3.5.2016, Δια του λόγου το αληθές: Ο Τεντ Κρουζ αποχώρησε από την κούρσα για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων
 |
| Ο στρατηγός Μάττις |
Τιερί Μεϊσάν
Ενώ τα μίντια αντιμετωπίζουν τις αμερικανικές προκαταρτικές προεδρικές εκλογές ως αγώνα μεταξύ Τραμπ και Κρουζ από τη μία πλευρά, Κλίντον και Σάντερς από την άλλη, διαμορφώνεται μια ολόκληρη μηχανή για να φράξει το δρόμο στον κτηματομεσίτη που απειλεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης WASP. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) εκθέτει εδώ τι διακυβεύεται, για το οποίο κανείς δεν μιλά δημοσίως αυτή τη στιγμή.
Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε ενημερωμένο αναγνωστικό κοινό.
Δίκτυο Βολταίρος |Δαμασκός|4 Μαΐου 2016
Οι αμερικανικές προκαταρτικές εκλογές που έπρεπε να είναι η προετοιμασία μιας αντιπαράθεσης μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατών έχουν σταδιακά εκτραπεί για να γίνουν ένας αγώνας για τον έλεγχο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Ενώ στους Δημοκρατικούς, η μονομαχία μεταξύ Χίλαρι Κλίντον και Μπέρνι Σάντερς περιορίζεται σε αγώνα της εμπειρίας στην υπηρεσία των πλούσιων ενάντια στον ιδεαλισμό στην υπηρεσία του μεγαλύτερου αριθμού, όλη η προσοχή επικεντρώνεται στην μάχη μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Τεντ Κρουζ στους Ρεπουμπλικάνους.
Ο Κρουζ είναι αγνό προϊόν ενός ιδιωτικού στρατιωτικού πρακτορείου για «ψυχολογικές επιχειρήσεις». Για την εξωτερική πολιτική, ο ίδιος περιβάλλεται από μια υστερικά αντισοβιετική ομάδα ατόμων που εκπαιδεύτηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου γύρω από τον γερουσιαστή Χένρι Σκουπ Τζάκσον. Έχει πάρει θέσεις ενάντια σε κάθε μορφή νομικού περιορισμού της ισχύος των ΗΠΑ, επομένως κατά της ίδιας της αρχής του διεθνούς δικαίου.
Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, δεν ήταν γνωστές οι θέσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Το μόνο που ξέραμε ήταν οι αντιφατικές δηλώσεις του σχετικά με το ισραηλινό ζήτημα. Κατήγγειλε έντονα τη φιλο-ισραηλινή προκατάληψη των διαδοχικών κυβερνήσεων, δήλωσε ότι είναι ουδέτερος ενώπιον της ισραηλο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, και στη συνέχεια πήγε να δηλώσει την υπερ-σιωνιστική πίστη του ενώπιον της AIPAC.
Εν τέλει, ο Τραμπ ήταν καλεσμένος την περασμένη εβδομάδα από το TheNational Interest (εθνικό συμφέρον) για να προφέρει το πρώτο λόγο για την εξωτερική πολιτική του. Η επιθεώρηση αυτή προέρχεται από τον Κέντρο Νίξον και συγκεντρώνει τους επιζώντες της ομάδας του Χένρι Κίσινγκερ. Προς γενική έκπληξη –αλλά ίσως όχι των διοργανωτών-, "ο Ντόναλνντ" δεν περιέγραψε τις θέσεις του για διάφορα θέματα, με σκοπό να ικανοποιήσει το ένα ή το άλλο λόμπι, αλλά έκανε μια πραγματική ανάλυση της πολιτικής των ΗΠΑ και περιέγραψε την πλήρη αναμόρφωση της.
Κατά τον ίδιο, είναι θεμελιώδες λάθος να προσπαθούν να εξάγουν με τη βία το δυτικό δημοκρατικό μοντέλο σε λαούς που δεν ενδιαφέρονται. Επιδόθηκε σε κριτική της νεο-συντηρητικής ιδεολογίας, που βρίσκεται στην εξουσία από το πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και μετά. Ως εκ τούτου, καταλαβαίνουμε καλύτερα γιατί η σκηνή είχε διοργανωθεί από τους φίλους του Χένρι Κίσινγκερ, υποστηρικτές του πολιτικού "ρεαλισμού" ( realpolitik ) και αποδιοπομπαίοι τράγοι των νεοσυντηρητικών.
Έχοντας καταγγείλει την τεράστια ανθρώπινη και οικονομική ζημιά, για τις ενδιαφερόμενες χώρες, καθώς και για τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο ίδιος πέρασε σε έμμεση επίθεση κατά του «στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος», αμφισβητώντας την αναγκαιότητα της γενικής υπερβολικής ποσότητας όπλων στον κόσμο. Κανείς δεν εξαπατήθηκε: για πρώτη φορά μετά τη δολοφονία του Τζον Κένεντι, ένας προεδρικός υποψήφιος κατήγγειλε την παντοδυναμία των κατασκευαστών όπλων οι οποίοι καταβρόχθισαν σχεδόν το σύνολο της αμερικανικής βιομηχανίας.
Μπορεί να φαίνεται περίεργο ότι έπιασε τον ταύρο από τα κέρατα μπροστά στους φίλους του Χένρι Κίσινγκερ ο οποίος συνέβαλε περισσότερο από άλλους στην ανάπτυξη αυτού του συμπλέγματος. Ωστόσο, η πρόσφατη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, εξηγεί αυτή την ανατροπή. Όποιοι πολέμησαν το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, φιμώθηκαν ή εξοντώθηκαν: ο Τζον Κένεντι δολοφονήθηκε όταν αντιτάχθηκε στον πόλεμο κατά της Κούβας· ο Ρίτσαρντ Νίξον απομακρύνθηκε με το Watergate μετά τη σύναψη της συνθήκης ειρήνης με το Βιετνάμ και τη χαλάρωση των σχέσεων με την Κίνα· ο Μπιλ Κλίντον παρέλυσε από την υπόθεση Λεβίνσκι, όταν προσπάθησε να αντιταχθεί στον επανεξοπλισμό και το πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο.
Με μια ορισμένη χρήση της προβοκάτσιας, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει τοποθετήσει το νέο σχέδιο του για την εξωτερική πολιτική του, κάτω από το σύνθημα «Πρώτα η Αμερική» (« America First »), σε αναφορά στην ομώνυμη ένωση πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η ομάδα εξακολουθεί να παραμείνει στις μνήμες ως ένα ναζιστικό λόμπι που προσπαθούσε να σταματήσει την «χώρα της ελευθερίας» να τρέξει για τη διάσωση των Βρετανών στους οποίους είχαν επιτεθεί οι γενοκτόνοι των Εβραίων. Στην πραγματικότητα, η «America First», η οποία πράγματι εκτραπεί από την αποστολή της από την αμερικανική ακροδεξιά, ήταν αρχικά μια μεγάλη ένωση, που ιδρύθηκε από Κουάκερους, που κατήγγειλαν τον Παγκόσμιο Πόλεμο ως μια σύγκρουση μεταξύ ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και αρνούμενοι για αυτό το λόγο να συμμετάσχουν.
Με ψευδή τρόπο παρουσιάζουν λοιπόν τον Ντόναλντ Τραμπ οι αντίπαλοί του. Ο τελευταίος δεν είναι καθόλου υπέρ του απομονωτισμού όπως είναι ο Ron Paul, αλλά ρεαλιστής.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν πολιτικός μέχρι τώρα, αλλά ένας μεσάζων ακίνητης περιουσίας, ένας έμπορος και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Αυτή η έλλειψη πολιτικού παρελθόντος του επιτρέπει να εξετάσει το μέλλον με εντελώς νέο τρόπο χωρίς να δεσμεύεται από οποιαδήποτε προηγούμενη δέσμευση. Είναι ένας dealmaker όπως γνώρισε η Ευρώπη με τον Bernard Tapie στη Γαλλία και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία. Δύο άνδρες που, όχι χωρίς λάθη, ανανέωσαν την άσκηση της εξουσίας στην ίδια τη χώρα τους, διαταράζοντας τις αντίστοιχες άρχουσες τάξεις.
Για να σταματήσει τον Ντόναλντ Τραμπ, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα οργάνωσε μια συμμαχία μεταξύ του Τεντ Κρουζ και του τελευταίου υποψήφιου στον αγώνα, πρώην παρουσιαστή της τηλεόρασης John Kasich. Και οι δύο έχουν συμφωνήσει να εγκαταλείψουν την προεδρία και να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να εμποδίσουν τον Τραμπ να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία των εκλεκτόρων στο Συνέδριο του κόμματος τους. Με αυτό το τρόπο, το Κόμμα θα μπορέσει να προτείνει έναν νέο υποψήφιο στη διάρκεια της συνέλευσης του, που είναι μέχρι στιγμής άγνωστος στο ευρύ κοινό.
Ήδη πραγματοποιούνται εμπιστευτικές δημοσκοπήσεις, συγκεντρώνονται χρήματα, σχηματίζεται μια ομάδα εκστρατείας γύρω από τον στρατηγό Τζέιμς Μάττις, παρότι ο ίδιος ορκίζεται με το χέρι στην καρδιά ότι δεν σκοπεύει να ξεκινήσει μια πολιτική καριέρα. Ωστόσο, προφανώς, ο πρώην επικεφαλής τηςCENTCOM θα έβλεπε ευχάριστα τον εαυτό του ως νέο Einsehower. Πράγματι, το 1952, ο νικητής του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου δεν είχε συμμετάσχει στις προκαταρτικές εκλογές γιατί ήταν ακόμα διοικητής των δυνάμεων στην Ευρώπη. Είχε «γλιστρήσει» στον αγώνα σχεδόν στο τέλος και διορίστηκε συντριπτικά από το Συνέδριο των Εκλεκτόρων του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για να το εκπροσωπήσει.
Ο στρατηγός Μάττις φημίζεται ότι είναι διανοούμενος. Συνέλεξε μια μεγάλη και διάσημη ιδιωτική βιβλιοθήκη της στρατιωτικής στρατηγικής, αλλά φαίνεται να έχει ενδιαφερθεί για την ιστορία μόνο υπό αυτό το πρίσμα. Σήμερα ερευνητής στοHoover Institution (Πανεπιστήμιο του Stanford), ήρθε στην Ουάσιγκτον ως σύμβουλος και έδωσε μια διάλεξη στο CSIS. Αυτό το think-tank, παραδοσιακά κοντά στην πετρελαϊκή βιομηχανία, χρηματοδοτείται σήμερα κυρίως από τη Σαουδική Αραβία.
Μετά την αναγγελία για « φρικτό» μέλλον στη Μέση Ανατολή, ο « μοναχός-στρατιώτης » (σύμφωνα με το παρατσούκλι που του δόθηκε από τους υφισταμένους του), εργάζεται για να καταγγείλει τον κίνδυνο της ιρανικής επανάστασης και καλώντας για πόλεμο εναντίον της. Με τον τρόπο αυτό, πήρε για λογαριασμό του το πρόγραμμα για το οποίο αναγκάστηκαν οι Τζορτζ Μπους και Ντικ Τσένι να παραιτηθούν πριν από την εξέγερση των άλλων στρατηγών τους.
De facto, η αντιπαράθεση που διαφαίνεται θέτει από τη μία πλευρά τους υποστηρικτές της Realpolitik του Χένρι Κίσινγκερ, προσηλωμένους στις αρχές της Συνθήκης Ειρήνης της Βεστφαλίας, ήτοι σε μια διεθνή τάξη βασισμένη σε έθνη-κράτη, και από την άλλη τους υποστηρικτές του παγκόσμιου εκδημοκρατισμού των νεοσυντηρητικών, ήτοι, τη καταστροφή των εθνικών ταυτοτήτων και την επιβολή ενός οικουμενικού συστήματος διακυβέρνησης.
Με μια λέξη, είναι το όραμα του Ρίτσαρντ Νίξον ενάντια στους πραξικοπηματίες των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.
Να θυμηθείτε:
- Ο Ντόναλντ Τραμπ, υποψήφιος στην αμερικανική προεδρία, θέλει να περιορίσει την εξουσία του στρατιωτικο- βιομηχανικού συμπλέγματος. Ξαναπαίρνει τον δαυλό του Ντον Κένεντι (δολοφονήθηκε), του Ρίτσαρντ Νίξον (σκάνδαλο Watergate) και του Μπιλ Κλίντον (σκάνδαλο Λεβίνσκι).
- Σύμφωνα με τον Τραμπ, είναι επιβλαβές για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους ξένους λαούς να προσπαθήσουν να εξάγουν με τη βία το δυτικό δημοκρατικό μοντέλο που δεν ταιριάζει με τις προσδοκίες τους.
- το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα προετοιμάζει την υποψηφιότητα του στρατηγού James Mattis και έναν πόλεμο εναντίον της ιρανικής Επανάστασης.
ΝΕΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ο βουλευτής Τεντ Κρουζ δήλωσε την παραίτησή του από την κούρσα για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για την προεδρία αργά χθες, ενώ δεν είχε ολοκληρωθεί η καταμέτρηση των ψήφων στους προκριματικούς της Ιντιάνα. Με τη σύζυγό του Χάιντι δίπλα του, ο Κρουζ, 45, ανακοίνωσε την παραίτησή του λέγοντας ότι παλαιότερα είχε δηλώσει θα συνεχίσει όσο υπήρχε μια βιώσιμη πορεία προς το χρίσμα, αλλά αυτό δεν ίσχυε πλέον. “Μαζί τα αφήσαμε όλα στο έδαφος στην Ιντιάνα”, είπε στο ακροατήριο των υποστηρικτών του. “Δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας. Αλλά οι ψηφοφόροι διάλεξαν άλλο μονοπάτι, οπότε, με βαριά καρδιά αλλά με απέραντη αισιοδοξία για το μακροπρόθεσμο μέλλον της χώρας μας, αναστέλλουμε την καμπάνια μας”. ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Ο υποψήφιος για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για την αμερικανική προεδρία Τεντ Κρουζ παραιτήθηκε, σύμφωνα με τον διευθυντή της καμπάνιας του Τζεφ Ρόε, ανέφερε ο ιστότοπος Politico χθες μετά τους προκριματικούς στην Ιντιάνα, θέτοντας τέλος σε μια από τις πιό καλά οργανωμένες καμπάνιες του 2016. Μιά σειρά από ήττες του γερουσιαστή αφήνουν πλέον τον Ντόναλντ Τραμπ ως τον μόνο υποψήφιο ικανό να “κλειδώσει” το χρίσμα του κόμματος αυτόματα, συγκεντρώνοντας 1.237 εκλέκτορες. Ο Κρουζ φαινόταν αρχικά ότι θα έφτανε μέχρι το εθνικό συνέδριο τον Ιούλιο, αλλά μια σειρά από μεγάλες ήττες στις προκριματικές σε βορειοανατολικές πολιτείες και χθες στην Ιντιάνα τον έπεισαν ότι δεν έχει μέλλον στην κούρσα.
ΑΠΕ-ΜΠΕ – Ρόιτερς Ιντιανάπολις, United States
