Τα μάτια μας ανοιχτά λοιπόν

Στο άρθρο μας της Παρασκευής αναφερθήκαμε στο γεωπολιτικό πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί με αφορμή την εμπλοκή των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Τουρκίας στην περιοχή του Κουρδιστάν, λόγω της δραστηριοποίησης εκεί του ενεργειακού γίγαντα που ακούει στο όνομα ExxonMobil και της νεοσυσταθείσας Genel Energy PLC.

Η εμπλοκή των ως άνω χωρών, σε συνδυασμό με την υπογραφή αντίστοιχων συμφωνιών από πλευράς Κούρδων με εταιρίες ρωσικών και γαλλικών συμφερόντων, είναι που έδωσε το θάρρος στον Μπαρζανί, στα μέσα Νοεμβρίου του 2012, να στείλει σχεδόν το σύνολο των στρατευμάτων του να αντιπαραταχθούν σε τέσσερις ταξιαρχίες του ομοσπονδιακού στρατού του Ιράκ, οι οποίες κινούνταν προς κατάληψη της περιφέρειας του Κιρκούκ, για να αποτρέψουν τη δημιουργία τετελεσμένων από πλευράς ExxonMobil. Να σημειωθεί ότι ο αμερικανικός γίγαντας συνεχίζει κανονικά τις δραστηριότητές του στα τρία Οικόπεδα που βρίσκονται σε αμφισβητούμενες περιοχές του Κιρκούκ, θυσιάζοντας την επένδυση στη Δυτική Κούρνα, αξίας τουλάχιστον 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων!

Ήδη κουρδικές πηγές μάς ενημερώνουν ότι η γραμμή αντιπαράταξης των κουρδικών στρατευμάτων, που έχουν καταλάβει περιοχές που βρίσκονται ακόμα και έξω από την περιφέρεια Κιρκούκ, είναι τα ντε φάκτο σύνορα του ανεξάρτητου Κουρδιστάν με το Ιράκ και ότι δεν υπάρχει δύναμη που θα τα απωθήσει από τις θέσεις που κατέχουν.

Όπως αναφέραμε στο άρθρο της Παρασκευής, η Τουρκία φαίνεται ότι έχει λάβει ήδη μερίδιο και της υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερο από τα κοιτάσματα του Κιρκούκ, για να στηρίξει την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν και να του παρέχει «δουλεία», δηλαδή διέξοδο «δρόμο» προς την Αν. Μεσόγειο.

Αυτό όμως προϋποθέτει τη διευθέτηση του δικού της Κουρδικού, δηλαδή την έναρξη συνομιλιών με τον Οτζαλάν και το ΡΚΚ, για την εξεύρεση πολιτικής λύσης, συνομιλίες που άρχισαν τις ίδιες ημέρες που τα στρατεύματα της Ερμπίλ κινήθηκαν εναντίον των στρατευμάτων της Βαγδάτης, κάνοντας ένα πελώριο βήμα προς την ανεξαρτησία. Να τονίσουμε ότι και το 2009, με πρωτοβουλία του Ηνωμένου Βασιλείου, είχαν αρχίσει και πάλι -τότε ήταν μυστικές- συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας και ΡΚΚ στο Όσλο  που διήρκεσαν δυόμισι χρόνια, οι οποίες οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο λόγω υπαναχώρησης του Ερντογάν, μετά τη μεγαλειώδη νίκη του στις εκλογές του Ιουνίου του 2011. Να τονίσουμε επίσης ότι την πρωτοβουλία για την έναρξη των συνομιλιών και των διαπραγματεύσεων που άρχισαν τον Νοέμβριο του 2012 έλαβε η τουρκική πλευρά, γεγονός που δεν της επιτρέπει να βάζει όρους που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, πολύ δε περισσότερο να θριαμβολογεί για ήττα και αφοπλισμό του ΡΚΚ.

Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, γιατί ξαφνικά οι Ελληνες αναλυτές, που για χρόνια τώρα τηρούσαν κι αυτοί, μαζί με τους πολιτικούς, μια βαριά ένοχη σιωπή για το Κουρδικό, λες και ήταν συμμέτοχοι στην παράδοση του Κούρδου ηγέτη στους διώκτες του -εκτός κι αν όντως ήταν-, ανακάλυψαν ότι υπάρχει Κουρδικό ζήτημα και ξεκινούν τις αναλύσεις και τα άρθρα τους από το ατιμωτικό και απολύτως ανακριβές «Ο Απο και το ΡΚΚ παραδίδουν τα όπλα», να διαβεβαιώσουμε τους αναγνώστες μας ότι οι Κούρδοι θα τιμήσουν τις χιλιάδες νεκρούς και τα ιερά όπλα του αγώνα τους, ότι ο 28χρονος πόλεμος για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν γίνεται ακριβώς για να επιτευχθεί πολιτική λύση στο Κουρδικό και ότι ο δρόμος για την επίτευξή της θα είναι μακρύς.

Αλλωστε, αυτό το συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς αβίαστα από τη μελέτη του βιβλίου «Η ανατομία του πολέμου στο Κουρδιστάν» του Μουράτ Καραγιλάν, αλλά και από τη συνέντευξη του ιδίου που δημοσιεύεται σήμερα στην «κυριακάτικη δημοκρατία», που είναι η πρώτη συνέντευξη που δίνει Κούρδος παράγοντας σε ελληνικό μέσο από την ημέρα παράδοσης του Απο στους διώκτες του, στις 15 Φεβρουαρίου του 1999. Αρκεί να ξέρει να «διαβάζει» και να μην αρκείται στην αναπαραγωγή ειδήσεων που διακινούνται από δω κι από κει!

Συνοψίζοντας, να πούμε ότι η Τουρκία επείγεται για λύση και λόγω των εξελίξεων στη Συρία, όπου το Δυτικό Κουρδιστάν, που εκτείνεται στο μαλακό της υπογάστριο, αποτελεί μια εναλλακτική -αν όχι την κύρια- λύση για τη διέξοδο των Κούρδων στη Μεσόγειο, καθώς και ότι η κατάσταση που ιχνογραφήσαμε στα δύο άρθρα μας δημιουργεί συνθήκες που είναι δυνατόν να επηρεάσουν γεωπολιτικά τις εξελίξεις στην Κύπρο, στην Κρήτη και στο Αιγαίο.

Με άλλα λόγια, το θέμα αφορά τον Ελληνισμό και χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

Τα μάτια μας ανοιχτά λοιπόν!

http://www.dimokratianews.gr/content/12766/

Τι κρύβει η συμφωνία της Exxon με τους Κούρδους

Η κίνηση του ενεργειακού γίγαντα Exxon να υπογράψει απευθείας συμφωνίες με την κυβέρνηση του ομόσπονδου κουρδικού κράτους της Ερμπίλ, χωρίς την έγκριση της Βαγδάτης, πρέπει να αναλυθεί με μεγάλη σοβαρότητα από Κύπρο και Ελλάδα.

Η εταιρία Exxon, μια από τις μεγαλύτερες του είδους παγκοσμίως, το 2009 είχε προχωρήσει σε υπογραφή συμφωνίας με την κυβέρνηση της Βαγδάτης, αποκτώντας το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης από κοινού με τη Shell σε οικόπεδα στην Δυτική Κούρνα, περιοχή που βρίσκεται ΒΔ της Βασόρας και διαθέτει κοιτάσματα πετρελαίου που υπολογίζονται στα 8,7 δισεκατομμύρια βαρέλια.

Ενώ η ως άνω επένδυση προχωρούσε κανονικά, η Exxon, που διαθέτει ισχυρότατες προσβάσεις στον Λευκό Οίκο αλλά και στο περιβάλλον του νέου υπουργού Εξωτερικών, το φθινόπωρο του 2011 προχώρησε στην υπογραφή συμφωνίας με την κυβέρνηση του αυτόνομου Κουρδιστάν, με βάση την οποία της παραχωρούνται για έρευνα και εκμετάλλευση έξι οικόπεδα, από τα οποία τα τρία βρίσκονται στην αναγνωρισμένη ομόσπονδη επικράτεια του Κουρδιστάν και τα άλλα τρία σε αμφισβητούμενες περιοχές της Περιφέρειας Κιρκούκ.

Η υπογραφή προκάλεσε την έντονη αντίδραση της κυβέρνησης της Βαγδάτης, η οποία δήλωσε ότι θα αποκλείσει την Exxon από μελλοντικές συμφωνίες, ενώ θα αναθεωρήσει το μερίδιό της στη γιγαντιαία επένδυση της Δυτικής Κούρνας. Τελικά, τον Μάρτιο του 2012, η Exxon ανακοίνωσε ότι παγώνει την επένδυσή της στο Βόρειο Ιράκ, κάτι που επιβεβαίωσε ο υπουργός Πετρελαίου του Ιράκ και έσπευσε να διαψεύσει ο ομόλογός του, του αυτόνομου Κουρδιστάν.

Ακολούθησε το ταξίδι του προέδρου του αυτόνομου Κουρδιστάν Μεσούτ Μπαρζανί στις ΗΠΑ (5 Απριλίου), όπου έτυχε υποδοχής αρχηγού κράτους και συνομίλησε με τον ίδιο τον Ομπάμα, τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν, την υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον, τον υπουργό Αμυνας, Λ. Πανέτα, ενώ είχε μακρά συνάντηση και με τον πρόεδρο της ExxonMobil, Rex Tillerson, αλλά και με τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ενεργειακού αυτού γίγαντα, που μετρά ενάμιση αιώνα ζωής!

Ηταν προφανές ότι ο Μπαρζανί ήθελε να πράξει ό,τι έπραξε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος με το Οικόπεδο 12. Να πείσει, δηλαδή, την ExxonMobil να επενδύσει στα οικόπεδα του Κιρκούκ, για να υποχρεώσει τις ίδιες τις ΗΠΑ να εγγυηθούν την ασφάλεια αλλά και την επερχόμενη ανεξαρτησία του Κουρδιστάν. Μάλιστα, ο Μπαρζανί, αναφερόμενος στο θέμα, σύμφωνα με τη «Χουριέτ», φέρεται ότι είπε: «Σε περίπτωση που πείσουμε την ExxonMobil να επενδύσει στο Κουρδιστάν, αυτό θα ισοδυναμεί με 10 μεραρχίες των ΗΠΑ… Αν έχουν συμφέροντα εδώ, θα προστατέψουν και την περιοχή μας».

Σημειωτέον ότι ο Μπαρζανί στη συνέχεια φρόντισε να υπογράψει σχετικές συμφωνίες με δεκάδες άλλες ξένες εταιρίες, μεταξύ των οποίων η γαλλική Total και η ρωσική Gazprom.

Μια από τις δεκάδες εταιρίες είναι και η τουρκικών συμφερόντων Genel Energy PLC, η οποία προέκυψε από τη συνένωση (τον Δεκέμβριο του 2011) της ομώνυμης τουρκικής εταιρίας, συμφερόντων του Τούρκου δισεκατομμυριούχου Μεχμέτ Εμίν Καραμεχμέτ, και της αγγλικής Vallares PLC, συμφερόντων της οικογένειας Ρότσιλντ, με πρόεδρο τον Tony Hayward, πρώην πρόεδρο της ΒΡ. Η Genel Energy PLC έχει άδεια εκμετάλλευσης έξι οικοπέδων στο Β. Ιράκ, ενώ εξετάζει την εξαγορά των δικαιωμάτων της νορβηγικής DNO και την κατασκευή αγωγού που θα εξάγει απευθείας κουρδικό πετρέλαιο μέσω του λιμανιού Τζεϊχάν.

Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, δημιουργήθηκε ένα γεωπολιτικό πλαίσιο, με συμμάχους τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Τουρκία και το ομόσπονδο κράτος του ιρακινού Κουρδιστάν, το οποίο οδηγεί τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση ανεξαρτητοποίησης του Κουρδιστάν αλλά και διεξόδου του προς τη Μεσόγειο, μέσω Τουρκίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Τι είναι αυτό;

Είναι η ειρήνευση στην περιοχή, άρα συνομιλίες της Τουρκίας με το ΡΚΚ, αλλά και η δημιουργία συνθηκών πίεσης προς την Τουρκία, μέσω προοπτικής εξόδου του Κουρδιστάν στη Μεσόγειο διά του Δυτικού Κουρδιστάν, ήγουν της ΒΑ Συρίας.

Το μενού έχει επίσης Κύπρο και Ελλάδα.

Ολα αυτά, όμως, θα προσπαθήσουμε να τα εξηγήσουμε στο άρθρο μας της Κυριακής.

Υπομονή!

http://www.dimokratianews.gr/content/12713/

Η Τουρκία εκβιάζει την Ρωσία

• Η Τουρκία ανοίγει ξανά το θέμα της διέλευσης των τάνκερ από τον Βόσπορο και τα Στενά των Δαρδανελίων, το οποίο είχε θέσει και πάλι με έμφαση στα μέσα της δεκαετίας του '90

Η Τουρκία ανοίγει ξανά το θέμα της διέλευσης των τάνκερ από τον Βόσπορο και τα Στενά των Δαρδανελίων, το οποίο είχε θέσει και πάλι με έμφαση στα μέσα της δεκαετίας του '90. Τότε είχε προκληθεί μεγάλη αναταραχή στις σχέσεις της με την Ρωσία, ενώ έντονα είχαν αντιδράσει η ελληνική και η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα.
Σύμφωνα με αμερικανικά δικτυακά μέσα, η τουρκική κυβέρνηση έχει καλέσει σε συνάντηση την 1η Ιουλίου διεθνείς εταιρείες πετρελαιοειδών. Θα συζητήσει μαζί τους τρόπους παράκαμψης του Βοσπόρου και τα Δαρδανελίων, για τα φορτία αργού πετρελαίου που προέρχονται από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και κατευθύνονται στις διεθνείς αγορές.
Τούρκοι αξιωματούχοι ανέφεραν ότι η χώρα σχεδιάζει να θέσει σε ισχύ σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, ορισμένες αρχές για τη χρήση της θαλάσσιας περιοχής του Βοσπόρου στη μεταφορά αυτών των φορτίων. Η χώρα, σύμφωνα με τα ίδια δικτυακά μέσα, φοβάται ότι μπορεί να προκληθεί μία μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή από τη δια θαλάσσης μεταφορά του αργού πετρελαίου. Η Άγκυρα υπολογίζει ότι σήμερα περί τα 140 εκατ. τόνοι πετρελαίου και προϊόντων του φθάνουν στις αγορές μέσω του Βοσπόρου, ενώ διαφαίνονται προοπτικές περαιτέρω αύξησης.
Η Αρχή Ενέργειας των ΗΠΑ, εκτιμά ότι σε ετήσια βάση 2,4 εκατ. βαρέλια πετρελαίου διέρχονται από τα Στενά μεταφερόμενα από 5.500 τάνκερ, ενώ η κίνηση θα αυξηθεί, καθώς ακολουθούν ανοδική πορεία οι εξαγωγές του Καζακστάν και του Αζερμπαϊτζάν.
Η Τουρκία επιδιώκει να εκτρέψει μέρος αυτών των φορτίων από τη θάλασσα και τα τάνκερ προς τους αγωγούς πετρελαίου υιοθετώντας νέα μέτρα για την κυκλοφορία των πλοίων, τα οποία θα συζητήσει την 1η Ιουλίου με τις εταιρείες: Chevron, ExxonMobil, BP, Total και Εni.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/06/blog-post_891.html

Αμερικανικές εταιρείες πιθανότατα θα ενδιαφερθούν για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης

Εταιρείες των ΗΠΑ, όπως η Chevron και η Exxon Mobil, πρόκειται πιθανότατα να ενδιαφερθούν για την απόκτηση μετοχών του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης δήλωσε ο Πλάμεν Rusev, διευθυντής του βουλγαρικού κλάδου της εταιρείας Trans-Balkan Pipeline , στο Βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων Νοβίνιτε.

Σε αποκλιστική συνέντευξη προς το πρακτορείο Νοβίνιτε ο Rusev , δήλωσε ότι οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή της Κασπίας και του Εύξεινου Πόντου, παρακολουθούν στενά την κατάσταση σχετικά με την κατασκευή του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, ένα κοινό σχέδιο της Βουλγαρίας, της Ελλάδας και της Ρωσίας για τη διαμετακόμιση του πετρελαίου της Κασπίας παρακάμπτοντας τα τουρκικά στενά της Μαύρης Θάλασσας.

Η εταιρεία Trans Balkan Pipeline (TBP) συστάθηκε τον Φεβρουάριο του 2008 από τις κυβερνήσεις των τριών κρατών-εταίρων, προκειμένου να επιβλέπει την κατασκευή και τη λειτουργία του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και έχει έδρα στις Κάτω Χώρες.

«Οι Αμερικανοί είναι πλούσιοι άνθρωποι, και οι πλούσιοι άνθρωποι αγοράζουν μόνο πλήρως επιπλωμένα σπίτια. Είναι πιο ακριβά, αλλά αυτό είναι αυτό που προτιμούν. Οι φτωχοί άνθρωποι αγοράζουν διαμερίσματα σε αναξιοποίητες περιοχές. Έτσι, μην εκπλαγείτε - μόλις ο αγωγός πετρελαίου Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης πετρελαίου αγωγός αρχίσει να λειτουργεί- να δείτε αμερικανικές εταιρείες να αποκτούν μετοχές σε αυτόν. Θα αγοράσουν μετοχές - είτε από τη Βουλγαρία, είτε από την Ελλάδα, είτε από τη Ρωσία. Παρατηρούν προσεκτικά το έργο, και αναμένουν την ολοκλήρωσή του και την έναρξη της λειτουργίας του.

Θα πληρώσουν περισσότερα, αλλά δεν θα τον αφήσουν έξω από τον έλεγχό τους, διότι αφορά το πετρέλαιο που μεταφέρεται με αυτόν. Αυτή είναι η αλήθεια », δήλωσε ο Rusev, που είναι ο επικεφαλής του Βουλγαρικού κλάδου της TBP.

Μεγάλο μέρος των σφοδρών επικρίσεων, για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης , προέρχονται από τον δήμαρχο του Μπουργκάς Ντίμιταρ Νικόλοφ και των τοπικών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και έχουν να κάνουν με τους φόβους ότι ενδεχόμενη διαρροή πετρελαίου στον κόλπο του Μπουργκάς θα μπορούσε να καταστρέψει το τοπικό περιβάλλον και τη τουριστική βιομηχανία.

Ο Rusev υποστηρίζει ότι εάν η Βουλγαρία αποφασίσει να αποχωρήσει από το έργο του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, που σημαίνει ότι το έργο, ουσιαστικά, θα ακυρωθεί, τότε η χώρα, πέρα από την κακή εικόνα που θα δημιουργήσει σε βάρος της με την παραίτηση από μια διεθνή συμφωνία, μάλλον θα πρέπει να πληρώσει τουλάχιστον 70 εκατ ευρώ. Που δαπανήθηκαν μέχρι τώρα σε έρευνες για την κατασκευή, και ίσως και 200 εκατομμύρια ευρώ ως αποζημίωση για τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

«Αλλά όλα αυτά είναι απλά μια εικασία, και ελπίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί ούτε στο ελάχιστο επειδή δεν συντρέχει λόγος για τη Βουλγαρία να εγκαταλείψει τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης ", κατέληξε.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες που ανακοίνωσε η κυβέρνηση στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, περιμένει την ολοκλήρωση της περιβαλλοντικής μελέτης του αγωγού, από διεθνείς φορείς, η οποία θα ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του 2011 προκειμένου να λάβει την τελική απόφασή για το αν θα προχωρήσουμε με το έργο η όχι.
balkans.com

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/06/blog-post_9300.html

Πλοκάμια δύναμης και εξουσίας: ΕΧΧΟΝ MOBIL

Το πετρελαϊκό λόμπι...

γράφει η Βίκυ Χρυσού

Για να πάρουμε άλλη μια γεύση πως απλώνουν τα πλοκάμια τους και δικτυώνονται τα συμφέροντα, αλλά και πως αυτά επηρεάζουν τη γνώση -μέσω Πανεπιστημίων- τις διάφορες καμπάνιες και ειδικά τις εκλογές, ας δούμε από κοντά το παράδειγμα της EXXON Mobil των Rockefeller. Με τη φιλική άδεια του Ινστιτούτου Ερευνών των Δομών Δύναμης -IPSR (Institute for Power Structure Research) το γερμανόγλωσσο μπλογκ POLITEIA δημοσιεύει σχεδιάγραμμα όπου φαίνονται οι πλοκές -διαπλοκές- του πετρελαϊκού γίγαντα EXXON MOBIL.

Από την ίδια σελίδα μεταφράζω: H Exxon Mobil είναι μία από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές του κόσμου στο χώρο της Ενέργειας. Σύμφωνα με έκθεση της ίδιας της επιχείρησης το 2007, η Exxon Mobil έχει 32000 βενζινάδικα και είναι ο μεγαλύτερος φορέας διυλιστηρίων σε όλο τον κόσμο, παραγωγός βασικών ελαίων για την παραγωγή λιπαντικών, όπως επίσης έμπορος και προμηθευτής για τις μάρκες Exxon και Esso.

Η Exxon Mobil συμμετέχει σε 38 διυλιστήρια, προμηθεύει πετρέλαιο θέρμανσης σε περισσότερο από ένα εκατομμύριο πελάτες, εκπροσωπείται σε 630 αεροδρόμια και 800 λιμάνια σε 62 χώρες του κόσμου. (σύγκριση Exxon Mobil 2007: 28).

Η επιχείρηση συμμετέχει σε εγκαταστάσεις άντλησης και παραγωγής σε 35 χώρες και προμηθεύει 25 χώρες με φυσικό αέριο και πετρέλαιο. (βλέπε Exxon Mobile 2007: 14).

Με μια αξία 335 δισ. δολαρίων στην αγορά είναι η πιο υψηλά αξιολογημένη πολυεθνική στον κόσμο και παράλληλα το η πιο κερδοφόρα, με έσοδα 45 δις δολάρια (Forbes 2009). Η Exxon απασχολεί πάνω από 80000 συνεργάτες σε όλο τον κόσμο (Exxon Mobile 2009).

Παράλληλα η πολυεθνική αυτή είναι ένας από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως ρυπαντές του περιβάλλοντος. Έτσι το 2001 ένας δικαστής καταδίκασε την επιχείρηση για ραδιενεργή μόλυνση εδαφών με την υποχρέωση να αποζημιώσει τον ιδιοκτήτης της γης με πάνω από ένα δις δολάρια (βλ. Handelsblatt 2001).

Επιπλέον η πολυεθνική αυτή δέχεται έντονη κριτική για την λομπίστικη τακτική της σχετικά με την μόλυνση της ατμόσφαιρας (Süddeutsche Zeitung 2006). Επίσης το 1989 το ατύχημα τάνκερ της προκάλεσε πηχυαίους τίτλους σε εφημερίδες. Επίσης συμμετέχει στην άντληση πετρελαίου στην ακτή της Αγκόλας, όπου η κυβέρνηση της χώρας επί χρόνια χρησιμοποιεί αυτά τα έσοδα για να χρηματοδοτεί τον εμφύλιο πόλεμο που επικρατεί εκεί. Ακόμη συμμετέχει στην κατασκευή αγωγού που περνά μέσα από το Τσαντ και το Καμερούν, όπου το Τσαντ επίσης χρησιμοποιεί μεγάλο μέρος των εσόδων για την αγορά όπλων ( Werner/Weiss 2006: 302).

Τέλος η Exxon κατηγορείται για την καταστροφή αρκετών βιότοπων στην Αφρική, την Ασία και τη νότια Αμερική, όπως και για την συνεργασία με αρκετούς δικτάτορες, 'οπως τον Genral Suharto στην Ινδονησία ( Werner/Weiss 2006: 303).

Με βάση τα μέλη του πάνελ διευθυντικών στελεχών και μάνατζερ της επιχείρησης, που είναι 20 άτομα, οπτικοποιούνται στο διάγραμμα οι συνδέσεις αυτών με άλλες οργανώσεις και ιδρύματα. Οι συνδέσεις αυτές αφορούν συνήθως τη συμμετοχή των ίδιων ατόμων σε διοικητικά συμβούλια άλλων ιδρυμάτων, επιχειρήσεων, κινήσεων ή πανεπιστημίων (!). Η σύνδεση τους με πολιτικά πρόσωπα αναφέρεται συνήθως σε χορηγίες για τις προεκλογικές καμπάνιες αυτών για τις θέσεις του προέδρου (ΗΠΑ) ή του γερουσιαστή.

Αξίζει βέβαια να σημειωθεί εδώ πως η Exxon είναι οι Rockefellers. Και οι Rockefellers θέλουν να ανασυντάξουν τώρα την Exxon, όπως αναφέρει δημοσίευμα του περιοδικού Spiegel.

“Οι Rockefellers δεν θέλουν να κοιτούν απλώς τα συμβάντα: Η ελάχιστα φιλική προς το περιβάλλον στρατιγική του πετρελαϊκού γίγαντα Exxon Mobil γίνεται ολοένα και πιο ζημιογόνα για τη δυναστεία. Έτσι τώρα θα πρέπει να καθοριστούν εκ νέου οι σχέσεις δύναμης.
“Διαίρει και βασίλευε” – σύμφωνα με αυτό τον κανόνα θέλει να ερμηνεύσει τώρα ο μεγαλομέτοχος την επιροή της μεγαλύτερης και επικερδέστερης πετρελαϊκής εταιρίας στον κόσμο.”

Τους Rockefellers είχε επιλέξει και προωθήσει ο Rotschild για την επίτευξη δημιουργίας πετρελαϊκού μονοπωλείου στις ΗΠΑ. Επισήμως το καρτέλ χτυπήθηκε και εξαλήφθηκε, αλλά ανεπίσημα συνεχίζει να υπάρχει η τεράστια περιουσία των Rockefellers.

Διάφορα Ιδρύματα ελέγχονται από τη δυναστεία των Rockefeller. Αυτά κάνουν έρευνες ανάλογα με τα ενδιαφέροντα της δυναστείας: ρατσιστικά, μαλθουανιστικά, ελιτιστικά ή με βάση την ευγονική...

-

Μεγαλύτερης ευκρίνειας σχεδιάγραμμα μπορείτε να βρείτε πιέζοντας στο σύνδεσμο: Exxon Mobile. Ας σημειωθεί βέβαια πως τα στοιχεία της τράπεζας πληροφοριών NNDB δεν είναι τα πιο πρόσφατα ενημερωμένα, με αποτέλεσμα το διάγραμμα αυτό να μην οπτικοποιεί φυσικά και τις πιο πρόσφατες συνδέσεις της εν λόγω επιχείρησης.

-

Πηγές:

Forbes Magazine(2009): The Global 2000.

http://www.forbes.com/lists/2009/18/global-09_The-Global-2000_Prof.html

Exxon Mobile (2007): Unternehmensbericht 2007.

http://www.exxonmobil.de/unternehmen/service/publikationen/bericht_aktuell/unternehmensbericht2007.pdf

Exxon Mobile (2009): Our diverse workforce.

http://www.exxonmobil.com/Corporate/about_who_workforce.aspx

Handelsblatt (2001): Exxon Mobile – hohe Strafe für Umweltverschmutzung.

http://www.handelsblatt.com/archiv/exxon-mobil-hohe-strafe-fuer-umweltverschmutzung;423987

Süddeutsche Zeitung (2006): Kritik an Exxon – Sie nennen es Luftverschmutzung – wir leben.

http://www.sueddeutsche.de/wissen/558/325423/text/

Werner, Klaus /Weiss, Hans: Das neue Schwarzbuch Markenfirmen. Die MAchenschaften der Weltkonzerne. Ullstein Verlag: Wien 2006

http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/05/mobil.html