Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νταβός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νταβός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012

Αντιπαράθεση για την Ελλάδα στο Νταβός


 Κι εκεί που πιστεύαμε ότι η Μέρκελ έχει αρχίσει να κάνει την αυτοκριτική της για την κρίση χρέους, τα όσα συμβαίνουν στο Νταβός και στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, δείχνουν γιατί διαλύεται η Ευρώπη και κανείς δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.
Οι πρώτες ομιλίες και αντιδράσεις από το Φόρουμ δείχνουν μια τρομερή διάσταση απόψεων και ένας πόλεμος χαρακωμάτων. Από τη μια η Γερμανία και οι φίλοι της με το δικό της μπαϊράκι και τη δική της πολιτική που έχει επιβάλλει. Από την άλλη, μια σειρά από αναλυτές, ύπουλοι ή όχι δεν έχει σημασία, που κατακεραυνώνουν τη γερμανική συνταγή και μιλούν ανοικτά για το ενδεχόμενο διάλυσης της ΕΕ.
Μιλώντας στο Νταβός η Μέρκελ εστίασε στα εξής σημεία:
  • «Στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα έχουν επιτευχθεί πολύ περισσότερα απ’ όσα περιμέναμε, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη προσπάθεια και δομικές αλλαγές με γνώμονα την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία». Κανείς δεν είναι αντίθετος σ’ αυτό όμως με τη σωστή συνταγή, όχι με τη διάλυση της κοινωνίας.
  • Η Ευρώπη πρέπει να διαθέτει μια νομική και συνταγματική ομπρέλα για να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους. «Στο χέρι μας παραμένει αν θέλουμε μια Ευρώπη ενωμένη. Τολμάμε περισσότερη Ευρώπη; διερωτήθηκε η κ. Μέρκελ, για να απαντήσει στην συνέχεια ότι «ναι, είμαστε έτοιμοι!» Και γιατί κάνει ότι μπορεί για να επιβάλει το γερμανικό μοντέλο κάνοντας την Ευρώπη γερμανικό προτεκτοράτο;
  • Η Καγκελάριος της Γερμανίας δήλωσε ότι η Γερμανία είναι διατεθειμένη να μεταφέρει μεγαλύτερες εξουσίες στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά δεν προτίθεται να παραχωρήσει λευκή επιταγή για την στήριξη των εταίρων της. H Γερμανία έχει δείξει αλληλεγγύη. Έχει δείξει με σοβαρότητα ότι θέλει να βοηθήσει και να συνεισφέρει. Για την επίλυση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη η Γερμανία δεν θέλει να αναλάβει δεσμεύσεις που δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει, είναι όμως έτοιμη να δείξει αλληλεγγύη και να υπερασπιστεί το ευρώ, τόνισε η Γερμανίδα καγκελάριος. Τώρα, πώς αντιλαμβάνεται την αλληλεγγύη η κ. Μέρκελ το έχουμε αντιληφθεί όλοι εδώ στην Ελλάδα.
  • «Δεν είναι δυνατόν να βοηθήσουμε όλες τις χώρες, γιατί έτσι θα μείνουμε εκτεθειμένοι και δεν θα καταφέρουμε να αμυνθούμε σε περίπτωση που μας επιτεθούν οι αγορές».  Η κ. Μέρκελ ανέφερε ότι η «η Ευρώπη αποτελεί μοναδικό μοντέλο» και εξέφρασε την αισιοδοξία της ότι με τις μεταρρυθμίσεις θα αλλάξει σημαντικά: Στόχος μας είναι η περαιτέρω ενοποίηση της Ευρώπης. Πιστεύω πως μέσα από την κρίση και τις μεταρρυθμίσεις θα αναδυθεί μία νέα ενοποιημένη Ευρώπη.
Η ομιλία της κ. Μέρκελ προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αντιπαράθεση στο Νταβός.

Ο Τζορτζ Σόρος προέβλεψε  πως η Ευρώπη βαδίζει σε λανθασμένο δρόμο, τόνισε πως το ευρώ «πρέπει να επιβιώσει, γιατί η εναλλακτική, η διάλυση, θα οδηγούσε σε μια κατάρρευση που η Ευρώπη και όλος ο κόσμος δεν μπορούν να αντέξουν», αλλά ξεκαθάρισε πως για να μη συμβεί αυτό πρέπει να υπάρξουν λύσεις. Λύσεις με επίκεντρο και την Ελλάδα η οποία, κατά τον Σόρος, είναι «πιθανότερο παρά ποτέ να χρεοκοπήσει το 2012». «Ένα από τα προβλήματα στην Ελλάδα είναι η ύπαρξη μιας ισχυρής ομάδας που τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώΥπάρχουν εφημερίδες αλλά και επιχειρήσεις που θέλουν να πληρώνουν φόρους σε τοπικό νόμισμα και όχι σε ευρώ», δήλωσε, επίσης. Σύμφωνα με τον κ. Σόρος χρεοκοπία της Ελλάδας δεν συνεπάγεται την έξοδο της χώρας από το ευρώ.
Ο Νουριέλ  Ρουμπινί προέβλεψε πως η μόνη λύση για την Ευρώπη είναι αυτή που μέχρι σήμερα αρνείται λυσσαλέα η Γερμανία: να κοπεί χρήμα και  μάλιστα πολύ χρήμα
Ο Πέτερ Βόσερ, Διευθύνων Σύμβουλος της Royal Dutch/Shell Plc, τόνιζε πως δεν υπάρχει πια χρόνος για το ελληνικό πρόβλημα, πρέπει με κάποιον τρόπο να δοθεί τέλος σε μια κρίση που επιμένει εδώ και μήνες: «Είναι μόλις δυο λεπτά πριν τα μεσάνυχτα» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Αμερικανός οικονομολόγος  και καθηγητής του Χάρβαρντ Κένεθ  Ρογκόφ δήλωνε στο CNBC πως «η ευρωζώνη απέχει ακόμα από το να βρει λύση στο πρόβλημα χρέους που αντιμετωπίζει και χρειάζεται πιο βαθιά αναδιάρθρωση» και συμπλήρωνε πως οι λύσεις που προωθούνται δεν είναι βιώσιμες. Όταν κλήθηκε να σχολιάσει τις μέχρι τώρα αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών δήλωσε: «Απέχουν πολύ από το να βρουν μια λύση στην Ευρώπη. Και δεν έχει να κάνει μόνο με την Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο».

Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011

71.000 δολάρια τουλάχιστον κοστίζει η συμμετοχή στο Davos

Όποιος παρακολουθεί τις ειδήσεις στη τηλεόραση, είναι πολύ πιθανό να δει κάποιον ανταποκριτή από το Davos να αναφέρει πως οι συμμετέχοντες στο φόρουμ συζητούν για τα προβλήματα της Ευρώπης, την ανάπτυξη των αναδυόμενων οικονομιών, τις κλιματικές αλλαγές, κλπ. Και είναι πολύ πιθανό πως κάποιοι από τους συμμετέχοντες όντως να συζητάνε για αυτά τα ζητήματα.
Ο περισσότερος όμως κόσμος συζητά για το πόσο κοστίζει να συμμετάσχει κάποιος στο φόρουμ του Davos.
Και αντί οι συμμετέχοντες να παραδεχτούν ότι το κόστος είναι απαράδεκτο, προσπαθούν να πείσουν ο ένας τον άλλον, πως αξίζει τον κόπο.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Η ετήσια συνδρομή στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, που είναι απαραίτητη αν θέλει κάποιος να συμμετάσχει, είναι $52.000. Η συμμετοχή στο ετήσιο φόρουμ κοστίζει $19.000. Σύνολο, $71.000 για ένα μόνο άτομο.
Αν κάποιος θέλει να συμμετάσχει στις συνεδρίες των ιδιωτικών επιχειρήσεων, που είναι όλα τα λεφτά, θα πρέπει να αποκτήσει συνδρομή «Industry Associate», που στοιχίζει μόλις $137.000 το χρόνο.
Αν ο συμμετέχων επιθυμεί τη συνοδεία συνεργάτη του, δεν αρκεί να αγοράσει ένα εισιτήριο αξίας $19.000. Όχι, θα πρέπει να αναβαθμίσει τη συνδρομή του σε αυτήν ενός «Industry Partner», που κοστίζει $263.000. Στη συνέχεια θα πρέπει να αγοράσει δυο εισιτήρια, δηλαδή $301.000 για δυο άτομα.
Αν ο συμμετέχων θέλει τη συνοδεία περισσότερων συνεργατών του, με μέγιστο αριθμό τους 5, θα πρέπει να αναβαθμίσει τη συνδρομή του σε επίπεδο «Strategic Partner», με κόστος $527.000. Στη συνέχει θα πρέπει να αγοραστούν 5 εισιτήρια, αξίας $19.000 έκαστο. Άρα, μια ομάδα 5 ατόμων θα πρέπει να πληρώσει $622.000.
Τα παραπάνω αφορούν μόνο το κόστος του συνεδρίου. Αν κάποιος θέλει να κάνει πάρτι, κάτι που ο  κάθε ένας που σέβεται τον εαυτό του θέλει, θα του κοστίσει περί τα $210 ανά καλεσμένο. Και ας μη ξεχνάμε ότι θα χρειαστούν περίπου $1.000 έως $100.000 για να φτάσει κάποιος στο Davos, ανάλογα με το μέγεθος του αεροσκάφους που θα επιλέξει, αν θα επιλέξει να έρθει με αυτοκίνητο από την Ζυρίχη, ή αν θα επιλέξει ελικόπτερο ($3.500).
Και βέβαια, να μη ξεχνάμε το πιο βασικό, που είναι  η διαμονή. Το πιο απλό δωμάτιο ξενοδοχείου κοστίζει τουλάχιστον $500 τη βραδιά, ενώ ένα ιδιωτικό σαλέ φτάνει μέχρι και τα $140.000 την εβδομάδα.
Αυτό το υπερβολικό κόστος λοιπόν,  είναι και ο λόγος που πολλές εταιρίες αναγκάζονται και ξοδεύουν εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο, προκειμένου τα στελέχη τους να συμμετέχουν στο εν λόγω φόρουμ. Αφού όμως είναι τόσο ακριβά, τότε γιατί το κάνουν;
Η απάντηση είναι ότι τα στελέχη αυτά δεν θέλουν να ακούσουν τις διάφορες οικονομικές και τεχνοκρατικές εισηγήσεις, αλλά απλά να συγχρωτιστούν με διάφορους υποψήφιους πελάτες. Όπως λένε, μέσα σε λίγες ημέρες, μπορούν να συναντηθούν με τουλάχιστον 100 πελάτες. Που αλλού μπορούν να πετύχουν τους επικεφαλής δεκάδων πολυεθνικών, που μπορούν να κλείσουν συμβόλαια μεγάλης αξίας, σε ένα μόνο μέρος; Που αλλού μπορούν να συναντηθούν με παγκόσμιους ηγέτες και πολιτικούς, τους οποίους μπορούν να πείσουν για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους;
Για αυτό όλοι κάνουν τα πάντα προκειμένου να συμμετάσχουν στο φόρουμ του Davos. Και για αυτό οι οργανωτές του φόρουμ βγάζουν έως και $185 εκατομμύρια το χρόνο. Διότι κανένας άλλος δεν μπορεί να συγκεντρώσει τη παγκόσμια οικονομική αφρόκρεμα σε ένα μόνο μέρος (ένα μικρό χωριό) κάθε μα κάθε χρόνο. Αυτός είναι ο λόγος που οι διάφορες πολυεθνικές τα ακουμπάνε, και μάλιστα μετά χαράς.
S.A.- Business Insider

Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010

ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΝΤΑΒΟΣ !!!


http://filotimia.blogspot.com/2010/01/blog-post_30.html

Μεγάλη φασαρία στο Νταβός. Επικοινωνιακό μπαράζ, συνεντεύξεις του Πρωθυπουργού , του Υπουργού οικονομίας και πάει λέγοντας. Ποιος είναι όμως ο σκοπός; Να πείσουμε, λέει, τους εταίρους μας ότι θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμα που μας υπαγόρευσαν για να μην πτωχεύσει η …πτωχή Ελλάς. Μα καλά πέρυσι τέτοια εποχή οι «γάτες» της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής οικονομίας στο Νταβός κοιμόντουσαν; Δεν είχαν πάρει χαμπάρι ότι το πλοίο «Ελλάς» έμπαζε από παντού νερά; Τόσο έξυπνος και καταφερτζής ήταν ο Καραμανλής που τους κορόϊδεψε; Πιστεύω ότι τίποτα απ’ αυτά δεν συνέβη. Γνώριζαν και γνωρίζουν πολύ καλά τα πάντα για τις αντοχές της οικονομίας ακόμα και της Μπουρκίνα Φάσο στην Αφρική. Γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ότι η κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας δεν είναι χειρότερη από εκείνη της Ισπανίας, της Ιταλίας ή της Ιρλανδίας. Τότε θα ρωτήσει κάποιος τι ακριβώς συμβαίνει; Η απάντηση είναι παιδαριωδώς απλή. Θυμηθείτε τις πρώτες ημέρες της κυβέρνησης Σημίτη και το περιστατικό στα Ίμια. Μεγάλη δοκιμασία για μια νέα κυβέρνηση, που κατέληξε όμως μετά από λίγο στο περίφημο: «ευχαριστούμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ…», δια στόματος του Πρωθυπουργού στην αίθουσα του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Μεγάλη δοκιμασία για μια νέα κυβέρνηση, μόνο που ο «εχθρός» τώρα δεν είναι οι Τούρκοι αλλά συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα, με δύναμη κρούσης σοβαρά και έγκριτα Μ.Μ.Ε. που τα υπηρετούν. Μόλις η χώρα μας εκδηλώνει ενδιαφέρον για εξωτερικό δανεισμό , δέχεται πυρά ομαδόν που πλήττουν την οικονομική αξιοπιστία της και τα περίφημα spreads παίρνουν την ανιούσα. Την επαύριον του δανεισμού, ακολουθεί η διαταγή παύσατε πύρ και τα spreads λαμβάνουν την κατιούσα. Τόλμησε ο υπουργός οικονομικών να ψελλίσει, ανεπισήμως, κάτι περί δανεισμού από την Κίνα με ευνοϊκότερους όρους και έπεσαν οι Ευρωπαίοι να λυντσάρουν τον κ. Παπανδρέου. Ακούς εκεί, θα ψωνίσει από τους Κινέζους και όχι από το δικό μας μαγαζί!! Άρχισαν λοιπόν πυρά κατά βούλησιν: Η Ελλάδα στρέφεται προς την Κίνα για δανεισμό επειδή η Ευρώπη θεωρεί επισφαλή την τοποθέτηση κεφαλαίων στην χώρα αυτή και δεν της δανείζει χρήματα. Άσε που οι Κινέζοι με αυτά και με εκείνα άρχισαν να σιγοντάρουν τους Ευρωπαίους με σκοπό να ανεβάσουν και αυτοί τα spreads. Αναγκάστηκε λοιπόν ο πρωθυπουργός να πάρει σβάρνα όλα τα ξένα κανάλια στο Νταβός και να πει (όχι ευχαριστούμε την Αμερική, όπως ο κ. Σημίτης) αλλά το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια: «Δεν υπάρχει περίπτωση δανεισμού της Ελλάδος από την Κίνα». Η Ελλάς δεν ψωνίζει από τους Κινέζους, προτιμάει τα καλά και ακριβά ευρωπαϊκά προϊόντα. Και πάνω στην ταραχή, βγήκε ο γνωστός κ. George Soros σε όλα τα διεθνή Μ.Μ.Ε. για να «βοηθήσει» τον γνωστό του από παλιά, σήμερα Πρωθυπουργό της Ελλάδος, να διαλαλήσει: εδώ τα καλά ομόλογα, προτιμήστε Ελληνικά ομόλογα, είναι φτηνά και συμφέρουν. Ευχαριστούμε την Αμερική, ευχαριστούμε την Ευρώπη, τους είμαστε υπέρ…χρεωμένοι.


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Η Κίνα είναι η χώρα που έχει δανείσει τα περισσότερα χρήματα στην Αμερική. ( Κατέχει ομόλογα αξίας 789.6 δις $)


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2 : Όποιος πιστεύει ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά ή ότι ίσως υπερβάλλω, ας διαβάσει το από 29 Ιανουαρίου 2010, άρθρο της εφημερίδας China Daily. Θα καταλάβει αλλά και θα με δικαιώσει. ( το άρθρο ακολουθεί στην αγγλική γλώσσα)


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 3 : Ο κ. Παπανδρέου καλά θα κάνει να μην μιλήσει περί Ρωσίας, αν δεν θέλει να έχει την τύχη του προκατόχου του κ. Καραμανλή, που μπερδεύτηκε με ρωσικούς αγωγούς, κινέζικα λιμάνια και άλλα επικίνδυνα παιχνίδια.


Μάρκος Α.


China Daily


China could consider using the framework of the European Union (EU) or the International Monetary Fund (IMF) to help Greece out of its debt crisis, said Yu Yongding, an influential economist and former adviser to the central bank.
"Let European governments and the European Central Bank rescue Greece and China can try its best to help Greece via the EU or the IMF, which has an institutional framework in place for such problems," he said.
The nation should, however, tread cautiously on buying Greek government bonds - if media reports that the country is trying to sell debt to China are true - given the potential risks, Yu, an economist from the Chinese Academy of Social Sciences, said yesterday.
Greece is seeking to raise 53 billion euros ($74 billion) in funds this year to reduce a budget deficit of almost 13 percent of its gross domestic product (GDP), the biggest shortfall in the European Union. It reportedly is persuading China to buy as much as 25 billion euros of its bonds.
"Twenty-five billion euros is not a small sum (for China)," Yu told China Daily, adding that he as an economist had no knowledge of whether China and Greece are discussing the matter.
Technically, it is not a good deal for China to buy Greek bonds, he said.
Greece has a lower debt rating than the US and its statistics have been challenged by the European Commission, said Yu. "It is unreasonable for an economist to support a diversification from an unsafe asset class to a much more unsafe asset class."
The Greek Finance Ministry has denied reports in the Financial Times that it was wooing China to buy its bonds. A State Administration of Foreign Exchange official said he had not heard about the plan for China to buy Greek debt, according to Bloomberg.
But such reports have aroused a stir in China as the country is trying to make use of its massive $2.4 trillion foreign exchange reserves more efficiently, ensuring both safety and investment returns. China cut its holdings of US Treasuries by $9.3 billion in November to $789.6 billion, but still remains the largest holder of American paper, according to US Treasury Department data.
The country's huge holdings have triggered concerns that China may incur huge losses in the future when the dollar value drops.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

Τί έκρυβε η κίνηση Ερντογάν στο Νταβός;

Τσαμπουκάς με ουρά
Στη φάση ενός επικίνδυνου πολέμου λέξεων περνούν οι τουρκο-ισραηλινές σχέσεις μετά την κρίση του Νταβός, όπως βαφτίστηκε το έντονο φραστικό επεισόδιο ανάμεσα στον τούρκο πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν και τον ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες.
Ακόμη η έκβαση των ισραηλινών εκλογών, που ανέδειξε στην Κνεσέτ ως πρώτη δύναμη τα πολιτικά κόμματα της εθνικιστικής και θρησκευτικής ακροδεξιάς, δείχνει να επιβαρύνει το τεταμένο κλίμα στις διμερείς σχέσεις, καθώς απομακρύνει τις προοπτικές σύγκλισης των δύο χωρών στο κυρίαρχο για το Ισραήλ παλαιστινιακό πρόβλημα.
Εκείνη η πρώτη φραστική επίθεση που εξαπολύθηκε από τον Ερντογάν, προκαλώντας δονήσεις στους διεθνείς, αλλά και στους διπλωματικούς κύκλους της κάθε χώρας, συνεχίζεται πλέον ως ειρωνικός πολεμικός μονόλογος από τον τούρκο πρωθυπουργό, ο οποίος έσπευσε να...σχολιάσει τα εκλογικά αποτελέσματα στο Ισραήλ με το δυσνόητο σχόλιο: «η κάλπη έδειξε ότι το Ισραήλ πήρε το μήνυμα του Νταβός».

Στη μάχη και το εβραϊκό λόμπι
Από τη μεριά της η ισραηλινή διπλωματία προτιμά την παρασκηνιακή δραστηριότητα, διοχετεύοντας πληροφορίες ότι ο τουρκικός τσαμπουκάς δεν θα περάσει ατιμώρητος, με το ισχυρό εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ να κινητοποιείται για να προκαλέσει αμερικανο-τουρκική κρίση. Κοινή είναι η εκτίμηση ότι πρώτη επιδίωξη θα είναι να υποστηριχθεί το αρμενικό λόμπι στις ΗΠΑ, ώστε να περάσει από την αμερικανική Γερουσία ψήφισμα που θα αναγνωρίζει την αρμενική γενοκτονία του 1915.
Οσο προφανής είναι μια τέτοια επιδίωξη, άλλο τόσο δυσδιάκριτη είναι μια άλλη, που στοχεύει στην όξυνση του εσωτερικού μετώπου που έχει ανοίξει ο Ερντογάν με το κεμαλικό κατεστημένο. Αυτή η όξυνση θα επιτευχθεί αν η νέα ισραηλινή κυβέρνηση, που έχει όλα τα προσόντα να το κάνει, οδηγήσει τη σημερινή κρίση με την Τουρκία σε έμπρακτη ρήξη.
Οι σχέσεις αυτές ωθήθηκαν στο σημερινό υψηλό επίπεδο (με στρατιωτική και οικονομική συνεργασία που ξεπερνά τα 2 δισ. δολάρια ετησίως) το 1996 μέσω των πολιτικών επιρροών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.
Ετσι, οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση στις διμερείς σχέσεις θα θεωρηθεί πλήγμα στη συγκεκριμένη πολιτική επιτυχία του στρατού, γεγονός που θα οξύνει την αντιπαράθεση του κυβερνώντος ισλαμικού κόμματος του Ερντογάν με το κοσμικό κατεστημένο.
Σε όλα αυτά υπάρχει κι ένας σοβαρά τεκμηριωμένος αντίλογος, που δικαιολογεί απόλυτα τις πολιτικές ακροβασίες του Ερντογάν, καθώς δεν διστάζει να αναδείξει το Παλαιστινιακό ως κύρια προτεραιότητα της κυβέρνησής του, κερδίζοντας κύρος και πολιτική επιρροή στον μουσουλμανικό κόσμο.
Πρόκειται για την επισήμανση ότι το εβραϊκό λόμπι δεν είναι τόσο ισχυρό όσο διαδίδεται ότι είναι, και αυτό φαίνεται από την αδυναμία του να επηρεάσει την κυβέρνηση Ομπάμα ώστε να μην επιλεγεί η διπλωματική προσέγγιση με το Ιράν. Ταυτόχρονα, παρά τις προεκλογικές του δεσμεύσεις ο Μπαράκ Ομπάμα δεν μπορεί να προχωρήσει σε αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας, έχοντας ήδη επιλέξει την αποχώρηση από το Ιράκ μέσω Τουρκίας.
Ο Μάρτιος του 2003 δίδαξε στις ΗΠΑ ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί το χαρτί των βάσεων όταν θέλει, και όπως τότε αρνήθηκε τη χρήση τους άνευ ανταλλαγμάτων για την εισβολή στο Ιράκ, μπορεί να το κάνει και τώρα για την έξοδό τους, αν τελικά η Ουάσιγκτον ικανοποιήσει το αρμενικό αίτημα.
Μέχρι στιγμής, η τουρκο-ισραηλινή κρίση συντηρείται σε ρητορικό επίπεδο, έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να αποκομίζουν όσο μπορούν πολιτικά οφέλη, και η μόνη απειλή κλιμάκωσης βρίσκεται στον ανανεωμένο φανατικό εθνικισμό της νέας ισραηλινής διακυβέρνησης.

ΑΧΙΛ. ΦΑΚΑΤΣΕΛΗΣ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 15/02/2009

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Μεγάλο πολιτικό λάθος του Ερντογάν η επίθεση κατά Ισραήλ

Λάθος κατηγορίες από τον Ερντογάν

Ο πρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης εξανέστη στο Νταβός για τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, παρόλο που ο ίδιος δρα σκληρά στη χώρα του εναντίον των Κούρδων. Η εμφάνιση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ντροπιαστική, περιττή και καθόλου πειστική.
Το μόνο που θα έλειπε ακόμα για να ήταν το επιπέδου νηπιαγωγείου σόου του στο Νταβός τέλειο, ήταν να χτυπήσει δυνατά ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το πόδι του στο έδαφος. "Δεν θα ξαναέρθω στο Νταβός", φώναξε ακόμα κατά τη μελοδραματική του αποχώρηση. Ας ελπίσουμε ότι θα σταματήσει εκεί. Γιατί τέτοια παράσταση δεν τη χρειάζεται κανείς.

Δεν είναι μόνο ότι η συμπεριφορά του Ερντογάν είναι ανάξια και απαράδεκτη για πολιτικό. Και η δριμεία του κριτική στο Ισραήλ για τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας είναι κενή. Είναι αβάστακτη υποκρισία όταν η Τουρκία, που μέχρι σήμερα δεν έχει αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, παίζει το ρόλο του αποστόλου της ηθικής. Ειδικά αυτή η χώρα, που καταδιώκει άτεγκτα στο σπίτι της την κουρδική αποσχιστική οργάνωση ΡΡΚ και που τα τελευταία 25 χρόνια έχει σκοτώσει 37,000 πραγματικούς και υποτιθέμενους αντάρτες και έχει συχνά ισοπεδώσει ολόκληρα χωριά.
Ο ίδιος ο Ερντογάν πριν ένα χρόνο δεν ντράπηκε ούτε για μια στιγμή να στείλει το στρατό του να προελάσει στο Βόρειο Ιράκ για να καταδιώξει Κούρδους εξτρεμιστές. Το αν με τέτοιες επιχειρήσεις κινδύνευαν και Κούρδοι άμαχοι, του ήταν αδιάφορο.
Η αιτία για τη χερσαία επίθεση των Τούρκων το Φεβρουάριο του 2008 ήταν εξίσου άκυρη. Κατηγορήθηκε η τοπική κουρδική κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ ότι δεν δραστηριοποιείται ενταντίον του ΡΡΚ. Δεν θέλει κανείς ούτε καν να φανταστεί, πώς θα αντιδρούσε η Άγκυρα αν Κούρδοι εξτρεμιστές εκτόξευαν χιλιάδες ρουκέτες – όπως έκανε η Χαμάς από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του Ισραήλ.
Με ποιο δικαίωμα αρνείται η τουρκική κυβέρνηση στους Κούρδους κράτος, όταν και στους Παλαιστινίους επιτρέπεται να έχουν; Και αφού το Ισραήλ πρέπει να συζητήσει με τη ριζοσπαστική ισλαμική Χαμάς - όπως θεωρεί ο Ερντογάν -, γιατί τότε δεν συζητάει και ο ίδιος με το ΡΚΚ;
Η παλαιστινιακή Χαμάς και το κουρδικό ΡΚΚ κατατάσσονται το ίδιο στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ ως τρομοκρατικές οργανώσεις. Όταν ο πρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης θεωρεί τη Χαμάς αξιόπιστη, τότε δεν υπάρχει λόγος να απορρίψει το ΡΚΚ ως συνομιλητή. Και γιατί ακόμα δεν αφήνει ελεύθερο ο Ερντογάν τον ίδιο τον αρχηγό του ΡΚΚ, τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν;

http://kostasxan.blogspot.com/2009/02/blog-post_1294.html

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Τι επιδιώκει με την συνεχή «επίδειξη δύναμης» ο Ερντογάν;

Το τελευταίο χαρτί της Τουρκίας
πριν την επερχόμενη διάλυσή της...

Μετά και το τελευταίο «επεισόδιο» στο Νταβός, όπου ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν επετέθη κατά του Ισραηλινού πρωθυπουργού Σιμόν Πέρες, υπερασπιζόμενος τα δίκαια των Παλαιστινίων (της Χαμάς;), γίνεται σαφέστερη η εικόνα που προσπαθεί να αποκτήσει η Τουρκία στην διεθνή πολιτική σκηνή.
Η Τουρκική προπαγάνδα εξαπλώνεται ραγδαία, πλέον, στα ανώτερα κλιμάκια των διεθνών φόρουμ, προσπαθώντας ταυτόχρονα να επιβάλει στο εσωτερικό της Τουρκίας την "εικόνα" μίας ισχυρής κυβέρνησης που έχει σημαντικό και ισχυρό λόγο στις διεθνείς εξελίξεις. Την ίδια στιγμή, ο Τούρκος πρωθυπουργός «διεκδικεί» αναβάθμιση της προσωπικής του εικόνας ως πολιτικού (και όχι ως διπλωμάτη, όπως ο ίδιος δήλωσε) στην διεθνή πολιτική σκακιέρα, σε μία απόπειρά του να αλλάξει την εικόνα της Τουρκίας και να επαναφέρει την «Οθωμανική Αυτοκρατορία» σε μία πιο σύγχρονη έκδοσή της, αυτή της "Μεγάλης Τουρκίας".

Γνωστά είναι βεβαίως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κύριος Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του.
Προβλήματα οικονομικά: προσπαθεί να επιβάλει τους δικούς του όρους δανεισμού στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εν όψει οικονομικής κατάρρευσης της Τουρκίας, αλλά και εν όψει της διεθνούς οικονομικής κρίσης η οποία ταχύτατα αρχίζει και εξαπλώνεται πλέον και στην Ευρώπη
Προβλήματα εθνικά: οι Κούρδοι έχουν πλέον αποκτήσει δημόσιο «πρόσωπο», μία σχετική νομιμότητα και «απειλούν» σε πολιτικό επίπεδο τις λεπτές ισορροπίες που υπάρχουν στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ταυτόχρονα, υπάρχει και μία σειρά από εθνότητες που διαβιούν ως Τούρκοι πολίτες και επιδιώκουν την απόκτηση των δικαιωμάτων που ήδη έχουν πάρει οι Κούρδοι (Αλεβίτες, Λαζοί κ.λ.π.)
Προβλήματα εσωτερικής ισχύος: στην κόντρα που έχει ανοίξει με τους στρατηγούς και στην προσπάθειά του να τους «χαλιναγωγήσει», προκειμένου να κυβερνά ο ίδιος και όχι ο στρατός με τις παρακρατικές του οργανώσεις π.χ. Εργκένεκον.
Σε αυτή του την προσπάθειά να αποκτήσει «ισχύ» και να εμφανιστεί ως ο μόνος δυνατός αλλά και ικανός να χειριστεί με επιτυχία τα εσωτερικά ζητήματα της χώρας, ο Τούρκος πρωθυπουργός δείχνει να προσεταιρίζεται ανοιχτά πλέον τον ισλαμικό χώρο, προωθώντας (κυρίως) το ζήτημα των Παλαιστινίων της Λωρίδας της Γάζας (που πληθυσμιακά είναι κυρίως μουσουλμάνοι) και τα έχει καταφέρει μέχρις ενός σημείου (δεν έχει αντιμετωπίσει σημαντικά ζητήματα στο εσωτερικό της Τουρκίας σε σχέση με το Ισλάμ, όπως για παράδειγμα η λειτουργία θρησκευτικών σχολών…).
Την ίδια στιγμή και λόγω του προσεταιρισμού του στο Ισλάμ, ο Ερντογάν ελπίζει σε μία σημαντική οικονομική βοήθεια από τις Αραβικές χώρες, για να αντιμετωπίσει κάτω από καλύτερες οικονομικές συνθήκες την επερχόμενη οικονομική κρίση που είναι απολύτως βέβαιο πως θα ισοπεδώσει την εξαρτώμενη από δυτικά κεφάλαια οικονομία της Τουρκίας.
Η επίθεσή του όμως προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και τις στρατιωτικές επιλογές και επιχειρήσεις του Ισραήλ κατά το τελευταίο διάστημα, σχετίζεται μερικώς και με την ακύρωση (εκ μέρους του Ισραήλ) μίας σειράς μη επανδρωμένων αεροσκαφών που είχε παραγγείλει η Τουρκία από το Ισραήλ και τα οποία ήθελε να χρησιμοποιήσει άμεσα στον πόλεμο κατά των ένοπλων Κούρδων ανταρτών.
Πολλαπλά τα «μέτωπα» αλλά και οφέλη για τον Ταγίπ Ερντογάν, εάν όλα εξελιχθούν έτσι όπως ο ίδιος ελπίζει. Η αποφασισμένη (από τις ΗΠΑ) αναδιάρθρωση κρατών στην Ασία, συμπεριλαμβάνει και την γέννηση του Κουρδιστάν (κάτι τέτοιο θα είναι η αρχή ενός τεράστιου διαμελισμού της Τουρκίας σε πολλά κράτη), γεγονός που θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο η κυβέρνηση της γείτονος χώρας. Έτσι, η «κίνηση» σε μία απόπειρα μετάβασης της Τουρκίας στον ρόλο του ισχυρού της περιοχής, ουσιαστικά μεταφράζεται σε μία ύστατη προσπάθεια ώστε να μεταπεισθεί το State Department για να αλλάξει τα σχέδιά του. Πόσο εύκολο είναι κάτι τέτοιο, θα φανεί στο άμεσο μέλλον.
Το μόνο βέβαιο όμως είναι πως η κυβέρνηση Ερντογάν, αλλά και ο ίδιος, ελπίζουν σε σοβαρές ανακατατάξεις που θα αντιστρέψουν τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Το παρελθόν της Τουρκίας και η αντιμετώπιση του Κουρδικού ζητήματος, με τις χιλιάδες δολοφονίες, μοιάζει σχήμα οξύμωρο, σε σχέση με το «πολιτισμένο πρόσωπο» που προσπαθεί ο ίδιος ο κύριος Ερντογάν να εξάγει προς τον δυτικό κόσμο. Η «μάχη» του Τούρκου πρωθυπουργού, έχει μεγαλύτερο κέντρο βάρους στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου αποσκοπεί στην δημιουργία της εικόνας ενός ηγέτη διεθνούς εμβέλειας, ικανού να διαχειρισθεί τα τρέχοντα αλλά και τα μελλοντικά προβλήματα της χώρας. Άλλωστε, το σύνθημα «υποδεχόμαστε το νέο ηγέτη του κόσμου» δείχνει ξεκάθαρα το «κλίμα» που επιδιώκει να επιβάλει το κυβερνών κόμμα για το πρόσωπο του κυρίου Ερντογάν.
Η στάση του Ισραήλ
Μετά την αποχώρηση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τράπεζα συζήτησης στο Νταβός και τις οργίλες δηλώσεις που ακολούθησαν, μια από τις ισχυρότερες εβραϊκές οργανώσεις στην Αμερική, το Αμερικανοεβραϊκό Συμβούλιο (AJC), αργά χθες το βράδυ εξέδωσε έγγραφη ανακοίνωση για το θέμα.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η στάση του Ερντογάν κατά τη διάρκεια της συζήτησης στο Νταβός "είναι μια αθλιότητα που μπορεί να προκαλέσει νέες αντιδράσεις εναντίον των Εβραίων".
Ο Ερντογάν, κατά τη διάρκεια της... συζήτησης σε πάνελ στο Νταβός, απευθυνόμενος στον Σιμόν Πέρες του είπε: "Εσείς γνωρίζετε πολύ καλά πως να σκοτώνετε ανθρώπους", προκαλώντας την αντίδραση του Πέρες.
Ο πρόεδρος του AJC, David Harris, στη δήλωσή του τονίζει ότι "η οργίλη στάση του πρωθυπουργού Ερντογάν στο Νταβός, μοιάζει σαν να πηγαίνει κανείς να σβήσει τη φωτιά των αντισημητικών αντιδράσεων χύνοντας βενζίνα".
Ο Χάρρις αφού αναφέρθηκε στη ζωτική σημασία που έχουν οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, τόνισε ότι η Τουρκία είχε πάντα την υποστήριξη των Εβραίων της Αμερικής και σημείωσε ότι σε μια περίοδο που αυξάνεται ο αντισημιτισμός στην Τουρκία, τέτοιες συμπεριφορές και στάσεις απέναντι στο Ισραήλ δεν θα μείνουν αναπάντητες.
Παρακολουθώντας την υπόθεση και την επίδρασή της στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ, να σημειώσουμε κι εμείς με τη σειρά μας ότι κύριο θύμα της ιδιότυπης αυτής "ιερής" συμμαχίας Τουρκίας-Ισραήλ-Εβραϊκού λόμπι της Αμερικής είναι η Κύπρος, με αρχιτέκτονα της εισβολής και της κατοχής της τον Χένρι Κίσσιγκερ, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ιδιότυπη συμμαχία Τούρκων και εξισλαμισμένων κυρίως Εβραίων στην εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, ένας από τους στόχους της οποίας ήταν η ιδιοποίηση των περιουσιών των Ελλήνων με άθλιους τρόπους, όπως αυτός του Βαρλίκ Βεργκισί.
Να σημειωθεί επίσης ότι υπό διερεύνηση είναι επίσης ο ρόλος των εξισλαμισμένων Εβραίων στο Κίνημα των Νεοτούρκων, που ανδρώθηκε στη Θεσσαλονίκη, το οποίο κίνημα είναι υπεύθυνο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Θράκης, του Πόντου και της Ανατολίας, ένα από τα ζητούμενα της οποίας ήταν επίσης η ιδιοποίηση των περιουσιών των Ελλήνων και ο έλεγχος της αγοράς από «ακίνδυνους» για τα συμφέροντα του τουρκισμού επιχειρηματίες.

Η πρώτη αντίδραση των ΗΠΑ

Μετά από τις αντίδραση της εβραϊκής οργάνωσης AJC και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έρχεται με τη σειρά της να πάρει τα πρώτα μέτρα, ως αντίδραση στη στάση του Ερντογάν απέναντι στο Ισραήλ και τον Σιμόν Πέρες.
Με βάση δημοσιεύματα των μεγαλύτερων τουρκικών εφημερίδων, ανακοινώθηκε ότι ο ειδικός απεσταλμένος του προέδρου Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή, George Mitchell, αναβάλλει το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Τουρκία "λόγω τεχνικών ζητημάτων και έλλειψης χρόνου", ενώ το...υπόλοιπο σκέλος του ταξιδιού του θα πραγματοποιηθεί κανονικά.
Στην ανακοίνωση αυτή προέβη η εκπρόσωπος τύπου της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Άγκυρα, Kathryn Schalow. ο Σάλοου δήλωσε ότι δεν έχει καθοριστεί η ημερομηνία κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί η αναβληθείσα επίσκεψη του Μίτσελ στην Άγκυρα.
Το ταξίδι του Μίτσελ θα συμπεριλάβει τις χώρες Αίγυπτο, Ισραήλ, Δυτική Όχθη, Ιορδανία και Σαουδική Αραβία.

Η θέση της Ελλάδας!

Μέσα σε αυτές τις εξελίξεις, η Ελλάδα, για μία ακόμη φορά δείχνει να έχει πάρει τη γνωστή της θέση, αυτή της παρακολούθησης των εξελίξεων, χωρίς καμία απολύτως διάθεση παρέμβασης. Η «μη πολιτική» της κυβέρνησης Καραμανλή, δυστυχώς, αναβιβάζει την γειτονική Τουρκία σε σχέση με την χώρα μας, γεγονός που μελλοντικά μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει (η ίδια τακτική ακολουθείται και στο θέμα των Σκοπίων, που αν και νέο, μικρό και αδύναμο κράτος έχει επιβάλλει τους δικούς του κανόνες στην διαπραγμάτευση του ονόματος).
Η κυρία Μπακογιάννη, ασχολείται περισσότερο με άλλα υπουργεία, όπως το Οικονομικών, το Εθνικής Άμυνας και το Μεταφορών, παρά με το υπουργείο Εξωτερικών στο οποίο προΐσταται αλλά μάλλον το έχει ξεχάσει! Παρά τα δραματικά γεγονότα που συμβαίνουν και που αφορούν το υπουργείο της, η κυρία Μπακογιάννη «περί άλλων τυρβάζει»…
Γεγονός, είναι πως θα πρέπει η Ελλάδα να κινηθεί παράλληλα με την Τουρκία, εφαρμόζοντας μία «επίθεση φιλίας και δύναμης» προς τον δυτικό κόσμο, φροντίζοντας έτσι ώστε να μην βρεθεί σε δυσμενή μελλοντική θέση στις εξελίξεις που έρχονται (να μην ξεχνάμε τις δηλώσεις της κυρίας Ψαρούδα Μπενάκη…).

http://kostasxan.blogspot.com/2009/01/blog-post_372.html

Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

«Θερμό επεισόδιο» Τουρκίας - Ισραήλ στο Νταβός για την αιματοχυσία στη Γάζα:

«Σκοτώνετε ανθρώπους» φώναξε ο Ταγίπ Ερντογάν απευθυνόμενος στον Σιμόν Πέρες και αποχώρησε εξοργισμένος από την αίθουσα συνεδρίασης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός, καθώς δεν του δόθηκε από τον συντονιστή πρόσθετος χρόνος έπειτα από μακρά παρέμβαση του Ισραηλινού προέδρου που υπεραμύνθηκε του πολέμου στη Γάζα...

Η αντιπαράθεση των Ταγίπ Ερντογάν και Σιμόν Πέρες ήταν οξύτατη με τους δύο ηγέτες να φωνάζουν παρουσία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν και του γενικού γραμματέα του Αραβικού Συνδέσμου Αμρ Μούσα στην αίθουσα της συνεδρίασης στο ελβετικό θέρετρο.

Έχοντας υπεραμυνθεί επί 25 λεπτά σε έντονο τόνο την ισραηλινή στρατιωτική επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας, ο Σιμόν Πέρες ύψωσε τη φωνή και δείχνοντας τον Ταγίπ Ερντογάν με το δάκτυλο δήλωσε ότι και η Τουρκία θα έκανε το ίδιο εάν εκτοξεύονταν κάθε βράδυ ρουκέτες στην Κωνσταντινούπολη.

«Προσέξτε υπέρ τίνος τάσσεστε» είπε ο Ισραηλινός πρόεδρος στον Ερντογάν, αναφερόμενος στη Χαμάς.

Οι απογευματινές εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ με αντικείμενο τη Μέση Ανατολή πραγματοποιούνταν με προεδρεύοντα τον αρθογράφο της Washington Post Ντέιβιντ Ινάτιους. Ο Ερντογάν επιχείρησε να αντικρούσει τον Σιμόν Πέρες, ζητώντας ξανά λόγο τη στιγμή που ολοκληρώνονταν οι εργασίες της συνεδρίασης και ο συντονιστής απάντησε «μόνο ένα λεπτό».

Απευθυνόμενος στο Σιμόν Πέρες στον ενικό, ο Ερντογάν τού εξαπέλυσε φραστική επίθεση.

«Εσύ είσαι μεγαλύτερος μου, αλλά ο τόνος της φωνής σου είναι έντονος. Κι αυτό προέρχεται από την ψυχολογία αυτού που έχει εγκληματίσει. Εσείς ξέρετε πολύ καλά να σκοτώνετε. Ξέρω ότι σκοτώσατε μικρά παιδιά στις παραλίες, εσείς είχατε πρωθυπουργούς που δήλωναν ότι αισθάνονταν ευτυχισμένοι όταν έμπαιναν στα Παλαιστινιακά Εδάφη πάνω σε τανκς» είπε.

Ο συντονιστής διέκοψε λέγοντας πως «η συζήτηση δεν μπορεί να αρχίσει εκ νέου, δεν υπάρχει χρόνος».

«Αφήστε με να τελειώσω» επέμεινε ο Ερντογάν και όταν ο συντονιστής αρνήθηκε λέγοντας ότι «πρέπει να ακολουθήσει το γεύμα» ο Τούρκος πρωθυπουργός αποχώρησε εξοργισμένος από την αίθουσα λέγοντας: «Σας ευχαριστώ πολύ. Σας ευχαριστώ πολύ. Δεν πιστεύω ότι θα επιστρέψω στο Νταβός μετά από αυτό».

Ποικίλες αντιδράσεις στην Τουρκία

Η στάση του Ταγίπ Ερντογάν προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις και στην Τουρκία.

Η αξιωματική αντιπολίτευση αναφέρει ότι ο Ερντογάν «πρέπει να αποφασίσει αν υπερασπίζεται τους Παλαιστίνιους ή τη Χαμάς», ενώ σχολιαστής της εφημερίδας Milliyet, μιλώντας στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι NTV, είπε πως «ενδεχομένως, ο Ερντογάν έχει κουραστεί και θα έπρεπε να μεσολαβήσει μία περίοδος ξεκούρασης».

Από την άλλη, τα φιλικά προσκείμενα στην τουρκική κυβέρνηση κανάλια μεταδίδουν την πληροφορία ότι κατά την επιστροφή του στην Τουρκία ο Ερντογάν θα τύχει θερμής υποδοχής στο αεροδρόμιο.

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά το άνευ προηγουμένου φραστικό επεισόδιο ο Ερντογάν δεν έκανε καμία υποχώρηση, εκτός από το να αφήσει ανοιχτό ενδεχόμενο να μεταβεί εκ νέου στο Νταβός.


Ξεκίνησε μιλώντας για διαδικαστικά θέματα. «Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ο κ. Μπαν μίλησε επί οκτώ λεπτά, εγώ επί 12, ο κ. Μούσα 12, ενώ ο πρόεδρος του Ισραήλ μιλούσε επί 25 λεπτά, απευθυνόμενος σε μένα με έντονο τόνο, κατά παράβαση των κανόνων, που διέπουν τις συζητήσεις, αλλά και των τρόπων, που έχουμε συνηθίσει στο Νταβός» είπε.

Αναφερόμενος στη στάση του συντονιστή τής συζήτησης ισχυρίσθηκε ότι «ο συντονιστής επιχείρησε να μη δώσει το λόγο στους υπόλοιπους ομιλητές, μεταξύ των οποίων ήμουν και εγώ. Όταν πήρα την πρωτοβουλία και πήρα το λόγο, δεν μου επέτρεψε να διατυπώσω τις απόψεις μου. Κι εγώ αντέδρασα και εγκατέλειψα τη συζήτηση, η οποία πλησίαζε στο τέλος της».

Newsroom ΔΟΛ