και όχι, παραλλαγές του “Peace & Love” δεν μετράνε).
Μου εξηγούσε πόσο εφιαλτικά μοιάζει με τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως η Αμυγδαλέζα, χωρίς να έχει τίποτα να πει για την εφιαλτική καθημερινότητα των βιοπαλαιστών συγκεκριμένων περιοχών των Αθηνών.
Όταν ευαισθητοποιημένοι Ευρωπαίοι έρχονται στην Ελλάδα για έρευνα επί τόπου, ποιους αναζητούν για επικοινωνία και στοιχεία; Τις ποικιλώνυμες ΜΚΟ, τις ακρίδες των κονδυλίων, τις πιο μειοψηφικές απόψεις που κυκλοφορούν στην ελληνική κοινωνία και εν ταυτώ όσους δηλώνουν υπερβολικά πρόθυμοι να διηγηθούν τα χειρότερα για τη χώρα τους.
Οι Ευρωπαίοι έχουν μάτια μόνο για τη δολοφονία του Ιρακινού. Δεν έχουν μάτια για τη δολοφονία του Έλληνα πατέρα που πήγαινε στο μαιευτήριο, δεν έχουν μάτια για το δεκαπεντάχρονο κορίτσι της Πάρου.
Δεν υποστηρίζουμε φυσικά το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» ούτε το «καλά τους κάνανε»: μακριά από ‘μας. Απαιτούμε όμως να μην αντιμετωπίζουμε τέτοια… επιλεκτική όραση. Ζητάμε να βγάλουν τις παρωπίδες. Έχουμε ένα πρόβλημα, και πρέπει να το λύσουμε. Μην κάνετε την πάπια ή τους κήνσορες!
Υπενθυμίζουμε στον αγαπητό αναγνώστη ότι ο Γερμανός ή ο Βέλγος μάλλον δεν θα δουν ποτέ στην χώρα τους λαθρομετανάστη: κι αν δουν, θα τον… επιστρέψουν στην χώρα εισόδου βάσει του Δουβλίνου ΙΙ, ήτοι συνηθέστατα την Ελλάδα.
Θέλετε Ευρωπαϊκή Ένωση; Ιδού τα κοινά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.
Αστυάναξ Καυσοκαλυβίτης
http://www.antinews.gr/2012/09/04/177542/
Στο fast track (!) η κατασκευή πίστας φόρμουλα 1 στη Δραπετσώνα
Οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την κατασκευή πίστας “Φόρμουλα 1” στην περιοχή της Δραπετσώνας και την ένταξή της στο πρόγραμμα των αγώνων του παγκοσμίου πρωταθλήματος, αποτέλεσε αντικείμενο της ενημέρωσης που είχε σήμερα ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Νότης Μηταράκης, από τον δήμαρχο Κερατσινίου- Δραπετσώνας Λουκά Τζανή, τον εκπρόσωπο της ΕΛΠΑ και μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου της FIA Βασίλη Δεσποτόπουλο και τον αρχιτέκτονα και εκπρόσωπο του Φορέα “DIELPISFORMULA1” Αθ. Παπαθεοδώρου.
Ο κ. Μηταράκης σημείωσε ότι σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, η κυβέρνηση στηρίζει ένα άκρως αναπτυξιακό σχέδιο που θα πραγματοποιηθεί με ιδιωτικά κεφάλαια, θα συμβάλει στην ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής, θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα προβάλλει θετικά τη χώρα μας.
Τόνισε μάλιστα με έμφαση, ότι το υπουργείο Ανάπτυξης είναι αρωγός στην προσπάθεια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των εμπλεκομένων φορέων και θα αναμένει τη συγκρότηση φορέα υλοποίησης του έργου προκειμένου να το εντάξει στις στρατηγικές επενδύσεις (Fast Track).
Τώρα, με βάση τις δηλώσεις από τη συνάντηση, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: Ή ο κ. Μηταράκης, είδε το Δήμαρχο, γιατί δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, γνωρίζοντας εκ των προτέρων, ότι πίστα δεν πρόκειται να γίνει, ή το χειρότερο σενάριο, είναι να πιστεύει πράγματι ο υφυπουργός, ότι η δημιουργία πίστας και μάλιστα προδιαγραφών φόρμουλα ένα, είναι ένα εφικτό και υλοποιήσιμο σενάριο.
Ότι δηλαδή, μπορεί στη σημερινή συγκυρία, να βρεθεί επενδυτής, ο οποίος θα διαθέσει περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ, για ένα έργο, που στη συνέχεια θα εξαρτάται από τις καλές ή κακές (συνήθως κακές) διαθέσεις του καρχαρία της FIA Μπέρνι Έκλεστοουν, για το αν θα μπει ή όχι στο καλεντάρι του παγκοσμίου πρωταθλήματος.
Το παράδειγμα της Τουρκίας, είναι χαρακτηριστικό, του τι μπορεί να πάθεις, όταν “μεγαλοπιάνεσαι” χωρίς να έχεις πραγματικά τη δύναμη να επιβάλλεις αυτό που θες.
Οι Τούρκοι, δαπάνησαν περί τα 150 εκατομμύρια -κρατικό χρήμα- για να φτιάξουν έξω από την Κωνσταντινούπολη, μια άρτια πίστα, δαπάνησαν στη συνέχεια, άλλα τόσα, για να πείσουν τον Έκλεστοουν, να εντάξει τον αγώνα της Πόλης, στο αγωνιστικό ημερολόγιο, διοργάνωσαν για λίγα χρόνια το γκραν-πρι της Κωνσταντινούπολης, για να βρεθούν στη συνέχεια, εκτός “ως μη βιώσιμοι”.
Η πίστα της Κωνσταντινούπολης, είναι έξω από το πρωτάθλημα, (χάριν άλλων ασιατικών αγορών που αναπτύσσονται), και οι Τούρκοι κλαίνε τα λεφτά τους, αναγκασμένοι επιπλέον να συντηρούν ένα πανάκριβο έργο για να μην καταρρεύσει, (όπως τα δικά μας φαραονικά ολυμπιακά κατασκευάσματα).
Αναρωτιόμαστε, αν αυτά που τα γνωρίζει και ο τελευταίος, που έχει τύχει να παρακολουθήσει ένα γκραν-πρι, δεν τα ξέρουν στο υπουργείο Ανάπτυξης, ή απλώς συντηρούν ένα θέμα, καταδικασμένο εκ των προτέρων.
Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012
Προκλητική παρέμβαση Ερντογάν στα εσωτερικά της Ελλάδος
Σε ευθεία παρέμβαση, στα εσωτερικά τής χώρας, προχώρησε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρ. Τ. Ερντογάν, με συγχαρητήριο μήνυμα για την 21η επέτειο της ίδρυσης του μειονοτικού Κόμματος Φιλίας, Ισότητας και Ειρήνης στη Θράκη που έστειλε στον πρόεδρο του κόμματος Μουσταφά Αλιτσαβούς.
Ο Ερντογάν σημείωσε ότι «η ευτυχία, η ευημερία και η χρήση των Τούρκων της Δυτικής Θράκης και η ακέραιη χρήση των δικαιωμάτων τους που τελούν υπό την εγγύηση διεθνών συμφωνιών και διεθνών σταθερών, έχει μεγάλη σημασία για το τουρκικό έθνος».
Τόνισε επίσης ότι «όπως ήμασταν μέχρι σήμερα στο πλευρό της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, έτσι και στο εξής, θα συνεχιστεί το ενδιαφέρον και η υποστήριξή μας».
Ο Τούρκος πρωθυπουργός σημείωσε πως «οι πολίτες της Ελλάδας, μέλη της τουρκικής μειονότητας και οι πολίτες της Τουρκίας, μέλη της ελληνικής μειονότητας πρέπει να είναι γέφυρα φιλίας» και ανέφερε: «Η κυβέρνησή μας είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τη διαδικασία προσέγγισης μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας σε όλους τους τομείς των διμερών σχέσεων. Η προσέγγισή μας προς τα μέλη της ελληνορθόδοξης μειονότητας, το καθένα από τα οποία είναι πολίτες της Τουρκίας, αλλά και τα αλλεπάλληλα ανοίγματά μας το τελευταίο διάστημα, είναι αποτελέσματα της δημιουργικής μα προσέγγισης».
Αναφερόμενος στο εν λόγω κόμμα, ο Ερντογάν τόνισε ότι «έχει ιδιαίτερη σημασία, οι ομογενείς μας στη Δυτική Θράκη να έχουν μεταξύ τους ενότητα και αλληλεγγύη. Υπό την έννοια αυτή, πιστεύω ότι το Κόμμα Φιλίας, Ισότητας και Ειρήνης έχει σοβαρή αποστολή. Το κόμμα σας που έχει αξία με την ιδιότητά του ως σχολείου πολιτικής για τους ομογενείς μας, συμβάλλει ταυτόχρονα και στην ενότητα των ομογενών μας».
(antinews με πληροφορίες από ΑΜΠΕ)
http://www.antinews.gr/2012/09/03/177428/
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα δημιουργήθηκε από τις Βρετανικές Μυστικές Υπηρεσίες
Ο Δρ John Coleman*, πρώην Βρετανός πράκτορας μυστικών υπηρεσιών ... αναφέρει στην έκθεσή του για την ισλαμική επανάσταση του Ιράν ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα δημιουργήθηκε από «τα μεγάλα ονόματα της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών της Μέσης Ανατολής» ... και ότι η αποστολή τους ήταν να "κρατήσουν τη Μέση Ανατολή προς τα πίσω, έτσι ώστε οι φυσικοί της πόροι, το πετρέλαιο, να μπορούσε να συνεχίσει να λεηλατείται ... "
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι μια δημιουργία του Λονδίνου, πλαστή ως η σημαιοφόρος μιας αρχαίας, αντι-θρησκευτικής (ειδωλολατρικής) αίρεσης που μαστίζει το Ισλάμ από την ίδρυση της ισλαμικής κοινότητας (Ούμα) από τον Προφήτη Μωάμεθ στον έβδομο αιώνα. Εκπροσωπώντας τον οργανωμένο ισλαμικό φονταμενταλισμό, η οργάνωση με την ονομασία Μουσουλμανική Αδελφότητα (Ikhwan al-Muslimum στα αραβικά) ιδρύθηκε επίσημα στην Αίγυπτο, το 1929, από τον Βρετανό πράκτορα Χασάν αλ-Μπάνα, ένας Σούφι μυστικιστή. Σήμερα, η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι η ομπρέλα κάτω από την οποία ένα πλήθος από φανατικούς Σούφι, σουνίτες και φανατικές σιιτικές αδελφότητες και εταιρίες ακμάζουν.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι ένα εργαλείο των Βρετανών παγκοσμιοποιητών των οποίων ο κύριος στόχος είναι η ανατροπή της υπάρχουσας παγκόσμιας τάξης και η δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Χωρίς τους Βρετανούς, το «ριζοσπαστικό Ισλάμ θα παρέμενε ένα νόθο, κατασταλτικό μειονοτικό κίνημα όπως ήταν ανέκαθεν, και η Μέση Ανατολή θα είχε παραμείνει σταθερή και ευημερούσα."
Οι πραγματικοί Αδελφοί Μουσουλμάνοι είναι ... οι μυστικοπαθείς τραπεζίτες και χρηματιστές που στέκονται πίσω από την κουρτίνα, τα μέλη των παλαιών Αραβικών, Τουρκικών, ή Περσικών οικογενειών των οποίων η γενεαλογία τους τοποθετείται στην ολιγαρχική ελίτ, με ήπιες επιχειρηματικές σχέσεις καθώς και σχέσεις μυστικών υπηρεσιών με την μαύρη Ευρωπαϊκή αριστοκρατία και, κυρίως, με τη βρετανική ολιγαρχία.
Κατασκευάζοντας ένα ψεύτικο πόλεμο μεταξύ του ισλαμικού φονταμενταλισμού και της Δύσης, οι παγκοσμιοποιητές είναι σε θέση να επιτεθούν στον πραγματικό εχθρό τους, την ανθρωπότητα. Κινώντας τα νήματα, θα διασφαλίσουν ότι τόσο τα δυτικά όσο και τα μουσουλμανικά κράτη θα είναι υποβαθμισμένα και τελικά εντελώς υποταγμένα στην απεχθή διακυβέρνησή τους.
Οι παγκοσμιοποίησης εδώ και πολύ καιρό χρησιμοποιούν τους πολέμους για να ανατρέψουν, να διαφθείρουν και να καταστρέψουν το δυτικό πολιτισμό.
Σχεδιάζουν ένα νέο σύστημα φεουδαρχίας που θα εξαθλιώσουν τις μεσαίες τάξεις, θα μειώσουν τον πληθυσμό και θα υποδουλώσουν τις μάζες, αφήνοντας μόνο τους πλούσιους να υπηρετούνται από μια τεχνοκρατία. Όλος ο κόσμος θα μοιάζει με μια καταπιεστική τριτοκοσμική χώρα που θα διοικείται από το ΔΝΤ, τον ΟΗΕ και τη Παγκόσμια Τράπεζα.
Οι παγκοσμιοποιητές έχουν έδρα το Λονδίνο και επίκεντρο την, υπό κυριαρχία των Rothschild, Τράπεζα της Αγγλίας, την MI-6 και την μυστικοπαθή εταιρία της Στρογγυλής Τράπεζας, η οποία γέννησε το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (Royal Institute of International Affairs).
* Αναφορές για τον Δρ. John Coleman στον ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ έχουν γίνει εδώ και εδώ
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)