Το Τάγμα των Skull and Bones (Κρανίο και οστά)

Το Τάγμα των Skull and Bones (Κρανίο και οστά)

Η ιστορία ξεκινά στο Υale, όπου τα τέσσερα νήματα της αμερικανικής κοινωνικής ιστορίας - κατασκοπεία, ναρκωτικά, λαθρεμπόριο και απόκρυφες εταιρείες - συμπλέκονται σε ένα. Το μυστικό Τάγμα των Skull and Bones.
Από την ίδρυση της Αμερικανικής Δημοκρατίας η σχέση μεταξύ Υale και Μυστικών Υπηρεσιών είναι σταθερή. Η πλειοψηφία των οικογενειών που απαρτίζουν τον πυρήνα του Τάγματος είναι παλιές πουριτανικές οικογένειες που ήρθαν με τους πρώτους άποικους. Μια δεύτερη ομάδα οικογενειών απέκτησαν αμύθητες περιουσίες κατά τον 18ο και 19ο αιώνα κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Οπίου.

Το Τάγμα από την αρχή υιοθέτησε την πίστη στο αγγλοσαξονικό "εκ θεού" δικαίωμα να κυριαρχούν σε όλες τις άλλες φυλές. Για τα μέλη του Τάγματος η χρήση της στρατιωτικής ισχύος είναι μια φυσική και αναγκαία συνέπεια της πολιτικής εξουσίας. Μια ενδιαφέρουσα ομάδα μελών των Skull and Bones είναι η παρέα Harriman – Bush.

Η παγκοσμιοποίηση και η φίμωση του τύπου



Οι Αμερικανικές αρχές, μετά από αίτηση Ιταλικών και Ελβετικών αρχών, κατά πάσα
πιθανότητα, ανάγκασαν αμερικανική εταιρία διαδικτυακής φιλοξενίας που εδρεύει στο Λονδίνο να
τους παραδώσει τους servers του ανεξάρτητου δημοσιογραφικού οργανισμού Indymedia.
Μπάχαλο χωρίς προηγούμενο..
Οι servers φιλοξενούσαν συνολικά 20 ειδησεογραφικούς τόπους, που εξυπηρετούσαν 17
χώρες, ενώ η κατάσχεση έγινε βάσει της νεότευκτης συνθήκης MLAT (Mutual Legal Assistance
Treaty), που καθορίζει την διακρατική συνεργασία των ΗΠΑ με τρίτες χώρες σε θέματα διεθνούς
τρομοκρατίας, απαγωγών και ξεπλύματος χρημάτων. Κανείς δεν ξέρει ακόμα ποιες υπηρεσίες
συγκεκριμένα συνεργάστηκαν στην κατάσχεση, ή τι απέγιναν οι servers.
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μέχρι στιγμής
ποιούν την νήσσα απέναντι στο θέμα, κάτι που δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει κανέναν: εδώ, στον
πόλεμο του Ιράκ αποσιωπούσαν ακόμα και τις δολοφονίες δημοσιογράφων, σιγά μη βοηθήσουν
τώρα τους ανεξάρτητους, που τους τρώνε και το ψωμί...
Προς τιμήν τους, την είδηση κάλυψαν το BBC, οι Washington Times, ο Guardian και
ο Seattle Post Intelligencer.




Μετά την αποκάλυψη ότι ο πρόεδρος Βush ανήκει σε αποκρυφιστική
οργάνωση και μάλιστα από τις πιο μαύρες που πέρασαν από τον πλανήτη, είναι φανερό
ότι η Νέα Τάξη, για την οποία ο πατέρας Bush υπερήφανα ανήγγειλε ότι ξεκίνησε με τον πρώτο
πόλεμο στο Ιράκ, δεν έχει σκοπό να προσφέρει στην ανθρωπότητα το ελάχιστο καλό!
Αν μάλιστα ληφθεί υπ’ όψιν, ότι η Οργάνωση αυτή ήταν η ίδια απόκρυφη οργάνωση
που έλεγχε «πνευματικά» τα περιβόητα SS του Χίτλερ, με τό ίδιο ακριβώς σήμα, τότε
πραγματικά είναι ξεκάθαρο ότι όλα πλέον είναι ζήτημα χρόνου!! Λογικότατο μάλιστα, αφού ο
Αμερικάνικος λαός είχε να επιλέξει στις εκλογές σαν ανίπαλο του προέδρου Bush τον John
Kerry που πέρασε και αυτός από την ίδια Χιτλερική, μαύρη και αποκρυφιστική οργάνωση! Το
322 σημαίνει 1832, 2ο κεφάλαιο. Το 1ο κεφ. είναι η
ίδρυση του τάγματος (εκ του οποίου τα SS) στη
Γερμανία!



(CBS) Όσο αντίπαλοι ο George Bush και ο John
Kerry μπορεί να φαίνονται ότι είναι, έχουν μεταξύ
τους ένα κοινό μυστικό – ένα μυστικό που το κράτησαν για δεκαετίες, και που δεν θάθελαν
να το κοινοποιήσουν στο εκλογικό σώμα. Το μυστικό: Λεπτομέρειες της θητείας τους στο
«Κρανίο και κόκαλα», την οργάνωση της “elite” στο πανεπιστήμιο του Yale της οποίας τα
μέλη περιλαμβάνουν μερικά από τα πιο ισχυρά πρόσωπα του 20ου αιώνα. Στους
«κοκαλάνθρωπους» όπως αποκαλούνται είναι απαγορευμένο να αποκαλύψουν τι
συμβαίνει στα εσώτερα άδυτα, στο
χωρίς παράθυρα κτίριο, στην
πανεπιστημιούπολη του Yale, που
αποκαλείται «ο τάφος»…



Η μύηση των μελών λέει παρακάτω, η ερευνήτρια του θέματος Alexandra Robbins, γίνεται από
κάποιον ντυμένο σαν διάβολο ο οποίος στο υποψήφιο γονατιστό μέλος ακουμπάει ένα ξίφος στον ώμο
του, και λέει: «σύμφωνα με το τυπικό της τάξης μας σου δίνω τον τίτλο του ιππότη του Ευλογά», (Euloga)
άλλη έκφραση που σημαίνει του “Σατανά”, κατά απομίμηση του «Ευλογητού» που αποδίδεται στον Θεό.
(Προσέξτε, ακόμη και ο διάβολος χρησιμοποιεί την Ελληνική αυτή λέξη αμετάφραστη, για να έχει ακρίβεια στα λεγόμενά του! -ΛΜΔ). Δίπλα παραστέκεται κάποιος ντυμένος Πάπας (!), με το ένα πόδι
πάνω σε ένα άσπρο μονόγραμμα στο μαύρο σήμα του τάγματος (νεκροκεφαλή και κόκαλα).
Η παρουσία του Πάπα σημαίνει ότι προωθείται ήδη, από τις δυνάμεις του σκότους, κάποιος
τέτοιος «Μαύρος Πάπας», ο ψευδοπροφήτης κατά την Αποκάλυψη, στον οποίο καλούνται να κάνουν
από τώρα υπακοή τα μέλη, μέχρις ότου αυτός αναλάβει τα ηνία της εξουσίας. Είναι το ακριβώς αντίθετο
από αυτό που συνέβαινε με τους αληθινούς Προφήτες του Ιησού Χριστού, που πνευματικά ήταν πριν την
εμφάνισή Του προετοιμασμένοι να υποδεχτούν τον Ίδιο και την διδασκαλία Του.
Η συμπαρουσία πάντως “Διαβόλου” – “Πάπα” συμβολίζει αναλογικά την μελλοντική
συμπαρουσία Αντιχρίστου - Ψευδοπροφήτου.
Για να μην ανησυχήσουν οι Αμερικανοί, τους λένε, (ψευδώς όμως), μετά την αποκάλυψη
αυτή, τα μέσα ενημέρωσης, ότι στην οργάνωση αυτή μετείχαν πολλοί «εκλεκτοί», δηλ. μην
ανυσηχείτε, όπως πηγαίνατε μέχρι τώρα έτσι θα συνεχίσετε και στο μέλλον. Όχι και τόσο καλά,
αλλά όχι και τόσο άσχημα!
Δεν είναι έτσι όμως!! Η γενίκευση του αποκρυφισμού στην Ευρώπη και κυρίως στην
Γερμανία και Αυστρία γύρω στα 1920 – 1930 ανέβασε επάνω τον Χίτλερ, ένα μέντιουμ και
μεμυημένο στην Εταιρεία της Θούλης (ή κούφιας Γης) και άλλων αμέτρητων δεισιδαιμονιών και
βέβαια… ηλιθιοτήτων για κάποιο Χριστιανό Ορθόδοξο, επικινδύνων όμως. Η επικινδυνότητά
τους δεν άργησε να φανεί… Τα πνεύματα που κλήθηκαν έκαναν καλά τη δουλειά τους… Σήμερα
υπάρχει αυτή η τάση αλλά σε μεγαλύτερη έξαρση. Οπότε τι μέλλει γενέσθαι με τα σύγχρονα
όπλα;



Αν στην Ευρώπη σήμερα οι πολιτικοί της δεν θέλουν να ακούγεται τίποτα για Χριστιανισμό
και να μην υπάρχει καν ούτε περί Θεού αναφορά στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, λέτε αυτό να μην
είναι προϊόν μιας Μαύρης Γνώσης από τη Μύηση σε ανάλογα καταχθόνια κέντρα, στοές κλπ;
Ας προσέξουν και οι δικοί μας, Ορθόδοξοι
Χριστιανοί, που μένουν στις «πολιτισμένες» χώρες
της Δύσης, ή στέλνουν εκεί τα παιδιά τους για σπουδές,
να μην πλησιάσουν σε οτιδήποτε εκτός Εκκλησίας.
Διότι αν ο Χριστός απείλησε με τιμωρία όποιον λέει
απλώς λόγο αργό (ανώφελο πνευματικά), τότε τι θα
γίνει με αυτόν που δίνει σατανικούς όρκους; Αν κάποιος
μπερδεύθηκε σε τέτοια, υπάρχει ακόμη, όσο ζεί, λύση: Η
εξομολόγηση, αν προλάβει…



Αν μόλις ανέβηκε ο αποκρυφιστής Χίτλερ στην Γερμανία άρχισαν οι τοπικοί Ευρωπαϊκοί
πόλεμοι, που οδήγησαν τελικά στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τότε η εμφάνιση όλων των
συγχρόνων όχι απλά αθέων κυβερνητών, αλλά μαύρων μασόνων και αποκρυφιστών, με
προεξάρχοντα αυτόν της «Υπερδύναμης» δεν είναι λογικό που συμπίπτει με το ξεκίνημα της
νέας σειράς πολέμων; Επειδή δεν είναι χρήσιμο να δαπανάμε δυνάμεις εμβαθύνοντας διαρκώς
στα του κακού, ενώ από την άλλη πλευρά χρειάζεται και κάποια προσέγγιση στο που
βρισκόμαστε, με πνευματικά κριτήρια, γι’ αυτό έγινε η ανάλυση αυτή, και τη θεωρώ αρκετή.


Σκοπός μας πρέπει
να είναι το να συνειδητο-
ποιήσουμε περισσότερο σε
πια κατάσταση βρισκόμα-
στε, κοιτάζοντας όμως πρώτα μέσα στον εαυτό μας, και
κατόπιν προς τα έξω, για να ζούμε σωστά σαν
Χριστιανοί,
όπως μας συμβουλεύουν οι
Πατέρες αλλά και οι σύγχρονοι γέροντες.




Τα σημεία των καιρών



Τα σημεία των καιρών δείχνουν ότι μπήκαμε ήδη στα δύσκολα χρόνια, σύμφωνα και με
τον π. Θεόδωρο Ζήση, καθ. Πανεπιστημίου της Θεολογίας, και μία ακόμη επιβεβαίωση γι’ αυτό
είναι η προώθηση και από Ορθοδόξους, της πανθρησκείας ή οικουμενισμού:
…«Οι οικουμενιστές, ορθόδοξοι και μη, διαμόρφωσαν την εξωφρενική “θεωρία των
κλάδων” σύμφωνα με την οποία καμία χριστιανική ομολογία, ούτε η Ορθόδοξη Εκκλησία (!), δεν
έχει ολόκληρη την αλήθεια, αλλά μόνο τμήματα αληθείας (όπως ένα δένδρο χωρίζεται στα κλαδιά
του)· έτσι προσπαθούν να διαψεύσουν το Χριστό και τους Αποστόλους που τονίζουν ότι η
Εκκλησία δεν θα παύσει ποτέ να υπάρχει, και ότι αυτή είναι στύλος και θεμέλιο της αληθείας
(Ματθ. 16, 18 & Α΄ Τιμ. 3, 15)...
Πρώτο “θαρραλέο” βήμα της (κάποτε) παραδοσιακής Εκκλησίας της Ελλάδος προς τον
θεομίσητο οικουμενισμό υπήρξε η υποδοχή του πάπα στην Ελλάδα ως εκκλησιαστικού ηγέτη,
«επισκόπου Ρώμης», αντί της αποφυγής και καταδίκης του ως αιρεσιάρχη, όπως επιβάλλει η ίδια
η Αγία Γραφή (Α΄ Τιμ. 6, 3-5, Τίτ. 3, 10-11 κ.ά.).
Η εγκατάλειψη της αληθείας από τους ορθοδόξους οικουμενιστές αμείβεται εκ μέρους των
αιρετικών αδρά, με φήμη και δόξα, χειροκροτήματα, επιδοτήσεις, συμπόσια, ταξίδια και πολιτικά
ανταλλάγματα.
Εδώ επαληθεύεται αυτό που λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «αγάπησαν τη δόξα που δίνουν
οι άνθρωποι παραπάνω από τη δόξα που δίνει ο Θεός» (Ιω. 12, 43). Εμείς, όμως, με υπομονή,
πίστη και αγάπη, ας μένουμε σταθεροί και έτοιμοι για την υπεράσπιση της αληθινής Πίστεώς μας
στην οποία σώζονται και οι συνάνθρωποί μας και εμείς· αμήν. Γιατί οι καιροί δυσκολεύουν»…

ΜΑΣΟΝΙΑ:

Η μυστική δραστηριότητα τoυ τεκτονισμού μεγαλοποιεί την επιρροή των μασόνων στην ελληνική κοινωνία. Παρόλα αυτά ο Τεκτονισμός διατηρεί τη φήμη, ότι βρίσκεται πίσω από κάθε πολιτική, κοινωνική, οικονομική ή άλλη δραστηριότητα.
Ποιά είναι η αλήθεια;
Όχι πάντως στα άκρα, που καλλιεργούν οι φήμες και η απόκρυφη δραστηριότητά του.

Έρευνα:
ΒΑΣΙΛΗΣ Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Φιλόδοξοι
Βασιλιάδες, πρωθυπουργοί, υπουργοί, μεγαλοτραπεζίτες, δικαστικοί, καθηγητές πανεπιστημίων, καλλιτέχνες, έμποροι, δημοσιογράφοι, επιστήμονες και άλλες προσωπικότητες ήτανε, και είναι, μέλη του Τεκτονισμού, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. ’τομα με φιλοδοξίες ή άλλες επιδιώξεις, συμμετέχουνε στη μυστική - απόκρυφη αυτή οργάνωση. Η συμμετοχή τους στη μασονία, εξάπτει τη λαϊκή φαντασία, που μεγαλοποιεί την δραστηριότητα του τεκτονισμού, την ισχύ και την επιρροή του στα σημερινά πολιτικά και οικονομικά πράγματα. Αλλά, και η Εκκλησία, κυρίως η Καθολική, με την πολεμική της έχει δημιουργήσει ένα θρύλο γύρω από την δραστηριότητα του Τεκτονισμού. Αντίθετα οι Αγγλικανοί δείχνουν ανοχή, αλλά και συμμετοχή στη μασονία.

-Τόση δύναμη, έχουν, επιτέλους, οι μασόνοι; Είναι ένα ερώτημα που πλανάται στο λαό, και σε άλλες κοινωνικές ομάδες που δεν βλέπουν με συμπάθεια την τεκτονική δραστηριότητα, ή έχουν αντίρρηση με τη μυστική και απόκρυφη δράση του.

Είχανε, πραγματικά, κάποτε δύναμη - ιδίως τον 18ο και τον 19ο αιώνα, αλλά και προηγουμένως - και η συστηματική διείσδυση ή η διακριτική στρατολόγηση ανθρώπων με θέσεις κλειδιά στην κοινωνία, αύξανε την επιρροή τους. Είναι και η μυστική δράση της μασονίας, που αυξάνει την ενεργή κοινωνική διείσδυσή της και την επίδρασή της στα πολιτικά ή τα οικονομικά μιάς χώρας. Δεν είναι έξω από την πραγματικότητα αν πούμε, ότι η μυστική και απόκρυφη δράση ελκύει άτομα φιλόδοξα και, γιατί όχι, ματαιόδοξα, τα οποία τα δίνουν όλα στην οργάνωση. Νιώθουν ξεχωριστά και ότι κάτι είναι. Έπειτα, οι θρησκευτικού τύπου τελετουργίες, με δοξασίες, τυπικά, και πειθαρχημένες επαναλαμβανόμενες θεουργικές δραστηριότητες, δημιουργούν «άβουλα» άτομα, που συσπειρώνονται γύρω από την αντίληψη της μοναδικότητας του τεκτονισμού.

Τα μυστήρια
Ο συμβολισμός, η ανάμειξη στοιχείων από τα αρχαία λατρευτικά τυπικά των Ελλήνων, των Αιγυπτίων, των Βαβυλωνίων, των Εβραίων, των Φοινίκων και των Χαλδαίων αναπαράγονται σε όλους τους βαθμούς της μασονικής ιεραρχίας. Εντυπωσιακά στοιχεία, που συνεγείρουν το συναίσθημα και πειθαναγκάζουν τα άτομα, ν΄ ακολουθούνε τη μυστηριακή οδό, η οποία διεκδικεί το αλάθητο των διδασκαλιών και το απόλυτο στη μέθοδο αναζήτησης της μυστηριακής αλήθειας, την οποία αποκαλούνε «φως».Δηλαδή, ο τεκτονισμός, είναι μιά μυστική γνωστική, παραθρησκευτική οργάνωση σαν κι αυτές που έδρασαν, κυρίως, τους τέσσερις πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες και αναβιώσανε τα μεσαιωνικά χρόνια, με το περίβλημα των ιπποτικών ταγμάτων. Τα τάγματα αυτά, όπως λ.χ. οι Ροδόσταυροι, οι ιππότες της Μάλτας, οι Αγγελικοί Αδελφοί, οι Ιππότες Καδώς, οι Ναΐτες, Καλατράβα κ.ο.κ., αλλά και στο Ισλάμ οι Ασασσίνοι (δολοφόνοι) είχαν ιεραρχία και τάξεις. Στις τάξεις τους υπηρετούσαν αριστοκράτες και ευγενείς, που διοικούσαν, ιερατείο, το οποίο προερχότανε από τις ίδιες τάξεις και οι στρατιώτες, οι οποίοι εστρατολογούντο από τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα, για να υπηρετούνε τυφλά, και χωρίς αντιρρήσεις, το τάγμα τους.

Η κοινωνική αδικία που επικρατούσε το μεσαίωνα και τα ύστερα χρόνια, έσπρωχνε το λαό προς τα ιπποτικά τάγματα. Έθελγε, άλλωστε, τα άτομα λαϊκής προέλευσης, το γεγονός ότι αποκτούσανε δύναμη ως μέλη των ιπποτικών ταγμάτων με κοινοβιακή ζωή, με επίφαση ισότητας των μελών, με μυστικές τελετουργίες και διδασκαλίες, με ανώτατη ιεραρχία κάτω από τη σιδερένια διοίκηση του Μεγάλου Δασκάλου, του Μάγιστρου ή του Πρωτομαϊστορα, ή Μεγάλου Ποντίφηκα.
Ακόμη και σήμερα ατόμα, μεσαίων ή κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, εντυπωσιάζονται από το γεγονός, ότι μυούμενα στη μασονία, γίνονται αυτόματα «αδελφοί» αριστοκρατών και υψηλόβαθμων στελεχών της κοινωνίας. Στις ξένες χώρες οι Έλληνες μετανάστες μυηθήκανε στο μασονισμό, ακριβώς γι΄ αυτόν το λόγο, για να μην είναι στο περιθώριο, για να μην αποκαλούνται από τους ντόπιους «παλιόξενοι» και να μην αισθάνονται κοινωνική απομόνωση.

Σημαντική επίδραση στα τυπικά της μασονίας έχουν εβραϊκά στοιχεία, αλλά και αιγυπτιακά από την θρησκεία του Όσιρη και της Ίσιδος, ή την πίστη τους στις άγνωστες απόκρυφες διδασκαλίες του Ερμή του Τρισμέγιστου, καθώς και τους ορφικούς ή τους πυθαγόρειους ή τα Καβείρια Μυστήρια. Κι αυτές περιβαλλόμενες με μυστήριο και μύθους.

Αναμειγνύουν αυτά τα στοιχεία, όπως ακριβώς έκαναν οι γνωστικοί βαλεντινιανοί και οφίτες την εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και ο Μάνης. Ένας Πέρσης φιλόσοφος ιδρυτής θρησκείας, ο οποίος ανάμειξε στοιχεία ζωροαστρισμού, ιουδαϊσμού, βουδιστικά και χριστιανικά. Εκτελέστηκε από τους Πέρσες με οδυνηρό θάνατο. Τον γδάρανε ζωντανό. Υπάρχουνε και σήμερα υπολείμματα του μανιχαϊσμού.

Οι Ιουδαίοι Εσσαίοι, επίσης, διαδραματίζουνε μεγάλο ρόλο στη νοοτροπία και τη διδασκαλία των μασόνων, όπου πλάθουνε διάφορους μύθους, στα πλαίσια της τεκτονικής παραδόσεως. Κι αυτών οι διδασκαλίας είναι πολύ λίγο γνωστές.

Η χρησιμοποίηση ονομάτων χριστιανών αγίων και ιστορικών βασιλέων εξάπτουν, επίσης, τη φαντασία των μασόνων, ιδίως όσων δεν έχουνε σχετική φιλοσοφική και ιστορική παιδεία.

Οι Στοές φέρουν ονόματα βαρύγδουπα, μεταξύ των οποίων Στοά της Βασιλικής Αψίδας, η οποία, σε διάφορες εποχές είχε ονόματα όπως Αγία Στοά, Ιερά Στοά και Βασιλική Στοά.

Η τεκτονική παράδοση διδάσκει, ότι:

· Η Αγία Στοά άνοιξε σε σκηνή στην έρημο και προήδρευσαν διαδοχικά ο Μωυσής, ο Αχολιάβ (ή Ελιάβ) και ο Βεζαλεέλ (ή Βεσελεήλ).

· Η Ιερά Στοά άνοιξε στο όρος Μορία στη διάρκεια της ανοικοδόμησης του πρώτου ναού. Στην Ιερά Στοά προήδρευσαν ο βασιλιάς του Ισραήλ Σολομών, ο βασιλιάς της Τύρου Χιράμ και ο πρωτομάστορας του ναού, επίσης, Χιράμ.

Στον τρίτο βαθμό, του διδασκάλου, γίνεται η αναπαράσταση της δολοφονίας του Χιράμ, με τυπικό του θανάτου και της ανάστασής του.

· Η Βασιλική Στοά άνοιξε ανάμεσα από τα ερείπια του ναού του Σολόμωντα. Στη διάρκεια της ανοικοδομήσεώς του προήδρευσαν ο Ζουρεββάβελ, ο Χαγκάι και ο Ιοσούας.
Όσον αφορά το πάθος των μασόνων για ονόματα αγίων, κυρίως του Ιωάννη, εκτός από την εβραϊκή καταγωγή των προσώπων, υπάρχει και σχετική τεκτονική παράδοση για τον κάθε Ιωάννη. Θεωρούνται πάτρωνες των χριστιανών μασόνων:

1. Ο Ιωάννης ο βαπτιστής, θεωρείται προστάτης των συντεχνιών λιθουργών, που έδρασαν ως αδελφότητες στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας στην Αγγλία, αλλά καθιερώθηκε στα 1717 ως προστάτης της Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας.

2. Ο Ιωάννης ο ευαγγελιστής, τιμάται κυρίως από τις σκωτικές στοές.

Παραδέχονται οι τέκτονες, ότι οι ονομασίες αυτών των αγίων δοθήκανε σε περιοχές όπου υπήρχανε θρησκόληπτοι και δεν βλέπανε με καλό μάτι την μυστική δραστηριότητά τους. Ύστερα, επειδή στις περιοχές αυτές υπήρχε ηλιολατρεία, αντικαταστήσανε τις γιορτές με την επέτειο εορτών του Αγίου Ιωάννου στο θερινό και το χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή στις 21 Ιουνίου και στις 22 Δεκεμβρίου. Οι χριστιανικές γιορτές και τα ονόματα χρησιμοποιήθηκαν ως προκάλυμμα.

Στοές αφιερωμένες και σε άλλους αγίους υπάρχουνε πολλές, για διάφορους λόγους (Αγίου Ανδρέα, Αγίου Παύλου, Αγίου Πέτρου κ.λπ.).

Όλα αυτά μπορεί να τα συναντήσει ο καθένας και στην καθημερινή κοινωνική ζωή. Τότε, γιατί τόση μυστικότητα και αποκρυφισμός στη μασονία; Επικρατεί η εντολή, που είναι όρος και κανόνας ζωής των μασόνων: Βλέπε, ’κου, Σώπα (από τα λατινικά Audi, Vide, Tace), που καθιερώθηκε στα 1813 και ισχύει απαρέγκλιτα.

Οι Ναΐτες λ.χ. είχανε φοβερή στρατιωτική πειθαρχία και μυστικότητα και δεν έσπαγε η σιωπή των μελών. Χρησιμοποιούσανε και το φόνο ως μέσο επιτυχίας του τάγματος, ή για να βγάλουν από τη μέση ανεπιθύμητα πρόσωπα:

Ο «θάνατος» -όχι ο φυσικός- είναι και σήμερα η τιμωρία όσων σπάνε τη σιωπή του μασονισμού. «Θάνατος» επαγγελματικός, «θάνατος» οικονομικός και «θάνατος» κοινωνικού απομονωτισμού. Όσο πετυχαίνει, βέβαια.


Τα σύμβολα
Η συμβολική και αλληγορική μέθοδος διδασκαλίας των μασόνων έχει καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα και κατάγεται από τους αλεξανδρινούς χρόνους, όπως διακηρύσσουν οι θεωρητικοί αξιωματούχοι τους.

Οι συμβολισμοί και οι αλληγορίες αποτελούνε τη βάση του τεκτονικού συστήματος, παραδέχεται ο μασόνος Mackey:
· Από την αλεξανδρινή σχολή κατέχομε, γράφει, τον γνωστικισμό και την καβαλλά και ιδίως το σύστημα του συμβολισμού και των αλληγοριών, που βρίσκεται στη βάση της τεκτονικής φιλοσοφίας.

Στους πυθαγόρειους και τους αλεξανδρινούς χρωστούν οι τέκτονες δάσκαλοι την ουσία των δογμάτων και την εσωτερική μέθοδο μεταδόσεώς τους.

Και υπογραμμίζει ο μασόνος θεωρητικός δάσκαλος:

«Ο Αριστόβουλος και ο Φίλων -ζήσανε διαφορετικούς αιώνες- διδάξανε στους μασόνους τη θεωρία ότι οι ιερές γραφές των Εβραίων ήσαν με το σύστημα των αλληγοριών τους, η πραγματική πηγή κάθε θρησκευτικού και φιλοσοφικού δόγματος (που ακολουθούν οι μασόνοι!), του οποίου η φραστική και επιφανειακή μορφή ήτανε μόνο για τον κοινό λαό (τους αμύητους και βέβηλους, κατά τη μασονική ορολογία), ενώ η εσωτερική ή «κεκρυμμένη έννοια προωρίζετο μόνον δια τους μύστας».

Μύστες κατά τον τεκτονισμό είναι ο Βούδας, ο Ζωροάστρης, ο Πυθαγόρας, ο Ορφέας, ο Χριστός, ο Μωάμεθ και άλλοι δάσκαλοι μυστικών και απόκρυφων ή θεοσοφικών θεωριών, ανάμεσα στους οποίους οι περισσότεροι ήτανε και είναι μασόνοι»!


Ο Μέγας Αρχιτέκτων
Με όλα αυτά και άλλα πολλά στοιχεία, ο τεκτονισμός έχει τη μορφή θρησκείας, αφού διαθέτει διδασκαλίες και δόγματα βιωματικής πίστης, ιερατεία, απρόσωπο θεό, αμφιέσεις και ιερά σύμβολά, τυπικά, δόγματα, ναούς, μυστήρια και τελετουργίες.

Η ανωτάτη δύναμη είναι ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος με συγκρητιστική θεοσοφική (μανιχαϊκή) μορφή αποδοχής από το κάθε μέλος της Στοάς.

Ο τεκτονισμός δεν επιβάλλει θετική πίστη σ΄ ένα θεό και στην αποκάλυψη, αλλά σε μια άχρωμη θρησκευτικότητα, που ο καθένας διαμορφώνει. Η αυτογνωσία είναι ένα σύνθημά τους και δόγμα, όπως και των γνωστικών, οι οποίοι με την αυτογνωσία θεοποιούσανε τον άνθρωπο.

Ο μασόνος είναι ελεύθερος να πιστεύει ό,τι θέλει, στα πλαίσια μη δέσμευσης των μασόνων για κάποια συγκεκριμένη θρησκεία, αρκεί να μην αμφισβητεί ό,τι διδάσκεται στα τεκτονικά τυπικά. Ή, καλύτερα, να τα αποδέχεται με τη συνεχή επανάλειψη. Έτσι ο Πυθαγόρας, ο Βούδας, ο Αβραάμ, ο Μωυσής και άλλοι είναι δάσκαλοι και μύστες, απ΄ όπου ο μασόνος αντλεί θρησκευτικά και φιλοσοφικά στοιχεία.

Ο Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος είναι η κάθε μεγάλη δύναμη, η οποία έχει τις ρίζες του στο θεό ’μμωνα, τον οποίο θεωρούν οικοδόμο, ή αρχιτέκτονα, γιατί "’μων" στα εβραϊκά σημαίνει ακριβώς αυτές τις ονομασίες.

Το δόγμα της ενότητας της μασονίας καλύπτεται από το σύνολο των διαφόρων εκδηλώσεων «του ενός και μόνου θεού», «του ανύπαρκτου, του ενουσίου όντος, του μόνο γεννώντος στον ουρανό και στη γη, του απάτορος και αμήτορος, πατέρα και μητέρα των πάντων». Πρόκειται για την γνωστική θεωρία του αρσενικού-θηλυκού, του ανδρόγυνου όντος κ.λπ.

Η θρησκευτική φιλοσοφία του τεκτονισμού βασίζεται στις θεωρίες που θεμελίωσαν οι μασόνοι Lessing, Herder και Fichte, «θέτει όλες τις θρησκείες στο ίδιο επίπεδο». Οι διάφορες θρησκείες «αποτελούνε σταθμούς στην εξέλιξη της ανθρωπότητας προς το υπέρτατο τέρμα, όπου όλοι οι λαοί θα φτάσουνε και θα βρουν εκεί τον αληθινό δρόμο». Τον δρόμο προς το φως! Αυτό το παρέχει ο τεκτονισμός και, μάλιστα, αλάνθαστα.

«Οι μασόνοι κρατούνε για τους εαυτούς τους την τέχνη να φυλάγουνε τα μυστικά. Κρατούνε για τους εαυτούς τους, επίσης, την τέχνη της μετουσιώσεως, τα μέσα να επιτυγχάνουνε την τέχνη του Αμπράκ�».

Αποκρυφισμός
Ο τεκτονικός αποκρυφισμός, είναι ένα άλλο στοιχείο, που δημιουργεί στη φαντασία του λαού δαιμονικές και υπερφυσικές δυνάμεις, για τα μέλη των Στοών.

- Υφίσταται αποκρυφισμός στη μασονία;

Βεβαίως, αφού μελετούν το ταλμούδ, την καβαλλά, την κλείδα του Σολομώντα (Clavicula Salomonis) και τις διδασκαλίες αποκρυφιστών, όπως του Καλλιόστρο, του Μαρτίν, του Στέπτφερ, του δρ. Παπύς κ.ά. ΄Η δίνουν ερμητικές εξηγήσεις σε θεολογικές απόψεις επίσημων θρησκειών, όπως λ.χ. θεωρούν ιερή τη λέξη ΙΝRI (Igne Natura Renovatur Integra=με τη φωτιά η φύση αναγεννάται ολόκληρη), που δίδασκαν οι Ιππότες του Ναού (Ναΐτες). Αντιστρέψανε, δηλαδή, το Ιησούς Ναζωραίος Βασιλεύς των Ιουδαίων σε ερμητική θεωρία.

Υποστηρίζεται, εξάλλου, ότι ο Ελευθεροτεκτονισμός, ιδιαίτερα στους φιλοσοφικούς βαθμούς, έχει σχέση με τον αποκρυφισμό. Όλη η διάρθρωση του τεκτονισμού μετά τον 3ο βαθμό, περικλείει μεγάλο μέρος της απόκρυφης επιστήμης και του μυστηρίου, συγχρόνως. Αλλοιώτικα θα ήταν αδύνατο να ερμηνευτούνε και να γίνουνε κατανοητοί οι φιλοσοφικοί βαθμοί, τα σύμβολα και οι αλληγορίες τους, που διαμορφωθήκανε το 18ο αιώνα.

Μεταξύ των θεωριών που πρεσβεύουν, όπως είπαμε, είναι τα διάφορα μυστήρια των ορφικών, των πυθαγορείων, της Ελευσίνας και του Ερμή του Τρισμέγιστου. Όλα με μία ασάφεια και μια δική τους εξήγηση.

Να ένα δείγμα συμβολικής διδασκαλίας με ερωτήσεις και απαντήσεις, όπως το παρέχει σε κατήχηση μασόνου ο δικός τους Wahreit Einigkeit:

Ε. Τι οικοδομούν οι Ελεύθεροι Τέκτονες;
Α. Aόρατον Ναόν, του οποίου το σύμβολον είναι ο Ναός του Βασιλέως Σολομώντος.
Ε. Πώς ονομάζεται η διδασκαλία του τόπου της ανεγέρσεως του μυστικού αυτού οικοδομήματος;
Α. Βασιλική Τέχνη, διότι διδάσκει τον άνθρωπον πώς να κυβερνά τον εαυτόν του.

Διαμάχες
Ο τεκτονισμός αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει κατά καιρούς επιθέσεις από τις Εκκλησίες. Η Καθολική και η Ορθόδοξη Εκκλησίες υπήρξανε πάντοτε εχθρικές μαζί του. Ιδίως η Καθολική, που ήτανε και θέμα ισχύος της στην περίοδο του ιπποτικού μεσαίωνα.

Οι τέκτονες, κατά καιρούς, αναφέρουν ότι ανώτατοι κληρικοί μετείχανε στην οργάνωσή τους και ότι η μασονία δεν είναι θρησκεία, αλλά φιλοσοφικό-φιλανθρωπικό σύστημα. Έτσι, λειτουργεί στην Ελλάδα με Διάταγμα, που πρωτοεκδόθηκε το 1927 και άλλα που εκδοθήκανε το 1949 και το 1956 με υπογραφές του Παύλου Κουντουριώτη, του βασιλιά Παύλου, των υπουργών κοινωνικής πρόνοιας της εποχής Κωνσταντίνου Καραμανλή και Π. Λεβαντή. Τα διατάγματα χαρακτηρίζουνε το Τεκτονικό Ίδρυμα, ως φιλανθρωπικό.

Από της ιδρύσεώς του ο Ελληνικός τεκτονισμός αντιμετώπισε από μεγάλη μερίδα του λαού αμφισβήτηση και επιφυλάξεις. Φυσικά και από την Εκκλησία.

Η εμφάνιση του μασονισμού αρχίζει, για το ελληνικό στοιχείο, στο εξωτερικό. Στην Ιταλία, στην Αίγυπτο και στην Αγγλία. Εκεί όπου υπήρχε ελληνισμός και μάλιστα με οικονομική άνεση.

Στον ελληνικό χώρο η πρώτη μασονική στοά εμφανίζεται το 1740 στην Κέρκυρα. Λειτούργησε κάτω από την κηδεμονία της Στοάς της Βερώνας και με χρήση της ιταλικής γλώσσας, ενώ πρόεδρός της ήταν ο προβλεπτής της Ενετικής Δημοκρατίας των Ιονίων Νήσων. Την ίδια περίοδο, στα 1744, λειτούργησε στο Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως Στοά, τα μέλη της οποίας αποκαλούνταν Κονιάτες. Σώθηκε ένα αντίτυπο του τυπικού με τίτλο «Τέκτων μαθητευόμενος. Πρώτος βαθμός», αντίτυπο του οποίου ήρθε στα χέρια του Οικουμενικού Πατριάρχου Παϊσίου, το 1745. Ο Παϊσιος από τη Νικομήδεια με εγκύκλιο του αποκήρυξε τους τέκτονες και τους χαρακτήρισε άθεους. Στην Κύπρο, ο αρχιεπίσκοπος Κυπριανός με αφοριστική εγκύκλιο αποκαλεί τους τέκτονες προδότες, γιατί συνεργάζονται με τους ’γγλους κατακτητές, αφού συνυπάρχουν σε μυστικές μασονικές στοές και αποκαλούνται αδελφοί.

Απόσπασμα του τυπικού των τεκτόνων του Γαλατά, που διασώθηκε, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

«Όστις επιθυμεί να συναριθμηθή με την Εταιρείαν των Κονιατών πρέπει να συστηθή από έναν άλλον συνάδελφον ως υποκείμενον αρκετόν και άξιον και τότε θέλει δοθή άδεια να παρουσιασθή οδηγούμενος από εκείνον τον συνάδελφον, χωρίς φως, μέσα εις ένα σπίτι (ωσάν εις τόπον της Βηθλεέμ) της Εταιρείας και φθάνοντας εκεί ερωτάται εάν έχη πνεύσιν, ήγουν κλίσιν, δια να συναριθμηθή, ερωτάται περί της καταστάσεώς του, ονόματός του και επωνυμίας του, έπειτα του αφαιρείται κάθε λογής μέταλλον, λίθος πολύτιμος και τα εξής.

» Γυμνώνεται το δεξιόν γόνυ και εις τον αριστερόν του πόδα επάνω εις το παπούτζι του μποδένουν μίαν γόβαν, ήγουν κοντούραν φράγκικην περισφαλίζοντές του τους οφθαλμούς με ένα μανδήλιον. Εις τοιούτον τρόπον τον αφίνουν ως μίαν ώραν σχεδόν εις τας φαντασίας του. Περνώντας ούτος ο καιρός ερωτάται τρεις φορές περί του ονόματος του βαπτίσματος έστω και έξω από το σπίτι είναι οι συνάδελφοι με σπαθί γυμνόν εις τας χείρας, φυλάττοντές το από κάθε ακαθαρσίαν. Ο Π ρ ω τ ο μ α ϊ σ τ ω ρ περιεζωσμένος ζώνην γαλαζίαν εις σχήμα τρίγωνον προτάσσει να ερωτηθή εάν έχη πνεύσιν και τούτο ποιών ο ανάδοχος, ο υποψήφιος αποκρίνεται και έτσι ο πρωτομαϊστωρ του τάζει την είσοδον, κάμνοντάς τον να κάμη τρεις γύρω τριγύρω μιάς συγγραφής εξαπλωμένης επάνω εις το έδαφος, παρουσιάζοντας επάνω εις δύο κολόνας την σκιαγραφίαν του Ναού του Σολομώντος με δύο γράμματα κεφαλιακά Ι.Π. Εις το μέσον του θαλάμου είναι τρεις μεγάλαι λαμπάδες αναμμέναις ύστερα από τρία τέταρτα της ώρας τον υπάγουν εις το μέσον του αυτού τόπου, έμπροσθεν του πρωτομαϊστορος ο οποίος ευρίσκεται έμπροσθεν μιάς καθέδρας μεγάλης επάνω εις την οποίαν είναι το Ευαγγέλιον του Αγίου Ιωάννου και ερωτηθείς περί της πνεύσεώς του, αποκρίνεται και πάλιν έτσι προστάζει να του λυθούν οι οφθαλμοί. Οι συνάδελφοι του πιάνοντας τα άρματα πλησιάζουν αυτόν ύστερα από τρεις κινήσεις εις ένα θρόνων χωρίς ακούμβισμα όπου είναι πλησίον εις την μεγάλην καθέδραν.
» Πρέπει έπειτα αυτός με το γόνυ γυμνόν να γονατίση επάνω εις το θρονί το χωρίς ακούμβισμα και το άλλο πόδι να το αφίνη κρεμάμενον εις τον αέρα ερωτώντας τον εις τον αυτόν καιρόν ο πρωτομαϊστωρ αν τάσση να φυλάττη τα απόκρυφα των Κονιατών και της τάξεώς των, πλην έμπροσθεν τινός συναδέλφου και παρόντος του πρωτομαγίστορος. Του γυμνώνεται το στήθος δια να ιδούν μην είναι γυναικείας φύσεως και εγγίζοντάς τον εις το αριστερό βυζί ένα πριέλι το οποίον ο ίδιος κρατεί έχοντας το δεξιόν του χέρι επάνω εις το Ευαγγέλιον του Αγίου Ιωάννου, ομνύει

» Τελειώνοντας ασπάζεται το Ευαγγέλιον και ο πρωτομαϊστωρ προτάσσοντάς τον να συμώση, του δίδει την ζώνην του λευκού δέρματος των κονιατών και δύο ζευγάρια χειρόκτια ένα διά λόγου του και άλλο δια την πλέον ηγαπημένην του».

Μετά από διάφορες περιπέτειες δημιουργήθηκε στην Αθήνα τεκτονική κίνηση με διευθυντήριο. Το προσωρινό διευθυντήριο αποτελέστηκε από τους υπουργούς Σπήλιο Αντωνόπουλο και Δ. Μαυροκορδάτο, τον καθηγητή του αστικού και εμπορικού δικαίου Ν. Δαμασκηνό, με αναπληρωματικό μέλος τον, επίσης καθηγητή Πανεπιστημίου, Ι. Παπαδάκη. Το διευθυντήριο προχώρησε στη δημιουργία Στοών και χειραφετήθηκε από την ιταλική τεκτονία, οπότε έκανε εκλογές και συστήθηκε η Μεγάλη Στοά, αποτελούμενη από τους:

· Α. Γονατά, Ν. Δαμασκηνό, Π. Πυλαρινό, Ε. Σταυρόπουλο, Μ. Δροσινό, Α. Γλαράκη, Ε. Μόρδο, Λ. Αργυρόπουλο, Α. Καλύβα, Σ. Δουκάκη, Σ. Αντωνόπουλο, Γ. Γλύνη, Α. Κριτή και Α. Βαρελίδη.

Ο Τεκτονισμός αντιμετώπισε δυσκολίες και είχε εσωτερικές διαμάχες, από την πρώτη στιγμή. Στην προσπάθεια να υπάρξει ενότητα σκεφτήκανε να φέρουνε μία προσωπικότητα από το εξωτερικό. Στην Αγγλία ζούσε ένας ΄Ελληνας με το όνομα Δ. Ροδοκανάκης, ο οποίος ισχυριζότανε ότι ήτανε πρίγκιπας, διάδοχος του θρόνου του Βυζαντίου, ενώ επρόκειτο για το γιο εμπόρου από τη Σύρα. Τον απατεώνα ψευτοπρίγκιπα καλέσανε, τον χειροτονήσανε στους ανώτατους βαθμούς και ως 33ος σύστησε το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του 33ου βαθμού. Ο ίδιος έγινε ΄Υπατος Ταξιάρχης και μεγάλος Αρχιγραμματέας ο Ι. Παπαδάκης.

Η άρχουσα τάξη των Αθηνών μπήκε στη μασονία, δημιουργώντας μία λέσχη πολιτικής και οικονομικής ισχύος, αφού την αποτελούσαν υπουργοί, καθηγητές πανεπιστημίου, επιχειρηματίες και προσωπικότητες της «καλής κοινωνίας», όπως οι Α. Βρυζάκης, Σ. Στεφάνου, Σ. Αραβαντινός, Φ. Σερπιέρης, Ν. Φίλωνος, Κ. Κατακουζηνός, Τ. Φιλήμονας, Θ. Φλογαϊτης, Μ. Μπότσαρης, Ν. Γιαννικώστας, Επ. Κανάρης, Ν. Ράδος, Ν. Βάρβογλης, Σ. Νάγος, Π. Χατζηπάνος (ως υπουργός Εργασίας κατηγορήθηκε για ατασθαλίες και αναγκάστηκε να παραιτηθεί), Β. Κριμπάς κ.ά.

Μάχες χωρίς πυρά
Η Εκκλησία ήταν ανέκαθεν εναντίον της λειτουργίας του τεκτονισμού, αλλά περιοριζότανε σε φραστικούς αφορισμούς και αποδοκιμασίες, ενώ ορισμένοι μητροπολίτες, επειδή συνεργάζονται με πλούσιους μασόνους, κάνουνε το «κοροΐδο». Κάνουνε τα στραβά μάτια και ότι δήθεν δεν γνωρίζουνε τη συμμετοχή τους στη μασονία.

Υπάρχουνε, βέβαια, εξαιρέσεις. Μία χαρακτηριστική περίπτωση είναι του αρχιεπισκόπου Πατρών και Ηλείας Ιεροθέου, που το 1898-9, ήτανε πρόεδρος της Σχολής Απόρων Παίδων στην Πάτρα. Πληροφορήθηκε ότι μασόνοι ήτανε καθηγητές και κάνανε προσηλυτισμό στους μαθητές. Ζήτησε από το διευθυντή να τους απομακρύνει. Εκείνος δεν υπάκουσε (!) και ο αρχιεπίσκοπος παραιτήθηκε καταγγέλλοντας το γεγονός.

Στα μεταπολιτευτικά χρόνια έκδοτης εβδομαδιαίας εφημερίδας αποκάλεσε μασόνο τον επίσκοπο Δωδώνης Χρυσόστομο (σημερινό μητροπολίτη Ζακύνθου). Ο επίσκοπος εμήνυσε τον εκδότη, για εξυβριστικό και συκοφαντικό το χαρακτηρισμό. Η δίκη προσδιορίστηκε να γίνει στη Λάρισα. Πόλη στην οποία υπάρχει μεγάλη μασονική δραστηριότητα, αλλά και παραεκκλησιαστική δράση. Στο δικαστήριο γίνανε προσπάθειες να ματαιωθεί η δίκη, για να μη συζητηθεί. Δεν συνέφερε τους μασόνους η δίκη, αν έβγαινε απόφαση ότι ο χαρακτηρισμός μασόνος μπορεί να θεωρείται υβριστικός και συκοφαντικός, για ιεράρχη. Αλλά και οι παραεκκλησιαστικοί θέλανε να αθωωθεί ο δικός τους άνθρωπος, ο εκδότης, που έγραψε όσα έγραψε για να βλάψει προσωπικά τον επίσκοπο Δωδώνης και δι΄ αυτού τον αρχιεπίσκοπο, μακαριστό Σεραφείμ. Ύστερα από τρίωρη διάσκεψη, και παρά την αντίθετη άποψη του εισαγγελέα της έδρας κ. Φλώρου, το δικαστήριο ματαίωσε τη συζήτηση, επειδή ο επίσκοπος είχε πάρει άδεια για να κάνει μήνυση από τον προϊστάμενό του αρχιεπίσκοπο και όχι από την Ιερά Σύνοδο!

Στις χρονιές 1998-99 το Υπουργείο Παιδείας, υπουργεύοντος του κ. Γερ. Αρσένη, μελέτησε και αφαίρεσε από τα σχολικά βιβλία του λυκείου τα κεφάλαια που έχουν σχέση με το σιωνισμό και τη μασονία. Η Ιερά Σύνοδος αντέδρασε και η απάντηση, που δόθηκε από τον Υπουργό στον αρχιεπίσκοπο κ. Χριστόδουλο, ήταν ότι το θέμα το χειριζότανε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Επικοινωνήσαμε τότε, τόσο με τον αρχιεπίσκοπο, όσο και με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, για να πληροφορηθούμε τη διαδικασία και το σκεπτικό των δύο πλευρών. Χρειάστηκε να γίνει αλληλογραφία εκ μέρους μας και να ζητηθεί η επέμβαση της Υπουργού Εσωτερικών κας Βάσως Παπανδρέου, του Συνηγόρου του Πολίτη και των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, για να μας στείλει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο τα πρακτικά της συζήτησης των «εγκεφάλων» του, που καταλήξανε στην αφαίρεση αυτών των κεφαλαίων, από τα βιβλία των θρησκευτικών. Η πράξη, ασφαλώς, δείχνει, ότι οι δύο δυνάμεις, το Ισραηλιτικό Συμβούλιο και η μασονία, διαθέτουνε γερές προσβάσεις στην εξουσία, αφού επιβάλλανε την άποψη τους. Έτσι, τα ελληνόπουλα δεν ενημερώνονται για τα δύο αυτά παράκεντρα εξουσίας, που δρουνε στην ελληνική κοινωνία. Οπωσδήποτε ρόλο παίξανε και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ποίων, άραγε, δικαιωμάτων, όταν υπονομεύεται η ελληνική κοινωνία;

Σήμερα, στην ελληνική κοινωνία η μασονία δεν έχει την παλιά αίγλη της. Τα κέντρα εξουσίας έχουνε μεταφερθεί σε άλλες κλειστές λέσχες, όπως της Ρώμης, τη Μπίλντεμπεργκ, τα Ινστιτούτα Στρατηγικών και Πολιτικών Μελετών, τους G7 και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που ελέγχουνε την πολιτική και την οικονομική δραστηριότητα των κρατών και των λαών τους. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι και τα υπόγεια κέντρα της μασονίας, λόγω της αφανούς, μυστικής και σιωπηρής δραστηριότητάς της, είναι σε θέση να κάνουνε ζημιά σε πρόσωπα και φορείς. Κανένας δεν γνωρίζει, από πού μπορεί να «σου έρθει» η επίθεση. Ο γράφων (ο ομιλών), άλλωστε, έχει υποστεί αυτήν την υπόγεια επίθεση στο πετσί του επί πολλά χρόνια. Τόσο σε πολιτικό, όσο και σε κοινωνικό-επαγγελματικό επίπεδο! Όσο για την Εκκλησία, αυτή περιορίζεται σε μερικές αντιμασονικές ψευτοεκδόσεις και σε φραστικό πόλεμο, που δεν αγγίζουνε την ουσία του προβλήματος.

Από τις εκδόσεις αυτές, φαίνεται ότι οι συγγραφείς τους έχουν ελλιπή ενημέρωση. Έτσι οι μασόνοι χαίρονται, γιατί δεν υπολογίζουνε την Εκκλησία, ως σοβαρό αντίπαλο, αφού τα επιχειρήματα είναι επιφανειακά και αυτά που γράφονται στις διάφορες εγκυκλοπαιδείες ασήμαντα. Οι ληματογράφοι των εγκυκλοπαιδειών, στην πλειοψηφία τους είναι «μασόνοι», ή αντιγραφείς του λήμματος από ξένες πηγές. Χαρακτηριστικό, τέλος, είναι το γεγονός, ότι η Εθνική Βιβλιοθήκη δεν έχει τις εκδόσεις του Τεκτονικού Ιδρύματος. Τα περί τεκτονισμού βιβλία είναι εκείνα που οι ίδιοι οι μασόνοι στέλνουν, ενώ είναι υποχρεωμένοι από το νόμο να αποστέλλεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη κάθε έκδοση.

Το καλάμι

Ελληνικές συμμετοχές στην Λέσχη Bildeberg Περίοδος 1991-2007

1991 Conference, Baden-Baden, Germany, 6-9 June

GR - Costa Carras (Director of Companes)
GR - Efthymios Cristodoulou
GR - Minos Zombanakis

1992 Conference, Evian-les-Bains, France, 21-24 May

GR - Costa Carras* Director of Companies
GR - Andonis Samaras Former Minister of Foreign Affairs
GR - Loukas Tsoukalis Jean Monnet Professor, University of Athens; president, Hellenic Centre for European Studies (EKEM)
GR - Stephan Farrant Managing Director, Newsfront Naftiliaki; Local Organizer 1993

1993 Bilderberg Conference, Vouliagmeni, nr Athens, Greece 22-25 April

GR - Stellios Argyros; Chairman, Federation of Greek Industries
GR - Costa Carras; Director of Companies
GR - Yannis S Costopoulos; Chairman, Credit Bank
GR - Gregory Hadjieleftheriadis; Vice-President, Eletson Corp
GR - George P Livanos; Ship Owner
GR - John C Lyras; Vice Chairman, Union of Greek Shipowners
GR - Stefanos Manos; Minister of National Economy
GR - Constantine Mitsotakis; Prime Minister
GR - Theodoros Pangalos; Spokesman for Foreign Affairs, Socialist Party
GR - Michalia G Papaconstantinou; Minister for Foreign Affairs
GR - Theodore Papalexopoulos; Deputy Chairman, Titan Cement Company SA
GR - Michael C Peraticos; Chairman, Pegasus Ocean Services
GR - Thanos M Vererois; Professor of Political History, Universityy of Athens; Director, Hellenic Foundation for Defence and Foreign Policy
GR - Themistocles Volkos; Chairman, The Seatrade Organisation
GR - Stephan Farrant; Managing Director, Newsfront Naftilaki; Local Organiser 1993

Bilderberg meeting in Helsinki, Finland, June 2-5 1994 – participants

GR - Gerasimos Arsenis, minister of defense.
GR - Costa Carras, director of companies.

1995 Bilderberg Conference - June 8-11th, Zurich, Switzerland

GR - Costas Garas, Dir of Companies Greece
GR - Ted CoulOumbis, Pres. Greek Foreign Policy Institute
GR - Geo Papandreau Min of Ed Greece

1996 Bilderberg Conference - 30th May - 2nd June, CIBC Leadership Centre, Toronto, Canada

GR - Pangalos, Theodoros G. (Greece) Minister for Foreign Affairs

1997 Bilderberg Conference - June 12-15, Pine Isle resort, Lake Lanier, nr. Atlanta, Georgia, USA

GR - Carras, Costa. Director of Companies,
GR - David, George A. Chairman of the Board, Hellenic Bottling Company S.A.
GR - Kiranidiotis, Yannos. Deputy Minister for Foreign Affairs.

1998 Bilderberg Conference - 14-17th May, Turnberry, Ayrshire, Scotland

GR - David, George A. - Chairman of the Board, Hellenic Bottling Company S.A.
GR - Karamanlis, Kostas A. - Leader of the Opposition
GR - Papandreou, George A. - Alternate Minister for Foreign Affairs

1999 Bilderberg Meeting - 3-6th June, Sintra, Portugal

GR - David, George A. - Chairman of the Board, Hellenic Bottling Company S.A.
GR - Kranidiotis, Yannos . Alternate Minister for Foreign Affairs.
GR - Veremis, Thanos M. - Professor of Political History, University of Athens; President of Eliamep.

2000 Bilderberg Conference, June 1-3, Brussels, Belgium

GR, David, George A; Chairman of the Board, Hellenic Bottling Company SA
GR, Diamandouros, P Nikiforos; National Ombudsman
GR, Papandreou, George A; Minister for Foreign Affairs

Bilderberg 2001 - May 24-27 nr Gothenburg Sweden

GR. David, George A. - Chairman, Coca-Cola Hellenic Bottling Company SA.
GR. Manos, Stephanos - Member of the Greek Parliament & Former Minister of National Economy; President of the Liberal Party.

Bilderberg Conference 2002 Chantilly, Virginia, U.S.A.,
30 May-2 June

GR - David, George A. - Chairman of the Board, Coca-Cola H.B.C. S.A.
GR - Papahelas, Alexis - Foreign policy columnist. TO VIMA

Bilderberg conference 2003: Versailles, Paris,
France - Thursday 15th to Sunday 18th May

GR - Bakoyannis, Dora - Mayor of Athens
GR - David, George A. - Chairman of the Board, Coca-Cola H.B.C. S.A.
GR - Tsoukalis, Loukas - Professor, University of Athens; President Hellenic Foundation for European and Foreign Policy

Bilderberg Conference 2004 - The 50th anniversary of the first meeting in 1954

GR - David, George A. - Chairman, Coca-Cola Hellenic Bottling Company SA
GR - Diamantopoulou, Anna - Member of Parliament, former European Commissioner for Social Affairs

Bilderberg Conference 2005 - 5-8th May, Rottach-Egern, Munich, Germany

GR, Alogoskoufis, George, Minister of Economy and Finance
GR - David, George A., Chairman, Coca-Cola H.B.C. S.A.
GR - Diamantopoulou, Anna, Member of Parliament
GR - Papandreou, George A., President, Panhellenic Socialist Movement (PASOK)

Ottawa, Canada 8-11 June 2006

GR - Alogoskoufis, George Minister of Economy and Finance
GR - David, George A. Chairman, Coca-Cola H.B.C. S.A.
GR - Tsoukalis, Loukas President, Hellenic Foundation for European and Foreign Policy (ELIAMEP)

The Bilderberg Conference 2007, 31st May to 3rd June 2007, Istanbul

GR - George Alogoskoufis, Minister of Economy and Finance (Greece)

Ονόματα των μασόνων της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας

ονόματα των μασόνων της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας:

* Ανδρέας (πρίγκιπας, απελάθηκε από τη χώρα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922),
* Βασίλειος Γ´ (οικουμενικός πατριάρχης)
* Βενέδικτος (πατριάρχης Ιεροσολύμων, κατά κόσμον Παπαδόπουλος Βασίλειος)
* Βενιζέλος Ελευθέριος (πρωθυπουργός)
* Γεώργιος B´ (βασιλιάς)
* Γούναρης Δημήτριος (πρωθυπουργός)
* Θεοτόκης Ιωάννης (Τζον) (πρωθυπουργός)
* Θεοτόκης Γεώργιος (πρωθυπουργός)
* Ιωακείμ Γ´ (οικουμενικός πατριάρχης)
* Καλογερόπουλος Νικόλαος (πρωθυπουργός),
* Καποδίστριας Ιωάννης (πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας),
* Κροκιδάς Σωτήριος (πρωθυπουργός),
* Λογοθετόπουλος Κων. (πρωθυπουργός),
* Μελέτιος B´ (αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος,
* Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Οικουμενικός Πατριάρχης - κατά κόσμον Εμμ. Μεταξάκης),
* Μεταξάς Ιωάννης (πρωθυπουργός),
* Παπαναστασίου Αλέξανδρος (πρωθυπουργός),
* Πιπινέλης Παναγιώτης (πρωθυπουργός),
* Σοφούλης Θεμιστοκλής (πρωθυπουργός),
* Στράτος Νικόλαος (πρωθυπουργός),
* Φώτιος (πατριάρχης Αλεξανδρείας - κατά κόσμον Πέρογλου Γεώργιος),
* Χριστόφορος (πρίγκιπας),
* Χρύσανθος (μητροπολίτης Τραπεζούντος και στη συνέχεια αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος - κατά κόσμον Φιλιππίδης Χαρίλαος).
* Αγγελόπουλος Γεώργιος (καθηγητής),
* Αγγελόπουλος Κων. (πρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου, υπουργός),
* Αδαμαντίου Αδάμ (καθηγητής),
* Αθανασιάδης Κων. (καθηγητής),
* Αθηνογένης Αντώνιος (υπουργός),
* Αλεξανδρής Κων. (ναύαρχος, υπουργός),
* Αναγνωστόπουλος Ανδρ. (καθηγητής),
* Αναγνωστόπουλος Γεώργ. (καθηγητής),
* Ανδρεάδης Ανδρέας (ακαδημαϊκός),
* Αντωνόπουλος Σπήλιος (υπουργός, μέλος του Διευθυντηρίου το 1863),
* Αντωνόπουλος Σπυρίδων (υπουργός),
* Αξελός Ηρακλής (υποστράτηγος),
* Αραβαντινός Αναστάσιος (καθηγητής),
* Αραβαντινός Κων. (καθηγητής),
* Αραβαντινός Σπυρίδων (υπουργός).
* Βαρούνης Θεόδωρος (καθηγητής),
* Βανδώρος Παναγιώτης (υποναύαρχος),
* Βάρβογλης Νικόλαος (υποστράτηγος),
* Βελιανίτης Θεόδωρος (υπουργός),
* Βέρροιος Μιχαήλ (καθηγητής),
* Βλησίδης Θρασύβουλος (καθηγητής, αντιπρόεδρος Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας),
* Βότσης Νικόλαος (ναύαρχος),
* Βράιλας Αρμένης (πρόεδρος Ιονίου Βουλής)
*

Γαλανός Σπυρίδων (καθηγητής),
* Γεννατάς Πέτρος (υπουργός),
* Γεωργαλάς K. Γεώργιος (καθηγητής),
* Γεωργαντάς Αχιλλεύς (καθηγητής),
* Γιανναράς Ευάγγελος (καθηγητής),
* Γουναράκης Νικόλαος (υπουργός),
* Γεννάδης Στέφανος (στρατηγός),
* Γενησαρλής Νικόλαος (στρατηγός),
* Γιαννηκώστας Νικ. (στρατηγός, βουλευτής),
*

Γρυπάρης Χρήστος (υποστράτηγος). Δαγκλής Παναγιώτης (στρατηγός, υπουργός),
* Δαμασκηνός Νικόλαος (καθηγητής),
* Δαμιανός Αντώνιος (υπουργός),
* Δημαράς Νικόλαος (καθηγητής),
* Διαπούλης Χαράλαμπος (καθηγητής),
* Διγενής Κίμων (στρατηγός),
* Δίγκας Δημήτριος (μακεδονομάχος, υπουργός),
* Διδαχός Γεώργιος (υπουργός),
* Δουρέντης Ιωάννης (υπουργός),
* Δουρούτης Αθανάσιος (βιομήχανος, τραπεζίτης),
* Δούσμανης Βίκτωρ (στρατηγός),
* Εμμανουήλ Εμμανουήλ (καθηγητής),
* Ευλάμπιος Μιχαήλ (υπουργός).
* Ζαβιτσιάνος Κων. (υπουργός, διοικητής Εθνικής Τραπέζης Ελλάδος),
* Ζαλοκώστας Ευγένιος (διπλωμάτης, υπουργός),
* Ζάννας Αλέξανδρος (υπουργός, συγγραφέας)
* Θεοτόκης Νικόλαος (υπουργός),
* Θεοτόκης Σπυρίδων (υπουργός)
* Ιατρίδης Βασίλειος (καθηγητής),
* Ιωαννίδης Περικλής (ναύαρχος)
* Καζάζης Νεοκλής (καθηγητής),
* Κάλευρας Δημήτριος (καθηγητής),
* Καλιτσουνάκης Δημήτριος (καθηγητής, υπουργός),
* Καλομενόπουλος Νικόλαος (στρατηγός Νίδας, μακεδονομάχος),
* Καμπούρογλους Δημήτριος (ιστορικός, ακαδημαϊκός),
* Κανελλόπουλος Ευθύμιος (υπουργός),
* Καραϊσκάκης Σπυρίδων (στρατηγός),
* Καραπαναγιώτης Απόστ. (καθηγητής),
* Καρβούνης Νικόλαος (υπουργός),
* Κατσαφάδος Γεώργιος (γιατρός, υφυπουργός),
* Κατσιμήτρος Χαράλαμπος (στρατηγός),
* Κολοκοτρώνης Θεόδωρος (αρχιστράτηγος, μέλος της Φιλικής Εταιρείας),
* Κολοκοτρώνης Θεόδωρος (Φαλέζ) (στρατιωτικός, εγγονός του «Γέρου του Μωριά»),
* Κοντογιάννης Παντελής (καθηγητής),
* Κοσμάς Γεώργιος (στρατηγός, υπουργός),
* Κοτζιάς Κων. (δήμαρχος Αθηναίων, υπουργός),
* Κοφινιώτης Αντώνιος (καθηγητής),
* Κρητικός Παναγιώτης, (καθηγητής),
* Κυριακός Γεώργιος (ακαδημαϊκός),
* Κυρίμης Γεώργιος (υπουργός),
* Κύρκος Μιχαήλ (υπουργός),
* Κωστής Κωνσταντίνος (καθηγητής)
* Λαδάς Χρήστος (υπουργός),
* Λεβίδης Νικόλαος (υπουργός),
* Λελούδας Γεώργιος (ναύαρχος),
* Λομβάρδος Κων. Αργασάρης (υπουργός),
* Λομβάρδος Κων. (υπουργός),
* Λούβαρης Νικόλαος (ακαδημαϊκός),
* Λοβέρδος Σπυρίδων (υπουργός, τραπεζίτης)
* Μακκάς Γεώργιος (καθηγητής),
* Μαριδάκης Γεώργιος (ακαδημαϊκός),
* Μάτεσις A. Σπυρίδων (ναύαρχος, πολιτικός),
* Ματθαιόπουλος Γεώργιος (καθηγητής),
* Μαυροκορδάτος Δημήτριος (υπουργός, νομάρχης),
* Μαυρομιχάλης Στυλιανός (υποναύαρχος, μακεδονομάχος),
* Μελάς Βασίλειος (υποστράτηγος),
* Μελάς Λεωνίδας (υπουργός),
* Μελάς Π. Μιχαήλ (ανώτατος αξιωματικός),
* Μελάς Παύλος (μακεδονομάχος),
* Μομφεράτος Αντώνιος (καθηγητής),
* Μπάιρας Ανδρέας (στρατηγός),
* Μπακόπουλος Κων. (στρατηγός),
* Μπαλτατζής Γεώργιος (υπουργός),
* Μπενάκης Εμμανουήλ (δήμαρχος Αθηναίων, υπουργός)
* Νικολίτσας Γεώργιος (καθηγητής)
* Οικονομίδης Ιωάννης (τραπεζίτης),
* Οικονομόπουλος Νικόλαος (υπουργός),
* Οικονόμου Αριστ. (καθηγητής).
* Παπαβασιλείου Ιπποκράτης (στρατηγός, υπουργός),
* Παπαγεωργίου Πέτρος (καθηγητής),
* Παπαδάκης Ιωάννης (καθηγητής),
* Παπαδήμας Νικόλαος (στρατηγός, υπουργός),
* Παπαδοδήμας Ηλίας (στρατηγός, ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας),
* Παπαμιχαλόπουλος Κων. (υπουργός),
* Παπούλιας Δημήτριος (ακαδημαϊκός),
* Παππάς Αλέξανδρος (υπουργός),
* Πεζόπουλος Θεόδωρος (αντιπλοίαρχος),
* Πεζόπουλος Κυριάκος (υποναύαρχος),
* Πετζετάκης Μιχαήλ (καθηγητής),
* Πηχεών Φιλόλαος (στρατηγός, μακεδονομάχος),
* Πιερράκος Κυριάκος (στρατηγός, υπουργός),
* Πυλαρινός Φραγκίσκος (καθηγητής).
* Ράδος N. Κων. (καθηγητής),
* Ράλλης Πέτρος (υπουργός),
* Ρούφος - Κανακάρης Λουκάς (υπουργός),
* Ρωμανός Αριστ. (υπουργός),
* Ρώμας Αλέξανδρος (υπουργός).
* Σακελλαρίου Γεώργιος (καθηγητής),
* Σερπιέρης Φερδινάνδος (τραπεζίτης),
* Σκαλιέρης Γεώργιος (ακαδημαϊκός),
* Σκίπης Σωτήρης (ακαδημαϊκός),
* Σκουλάς Αχιλλεύς (στρατιωτικός, μακεδονομάχος),
* Σουλιώτης - Νικολαΐδης Αθαν. (στρατηγός, υπουργός),
* Σπεράντζας Στέλιος (ποιητής, καθηγητής),
* Στεφάνου Διονύσιος (υπουργός),
* Στρέιτ Γεώργιος (ακαδημαϊκός, υπουργός),
* Συνοδινός E. Ελευθέριος (καθηγητής),
* Συρμόπουλος Σόλων (πρύτανης),
* Σφακιανάκης Παναγιώτης (υπουργός).
* Τζέτζης Ιωάννης (ιστορικός, καθηγητής),
* Τρικούπης Σπυρίδων (πρόεδρος του πρώτου επταμελούς Υπουργικού Συμβουλίου του ελληνικού κράτους),
* Τσακόπουλος Σπυρίδων (υπουργός),
* Τσίλλερ Ερνέστος (αρχιτέκτων, αρχαιολόγος, καθηγητής),
* Τσόντος - Βάρδας Γεώργιος (στρατηγός, μακεδονομάχος, υπουργός).
* Υψηλάντης Αλέξανδρος (στρατηγός, αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας),
* Υψηλάντης Δημήτριος (στρατιωτικός, μέλος της Φιλικής Εταιρείας),
* Υψηλάντης Νικόλαος (αρχηγός Ιερού Λόχου, μέλος της Φιλικής Εταιρείας).
* Φιλάρετος Γεώργιος (υπουργός),
* Φραντζής Αμβρόσιος (στρατηγός),
* Φωτιάδης Αλέξανδρος (καθηγητής).
* Χαριτάκης Κων. (καθηγητής),
* Χαριτάντης Αναστάσιος (καθηγητής),
* Χαρτ Ευτύχιος (καθηγητής),
* Χατζηπάνος Παναγιώτης (υπουργός).
* Ψαρρός Δημήτριος (συνταγματάρχης, αρχηγός αντιστασιακής οργανώσεως 5/42)
* Αδάμαντος Αδάμ (Δήμαρχος Αμμοχώστου),
* Αναγνωστόπουλος Παν. (Μέλος της Φιλικής Εταιρείας),
* Αννινος Χαράλαμπος (συγγραφέας),
* Αννινος Χερουβείμ (μητροπολίτης Παροναξίας),
* Αντύπας Ανδρέας (γιατρός),
* Βασιλικός Αθανάσιος (βουλευτής),
* Βρατσάνος Δημήτριος (βουλευτής),
* Γαλάνης Εμμανουήλ (συγγραφέας),
* Γιαννόπουλος Αγησίλαος (δημοσιογράφος),
* Γλέζος Πέτρος (λόγιος), Δανδόλος Αντώνιος (πολιτικός),
* Δραγούμης Ιων (λόγιος, πολιτικός),
* Δραγώνας K. (γιατρός),
* Εβερτ Μιλτιάδης (μακεδονομάχος),
* Εσλιν K. (πολιτικός),
* Ζέπος Π. Ιωάννης (νομοδιδάσκαλος),
* Ζώης Λεωνίδας (ιστορικός των Επτανήσων),
* Ησυχάκης Δημήτριος (δήμαρχος Χανίων),
* Θεοτόκης Εμμανουήλ (πρόεδρος Ιονίου Βουλής),
* Ιωαννίδης Γεώργιος (βουλευτής Πάφου),
* Καζαντζάκης Νίκος (συγγραφέας),
* Καλλιμασιώτης Δημήτριος (βουλευτής),
* Καλογερόπουλος Δημήτριος (πρόεδρος Ελλήνων Λογοτεχνών),
* Καλογερόπουλος Παναγιώτης (λόγιος),
* Καμπάς Παναγιώτης (βιομήχανος),
* Καυταντζόγλου Λύσανδρος (πρέσβης),
* Κουρτίδης Αριστ. (λόγιος, παιδαγωγός),
* Κυβετός Λεωνίδας (βουλευτής),
* Λαδάς Ιωάννης (νομικός),
* Λευκαδίτης Αθανάσιος (γυμναστής, ιδρυτής Ελληνικού Προσκοπισμού),
* Μαλακάσης Μιλτιάδης (ποιητής),
* Μανιάκης K. (δικαστικός),
* Μάνος Νικόλαος (δήμαρχος Θεσσαλονίκης),
* Μάντζαρος-Χαλικιόπουλος Νικόλαος (μουσουργός),
* Μαρκοράς Γεράσιμος (ποιητής),
* Μαρτινέλλης Γεώργιος (ποιητής),
* Μάτεσις Αντώνιος (νομικός, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου),
* Ματσούκας Σπυρίδων (ποιητής),
* Μελάς Αλέξανδρος (βουλευτής),
* Μινέικο Σιγισμούνδος (μηχανικός),
* Μπαλάνος Δημήτριος (γιατρός),
* Νάγος Σπυρίδων (συγγραφέας),
* Ξάνθος Εμμανουήλ (ιδρυτικό Μέλος της Φιλικής Εταιρείας),
* Παπαγεωργίου Φιλώτας (βουλευτής),
* Πελεκίδης Ευστράτιος (αρχαιολόγος),
* Περράκης K. (γιατρός, πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου),
* Πλυτάς Αμβρόσιος (δήμαρχος Αθηναίων),
* Πουρής Μιλτιάδης (βιομήχανος),
* Ράδος Νικόλαος (λόγιος, ιστοριοδίφης),
* Ράμμος Αντώνιος (πρόεδρος Ιατρικού Συλλόγου),
* Ρώμας Διονύσιος (γερουσιαστής της Ιονίου Βουλής, Μέλος Φιλικής Εταιρείας),
* Σάρρος Δημήτριος (μακεδονομάχος),
* Σημιτόπουλος Ηλίας (αρχιτέκτων),
* Σημιτόπουλος K. (γιατρός),
* Σκουφάς Νικόλαος (ιδρυτικό Μέλος Φιλικής Εταιρείας),
* Σολομωνίδης Σπυρίδων (δημοσιογράφος, νομάρχης),
* Σολομωνίδης Σωκράτης (δημοσιογράφος),
* Σώζος Χριστόδουλος (δήμαρχος Λεμεσού, βουλευτής),
* Τερτσέτης Γεώργιος (λόγιος, δικαστικός),
* Τζαζόπουλος Αλέξανδρος (νομικός),
* Τριανταφυλλίδης Αντώνιος (βουλευτής Λευκωσίας),
* Τσακάλωφ Αθανάσιος (ιδρυτικό Μέλος της Φιλικής Εταιρείας),
* Τσόχας Γεώργιος (δήμαρχος Αθηναίων),
* Φιλήμων Τιμολέων (βουλευτής, δήμαρχος Αθηναίων),
* Φλογαΐτης Θεόδωρος (λόγιος, δικαστικός),
* Φλώκος Χαράλαμπος (γενικός στρατιωτικός αρχίατρος),
* Χαλκοκονδύλης Λ. Ιωάννης (κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος),
* Χοϊδάς Ρόκκος (βουλευτής), Χρηστοβασίλης Χρ. (ποιητής),
* Χρυσάφης Ιωάννης (καθηγητής Γυμναστικής).

* πηγη: ΤΟ ΒΗΜΑ

Η Επιτροπή των 300

Ο έλεγχος της κοινής γνώμης

Το πράγμα όμως πηγαίνει ακόμη βαθύτερα από το πολιτικό παρασκήνιο... Υπάρχει ένα πανίσχυρο όργανο που συντονίζει όλη τα τεκταινόμενα της κρυφής ιεραρχίας για τον έλεγχο και τη χειραγώγηση των μαζών. Έχει στους κόλπους του ειδικούς σης "ψυχικές επιθέσεις" και τα ψυχοτρόπα ναρκωτικά, σπεσιαλίστες στις δολοφονίες με δηλητήριο, στελέχη μυστικών υπηρεσιών και τραπεζίτες εξειδικευμένους στο "ξέπλυμα" μαύρου χρήματος.

Ο John Coleman θυμάται, από την εποχή που ήταν στις Μυστικές Υπηρεσίες, ότι «οι ηγέτες των ξένων κυβερνήσεων αναφέρονταν σ' αυτή την πανίσχυρη οργάνωση με τον όρο "οι μάγοι". Ο Στάλιν επινόησε τη δική του φράση για να την περιγράψει: "οι μαύρες δυνάμεις". Άλλοτε τους αποκαλούσε "η οικογένεια".

Πρόκειται για την Επιτροπή των 300 ή τους "Ολύμπιους", όπως είναι ο εσωτερικός τους τίτλος, και έργο της είναι ο συντονισμός όλων των "σκοτεινών", παράνομων και ημινόμιμων δραστηριοτήτων της παγκόσμιας ελίτ και των Ιδρυμάτων μέσω των οποίων προωθείται η Νέα Παγκόσμια Τάξη. Επιβλέπει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων, τα μυστικά πειράματα, τις εγκαταστάσεις για το νοητικό έλεγχο των μαζών, τις εταιρείες μεταλλαγμένων τροφίμων Μonsanto-Cargill κ.ά., την ηλεκτρονική πλύση εγκεφάλου μέσω των ΜΜΕ κ.λ.π

Φαίνεται ότι έχει ιδιαίτερη σχέση με τις "μαύρες" αριστοκρατικές οικογένειες της Αγγλίας και τη μασονική ιεραρχία του αγγλοσαξονικού κατεστημένου της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ - επίσης με τις οικογένειες των Skull and Bones (τους WASPs) και των Illuminati. Ελέγχει εκατοντάδες άλλες οργανώσεις (π.χ. το Ινστιτούτο Tavistock), πίσω από τις οποίες κρύβεται επιμελώς..

Μια ομάδα "αποσυρμένων" Βρετανών μυστικών πρακτόρων που χαρακτήρισαν την ιεραρχία των συνωμοτών "Force Χ", ισχυρίστηκαν ότι διαθέτει μια υπερμυστική υπηρεσία που έχει διεισδύσει στην" ΚGB, την υπηρεσία του Βατικανού, τη CΙΑ, την ΟΝΙ, την DGSE, τις αμερικανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες, ακόμα και την πιο μυστική από όλες τις βορειοαμερικανικές υπηρεσίες, το Office of National Reconnaissance.

Η καλύτερη πηγή πληροφόρησης για τις δραστηριότητες των Ολυμπίων είναι ο δρ. John Coleman o οποίος σαν πρώην κατάσκοπος είχε την ευκαιρία να επεξεργαστεί πολλά έγγραφα υψηλής διαβάθμισης τόσο των Βρετανικών όσο και των Αμερικανικών μυστικών Υπηρεσιών. Έχει αποκαλύψει εκτός των άλλων και το σχέδιο για την χειραγώγηση της κοινής γνώμης που άρχισε το Royal Institute for International Affairs κατόπιν εντολής των 300 μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η πρώτη και κύρια δουλειά του CFR, κατ' εντολήν της Επιτροπής των 300, ήταν να ολοκληρώσει τον έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Στις ΗΠΑ οι Ροκφέλερ ελέγχουν άμεσα τον Τύπο. Ο Ηenry Luce, που πέθανε πρόσφατα, χρηματοδοτείτο από αυτούς για να στήσει έναν αριθμό περιοδικών εθνικής κυκλοφορίας ανάμεσα στα οποία ήταν τα "Life", "Time", "Fortune" κ.λπ.. Οι Ροκφέλερ επίσης άμεσα ή έμμεσα χρηματοδοτούσαν το "Look Magazine" και μια αλυσίδα εφημερίδων σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια.. Ένας άλλος συνιδρυτής του CFR o Eugene Myer, αγόρασε τις “Washington Post”, “Newsweek”, “Weekly Magazine” και άλλες περιοδικές εκδόσεις. Στους Lehmans, Goldman-Sachs, Kuhn-Loebs και Warburgs το CFR ανέθεσε την αποστολή ελέγχου της κινηματογραφικής βιομηχανίας, του Χολλυγουντ, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.

Η θεοσοφική προπαγάνδα του Zeitgeist:

Τι επιδιώκει με την συνεχή «επίδειξη δύναμης» ο Ερντογάν;

Το τελευταίο χαρτί της Τουρκίας
πριν την επερχόμενη διάλυσή της...

Μετά και το τελευταίο «επεισόδιο» στο Νταβός, όπου ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν επετέθη κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Σιμόν Πέρες, υπερασπιζόμενος τα δίκαια των Παλαιστινίων (της Χαμάς;), γίνεται σαφέστερη η εικόνα που προσπαθεί να αποκτήσει η Τουρκία στην διεθνή πολιτική σκηνή.
Η Τουρκική προπαγάνδα εξαπλώνεται ραγδαία, πλέον, στα ανώτερα κλιμάκια των διεθνών φόρουμ, προσπαθώντας ταυτόχρονα να επιβάλει στο εσωτερικό της Τουρκίας την "εικόνα" μίας ισχυρής κυβέρνησης που έχει σημαντικό και ισχυρό λόγο στις διεθνείς εξελίξεις. Την ίδια στιγμή, ο Τούρκος πρωθυπουργός «διεκδικεί» αναβάθμιση της προσωπικής του εικόνας ως πολιτικού (και όχι ως διπλωμάτη, όπως ο ίδιος δήλωσε) στην διεθνή πολιτική σκακιέρα, σε μία απόπειρά του να αλλάξει την εικόνα της Τουρκίας και να επαναφέρει την «Οθωμανική Αυτοκρατορία» σε μία πιο σύγχρονη έκδοσή της, αυτή της "Μεγάλης Τουρκίας".

Γνωστά είναι βεβαίως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κύριος Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του.
Προβλήματα οικονομικά: προσπαθεί να επιβάλει τους δικούς του όρους δανεισμού στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εν όψει οικονομικής κατάρρευσης της Τουρκίας, αλλά και εν όψει της διεθνούς οικονομικής κρίσης η οποία ταχύτατα αρχίζει και εξαπλώνεται πλέον και στην Ευρώπη
Προβλήματα εθνικά: οι Κούρδοι έχουν πλέον αποκτήσει δημόσιο «πρόσωπο», μία σχετική νομιμότητα και «απειλούν» σε πολιτικό επίπεδο τις λεπτές ισορροπίες που υπάρχουν στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ταυτόχρονα, υπάρχει και μία σειρά από εθνότητες που διαβιούν ως Τούρκοι πολίτες και επιδιώκουν την απόκτηση των δικαιωμάτων που ήδη έχουν πάρει οι Κούρδοι (Αλεβίτες, Λαζοί κ.λ.π.)
Προβλήματα εσωτερικής ισχύος: στην κόντρα που έχει ανοίξει με τους στρατηγούς και στην προσπάθειά του να τους «χαλιναγωγήσει», προκειμένου να κυβερνά ο ίδιος και όχι ο στρατός με τις παρακρατικές του οργανώσεις π.χ. Εργκένεκον.
Σε αυτή του την προσπάθειά να αποκτήσει «ισχύ» και να εμφανιστεί ως ο μόνος δυνατός αλλά και ικανός να χειριστεί με επιτυχία τα εσωτερικά ζητήματα της χώρας, ο Τούρκος πρωθυπουργός δείχνει να προσεταιρίζεται ανοιχτά πλέον τον ισλαμικό χώρο, προωθώντας (κυρίως) το ζήτημα των Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας (που πληθυσμιακά είναι κυρίως μουσουλμάνοι) και τα έχει καταφέρει μέχρις ενός σημείου (δεν έχει αντιμετωπίσει σημαντικά ζητήματα στο εσωτερικό της Τουρκίας σε σχέση με το Ισλάμ, όπως για παράδειγμα η λειτουργία θρησκευτικών σχολών…).
Την ίδια στιγμή και λόγω του προσεταιρισμού του στο Ισλάμ, ο Ερντογάν ελπίζει σε μία σημαντική οικονομική βοήθεια από τις Αραβικές χώρες, για να αντιμετωπίσει κάτω από καλύτερες οικονομικές συνθήκες την επερχόμενη οικονομική κρίση που είναι απολύτως βέβαιο πως θα ισοπεδώσει την εξαρτώμενη από δυτικά κεφάλαια οικονομία της Τουρκίας.
Η επίθεσή του όμως προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και τις στρατιωτικές επιλογές και επιχειρήσεις του Ισραήλ κατά το τελευταίο διάστημα, σχετίζεται μερικώς και με την ακύρωση (εκ μέρους του Ισραήλ) μίας σειράς μη επανδρωμένων αεροσκαφών που είχε παραγγείλει η Τουρκία από το Ισραήλ και τα οποία ήθελε να χρησιμοποιήσει άμεσα στον πόλεμο κατά των ένοπλων Κούρδων ανταρτών.
Πολλαπλά τα «μέτωπα» αλλά και οφέλη για τον Ταγίπ Ερντογάν, εάν όλα εξελιχθούν έτσι όπως ο ίδιος ελπίζει. Η αποφασισμένη (από τις ΗΠΑ) αναδιάρθρωση κρατών στην Ασία, συμπεριλαμβάνει και την γέννηση του Κουρδιστάν (κάτι τέτοιο θα είναι η αρχή ενός τεράστιου διαμελισμού της Τουρκίας σε πολλά κράτη), γεγονός που θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο η κυβέρνηση της γείτονος χώρας. Έτσι, η «κίνηση» σε μία απόπειρα μετάβασης της Τουρκίας στον ρόλο του ισχυρού της περιοχής, ουσιαστικά μεταφράζεται σε μία ύστατη προσπάθεια ώστε να μεταπεισθεί το State Department για να αλλάξει τα σχέδιά του. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο, θα φανεί στο άμεσο μέλλον.
Το μόνο βέβαιο όμως είναι πως η κυβέρνηση Ερντογάν, αλλά και ο ίδιος, ελπίζουν σε σοβαρές ανακατατάξεις που θα αντιστρέψουν τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Το παρελθόν της Τουρκίας και η αντιμετώπιση του Κουρδικού ζητήματος, με τις χιλιάδες δολοφονίες, μοιάζει σχήμα οξύμωρο, σε σχέση με το «πολιτισμένο πρόσωπο» που προσπαθεί ο ίδιος ο κύριος Ερντογάν να εξάγει προς τον δυτικό κόσμο. Η «μάχη» του Τούρκου πρωθυπουργού, έχει μεγαλύτερο κέντρο βάρους στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου αποσκοπεί στην δημιουργία της εικόνας ενός ηγέτη διεθνούς εμβέλειας, ικανού να διαχειρισθεί τα τρέχοντα αλλά και τα μελλοντικά προβλήματα της χώρας. Άλλωστε, το σύνθημα «υποδεχόμαστε το νέο ηγέτη του κόσμου» δείχνει ξεκάθαρα το «κλίμα» που επιδιώκει να επιβάλει το κυβερνών κόμμα για το πρόσωπο του κυρίου Ερντογάν.
Η στάση του Ισραήλ
Μετά την αποχώρηση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τράπεζα συζήτησης στο Νταβός και τις οργίλες δηλώσεις που ακολούθησαν, μια από τις ισχυρότερες εβραϊκές οργανώσεις στην Αμερική, το Αμερικανοεβραϊκό Συμβούλιο (AJC), αργά χθες το βράδυ εξέδωσε έγγραφη ανακοίνωση για το θέμα.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η στάση του Ερντογάν κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Νταβός "είναι μια αθλιότητα που μπορεί να προκαλέσει νέες αντιδράσεις εναντίον των Εβραίων".
Ο Ερντογάν, κατά τη διάρκεια της... συζήτησης σε πάνελ στο Νταβός, απευθυνόμενος στον Σιμόν Πέρες του είπε: "Εσείς γνωρίζετε πολύ καλά πως να σκοτώνετε ανθρώπους", προκαλώντας την αντίδραση του Πέρες.
Ο πρόεδρος του AJC, David Harris, στη δήλωσή του τονίζει ότι "η οργίλη στάση του πρωθυπουργού Ερντογάν στο Νταβός, μοιάζει σαν να πηγαίνει κανείς να σβήσει τη φωτιά των αντισημητικών αντιδράσεων χύνοντας βενζίνα".
Ο Χάρρις αφού αναφέρθηκε στη ζωτική σημασία που έχουν οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, τόνισε ότι η Τουρκία είχε πάντα την υποστήριξη των Εβραίων της Αμερικής και σημείωσε ότι σε μια περίοδο που αυξάνεται ο αντισημιτισμός στην Τουρκία, τέτοιες συμπεριφορές και στάσεις απέναντι στο Ισραήλ δεν θα μείνουν αναπάντητες.
Παρακολουθώντας την υπόθεση και την επίδρασή της στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, να σημειώσουμε κι εμείς με τη σειρά μας ότι κύριο θύμα της ιδιότυπης αυτής "ιερής" συμμαχίας Τουρκίας-Ισραήλ-Εβραϊκού λόμπι της Αμερικής είναι η Κύπρος, με αρχιτέκτονα της εισβολής και της κατοχής της τον Χένρι Κίσσιγκερ, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ιδιότυπη συμμαχία Τούρκων και εξισλαμισμένων κυρίως Εβραίων στην εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, ένας από τους στόχους της οποίας ήταν η ιδιοποίηση των περιουσιών των Ελλήνων με άθλιους τρόπους, όπως αυτός του Βαρλίκ Βεργκισί.
Να σημειωθεί επίσης ότι υπό διερεύνηση είναι επίσης ο ρόλος των εξισλαμισμένων Εβραίων στο Κίνημα των Νεοτούρκων, που ανδρώθηκε στη Θεσσαλονίκη, το οποίο κίνημα είναι υπεύθυνο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολίας, ένα από τα ζητούμενα της οποίας ήταν επίσης η ιδιοποίηση των περιουσιών των Ελλήνων και ο έλεγχος της αγοράς από «ακίνδυνους» για τα συμφέροντα του τουρκισμού επιχειρηματίες.

Η πρώτη αντίδραση των ΗΠΑ

Μετά από τις αντίδραση της εβραϊκής οργάνωσης AJC και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έρχεται με τη σειρά της να πάρει τα πρώτα μέτρα, ως αντίδραση στη στάση του Ερντογάν απέναντι στο Ισραήλ και τον Σιμόν Πέρες.
Με βάση δημοσιεύματα των μεγαλύτερων τουρκικών εφημερίδων, ανακοινώθηκε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή, George Mitchell, αναβάλλει το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Τουρκία "λόγω τεχνικών ζητημάτων και έλλειψης χρόνου", ενώ το...υπόλοιπο σκέλος του ταξιδιού του θα πραγματοποιηθεί κανονικά.
Στην ανακοίνωση αυτή προέβη η εκπρόσωπος τύπου της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Kathryn Schalow. ο Σάλοου δήλωσε ότι δεν έχει καθοριστεί η ημερομηνία κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί η αναβληθείσα επίσκεψη του Μίτσελ στην Άγκυρα.
Το ταξίδι του Μίτσελ θα συμπεριλάβει τις χώρες Αίγυπτο, Ισραήλ, Δυτική Όχθη, Ιορδανία και Σαουδική Αραβία.

Η θέση της Ελλάδας!

Μέσα σε αυτές τις εξελίξεις, η Ελλάδα, για μία ακόμη φορά δείχνει να έχει πάρει τη γνωστή της θέση, αυτή της παρακολούθησης των εξελίξεων, χωρίς καμία απολύτως διάθεση παρέμβασης. Η «μη πολιτική» της κυβέρνησης Καραμανλή, δυστυχώς, αναβιβάζει την γειτονική Τουρκία σε σχέση με την χώρα μας, γεγονός που μελλοντικά μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει (η ίδια τακτική ακολουθείται και στο θέμα των Σκοπίων, που αν και νέο, μικρό και αδύναμο κράτος έχει επιβάλλει τους δικούς του κανόνες στην διαπραγμάτευση του ονόματος).
Η κυρία Μπακογιάννη, ασχολείται περισσότερο με άλλα υπουργεία, όπως το Οικονομικών, το Εθνικής Άμυνας και το Μεταφορών, παρά με το υπουργείο Εξωτερικών στο οποίο προΐσταται αλλά μάλλον το έχει ξεχάσει! Παρά τα δραματικά γεγονότα που συμβαίνουν και που αφορούν το υπουργείο της, η κυρία Μπακογιάννη «περί άλλων τυρβάζει»…
Γεγονός, είναι πως θα πρέπει η Ελλάδα να κινηθεί παράλληλα με την Τουρκία, εφαρμόζοντας μία «επίθεση φιλίας και δύναμης» προς τον δυτικό κόσμο, φροντίζοντας έτσι ώστε να μην βρεθεί σε δυσμενή μελλοντική θέση στις εξελίξεις που έρχονται (να μην ξεχνάμε τις δηλώσεις της κυρίας Ψαρούδα Μπενάκη…).

http://kostasxan.blogspot.com/2009/01/blog-post_372.html

"Μεταλλαγμένο καλαμπόκι" εν όψει;

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) έχει γνωμοδοτήσει υπέρ της καλλιέργειας μεταλλαγμένου καλαμποκιού και έχει κινηθεί η διαδικασία άρσης των απαγορεύσεων στην Ελλάδα, τη Γαλλία και την Ουγγαρία, χώρες οι οποίες δεν επιτρέπουν την καλλιέργεια μεταλλαγμένου καλαμποκιού στα εδάφη τους.
Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο βουλευτής Σερρών του ΠΑΣΟΚ Στάθης Κουτμερίδης, ο οποίος κατέθεσε σχετική ερώτηση στη Βουλή προς τους υπουργούς Εξωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης, ζητώντας να ενημερωθεί σε ποιες ενέργειες προτίθενται να προβούν, ώστε να εμποδίσουν την άρση της απαγόρευσης καλλιέργειας τροποποιημένου καλαμποκιού στη χώρα μας.
Η ερώτηση θα συζητηθεί σήμερα στη Βουλή. Ο κ. Κουτμερίδης επικαλείται και καταγγελίες της Greenpeace, σύμφωνα με τις οποίες η Επιτροπή προσπαθεί να επιβάλει στις κυβερνήσεις των “27” τη θέση της υπέρ των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

πηγή εφημερίδα "Μακεδονία"

Πως ο Μητσοτάκης "παρέδωσε" το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια!

Πώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχασε τη μάχη της ονομασίας των Σκοπίων και παρέδωσε το όνομα Μακεδονία

Το ακόλουθο κείμενο, προέρχεται από ομιλία του κ. Κρις Σπύρου, Πρώην Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας, Νιου Χάμσαϊρ, ΗΠΑ, για το Μακεδονικό ζήτημα, στην εκδήλωση της «Ένωσης των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων».
Γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 13 ετών πριν από 48 χρόνια. Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος άφησε την γυναίκα του έγκυο το 1910, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό άλλα 4 παιδιά με τη γιαγιά μου την Ελένη. Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού που δύο χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων εδαφών από τους Τούρκους. Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.

Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που τους προσέφεραν οι Έλληνες της Μακεδονίας. Το Μακεδονικό το έμαθα από το Νίκο Μάρτη, τον Βαγγέλη Κωφό, και τον Στέλιο Παπαθεμελή, τρεις έξοχους Έλληνες Μακεδόνες που έχουν κάνει αγώνες για την Μακεδονία. Από τα ντοκουμέντα που θα δείξω απόψε θα δείτε πως για πρώτη φορά μετά το 1993 απεφάσισα να μιλήσω δημόσια για όσα ξέρω για το Μακεδονικό και δέχτηκα την πρόσκληση των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων να συμμετέχω στην αποψινή συζήτηση.
Δέχτηκα την πρόσκληση γιατί ακούω δεξιά και αριστερά να με ρωτούν γιατί εμείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσαμε τον σημερινό Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία. Δεν άντεξα πια..Είπα στον εαυτό μου, η αλήθεια και η πραγματικότητα πρέπει να ειπωθεί και να αναδειχθεί. Το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία όταν το 1986 έμαθα από τον πρώην Έλληνα υπουργό Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες». Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών της Μακεδονίας.
Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ ότι «ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση». Έγιναν μεγάλοι αγώνες ν’ αλλάξουμε το κείμενο της εγκυκλοπαίδειας χωρίς καμιά βοήθεια από την επίσημη Ελληνική πολιτεία.
Το 1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα. Μετά το δημοψήφισμα της Νοτιοσλαβίας (των Σκοπίων), στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα: Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για τη Νοτιοσλαβία που μπορεί να έχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον». Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της ΕΟΚ ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας. Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινεϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η πρότασις Πινεϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) γιατί περιείχε το όνομα «Μακεδονία». Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας ως νέου κράτους.
Μετά την συνάντηση των Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο ανακοινωθέν: «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία». Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία”».
Στις 7 Ιουνίου 1992, ο Αμερικανός ιστορικός και αρθρογράφος Johann Fink δημοσίευσε άρθρο στην αλυσίδα 300 και πλέον εφημερίδων του “Scripps Howard News Service”στο οποίο άρθρο έλεγε και τα εξής: «Η Μακεδονία, η φτωχότερη από τις πρώην δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της, είναι και πάλι ελεύθερη έπειτα από είκοσι δύο αιώνες κατοχής από ξένους. Τώρα υπάρχει ανησυχία ότι η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επί πολλά χρόνια εκρηκτική ύλη σε πυριτιδαποθήκη, είναι πιθανόν να αποτελέσει και πάλι το μήλον της έριδος ανάμεσα στις γείτονες χώρες, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Αλβανία και τη Σερβία. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της εθνικής της κυριαρχίας προέρχεται από την Ελλάδα. Η Αθήνα, που περιγράφει υποτιμητικά τη Μακεδονία ως «ψευτο-δημοκρατία», αντιτίθεται στη χρήση του ονόματος Μακεδονία ως εθνικού ονόματος για τη νεοσύστατη δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η ονομασία αυτή είναι ταυτόσημη με την ονομασία της διοικητικής περιφέρειας που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και αποτελούσε τμήμα της ιστορικής Μακεδονίας μέχρι το 1913. Ως μέλος διαφόρων διεθνών οργανισμών, η Αθήνα έχει τελικά απομονώσει τη Μακεδονία από τη διεθνή κοινότητα».
Κυρίες και κύριοι, έχετε ξανακούσει τέτοιες ηλιθιότητες να λέγονται από ιστορικούς; Αυτός ο κύριος ισχυρίζεται ότι εδώ και δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια υπήρχε κράτος Μακεδονία, οι κάτοικοί του οποίου ήταν Σλάβοι, όπως και ο ένδοξος βασιλεύς του ο Μέγας Αλέξανδρος. Τι κακό πράγμα η άγνοια!
Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπίλ Κλίντον (Bill Clinton) έκανε την επίσημη γραπτή δήλωση με τίτλο: «ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ». Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης. Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας». Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους.
Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Τζορτζ Μπους να αναγνωρίσει τη Νοτιοσλαβία (τα Σκόπια) ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Τι έγινε τότε… Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπιλ Κλίντον ο Τζορτζ Μπους έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ήγκελμπέργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις ΗΠΑ το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Μπους προσπάθησε να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση στους Σκοπιανούς των ΗΠΑ, οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην αποτυχημένη προεκλογική του προσπάθεια. Επιστρατεύτηκα από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση να βοηθήσω σαν ένας από τους «παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας». Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιου Χάμσαϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής όσον αφορά στις Προεδρικές Εκλογές, και μόλις είχα εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του Μπιλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία. Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Αμερικανική Κυβέρνηση πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993 να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το νέο αυτό κράτος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική. Στην Αθήνα συναντήθηκα στο Γραφείο του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και μερικές μέρες αργότερα με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ελληνική Κυβέρνηση.
Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε υπουργό πολιτισμού. Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπούς να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπιλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπιλ Κλίντον. Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από μια σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μαϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζορτζ Μπους. Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μάικλ Δουκάκη έναν από τους πιο στενούς πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές του Μπίλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μάικλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας από τις ΗΠΑ με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία»και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπούς.
Ο Μάικ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονι Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπράιτ (Madeleine Albright). Ο Λέικ και η Ολμπράιτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπιλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική του εκστρατεία του 1992. Ο Άντονι Λέικ διορίστηκε Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου Κλίντον στο Λευκό Οίκο και η Μαντλίν Ολμπραϊτ έγινε Πρέσβης της Κυβέρνησης Κλίντον στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ. Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από έξι (6) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάικ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.
Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπιλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Ήγκελμπέργκερ προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον.
Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή διάρκεια συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ’92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα. Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική σε μια αποστολή να ζητήσει υποστήριξη από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους. Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Πολ Τσόγκα, Φιλ Αγγελίδη, Μάικ Πάνο, Άγγελο Τσακόπουλο, Νικ Μητρόπουλο και Τζορτζ Στεφανόπουλο. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.
Όπως αργότερα αποδείχτηκε δεν ξέραμε πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές. Δημόσια και επίσημα η Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος.
Eίναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε μια πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι “MEGA” στις 16/11/2004: «Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους; Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη. Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό. Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω; Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος. Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Ποστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λες άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή. Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».
Φαίνεται λοιπόν πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρουν τρόπο να αποφύγουν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας σαν νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη. Ο μόνος άλλος φορέας ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.
Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπιλ Κλίντον και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η Νοτιοσλαβία ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς και γιατί αποφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;
Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» FYROM. Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη; Μήπως είχαν ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε την λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι. Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης; Ασφαλώς όχι!!
Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά. Η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι Ευρωπαίοι τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιέχει τη λέξη «Μακεδονία» . Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπίλ Κλίντον.
Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τί έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!
Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπίλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι’ αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος. Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία». Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπίλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992. Έτσι κατασκευάσθηκε προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»!
Ιδού τι έγινε. Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos” δημιούργησαν μια «προσωρινή ειδική» επιτροπή με την ονομασία «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee”. Ποια ήταν τα μέλη αυτής της «προσωρινής επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής: Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας.
Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε σαν μια ερασιτεχνική εφεύρεση! Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπίλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους της Νοτιοσλαβίας, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε τη λέξη «Μακεδονία». Η προτεινόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του. Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικοποιημένη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια Κολοσσιαία εθνική προδοσία! Και όμως ακριβώς αυτό ήταν.
Όταν εγώ έλαβα το προτεινόμενο γράμμα προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να το υπογράψω οι συγγραφείς του είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φίλ Αγγελλίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου Αμερικανοελληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του “Red Apple Groups”. Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου American Hellenic Institute, Public Affairs Committee. Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Γκέιτς), συγγραφέας, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάππας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr.(Σπύρος Βρυώνης), New York University.
Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γουόρεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονι Λέικ), Σύμβουλο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και dr. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπράιτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.
Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω και είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας». Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον. Κατάλαβα ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με ένα όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική. Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη σαν χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια όπως την αποκάλεσε ο προαναφερθείς ιστορικός κ. Johann Fink. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστη νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!!
Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα δίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Για περισσότερο από δύο μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παλικαρισμοί, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη.
Τελικά η μάσκα έπεσε. Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και η Ελλάδα! Εκείνη την ημέρα ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε. Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993.
Αν σας ρωτήσει ποιά ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ!
Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ.
Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπίλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!
Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής των Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως είχε γραφεί στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωινή» της Νέας Υόρκης λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση από τα Ηνωμένα Έθνη.
Είπε ο κύριος Χάμιλτον: «ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ».
Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην «Πρωινή»:
«ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ. Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμένει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βανς και Λόρδου Όουεν. Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους. Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας. Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρησιμοποίηση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί. Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές υποσχέσεις του Αμερικανού Προέδρου».
Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός του Ελληνικού στρατού εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:
«Στρατηγέ μου, Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος. Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνεται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα παίρνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».

http://kostasxan.blogspot.com/2009/01/blog-post_3857.html

Διαφημιστική καμπάνια των Σκοπίων στο CNN:

Αγανακτισμένοι οι ομογενείς Έλληνες

Την έντονη δυσαρέσκεια και ανησυχία των Παμμακεδονικών Ενώσεων έχει προκαλέσει η νέα διαφημιστική καμπάνια της ΠΓΔΜ στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN.
Όπως τονίζουν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Αμερικής, Αυστραλίας, Καναδά, Ευρώπης και Αφρικής, «η υφαρπαγή της πολιτιστικής μας ταυτότητας, η αξιοποίηση και προβολή των διαχρονικών και παγκοσμίως γνωστών ελληνικών συμβόλων και αρχαιολογικών ευρημάτων δείχνει την πρόθεση και τακτική της γειτονικής χώρας να κλιμακώσει την προπαγάνδα της σε διεθνές επίπεδο».

Σε επιστολή προς την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη οι πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ενώσεων τονίζουν ότι η νέα αυτή θλιβερή διαφημιστική καμπάνια εισβάλλει στα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων ανά την υφήλιο διαστρεβλώνοντας την ιστορική αλήθεια.
Εμμένοντας στις πάγιες θέσεις τους οι ομογενείς Μακεδόνες σημειώνουν ότι η συνεχής σκλήρυνση των θέσεών της γειτονικής χώρας δεν επιτρέπει άλλα περιθώρια ανοχής από ελληνικής πλευράς.
Μεταξύ άλλων, αναφέρουν ότι στη διεκδίκηση του ονόματος της Μακεδονίας έχουν προστεθεί ζητήματα «Μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας», καθώς και αλυτρωτικές προθέσεις, τις οποίες τα Σκόπια δεν διστάζουν να ανακοινώσουν στην ιστοσελίδα της διαφημιστικής τους καμπάνιας.

http://kostasxan.blogspot.com/2009/01/cnn.html

Helexpo Α.Ε.:"Ανέστησε" την Οθωμανική επικράτεια χαρίζοντας Θράκη και Μακεδονία στους Τούρκους..!

Χάρτη στον οποίο η Θεσσαλονίκη εμφανίζεται να ανήκει στην οθωμανική επικράτεια(!) και τα σύνορα της Ελλάδας να σταματούν ως τη Θεσσαλία(!!) φιλοξενεί στο έντυπό της, το οποίοι εξέδωσε επʼ ευκαιρία της κλαδικής έκθεσης Furnidec, η Helexpo Α.Ε.
Ο χάρτης, ο οποίος υποτίθεται ότι αποτυπώνει τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλαισιώνει ένα ειδικό θέμα για την εγγραφή πολιτών στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους του δήμου Θεσσαλονίκης. Το Helexpo Today, επίσημο έντυπο της Helexpo, το οποίο εκδίδεται σε όλες τις εκθέσεις, γενικές και κλαδικές, και στο οποίο δημοσιεύτηκε ο απαράδεκτος αυτός χάρτης, διανεμήθηκε σε χιλιάδες αντίτυπα, σε επισκέπτες και εκθέτες της 3ης Furnidec Business. Πολλοί εξ αυτών δοκίμασαν μεγάλη έκπληξη όταν διαπίστωσαν ότι αντί του χάρτη της Ε.Ε. φιλοξενείται στο περιοδικό χάρτης που εμφανίζει τα σύνορα της χώρας μας να σταματούν έως τη Θεσσαλία. Την περιοχή της Μακεδονίας και Θράκης την εμφανίζει ως κομμάτι του οθωμανικού κράτους, μαζί με την Τουρκία! Σύμφωνα με πληροφορίες, δεκάδες ήταν οι επισκέπτες και οι εκθέτες, οι οποίοι εξέφρασαν τα παράπονά τους στους ιθύνοντες της Helexpo Α.Ε., ωστόσο έως και χθες, δύο ημέρες μετά την ολοκλήρωση της 3ης Furnidec Business, δεν υπήρξε καμία επίσημη αιτιολογία από πλευράς διοργανωτών. Μάλιστα, αρκετοί εκ των επισκεπτών και εκθετών επικοινωνούσαν τις προηγούμενες ημέρες με τη “Μ”, εκφράζοντας την οργή τους για την “αμέλεια” και το “λάθος” στο οποίο περιέπεσαν οι διοργανωτές. “Δεν είναι δυνατόν ο χώρος στον οποίο πληρώσαμε για να εκθέσουμε τα εμπορεύματά μας να εμφανίζεται στο επίσημο έντυπο της Helexpo ως τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας”, δήλωσε εμφανώς ενοχλημένος εκθέτης της 3ης Furnidec Business, αναφέροντας πως έθεσε το θέμα προς τους αρμοδίους αλλά δεν του εδόθη καμία εξήγηση...

Από την εφημερίδα ''Μακεδονία'' και από το μπλογκ http://greece-salonika.blogspot.com/

Σχόλιο:Αν είναι δυνατόν ρε παιδιά να γίνονται τέτοια πράγματα εναντίον της Ελλάδας και να καθόμαστε άπραγοι.Μόνο όταν γίνει ο διαμελισμός της πατρίδος μας,θα ξυπνήσουμε;

Κομμουνισμός στις...Ηνωμένες Πολιτείες;

Το φάντασμα του Μαρξ τρομοκρατεί τη Γουόλ Στριτ. Οπως βεβαιώνουν οι «Τimes» της Νέας Υόρκης, το ενδεχόμενο κρατικοποίησης μεγάλων τραπεζών συζητείται στο επιτελείο του Μπαράκ Ομπάμα. Μια τέτοια απόφαση, αν ληφθεί, θα αλλάξει δραματικά το μοντέλο του δυτικού καπιταλισμού. Οι πιθανότητες δεν είναι πολλές, αλλά δεν είναι πλέον αμελητέες. Ανακοινώθηκε πρόσφατα ότι οι ζημιές των αμερικανικών τραπεζών είναι μεγαλύτερες από τα κεφάλαια που διαθέτουν. «Τράπεζες-“ζόμπι”» τις αποκάλεσε ο νομπελίστας Οικονομίας Πολ Κρούγκμαν. Η κρατικοποίηση μιας και μόνο τράπεζας προεξοφλείται ότι θα οδηγήσει σε «ντόμινο κρατικοποιήσεων» διότι θα προκαλέσει ομαδική φυγή των μετόχων από όλες τις υπόλοιπες. Επιπλέον, είναι γεγονός ότι ένα κρατικό τραπεζικό σύστημα θα γίνει στόχος ασφυκτικού λόμπινγκ που θα επιβάλλει πολιτικά κατευθυνόμενες χρηματοδοτήσεις. Ωστόσο κρατικές τράπεζες που λειτουργούν με πολιτικά κριτήρια είναι προτιμότερες από τις «τράπεζες-“ζόμπι”» που δεν χρηματοδοτούν κανέναν διότι πασχίζουν οι ίδιες να κρατηθούν ζωντανές. Δυτικοί οικονομικοί αναλυτές εντοπίζουν τη ρίζα της οικονομικής κρίσης στην «παγκόσμια οικονομική ανισορροπία», η οποία με απλά λόγια προσδιορίζεται ως εξής:Η Κίνα παράγει περισσότερα απ΄ όσα καταναλώνει και με τα υπόλοιπα δανείζει τις Ηνωμένες Πολιτείες έτσι ώστε αυτές να μπορούν να καταναλώνουν περισσότερα απ΄ όσα παράγουν. Εκείνο, όμως, που έχει συζητηθεί ελάχιστα είναι ότι η παγκόσμια οικονομική ανισορροπία είναι το αποτέλεσμα μιας παγκόσμιας «πολιτικής ανισορροπίας». Η κινεζική οικονομία ελέγχεται από το Κόμμα και η έννοια της ιδιωτικής ιδιοκτησίας είναι αυστηρώς περιορισμένη. Ως εκ τούτου δεν είναι άνευ σημασίας η διαπίστωση ότι η ευμάρεια της δημοκρατικής Αμερικής στηρίχθηκε στον κινεζικό κομμουνισμό. Ισως δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς. Μόνο μια απολυταρχική εξουσία με ασφυκτικό έλεγχο στη Δικαιοσύνη, στους θεσμούς και στο τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να οργανώσει έναν πληθυσμό γιγαντιαίου μεγέθους για να υλοποιήσει ένα ιστορικό οικονομικό θαύμα. Μόνο μια απολυταρχική εξουσία θα μπορούσε να λάβει τις αποφάσεις εκείνες που συμβάλλουν καθοριστικά στην επί μακρόν διατήρηση της συγκεκριμένης «παγκόσμιας οικονομικής ανισορροπίας». Μόνο μια απολυταρχική εξουσία θα μπορούσε να στερεί από έναν λαό το παραγόμενο πλεόνασμα, προκειμένου να το επενδύει σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ομόλογα του αμερικανικού Δημοσίου έτσι ώστε αφενός η νομισματική ισοτιμία να παραμένει ευνοϊκή για τις εξαγωγές και αφετέρου η αμερικανική οικονομία να εθίζεται όλο και περισσότερο στο φθηνό δανεικό χρήμα. Εκείνο που φοβάται σήμερα το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας είναι η λαϊκή αναταραχή που μπορεί να προκαλέσει η απότομη επιβράδυνση της ανάπτυξης. Στρέφει λοιπόν το πλεόνασμα σε επενδύσεις στο εσωτερικό της χώρας. Η εξέλιξη αυτή προμηνύει σημαντικά προβλήματα στην κάλυψη των δανειακών αναγκών ρεκόρ της Δύσης και κατ΄ επέκταση προαγγέλλεται άνοδος των επιτοκίων, μεγαλύτερη ύφεση και ισχυρότερο σπρώξιμο στις δυτικές τράπεζες προς τη λύση της κρατικοποίησης. Πολλοί πίστευαν ότι η απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου θα πυροδοτούσε εξελίξεις για την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας στην Κίνα. Τελικά φαίνεται να πυροδοτεί εξελίξεις για την κρατικοποίηση των τραπεζών και την εγκαθίδρυση ενός κρατικά ελεγχόμενου καπιταλισμού στη Δύση. Κατά συνέπεια, η παγκόσμια οικονομική και πολιτική ανισορροπία φαίνεται ότι εκτονώνεται προς μια απροσδόκητη, συναρπαστική και ταυτόχρονα επικίνδυνη κατεύθυνση. Μια κομμουνιστική Αμερική παραμένει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Παρ΄ όλα αυτά, την περασμένη εβδομάδα το περιοδικό «Τime» έβαλε στο εξώφυλλο τον γερμανό φιλόσοφο και τίτλο «Τι θα σκεφτόταν ο Μαρξ;».

«Θερμό επεισόδιο» Τουρκίας - Ισραήλ στο Νταβός για την αιματοχυσία στη Γάζα:

«Σκοτώνετε ανθρώπους» φώναξε ο Ταγίπ Ερντογάν απευθυνόμενος στον Σιμόν Πέρες και αποχώρησε εξοργισμένος από την αίθουσα συνεδρίασης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, καθώς δεν του δόθηκε από τον συντονιστή πρόσθετος χρόνος έπειτα από μακρά παρέμβαση του Ισραηλινού προέδρου που υπεραμύνθηκε του πολέμου στη Γάζα...

Η αντιπαράθεση των Ταγίπ Ερντογάν και Σιμόν Πέρες ήταν οξύτατη με τους δύο ηγέτες να φωνάζουν παρουσία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν και του γενικού γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Αμρ Μούσα στην αίθουσα της συνεδρίασης στο ελβετικό θέρετρο.

Έχοντας υπεραμυνθεί επί 25 λεπτά σε έντονο τόνο την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, ο Σιμόν Πέρες ύψωσε τη φωνή και δείχνοντας τον Ταγίπ Ερντογάν με το δάκτυλο δήλωσε ότι και η Τουρκία θα έκανε το ίδιο εάν εκτοξεύονταν κάθε βράδυ ρουκέτες στην Κωνσταντινούπολη.

«Προσέξτε υπέρ τίνος τάσσεστε» είπε ο Ισραηλινός πρόεδρος στον Ερντογάν, αναφερόμενος στη Χαμάς.

Οι απογευματινές εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ με αντικείμενο τη Μέση Ανατολή πραγματοποιούνταν με προεδρεύοντα τον αρθογράφο της Washington Post Ντέιβιντ Ινάτιους. Ο Ερντογάν επιχείρησε να αντικρούσει τον Σιμόν Πέρες, ζητώντας ξανά λόγο τη στιγμή που ολοκληρώνονταν οι εργασίες της συνεδρίασης και ο συντονιστής απάντησε «μόνο ένα λεπτό».

Απευθυνόμενος στο Σιμόν Πέρες στον ενικό, ο Ερντογάν τού εξαπέλυσε φραστική επίθεση.

«Εσύ είσαι μεγαλύτερος μου, αλλά ο τόνος της φωνής σου είναι έντονος. Κι αυτό προέρχεται από την ψυχολογία αυτού που έχει εγκληματίσει. Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε. Ξέρω ότι σκοτώσατε μικρά παιδιά στις παραλίες, εσείς είχατε πρωθυπουργούς που δήλωναν ότι αισθάνονταν ευτυχισμένοι όταν έμπαιναν στα Παλαιστινιακά Εδάφη πάνω σε τανκς» είπε.

Ο συντονιστής διέκοψε λέγοντας πως «η συζήτηση δεν μπορεί να αρχίσει εκ νέου, δεν υπάρχει χρόνος».

«Αφήστε με να τελειώσω» επέμεινε ο Ερντογάν και όταν ο συντονιστής αρνήθηκε λέγοντας ότι «πρέπει να ακολουθήσει το γεύμα» ο Τούρκος πρωθυπουργός αποχώρησε εξοργισμένος από την αίθουσα λέγοντας: «Σας ευχαριστώ πολύ. Σας ευχαριστώ πολύ. Δεν πιστεύω ότι θα επιστρέψω στο Νταβός μετά από αυτό».

Ποικίλες αντιδράσεις στην Τουρκία

Η στάση του Ταγίπ Ερντογάν προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις και στην Τουρκία.

Η αξιωματική αντιπολίτευση αναφέρει ότι ο Ερντογάν «πρέπει να αποφασίσει αν υπερασπίζεται τους Παλαιστίνιους ή τη Χαμάς», ενώ σχολιαστής της εφημερίδας Milliyet, μιλώντας στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι NTV, είπε πως «ενδεχομένως, ο Ερντογάν έχει κουραστεί και θα έπρεπε να μεσολαβήσει μία περίοδος ξεκούρασης».

Από την άλλη, τα φιλικά προσκείμενα στην τουρκική κυβέρνηση κανάλια μεταδίδουν την πληροφορία ότι κατά την επιστροφή του στην Τουρκία ο Ερντογάν θα τύχει θερμής υποδοχής στο αεροδρόμιο.

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά το άνευ προηγουμένου φραστικό επεισόδιο ο Ερντογάν δεν έκανε καμία υποχώρηση, εκτός από το να αφήσει ανοιχτό ενδεχόμενο να μεταβεί εκ νέου στο Νταβός.


Ξεκίνησε μιλώντας για διαδικαστικά θέματα. «Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο κ. Μπαν μίλησε επί οκτώ λεπτά, εγώ επί 12, ο κ. Μούσα 12, ενώ ο πρόεδρος του Ισραήλ μιλούσε επί 25 λεπτά, απευθυνόμενος σε μένα με έντονο τόνο, κατά παράβαση των κανόνων, που διέπουν τις συζητήσεις, αλλά και των τρόπων, που έχουμε συνηθίσει στο Νταβός» είπε.

Αναφερόμενος στη στάση του συντονιστή τής συζήτησης ισχυρίσθηκε ότι «ο συντονιστής επιχείρησε να μη δώσει το λόγο στους υπόλοιπους ομιλητές, μεταξύ των οποίων ήμουν και εγώ. Όταν πήρα την πρωτοβουλία και πήρα το λόγο, δεν μου επέτρεψε να διατυπώσω τις απόψεις μου. Κι εγώ αντέδρασα και εγκατέλειψα τη συζήτηση, η οποία πλησίαζε στο τέλος της».

Newsroom ΔΟΛ

Αστυνομία-Στρατός στις ΗΠΑ:

DefenceNet: Αντιδράσεις προκαλεί η «στρατιωτικοποίηση» της αστυνομίας στις ΗΠΑ - Οι κατηγορίες εναντίον της αμερικανικής αστυνομίας για υπερβολική χρήση βίας πολλαπλασιάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ πρόσφατο περιστατικό που προκάλεσε τον θάνατο γιατρού στη Βιρτζίνια, αναζωπυρώνει τη δημόσια συζήτηση μεταξύ ειδικών για τις τακτικές που χρησιμοποιούνται. Ενώ στο παρελθόν οι ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση «ειδικών» καταστάσεων, σήμερα παρατηρείται η γενικευμένη τάση να χρησιμοποιούνται ακόμη και στις απλούστερες των αποστολών που καλείται να αντιμετωπίσει μια αστυνομική δύναμη. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες δηλαδή, δεν αποτελεί πλέον έκπληξη η επιστράτευση των ειδικών δυνάμεων (SWAT-Special Weapons and Tactics) που μετακινούνται με θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού και είναι εξοπλισμένες με αυτόματα και χειροβομβίδες. Το νέο θύμα του «υπερβάλλοντος ζήλου» των αμερικανών αστυνομικών ήταν ο οφθαλμίατρος Σαλβατόρε Κουλόζι, 37 ετών, που παρότι ήταν άοπλος και δεν είχε ιστορικό βίαιης συμπεριφοράς, πυροβολήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο έξω από το σπίτι του από αστυνομικό των ειδικών δυνάμεων του οποίου το όπλο εκπυρσοκρότησε κατά λάθος, ενώ συζητούσε με αστυνομικό που έφερε πολιτική περιβολή. - Η φράσεις “δεν αποτελεί πλέον έκπληξη” και “υπερβάλλον ζήλος” είναι που με τρομάζουν περισσότερο…

http://www.noitikiantistasis.com/wordpress/