ΚΑΝΑΔΑΣ: Φεμινίστριες ζήτησαν να αλλαχθεί ο εθνικός ύμνος της χώρας γιατί περιέχει την λέξη “sons”

Οι Καναδέζες φεμινίστριες δεν άντεχαν να τραγουδούν (σιγά μην το τραγουδούσαν) το “O Canada!”, τον εθνικό ύμνο του Καναδά, όπου υπάρχει η λέξη “sons” και θέλησαν να τoν αλλάξουν με την πιο «περιεκτική» και πολιτικά ορθή λέξη “us”, επ’ ευκαιρίας της 150ης επετείου της χώρας την 1η Ιουλίου, αλλά ένα νομοσχέδιο που ψήφισε το Κοινοβούλιο τους έκοψε τα όνειρα.

Πριν από ένα χρόνο, η Βουλή των Κοινοτήτων πέρασε ένα νομοσχέδιο ιδιωτών μελών (C-21) που ζητούσε να αντικατασταθεί η φράση "in all thy sons command" στον ύμνο, στο "in all of uscommand". Στο γκρουπ που πίεζε να αλλάξει ο νόμος ώστε να γίνει“gender-neutral”, ήταν η μυθιστοριογράφος Margaret Atwood(του “The Handmaid’s Tale”) και η πρώην πρωθυπουργός KimCampbell.

Αλλά το νομοσχέδιο σταμάτησε στη Γερουσία καθώς οι γερουσιαστές ψήφισαν εναντίον της αλλαγής. Στη συνέχεια, αρκετοί συντηρητικοί γερουσιαστές κατάφεραν πρόσφατα να περαστεί η ψηφοφορία στο νομοσχέδιο.

Η λέξη “sons” ("γιοι") στον εθνικό ύμνο τιμά τους περίπου 60.000 Καναδούς, σχεδόν όλοι τους άνδρες, που πέθαναν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν και η φράση δεν ήταν στην πρώτη αγγλική έκδοση που μεταφράστηκε από την αρχική γαλλική από τον RobertStanley Weir, η φράση προστέθηκε από τον Weir σε μια μεταγενέστερη έκδοση λίγο πριν ξεκινήσει ο πόλεμος. Το “OCanada!” στην έκδοση του Weir, έγινε ο επίσημος ύμνος της χώρας με πράξη του Κοινοβουλίου το 1980.

«Προσπαθώ να προστατέψω την παράδοση και όχι να την νερώσουμε με μια πολιτικά ορθή εκδοχή που είναι ιστορικά ανακριβής», είπε ο συντηρητικός γερουσιαστής David Wells στοCBC News.

«Δεν μου αρέσει αυτό το νομοσχέδιο και θα κάνω ό, τι μπορώ για να διασφαλίσω ότι δεν θα περάσει», πρόσθεσε.

Οι επικριτές λένε ότι μόλις αλλοιωθεί ο εθνικός ύμνος για να ταιριάξει με την επικρατούσα ιδεολογία της εποχής, δεν θα σταματήσουν οι αλλαγές. Λένε ότι οι μετά θα έρθουν οι αθεϊστές και θα θελήσουν να διαγραφεί το “God keep our Land” ("Θεέ φύλαξε την γη μας") και μετά οι αυτόχθονες που θα θέλουν να τροποποιηθεί το “home and native land”.

Ο Wells είπε στο CBC ότι τα εθνικά σύμβολα δεν πρέπει να τροποποιηθούν για να ταιριάξουν με τις ορέξεις της εποχής.Πρόσθεσε ότι αν χρειάζονται αλλαγές στον ύμνο, αυτό θα πρέπει να το αποφασίσουν οι πολίτες, όχι κάποιοι ιδεολόγοι στην Οτάβα.

Ο Wells είπε ότι η αλλαγή του ύμνου για να ικανοποιηθεί η φεμινιστική ιδεολογία θα αποτελούσε ένα «βδέλυγμα», το ίδιο με το να προσπαθούσαμε να προσθέσουμε γυναίκες σε πολεμικές εικόνες ανδρών σε μάχες που σήμερα κρέμονται στους τοίχους της Γερουσίας.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/

ΣΟΥΗΔΙΑ: “Paradise Lost”. Η φεμινιστική ουτοπία έχει γίνει πλέον ένας τόπος όπου οι γυναίκες είναι είδος εξαφανισμένο από τους δρόμους και μια συνομωσία σιωπής και λογοκρισίας βασιλεύει. Οι φεμινίστριες, κανονικά, θα έπρεπε να είναι οι πρώτες που θα διαμαρτύρονταν, αλλά όχι μόνο δεν μιλάνε, αλλά και όποια γυναίκα πει κάτι την λένε «ρατσίστρια»

H γνωστή αγγλίδα δημοσιογράφος Katie Hopkins επισκέφθηκε στις αρχές του προηγούμενου Μαρτίου, τον αριστερό «φεμινιστικό παράδεισο» που λέγεται Σουηδία. Λίγο καιρό πριν την «Ημέρα της Γυναίκας». 

Όπως λέει η ίδια : «ήρθα στην Σουηδία επειδή μου ζητήθηκε. Επανειλημμένα».

Και συνεχίζει:

Οι γυναίκες από την Σουηδία επικοινωνούν μαζί μου μέσω e-mail, με επιστολές, για να μου δείξουν αθόρυβα πως έχει γίνει η χώρα τους.

Το Rinkeby είναι μια από τις λίγες “no-go ζώνες” (περιοχές με πληθυσμό αλλοδαπών, που δεν τολμάει να μπει γηγενής, αλλά και η αστυνομία) στην πόλη της Στοκχόλμης. Εδώ μένει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού των μεταναστών της Σουηδίας και είναι εδώ όπου η αστυνομία συγκρούστηκε με ταραξίες την περασμένη εβδομάδα

Μπαμπάδες έγραφαν ότι ανησυχούσαν για τις κόρες τους, έγραφαν στο tweeter ότι η Σουηδία δεν είναι ο τόπος που οι άνθρωποι φαντάζονται ότι είναι, ότι τα νεαρά κορίτσια φοβούνται να βγουν έξω το βράδυ.

Μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα γεμάτη με αναφορές βιασμών και επιθέσεων κατά νεαρών γυναικών, που μερικές ανεξήγητα μεταδόθηκαν ζωντανά στο Facebook από μια συμμορία.

Άλλες αναφορές συντάσσονται ήσυχα με την ένδειξη ακατονόμαστη: ο βιασμός ενός 14χρονου παιδιού από έναν «ασυνόδευτο ανήλικο» μετανάστη που αργότερα καυχήθηκε ότι ήταν 45 ετών.

Όταν ο Trump έστρεψε την προσοχή του κόσμου στη Σουηδία, αναφερόμενος αδέξια στις επιπτώσεις της μαζικής μετανάστευσης σε αυτή που θεωρείτο ως η πιο φιλελεύθερη χώρα στον κόσμο, η χώρα ήταν έτοιμη και περίμενε την έκρηξη.

Η Katie μιλάει στην «Lucy», μια νεαρή κοπέλα 27 ετών που ζει κοντά σε μια γέφυρα, κάτω από την οποία συγκεντρώνονται άνδρες όλη την ημέρα και τη νύχτα

Η Lucy λέει ότι τρομοκρατείται τώρα στην ιδέα να βγει έξω μόνη της. Το διαμέρισμά της έγινε στόχος διάρρηξης την περασμένη εβδομάδα στη μέση της ημέρας. Οι διαρρήκτες πήραν το laptop της και τα κλειδιά του αυτοκινήτου της, και αργότερα το αυτοκίνητό της.

Από την αστυνομία της είπαν ότι ήταν πολύ απασχολημένοι για να έρθει για να έρθει κάποιος.

Ένα μίγμα χιλιάδων βαριεστημένων νεαρών μεταναστών που γεννήθηκαν μέσα σε εμπόλεμες χώρες και έφεραν τον πόλεμο μαζί τους, τροφοδοτημένοι από το οξυγόνο της δημοσιότητας, προξένησαν εδώ την περασμένη εβδομάδα στο Rinkeby, που έχει το παρατσούκλι «Μικρό Μογκαντίσου», λεηλασίες, ταραχές, εμπρησμούς αυτοκινήτων.

Το 90% των κατοίκων του Rinkeby είναι ξένοι, κυρίως ξένοι που κατέφτασαν πρόσφατα.

Οι στατιστικές των βιασμών έγιναν ευρέως γνωστές και ερμηνεύτηκαν ως εξής: είτε η Στοκχόλμη είναι «η πρωτεύουσα των βιασμών της Ευρώπης», είτε η αύξηση των σεξουαλικών επιθέσεων ήταν μια απλή «στατιστική ανωμαλία», και κοίτα, αν αναποδογυρίσεις το γράφημα, θα δεις ότι οι αριθμοί στην πραγματικότητα μειώνονται.

Σαν φοβισμένο ζώο, η «Λούσι», τρέχει στο σπίτι μετά τη δουλειά, κουβαλώντας σπρέι ασφάλειά της και φοβισμένη.

Αλλά σε έναν κόσμο πολωμένων ειδήσεων, εξακολουθούν να υπάρχουν μερικές αλήθειες που μπορεί να δει κάποιος.

Και είναι όλα εδώ σε κοινή θέα για όποιον θέλει να δει ή να ακούσει - αν ακούει. Αν μπορεί να σταματήσει να παίρνει φωτογραφίες καμένων αυτοκινήτων ή να δίνει νέες ερμηνείες για τις στατιστικές των βιασμών ώστε να ταιριάζουν στην ατζέντα του.

Ένα νεαρό κορίτσι 27 ετών - ας την ονομάσουμε Lucy-  ζει πλέον μέσα στον τρόμο  στην ιδέα να βγει έξω μόνη της. Ζει κοντά σε ένα πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο το οποίο τραβάει μετανάστες απόno-go ζώνες, και φοβάται τα πάει με τα πόδια στην εργασία της και στο σπίτι της.

Κάτω από τη γέφυρα κοντά στο διαμέρισμά της μια συμμορία ανδρών συγκεντρώνεται. Όλη την ημέρα και τη νύχτα. Έχουν εύκολη πρόσβαση στο σπίτι της από το κλιμακοστάσιο. Σαν φοβισμένο ζώο διασχίζει τον δρόμο, κουβαλώντας σπρέι για την ασφάλειά της. Φοβισμένη.

Ξέρει τις τελευταίες περιπτώσεις βιασμών, τις αναφέρει, μια μακρά σειρά φρικτών γεγονότων. Περιμένει να έρθει η σειρά της να προστεθεί στη λίστα.

Δεν μπορεί να το πει στη μαμά της. Δεν θέλει να την ανησυχήσει.

Δεν θέλει η φωτογραφία της να γίνει γνωστή. Όχι μήπως οι μετανάστες της επιτεθούν ξανά, αλλά γιατί οι φεμινίστριες θα έρθουν και θα την κυνηγήσουν ως «ρατσίστρια» επειδή μίλησε για αυτά. Οι άνδρες μετανάστες την τρομάζουν. Αλλά είναι οιΣουηδέζες γυναίκες που την έχουν φιμώσει.

Πήγα και είδα από κοντά τον τόπο όπου εξερράγη μια χειροβομβίδα σε κάδο έξω από το αστυνομικό τμήμα no-goπεριοχής, κοντά σε ένα τζαμί. Ζήτησα από την αστυνομία να μου πουν ποιος ήταν ο στόχος.

Είπαν ότι δεν ήξεραν. Ρώτησα τον μουσουλμάνο ηγέτη του τζαμιού. Μου είπε ότι νομίζει ότι ήταν η αστυνομία.

Στη συνέχεια, δύο γυναίκες με άρπαξαν και μου είπαν να μην κάνω κανένα θέμα με το τζαμί, να μην το κάνω ζήτημα μουσουλμάνων. Αυτό είχε να κάνει με την αστυνομία – και δεν έχει τίποτα να κάνει με τους μετανάστες. Αναρωτήθηκα αν δεν τους ξέφυγε κάτιο. Μια βόμβα σε ένα κάδο.

Μέσα σε δώδεκα ώρες από την προσγείωσή μου στη Σουηδία, κάηκε ένα κέντρο ασύλου, ενδεχομένως από εμπρησμό. Μια χειροβομβίδα φυτεύτηκε σε κάδο, είτε για την αστυνομία είτε για το τζαμί. Και μια άλλη χειροβομβίδα εξερράγη τραυματίζοντας έναν άνθρωπο στο Malmö.

Βρίσκομαι σε απόλυτη δυσπιστία ότι αυτή είναι η Σουηδία στον 21ο αιώνα, μια χώρα ειδωλοποιημένη για τα εξαιρετικά προηγμένα ιδανικά της.

Η Katie επισκέφθηκε το κοινοτικό κέντρο της Εκκλησίας στοRinkeby όπου οι (μουσουλμάνοι) κάτοικοι του Rinkebyσυναντιούνται για να προσευχηθούν και να συνομιλήσουν.

Προσπάθησα να τους κάνω κάποιες ερωτήσεις.

«Άντε γ…., λευκή γυναίκα», μου απάντησαν και μου έδειξαν με χειρονομίες τι κάνουν στις «μικρές λευκές φίλες τους».

Το επόμενο πρωί, πήγα σε ένα τοπικό γυναικείο πολυ-θρησκευτικό (multi-faith) κέντρο για να ρωτήσω πού ήταν όλη τη νύχτα αυτές οι γυναίκες, γιατί έμειναν κλεισμένες μέσα, γιατί, σε μια χώρα περήφανη για την ισότητα, ήταν παγιδευμένες μέσα;

Ήμουν έτοιμη να κατηγορήσω τη θρησκεία τους, επιτιθέμενη σε μια ιδεολογία που κρατά τις γυναίκες στην κουζίνα.

Μια κυρία  μου εξήγησε πώς υπάρχει ένας περίεργος ηθικός κώδικας στο Rinkeby. Είσαι πολύ πιο εκτεθειμένη στο έγκλημα, αν δεν είσαι μουσουλμάνα και δεν φοράς ένα hijab

Μια άλλη γυναίκα μου είπε: δεν βγαίνουμε έξω στους δρόμους εδώ μόλις σκοτεινιάσει. Είναι πολύ επικίνδυνο. Ζω εδώ, εδώ και 25 χρόνια και η κατάσταση χειροτερεύει συνεχώς. Πλέον μου είναι αδύνατο να πάω στο σούπερ μάρκετ να πάρω λίγο γάλα.

Μια άλλη, χριστιανή κυρία, κατηγόρησε τα τζαμιά: όλα οφείλονται στα τζαμιά και στα πράγματα που διδάσκονται εκεί. Είναι σαλαφιστές εκεί, όπως το ISIS. Θα πρέπει να κλείσουν το τζαμί επειδή εκεί μαθαίνουν αυτά τα παιδιά αυτά τα κακά πράγματα.

Έφυγα λυπημένη. Πως γίνεται σε μία χώρα τόσο υπερήφανη για τα δικαιώματα των γυναικών, και την ισότητα των φύλων, να υπάρχουν τέτοιου είδους ζωές.

Όπου γυναίκες κάθε θρησκείας και χρώματος παγιδεύονται στο σπίτι τους από φόβο.

Όπου νέοι άνδρες με χαρά μου λένε κατά πρόσωπο ότι είμαι λευκή πόρνη και μου κάνουν σεξουαλικές χειρονομίες για να μου δείξουν τη θέση μου.

Εκεί που ο λόγος που φοβάται μια γυναίκα να δείξει το πρόσωπό της είναι επειδή οι φεμινίστριες θα την καταστρέψουν κατηγορώντας την ως «ρατσίστρια».

Όπου ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας θέλει να δεχτώ ότι μια χειροβομβίδα σε έναν κάδο είναι κάτι το φυσιολογικό.

Καθώς στεκόμουν στην ουρά για το λεωφορείο, και περιβαλλόμουν από αυτούς τους ανθρώπους, μπορώ να πω ειλικρινά, ότι ποτέ δεν ένιωσα τόσο μόνη.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/

ΣΟΥΗΔΙΑ: Οι φεμινίστριες βρήκαν τον «εχθρό»: τα αγάλματα με έφιππους άνδρες! (video)

Στην πιο liberal δυτική χώρα στην οποία έχει δοθεί το «τιμητικό» όνομα η «πρωτεύουσα των βιασμών της Ευρώπης», και που ολοένα και περισσότερες περιοχές και συνοικίες γίνονται μέρη επικίνδυνα και ακατάλληλα για γυναίκες (no go zones), μια ομάδα φεμινιστριών «κάλπασε» επτά χιλιόμετρα μέσα στη πρωτεύουσα, την Στοκχόλμη, περνώντας από πολλά αγάλματα της πόλης, για να διαμαρτυρηθεί έτσι, για τα «πατριαρχικά» αγάλματα ανδρών με άλογο.

«Όποιος κοιτάζει τα γλυπτά που έχουμε στο πάρκο και στην πόλη της Στοκχόλμης, βλέπει άντρες σε άλογα και άλλους άνδρες», δήλωσε η χορογράφος Άννα Κάλλμλαντ στην SVT. «Τα αγάλματα των γυναικών τείνουν να είναι γυμνά και αρκετά μικρά».

Η ομάδα πέρασε «καλπάζοντας» το Βασιλικό Παλάτι, τοHumlegården, τον Βασιλικό Κήπο και την πλατεία του Γκουστάφ Αδόλφ, σταματώντας στα αγάλματα, όπου οι συμμετέχουσες μιμήθηκαν τα άλογα ξεφυσώντας, κλωτσώντας και τινάζοντας τα μαλλιά τους.

Η καλλιτέχνης Helena Byström δήλωσε ότι η δράση με το όνομα «City Horses» θα μπορούσε να ξεκινήσει μια συζήτηση (sic) για τους άνδρες και τις γυναίκες στους δημόσιους χώρους και ότι ο «φεμινιστικός χορός» ενήργησε ως ένα απαραίτητο «αντίβαρο στις μεγάλες ορδές των ανδρών που καταλαμβάνουν τον χώρο στην πόλη με διαφορετικούς τρόπους».

«Τα αγάλματα των ανδρών της σουηδικής ιστορίας με άλογα είναι ξεπερασμένα και η παρουσία τους καταδυναστεύει την Στοκχόλμη με το αντρικό βλέμμα και την ιδέα της ανδρικής δύναμης», λέει η Källblad.

«Τα άλογα είναι σύμβολο της εξουσίας, αλλά ταυτόχρονα αντιπροσωπεύουν την ιππασία και τον χορό - και τα δύο γυναικείες δραστηριότητες (!) που συχνά περιθωριοποιούνται. 

Η ιδέα ότι οι άνδρες «καταλαμβάνουν δημόσιους χώρους εις βάρος των γυναικών» αποτελεί βασικό θέμα του φεμινισμού στη Σουηδία. 

Η υπουργός περιβάλλοντος(φώτο) ανακοίνωσε τον Μάρτιοότι η χώρα θα πρέπει να μειώσει τον αριθμό των αυτοκινήτων στο δρόμο, επειδή οι άνδρες οδηγοί ξεπερνούν τις γυναίκες!

«Τα αυτοκίνητα τα οδηγούν σε μεγάλο βαθμό άνδρες, και έτσι δίνεται πολύς χώρος στα αυτοκίνητα. Δίνουμε πολύ χώρο στους άνδρες - εις βάρος των γυναικών», εξήγησε.

              - Αυτό γιατί μου ακούγεται "σεξιστικό";

Λίγα λόγια ακόμα για αυτήν την χώρα που είναι να απορείς αν είναι η ίδια που έβγαζε κάποτε Βίκινγκς...

Στην Σουηδία υπάρχει κόμμα που λέγεται «Πρωτοβουλία Φεμινιστικού Κόμματος» (Feministiskt Initiativ ή FI). Δημιουργήθηκε το 2005 ως ομάδα πίεσης από την πρώην πρόεδρο της Αριστεράς Gudrun Schyman και μετατράπηκε σε πλήρες κόμμα με έναν εκπρόσωπο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είναι έτοιμο να εισέλθει στο σουηδικό κοινοβούλιο (Riksdag) στις μελλοντικές εκλογές. Το κόμμα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας όταν πρότεινε ένα «φόρο άνδρα», προκειμένου οι άνδρες να αναλάβουν την ευθύνη για τη βία κατά των γυναικών. Ηγέτης του κόμματος είναι εικονιζόμενη η Victoria Kawesa, με καταγωγή από την Ουγκάντα. Έχει υποστηρίξει ότι οι καταδικασθέντες μετανάστες βιαστές δεν πρέπει να απελαύνονται από τη Σουηδία. Τόσο «φεμινιστικά»… 

Μια άλλη ηγετική μορφή του κόμματος είναι η εικονιζόμενη TiinaRosenberg, η οποία έχει δηλώσει ότι «οι γυναίκες που κάνουν σεξ με άνδρες είναι προδότριες του φύλου τους» (η ίδια προφανώς δεν είναι….).

Το κόμμα πρότεινε επίσης μια «εκστρατεία για την κατάργηση του γάμου και των σημερινών αναγνωρισμένων από το κράτος αστικών σχέσεων και την ψήφιση ενός νέου νόμου περί «συγκατοίκησης» (σουηδικό: sammanlevnadsbalk) που θα περιλάμβανε ένα νέο νομικό καθεστώς για ιδιωτικές σχέσεις μεταξύ περισσότερων από δύο ανθρώπων, ανεξάρτητα του φύλου, ανοίγοντας την πόρτα στην πολυγαμία. 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/

ΣΟΥΗΔΙΑ: Νιάου, νιάου βρε φεμινιστριούλα…

Την περασμένη εβδομάδα μια αντιπροσωπεία επτά γυναικών τηςφεμινιστικής σοσιαλιστικής κυβέρνησης της Σουηδίας, με επικεφαλής την Ann Linde (Αν Λιντε), υπουργό για θέματα ευρωπαϊκής ένωσης και εμπορίου, επισκέφθηκε την Τεχεράνη για την υπογραφή μιας σειράς εμπορικών συμφωνιών.

Η φωτογραφία όλης της ομάδας των φεμινιστριών να παρελαύνουν με το ισλαμικό τσαντόρ, χαρακτηρίστηκε «ντροπιαστική», γιατί αυτό το «βάδισμα του αίσχους», όπως ειπώθηκε, πρόδιδε τις«φεμινιστικές αρχές» της κυβέρνησης.

Η σουηδική κυβέρνηση υπερασπίστηκε την απόφασή της Λίντε λέγοντας ότι, αν η ίδια και οι άλλες γυναίκες στην αντιπροσωπεία δεν φορούσαν μαντίλα, θα παραβίαζαν τον ιρανικό νόμο.

Πολλοί είδαν την φωτογράφηση προπαγανδιστική και ότι πίσω από αυτήν βρίσκεται η υπηρεσία προπαγάνδας του Ιράν, η IIDO, (Islamic Ideology Dissemination Organization / Οργάνωση Διάδοσης της Ισλαμικής Ιδεολογίας), η οποία, όπως φανερώνει και το όνομά της, λειτουργεί για την εξάπλωση της ισλαμικής θρησκείας και κουλτούρας. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Mehr.

Η φωτογραφία με τις επτά δυτικές γυναίκες, εκπροσώπους της σουηδικής φεμινιστικής κυβέρνησης, να βρίσκονται στην σειρά, φορώντας υπάκουα το ισλαμικό πέπλο, αποτελεί μια νίκη για την σιιτική οργάνωση που από το 1981 εργάζεται για την «μελέτη σε βάθος των πολιτιστικών επιθέσεων του εχθρού και την αντι-μουσουλμανική προπαγάνδα και για το σχεδιασμό πολιτικών για την αντιμετώπιση των συνωμοσιών και την ενημέρωση του κοινού».

Το αμερικανικό συντηρητικό περιοδικό “the American thinker”, απορεί πως η Σουηδέζα αναπληρώτρια πρωθυπουργός IsabellaLövin την μία εβδομάδα χλεύαζε τον Donald Trump και έλεγε ότι «ο κόσμος χρειάζεται ισχυρούς ηγέτες για τα δικαιώματα των γυναικών», και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησή της την επόμενη εβδομάδα φόρεσαν το καταπιεστικό για τις γυναίκες πέπλο στο Ιράν.

Πράγματι, περιχαρής σύσσωμος ο λίμπεραλ Τύπος μετέδωσε την είδηση ότι η αντιπρόεδρος της σουηδικής κυβέρνησης Ιζαμπέλα Λέβιν «θέλησε να... τρολάρει τον Ντόναλντ Τραμπ», δίνοντας στη δημοσιότητα μια φωτογραφία της στην οποία υπογράφει ένα νομοσχέδιο για το Κλίμα, περιστοιχιζόμενη αποκλειστικά από γυναίκες συνεργάτιδές της. Και ότι αυτή η σκηνή παρέπεμπε ειρωνικά σε μια αντίστοιχη φωτογραφία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, στις 23 Ιανουαρίου, όταν υπέγραψε το διάταγμα για τις αμβλώσεις υπό τα βλέμματα μόνο ανδρών συνεργατών του.

«Είμαστε μια φεμινιστική κυβέρνηση, αυτό δείχνει η φωτογραφία. Σε τελευταία ανάλυση, επαφίεται σε αυτόν που την κοιτάζει να την ερμηνεύσει», είχε σχολιάσει με φεμινιστική υπερηφάνεια η υπουργός στο Γαλλικό Πρακτορείο.
 

Η ουσία είναι ότι τα πράγματα για τις γυναίκες στο Ιράν είναι δύσκολα και θα περίμενε κάποιος από όλες αυτές τις μαχητικές φεμινίστριες που ξύπνησε το άγριο φεμινιστικό τους ένστικτο με τον Τραμπ και ειρωνεύονται τον πρόεδρο της Αμερικής για μία φωτογραφία, να είναι κάπως πιο... μαχητικές. Αλλά φαίνεται, ότι μόλις οι φεμινίστριές μας πάτησαν το πόδι τους στο κάτσε καλά αντι-φεμινιστικό Ιράν, μαζεύτηκαν, το βούλωσαν, σκεπάστηκαν και από τίγρεις έγιναν γατούλες.

Παρακάτω ας δούμε μερικά από τα πράγματα που οι Ιρανές γυναίκες δεν επιτρέπεται να κάνουν, σύμφωνα με άρθρο της βρετανικής Telegraph.

Σε όλη τους τη ζωή τους, οι Ιρανές έχουν να αντιμετωπίσουν ένα δίκτυο περιορισμών που επιβάλλονται από το νόμο και τα έθιμα. Κάθε πτυχή της ύπαρξής τους - από το πώς πρέπει να ντύνονται δημόσια, τις σχολές στις οποίες μπορούν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο και τις θέσεις εργασίας που τους επιτρέπεται να έχουν – ρυθμίζεται στενά.

Πρόσφατα, ο σύζυγος μίας διάσημης παίκτριας του ποδοσφαίρου (Niloufar Ardalan - φώτο) της απαγόρευσε να ταξιδέψει σε διεθνές τουρνουά. Ο σύζυγος αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα για να ανανεωθεί το διαβατήριό της, πράγμα που σημαίνει ότι δεν ήταν σε θέση να παίξει στο Κύπελλο Ασίας.

Ακόμα και στον θάνατο η γυναίκα υφίσταται διακρίσεις. Αν πεθάνει από κάποιο τραγικό ατύχημα, τότε η οικογένειά της θα λάβει μόνο τη μισή νόμιμη αποζημίωση που θα οφείλονταν για την απώλεια ενός άντρα.

Εκπαίδευση

Εδώ τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα, ειδικά αν αναλογιστούμε τι συμβαίνει στη Σαουδική Αραβία. Οι Ιρανές επιτρέπεται να οδηγούν και να κινούνται με σχετική ελευθερία. Δεν υπάρχουν περιορισμοί στην πρωτοβάθμια ή την δευτεροβάθμια εκπαίδευση - και σε πανεπιστημιακό επίπεδο, οι γυναίκες αποτελούν πλέον την πλειοψηφία των σπουδαστών.

Ωστόσο, ορισμένες σχολές, συνήθως εκείνες σχετικά με τη μηχανική και την τεχνολογία, δεν δέχονται φοιτήτριες,. Σε γενικές γραμμές, η τάση είναι προς την επιβολή περισσότερων περιορισμών, αν και η πρακτική ποικίλλει από το ένα πανεπιστήμιο στο άλλο.

Ενδυμασία

Εν τω μεταξύ, οι γυναίκες που βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους πρέπει να φορούν μαντίλα, που είναι γνωστή ως «rusari» και ένα μακρύ πανωφόρι, γνωστό ως “manteau” («μαντώ»).  Εναλλακτικά, μπορούν να φορούν ένα μαύρο μανδύα γνωστό ως «τσαντόρ». Αυτά είναι νομικές απαιτήσεις, και οι παραβάτες τιμωρούνται με πρόστιμα ή φυλάκιση.

Το πόσο αυστηρά τηρείται ο νόμος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Ο ένας είναι η περιοχή. Π.χ. στον εύπορο Βορρά, την Τεχεράνη, οι γυναίκες τείνουν να απωθούν τα "rusaris" τους αποκαλύπτοντας τα μαλλιά τους. Τα μαντώ τους είναι πολύχρωμα και κομψά. Στο συντηρητικό αγροτικό Ιράν, ωστόσο, το μονότονο μαύρο "τσαντόρ" είναι ο κανόνας.

Ο άλλος είναι το ποια πολιτική παράταξη συμβαίνει να είναι στην εξουσία. Αν είναι π.χ. σε άνοδο οι σκληροπυρηνικοί, θα ήταν ίσως συνετό να κρύβουν τα μαλλιά τους στους δρόμους της Τεχεράνης. Οι κανόνες μπορούν να αλλάξουν από μήνα σε μήνα.

                                   

Εργασία

Οι γυναίκες γενικά γίνονται αποδεκτές στο χώρο εργασίας στο Ιράν - παρόλο που, για άλλη μια φορά, υπάρχουν περιορισμοί. Σύμφωνα με το άρθρο 1117 του Αστικού Κώδικα, ο Ιρανός σύζυγος μπορεί να απαγορεύσει τη σύζυγό του από το να εργάζεται, αν πιστεύει ότι αυτό είναι «ασυμβίβαστο με τα συμφέροντα της οικογένειας ή με την αξιοπρέπειά του ή αυτή της γυναίκας». Πάντως κάτι τέτοιοφαίνεται να είναι σπάνιο.

Κάποιες θέσεις εργασίας πάντως είναι κλειστές για τις γυναίκες. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, η Ιρανική Κεντρική Τράπεζα διαφήμιζε διάφορες θέσεις που προορίζονταν για τους πτυχιούχους πανεπιστημίου. Από τις 47 κενές θέσεις, οι 36 ήταν «μόνο για άνδρες» και οι 11 ήταν διαθέσιμες και για τα δύο φύλα. Η λογική πίσω από τη διάκριση ήταν ασαφής. Π.χ. το τμήμα λογιστικής ήτανμόνο για άνδρες.

Πολιτική

Εδώ στις γυναίκες επιτρέπεται να κατέβουν υποψήφιες για το Κοινοβούλιο, το οποίο μεταξύ των 290 βουλευτών διαθέτει σήμερα εννέα γυναίκες (μόλις το τρία τοις εκατό του συνόλου). Ο πρόεδρος του Ιράν Χασάν Ρουχανί έχει κάνει μια σημαντική χειρονομία διορίζοντας γυναίκες υπουργούς, η δε Masoumeh Ebtekar είναι μία από τους 12 αντιπροέδρους του Ιράν.

Αλλά κάθε φορά που μια γυναίκα προσπαθεί να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος, πάντα απορρίπτεται από το Συμβούλιο των Φρουρών.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/