ΓΑΛΛΙΑ: Καμία έκπληξη

Gallia Watch / ΚΟ

Τα τελικά ποσοστά είναι : Macron 66,1%, Marine Le Pen 33,9%. ΗLe Pen Διπλασίασε τα ποσοστά του πατέρα της το 2002. Το ποσοστό αποχής ήταν πάνω από 25%, υψηλότερο από τον πρώτο γύρο. Υπολογίζεται ότι ένας στους τρεις Γάλλους δεν πήγε να ψηφίσει. Αυτό είναι το υψηλότερο ποσοστό αποχής από τις εκλογές του 1969. Η νομιμότητα του νέου προέδρου είναι ήδη σοβαρά συμβιβασμένη και θα μπορούσε να καταστήσει δύσκολη μια σαρωτική νίκη του Macron στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Εκτίμηση: 21 εκατομμύρια ψήφοι για τον Macron. 11,4 εκατομμύρια ψήφοι για την Le Pen. 4 εκατομμύρια λευκά / άκυρα.

Το λευκό και το άκυρο είναι μια άχρηστη ψήφος. Αυτές οι ψήφοι δεν επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Γιατί κάποιος να πάει μέχρι το παραβάν και να ρίξει λευκό; Ενδεχομένως, επειδή θέλει να δείξει ότι δεν θεωρεί κανέναν υποψήφιο αποδεκτό, ή ενδεχομένως από περιφρόνηση.

Στις προτιμήσεις του γαλλικού λαού ο Μακρόν παραμένει κάτω από το 50%.

Να πούμε εδώ, ότι τα πιο υψηλά ποσοστά τα πήρε η Λεπέν από τους ψηφοφόρους 18-24 ηλικίας χρονών (44%) την ώρα που τα πιο υψηλά ποσοστά τα πήρε ο Μακρόν από τους ψηφοφόρους ηλικίας65 και πάνω (80%)!

Από τώρα και στο εξής, το Εθνικό Μέτωπο αποτελεί τη μοναδική αντιπολιτευτική δύναμη και προτίθεται να ηγηθεί της μάχης για τις βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο. Έχει ανακοινωθεί η μετατροπή του Εθνικού Μετώπου σε νέα πολιτική δύναμη. Μερικοί μιλούν για μια «Πατριωτική και Δημοκρατική Συμμαχία».

Ο πατριώτης πολιτικός Nicolas Dupont-Aignan θα συνεχίσει τη συμμαχία του με την Marine Le Pen, αλλά δεν θα είναι μέρος του νέου κινήματος. Θα παρουσιάσει υποψηφίους σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες για τις βουλευτικές εκλογές.

Ο François Baroin των “Les Républicains” (Φιγιόν) ανακοίνωσε ότι θα εναντιωθεί στον νέο πρόεδρο τον οποίο όμως υποστήριξε...

 

Φωτο: η Γαλλία του Macron. Βλέπουμε σημαίες των "επαναστατών" στη Συρία και τη σημαία της Αλγερίας, στα πλήθη που πανηγυρίζουν...

Ο Baroin ήλπιζε να είναι ο πρωθυπουργός του François Fillon. Ο Μπαρόιν ήταν υπουργός Οικονομικών υπό τον Σαρκοζί. Ψήφισε υπέρ του Macron και δήλωσε ότι θα ήθελε να είναι ο πρωθυπουργός της αντιπολίτευσης σε περίπτωση νίκης της κεντροδεξιάς στις βουλευτικές εκλογές... Άβυσσος η ψυχή των πολιτικάντηδων.

 

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 48% των ψηφοφόρων του FrançoisFillon ψήφισε υπέρ του Macron. Το 32% απείχε ή έριξε λευκό ή άκυρο και το 20% ψήφισε υπέρ της Le Pen.

Σχόλια από τους αναγνώστες του Le Salon Beige:

- Ελπίζω η Marine να αντιλαμβάνεται ότι το 2017 ήταν γι’ αυτήν το αντίστοιχο του 2002 για τον πατέρα της και ότι δεν θα έπαιρνε ποτέ πολύ μεγάλο ποσοστό ψήφων. Στο debate κινήθηκε πολύ χαμηλά. Η επιθετικότητα και η υστερία της την οδήγησαν να πάει από το 40/41% στο 35% μέσα σε τέσσερις ημέρες. Πρέπει να αφήσει την προεδρία του FN.

- "Θέλατε να αποφύγετε τον πόλεμο με τίμημα την ατίμωση. Τώρα έχετε και ατίμωση και θα έχετε και πόλεμο".

- Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την ακύρωση αυτών των εκλογών. Αυτό θα συνέβαινε σε μια δημοκρατία.

- Πότε η Διάσκεψη των Επισκόπων της Γαλλίας θα γίνει η Μεγάλη Στοά των Επισκόπων της Γαλλίας; Μπορούν να πάνε στον Σόρος για να πληρωθούν.

- Μου έκανε εντύπωση η ομιλία νίκης του Macron. Ήταν χλωμός, χωρίς ψυχραιμία, σχεδόν ανύπαρκτος. Επανέλαβε τα κλισέ περί «αγάπης του για τη Γαλλία». Θλίψη και ανησυχία. Η Marine είναι καλύτερη όταν είναι ήρεμη. Η στρατηγική της για τα επόμενα πέντε χρόνια είναι αρκετά πειστική.

- Συγχαρητήρια σε όλους τους δειλούς που επέλεξαν τον Macron.

- Η Marine Le Pen θα πρέπει να φύγει από το FN και να την αντικαταστήσει ο Asselineau. Αυτός στο debate θα είχε ισοπεδώσει τον Macron! Δεν θα είχε μπερδέψει τα πράγματα όπως έκανε η Marine με το ευρώ. H Marine δεν έχει τη νοημοσύνη ενός προέδρου.

Σημείωση: Ο François Asselineau (Φρανσουά Ασελινό), είναι ο 59χρονος ηγέτης του κόμματος ‘Union Populaire Républicaine’ και θεωρείται ένας πολύ αποτελεσματικός ομιλητής και πολιτικός της δεξιάς (ή ακροδεξιάς για άλλους), αλλά έλαβε λίγες ψήφους στον πρώτο γύρο. Είναι ένθερμος υπερασπιστής του Frexit, δεν αποδέχεται τον όρο «ευρωσκεπικιστής» και δηλώνει… «ευρωαθεϊστής», ζητεί την έξοδο της χώρας και από την ΕΕ και από το ΝΑΤΟ, δεν εμπιστεύεται το Εθνικό Μέτωπο και θεωρεί τις δηλώσεις του περί αποχώρησης από το ευρώ «προπέτασμα καπνού».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/

Εμμανουέλ Μακρόν: Ο εκλεκτός του Οίκου Rothschild, της Λέσχης Bilderberg και των λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων…

Ο Εμμανουήλ Μακρόν (Emmanuel Macron) είναι το “golden boy” της Ευρωκρατίας και το μακρύ χέρι της Νεοφιλελεύθερης GlobalistΕλίτ

«Ο Macron είναι περισσότερο Ομπάμα από τον Ομπάμα.Περισσότερο Μπλερ από τον Μπλερ. Ένα δημιούργημα, περιποιημένο και γυαλισμένο για αυτή την "αυθόρμητη" προσφορά για εξουσία από την τραπεζική τάξη την οποία αντιπροσωπεύει ασταμάτητα». - Off Guardian

Σε όλη τη νεοταξική αριστερο-νεοφιλελεύθερη σφαίρα, η υποστήριξη του ντε και καλά σοσιαλιστή (και οψίμως "κεντρώου")Emmanuel Macron έρχεται από την τάξη των υποχείριων της ελίτ.

Ο Γερμανός βουλευτής και επικεφαλής του προσωπικού τηςAngela Merkel, Peter Altmaier, δήλωσε ότι το αποτέλεσμα δείχνει ότι "η Γαλλία και η Ευρώπη μπορούν να κερδίσουν από κοινού!"

Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, Steffen Seibert, επίσης διεύρυνε την υποστήριξή του ευχόμενος «το καλύτερο για τις επόμενες 2 εβδομάδες».

Η Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για τις Εξωτερικές Υποθέσεις,Federica Mogherini, (πρώην κομμουνίστρια και νυν πρωτοκλασσάτο όνομα της ΕΕ), που έχει σκοπό της την συνέχιση της λαθροεισβολής στην Ευρώπη, τόσο πολύ ενθουσιάστηκε που χαρακτήρισε τον Macron "την ελπίδα και το μέλλον της γενιάς μας".

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-Claude Juncker"επίσης συνεχάρη τον Μακρόν για το αποτέλεσμά του στον πρώτο γύρο και του εύχεται το καλύτερο για τον επόμενο γύρο", δήλωσε ο Έλληνας εκπρόσωπος του Juncker και «δεξί του χέρι»,Μαργαρίτης Σχοινάς.

Φυσικά, τα "συγχαρητήρια" στον Μακρόν δεν έχουν τελειωμό απόόλο το φάσμα του νεοταξικού πολιτικού κόσμου. Από Μέρκελ και Σουλτς μέχρι Φώφη και Λεβέντη! 

O Μακρόν πρώην Υπουργός Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας και Ψηφιακής Πολιτικής της Γαλλίας στην κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλλς, παραιτήθηκε από την οποία υπουργική του θέση τον Αύγουστο του 2016, προκειμένου να οργανώσει τη συμμετοχή του στις προεδρικές εκλογές του 2017, όπως είναι η επίσημη εξήγηση.

Τον Νοέμβριο του 2016 δήλωσε ότι θα είναι υποψήφιος μέσα από το κόμμα “En Marche!” («Εμπρός»).

Τον Απρίλιο του 2016, η έδρα αυτού του πολιτικού κινήματος βρισκόταν στην ιδιωτική κατοικία του διευθυντή του ‘Ινστιτούτου Montaigne’, Laurent Bigorgne, κοντά στην υπερ-φιλελεύθερη δεξιά.

O Macron, βέβαια αυτοπροσδιόρισε το κόμμα του «προοδευτικό»και «υπερκομματικό», προβάλλοντας τον εαυτό του ακόμα και ως«αντισυστημικό» και μιλώντας για... "επανάσταση".

Πριν παραιτηθεί όμως, και κατέβει στον «πολιτικό στίβο» είχε… προλάβει και είχε συμμετάσχει στην ετήσια συνάντηση της περιβόητης μυστικοπαθούς Λέσχης Bilderberg, το 2014.

Ο Macron συμμετείχε στη συνάντηση της Λέσχης Bilderberg, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη από 31 Μαΐου έως 1 Ιουνίου του 2014. Ο Macron ήταν παρών ως σύμβουλος τουFrancois Hollande, Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Για να πετύχει στο έργο του ο Macron, η φίλη του Laurence Boone διορίστηκε οικονομικός σύμβουλος του προέδρου. Η Laurence Boone είχε και η ίδια συμμετάσχει σε συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg στις 11-14 Ιουνίου του 2015.

Τον Ιανουάριο του 2016 ο Macron άρχισε να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και γίνεται επικεφαλής οικονομολόγος της ΑΧΑ Ασφαλιστικής, της οποίας πρόεδρος είναι ο φίλος του Henri de Castries.

Ο φίλος του, Henri de Castries, το αφεντικό της AXA, είναιπρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της Λέσχης Bilderberg.

Δύο μήνες μετά τη συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg, ο Macronδιορίστηκε υπουργός Οικονομίας.

Τον Ιανουάριο του 2017, εντάχθηκε στην προεκλογική ομάδα Macron, ο 65χρονος Jean Pisani-Ferry, προκειμένου να συντονίζει το πρόγραμμα και το έργο του νέου «φέρελπι» υποψηφίου.

Ο Jean Pisani-Ferry, απόφοιτος του Supelec και Καθηγητής Οικονομικών στο Βερολίνο, είναι μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα στον χώρο της αριστεράς. Ήταν σύμβουλος των σοσιαλιστών υπουργών Dominique Strauss-Kahn και Christian Sautter.

Το 2009, η συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg πραγματοποιήθηκε 14-17 Μαΐου 2009 στην Βουλιαγμένη και στο πολυτελές ξενοδοχείο “Nafsika Astir Palace”.

Ο Jean Pisani-Ferry ήταν ένας από τους λίγους Γάλλους που προσεκλήθη σε αυτή τη συνάντηση.

Περιττό να υπενθυμίσουμε, μεταξύ άλλων, τον ρόλο της Λέσχης στην δημιουργία της ΕΕ και του ευρώ που ήταν αποτελέσματα«οραματισμού της» αλλά και του φόβου τους για τον  «επικίνδυνο»εθνικισμό, κίνδυνο που από πολύ παλιά είχαν σοφά εντοπίσει οι άνθρωποι της Λέσχης και μέχρι σήμερα δεν σταματούν να είναι ανήσυχοι.Ένας δηλωμένος στόχος της Λέσχης, άλλωστε είναι η καταστροφή κάθε εθνικής ταυτότητας και η δημιουργία μίας "παγκόσμιας ταυτότητας", την οποία χτίζουν σιγά και μεθοδικά δίνοντας δύναμη σε ομάδες που προωθούν την παγκοσμιοποίση και τη νεοταξική ατζέντα

Περιττό επίσης να πούμε ότι η Bilderberg έχει επανειλημμένα αποδείξει την ικανότητά της να καθιστά ηγέτες. Η Λέσχη επιλέγει συνήθως τους υποψηφίους για την προεδρία, τους υποψηφίους συνεργάτες τους, καθώς επίσης και τους πρωθυπουργούς. Μερικά από τα πιο «ηχηρά» ονόματα που μετά την πρόσκλησή τους και την συμμετοχή τους στην Λέσχη ανέβηκαν σε προεδρικούς ή πρωθυπουργικούς θώκους, είναι ο Μπιλ Κλίντον και ο Τόνι Μπλερ, οι οποίοι προετοιμάστηκαν από τη μυστικοπαθή οργάνωση στις αρχές της δεκαετίας του '90 πριν την ανέλιξή τους. 

Ένα κλασσικό παράδειγμα «αουτσάιντερ» πολιτικού (έτσι ακριβώς παρουσίασαν τον Μακρόν!) που στηρίχθηκε από την Λέσχη, «προωθήθηκε» ως υποψήφιος και μετά έγινε και πρόεδρος είναι ο Τζίμι Κάρτερ. Όλο το παρασκήνιο για την άνοδο Κάρτερ που αποδεικνύει την δύναμη της Λέσχης και  το πώς δουλεύει το σύστημα επαφών και διασυνδέσεων και ο μηχανισμόςπροπαγάνδας ώστε να πειστεί ο αμερικάνικος λαός ότι ο Κάρτερ ήταν πράγματι η «καλύτερη επιλογή», περιγράφονται από στο αποκαλυπτικότατο βιβλίο του Daniel Estulin «Η Αληθινή Ιστορία της Λέσχης Bilderberg» (έκδοση στα ελληνικά το 2009) και στο 20^οκεφάλαιο με τίτλο «Κατασκευάζοντας έναν Πρόεδρο»!     

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Bilderberg (και κρατούν το στόμα τους ερμητικά κλειστό για τα όσα συζητιούνται μακριά από δημοσιογράφους στους οποίους αν πουν τίποτα μετά «πρέπει να τους σκοτώσουν»!) αποτελούν μια «φυλή» και αυτή η φυλή, αυτή η νέα αριστοκρατία, βρήκε φαίνεται τον «καλύτερο» για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017: τον Macron.

Ο Εμμανουήλ Μακρόν γεννήθηκε από γονείς ανώτερης μεσαίας τάξης. Πήγε σε ένα ελίτ σχολείο που δημιουργεί μελλοντικούς πολιτικούς Ανθρώπους της Μαντζουρίας, των οποίων οι μελλοντικές θέσεις εργασίας είναι να διεισδύουν στους οικονομικούς τομείς της κυβέρνησης και να κάνουν ό, τι μπορούν προς χάριν της Νέας Τάξης. Ακολουθεί ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα της ζωής του από τους Financial Times:

1995 : Φοιτά σε ένα διάσημο σχολείο στο Παρίσι. Σπουδάζει φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο Nanterre και δημόσιες υποθέσεις στοSciences Po πριν πάει στο École nationale d'administration (ENA) - ένα ελίτ σχολείο που προετοιμάζει κορυφαίους υποψηφίους για την ανώτερη δημόσια διοίκηση της Γαλλίας.

2004 : Αποφοιτά από το ENA για να γίνει «Επιθεωρητής Οικονομικών» στο υπουργείο Οικονομίας.

2008 : Εργάζεται ως επενδυτικός τραπεζίτης στον χρηματoπιστωτικό κολοσσό “Rothschild” όπου κερδίζει περίπου 2,9 εκατ. ευρώ, όπου κέρδισε το παρωνύμιο «ο Μότσαρτ των οικονομικών» όταν το 2012 συμβούλευσε τη Nestle να εξαγοράσει έναντι 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων μια μονάδα της Pfizer.

2010 : Ξεκινά να εργάζεται ως οικονομικός σύμβουλος τουFrançois Hollande, του υποψηφίου σοσιαλιστή προέδρου

2014 : Γίνεται υπουργός οικονομίας στην κυβέρνηση Hollande.

2015 : Εισάγει ένα πακέτο επιχειρηματικών μεταρρυθμίσεων που ο πρωθυπουργός Manuel Valls προωθεί μέσω του κοινοβουλίου παρά τις λαϊκές διαμαρτυρίες και τις ενστάσεις κι αυτού ακόμα του σοσιαλιστικού κόμματος

Του χρειάστηκε μόνο 20 χρόνια για να μεταβεί από ένα ελίτ σχολείο στην εφαρμογή ενός πακέτου επιχειρηματικών μεταρρυθμίσεων στην κυβέρνηση. Άνευ εκλογών. Έμεινε στη θέση αυτή από τον Hollande, ο οποίος επίσης παρακολούθησε το νεοφιλελεύθερο σχολείο για μελλοντικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Όπως γίνεται συνήθως με τους διεφθαρμένους πολιτικούς, πέρασε από την κυλιόμενη πόρτα, μέσα και έξω, από την κυβέρνηση στο παγκόσμιο ελίτ τραπεζικό σύστημα Rothschild και έπειτα πάλι πίσω στην κυβέρνηση ξανά με «νέες ιδέες» και οδηγίες από τα νεοταξικά αφεντικά του.

Ο Macron έχει ιστορικό να χρησιμοποιεί τις θέσεις του στην κυβέρνηση για να βοηθήσει στο ξεπούλημα των γαλλικών εθνικών περιουσιακών στοιχείων στις διεθνείς επιχειρήσεις, που είναι ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Αφού οι μεγάλοι επιχειρηματικοί υποστηρικτές του τον έβαλαν σε ισχύ, εκείνος τους το ξεπληρώνει πουλώντας τη χώρα και γυρνώντας την πλάτη στον γαλλικό λαό. Αυτό είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα που κάνει η νεοφιλελεύθερη ελίτ στα έθνη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι υποστηρικτές του Macronπροέρχονται από την ελίτ της ελίτ των γαλλικών επιχειρηματικών κύκλων.

Ένας κατάλογος των υποστηρικτών του Macron διαβάζεται σαν ένα απόσπασμα από το “who’s who” της γαλλικής άρχουσας τάξης. Ο Henry Hermand (φώτο), ένας εκατομμυριούχος με επενδύσεις στο λιανεμπόριο και ακίνητη περιουσία που έχει χρηματοδοτήσει μια σειρά δεξαμενών σκέψης κοντά στη ‘δεξιά’ πτέρυγα του σοσιαλιστικού κόμματος, ήταν ο κύριος χορηγός τουMacron. Ο Pierre Bergé, ο πλούσιος συνιδιοκτήτης της "LeMonde". Ο Alain Minc, επιθεωρητής οικονομικών, ο οποίος δημιούργησε τη δική του συμβουλευτική ομάδα και χρησίμευσε ως κύριος ανεπίσημος σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί. Ο JacquesAttali, ο εβραϊκής καταγωγής σύμβουλος του Μιτεράν, εξέχων χρηματοδότης και «προφήτης» της Νέας Τάξης (μέσα από το βιβλίοτου “A Brief History of The Future”). Ο Serge Weinberg, ο εβραϊκής καταγωγής πρόεδρος του φαρμακευτικού γίγαντα Sanofi, εξέχων τραπεζίτης και πρώην μέλος της Τριμερούς Επιτροπής. Και ο Pascal Lamy επιχειρηματίας και πρώην γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), συμπληρώνουν τις τάξεις των ενισχυτών του Macron.

Σύσσωμοι σοσιαλιστές και ρεπουμπλικάνοι έσπευσαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους στον Macron. Το έκαναν αμέσως, σαν να ήταν από πριν ετοιμασμένοι. Η κυρίαρχη τάξη στη Γαλλία καλωσόρισε τον «κεχρισμένο» της ως την «μεγάλη αλλαγή».

«Η κυρίαρχη τάξη υποστηρίζει τον Macron επειδή μπορεί να συμβάλει στη μετατροπή του πολιτικο-θεσμικού συστήματος της Πέμπτης Δημοκρατίας και να διατηρήσει την ικανότητά του να υπαγορεύει την κυβερνητική πολιτική τα επόμενα χρόνια. Η εκλογή Macron θα αναπροσανατολίσει ριζικά τη γαλλική πολιτική, ανοίγοντας το δρόμο για μια μεταρρυθμιστική ατζέντα που έχει αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια τα τελευταία είκοσι χρόνια».  -Jacobin Magazine.

Για το Εθνικό Μέτωπο ο Macron είναι «ο τέλειος οπαδός της παγκοσμιοποίησης».

«Επειδή ο κύριος αυτός είναι μέρος του συστήματος, και μάλιστα η μετενσάρκωση του συστήματος της παγκοσμιοποίησης, σύστημα το οποίο υποστηρίζουν όλοι εκείνοι που αρνούνται να δουν και να γνωρίσουν τη ζωή του γαλλικού λαού, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν του κάνουν ερωτήσεις. Την ίδια ώρα βέβαια σε εμάς επιτίθενται κάθε μέρα», λέει ο 30χρονος David Rachline, δήμαρχος του Fréjus.

«Πιστεύουμε ότι οι πραγματικοί υποψήφιοι πίσω από τη σκηνή είναι μεγάλες εταιρίες και ισχυρές ελίτ. Ο Macron δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη μαριονέτα τους. Υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων πίσω από αυτόν, αλλά ξέρουμε ποιος κυβερνά», λέει ο Rachline.

«Για  εμάς δεν υπάρχουν πλέον οι έννοιες "Αριστερά" και "Δεξιά". Αυτή η διαίρεση είναι πλέον παρωχημένη. Σήμερα υπάρχουν ελάχιστες και επουσιώδεις διαφορές μεταξύ των παραδοσιακών κομμάτων: ορισμένοι υποστηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι την υποστηρίζουν πάρα πολύ! Ορισμένοι υποστηρίζουν τη μετανάστευση, και άλλοι την υποστηρίζουν πολύ πιο δυνατά! Εμείς υποστηρίζουμε τους λαούς και τα έθνη, πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είναι η πιο αποτελεσματική βάση για να προστατευθεί η οικονομία μας, η ταυτότητά μας, οι παραδόσεις μας. Και, φυσικά, η ελευθερία μας», καταλήγει.

ΥΓ. Ουδείς προφανώς γνωρίζει ή ενδιαφέρεται να γνωρίσει το "πλούσιο βιογραφικό" αυτού του κυρίου που - εκτός θαύματος - θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας. Όλοι ασχολούνται με... την γυναίκα του. Άλλη μια από τις επιτυχίες των globalists που γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν - κατά κύριο λόγο - με κοπάδια.  

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/

H θεωρία συνωμοσίας που αλλάζει τα πάντα - Οι Rothschilds βύθισαν τον Τιτανικό για να φτιάξουν την Fed;

Μία θεωρία συνωμοσία που έχει δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ώρες, συνδέει τους Rothschilds με την βύθιση του Τιτανικού, με στόχο την δημιουργία της Federal Reserve, της γνωστής και ως Fed ή αλλιώς της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ.

Την Παρασκευή κυκλοφόρησε στο twitter η ασπρόμαυρη φωτογραφία τριών ανδρών, επιβατών του Τιτανικού στο παρθενικό, πρώτο και τελευταίο του ταξίδι.

Σύμφωνα με την περιγραφή που ακολουθεί την φωτογραφία, οι τρεις άνδρες ονομάζονται Benjamin Guggenheim, Isa Strauss (το πραγματικό του όνομα ήταν Isidor Straus), και David Astor και ήταν τρεις εκατομμυριούχοι της εποχή που πέθαναν στο ναυάγιο του Τιτανικού.



Η τραγική ιστορία των τριών αρχών αρχίζει να μπερδεύεται και να περνά στην σφαίρα της συνωμοσίας, όταν κάτω από τα τρία ονόματα αναφέρεται πως οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες ήταν αντίθετοι στην δημιουργία της Fed με την Κεντρική Αμερικανική Τράπεζα, να ανοίγει τελικά το 1913, ένα χρόνο μετά τον χαμό τους το 1912.

Σύμφωνα με έρευνα του Bussiness Insider στο διαδίκτυο, σε διάφορα σάιτ φιλοξενείται η έκδοση εκείνη της ιστορίας, που εμπλέκει το ναυάγιο με την δημιουργία της Fed.

Mάλιστα σε βίντεο στο YouTube σημειώνεται η ύπαρξη βιβλίου, το οποίο, όπως σημειώνεται, δημοσιεύτηκε 14 χρόνια πριν την βύθιση του Τιτανικού, όμως περιέγραφε ακριβώς την καταστροφή.

Σύμφωνα με το βίντεο, έως τον Απρίλιο του 1912 όλες οι αντίθετες πλευρές στην δημιουργία της Fed είχαν "εξαφανιστεί" ενώ τον Δεκέμβριο του 1913 γεννήθηκε η Federal Reserve.

Άλλη θεωρία συνωμοσίας εμπλέκει το Τάγμα των Ιησουιτών με την βύθιση του Τιτανικού, ενώ άλλη αναφέρει ότι ο J.P. Morgan, κανόνισε να είναι πάνω στο πλοίο οι τρεις άνδρες, ο χαμός των οποίων, όπως υποστηρίζει η θεωρία, οδήγησε στην δημιουργία της Fed.

Ο Morgan, το όνομα του οποίου πήρε η διάσημη έως τις μέρες μας τράπεζα που ίδρυσε, κατείχε την International Mercantile Marine, η οποία είχε την White Star Line, η οποία με την σειρά της κατείχε τον Τιτανικό.

http://www.newmoney.gr/diethni/item/254300-h-theoria-sinomosias-pou-allazei-ta-panta-oi-rothschilds-bithisan-ton-titaniko-gia-na-ftiaksoun-tin-fed

Το Περού σκέφτεται να τερματήσει το μονοπώλιο των Rothschild στα media

Του Bill White (American Free Press) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Στα ίχνη της Αργεντινής που προσπαθεί να χωρίσει από την ‘Grupo Clarin’, τον μεγάλο εβραϊκής ιδιοκτησίας όμιλο μέσων μαζικής ενημέρωσης της χώρας, ο Πρόεδρος του Περού Ollanta Humala (Ογιάντα Ουμάλα) έχει ξεκινήσει εργασίες για τη διάλυση της ‘Grupo El Comercio’, της εφημερίδας που συνδέεται με την The Wall Street Journal και το διεθνές τραπεζικό καρτέλτων Rothschild.

«Είναι ντροπή που έχουμε έναν όμιλο στον οποίο ανήκουν σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης», δήλωσε ο Ουμάλα σε τηλεοπτική συνέντευξη. «Είναι επικίνδυνο».

Ο 51χρονος Ουμάλα είναι αριστερός, πρώην αξιωματούχος του στρατού και ανήκει στο κόμμα Περουβιανό Εθνικιστικό Κόμμα (Partido Nacionalista Peruano). Είναι πρόεδρος από το 2011.

Πέρυσι η ‘Grupo El Comercio’ αγόρασε την Empresa Nacional SA Periodistica ή Espensa, αποκτώντας τον έλεγχο των πέντε μεγαλύτερων εφημερίδων του Περού και το 70 % της αγοράς των εφημερίδων του Περού, από το 50 % που είχε πριν.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έξι εταιρείες - GE, Newscorp, Disney, Viacom, Time- Warner και CBS – που κατέχουν το 90% του συνόλου των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των εφημερίδων, που έχουν επιζήσει δύο δεκαετίες πτώσης κυκλοφορίαςανήκουν σε μια χούφτα mega- εκδοτών από τους The New York Times στο Berkshire Hathaway και το Amazon.com. Αυτή η ενοποίηση και η συλλογική προσπάθεια από σχεδόν αποκλειστικάΕβραίους ή σιωνιστές ιδιοκτήτες των εταιρειών αυτών, διατηρεί μια σχετική ομοιομορφία των ειδήσεων και της γνώμης των μέσων ενημέρωσης στην Αμερική.

Το Grupo El Comercio είναι συνδεδεμένο με τη Newscorp, που εκδίδει την The Wall Street Journal, εφημερίδα πουχρηματοδοτείται από τους Rothschild και που ελέγχεται από τονμεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης Ρούπερτ Μέρντοχ.

Η εξαγορά αυτή έχει αφήσει το Περού με μία εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης, την Grupo La Republica Publicaciones, SA, να κατέχει το 18% των υπολοίπων μέσων μαζικής ενημέρωσης, καθώς οι δύο αυτές εταιρείες κατέχουν το 87% του συνόλου τωνειδήσεων στο Περού. Η La Republica έχει εναχθεί για να διαλύσει το Grupo El Comercio, προωθώντας τις παρατηρήσεις του Humala.

Το ζήτημα της ιδιοκτησίας των μέσων ενημέρωσης είναι ζωτικής σημασίας για την ανεξαρτησία ενός έθνους. Στις ΗΠΑ, ησιωνιστική δύναμη έχει χτιστεί σε μεγάλο βαθμό από την επιρροή των μέσων ενημέρωσης, η οποία επέτρεψε τον κομμουνισμό και τον παγκόσμιο Σιωνισμό να αλλάξουν ριζικά την αμερικανική κουλτούρα κατά τον τελευταίο αιώνα. Έθνη όπως η Ρωσία έχουν αγωνιστεί για το ζήτημα της εθνικοποίησης των μέσων μαζικής ενημέρωσης, και πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής, που έχουν να αντιμετωπίσουν την ανατροπή από την διεθνιστικά συμφέροντα που επιθυμούν να εκμεταλλεύονται τους λαούς τους, έχουν κάνει παρόμοιες κινήσεις.

Η Αργεντινή, η οποία έχει γίνει ο στόχος των παγκοσμιοποιητώνγια την επιτυχή αναδιάρθρωση των προηγούμενων χρεών της στοΔιεθνές Νομισματικό Ταμείο και την ανεξάρτητη νομισματική πολιτική της, έχει να παλέψει με τον Τύπο της παγκοσμιοποιητών. Και τώρα το Περού, το οποίο πρόκειται να περάσει από δίκη τονπρώην πρόεδρό του Αλμπέρτο ​​Φουχιμόρι για δωροδοκία μεγιστάνων των μέσων ενημέρωσης στην κυκλοφορία ψευδών ειδήσεων, αντιμετωπίζει τον ίδιο κίνδυνο, τον οποίο έναςΠερουβιανός σχολιαστής ονόμασε «μια εν δυνάμει πολύ μεγάλη απειλή για τη δημοκρατία».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/