Ήταν Εβραία η γυναίκα του Χίτλερ;

Η Εύα Μπράουν, η επί χρόνια ερωμένη του Αδόλφου Χίτλερ που τον παντρεύτηκε λίγες ώρες πριν από την κοινή αυτοκτονία τους στο Βερολίνο, πιθανόν να είχε εβραϊκή καταγωγή. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει μια εξέταση DNA που αποκαλύπτεται στη σειρά ντοκιμαντέρ του Channel 4 «Dead Famous DNA», στην οποία κορυφαίοι επιστήμονες προσπαθούν να εξαγάγουν DNA από λείψανα ιστορικών προσώπων και να το αναλύσουν για λύσουν τα μυστήρια που συνδέονται με αυτά.

Η ανάλυση του DNA από τρίχες που βρέθηκαν σε μια βούρτσα η οποία ανήκε στην Μπράουν δείχνουν ότι ο ναζιστής δικτάτορας, που ήταν υπεύθυνος για τη δολοφονία εκατομμυρίων Εβραίων, μπορεί να είχε παντρευτεί χωρίς να το ξέρει μια γυναίκα σημιτικής καταγωγής. Η βούρτσα με το μονόγραμμα είχε βρεθεί στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στην κατοικία της Μπράουν και του Χίτλερ Μπέργκχοφ, στις βαυαρικές Άλπεις. Οι επιστήμονες βρήκαν μια συγκεκριμένη αλληλουχία εντός του μιτοχονδριακού DNA, ένα μικρό γονιδίωμα μέσα στα μιτοχόνδρια του κυττάρου που περνά από μητέρα σε κόρη και μένει αμετάβλητο με το πέρασμα των γενεών, που ανήκει στην απλοομάδα N1b1 η οποία συνδέεται με τους Εβραίους Ασκενάζι.

Η Μπράουν, μια βοηθός φωτογράφου, ερωτεύτηκε παράφορα τον Χίτλερ όταν ήταν μόλις 17 χρόνων, παρόλο που την περνούσε 23 χρόνια. Ο Χίτλερ διέταξε τον προσωπικό του γραμματέα Μάρτιν Μπόρμαν να ερευνήσει την οικογένεια της Μπράουν, ο οποίος έστειλε την Εύα σε ένα καθολικό σχολείο για να εξασφαλίσει ότι είναι «Άρια» και ότι δεν είχε Εβραίους προγόνους. Όταν σιγουρεύτηκε, η σχέση προχώρησε.

Το Channel 4 χρησιμοποίησε τρίχες που βρέθηκαν το καλοκαίρι του 1945 από τον Πολ Μπίαρ, αξιωματικό των ΗΠΑ, ο οποίος πήγε στο Μπέργκχοφ και πήρε προσωπικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένης της βούρτσας, από το ιδιωτικό διαμέρισμα της Μπράουν. Εμπειρογνώμονες έχουν πιστοποιήσει την αυθεντικότητα των αντικειμένων.

Ο γιος του Μπίαρ πούλησε τη βούρτσα σε έναν αντικέρ, ο οποίος ξεχώρισε τις τρίχες και τις πούλησε στον έμπορο Τζον Ρέζνικοφ. Το ντοκιμαντέρ τις αγόρασε αντί 2.000 λιρών.

Εκπρόσωπος του Channel 4 σχολίασε ότι «τον δέκατο ένατο αιώνα, πολλοί Εβραίοι Ασκενάζι στη Γερμανία έγιναν Καθολικοί κι έτσι η Μπράουν ήταν εξαιρετικά απίθανο να γνώριζε την καταγωγή της». Παράγοντες του ντοκιμαντέρ επιχείρησαν να πάρουν δείγμα DNA από τις δύο εναπομείναντες απογόνους της Μπράουν για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους, αλλά και οι δύο αρνήθηκαν.

http://www.independent.co.uk/

http://www.antinews.gr/ANTIMAGAZINE/itan-ebraia-i-gunaika-tou-xitler-/

Η γνώση του DNA, και το γενετικό πείραμα της Ντόλυ… στην αρχαιότητα!

-(Υπάρχουν  στην μυθολογία,κωδικοποιημένες, κρυμμένες γνώσεις μιας μακρινής “Xρυσής Εποχής” ή πρόκειται απλά για..όμορφους “μύθους”;-Μια διαφορετική προσέγγιση των “Μύθων”,τροφή για σκέψη-visaltis.blogspot.)

Το DNA στην Ελληνική Μυθολογία

To «κηρύκειο» ήταν το κύριο έμβλημα του Ερμή, το οποίο σχηματιζόταν από λεπτή ράβδο δάφνης ή ελιάς. Γύρω-γύρω περιτυλλίσσονταν δύο φίδια, που τα κεφάλια τους συναντιώνταν αντικρυστά. Λίγο πιό πάνω, στην κορυφή της ράβδου, υπήρχαν δυό φτερούγες.

Η ομοιότητά του με το έμβλημα του Ασκληπιού είχε ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση του κηρύκειου ως συμβόλου των γιατρών και της Ιατρικής Επιστήμης γενικότερα. Κι ο Ερμής, δίχως να είναι καθ’ αυτό θεός της Ιατρικής, επιστατούσε στην υγεία των ανθρώπων και στην ανάγκη τούς πρόσφερνε αποτελεσματική συνδρομή κατά των ασθενειών. Διηγούνταν, πως κάποτε είχε σώσει την Τανάγρα από μιά θανατηφόρα επιδημία.

Για το τί συμβολίζουν τα δύο φίδια έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες, οι οποίες δεν θα αναλυθούν εδώ, διότι πεποίθησή μου είναι, ότι το κηρύκειο είναι κάτι πολύ σημαντικότερο, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια.
Αριστερά: Έμβλημα Iατρικής Ένωσης. Μέση: Ο Ερμής με το Κηρύκειο. Δεξιά: το DNA.

To DNA είναι ο κώδικας της ζωής, αποτελεί το συστατικό των χρωμοσωμάτων και των γονιδίων και βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου. Περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες για τη μεταβίβαση των γενετικών χαρακτηριστικών από τη μία γενιά στην επόμενη, καθώς επίσης για το σχηματισμό μορίων, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του οργανισμού. Μοιάζει με διπλή έλικα, που σχηματίζεται από δύο μακρά σπειροειδή νήματα (κλώνους), πλεγμένα το ένα γύρω από το άλλο κι αποτελείται από τέσσερις αζωτούχες βάσεις. Στον πυρήνα των σωματικών κυττάρων του ανθρώπου υπάρχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων.

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο το Κηρύκειο του Ερμή είχε επινοηθεί από το μάντη Τειρεσία, όταν
βρήκε στην Κυλλήνη δύο φίδια ζευγαρωμένα και, επειδή τα πλήγωσε, έγινε γυναίκα. Ύστερα από λίγο καιρό ξαναβρήκε τα ίδια φίδια ζευγαρωμένα και ξανάγινε άνδρας.

Το αντίδοτο του Ερμή

Σύμφωνα με τη Μυθολογία ο Ασκληπιός διδάχθηκε την επιστήμη της Ιατρικής από το Χείρωνα, έγινε δε τόσο διάσημος γιατρός, που όχι μόνο βοηθούσε τους ανθρώπους ν’ αποφύγουν το θάνατο, αλλά τόλμησε ν’ αναστήσει με την επιστήμη του και νεκρούς (Απολλόδωρος, «Βιβλιοθήκη», Γ΄118-120). Κατόπιν αυτού ο θεός του Άδη, Πλούτων, θύμωσε και ειδοποίησε τον αδελφό του Δία, ότι υπάρχει κίνδυνος να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τον φυσικό νόμο του θανάτου. Έπειτα απ’ αυτό ο Ζευς κατακεραύνωσε τον Ασκληπιό και τον θανάτωσε.
Στη ραψωδία κ της «Οδύσσειας», όπου περιγράφεται η περιπέτεια του Οδυσσέα και η μεταμόρφωση των συντρόφων του σε χοίρους στο νησί της Κίρκης, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι ο Όμηρος μεταφέρει πληροφορίες, από τις οποίες προκύπτει, ότι υπήρχε γνώση της γενετικής από πανάρχαιες ακόμα εποχές. Συγκεκριμένα:
• Το όνομα Κίρκη δεν είναι κάποιο τυχαίο, αλλά τα γράμματα που το αποτελούν συναντώνται και στη λέξη Κηρύκειο.

• Το όνομα του γιού της Κίρκης και του Οδυσσέα είναι Τηλέγονος [τήλε (= από μακρυά) και γόνος].

• Όταν ο Όμηρος περιγράφει κάποιο πρόσωπο, συνήθως εκτός από το όνομα χρησιμοποιεί κι ένα η περισσότερα επίθετα, που το προσδιορίζουν καλύτερα. Τα επίθετα που χρησιμοποιεί για την Κίρκη είναι: πολυφάρμακος (κ 276), πότνια (σεβαστή: κ 549), καλλιπλοκάμοιος (κ 220) και εϋπλόκαμος (κ 136 και λ 8). Το πολυφάρμακος και το πότνια μπορούν εύκολα να εξηγηθούν, γιατί, όπως αναφέρει ο ποιητής, ήταν θεά (αδελφή του Αιήτη, κόρη του Ήλιου και της κόρης του Ωκεανού Περσηίδας ή κατ’ άλλους της Εκάτης). Για να επιμένει όμως ο Όμηρος, που πάντα ακριβολογεί, σε τρία σημεία μάλιστα στην περιγραφή, ότι η Κίρκη είχε καλούς πλοκάμους, πρέπει να είναι πολύ σημαντικό, κι ασφαλώς δεν πρέπει να αναφέρεται στην κόμμωσή της.

Καλλιπλόκαμοι και εϋπλόκαμοι γυναίκες –όπως και η Κίρκη, από τοιχογραφία της Μινωικής εποχής. Πρόκειται για άριστη περιγραφή του Ομήρου, που ίσως έγινε, προκειμένου να παρομοιασθεί με απλά λόγια το DNA.
• Το αντίδοτο στον Οδυσσέα δεν το έδωσε η θεά Αθηνά, που πάντα τον προστάτευε, αλλά ο -κάτοχος του κηρυκείου- Ερμής.

• Η Κίρκη είχε τέσσερις θεραπαινίδες («αμφιπόλους»: κ 348-349), όσες και οι βάσεις του DNA. (*)• Ο αριθμός των τεσσάρων θεραπαινίδων θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίος, αλλά ο Όμηρος μας δίνει έντεχνα κι άλλον έναν εκπληκτικό αριθμό, ο οποίος δεν φαίνεται να είναι τυχαίος. Όταν οι σύντροφοι του Οδυσσέα πήγαν στο ανάκτορο της Κίρκης, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην μία αρχηγός ήταν ο Ευρύλοχος και στην άλλη ο Οδυσσέας. Μαζί του ο κάθε αρχηγός πήρε 22 άνδρες (κ 203-209). Ο Όμηρος μας περιγράφει λοιπόν δύο ομάδες των 22, κι αν προσθέσουμε και τους αρχηγούς, προκύπτουν δύο ομάδες των 23. Σας θυμίζει τίποτε αυτός ο αριθμός; Είναι ο αριθμός των χρωμοσωμάτων στον πυρήνα των ανθρωπίνων κυττάρων!

Αυτός είναι ο τρόπος, με τον οποίο έχουν διασωθεί πληροφορίες πανάρχαιας επιστημονικής γνώσης δια μέσου των χιλιετιών με την βοήθεια της Μυθολογίας. Ασφαλώς δεν ήταν δυνατόν σε κανέναν άνθρωπο τόσα χρόνια να σκεφθεί, γιατί επισημαίνει ο Όμηρος τον αριθμό των 2 × 23. Μόνο τώρα μετά την αποκωδικοποίηση του DNA, και με σοβαρή κι επισταμένη μελέτη των κειμένων μπορούν να εξαχθούν τέτοια συμπεράσματα.

Αυτός είναι επίσης κι ο ορθός τρόπος, με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται η Μυθολογία. Ποτέ δεν έχει ζήσει γυναίκα Κίρκη, ούτε έχουν ποτέ εκτυλιχθεί οι ιστορίες, που περιγράφει ο Όμηρος στο ανάκτορό της. Με το όνομα Κίρκη και με τις περιπέτειες, που περιγράφονται στην ραψωδία κ διασώθηκαν πληροφορίες για τα επιτεύγματα της γενετικής επιστήμης της «Χρυσής Εποχής» (όπως ονομάζεται από αρχαίους συγγραφείς μιά πανάρχαια -μή προσδιορίσιμη επ’ ακριβώς χρονικά- εποχή υψηλού πολιτισμού).

Επάνω αριστερά: Αρχαίο νόμισμα από τη Ρόδο με τον Ηρακλή, που σκοτώνει τα δύο φίδια, τα οποία του έστειλε στην κούνια του η Ήρα. Κάτω αριστερά: η θεά Αθηνά, ο Εριχθόνιος και τα δύο φίδια σε ερυθρόμορφη πελίκη του ε΄ αι. π.Χ. (Βρεταννικό Μουσείο.) Δεξιά: Η ιέρεια, που διαχωρίζει τα φίδια από το ανάκτορο της Κνωσού του ιζ΄ αι. π.Χ. (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.) Αν όλοι αυτοί οι μύθοι εξετασθούν σοβαρά από ειδικούς επιστήμονες, δεν θα προκύψουν μόνον χρήσιμες πληροφορίες για την «Χρυσή Εποχή», αλλά ίσως τους βοηθήσουν να προβούν σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις.

Η αλληγορία του μύθου της Μήδειας

Η Μήδεια έχει συγγένεια με την Κίρκη. Είναι κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη· κατά συνέπεια είναι εγγονή του Ήλιου κι ανηψιά της Κίρκης. Μητέρα της είναι η Ωκεανίδα Ιδυία (ή κατά τον Διόδωρο η Εκάτη, οπότε η Μήδεια κι η Κίρκη είναι αδελφές). Χωρίς τη βοήθεια της Μήδειας ο Ιάσων δεν θα μπορούσε να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας, το οποίο βρισκόταν σε δένδρο, που το φύλαγε ένα τυλιγμένο γύρω του φίδι.

Η συγγένεια της Μήδειας με την Κίρκη, το όνομα Ιάσων (αυτός που ιατρεύει) και το ξύλο, που περιελίσσεται το φίδι, μας παραπέμπουν στο DNA. Δεδομένου, ότι οι μύθοι είναι πολυεπίπεδοι, κι απαιτείται διεπιστημονική προσέγγιση για την ερμηνεία τους, εξετάζοντας την Αργοναυτική Εκστρατεία με το παραπάνω σκεπτικό υποθέτουμε, ότι περιγράφεται αλληγορικά η πορεία της Ιατρικής Επιστήμης προς την ανακάλυψη του DNA. Δεν είναι όμως μόνον αυτό.

Η Μήδεια στην Ιωλκό έπεισε τις κόρες του Πελία, πως ήταν ικανή να ξανακάνει νέο τον πατέρα τους, ο οποίος άρχιζε να γερνάει. Τους το απέδειξε υποβάλλοντας σε πειραματικές συνθήκες ένα γέρικο κριάρι (το έβαλε σε λέβητα με φάρμακα). Η επίδειξη πέτυχε κι έτσι εφαρμόστηκε και στον Πελία, χωρίς όμως επιτυχία.
Στην αγγειογραφία εικονίζεται αριστερά η Μήδεια να ρίχνει τα φάρμακα στο λέβητα, από τον οποίο ξεπηδάει το ανανεωμένο αρνί. Τη σκηνή παρακολουθεί δεξιά ο Πελίας –γέρος με βακτηρία και άσπρα μαλλιά- ο οποίος μάλιστα φαίνεται να επικροτεί τα διαδραματιζόμενα δείχνοντας με το δεξί του χέρι.

Η καταλυτική λεπτομέρεια, ότι τα παιδιά της παρουσιάζεται, ότι τα σκότωσε η ίδια η Μήδεια από εκδικητική ζηλοτυπία, είναι εύρημα του Ευριπίδη. Το μύθο της «Μήδειας» πραγματεύτηκε κι ο Αισχύλος στο έργο του «Διονύσου τροφοί», καθώς κι ο Σοφοκλής στον «Αιγέα» και στις «Πελιάδες». Τα έργα αυτά δυστυχώς δεν διασώθηκαν. Σώθηκε μόνο η «Μήδεια» του Ευριπίδη· εξαφανίστηκαν επίσης τα άλλα δύο δράματα της τριλογίας, καθώς και το σατυρικό δράμα που τη συνόδευε.

Η «Μήδεια» του Ευριπίδη (431 π.Χ.) είναι το μόνο ίσως κείμενο, όπου υπονοείται ο φόνος των παιδιών. Μετά από προσεκτική μελέτη του όμως, προκύπτει κάτι καταπληκτικό, που ανατρέπει όλα όσα νομίζαμε, ότι γνωρίζαμε για τη «Μήδεια», καθ’ ότι ούτε στη «Μήδεια» του Ευριπίδη αποδεικνύεται, ότι η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της!Η επίμαχη σκηνή περιγράφεται στο τέλος του έργου. Στο Αρχαίο Ελληνικό Δράμα καμμία σκηνή φόνου δεν λαμβάνει χώρα ενώπιον των θεατών. Στην «ορχήστρα» είναι ο Χορός, ενώ ακούγονται οι φωνές των παιδιών –που λένε ότι η μητέρα τους πλησιάζει με ξίφος– από το παρασκήνιο, το οποίο είναι ο ναός της Ακραίας Ήρας. (Διαβάστε προσεκτικά τους στίχους από 1.277 έως το τέλος).

Εμφανίζεται κατόπιν ο Ιάσων και ακούει από τον Χορό, ότι η Μήδεια σκότωσε εξ αιτίας του τα παιδιά τους. –Που είναι σκοτωμένα (ρωτάει), μέσα η έξω; -Αν ανοίξεις την πόρτα, θα δεις τον φόνο των δικών σου παιδιών (απαντάει ο Χορός). Παρουσιάζεται τότε η Μήδεια έτοιμη να φύγει. Λογομαχεί με τον Ιάσονα, ο οποίος της ζητάει να θάψει και να κλάψει τα παιδιά του.

Η Μήδεια όμως αρνείται και προφασίζεται, ότι θέλει να τα θάψει η ίδια στο τέμενος του ναού της Ήρας, για να μην τα καθυβρίσουν οι πολέμιοι. Η λογομαχία συνεχίζεται κι η Μήδεια του αρνείται ακόμα και να τα χαϊδέψει, να τα φιλήσει ή να τα αγκαλιάσει και, χωρίς κανένας να διαβεβαιώσει, ότι τα παιδιά είναι πράγματι σκοτωμένα, τελειώνει η τραγωδία.

Γιάννης Λάζαρης-Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Ε.Μ.Π

Αποσμάσματα από θέμα της“Ελεύθερης έρευνας”
.visaltis.blogspot.com//

Ολλανδός Αστυνομικός Διευθυντής: "Πρέπει να φτιαχθεί βάση DNA για 16,6 εκ. Ολλανδούς."

Από ID-ont:

σχόλιο ID-ont: Προστασία της ιδιωτικότητας ή ασφάλεια; Ένα τεχνητό δίλημμα σύμφωνα και με τον κο Μαντζούφα καθηγητή στο τμήμα Νομικής του ΑΠΘ. Όμως έρχεται καιξαναέρχεται από τα πιο επίσημα χείλη όπως έγινε πριν λίγο καιρό στην Ολλανδία.

Αστυνομικός Διευθυντής προτείνει να δημιουργηθεί Εθνική Βάση Δεδομένων με το DNA όλων των Ολλανδών πολιτών!

Ο Αστυνομικός Διευθυντής της ευρύτερης περιοχής του Ρότερνταμ ζήτησε την δημιουργία μιας βάσης δεδομένων με το DNA 16,6 εκ. Ολλανδών. Υπάρχει μια βάση δεδομένων με αυτές τις πληροφορίες, αλλά περιέχει τα στοιχεία μόνο 11.000 πολιτών, αυτών οι οποίοι έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση άνω των 4 χρόνων.

Σύμφωνα με τον αστυνομικό διευθυντή η ιδιωτικότητα των πολιτών δεν είναι τόσο σημαντική, όσο σημαντικός είναι ο εντοπισμός των εγκληματιών, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι η κοινωνία είναι "υπερβολικά προσεκτική" και "εάν είναι να κάνουμε τον κόσμο μας πιο ασφαλή, πρέπει να πληρώσουμε κάποιο τίμημα για αυτό". Σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε αργότερα δήλωσε πως η ασφάλεια πληρώνεται με την μείωση της ιδιωτικότητας.

Φυσικά, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι δεν είναι η ανησυχία για την ιδιωτικότητα που κάνει τους πολίτες να είναι «πολύ προσεκτικοί», αλλά το γεγονός ότι ορισμένοι είναι τόσο παθιασμένοι με την ασφάλεια, που είναι πρόθυμοι να εξαναγκάσουν τους άλλους να πληρώσουν το τίμημα, θυσιάζοντας την ιδιωτικότητά τους.

Αυτή η βάση δεδομένων δεν θα αποτρέψει το έγκλημα, μιας και τα περισσότερα εγκλήματα δεν προέρχονται από λογικούς υπολογισμούς του κινδύνου εκ μέρους των εγκληματιών. Επίσης το οποιοδήποτε λάθος στη βάση δεδομένων θα μπορούσε να είναι καταστροφικό για την ζωή των πολιτών, για παράδειγμα στην περίπτωση λάθους ταυτοποίησης, για να μην αναφέρουμε και τα λάθη σκοπιμότητας! Είναι πραγματικά πολύ μεγάλο το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσουμε για ένα μικρό κομμάτι ασφάλειας. Σε ένα από τα πιο ασφαλή μέρη του κόσμου.

Μετά από μερικές ώρες καταδικαστικών δηλώσεων από πολίτες και πολιτικούς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Ασφάλειας εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία υπογράμμισε ότι δεν υποστηρίζει αυτά τα σχέδια τονίζοντας ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται τέτοιες προτάσεις. Προφανώςόμως δεν θα είναι και η τελευταία…

ID-ont

Πηγή:

Dutch Chief Of Police Suggests National DNA-Database For All Citizens

from the bad-idea-of-the-day dept

http://redskywarning.blogspot.com/2011/04/dna-166.html

Η γνώση του DNA, και το γενετικό πείραμα της Ντόλυ...στην αρχαιότητα!!

(σ.Β:Ένα ανατρεπτικό άρθρο που συναρπάσει όσους έχουν πετάξει παρωπίδες και ελέυθερα συλλογούνται.Άλλοι πάλι απλώς θα διαβάσουν μερικούς ακόμα όμορφους ελληνικούς "μύθους")

Το DNA στην Ελληνική Μυθολογία

To «κηρύκειο» ήταν το κύριο έμβλημα του Ερμή, το οποίο σχηματιζόταν από λεπτή ράβδο δάφνης ή ελιάς. Γύρω-γύρω περιτυλλίσσονταν δύο φίδια, που τα κεφάλια τους συναντιώνταν αντικρυστά. Λίγο πιό πάνω, στην κορυφή της ράβδου, υπήρχαν δυό φτερούγες.
Η ομοιότητά του με το έμβλημα του Ασκληπιού είχε ως αποτέλεσμα την υιοθέτηση του κηρύκειου ως συμβόλου των γιατρών και της Ιατρικής Επιστήμης γενικότερα. Κι ο Ερμής, δίχως να είναι καθ’ αυτό θεός της Ιατρικής, επιστατούσε στην υγεία των ανθρώπων και στην ανάγκη τούς πρόσφερνε αποτελεσματική συνδρομή κατά των ασθενειών. Διηγούνταν, πως κάποτε είχε σώσει την Τανάγρα από μιά θανατηφόρα επιδημία.
Για το τί συμβολίζουν τα δύο φίδια έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες, οι οποίες δεν θα αναλυθούν εδώ, διότι πεποίθησή μου είναι, ότι το κηρύκειο είναι κάτι πολύ σημαντικότερο, όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια.
Αριστερά: Έμβλημα Iατρικής Ένωσης. Μέση: Ο Ερμής με το Κηρύκειο. Δεξιά: το DNA.

To DNA είναι ο κώδικας της ζωής, αποτελεί το συστατικό των χρωμοσωμάτων και των γονιδίων και βρίσκεται στον πυρήνα του κυττάρου. Περιέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες για τη μεταβίβαση των γενετικών χαρακτηριστικών από τη μία γενιά στην επόμενη, καθώς επίσης για το σχηματισμό μορίων, που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του οργανισμού. Μοιάζει με διπλή έλικα, που σχηματίζεται από δύο μακρά σπειροειδή νήματα (κλώνους), πλεγμένα το ένα γύρω από το άλλο κι αποτελείται από τέσσερις αζωτούχες βάσεις. Στον πυρήνα των σωματικών κυττάρων του ανθρώπου υπάρχουν 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων.
Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο το Κηρύκειο του Ερμή είχε επινοηθεί από το μάντη Τειρεσία, όταν βρήκε στην Κυλλήνη δύο φίδια ζευγαρωμένα και, επειδή τα πλήγωσε, έγινε γυναίκα. Ύστερα από λίγο καιρό ξαναβρήκε τα ίδια φίδια ζευγαρωμένα και ξανάγινε άνδρας.

Το αντίδοτο του Ερμή

Σύμφωνα με τη Μυθολογία ο Ασκληπιός διδάχθηκε την επιστήμη της Ιατρικής από το Χείρωνα, έγινε δε τόσο διάσημος γιατρός, που όχι μόνο βοηθούσε τους ανθρώπους ν’ αποφύγουν το θάνατο, αλλά τόλμησε ν’ αναστήσει με την επιστήμη του και νεκρούς (Απολλόδωρος, «Βιβλιοθήκη», Γ΄118-120). Κατόπιν αυτού ο θεός του Άδη, Πλούτων, θύμωσε και ειδοποίησε τον αδελφό του Δία, ότι υπάρχει κίνδυνος να ξεφύγουν οι άνθρωποι από τον φυσικό νόμο του θανάτου. Έπειτα απ’ αυτό ο Ζευς κατακεραύνωσε τον Ασκληπιό και τον θανάτωσε.
Στη ραψωδία κ της «Οδύσσειας», όπου περιγράφεται η περιπέτεια του Οδυσσέα και η μεταμόρφωση των συντρόφων του σε χοίρους στο νησί της Κίρκης, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, ότι ο Όμηρος μεταφέρει πληροφορίες, από τις οποίες προκύπτει, ότι υπήρχε γνώση της γενετικής από πανάρχαιες ακόμα εποχές. Συγκεκριμένα:

• Το όνομα Κίρκη δεν είναι κάποιο τυχαίο, αλλά τα γράμματα που το αποτελούν συναντώνται και στη λέξη Κηρύκειο.

• Το όνομα του γιού της Κίρκης και του Οδυσσέα είναι Τηλέγονος [τήλε (= από μακρυά) και γόνος].

• Όταν ο Όμηρος περιγράφει κάποιο πρόσωπο, συνήθως εκτός από το όνομα χρησιμοποιεί κι ένα η περισσότερα επίθετα, που το προσδιορίζουν καλύτερα. Τα επίθετα που χρησιμοποιεί για την Κίρκη είναι: πολυφάρμακος (κ 276), πότνια (σεβαστή: κ 549), καλλιπλοκάμοιος (κ 220) και εϋπλόκαμος (κ 136 και λ 8). Το πολυφάρμακος και το πότνια μπορούν εύκολα να εξηγηθούν, γιατί, όπως αναφέρει ο ποιητής, ήταν θεά (αδελφή του Αιήτη, κόρη του Ήλιου και της κόρης του Ωκεανού Περσηίδας ή κατ’ άλλους της Εκάτης). Για να επιμένει όμως ο Όμηρος, που πάντα ακριβολογεί, σε τρία σημεία μάλιστα στην περιγραφή, ότι η Κίρκη είχε καλούς πλοκάμους, πρέπει να είναι πολύ σημαντικό, κι ασφαλώς δεν πρέπει να αναφέρεται στην κόμμωσή της.
Καλλιπλόκαμοι και εϋπλόκαμοι γυναίκες –όπως και η Κίρκη, από τοιχογραφία της Μινωικής εποχής. Πρόκειται για άριστη περιγραφή του Ομήρου, που ίσως έγινε, προκειμένου να παρομοιασθεί με απλά λόγια το DNA.
• Το αντίδοτο στον Οδυσσέα δεν το έδωσε η θεά Αθηνά, που πάντα τον προστάτευε, αλλά ο -κάτοχος του κηρυκείου- Ερμής.

• Η Κίρκη είχε τέσσερις θεραπαινίδες («αμφιπόλους»: κ 348-349), όσες και οι βάσεις του DNA. (*)
• Ο αριθμός των τεσσάρων θεραπαινίδων θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαίος, αλλά ο Όμηρος μας δίνει έντεχνα κι άλλον έναν εκπληκτικό αριθμό, ο οποίος δεν φαίνεται να είναι τυχαίος. Όταν οι σύντροφοι του Οδυσσέα πήγαν στο ανάκτορο της Κίρκης, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Στην μία αρχηγός ήταν ο Ευρύλοχος και στην άλλη ο Οδυσσέας. Μαζί του ο κάθε αρχηγός πήρε 22 άνδρες (κ 203-209). Ο Όμηρος μας περιγράφει λοιπόν δύο ομάδες των 22, κι αν προσθέσουμε και τους αρχηγούς, προκύπτουν δύο ομάδες των 23. Σας θυμίζει τίποτε αυτός ο αριθμός; Είναι ο αριθμός των χρωμοσωμάτων στον πυρήνα των ανθρωπίνων κυττάρων!

Αυτός είναι ο τρόπος, με τον οποίο έχουν διασωθεί πληροφορίες πανάρχαιας επιστημονικής γνώσης δια μέσου των χιλιετιών με την βοήθεια της Μυθολογίας. Ασφαλώς δεν ήταν δυνατόν σε κανέναν άνθρωπο τόσα χρόνια να σκεφθεί, γιατί επισημαίνει ο Όμηρος τον αριθμό των 2 × 23. Μόνο τώρα μετά την αποκωδικοποίηση του DNA, και με σοβαρή κι επισταμένη μελέτη των κειμένων μπορούν να εξαχθούν τέτοια συμπεράσματα.
Αυτός είναι επίσης κι ο ορθός τρόπος, με τον οποίο πρέπει να προσεγγίζεται η Μυθολογία. Ποτέ δεν έχει ζήσει γυναίκα Κίρκη, ούτε έχουν ποτέ εκτυλιχθεί οι ιστορίες, που περιγράφει ο Όμηρος στο ανάκτορό της. Με το όνομα Κίρκη και με τις περιπέτειες, που περιγράφονται στην ραψωδία κ διασώθηκαν πληροφορίες για τα επιτεύγματα της γενετικής επιστήμης της «Χρυσής Εποχής» (όπως ονομάζεται από αρχαίους συγγραφείς μιά πανάρχαια -μή προσδιορίσιμη επ’ ακριβώς χρονικά- εποχή υψηλού πολιτισμού).
Επάνω αριστερά: Αρχαίο νόμισμα από τη Ρόδο με τον Ηρακλή, που σκοτώνει τα δύο φίδια, τα οποία του έστειλε στην κούνια του η Ήρα. Κάτω αριστερά: η θεά Αθηνά, ο Εριχθόνιος και τα δύο φίδια σε ερυθρόμορφη πελίκη του ε΄ αι. π.Χ. (Βρεταννικό Μουσείο.) Δεξιά: Η ιέρεια, που διαχωρίζει τα φίδια από το ανάκτορο της Κνωσού του ιζ΄ αι. π.Χ. (Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.) Αν όλοι αυτοί οι μύθοι εξετασθούν σοβαρά από ειδικούς επιστήμονες, δεν θα προκύψουν μόνον χρήσιμες πληροφορίες για την «Χρυσή Εποχή», αλλά ίσως τους βοηθήσουν να προβούν σε νέες επιστημονικές ανακαλύψεις.


Η αλληγορία του μύθου της Μήδειας

Η Μήδεια έχει συγγένεια με την Κίρκη. Είναι κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη· κατά συνέπεια είναι εγγονή του Ήλιου κι ανηψιά της Κίρκης. Μητέρα της είναι η Ωκεανίδα Ιδυία (ή κατά τον Διόδωρο η Εκάτη, οπότε η Μήδεια κι η Κίρκη είναι αδελφές). Χωρίς τη βοήθεια της Μήδειας ο Ιάσων δεν θα μπορούσε να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας, το οποίο βρισκόταν σε δένδρο, που το φύλαγε ένα τυλιγμένο γύρω του φίδι.
Η συγγένεια της Μήδειας με την Κίρκη, το όνομα Ιάσων (αυτός που ιατρεύει) και το ξύλο, που περιελίσσεται το φίδι, μας παραπέμπουν στο DNA. Δεδομένου, ότι οι μύθοι είναι πολυεπίπεδοι, κι απαιτείται διεπιστημονική προσέγγιση για την ερμηνεία τους, εξετάζοντας την Αργοναυτική Εκστρατεία με το παραπάνω σκεπτικό υποθέτουμε, ότι περιγράφεται αλληγορικά η πορεία της Ιατρικής Επιστήμης προς την ανακάλυψη του DNA. Δεν είναι όμως μόνον αυτό.
Η Μήδεια στην Ιωλκό έπεισε τις κόρες του Πελία, πως ήταν ικανή να ξανακάνει νέο τον πατέρα τους, ο οποίος άρχιζε να γερνάει. Τους το απέδειξε υποβάλλοντας σε πειραματικές συνθήκες ένα γέρικο κριάρι (το έβαλε σε λέβητα με φάρμακα). Η επίδειξη πέτυχε κι έτσι εφαρμόστηκε και στον Πελία, χωρίς όμως επιτυχία.
Στην αγγειογραφία εικονίζεται αριστερά η Μήδεια να ρίχνει τα φάρμακα στο λέβητα, από τον οποίο ξεπηδάει το ανανεωμένο αρνί. Τη σκηνή παρακολουθεί δεξιά ο Πελίας –γέρος με βακτηρία και άσπρα μαλλιά- ο οποίος μάλιστα φαίνεται να επικροτεί τα διαδραματιζόμενα δείχνοντας με το δεξί του χέρι.
Η καταλυτική λεπτομέρεια, ότι τα παιδιά της παρουσιάζεται, ότι τα σκότωσε η ίδια η Μήδεια από εκδικητική ζηλοτυπία, είναι εύρημα του Ευριπίδη. Το μύθο της «Μήδειας» πραγματεύτηκε κι ο Αισχύλος στο έργο του «Διονύσου τροφοί», καθώς κι ο Σοφοκλής στον «Αιγέα» και στις «Πελιάδες». Τα έργα αυτά δυστυχώς δεν διασώθηκαν. Σώθηκε μόνο η «Μήδεια» του Ευριπίδη· εξαφανίστηκαν επίσης τα άλλα δύο δράματα της τριλογίας, καθώς και το σατυρικό δράμα που τη συνόδευε. Η «Μήδεια» του Ευριπίδη (431 π.Χ.) είναι το μόνο ίσως κείμενο, όπου υπονοείται ο φόνος των παιδιών. Μετά από προσεκτική μελέτη του όμως, προκύπτει κάτι καταπληκτικό, που ανατρέπει όλα όσα νομίζαμε, ότι γνωρίζαμε για τη «Μήδεια», καθ’ ότι ούτε στη «Μήδεια» του Ευριπίδη αποδεικνύεται, ότι η Μήδεια σκότωσε τα παιδιά της!Η επίμαχη σκηνή περιγράφεται στο τέλος του έργου. Στο Αρχαίο Ελληνικό Δράμα καμμία σκηνή φόνου δεν λαμβάνει χώρα ενώπιον των θεατών. Στην «ορχήστρα» είναι ο Χορός, ενώ ακούγονται οι φωνές των παιδιών –που λένε ότι η μητέρα τους πλησιάζει με ξίφος– από το παρασκήνιο, το οποίο είναι ο ναός της Ακραίας Ήρας. (Διαβάστε προσεκτικά τους στίχους από 1.277 έως το τέλος). Εμφανίζεται κατόπιν ο Ιάσων και ακούει από τον Χορό, ότι η Μήδεια σκότωσε εξ αιτίας του τα παιδιά τους. –Που είναι σκοτωμένα (ρωτάει), μέσα η έξω; -Αν ανοίξεις την πόρτα, θα δεις τον φόνο των δικών σου παιδιών (απαντάει ο Χορός). Παρουσιάζεται τότε η Μήδεια έτοιμη να φύγει. Λογομαχεί με τον Ιάσονα, ο οποίος της ζητάει να θάψει και να κλάψει τα παιδιά του. Η Μήδεια όμως αρνείται και προφασίζεται, ότι θέλει να τα θάψει η ίδια στο τέμενος του ναού της Ήρας, για να μην τα καθυβρίσουν οι πολέμιοι. Η λογομαχία συνεχίζεται κι η Μήδεια του αρνείται ακόμα και να τα χαϊδέψει, να τα φιλήσει ή να τα αγκαλιάσει και, χωρίς κανένας να διαβεβαιώσει, ότι τα παιδιά είναι πράγματι σκοτωμένα, τελειώνει η τραγωδία.

Γιάννης Λάζαρης-Ηλεκτρολόγος-Μηχανολόγος Ε.Μ.Π

Αποσμάσματα από θέμα της "Ελεύθερης έρευνας"

http://visaltis.blogspot.com/2009/11/dna.html

Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία, Συνειδητότητα και DNA

H απειλή του HAARP για τη «Φωνή του Πλανήτη» -Joint Vision 2020

μέρος 5ο

Ηλεκτρομαγνητικά Πεδία, Συνειδητότητα και DNA

Περαιτέρω έρευνα στις ηλεκτρομαγνητικές αυτές σχέσεις είναι απαραίτητη, ίσως ακόμη και για την ψυχοσωματική μας επιβίωση ως είδος. Επηρεάζουν το νου μας, την κυτταρική και γενετική δομή του σώματός μας, ίσως ακόμη και το πνεύμα μας. Η καταγραφή και συσχέτιση αυτών των φαινομένων ατμοσφαιρικών παρεμβάσεων και η εν δυνάμει επιρροή τους στην ιονόσφαιρα και τον SR - και συνεπώς στα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύματα και την υγεία μας - οφείλει να συνεχιστεί. Πλησιάζουμε το τέλος του τρέχοντος κύκλου των ηλιακών κηλίδων, και θα πρέπει να αξιοποιήσουμε έναν ολόκληρο ενδεκαετή κύκλο για να πάρουμε ακριβή δεδομένα, όπως προτείνει ο Hainsworth (Miller and Miller, 2002-2003).

Διάφοροι ερευνητές και φυσικοί συγκεντρώνουν σχετικά στοιχεία υπό την αιγίδα του περιοδικού Journal of Non-Local and Remote Mental Interactions (JNLRMI) (βλέπε http://www.emergentmind.org), που εκδίδει ο φυσικός Lian Sidorov. Μια βασική υπόθεση της ομάδας αυτής είναι ότι τα ΗΜ πεδία έξω από το σώμα είναι κρίσιμα για τη συνειδητότητά μας.

Ο Matti Pitkanen κατασκεύασε ένα μοντέλο φυσικής που λέγεται Τοπολογική Γεωμετροδυναμική (TGD), και παρουσιάζει τη στενή σχέση της ανθρώπινης φυσιολογίας με τον SR και άλλα πρότυπα ELF και ηλεκτρομαγνητικά.

Ο Pitkanen πιστεύει πως όχι μόνο τα γήινα, αλλά και τα διαπλανητικά και τα διαστρικά μαγνητικά πεδία έχουν μεγάλη σημασία για τη συνειδητή ζωή. Οι ερμηνείες του εμπλέκουν αγωγούς μαγνητικής ροής, μέρη ενός πεδίου που μοιάζουν με δίπολα. Ένα ευρύ φάσμα ΗΜ κυμάτων, ιδιαίτερα μικροκύματα και ραδιοκύματα, ενδέχεται να είναι στοιχεία-κλειδιά για την ομοιόσταση, τις διανοητικές αλληλεπιδράσεις εξ αποστάσεως μεταξύ κυττάρων και άλλων δομών, και της αισθητηριακή αναπαράστασης, καθώς και για τις διανοητικές αλληλεπιδράσεις εξ αποστάσεως τόσο εντός όσο κι εκτός του σώματος. Εξηγεί ότι το επίπεδο θορύβου του μαγνητικού πεδίου της Γης πρέπει να είναι χαμηλό ώστε να συμβεί η ανώμαλη αντίληψη (ψι ή ESP). Ο Alan Frey πρότεινε την ύπαρξη παρόμοιων πεδίων πριν από δεκαετίες, και μίλησε συγκεκριμένα για εισαγωγή μικροκυμάτων.

Αυτά τα ΗΜ πεδία συσχετίζονται με τη συνειδητότητα. Ωστόσο, η TGD δίνει τη δυνατότητα να αποδοθεί στο σωματικό πεδίο ενός ανθρώπου μια κβαντική ταυτότητα τοπολογικού πεδίου. Ο Pitkanen προτείνει επίσης ότι αυτά τα πεδία και κύματα επιδρούν όταν τα βιολογικά συστήματα εκτελούν κβαντικές υπολογιστικές διαδικασίες. Η βιοφυσική του λέει ότι τα νευρικά κυκλώματα και μόρια συνδέονται με μηχανισμούς τύπου κλειδιού-κλειδαριάς μέσω αυτής της διαδικασίας μαγνητικής κυκλοφορίας (τοπολογικά κβαντισμένα διπολικά μαγνητικά πεδία).

Ο Pitkanen βλέπει το μαγνητικό πεδίο της Γης ως μια αλληλεπίδραση κβαντισμένων διπολικών μαγνητικών πεδίων που συνδέονται και συστρέφονται. Η TGD βλέπει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα ως ένα αισθητήριο όργανο για τον εκτεταμένο ηλεκτρομαγνητικό εαυτό μας, με κλίμακα μήκους τουλάχιστον όσο η διάμετρος της Γης. Προτείνει ακόμη ότι τα φαινόμενα ψι και η θεραπεία εξ αποστάσεως μπορεί να εμπλέκουν τη μεταβίβαση συγκεκριμένων ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων μέσα από διόδους την ύπαρξη των οποίων εικάζει η TGD, κάτι που θα επέτρεπε σχεδόν ακαριαία μεταβίβαση πληροφορίας. (εδώ ας θυμηθούμε και το Ρεϊκι ή άλλες ενεργειακές-πνευματικές μεθόδους θεραπείας ή την προσευχή για την υγεία κάποιου, που λειτουργούν και εξ αποστάσεως...)

Η υπόθεση του μαγνητικού αισθητηρίου πλαισίου (MSC) παρέχει ένα μηχανισμό "μοιράσματος" που συνδέεται με απόμακρα σημεία της ηλεκτρομαγνητικής σφαίρας - ουσιαστικά μια μορφή γνωστικής εμπλοκής μεταξύ χειριστή και στόχου ..Ένα σαφές πλεονέκτημα της TGD έναντι των άλλων μοντέλων μεταβίβασης λεπτής ενέργειας είναι ότι τα ΗΜ πεδία δεν μεταφέρονται άμεσα από την πηγή στο στόχο, αλλά δημιουργούνται ταυτόχρονα στις δύο τοποθεσίες από ένα (γεωμετρικό) ρεύμα κενού: επομένως παραμένουν σύμφωνα, ενώ παρακάμπτουν το παράδοξο της μη-εξασθένησης με την απόσταση...

Η ψευδαίσθηση της εντοπιότητάς μας διαιωνίζεται από τα δεδομένα που μας δίνουν οι αισθήσεις μας - δηλαδή, τις αντιλήψεις που έχουμε συνηθίσει να προσέχουμε. (Sidorov, 2002).

Άλλες έρευνες δείχνουν ότι η θεμελιώδης αλληλεπίδραση εσωτερικών κι εξωτερικών πεδίων είναι η σωστή κατεύθυνση. Ο Joseph Jacobson (2002), στο ΜΙΤ, βρήκε τον τρόπο να ενεργοποιεί και να απενεργοποιεί κύτταρα με ραδιοκύματα. Η ομάδα του επίσης έκανε χειρισμούς του DNA με έναν παλμό ραδιοφωνικής συχνότητας. Η ίδια προσέγγιση λειτούργησε και στις πρωτεΐνες, οι οποίες κατευθύνουν σχεδόν όλες τις χημικές κυτταρικές διαδικασίες.

Επιπλέον, ο φυσικός Peter Gariaev πρότεινε ένα κυματικό μοντέλο του γονιδιώματος, όπου η κύρια οδός πληροφοριών είναι ίδια τόσο για βιοφωτόνια όσο και για ραδιοκύματα (http://www.emergentmind.org). (Ας έχουν κατά νου οι αναγνώστες πως και οι συχνότητες της τηλεόρασης, των ραντάρ και της κινητής τηλεφωνίας είναι μορφές ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων, που επηρεάζουν άμεσα όλα όσα εδώ αναφέρονται: δηλαδή το DNA, την υγεία και τη συνείδηση μας...)

Το 1973, οι Miller και Webb περιέγραψαν το DNA ως ολογραφικό προβολέα ("Embryonic holography", 2002). με άλλα λόγια, τα γονίδια κωδικοποιούν κει εκφράζονται μέσω φωτός και ραδιοκυμάτων, ή μέσω ακουστικής ολογραφίας (βλέπε Miller, Miller and Webb "Quantum bioholography", 2002). Πρότυπα συμβολής εκτοπισμού δημιουργούν πρότυπα πεδία για τη χωροχρονική οργάνωση του σώματός μας. Το σύστημα λειτουργεί σαν βιολογικός υπολογιστής - ένας κυματικός βιοϋπολογιστής. Το DNA μπορεί επίσης να λειτουργεί σαν υγρός κρύσταλλος, εκπέμποντας ένα ασθενές φως τύπου λέιζερ που μπορεί να μετατραπεί σε ηλεκτρο-ακουστικό σήμα. (το σώμα μας..!)

συνεχίζεται

από το περιοδικό Helenic Nexus

http://vickytoxotis.blogspot.com/2009/11/dna.html

Καθαρό το DNA των Ελλήνων!

Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγερ.
Δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς.

Evτυπωσιακό! To DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή! (λευκή φυλή). Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλή­νων, άλλων πληθυσμιακών ομά­δων, εκτός της λευκής, απο­τελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρό­τερο του 0,5%!
To DNA των Ελλήνων, όπως έδει­ξε πρόσφατη διε­θνής πανεπιστημια­κή έρευνα, δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, -όπως ισχυ­ρίζονται ορισμένοι- ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς! Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρο­νη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγερ. Καταρρίπτεται επίσης, μια άλλη θεω­ρία που ισχυριζόταν ότι οι Αρχαίοι Έλλη­νες, ήταν μαύροι... Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι! Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστη­μονική υπόσταση.
Όλες αυτές οι ...ανθελλη­νικές -θα έλεγε κανείς- θεωρίες καταρρίφθηκαν, όχι μόνον από μία έρευνα, αλλά από επτά διαφορετικές μεγάλες επι­στημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών.
Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μορια­κής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κων­σταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευ­νητικά δίκτυα, των οποίων απώ­τερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών.
Ο συντονισμός της συγκε­κριμένη έρευνας, η οποία αφο­ρά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων -και άλλων λαών- έγι­νε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευ­νητική ομάδα του κ. Τριαντα­φυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας.

Η ταυτότητα της έρευνας.

Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια δια­φόρων χωρών (από τη Βαγδά­τη μέχρι τη Μόσχα). Τα απο­τελέσματα της έρευνας δημο­σιεύθηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώ­που».
Τίτλος της έρευνας «Η προ­έλευση, διασπορά και διαφο­ροποίηση των απλοομάδων Ε και J, του χρωμοσώματος Υ: Συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκιση της Ευρώπης και μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου».
Στην εργασία, χρησιμο­ποιήθηκαν 44 δείκτες DNA του χρωμοσώματος Υ και προσδιορίστηκε η γενεοτυπική σύσταση στο χρωμόσωμα Υ σε 2.400 άνδρες από 29 δια­φορετικούς πληθυσμούς (από την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αφρική και την Κίνα).
Από την Ελλάδα αναλύθη­κε η γενετική σύσταση 143 ανδρών. Ιδιαίτερο βάρος δόθη­κε στη διερεύνηση των απλο­ομάδων Ε και J του χρωμο­σώματος Υ.
Μεταδώσαμε το γενετικό μας κώδικα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έρευνα δεν αποκαλύφθηκε μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Κι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Ελλάδα για 400 χρόνια και όλοι θα περίμεναν πως θα υπήρχε κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Κι, όμως, δεν έχει επηρεασθεί ούτε στο ελάχιστο.
«Με 400 χρόνια σκλαβιάς περιμέ­ναμε πως θα υπήρχε κάποια μογγολική υπογραφή. Δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και δεν μιλάω μόνο για μία μελέτη, μιλάω για αποτελέσμα­τα άλλων 7 μελετών, διαφόρων ερευ­νητών που βγάζουν αυτό το αποτέ­λεσμα. Συγκεκριμένα, σε 925 δείγ­ματα Ελλήνων ανδρών, δείχνουν ότι μόνον κατά 0,4% οι Έλληνες δεν είναι Καυκάσιοι. Δεν αλλάζει αυτό με τίπο­τε. Οι Έλληνες είναι καυκάσια φυλή» Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Ισπανούς. Η κατάληψη της Ισπανίας από τους Άραβες τεκμηριώνεται στην έρευνα, εφόσον οι Άραβες άφησαν την «υπογραφή» τους και το DNA τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι σημερινοί κάτοικοι της Ισπανίας έχουν αραβική προέλευση. Η μελέτη κατέρριψε επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυρίζονταν ορισμένοι, πως οι Έλληνες, την εποχή του μεγά­λου πολιτισμού, τον 4ο και 5ο π.Χ. αιώνα, ήταν μαύροι. Όλες οι μελέ­τες τεκμηριώνουν τη γενετική συνέ­χεια του ελληνικού πληθυσμού» είναι η επισήμανση του καθηγητή, ο οποί­ος αναφέρει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό:
«Σε μεγάλο ποσοστό, οι Έλληνες μετα­δώσαμε το DNA και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το DNA των Ελλήνων, "μοι­άζει" πιο πολύ με αυτό των Ιταλών πρώτα, μετά με των Γάλλων, στη συνέ­χεια με των Ισπανών και τελευταία με των Τούρκων.
Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότη­τας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρε­θεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες».

Η υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία.
Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της:
«Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακε­δονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη».
Στο σημείο αυτό, ο καθηγητής καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι έχουμε επηρεασθεί -γενε­τικά- από τους Σλάβους:
«Όπως γνωρίζουμε σε διάφορες περιόδους έχουν έρθει Σλάβοι στην Ελλάδα. To DNA των Ελλήνων δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτό των Σλάβων. Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ομάδα, που χαρακτηρίζει τους Σλάβους, έχει μία συχνότητα 50% σε αυτούς και μια συχνότητα 10% στους Έλληνες, όση είναι και στην Εγγύς Ανατολή. Γεγο­νός που σημαίνει ότι οι επιμειξίες ανάμεσα στους Σλάβους και τους Έλληνες πρέπει να έγιναν σε τόσο μικρή συχνότητα, ούτως ώστε να μη διαπι­στώνονται σήμερα με τις μεθοδολογίες DNA. Σημαντικό στοιχείο με μεγάλη σημασία είναι το εξής: Η σύγκριση του DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με εκείνο των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας δείχνει ότι οι κάτοικοι της Ιταλίας, -Απουλία, Καλαβρία- σε ποσοστό περίπου 20%, έχουν το ίδιο DNA με τους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές αποικίστηκαν σε ιστορικούς χρόνους από Έλλη­νες, π.χ. Πελοποννήσιους. Στην εργασία ελέγ­χθηκε η γενετική συνεισφορά των Ελλήνων αποί­κων σε σχέση με τους πιθανούς νεολιθικούς κατοί­κους της εποχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χρωμόσωμα Υ, σε ποσοστό τουλάχιστον 7% των ανδρών της Καλαβρίας και 22% της Απουλίας, προέρχεται από Έλληνες.
Για άλλη μία φορά τεκμηριώνεται ότι η Μεγά­λη Ελλάδα αποτελείτο κυρίως, από ελληνικούς πληθυσμούς και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αποτύπωμα, η υπογραφή αυτών των Ελλήνων, εξακολουθεί να αποκαλύπτεται ύστερα από 2.500 χρόνια μετά, πάλι, στους κατοίκους της Νότιας Ιταλίας».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΟΑΝΘΡΩΠΙΣΤΕΣ ΘΩΛΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΔΕΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΑΥΤΗ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ 100% ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΜΟΝΟ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ. ΕΤΣΙ ΒΟΥΛΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ. ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΕΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ .

ΜΕ ΤΙΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΕΣΗΣ

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΩΝ 11

Καθαρό το DNA των ελλήνων!

Καθαρό το DNA των ελλήνων!


Έρευνα των Πανεπιστημίων του Στάνφορντ των ΗΠΑ και της Παβίας της Ιταλίας απαντά ευθέως στον περιβόητο Φαλμεράγερ.

Δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους ούτε από τους Τούρκους, παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς.

Evτυπωσιακό! To DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων καταδεικνύει πως σε ποσοστό 99,5% πρόκειται για καθαρά καυκάσια φυλή! (λευκή φυλή). Γεγονός που σημαίνει πως η συνεισφορά στη γενετική σύσταση των Ελλή­νων, άλλων πληθυσμιακών ομά­δων, εκτός της λευκής, απο­τελεί ελάχιστο ποσοστό, μικρό­τερο του 0,5%!

To DNA των Ελλήνων, όπως έδει­ξε πρόσφατη διε­θνής πανεπιστημια­κή έρευνα, δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, -όπως ισχυ­ρίζονται ορισμένοι- ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς! Ουσιαστικά έτσι έχουμε τη σύγχρο­νη επιστημονική απάντηση στις θεωρίες του Φαλμεράγερ. Καταρρίπτεται επίσης, μια άλλη θεω­ρία που ισχυριζόταν ότι οι Αρχαίοι Έλλη­νες, ήταν μαύροι... Ε, δεν υπήρξαν ποτέ μαύροι! Δεν είναι λίγοι όσοι υποστήριξαν και έγραψαν περί «Μαύρης Αθηνάς» (για τη Θεά Αθηνά) και πολλές άλλες θεωρίες χωρίς καμιά επιστη­μονική υπόσταση.

Όλες αυτές οι ...ανθελλη­νικές -θα έλεγε κανείς- θεωρίες καταρρίφθηκαν, όχι μόνον από μία έρευνα, αλλά από επτά διαφορετικές μεγάλες επι­στημονικές έρευνες, Ευρωπαίων και Αμερικανών ερευνητών.

Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μορια­κής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κων­σταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευ­νητικά δίκτυα, των οποίων απώ­τερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών.

Ο συντονισμός της συγκε­κριμένη έρευνας, η οποία αφο­ρά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων -και άλλων λαών- έγι­νε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευ­νητική ομάδα του κ. Τριαντα­φυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας.

Η ταυτότητα της έρευνας.

Συμμετείχαν, επίσης, άλλα 5 ερευνητικά εργαστήρια δια­φόρων χωρών (από τη Βαγδά­τη μέχρι τη Μόσχα). Τα απο­τελέσματα της έρευνας δημο­σιεύθηκαν στο αμερικανικό περιοδικό «Γενετική του Ανθρώ­που».

Τίτλος της έρευνας «Η προ­έλευση, διασπορά και διαφο­ροποίηση των απλοομάδων Ε και J, του χρωμοσώματος Υ: Συμπεράσματα για τη νεολιθική αποίκιση της Ευρώπης και μετέπειτα μεταναστευτικά γεγονότα στην περιοχή της Μεσογείου».

Στην εργασία, χρησιμο­ποιήθηκαν 44 δείκτες DNA του χρωμοσώματος Υ και προσδιορίστηκε η γενεοτυπική σύσταση στο χρωμόσωμα Υ σε 2.400 άνδρες από 29 δια­φορετικούς πληθυσμούς (από την Ευρώπη, τη Μεσόγειο, τη Μικρά Ασία, την Αφρική και την Κίνα).

Από την Ελλάδα αναλύθη­κε η γενετική σύσταση 143 ανδρών. Ιδιαίτερο βάρος δόθη­κε στη διερεύνηση των απλο­ομάδων Ε και J του χρωμο­σώματος Υ.

Μεταδώσαμε το γενετικό μας κώδικα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι στην έρευνα δεν αποκαλύφθηκε μονγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Κι έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι οι Τούρκοι είχαν καταλάβει την Ελλάδα για 400 χρόνια και όλοι θα περίμεναν πως θα υπήρχε κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Κι, όμως, δεν έχει επηρεασθεί ούτε στο ελάχιστο.

«Με 400 χρόνια σκλαβιάς περιμέ­ναμε πως θα υπήρχε κάποια μογγολική υπογραφή. Δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο και δεν μιλάω μόνο για μία μελέτη, μιλάω για αποτελέσμα­τα άλλων 7 μελετών, διαφόρων ερευ­νητών που βγάζουν αυτό το αποτέ­λεσμα. Συγκεκριμένα, σε 925 δείγ­ματα Ελλήνων ανδρών, δείχνουν ότι μόνον κατά 0,4% οι Έλληνες δεν είναι Καυκάσιοι. Δεν αλλάζει αυτό με τίπο­τε. Οι Έλληνες είναι καυκάσια φυλή» Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει για τους Ισπανούς. Η κατάληψη της Ισπανίας από τους Άραβες τεκμηριώνεται στην έρευνα, εφόσον οι Άραβες άφησαν την «υπογραφή» τους και το DNA τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι σε σημαντικό ποσοστό οι σημερινοί κάτοικοι της Ισπανίας έχουν αραβική προέλευση. Η μελέτη κατέρριψε επίσης, μια άλλη θεωρία που ισχυρίζονταν ορισμένοι, πως οι Έλληνες, την εποχή του μεγά­λου πολιτισμού, τον 4ο και 5ο π.Χ. αιώνα, ήταν μαύροι. Όλες οι μελέ­τες τεκμηριώνουν τη γενετική συνέ­χεια του ελληνικού πληθυσμού» είναι η επισήμανση του καθηγητή, ο οποί­ος αναφέρει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό:

«Σε μεγάλο ποσοστό, οι Έλληνες μετα­δώσαμε το DNA και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το DNA των Ελλήνων, "μοι­άζει" πιο πολύ με αυτό των Ιταλών πρώτα, μετά με των Γάλλων, στη συνέ­χεια με των Ισπανών και τελευταία με των Τούρκων.

Τα στοιχεία της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές άλλες περιπτώσεις, όπως: Τεστ πατρότη­τας, εγκληματικές υποθέσεις και, κυρίως, χρησιμοποιούνται για να βρε­θεί η προδιάθεση των ατόμων για διάφορες ασθένειες».

Η υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία.

Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της:

«Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακε­δονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη».

Στο σημείο αυτό, ο καθηγητής καταρρίπτει και τον ισχυρισμό ότι έχουμε επηρεασθεί -γενε­τικά- από τους Σλάβους:

«Όπως γνωρίζουμε σε διάφορες περιόδους έχουν έρθει Σλάβοι στην Ελλάδα. To DNA των Ελλήνων δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτό των Σλάβων. Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ομάδα, που χαρακτηρίζει τους Σλάβους, έχει μία συχνότητα 50% σε αυτούς και μια συχνότητα 10% στους Έλληνες, όση είναι και στην Εγγύς Ανατολή. Γεγο­νός που σημαίνει ότι οι επιμειξίες ανάμεσα στους Σλάβους και τους Έλληνες πρέπει να έγιναν σε τόσο μικρή συχνότητα, ούτως ώστε να μη διαπι­στώνονται σήμερα με τις μεθοδολογίες DNA. Σημαντικό στοιχείο με μεγάλη σημασία είναι το εξής: Η σύγκριση του DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με εκείνο των κατοίκων της Νότιας Ιταλίας δείχνει ότι οι κάτοικοι της Ιταλίας, -Απουλία, Καλαβρία- σε ποσοστό περίπου 20%, έχουν το ίδιο DNA με τους Έλληνες. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές αυτές αποικίστηκαν σε ιστορικούς χρόνους από Έλλη­νες, π.χ. Πελοποννήσιους. Στην εργασία ελέγ­χθηκε η γενετική συνεισφορά των Ελλήνων αποί­κων σε σχέση με τους πιθανούς νεολιθικούς κατοί­κους της εποχής. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το χρωμόσωμα Υ, σε ποσοστό τουλάχιστον 7% των ανδρών της Καλαβρίας και 22% της Απουλίας, προέρχεται από Έλληνες.

Για άλλη μία φορά τεκμηριώνεται ότι η Μεγά­λη Ελλάδα αποτελείτο κυρίως, από ελληνικούς πληθυσμούς και θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αποτύπωμα, η υπογραφή αυτών των Ελλήνων, εξακολουθεί να αποκαλύπτεται ύστερα από 2.500 χρόνια μετά, πάλι, στους κατοίκους της Νότιας Ιταλίας».

Πηγη: ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ