Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011

«Ένα Νόμισμα για έναν Ενωμένο Κόσμο»


Το Bancor ήταν ένα υπερεθνικό νόμισμα, που εμπνεύστηκε οJohn Keynes κατά τα έτη 1940-1942 και το οποίο το Ηνωμένο Βασίλειο πρότεινε να εισαχθεί μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σχ. ΚΟ: Ο John Keynes Τζων Κέυνς (1883 - 1946) ήταν Άγγλος οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη κεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη.
Αυτό το νεοσυσταθέν υπερεθνικό νόμισμα στη συνέχεια θα χρησιμοποιούνταν στο διεθνές εμπόριο ως λογιστική μονάδα εντός ενός πολυμερούς ανταλλακτικού συστήματος εκκαθάρισης - τη Διεθνή Ένωση Εκκαθάρισης (International Clearing Union) - η οποία επίσης, θα έπρεπε να ιδρυθεί. 
Το Bancor έπρεπε να υποστηρίζεται από ανταλλαγές σε είδος και η αξία του εκφραζόταν σε βάρος χρυσού. Ωστόσο, η βρετανική πρόταση της καθιέρωσης ενός υπερεθνικού νομίσματος δεν θα μπορούσε να υπερισχύσει έναντι των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες κατά τη διάσκεψη του Μπρέτον Γουντς έθεσαν το αμερικανικόδολάριο ως νόμισμα - κλειδί για τον κόσμο.
Μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008, (και τον αργό θάνατο του δολαριου) η πρότασή του Keynesέχει αναβιώσει: Σε ομιλία του τον Μάρτιο 2009 με τίτλο ‘Η Μεταρρύθμιση του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος’, οZhou Xiaochuan, ο διοικητής της Τράπεζας της Κίνας, ονόμασε την πρόταση του Keynes για το bancor ως«διορατική» και πρότεινε την έγκριση από το ΔΝΤ ενός παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος ως απάντηση στην οικονομική κρίση του 2007-2010. Υποστήριξε ότι ένα εθνικό νόμισμα ήταν ακατάλληλο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, λόγω του ‘διλήμματος Triffin’ - της δυσκολίας που αντιμετωπίζουν οι εκδότες αποθεματικού νομίσματος, στην προσπάθεια να επιτευχθούν ταυτόχρονα οι στόχοι της εγχώριας νομισματικής πολιτικής τους και η κάλυψη της ζήτησης και άλλων χωρών για αποθεματικό νόμισμα.
Μια παρόμοια ανάλυση μπορείτε να βρείτε στην έκθεση των Ηνωμένων Εθνών "Experts on reforms of the international monetary and financial system" ("Εμπειρογνώμονες σχετικά με τις Μεταρρυθμίσεις του Διεθνούς Νομισματικού και Χρηματοπιστωτικού Συστήματος»), καθώς και στη μελέτη του ΔΝΤ που δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου 2010.
Τα τελευταία χρόνια, ο ένας μετά τον άλλο, οι παγκόσμιοι ηγέτες μιλάνε για την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου παγκόσμιου αποθεματικού συναλλαγματικού νομίσματος. Μάλιστα, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα άρχισαν ήδη να συζητούν σοβαρά για το ποιο θα είναι το νόμισμα που θα αντικαταστήσει το αμερικανικό δολάριο. Τον Οκτώβριο του 2010, 420 τράπεζες ζήτησαν ένα παγκόσμιο νόμισμα προκειμένου να αποτραπεί ο διαφαινόμενος νομισματικός πόλεμος.
Η πιο ‘ηχηρή’ δήλωση ήταν το 2009, κατά τη σύνοδο της G8στην L’Aquila της Ιταλίας, όταν ο Ρώσος Πρόεδρος Dmitry Medvedev παρουσίασε στους δημοσιογράφους ένα νόμισμα που αντιπροσωπεύει το "νόμισμα του μελλοντικού ενωμένου κόσμου".
"Αυτό είναι το σύμβολο της ενότητάς μας και της επιθυμίας μας να επιλύσουμε αυτά τα θέματα από κοινού" είπε o Medvedev.
Ο Ρώσος ηγέτης με περηφάνια παρουσίασε το κέρμα, το οποίο έγραφε στα αγγλικά "United Future World Currency" – «Νόμισμα του Μελλοντικού Ενωμένου Κόσμου».
Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι το νόμισμα είχε κοπεί στο Βέλγιο και φέρει τη φράση Unity in Diversity, δηλ.«Ενότητα στην Πολυμορφία (ή Ποικιλομορφία)».
Στην επίσημη ιστοσελίδα του "United Future World Currency"βλέπουμε το παρακάτω χαρούμενο προσωπάκι με την εξής λεζάντα: "Θα ήθελα πολύ να κρατώ στα χέρια μου το νόμισμα του μέλλοντος. Διότι, μέσα από αυτό το μικρό στρογγυλό αντικείμενο θα νιώθω όλο τον κόσμο στα χέρια μου". - Σάσα, 9 χρονών, Γαλλία.
Η πρωτοβουλία του "United Future World Currency" ανήκει στον Ιταλό πρώην δημοσιογράφο Alessandro Sassoli, ο οποίος φαίνεται έχει δυνατές διασυνδέσεις με διεθνείς προσωπικότητες. Πάντως, τόσο στην ιστοσελίδα του όσο και στις συνεντεύξεις του, ο Sassoli δεν αναφέρει το Παγκόσμιο Νόμισμά του ως 'Bancor', αλλά μάλλον, ωςUFWC, τα αρχικά δηλαδή του "United Future World Currency".
Παρακάτω αναφέρεται το κείμενο που υπάρχει στην αρχική σελίδα (μετάφραση / πηγή: Λόγιος Ερμής) :
Ένωση Προγράμματος Δημιουργίας Μελλοντικού Παγκόσμιου Νομίσματος
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΟΜΙΣΜΑ
Ο κόσμος σε ένα νόμισμα. Αυτό είναι το όραμά μας, η ελπίδα μας. Είναι μια ανάγκη και μια πρόκληση. Αυτό που φαίνεται ένα άπιαστο όνειρο γίνεται μια αναπόφευκτη ιστορική, οικονομική και κοινωνική διαδικασία. Είναι ένα γεγονός που είναι συνυφασμένο με τη μοίρα της ανθρώπινης εξέλιξης.
Το ενιαίο νόμισμα γίνεται η προϋπόθεση για μιαν όλο και πιο παγκοσμιοποιημένη Ανθρωπότητα. Ένα εικονικό νόμισμα (σ.σ. το "εικονικό" το προσέξατε; Άρα δεν πρόκειται να είναι καθόλου νόμισμα αλλά εικονική νομισματική ψηφιακή μονάδα!!!) ικανό να εκφράζεται σε μιαν ενιαία και κατανοητή γλώσσα για την προώθηση της έμφυτης επιθυμίας της ανθρωπότητας για να πάει πιο μακριά, να ξεπεράσει τα όρια, και να κινηθεί προς τις πραγματικές αρχές της ειρήνης, της ελευθερίας, της αδελφοσύνης και της κατανόησης πέρα από τα ζητήματα φυλών (σ.σ. εννοεί Εθνών), πολιτικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων και κομματικών συμφερόντων.
Σας παρουσιάζουμε στους λαούς των εθνών, στις κυβερνήσεις, στους θεσμούς, στους διανοούμενους, στους απλούς ανθρώπους, πραγματιστές και ιδεαλιστές, μελετητές και, πάνω απ’ όλα στους νέους - τους πραγματικούς πρωταγωνιστές του μέλλοντος - με έναν απλό και ευκολονόητο τρόπο το μακροπρόθεσμο όραμα για την οικοδόμηση της ιδανικής γέφυρας ενός αύριο και την ερμηνεία ενός ονείρου να μετατρέψει σε πραγματικότητα ένα όραμα.
Σε αυτό το πρόγραμμα, το νόμισμα για άλλη μια φορά αναλαμβάνει τον στόχο που είχε από την αρχή της δημιουργίας του: να διευκολύνει και να κωδικοποιήσει τις ανθρώπινες ανάγκες για εμπορική και κοινωνική ανταλλαγή.
Και να γίνει μια μορφή καθαρής "επικοινωνίας" μεταξύ των διαφόρων λαών - ένας δίαυλος που θα προωθεί τις ιδέες, τα ιδανικά, τις πληροφορίες και τον πολιτισμό.
Αυτό αποτελεί την πρόοδο, την ανάπτυξη και την ευημερία....
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: ΕΔΩ και ΕΔΩ

Κυριακή 7 Αυγούστου 2011

Σολάνα: "Μία αποτελεσματική Παγκόσμια Διακυβέρνηση πρέπει να είναι ο στόχος της ανθρωπότητας σήμερα"


Λάλησε ένας από τους παλιούς ‘οραματιστές’ της Νέας Παγκόσμιας Τάξης, και κάνει μάθημα (μάλλον για αρχάριους) για την επιτακτική ανάγκη για την Παγκόσμια (Δια)κυβέρνηση. Πόσο πολύπλοκος είναι ο κόσμος μας, πόσο ανήσυχη η ανθρωπότητα, πόσοι ‘κοινοί’ κίνδυνοι υπάρχουν, (οικονομική κρίση – περιβάλλον – τρομοκρατία – επιδημίες), πόσο αποτυχημένες είναι οι ‘παλιές’ μέθοδοι (με τα έθνη – κράτη), πόσο κακός είναι ο ‘σωβινισμός’ και η ‘ξενοφοβία’, πόσο κινδυνεύει ο κόσμος να χαθεί και χρειάζεται ‘σωτηρία’ κλπ κλπ. Μαθήματα για αρχάριους δηλαδή. Και κάπως πιοsoft από το απαιτητικό «…and we need it fast!» του GAP.
Βέβαια, η καλή φίλη του Σολάνα, καθηγήτρια Anne-Marie Slaughter, στο βιβλίο της A New World Order, μας λέει ότιείμαστε ΗΔΗ στην Παγκόσμια Διακυβέρνηση / Παγκόσμια Τάξη, αλλά χρειάζεται απλώς, να ανακοινωθεί – αναγνωρισθεί επίσημα... Θα γίνει και αυτό. Σιγά - σιγά, να το συνηθίσει ο κόσμος. Και μην ξεχνάτε την γνωστή ρήση ενός από βετεράνους - προμαχητές της Νέας Παγκόσμιας Τάξης: «Είμαστε στο κατώφλι μιας παγκόσμιας μεταμόρφωσης. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΙΣΗ που θα σπρώξει τα έθνη να αποδεχθούν τη Νέα Παγκόσμια Τάξη».(David Rockefeller Sr). Ακολουθεί το άρθρο.
Effective global governance must be the goal of humanity today
Του Javier Solana
Οι κύριες οι ανησυχίες της Ανθρωπότητας σήμερα, δεν είναι τόσο πολύ κάποια συγκεκριμένα κακά, αλλά οι απροσδιόριστες απειλές. (Η Ανθρωπότητα) δεν ανησυχεί από τους ορατούς κινδύνους, αλλά από τους ασαφείς που θα μπορούσαν να χτυπήσουν όταν είναι λιγότερο αναμενόμενοι - και από τους οποίους δεν είναι επαρκώς προστατευμένη.
Υπάρχουν, φυσικά, συγκεκριμένοι, αναγνωρίσιμοι κίνδυνοι, αλλά αυτό που μας ανησυχεί περισσότερο για την τρομοκρατία, για παράδειγμα, είναι η απρόβλεπτη φύση της. Αυτό που είναι το πιο ανησυχητικό για την οικονομία αυτές τις μέρες είναι η αστάθεια της - με άλλα λόγια, η αδυναμία των θεσμών μας να μας προστατεύσουν από το ενδεχόμενο της ακραίας αβεβαιότητας στις χρηματοπιστωτικές αγορές.
Σε γενικές γραμμές, ένα μεγάλο μέρος της ανησυχίας μας αντανακλά την έκθεση μας σε απειλές που μπορούμε μόνο εν μέρει να ελέγξουμε. Οι πρόγονοί μας ζούσαν σε πιο επικίνδυνα περιβάλλοντα, αλλά και σε αυτά που ήταν λιγότερο επικίνδυνα. Υπέμειναν ως ένα βαθμό από τη φτώχεια που θα ήταν αφόρητη για εκείνους που ζουν στις προηγμένες χώρες σήμερα, ενώ είμαστε εκτεθειμένοι σε κινδύνους των οποίων η φύση, αν και μπορεί να είναι δύσκολο για μας να καταλάβουμε, θα ήταν κυριολεκτικά αδιανόητο γι 'αυτούς.
Επειδή η αλληλεξάρτηση εκθέτει όλους σε όλο τον κόσμο με ένα πρωτοφανή τρόπο, η διακυβέρνηση (ή διαχείριση) των παγκόσμιων κινδύνων είναι η μεγάλη πρόκληση της ανθρωπότητας. Σκεφτείτε την αλλαγή του κλίματος. Τους κινδύνους της πυρηνικής ενέργειας και της διάδοσής της. Τις τρομοκρατικές απειλές (οι οποίες είναι ποιοτικά διαφορετικές από τους κινδύνους του συμβατικού πολέμου). Τις παράπλευρες επιπτώσεις της πολιτικής αστάθειας. Τις οικονομικές επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Τι επιδημίες (των οποίων οι κίνδυνοι αυξάνονται με την αύξηση της κινητικότητας και του ελεύθερου εμπορίου). Και τους ξαφνικούς - ‘φουσκωμένους’ από τα μέσα ενημέρωσης – πανικούς, όπως η πρόσφατη κρίση της Ευρώπης με τα αγγούρια.
Όλα αυτά τα φαινόμενα αποτελούν μέρος της σκοτεινής πλευράς της παγκοσμιοποίησης: μόλυνση, αστάθεια, διασύνδεση, αναταράξεις, κοινή ευαισθησία, καθολικά αποτελέσματα και υπερέκθεση. Από αυτή την άποψη, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για τον «επιδημικό χαρακτήρα» του σύγχρονου κόσμου μας.
Η αλληλοεξάρτηση είναι, στην πραγματικότητα, η αμοιβαία εξάρτηση - μια κοινή έκθεση σε κινδύνους. Τίποτα δεν είναι εντελώς απομονωμένο, και «εξωτερικές υποθέσεις» δεν υπάρχουν πια: Τα πάντα έχουν γίνει εθνικά, ακόμη και προσωπικά. Τα προβλήματα των άλλων ανθρώπων έχουν γίνει πλέον τα προβλήματά μας, και δεν μπορούμε πλέον να τα δούμε με αδιαφορία, ή να ελπίζουμε να αποκομίσουμε κάποιο προσωπικό όφελος από αυτά.
Αυτό είναι το πλαίσιο της σημερινής ιδιόμορφης ευπάθειάς μας. Αυτό που χρησιμοποιείται για την προστασία μας (η απόσταση, η παρέμβαση της κυβέρνησης, η προνοητικότητα, οι κλασικές μέθοδοι άμυνας) έχουν αποδυναμωθεί, και τώρα προσφέρουν λίγη ή καθόλου προστασία.
Ίσως δεν έχουμε λάβει υπόψη όλες τις γεωπολιτικές συνέπειες που απορρέουν από αυτή τη νέα λογική της αμοιβαίας εξάρτησης. Σε ένα τέτοιο πολύπλοκο κόσμο, ούτε καν ο ισχυρότερος προστατεύεται επαρκώς. Πράγματι, η λογική των ηγεμονικών συγκρούσεων με το σημερινό φαινόμενο του κατακερματισμού και της αυτονόμησης - σκεφτείτε το Πακιστάν, για παράδειγμα, ή την Ιταλία – οι οποίες δημιουργούν ανισότητες και ασυμμετρίες που δεν είναι πάντα ευνοϊκές για αυτούς που είναι ισχυροί.
Ο αδύνατος, όταν είναι σίγουρος ότι δεν μπορεί να κερδίσει, μπορεί να βλάψει τον ισχυρότερο - και ακόμη και να τον κάνει να χάσει. Σε αντίθεση με την μακραίωνη Βεστφαλιανή τάξη, που χτίστηκε στα έθνη-κράτη, όπου το ειδικό βάρος κάθε κράτους ήταν ο καθοριστικός παράγοντας, σε ένα κόσμο αλληλεξάρτησης, η ασφάλεια, η οικονομική σταθερότητα, η υγεία και το περιβάλλον, γίνεται συνεχώς, από τους ισχυρότερους, όμηρος των πιο αδύναμων . Όλα είναι εκτεθειμένοι στις επιπτώσεις της διαταραχής και των αναταράξεων στην περιφέρεια.
Αυτές οι συνθήκες της υπερβολικής έκθεσης είναι ως επί το πλείστον άνευ προηγουμένου, και δημιουργούν πολλά ερωτήματα για τα οποία δεν έχουμε ακόμη τις σωστές απαντήσεις. Τι είδους προστασία θα ήταν σκόπιμη σε έναν τέτοιο κόσμο;
Δεν αποτελεί έκπληξη, μια μεταδοτική παγκοσμιοποίηση που αυξάνει την ευπάθεια προκαλεί αναπόφευκτα προληπτικές και αμυντικές στρατηγικές που δεν είναι πάντα ανάλογες ή λογικές. Η ξενοφοβία και ο σωβινισμός που ορισμένες από τις αμυντικές στρατηγικές μπορεί να ξυπνήσουν, μπορεί να καταλήξουν να κάνουν περισσότερο κακό από τις απειλές από τις οποίες είχαν στόχο να μας προστατεύσουν.
Έτσι, σε αυτή την εποχή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, των έξυπνων βομβών και του πολέμου στον κυβερνοχώρο και των επιδημιών σε όλο τον κόσμο, οι κοινωνίες μας πρέπει να προστατεύονται με πιο σύνθετες και λεπτές στρατηγικές. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να επιδιώκουμε στρατηγικές που αγνοούν την κοινή έκθεση μας στους παγκόσμιους κινδύνους, και το περιβάλλον που απορρέει από την αμοιβαία εξάρτηση που αυτό προκαλεί.
Πρέπει να μάθουμε μια νέα γραμματική της εξουσίας σε έναν κόσμο που είναι καμωμένος περισσότερα για το κοινό καλό - ή το κοινό κακό - από ό, τι το προσωπικό συμφέρον ή το εθνικό ενδιαφέρον. Τα συμφέροντα αυτά δεν έχουν εκλείψει, βεβαίως, αλλά αποδεικνύεται ότι είναι απαράδεκτα έξω από ένα πλαίσιο ικανό για την αντιμετώπιση κοινών απειλών και ευκαιριών.
Ενώ το παλιό παιχνίδι εξουσίας ζήτησε την προστασία των συμφερόντων του ενός, χωρίς ανησυχία για τα συμφέροντα των άλλων, η υπερβολική έκθεση επέφερε την αμοιβαιότητα των κινδύνων, την ανάπτυξη των συνεργατικών μεθόδων, και την ανταλλαγή πληροφοριών και στρατηγικών. Η πραγματικά αποτελεσματική παγκόσμια διακυβέρνηση αποτελεί το στρατηγικό ορίζοντα που η ανθρωπότητα πρέπει να επιδιώκει σήμερα με όλη της την ενέργεια.
Ακούγεται δύσκολο να επιτευχθεί, και έτσι θα είναι. Αλλά δεν έχει να κάνει με απαισιοδοξία. Η πρόκληση της διακυβέρνησης παγκόσμιων κινδύνων δεν είναι τίποτα λιγότερο από την πρόκληση της αποτροπής του «τέλους της ιστορίας» - όχι τόσο σαν τη γαλήνια αποθέωση της παγκόσμιας νίκης της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά ως τη χειρότερη συλλογική αποτυχία που μπορούμε να φανταστούμε.
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009

Ο Θ.Πάγκαλος προτείνει τη δημιουργία ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ:

Συγκεκριμένα,το λινκ του παρακάτω κειμένου,είναι το

http://macedonia-greece.blogspot.com/2009/01/blog-post_03.html

Ο Θ.Πάγκαλος προτείνει τη δημιουργία ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ:

Για τον Θ.Πάγκαλο είναι πλέον ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΚΟ η αποδοχή ενός ΝΕΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ παγκόσμιας διακυβέρνησης. Σε συνέχεια όσων τρομακτικών προανήγγειλε η κ.Μπενάκη έρχεται να προσθέσει και την δική του πινελιά ο Θεόδωρος Πάγκαλος. Περιγράφεται η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ μίας ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ διακυβέρνησης αλλά ΔΕΝ μας ενημερώνει για τις συνέπειες της ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ των κέντρων που αποφασίζουν από τον ίδιο τον πολίτη ούτε για το σκοτεινό μέλλον μικρών χωρών όπως η Ελλάδα την οποία φαντάζονται ΑΚΟΜΑ πιο μικρή... διάφορα Think-Tank που "χαρίζουν" κομμάτια της Ελληνικής επικράτειας σε FYROM, Αλβανία και Τουρκία υπό τη μορφή ...ασκήσεων και σεναρίων. Διαβάστε το εξωφρενικό άρθρο του Πάγκαλου που εμμέσως πλην σαφώς ζητά από τους Έλληνες...να ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΝ (!) ΤΟΝ σίγουρο επερχόμενο ΒΙΑΣΜΟ... εφόσον ΔΕΝ μπορούν να τον αποφύγουν με τίποτα.Φυσικά δεν βλάπτει να ξαναθυμηθούμε τα λόγια της κας Ψαρούδα-Μπενάκη..."Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις.Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης (!!!), της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων (!!!) και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης."

http://makedonia-greece.blogspot.com/