Τα τελικά ποσοστά είναι : Macron 66,1%, Marine Le Pen 33,9%. ΗLePenΔιπλασίασε τα ποσοστά του πατέρα της το 2002. Το ποσοστό αποχής ήταν πάνω από 25%, υψηλότερο από τον πρώτο γύρο. Υπολογίζεται ότι ένας στους τρεις Γάλλους δεν πήγε να ψηφίσει. Αυτό είναι το υψηλότερο ποσοστό αποχής από τις εκλογές του 1969. Η νομιμότητα του νέου προέδρου είναι ήδη σοβαρά συμβιβασμένη και θα μπορούσε να καταστήσει δύσκολη μια σαρωτική νίκη του Macron στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.
Εκτίμηση: 21 εκατομμύρια ψήφοι για τον Macron. 11,4 εκατομμύρια ψήφοι για την LePen. 4 εκατομμύρια λευκά / άκυρα.
Το λευκό και το άκυρο είναι μια άχρηστη ψήφος. Αυτές οι ψήφοι δεν επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Γιατί κάποιος να πάει μέχρι το παραβάν και να ρίξει λευκό; Ενδεχομένως, επειδή θέλει να δείξει ότι δεν θεωρεί κανέναν υποψήφιο αποδεκτό, ή ενδεχομένως από περιφρόνηση.
Στις προτιμήσεις του γαλλικού λαού ο Μακρόν παραμένει κάτω από το 50%.
Να πούμε εδώ, ότι τα πιο υψηλά ποσοστά τα πήρε η Λεπέν από τους ψηφοφόρους 18-24 ηλικίας χρονών (44%) την ώρα που τα πιο υψηλά ποσοστά τα πήρε ο Μακρόν από τους ψηφοφόρους ηλικίας65 και πάνω (80%)!
Από τώρα και στο εξής, το Εθνικό Μέτωπο αποτελεί τη μοναδική αντιπολιτευτική δύναμη και προτίθεται να ηγηθεί της μάχης για τις βουλευτικές εκλογές τον Ιούνιο. Έχει ανακοινωθεί η μετατροπή του Εθνικού Μετώπου σε νέα πολιτική δύναμη. Μερικοί μιλούν για μια «Πατριωτική και Δημοκρατική Συμμαχία».
Ο πατριώτης πολιτικός NicolasDupont-Aignan θα συνεχίσει τη συμμαχία του με την MarineLePen, αλλά δεν θα είναι μέρος του νέου κινήματος. Θα παρουσιάσει υποψηφίους σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες για τις βουλευτικές εκλογές.
Ο FrançoisBaroin των “LesRépublicains” (Φιγιόν) ανακοίνωσε ότι θα εναντιωθεί στον νέο πρόεδρο τον οποίο όμως υποστήριξε...
Φωτο: η Γαλλία του Macron. Βλέπουμε σημαίες των "επαναστατών" στη Συρία και τη σημαία της Αλγερίας, στα πλήθη που πανηγυρίζουν...
Ο Baroin ήλπιζε να είναι ο πρωθυπουργός τουFrançoisFillon. Ο Μπαρόιν ήταν υπουργός Οικονομικών υπό τον Σαρκοζί. Ψήφισε υπέρ του Macron και δήλωσε ότι θα ήθελε να είναι ο πρωθυπουργός της αντιπολίτευσης σε περίπτωση νίκης της κεντροδεξιάς στις βουλευτικές εκλογές... Άβυσσος η ψυχή των πολιτικάντηδων.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 48% των ψηφοφόρων του FrançoisFillon ψήφισε υπέρ του Macron. Το 32% απείχε ή έριξε λευκό ή άκυρο και το 20% ψήφισε υπέρ της LePen.
Σχόλια από τους αναγνώστες του Le Salon Beige:
- Ελπίζω η Marineνα αντιλαμβάνεται ότι το 2017 ήταν γι’ αυτήν το αντίστοιχο του 2002 για τον πατέρα της και ότι δεν θα έπαιρνε ποτέ πολύ μεγάλο ποσοστό ψήφων. Στο debateκινήθηκε πολύ χαμηλά. Η επιθετικότητα και η υστερία της την οδήγησαν να πάει από το 40/41% στο 35% μέσα σε τέσσερις ημέρες. Πρέπει να αφήσει την προεδρία του FN.
- "Θέλατε να αποφύγετε τον πόλεμο με τίμημα την ατίμωση. Τώρα έχετε και ατίμωση και θα έχετε και πόλεμο".
- Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την ακύρωση αυτών των εκλογών. Αυτό θα συνέβαινε σε μια δημοκρατία.
- Πότε η Διάσκεψη των Επισκόπων της Γαλλίας θα γίνει η Μεγάλη Στοά των Επισκόπων της Γαλλίας; Μπορούν να πάνε στον Σόρος για να πληρωθούν.
- Μου έκανε εντύπωση η ομιλία νίκης του Macron. Ήταν χλωμός, χωρίς ψυχραιμία, σχεδόν ανύπαρκτος. Επανέλαβε τα κλισέ περί «αγάπης του για τη Γαλλία». Θλίψη και ανησυχία. Η Marine είναι καλύτερη όταν είναι ήρεμη. Η στρατηγική της για τα επόμενα πέντε χρόνια είναι αρκετά πειστική.
- Συγχαρητήρια σε όλους τους δειλούς που επέλεξαν τον Macron.
- Η MarineLePen θα πρέπει να φύγει από το FN και να την αντικαταστήσει ο Asselineau. Αυτός στο debateθα είχε ισοπεδώσει τον Macron! Δεν θα είχε μπερδέψει τα πράγματα όπως έκανε η Marineμε το ευρώ. HMarineδεν έχει τη νοημοσύνη ενός προέδρου.
Σημείωση: Ο FrançoisAsselineau(Φρανσουά Ασελινό), είναι ο 59χρονος ηγέτης του κόμματος ‘Union Populaire Républicaine’ και θεωρείται ένας πολύ αποτελεσματικός ομιλητής και πολιτικός της δεξιάς (ή ακροδεξιάς για άλλους), αλλά έλαβε λίγες ψήφους στον πρώτο γύρο. Είναι ένθερμος υπερασπιστής του Frexit, δεν αποδέχεται τον όρο «ευρωσκεπικιστής» και δηλώνει… «ευρωαθεϊστής», ζητεί την έξοδο της χώρας και από την ΕΕ και από το ΝΑΤΟ, δεν εμπιστεύεται το Εθνικό Μέτωπο και θεωρεί τις δηλώσεις του περί αποχώρησης από το ευρώ «προπέτασμα καπνού».
Ο Εμμανουήλ Μακρόν (Emmanuel Macron) είναι το “goldenboy” της Ευρωκρατίας και το μακρύ χέρι της Νεοφιλελεύθερης GlobalistΕλίτ
«Ο Macron είναι περισσότεροΟμπάμα από τον Ομπάμα.ΠερισσότεροΜπλερ από τον Μπλερ. Ένα δημιούργημα, περιποιημένο και γυαλισμένο για αυτή την "αυθόρμητη" προσφορά για εξουσία από την τραπεζική τάξη την οποία αντιπροσωπεύει ασταμάτητα». - OffGuardian
Σε όλη τη νεοταξική αριστερο-νεοφιλελεύθερη σφαίρα, η υποστήριξη του ντε και καλά σοσιαλιστή (και οψίμως "κεντρώου")EmmanuelMacron έρχεται από την τάξη των υποχείριων της ελίτ.
Ο Γερμανός βουλευτής και επικεφαλής του προσωπικού τηςAngelaMerkel, PeterAltmaier, δήλωσε ότι το αποτέλεσμα δείχνει ότι "η Γαλλία και η Ευρώπη μπορούν να κερδίσουν από κοινού!"
Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης, SteffenSeibert, επίσης διεύρυνε την υποστήριξή του ευχόμενος «το καλύτερο για τις επόμενες 2 εβδομάδες».
Η Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για τις Εξωτερικές Υποθέσεις,FedericaMogherini, (πρώην κομμουνίστρια και νυν πρωτοκλασσάτο όνομα της ΕΕ), που έχει σκοπό της την συνέχιση της λαθροεισβολής στην Ευρώπη, τόσο πολύ ενθουσιάστηκε που χαρακτήρισε τον Macron "την ελπίδα και το μέλλον της γενιάς μας".
Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean-ClaudeJuncker"επίσης συνεχάρη τον Μακρόν για το αποτέλεσμά του στον πρώτο γύρο και του εύχεται το καλύτερο για τον επόμενο γύρο", δήλωσε ο Έλληνας εκπρόσωπος του Juncker και «δεξί του χέρι»,Μαργαρίτης Σχοινάς.
Φυσικά, τα "συγχαρητήρια" στον Μακρόν δεν έχουν τελειωμό απόόλο το φάσμα του νεοταξικού πολιτικού κόσμου. Από Μέρκελ και Σουλτς μέχρι Φώφη και Λεβέντη!
O Μακρόν πρώην Υπουργός Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας και Ψηφιακής Πολιτικής της Γαλλίας στην κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλλς, παραιτήθηκε από την οποία υπουργική του θέση τον Αύγουστο του 2016, προκειμένου να οργανώσει τη συμμετοχή του στις προεδρικές εκλογές του 2017, όπως είναι η επίσημη εξήγηση.
Τον Νοέμβριο του 2016 δήλωσε ότι θα είναι υποψήφιος μέσα από το κόμμα “En Marche!” («Εμπρός»).
Τον Απρίλιο του 2016, η έδρα αυτού του πολιτικού κινήματος βρισκόταν στην ιδιωτική κατοικία του διευθυντή του ‘Ινστιτούτου Montaigne’, Laurent Bigorgne, κοντά στην υπερ-φιλελεύθερη δεξιά.
OMacron, βέβαια αυτοπροσδιόρισε το κόμμα του «προοδευτικό»και «υπερκομματικό», προβάλλοντας τον εαυτό του ακόμα και ως«αντισυστημικό» και μιλώντας για... "επανάσταση".
Πριν παραιτηθεί όμως, και κατέβει στον «πολιτικό στίβο» είχε… προλάβει και είχε συμμετάσχει στην ετήσια συνάντηση της περιβόητης μυστικοπαθούς Λέσχης Bilderberg, το 2014.
Ο Macron συμμετείχε στη συνάντηση της Λέσχης Bilderberg, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη από 31 Μαΐου έως 1 Ιουνίου του 2014. Ο Macron ήταν παρών ως σύμβουλος τουFrancois Hollande, Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Για να πετύχει στο έργο του ο Macron, η φίλη του Laurence Boone διορίστηκε οικονομικός σύμβουλος του προέδρου. Η Laurence Boone είχε και η ίδια συμμετάσχει σε συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg στις 11-14 Ιουνίου του 2015.
Τον Ιανουάριο του 2016 ο Macron άρχισε να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και γίνεται επικεφαλής οικονομολόγος της ΑΧΑ Ασφαλιστικής, της οποίας πρόεδρος είναι ο φίλος του Henri de Castries.
Ο φίλος του, Henri de Castries, το αφεντικό της AXA, είναιπρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της Λέσχης Bilderberg.
Δύο μήνες μετά τη συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg, ο Macronδιορίστηκε υπουργός Οικονομίας.
Τον Ιανουάριο του 2017, εντάχθηκε στην προεκλογική ομάδα Macron, ο 65χρονος Jean Pisani-Ferry, προκειμένου να συντονίζει το πρόγραμμα και το έργο του νέου «φέρελπι» υποψηφίου.
Ο Jean Pisani-Ferry, απόφοιτος του Supelec και Καθηγητής Οικονομικών στο Βερολίνο, είναι μια αξιοσέβαστη προσωπικότητα στον χώρο της αριστεράς. Ήταν σύμβουλος των σοσιαλιστών υπουργών DominiqueStrauss-Kahnκαι ChristianSautter.
Το 2009, η συνεδρίαση της Λέσχης Bilderberg πραγματοποιήθηκε 14-17 Μαΐου 2009 στην Βουλιαγμένη και στο πολυτελές ξενοδοχείο “Nafsika Astir Palace”.
Ο Jean Pisani-Ferry ήταν ένας από τους λίγους Γάλλους που προσεκλήθη σε αυτή τη συνάντηση.
Περιττό να υπενθυμίσουμε, μεταξύ άλλων, τον ρόλο της Λέσχης στην δημιουργία της ΕΕ και του ευρώ που ήταν αποτελέσματα«οραματισμού της» αλλά και του φόβου τους για τον «επικίνδυνο»εθνικισμό, κίνδυνο που από πολύ παλιά είχαν σοφά εντοπίσει οι άνθρωποι της Λέσχης και μέχρι σήμερα δεν σταματούν να είναι ανήσυχοι.Ένας δηλωμένος στόχος της Λέσχης, άλλωστε είναι η καταστροφή κάθε εθνικής ταυτότητας και η δημιουργία μίας "παγκόσμιας ταυτότητας", την οποία χτίζουν σιγά και μεθοδικά δίνοντας δύναμη σε ομάδες που προωθούν την παγκοσμιοποίση και τη νεοταξική ατζέντα
Περιττό επίσης να πούμε ότι η Bilderberg έχει επανειλημμένα αποδείξει την ικανότητά της να καθιστά ηγέτες. Η Λέσχη επιλέγει συνήθως τους υποψηφίους για την προεδρία, τους υποψηφίους συνεργάτες τους, καθώς επίσης και τους πρωθυπουργούς. Μερικά από τα πιο «ηχηρά» ονόματα που μετά την πρόσκλησή τους και την συμμετοχή τους στην Λέσχη ανέβηκαν σε προεδρικούς ή πρωθυπουργικούς θώκους, είναι ο Μπιλ Κλίντον και ο Τόνι Μπλερ, οι οποίοι προετοιμάστηκαν από τη μυστικοπαθή οργάνωση στις αρχές της δεκαετίας του '90 πριν την ανέλιξή τους.
Ένα κλασσικό παράδειγμα «αουτσάιντερ» πολιτικού (έτσι ακριβώς παρουσίασαν τον Μακρόν!) που στηρίχθηκε από την Λέσχη, «προωθήθηκε» ως υποψήφιος και μετά έγινε και πρόεδρος είναι ο Τζίμι Κάρτερ. Όλο το παρασκήνιο για την άνοδο Κάρτερ που αποδεικνύει την δύναμη της Λέσχης και το πώς δουλεύει το σύστημα επαφών και διασυνδέσεων και ο μηχανισμόςπροπαγάνδας ώστε να πειστεί ο αμερικάνικος λαός ότι ο Κάρτερ ήταν πράγματι η «καλύτερη επιλογή», περιγράφονται από στο αποκαλυπτικότατο βιβλίο του DanielEstulin«Η Αληθινή Ιστορία της Λέσχης Bilderberg» (έκδοση στα ελληνικά το 2009) και στο 20οκεφάλαιο με τίτλο «Κατασκευάζοντας έναν Πρόεδρο»!
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που συμμετέχουν στην Bilderberg (και κρατούν το στόμα τους ερμητικά κλειστό για τα όσα συζητιούνται μακριά από δημοσιογράφους στους οποίους αν πουν τίποτα μετά «πρέπει να τους σκοτώσουν»!) αποτελούν μια «φυλή» και αυτή η φυλή, αυτή η νέα αριστοκρατία, βρήκε φαίνεται τον «καλύτερο» για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017: τον Macron.
Ο Εμμανουήλ Μακρόν γεννήθηκε από γονείς ανώτερης μεσαίας τάξης. Πήγε σε ένα ελίτ σχολείο που δημιουργεί μελλοντικούς πολιτικούς Ανθρώπους της Μαντζουρίας, των οποίων οι μελλοντικές θέσεις εργασίας είναι να διεισδύουν στους οικονομικούς τομείς της κυβέρνησης και να κάνουν ό, τι μπορούν προς χάριν της Νέας Τάξης. Ακολουθεί ένα σύντομο χρονοδιάγραμμα της ζωής του από τους FinancialTimes:
1995 : Φοιτά σε ένα διάσημο σχολείο στο Παρίσι. Σπουδάζει φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο Nanterre και δημόσιες υποθέσεις στοSciencesPo πριν πάει στο Écolenationaled'administration (ENA) - ένα ελίτ σχολείο που προετοιμάζει κορυφαίους υποψηφίους για την ανώτερη δημόσια διοίκηση της Γαλλίας.
2004 : Αποφοιτά από το ENA για να γίνει «Επιθεωρητής Οικονομικών» στο υπουργείο Οικονομίας.
2008 : Εργάζεται ως επενδυτικός τραπεζίτης στον χρηματoπιστωτικό κολοσσό “Rothschild” όπου κερδίζει περίπου 2,9 εκατ. ευρώ, όπου κέρδισε το παρωνύμιο «ο Μότσαρτ των οικονομικών» όταν το 2012 συμβούλευσε τη Nestle να εξαγοράσει έναντι 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων μια μονάδα της Pfizer.
2010 : Ξεκινά να εργάζεται ως οικονομικός σύμβουλος τουFrançoisHollande, του υποψηφίου σοσιαλιστή προέδρου
2014 : Γίνεται υπουργός οικονομίας στην κυβέρνηση Hollande.
2015 : Εισάγει ένα πακέτο επιχειρηματικών μεταρρυθμίσεων που ο πρωθυπουργός ManuelVallsπροωθεί μέσω του κοινοβουλίου παρά τις λαϊκές διαμαρτυρίες και τις ενστάσεις κι αυτού ακόμα του σοσιαλιστικού κόμματος
Του χρειάστηκε μόνο 20 χρόνια για να μεταβεί από ένα ελίτ σχολείο στην εφαρμογή ενός πακέτου επιχειρηματικών μεταρρυθμίσεων στην κυβέρνηση. Άνευ εκλογών. Έμεινε στη θέση αυτή από τον Hollande, ο οποίος επίσης παρακολούθησε το νεοφιλελεύθερο σχολείο για μελλοντικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Όπως γίνεται συνήθως με τους διεφθαρμένους πολιτικούς, πέρασε από την κυλιόμενη πόρτα, μέσα και έξω, από την κυβέρνηση στο παγκόσμιο ελίτ τραπεζικό σύστημα Rothschild και έπειτα πάλι πίσω στην κυβέρνηση ξανά με «νέες ιδέες» και οδηγίες από τα νεοταξικά αφεντικά του.
Ο Macron έχει ιστορικό να χρησιμοποιεί τις θέσεις του στην κυβέρνηση για να βοηθήσει στο ξεπούλημα των γαλλικών εθνικών περιουσιακών στοιχείων στις διεθνείς επιχειρήσεις, που είναι ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Αφού οι μεγάλοι επιχειρηματικοί υποστηρικτές του τον έβαλαν σε ισχύ, εκείνος τους το ξεπληρώνει πουλώντας τη χώρα και γυρνώντας την πλάτη στον γαλλικό λαό. Αυτό είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα που κάνει η νεοφιλελεύθερη ελίτ στα έθνη σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι υποστηρικτές του Macronπροέρχονται από την ελίτ της ελίτ των γαλλικών επιχειρηματικών κύκλων.
Ένας κατάλογος των υποστηρικτών του Macron διαβάζεται σαν ένα απόσπασμα από το “who’swho” της γαλλικής άρχουσας τάξης. Ο HenryHermand(φώτο), ένας εκατομμυριούχος με επενδύσεις στο λιανεμπόριο και ακίνητη περιουσία που έχει χρηματοδοτήσει μια σειρά δεξαμενών σκέψης κοντά στη ‘δεξιά’ πτέρυγα του σοσιαλιστικού κόμματος, ήταν ο κύριος χορηγός τουMacron. Ο PierreBergé, ο πλούσιος συνιδιοκτήτης της "LeMonde". Ο AlainMinc, επιθεωρητής οικονομικών, ο οποίος δημιούργησε τη δική του συμβουλευτική ομάδα και χρησίμευσε ως κύριος ανεπίσημος σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί. Ο JacquesAttali, ο εβραϊκής καταγωγής σύμβουλος του Μιτεράν, εξέχων χρηματοδότης και «προφήτης» της Νέας Τάξης (μέσα από το βιβλίοτου “A Brief History of The Future”). Ο SergeWeinberg, ο εβραϊκής καταγωγής πρόεδρος του φαρμακευτικού γίγαντα Sanofi, εξέχων τραπεζίτης και πρώην μέλος της Τριμερούς Επιτροπής. Και ο PascalLamyεπιχειρηματίας και πρώην γενικός διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), συμπληρώνουν τις τάξεις των ενισχυτών του Macron.
Σύσσωμοι σοσιαλιστές και ρεπουμπλικάνοι έσπευσαν να δηλώσουν την υποστήριξή τους στον Macron. Το έκαναν αμέσως, σαν να ήταν από πριν ετοιμασμένοι. Η κυρίαρχη τάξη στη Γαλλία καλωσόρισε τον «κεχρισμένο» της ως την «μεγάλη αλλαγή».
«Η κυρίαρχη τάξη υποστηρίζει τον Macron επειδή μπορεί να συμβάλει στη μετατροπή του πολιτικο-θεσμικού συστήματος της Πέμπτης Δημοκρατίας και να διατηρήσει την ικανότητά του να υπαγορεύει την κυβερνητική πολιτική τα επόμενα χρόνια. Η εκλογή Macron θα αναπροσανατολίσει ριζικά τη γαλλική πολιτική, ανοίγοντας το δρόμο για μια μεταρρυθμιστική ατζέντα που έχει αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια τα τελευταία είκοσι χρόνια». -JacobinMagazine.
Για το Εθνικό Μέτωπο ο Macron είναι «ο τέλειος οπαδός της παγκοσμιοποίησης».
«Επειδή ο κύριος αυτός είναι μέρος του συστήματος, και μάλιστα η μετενσάρκωση του συστήματος της παγκοσμιοποίησης, σύστημα το οποίο υποστηρίζουν όλοι εκείνοι που αρνούνται να δουν και να γνωρίσουν τη ζωή του γαλλικού λαού, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν του κάνουν ερωτήσεις. Την ίδια ώρα βέβαια σε εμάς επιτίθενται κάθε μέρα», λέει ο 30χρονος David Rachline, δήμαρχος του Fréjus.
«Πιστεύουμε ότι οι πραγματικοί υποψήφιοι πίσω από τη σκηνή είναι μεγάλες εταιρίες και ισχυρές ελίτ. Ο Macron δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη μαριονέτα τους. Υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων πίσω από αυτόν, αλλά ξέρουμε ποιος κυβερνά», λέει ο Rachline.
«Για εμάς δεν υπάρχουν πλέον οι έννοιες "Αριστερά" και "Δεξιά". Αυτή η διαίρεση είναι πλέον παρωχημένη. Σήμερα υπάρχουν ελάχιστες και επουσιώδεις διαφορές μεταξύ των παραδοσιακών κομμάτων: ορισμένοι υποστηρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι την υποστηρίζουν πάρα πολύ! Ορισμένοι υποστηρίζουν τη μετανάστευση, και άλλοι την υποστηρίζουν πολύ πιο δυνατά! Εμείς υποστηρίζουμε τους λαούς και τα έθνη, πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είναι η πιο αποτελεσματική βάση για να προστατευθεί η οικονομία μας, η ταυτότητά μας, οι παραδόσεις μας. Και, φυσικά, η ελευθερία μας», καταλήγει.
ΥΓ.Ουδείς προφανώς γνωρίζει ή ενδιαφέρεται να γνωρίσει το "πλούσιο βιογραφικό" αυτού του κυρίου που - εκτός θαύματος - θα είναι ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας. Όλοι ασχολούνται με... την γυναίκα του. Άλλη μια από τις επιτυχίες των globalists που γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν - κατά κύριο λόγο - με κοπάδια.
REUTERS/CARLO ALLEGRI Ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Ντόναλντ Τραμπ αναδείχθηκε ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ, πετυχαίνοντας την ανατροπή, κόντρα στις δημοσκοπήσεις που τον έφερναν να έπεται της Χίλαρι Κλίντον στην κούρσα για τον Λευκό Οίκο.
Οι πρώτες δηλώσεις Τραμπ
Κατά την επινίκια ομιλία του προς τους υποστηρικτές του ο Τραμπ διαβεβαίωσε πως θα είναι «πρόεδρος όλων των Αμερικανών». «Ήρθε η ώρα να θεραπεύσουμε τις πληγές του διχασμού, η ισχύς εν τη ενώσει, ένας ενωμένος λαός (...) Προσεγγίζουμε όσους δεν με στήριξαν, ώστε μαζί ενωμένοι να χτίσουμε ξανά τη χώρα μας», πρόσθεσε.
Ανέφερε ακόμη ότι η Δημοκρατική αντίπαλός του Χίλαρι Κλίντον, του τηλεφώνησε και τον συνεχάρη για τη νίκη του και ότι ο ίδιος της εξέφρασε από την πλευρά τα συγχαρητήριά του για την εκστρατεία που έφερε εις πέρας.
«Η Χίλαρι δούλεψε πολύ καιρό και πολύ σκληρά και την ευγνωμονούμε για τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα», σημείωσε.
Διαβεβαίωσε στη συνέχεια ότι θα ενισχύσει την αμερικανική οικονομία και ότι επί προεδρίας του «κάθε Αμερικανός θα έχει την ευκαιρία να εκπληρώσει τα όνειρά του». «Κανένας άνδρας και γυναίκα σε αυτή τη χώρα δεν θα αφεθεί στην τύχη του ξανά. Νοσοκομεία, σχολεία, γέφυρες, υποδομές. Οι υποδομές μας έχουν περιέλθει σε παρακμή, θα χτίσουμε ξανά όλοι μαζί», τόνισε.
«Επιτέλους θα φροντίσουμε τους βετεράνους μας» συμπλήρωσε, ενώ απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα είπε ότι «θα αντιμετωπίσει δίκαι τους πάντες» και ότι θα επιζητήσει να βρεθεί κοινός τόπος και όχι εχθρότητα. «Οι ΗΠΑ θα τα πηγαίνουν καλά με τις χώρες που επιθυμούν να τα πηγαίνουν καλά μαζί μας», ανέφερε.
Καταλήγοντας, είπε ότι ανυπομονεί να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι υποστηρικτές του θα είναι περήφανοι για αυτόν.
Νόμιζα ότι οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ ζητούσαν την «οικοδόμηση γεφυρών», (όπως βαρύγδουπα δηλώνουν) και όχι την οικοδόμηση φραχτών ή τοίχων. Ξέρετε, αυτοί οι τύποι που επιτίθενται συνεχώς στον Τραμπ επειδή προτίθεται να οικοδομήσει ένα τείχος στα σύνορα με το Μεξικό για να ανακόψει το τσουνάμι των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στις ΗΠΑ. Φαίνεται όμως, πως αυτό είναι ένα ψέμα. Ή άλλη μία απόδειξη της υποκρισίας που έχει γίνει συνώνυμη με την λίμπεραλ /αριστερή ρητορική. Η Εθνική Συνέλευση Δημοκρατικών προστατεύεται από μια περίφραξη αρκετών μιλίων. Αυτό γίνεται για να αποφευχθεί οι ελίτ του κόμματος να «σμίξουν» με την πολιτική τους βάση. Όλους τους οπαδούς τους κόμματος που υποστήριξαν τον BernieSandersκαι περιφρονούν την Χίλαρι Κλίντον. Είναι σίγουρο ότι όσοι υποστηρικτές του Bernieκαταφέρουν να διεισδύσουν στον χώρο της Συνέλευσης και αρχίσουν να διαμαρτύρονται θα απομακρυνθούν αμέσως. Γιατί είναι πολύ δημοκρατικό το κόμμα των Δημοκρατικών.
Για τους ελίτ της Εθνικής Επιτροπής Δημοκρατικών (DemocraticNationalCommitteeή DNC) το να κρατήσεις τον μέσο Αμερικάνο μακριά από το συνέδριό τους είναι μια καλή ιδέα, αλλά το να προστατεύσεις τα νότια σύνορα της χώρας από απρόσκλητους τρομοκράτες, βιαστές και δολοφόνους είναι κακή.
Η DNC έχει αναγείρει έναν φράχτη τεσσάρων μιλίων γύρω από τον χώρο της συνεδρίου της στο Κέντρο WellsFargoτης Φιλαδέλφειας. (Δεν είναι ειρωνικό που κάνουν τόσα πολλά για να προστατεύσουν μία περιοχή που το όνομά της προέρχεται από μια τράπεζα;)
Ο φράχτης, η οποία φαίνεται να είναι περίπου 8 πόδια ψηλός, έχει ως στόχο να κρατήσει τυχόν άτομα με τα οποία οι ηγέτες του Δημοκρατικού Κόμματος, εκπρόσωποι και άλλοι λίμπεραλ ελίτ μάλλον δεν θα ήθελαν να μην σμίξουν.
Βίντεο:
Υποστηρικτές του Sanders φωνάζουν στην Φιλαδέλφεια :
"HELL NO DNC, WE WON'T VOTE FOR HILLARY!"
Περί Τραμπ:
Οι New York Times είχαν ένα μεγάλο άρθρο για τον Ντόναλντ Τραμπ με τον τίτλο : Για τους Λευκούς που έχουν αίσθηση της Παρακμής, ο Donald Trump εξαπολύει Λόγια Αντίστασης. Λέει:«Το σύνθημα ξεσπά σε ένα κολεγιακό αμφιθέατρο στην Ουάσιγκτον, καθώς οι θαυμαστές μίας συντηρητικής προσωπικότητας του internetφωνάζουν σε έναν μαύρο διαδηλωτή. Το σύνθημα ηχεί σε ένα γυμναστήριο ενός γυμνασίου της Αϊόβα, καθώς οι λευκοί μαθητές πικάρουν τους ισπανόφωνους οπαδούς και τους παίκτες της αντιπάλου ομάδας. Το σύνθημα κραυγάζεται από έναν μοτοσικλετιστή, καθώς βγαίνει έξαλλος από ένα βενζινάδικο του Κάνσας μετά από μία διαφωνία που είχε με έναν ισπανόφωνο και τον μουσουλμάνο φίλο του.
Trump! Trump! Trump!
Σε αμέτρητες συγκρούσεις χρώματος και θρησκείας, το όνομα του Donald J. Trump προκαλεί ένα εύκολα κατανοητό μήνυμα φυλετικής εχθρότητας. Αψηφώντας τις σύγχρονες συμβάσεις της πολιτικής ευγένειας και της γλώσσας, ο κ Trump έχει παραβιάσει τα όρια που έχουν εδώ και καιρό περιορίσει την δημόσια συζήτηση των Αμερικανών για την φυλή...»
1) Ο Donald Trump δεν είναι ένας από εμάς. Δεν είναι φυλετιστής. Δεν είναι Λευκός Εθνικιστής. Δεν είναι σίγουρα ένας Νότιος Εθνικιστής. Ο Trump μπορεί καλύτερα να περιγραφεί ως ένας νοσταλγός αμερικάνος αστός εθνικιστής που οδηγείται από το ένστικτο και που έχει "αγγίξει" τα φυλετικά και πολιτιστικά παράπονα της Λευκής πλειοψηφίας των ΗΠΑ. Όμως ο Trump μιλάει τη γλώσσα μας. Μετά από δεκαετίες cuckservatism, το μήνυμα του είναι μια ανάσα φρέσκου αέρα.
2) Ο Trump είναι σαν ένας ελέφαντας που ποδοπατά όλα τα όρια του "mainstream" πολιτικού λόγου. Σπάει τους κανόνες και οδηγεί ένα μαζικό κίνημα εκατομμυρίων Λευκών έξω από το στρατόπεδο κράτησης. Υπό αυτή την έννοια, ο Trump είναι ένα καλό πράγμα για μας.
3) Ο Trump έχει προκαλέσει ένα μοιραίο πλήγμα στους cucks. Για αυτό του χρωστάμε ευγνωμοσύνη. Οτιδήποτε άλλο συμβεί σε αυτές τις εκλογές θα είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα. Η καταστροφή των cucks υπήρξε πάντα η προϋπόθεση της εθνικιστικής αναγέννησης.
4) Ο τυφώνας Trump οδεύει προς το Λευκό Οίκο. Το μόνο ερώτημα είναι πόσο μεγάλη ζημιά θα προκαλέσει στο status quo πριν όλο αυτό τελειώσει. Με νίκη ή με ήττα, ο Trump έχει γίνει κάτι καλό για εμάς. Θα κερδίσει και θα τελειώσει για πάντα την εξουσία των cucks στην Δεξιά ή θα χάσει και θα δείξει ότι η Αμερική δεν θα είναι μεγάλη και πάλι, αν και η μεγάλη πλειοψηφία των λευκών νοτίων θα τον υποστηρίξει στις εκλογές.
5) Ο Trump θα φύγει κάποια στγμή. Δεν μπορώ να πω αν θα είναι το επόμενο έτος, σε τέσσερα χρόνια από τώρα, ή σε οκτώ χρόνια από τώρα, αλλά το τοπίο που θα αφήσει πίσω του θα είναι «καλό για τους Λευκούς» και τελικά αυτό είναι που έχει σημασία.
6) Ο Trump αποδεικνύει ότι οι ιδέες μας είναι "mainstream" στη Λευκή Αμερική, ακόμη και αν οι ελίτ των μέσων ενημέρωσης φέρονται σαν να είναι οι ιδέες μας «περιθωριακές». Είτε είναι η απαγόρευση των μουσουλμάνων, το Τείχος, η απέλαση των παρανόμων, η παύση της μετανάστευσης, το ξήλωμα δωρεάν εμπορικών συμφωνιών, η αποφυγή ηλίθιων ξένων πολέμων των παγκοσμιοποιητών, η εγκατάλειψη της αστυνόμευσης του κόσμου, ή η διάλυση της πολιτικής ορθότητας, ο Trump παίρνει δημοφιλείς ιδέες και τις σφυρηλατεί σε μια πολιτική πραγματικότητα.
Ο Trump έχει κάνει κάποιες μεγάλες ομιλίες, βάζοντας κρέας στο κόκαλο της ρητορικής του, αποφεύγοντας τις περιττές διαμάχες και αφήνοντας την Χίλαρι να κρεμαστεί μόνη της. Αν κρατήσει αυτό, θα κάνει το μπαμ με τη νίκη το Νοέμβριο.
