Τρίτη 7 Αυγούστου 2012
H Shell παίρνει τα λεφτά της από την Ευρώπη!
Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011
Συμφωνία Άγκυρας – Shell για έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010
«Εμπάργκο» από τη Shell στα ιρανικά αεροσκάφη
"Δυστυχώς ορισμένες δυτικές εταιρίες έχουν υιοθετήσει ακατάλληλες πολιτικές. Η συμβουλή μας προς τις κυβερνήσεις τους είναι να μην ενεργούν κατά παράβαση των κανονισμών, ακόμα και αυτής της παράνομης απόφασης", τόνισε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, Ραμίν Μεχμανπαράστ, αναφερόμενος στις νέες κυρώσεις του ΟΗΕ εις βάρος της Τεχεράνης για το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Η Royal Dutch Shell είναι η πρώτη εταιρία που αποφάσισε να μην ανανεώσει το συμβόλαιο της για τον ανεφοδιασμό των αεροσκαφών της Iran Air.
"Η τακτική αυτή από τις εταιρίες αυτές θα θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντά τους. Δεν πρόκειται να ανεχτούμε κάτι τέτοιο και ο τρόπος με τον οποίο θα τις αντιμετωπίσουμε είναι στην ημερήσια διάταξη", υπογράμμισε ο Ιρανός αξιωματούχος, δίχως να διευκρινίσει ποια θα είναι τα αντίποινα, όπως μεταδίδει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.
ΕΝΕΤ
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/10/shell.html
Κυριακή 27 Ιουνίου 2010
Λάτρεψε το απαρτχάιντ και γκρέμισε τον Μοσαντέκ στο Ιράν
Ο βίος και η πολιτεία της εταιρείας η οποία δεν δίστασε όχι μόνο να συνεργαστεί αλλά και να εγκαταστήσει αιμοσταγείς δικτατορίες, επηρεάζοντας την παγκόσμια Ιστορία
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ
Η ιστορία της Μέσης Ανατολής, ιδίως του σύγχρονου Ιράν, είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την εταιρική ιστορία της ΒΡ, πιο σωστά της Αnglo-Ρersian, όπως ήταν το «βαφτιστικό» της. Ολα άρχισαν με έναν τυχοδιώκτη, τον Γουίλιαμ Νοξ Ντ΄ Αρσι, πετυχημένο χρυσοθήρα στην Αυστραλία. Το 1901 ο φιλόδοξος Ντ΄ Αρσι γίνεται δεκτός στην αυλή του μεγάλου βεζίρη του σάχη της Περσίας, ο οποίος- με το κατάλληλο «μπαξίσι»- του δίνει άδεια εξερεύνησης σε μεγάλο μέρος της επικράτειας. Χωρίς δρόμους ή βαριά μηχανήματα, εκτεθειμένοι σε συνεχείς επιθέσεις νομάδων, οι άνδρες του Ντ΄ Αρσι μάταια τρυπούν την άμμο. Ωσπου το 1908, στο Ματζίντ ι Σουλεϊμάν της Νοτιοδυτικής Περσίας, ένας μαύρος πίδακας εκτινάσεται από τα έγκατα της γης. Είναι το πρώτο μεγάλο κοίτασμα στη Μέση Ανατολή. Κανείς δεν το ξέρει ακόμη, αλλά η τύχη ολόκληρης της περιοχής έχει αλλάξει για πάντα.
Λίγο προτού ξεσπάσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, βέβαιοι για την ύπαρξη πετρελαίου στη Μέση Ανατολή και διψασμένοι για νέες πηγές καυσίμων, οι Βρετανοί τραβούν στον χάρτη την περίφημη «Κόκκινη Γραμμή», με βάση τα πιθανά κοιτάσματα. Αργότερα η γραμμή αυτή θα αποτελέσει τα σύνορα του Ιράκ και θα πυροδοτήσει τουλάχιστον δύο πολέμους.
Η εταιρεία του Ντ΄ Αρσι μετατρέπεται αυθημερόν σε εργαλείο της βρετανικής αυτοκρατορικής πολιτικής. Το 1914, σε μια πρωτοφανή συμφωνία με τον φιλόδοξο υπουργό Ναυτικών Γουίνστον Τσόρτσιλ (ο οποίος κατηγορήθηκε για «μίζα» χωρίς ποτέ να αποδειχτεί τίποτε) αναλαμβάνει με απευθείας ανάθεση τον εφοδιασμό με πετρελαιοειδή ολόκληρου του βρετανικού στόλου.
Η κυβέρνηση, πληρώνοντας 2 εκατ. στερλίνες, αποκτά το καθοριστικό μερίδιο της εταιρείας, το οποίο τελικά διατήρησε ως το κύμα αποκρατικοποιήσεων της Μάργκαρετ Θάτσερ το 1987.
Μετά την έναρξη του πολέμου, και ενώ η ΒΡ ήδη γιγαντωνόταν με την απόκτηση ιδιωτικών διυλιστηρίων και στόλου από δεξαμενόπλοια, ο Τσόρτσιλ τής «χάρισε» το 1917 και την Βritish Ρetroleum Company, μια θυγατρική της γερμανικής Continental που είχε κατασχεθεί από το κράτος.
Το αραβικό και περσικό πετρέλαιο έπρεπε να εξασφαλιστεί για το Στέμμα: στις ερήμους της Αραβίας στάλθηκε επί τούτου ένας νεαρός αραβόφιλος βρετανός ταγματάρχης, ο Τόμας-Εντουαρντ Λόρενς, για να ξεσηκώσει τους νομάδες κατά των Οθωμανών. Η εξέγερση πληρώθηκε με σεντούκια χρυσές λίρες και οδήγησε στη σταδιακή «απελευθέρωση» των περισσότερων σημερινών κρατών της Μέσης Ανατολής.
Ο Λόρενς της Αραβίας, όπως έμεινε στην Ιστορία, έγινε θρύλος. Αλλά δεν άργησε να συνειδητοποιήσει, με πικρία, ότι δούλευε άθελά του για τα συμφέροντα της Shell και της Αnglo-Ρersian.
Αραβες και Πέρσες σύντομα διαπίστωσαν ότι τους είχαν κοροϊδέψει: αντί για πραγματική ανεξαρτησία και έλεγχο των φυσικών τους πόρων, περιλαμβανομένου του υπεδάφους, έβλεπαν τις βρετανικές «αδελφές» να εκμεταλλεύονται τον πλούτο τους. Οι περήφανοι Πέρσες εξεγέρθηκαν πρώτοι: ο συνταγματάρχης Ρεζά Καν αυτοαναγορεύτηκε σάχης το 1925 αλλά η Κοινωνία των Εθνών, υπό την ασφυκτική πίεση του Λονδίνου, του απαγόρευσε το 1933 να εθνικοποιήσει την πετρελαϊκή βιομηχανία της χώρας του και να διώξει την ΑngloΙranian Οil, όπως λεγόταν πια η ΑngloΡersian, η σημερινή ΒΡ.
Δεκαοκτώ χρόνια αργότερα, και με τον «προστάτη» Τσόρτσιλ μακριά από την ούτως ή άλλως οικονομικά χρεοκοπημένη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο βρετανική εξουσία, το 1951, ο λαός του Ιράν εξέλεξε δημοκρατικά τον Μουχαμάντ Μοσαντέκ. Τίποτε δεν φαινόταν ικανό να σταματήσει την εθνικοποίηση. Εκτός βέβαια από την αμερικανική CΙΑ.
Με ένα καλοστημένο πραξικόπημα, το διαβόητο σχέδιο «Αίας», η «Κόμπανι» σε συνεργασία με τους Βρετανούς ανέτρεψε τον Μοσαντέκ και επανέφερε την εταιρεία στον περσικό «θρόνο» της. Ευγνωμονούσα η Βritish Ρetroleum, που από το 1954 παίρνει το σημερινό της όνομα, παραχώρησε στους νέους συνεταίρους της, τις πέντε μεγαλύτερες πετρελαϊκές των ΗΠΑ, το 40% των περσικών κοιτασμάτων.
Το περσικό μονοπώλιο της ΒΡ γίνεται έτσι ολιγοπώλιο, από το οποίο ο μόνος που λείπει είναι ο λαός του Ιράν, καταπιεζόμενος από το ολοκληρωτικό καθεστώς του σάχη Ρεζά Παχλεβί. Οι Πέρσες δεν συγχώρησαν ποτέ αυτό το πραξικόπημα. Θα χρειαστεί να περάσουν 26 ολόκληρα χρόνια ωσότου η ισλαμική επανάσταση του αγιατολάχ Χομεϊνί ξεκαθαρίσει το θέμα της ιδιοκτησίας του ιρανικού πετρελαίου. Οπως έκανε, οκτώ χρόνια νωρίτερα, το 1971, ο συνταγματάρχης Καντάφι στη Λιβύη, όπως κάνουν και σήμερα ο Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα και ο Εβο Μοράλες στη Βολιβία.
Με τους ακροδεξιούς στην Κολομβία, με τη χούντα στο Σουδάν
-Από την εποχή ακόμη της ονομασίας της «Αnglo-Ρersian» η ΒΡ διαθέτει ιστορικό μακροχρόνιας,αγαστής,συνεργασίας με ολοκληρωτικά καθεστώτα.Κορυφαίο «προϊόν» αυτής της τακτικής ήταν το πραξικόπημα του 1953 που επανέφερε τον Σάχη στο Ιράν.
-Το 2006 καταδικάστηκε για χρηματοδότηση ακροδεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων στην Κολομβία,αλλά και κυβερνητικών αξιωματικών για την προστασία πετρελαιαγωγών της από αντάρτες.
-Εχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια στην κινεζική πετροχημική Ρetrochina και στην κρατική πετρελαϊκή CΝΡC,οι οποίες κατηγορούνται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβέτ και στήριξη της χούντας στο Σουδάν.
-Στη Νότια Αφρική στήριξε το ρατσιστικό καθεστώς του «απαρτχάιντ» με αντάλλαγμα την προνομιακή εκμετάλλευση ορυχείων άνθρακα και χρυσού.
-Μεταξύ των μετόχων της ΒΡ είναι μεγάλα συνταξιοδοτικά Ταμεία της Βρετανίας,τα οποία «τρέμουν» μήπως καταρρεύσουν και δεν μπορέσουν να καταβάλουν συντάξεις.
BHMA
Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2009
Είναι η Ελλάδα μία ενεργειακά φτωχή χώρα;
"The game is over" είπαν με αυστηρό ύφος οι "εξελληνισμένοι" πολιτισμικά πρώην (ή και νυν) βάρβαροι ευρωπαίοι (και όχι μόνο) και ο υπουργός μας "μαζεύτηκε" στη γωνία αμίλητος!!!
Για πόσο ακόμη θα συνεχιστεί αυτό το παραμύθι της "φτωχής και υπερχρεωμένης Ελλάδας";
Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που διοργανώνει το τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ στο πλαίσιο του παγκόσμιου εορτασμού "Πλανήτης Γη", ο καθηγητής Αντώνης Φώσκολος.
Ο κ. Φώσκολος ανέλυσε τις θέσεις των πιθανών και εκμεταλλεύσιμων αποθεμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του: Πρόκειται για κοιτάσματα που βρίσκονται ανατολικά του Πρίνου (Σταυρός, Μαρώνεια, Σάπες, East Θάσος κ.ά), τα οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις μπορούν να δώσουν από 900 έως 1 δισεκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου.
Υπάρχουν μάλιστα, σύμφωνα με παλαιότερες ανακοινώσεις, πιθανά κοιτάσματα στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λήμνου - Χίου και των παραλίων της Μικράς Ασίας, ωστόσο, όπως τόνισε ο κ. Φώσκολος, δεν μπορεί κανείς παρά μόνο εκτιμήσεις να κάνει για τα συγκεκριμένα αποθέματα. Σημαντικά ωστόσο είναι τα κοιτάσματα που υπάρχουν στη Δυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Άρτας. Τα κοιτάσματα αυτά είναι βεβαιωμένα και εκτιμάται ότι μπορούν να αποφέρουν 1-2 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Άλλα πιθανά κοιτάσματα, τα οποία είναι όμως σε μεγάλο βάθος και θεωρείται ακόμη δαπανηρή η εκμετάλλευσή τους, βρίσκονται στη θαλάσσια περιοχή δυτικά της Κεφαλλονιάς.
Περιοχές με... οσμή πετρελαίου
Θάσος
H περιοχή αξιοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο 1981-1997 από την Kοινοπραξία Πετρελαίου Bόρειου Aιγαίου (NAPC), η οποία τη δεκαετία του 80 είχε φθάσει να παράγει κατά μέσο όρο 25.000-30.000 βαρέλια αργού την ημέρα από τη γεώτρηση του Πρίνου, ποσού που αναλογούσε τότε με την κάλυψη περίπου 10% των εγχώριων πετρελαϊκών αναγκών. Tο 1998/99 η NAPC αναγκάσθηκε να αποχωρήσει από την Eλλάδα για διαφόρους λόγους.
Κατάκολο
Ενα ακόμη σημαντικό πετρελαϊκό κοίτασμα βρίσκεται στον Nομό Hλείας, μέσα στη θαλάσσια περιοχή του Kυπαρισσιακού Kόλπου. Tο κοίτασμα αυτό αρχικά ερευνήθηκε από την πάλαι ποτέ ΔEΠ μεταξύ 1978-82. Mάλιστα, τον Iούνιο του 1982 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο σε περιορισμένες ποσότητες. Oι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 12-14 εκατ. βαρέλια βεβαιωμένα αποθέματα με δυνατότητα ανάκτησης ενός 20%. Nέες εκτιμήσεις ομιλούν περί βεβαιωμένων αποθεμάτων της τάξης των 40 -50 εκατ. βαρελιών. Yπό την προϋπόθεση ότι θα διενεργηθούν νέες ερευνητικές γεωτρήσεις, ιδίως στο Nότιο Kατάκολο, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε νέες εκτιμήσεις για συνολικά απολήψιμες ποσότητες των 15-20 εκατ. βαρελιών.
Δυτική Ελλάδα
Πριν από μερικά χρόνια, στη Δυτική Eλλάδα (Hλεία, Hπειρο, Eπτάνησα) διενεργήθηκαν έρευνες από δύο ξένες κοινοπραξίες, την αγγλική «Enterprise» και την αμερικανική «Triton», στο πλαίσιο του πρώτου διεθνούς γύρου παραχωρήσεων που είχε οργανώσει η ΔEΠ-EKY για λογαριασμό του υπουργείου Aνάπτυξης στο πλαίσιο του N. 2289/95. Tα στοιχεία που προέκυψαν από τις εν λόγω έρευνες στις περιοχές πέριξ των Iωαννίνων (Zαγόρια), της Hγουμενίτσας (Πρέβεζα), στην Aιτωλοακαρνανία (Aιτωλικό, Aστακός, Nεοχώρι) και στη BΔ Πελοπόννησο κρίνονται ως ιδιαίτερα ικανοποιητικά, και μπορούν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων. Oι ξένες εταιρείες στο διάστημα 1997-2001 πραγματοποίησαν έρευνες σε χερσαίες περιοχές 10.000 τετρ. χλμ. συνολικά και έξι ερευνητικές γεωτρήσεις επενδύοντας γύρω στα 60 εκατ. δολάρια. Σύμφωνα με γεωλόγους, γνώστες της ευρύτερης περιοχής στη Δυτική Eλλάδα, το θέμα γεωλογικών και γεωφυσικών ερευνών δεν έχει κλείσει, αφού η γεωλογική δομή της περιοχής είναι συνέχεια αυτής της Nότιας Iταλίας και της Aλβανίας, όπου έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά πετρελαϊκά κοιτάσματα. Eκτιμάται ότι τουλάχιστον 2 δισ. βαρέλια πετρελαίου μπορεί να είναι «παγιδευμένα» στην περιοχή.
Τέλος πετρελαιοπιθανά κοιτάσματα υπάρχουν στην Iκαρία, τη Λέσβο, τη Λήμνο, τη Γαύδο, τις Σποράδες, την Kρήτη (Iεράπετρα, Mεσσάρα) και τη Nότια Πελοπόννησο (Mεσσηνιακός και Λακωνικός κόλπος).
H Shell θέλει τα πετρέλαιά μας!
Σύμφωνα με τη Shell, στη Δυτική Ελλάδα, ανάμεσα στα Ιόνια Νησιά και στις ακτές της Στερεάς ως τις ακτές της Ηπείρου, υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, τα οποία καλύπτουν -εφόσον αντληθούν -τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 20 χρόνια.
Δορυφορικούς χάρτες που καταδεικνύουν ότι σε αρκετά μέρη της Δυτικής και της Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου διαθέτει η Shell.
O αντιπρόεδρος της Shell κ. Ρομπ Ρόουντς επισκέφθηκε τη χώρα μας με σκοπό να διασφαλίσει τις σχετικές άδειες από τα Ελληνικά Πετρέλαια, που έχουν μέχρι στιγμής το σχετικό δικαίωμα παραχώρησης. Ο άγγλος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της πολυεθνικής εταιρείας παρουσίασε στους υπουργούς αλλά και σε επιχειρηματίες στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι πιθανότητες άντλησης εκμεταλλεύσιμου αργού πετρελαίου είναι 3%, δηλαδή πολύ υψηλές σε σχέση με το 0,8% που είναι κατά μέσον όρον οι πιθανότητες για να ξεκινήσουν έρευνες σε ένα κοίτασμα.
Εκεί πάντως όπου εντοπίζεται και ο μεγαλύτερος προβληματισμός από ελληνικής πλευράς για την παραχώρηση των κοιτασμάτων στη Shell είναι οι λεγόμενες «αδιευκρίνιστες ζώνες» στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, εκεί δηλαδή όπου η μεν αγγλο-ολλανδική πολυεθνική εταιρεία εκτιμά ότι έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες για εξεύρεση αντλήσιμων και εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων, αλλά η ελληνική κυβέρνηση εντοπίζει τα μεγαλύτερα... ελληνοτουρκικά προβλήματα, με τις έντονες αμφισβητήσεις της γείτονος χώρας για την υφαλοκρηπίδα.
«Στην περίπτωση αυτή θα είμαστε πολύ προσεκτικοί, αφού δεν επιθυμούμε να ανακινηθούν διπλωματικά προβλήματα με την Τουρκία» τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» κορυφαία κυβερνητική πηγή. Από την πλευρά της Shell, πάντως, γινόταν η επισήμανση ότι η πολυεθνική (και ισχυρή πολιτικά) εταιρεία μπορεί να μεσολαβήσει προς την Αγκυρα για συνεκμετάλλευση των πετρελαίων, κάτι το οποίο όμως γεμίζει με σκεπτικισμό την Αθήνα. Σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, θα ξεκινήσουν μάλλον ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους, αφού οι τελευταίοι θεωρούνται... «μάστορες» στην κωλυσιεργία όταν δεν επιθυμούν μια συνεργασία σε ισότιμη βάση. Οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι το στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας δεν επιθυμεί συνεκμετάλλευση σε ισότιμη βάση αλλά μόνο με κυριαρχία της Αγκυρας, κάτι το οποίο η Αθήνα δεν μπορεί να αποδεχθεί.
Σύμφωνα πάντοτε με τη Shell, στη Δυτική Ελλάδα, ανάμεσα στα Ιόνια Νησιά και στις ακτές της Στερεάς ως τις ακτές της Ηπείρου, υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, τα οποία καλύπτουν, εφόσον αντληθούν, τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 20 χρόνια -η Ελλάδα καταναλώνει 100 εκατομμύρια βαρέλια αργό τον χρόνο, σε κατεργασμένα προϊόντα βεβαίως. Αλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι στη Νέα Πέραμο Θεσσαλονίκης υπάρχουν ενδείξεις επίσης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009
Τι εστί Αλεξάντερ Ντάουνερ...
Όταν ο Αλεξάντερ Ντάουνερ αναλάμβανε τον περασμένο Σεπτέμβριο επισήμως τα καθήκοντά του ως ειδικού απεσταλμένου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό, αυτό που οι περισσότεροι γνώριζαν ήταν η θητεία του ως υπουργού Εξωτερικών της Αυστραλίας.
Ορισμένοι είχαν αναφερθεί στις στενές του σχέσεις με τον αμερικανικό και βρετανικό παράγοντα, αλλά ως εκεί.
Υπάρχει όμως μια άλλη πτυχή της δραστηριότητας του κ. Ντάουνερ που παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς τον εμπλέκει στον σκοτεινό κόσμο της «σύγχρονης κατασκοπείας».
* O αυστραλός πρώην υπουργός Εξωτερικών εργάζεται από τον περασμένο Μάιο στη βρετανική εταιρεία Hackluyt & Co.
Η συγκεκριμένη εταιρεία δεν είναι τυχαία. Ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1990 από πρώην πράκτορες της ΜΙ6 με σκοπό να προσφέρει πληροφορίες στρατηγικής σημασίας (έτσι ονομάζονται, σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, τα απόρρητα κρατικά μυστικά) σε πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες θέλουν να επενδύσουν σε περιοχές όπου το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον είναι ασταθές - με το αζημίωτο, φυσικά.
* Οι δραστηριότητες της Hackluyt είναι τουλάχιστον σκοτεινές. Τον Ιούνιο του 2001, οι «Sunday Times» είχαν αποκαλύψει ότι η βρετανική εταιρεία είχε προσλάβει έναν πρώην πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών (BND), τον Μάνφρεντ Σλίκενριντερ, ο οποίος διείσδυσε σε περιβαλλοντικές οργανώσεις όπως η Greenpeace, με σκοπό την εξυπηρέτηση των δραστηριοτήτων πετρελαϊκών κολοσσών, όπως η ΒΡ και η Shell.
ΑΛΛΗ μία υπόθεση που αποδεικνύει ότι η Hackluyt δεν περιορίζεται μόνο στη συλλογή πληροφοριών είναι το σκάνδαλο Clearstream . Στο συγκεκριμένο σκάνδαλο κατηγορούνται διάφορες προσωπικότητες, όπως ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, ότι διατηρούσαν μυστικούς λογαριασμούς στην τράπεζα Clearstream στο Λουξεμβούργο με σκοπό να ενισχυθούν οι προεδρικές φιλοδοξίες του «Σαρκό» και να πληγεί ο κύριος εσωκομματικός του αντίπαλος.
Τελικά αποδείχθηκε ότι οι λίστες με τους λογαριασμούς ήταν ψευδείς και είχαν καταρτιστεί από το μαγαζί της CIA και της ΜΙ6 ... την Hackluyt & Co και είχαν διακινηθεί μέσω του French American Foundation.
Πρόεδρος αυτού είναι ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Νεγκροπόντε και στέλεχος ο Φρανκ Γουΐσνερ, γνωστός αμερικανός διπλωμάτης που υπήρξε μέλος της διεθνούς τρόικας για το Κοσσυφοπέδιο. Κατά ….σατανική σύμπτωση ο τελευταίος είναι κορυφαίος σύμβουλος και της Hackluyt...
Η Hackluyt (προφέρεται «Χάκλετ») όπως καταλαβαίνετε δεν επιλέγει τυχαία τους συνεργάτες της. Η δραστηριότητα της, η μεθοδολογία που χρησιμοποιεί και τα πρόσωπα που εργάζονται για αυτή είναι εντυπωσιακά.
Στο «καρνέ» της εταιρείας βρίσκονται «σύνδεσμοι» σε όλο τον κόσμο, από πρώην πολιτικούς και υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων ως συζύγους διπλωματών και δημοσιογράφους. Οι «σύνδεσμοι» αμείβονται πλουσιοπάροχα, αλλά τα ποσά αποτελούν επτασφράγιστο μυστικό.
Ο κ. Ντάουνερ ταιριάζει απόλυτα σε αυτό το προφίλ του... μεταμοντέρνου κατασκόπου. Άλλωστε, ως υπουργός Εξωτερικών επέβλεπε τις υπηρεσίες πληροφοριών της Αυστραλίας και είχε άμεση πρόσβαση σε «καυτές» πληροφορίες.Και προφανώς, εξακολουθεί να έχει φίλους τόσο εντός όσο και εκτός Αυστραλίας.
Ωστόσο υπάρχουν ερωτήματα τα οποία ανακύπτουν από τη δραστηριότητα του απεσταλμένου του Γενικού Γραμματέα για το Κυπριακό.
Εξαιτίας του ρόλου του, ο κ. Ντάουνερ έχει πρόσβαση σε απόρρητη πληροφόρηση, η οποία θα ήταν χρήσιμη σε πολλούς.
Πού πηγαίνει στη συνέχεια η πληροφόρηση αυτή; Ενημερώνονται μόνο τα Ηνωμένα Έθνη και τα εμπλεκόμενα μέρη στο Κυπριακό για όσα γνωρίζει ο κ. Ντάουνερ ή και κάποιοι άλλοι; Και ποιοι είναι αυτοί;
Επιπλέον, πόσο μπορεί να επηρεαστεί αυτή καθαυτή η διαπραγμάτευση για το Κυπριακό από τη διπλή δραστηριότητα του κ. Ντάουνερ;
Ποιος ο ρόλος της BP και της SHELL (που όπως είδαμε συνδέονται με την Hackluyt) στην υπόθεση της Κύπρου;
* Τι συνδέει λοιπόν ΟΗΕ, Ντάουνερ, Hackluyt,CIA, ΜΙ6, BP, SHELL και ….
pontiki.com.cy
Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009
Γιατί αποχωρούν οι αμερικανικές πολυεθνικές πετρελαίου από την Ελλάδα;
(Βλέπε http://kostasxan.blogspot.com/2009/06/blog-post_5738.html)
_________________________________________________
BP και SHELL μας αποχαιρετούνΜία είδηση, που ενώ φυσιολογικά ανήκει στον επιχειρηματικό – οικονομικό τομέα, αναλύοντάς την μπορούμε πολύ εύκολα να διαπιστώσουμε την εμπλοκή της στον τομέα της εθνικής ασφάλειας.
Πραγματικά, ο οικονομικός κολοσσός της BP, η οποία είναι μία πολυεθνική ενεργειακή εταιρεία, δήλωσε πως πούλησε στην ΕΛΠΑ (Ελληνικά Πετρέλαια) ολόκληρη την περιουσία της στην Ελλάδα, πράγμα που σημαίνει χιλιάδες πρατήρια βενζίνης, τα οποία είχαν πρόσφατα ανακαινισθεί. Μάλιστα, το αντίτιμο (σύμφωνα με πληροφορίες περί τα 380 εκατομμύρια ευρώ) είναι πολύ χαμηλότερο από την αντικειμενική αξία κι εδώ γεννιούνται, φυσιολογικά, τα ό,ποια ερωτηματικά.
Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο η εταιρεία κολοσσός (μία από τις πολυεθνικές που είναι σε θέση να ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις παγκοσμίως και που τα σχέδια και ο προγραμματισμός της γίνονται σε 25ετή πλάνα) αποφάσισε να φύγει από την Ελλάδα και μάλιστα με ζημία, τη στιγμή που η ενέργεια γίνεται παγκοσμίως το νούμερο ένα θέμα στις προτεραιότητες των κυβερνήσεων;
Η ίδια η εταιρεία προφασίζεται αλλαγή ενεργειακού σχεδιασμού, δηλαδή θα αρχίσει να ασχολείται με άλλες μορφές ενέργειες (π.χ. φυσικό αέριο, ηλεκτρισμός κ.α.). Η απάντηση αυτή, όμως, δεν δικαιολογείται από την κοινή λογική, βάσει της οποίας η εταιρεία θα μπορούσε να παραμείνει στην Ελλάδα και να μετατρέψει την εδώ ενεργειακή της αγορά – πελατεία. Αντί αυτού όμως, η εταιρεία προτίμησε να φύγει από τη χώρα και μάλιστα με τεράστια οικονομική ζημία (σχετικά με το ύψος πώλησης της περιουσίας της).
Την ΒΡ όμως ακολουθεί ένας άλλος κολοσσός του ενεργειακού τομέα, η SHELL, άνθρωποι της οποίας αναφέρουν πως η ανάμιξη της Ρωσίας (στο φυσικό αέριο) και της Γαλλίας στην σχεδιαζόμενη εξόρυξη πετρελαϊκών κοιτασμάτων στην Ελλάδα, «έκλεισαν» την αγορά και εξαναγκάζουν την αμερικανική εταιρεία να αποχωρήσει, με άγνωστο μέχρι στιγμής αγοραστή αλλά και τίμημα, ενώ κυκλοφορούν και πληροφορίες που αναφέρουν πως οι υπογραφές πώλησης της SHELL θα "πέσουν" κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που μας έρχεται.
Οι δύο αυτές πολυεθνικές, που επηρεάζουν την παγκόσμια ενεργειακή αγορά, δείχνουν να τα μαζεύουν και να φεύγουν άρον-άρον από την Ελλάδα, χωρίς να είναι σε θέση να δικαιολογήσουν πειστικά αυτή τους την απόφαση. Κι εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα. Οι άνθρωποι που διοικούν αυτές τις εταιρείες γνωρίζουν κάτι που πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα και φροντίζουν να φύγουν εγκαίρως;
Η αιτιολογία οικονομικών παραγόντων, περί φυγής λόγω έκρηξης της οικονομικής κρίσης και στην Ελλάδα, δεν ευσταθεί, επειδή οι εταιρείες αυτές είναι σε θέση να αντέξουν οικονομικές απώλειες (στην Ελλάδα) για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Οπότε, η απόφαση εγκατάλειψης της Ελληνικής αγοράς ενέργειας, έχει να κάνει με έναν παράγοντα σοβαρότατο και απόλυτα σταθμισμένο. Έναν παράγοντα, που καθημερινά όλοι οι Έλληνες τον βλέπουν να εξελίσσεται, να γιγαντώνεται και να οδηγεί σε αδιέξοδο, με άγνωστες συνέπειες για την Ελλάδα. Ο παράγοντας αυτός ονομάζεται Τουρκία και συγκεκριμένα, βλέψεις της Τουρκίας στην επικυριαρχία της Ελλάδας σε έδαφος, αέρα και θάλασσα, συγκεκριμένων περιοχών (Θράκη, Αιγαίο, νησιά του Αιγαίου), τα οποία έχουν ενεργειακό ή ορυκτό πλούτο, για τον οποίο η Τουρκία ενδιαφέρεται διακαώς και απαιτεί έως και συνεκμετάλλευση (πρόκειται για ήπια απαίτηση) με την Ελλάδα!
Η συνεχώς αυξανόμενη προκλητικότητα της Άγκυρας, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά και η ταυτόχρονη αύξηση πίεσης, φέρνουν πολύ κοντά την περίπτωση ενός θερμού επεισοδίου, το οποίο για άγνωστο χρονικό διάστημα θα δημιουργήσει τεταμένη ατμόσφαιρα στην περιοχή με άγνωστη συνέπειες για τις οικονομίες και των δύο χωρών. Άραγε, BP και SHELL γνωρίζουν κάτι σχετικά με τις εξελίξεις στην περιοχή και αυτή τους η γνώση-πληροφόρηση οδήγησε τις δύο πολυεθνικές κολοσσούς στην αποχώρηση από την Ελλάδα; Και αν ναι, γιατί δεν έπραξαν το ίδιο και στην Τουρκία; Γιατί οι δύο εταιρείες συνεχίζουν να παραμένουν στην Τουρκία; Εκεί δεν ισχύει η αλλαγή της ενεργειακής τους πολιτικής;
Το ερώτημα, στο οποίο κανείς δεν δίνει πειστική απάντηση και το οποίο –και μόνο στο άκουσμά του- τρομοκρατεί είναι: Μήπως οι εταιρείες αυτές γνωρίζουν κάτι για επικείμενη σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία θα προέλθει από το αυξημένο ιδιαίτερο αλλά και άκρως επιθετικό ενδιαφέρον της Άγκυρας για το Αιγαίο και το πετρέλαιο που κρύβει ο βυθός του;
Από την πλευρά της Ελληνικής κυβέρνησης δεν έχει υπάρξει καμία τοποθέτηση για την «έξοδο» των συγκεκριμένων πολυεθνικών εταιρειών από τη χώρα. Ταυτόχρονα, δεν διαφαίνεται καμία διάθεση αντιπαράθεσης με την Άγκυρα και τις απαιτήσεις της περί «συνεκμετάλλευσης» γεωτρήσεων σε περιοχές του Αιγαίου… Και η παθητική αυτή στάση αυξάνει τις απαιτήσεις, τις προκλήσεις και το γενικότερο επιθετικό ύφος της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, επιβεβαιώνοντας τη γνωστή ατάκα: «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη…».
Το σκεπτικό που αναπτύσσεται ίσως να αποτελεί αποκύημα τολμηρής φαντασίας, αλλά το γεγονός της εξόδου (και μάλιστα η πώληση με ευτελές χρηματικό αντίτιμο) από την Ελλάδα των σημαντικότατων πολυεθνικών εταιρειών ενέργειας, χωρίς να παραθέτουν κάποιο ουσιαστικό λόγο, ως επιχείρημα, μόνο φόβους δημιουργεί και αυτοί οι φόβοι γίνονται ιδιαίτερα έντονοι όταν ο οιοσδήποτε παρατηρητής τολμήσει να παραλληλίσει την «ευχή Ομπάμα» προς τον Ερντογάν και την σπουδαιότητα της Τουρκίας στους ενεργειακούς δρόμους αλλά και στις νέες ενεργειακές πηγές (π.χ. Κιρκούκ) οι οποίες έχουν ήδη τραβήξει το ενδιαφέρον των συγκεκριμένων πολυεθνικών…
Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009
«Απόσβεση» φρικτών εγκλημάτων
Με το ποσό των 15,5 εκατομμυρίων δολαρίων «καθάρισε» η πολυεθνική πετρελαιοβιομηχανία Royal Dutch Shell, για σωρεία κατηγοριών περί εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Επιλέγοντας την οδό του νομικού συμβιβασμού, η Shell πλήρωσε 15,5 εκατ. δολάρια ως αποζημίωση σε συγγενείς οικολόγων-διαδηλωτών εναντίον των πετρελαϊκών εταιρειών,
Παγκόσμια κατακραυγή
Ο Βίβα ήταν γνωστός συγγραφέας στη Νιγηρία, τηλεοπτικός παραγωγός και ενεργός οικολόγος. Ήταν μέλος της φυλής Ογκόνι, μιας φυλής που ζούσε στην περιοχή του Δέλτα του Νίγηρα, την οποία από το 1950 χρησιμοποιούσαν για την εξόρυξη πετρελαίου. Ως πρόεδρος του κινήματος για την επιβίωση του λαού των Ογκόνι, ηγήθηκε μιας ειρηνικής εκστρατείας εναντίον της τεραστίων διαστάσεων καταστροφής που προκαλούσαν οι δραστηριότητες των πετρελαϊκών εταιρειών και ιδιαίτερα της Shell, τόσο στην περιοχή όσο και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζούσαν εκεί. Το Νοέμβριο του 1995 ο Βίβα απαγχονίστηκε, με εντολή της κυβέρνησης του Νίγηρα και σύμφωνα με καταδικαστική απόφαση από στρατοδικείο, όπου δεν του επετράπη να έχει την κατάλληλη νομική εκπροσώπηση, ούτε καν δικαίωμα να ασκήσει έφεση. Ο θάνατός του προκάλεσε την παγκόσμια κατακραυγή.
Αφάνισε το περιβάλλον
Το κατηγορητήριο αναφέρει επίσης πως η Shell συνωμοτούσε συστηματικά με το στρατιωτικό καθεστώς, ζητώντας από εκείνους τη βίαιη καταστολή ειρηνικών διαδηλώσεων των Ογκόνι, τους οποίους δραστηριοποιούσε ο Σάρο Βίβα. Σημειώνεται πως ο Νίγηρας είναι η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της Αφρικής. Ωστόσο οι κάτοικοι στις περιοχές γύρω από το Δέλτα, όπου γίνεται η εξόρυξη του πετρελαίου, βλέπουν εδώ και δεκαετίες τη γη τους να ερημώνεται. Τα ημερήσια κέρδη των εκατομμυρίων δολαρίων από την πετρελαϊκή δραστηριότητα δεν έχουν βελτιώσει ούτε στο ελάχιστο τη ζωή των κατοίκων της χώρας, το 70% των οποίων ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Στο Δέλτα του Νίγηρα, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις όπως και τα αλιευτικά αποθέματα έχουν καταστραφεί. Το πετρέλαιο έχει αφανίσει το περιβάλλον. Ο Κεν Σάρο Βίβα προειδοποιούσε πως η Shell θα βρει μπροστά της όλα όσα κάνει στο Νίγηρα. «Σύντομα η Shell θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα εγκλήματα στον οικολογικό πόλεμο που έχει ξεκινήσει στο Δέλτα του Νίγηρα», έλεγε ο Βίβα.
Ο Σάρο Βίβα έλεγε επίσης πως το μέλλον στο Δέλτα του Νίγηρα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στάση που θα κρατούσαν η κυβέρνηση και η Shell. «Αν ακολουθήσουν τη λογική της μη βίας, θα επικρατήσει ειρήνη. Διαφορετικά, θα προκαλέσουν μια βίαιη εξέγερση». Το μέλλον, τον επιβεβαίωσε απόλυτα. Η χώρα είναι σήμερα μια εμπόλεμη ζώνη. Η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί στο μισό.
Αθώα περιστερά η Shell
Εν τω μεταξύ, οι εκπρόσωποι της Shell διαψεύδουν κάθε υπόνοια περί λανθασμένων ή παρανόμων ενεργειών της εταιρείας και ισχυρίζονται πως η εν λόγω πληρωμή είναι τμήμα μιας διαδικασίας εξομάλυνσης της τεταμένης κατάστασης στην περιοχή. Σύμφωνα με τους κατηγόρους, η Shell ήταν υπεύθυνη για συνέργεια σε φόνο, βασανιστήρια και άλλα εγκλήματα τα οποία διέπραξε το στρατιωτικό καθεστώς σε βάρος όσων αντιτίθονταν στα συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιρειών που εκμεταλλεύονταν το Δέλτα του Νίγηρα.
Πηγή:
politis-online