Από την Ευρώπη στην Τουρκία, οι παγκόσμιοι ηγέτες θα συναντηθούν αυτή την εβδομάδα σε συναντήσεις κορυφής.
Υπάρχουν πολλά να συζητήσουν: η παγκόσμια οικονομική υποδομή είναι τώρα προς συζήτηση, ο πόλεμος του τζιχάντ εξακολουθεί να μαίνεται στη Νότιο Ασία, οι ρώσοι έχουν εμπλακεί σε συνομιλίες με τους αμερικανούς για τα σύνορα της πρώην σοβιετικής σφαίρας επιρροής και οι τούρκοι επιστρέφουν στο παρελθόν της μεγάλης δύναμης.
Αυτές οι συναντήσεις κορυφής δεν είναι ευκαιρίες για φωτογράφηση και χειραψίες. Αποτελούν την πλέον πυκνή διαδικασία λήψεως αποφάσεων στο σύγχρονο κόσμο από τις συναντήσεις κορυφής που οδήγησαν στο τέλος του ψυχρού πολέμου. Είναι η ώρα που η αληθινή φύση του κράτους έθνους αποκαλύπτεται καθώς το ένα πολεμά τα άλλα για τα πολιτικά και οικονομικά του συμφέροντα και τα συμφέροντα ασφαλείας πίσω από την ασθενή επικάλυψη του ισχυρισμού της παγκόσμιας συνεργασίας.
Στο μεσοδιάστημα των διμερών συναντήσεων, θα έχουμε μεγάλες εκπλήξεις οι οποίες θα αποκλίνουν από τις εκτιμήσεις μας. Στην προετοιμασία της συνάντησης κορυφής των G-20 στο Λονδίνο, οι Αμερικανοί και οι Γερμανοί θα βρίσκονται στον πυρήνα του διαλόγου του πως επαναδομούμε το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Οι αμερικανοί, οι Βρετανοί και οι Γιαπωνέζοι, πιστεύουν πως τα κίνητρα και η ενίσχυση είναι ο τρόπος για να βάλουν στη γραμμή την παγκόσμια οικονομία, ενώ η Γερμανία, η βαριά οικονομία της Ευρώπης, προτιμά αντίθετα, την αποφυγή της ύφεσης. Αυτή δεν είναι μια συζήτηση που θα λυθεί με το τέλος της συνάντησης κορυφής.
Οι Αμερικανοί δεν διαφωνούν με τους Ευρωπαίους στα οικονομικά- πέρα από τον ενθουσιασμό των Ευρωπαίων για τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, τα μέλη της Ε.Ε. σ αυτήν τη συνάντηση κορυφής θα καταστήσουν σαφή την απροθυμία τους να προβούν σε μια σημαντική συνεισφορά στις αμερικανικές προσπάθειες στον πόλεμο του Αφγανιστάν πέρα από το πακέτο της μικρής βοήθειας. Με τη δυτική συμμαχία στο Αφγανιστάν να μοιάζει ολοένα και περισσότερο με «one man show», οι αμερικανοί θα επεκτείνουν τη μεταπολεμική αντίληψή τους για τη συμμαχία, αναζητώντας νέους στρατηγικούς συμμάχους.. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρήκαν έναν τέτοιο σύμμαχο, την Τουρκία όπου ο Ομπάμα θα ολοκληρώσει την επίσκεψή του στις 6 και 7 Απριλίου. Αυτό θα δείξει σε συμμάχους και εχθρούς ότι η Ουάσιγκτον αποδέχεται έναν μεγαλύτερο ρόλο για την Τουρκία στις παγκόσμιες υποθέσεις που εκτείνεται από τον ισλαμικό κόσμο μέχρι τη ρωσική περιφέρεια.
Πριν ο Ομπάμα πραγματοποιήσει την πολιτική του στην Τουρκία έχει ακόμη να δώσει βάση στους συμμάχους του ΝΑΤΟ στην Πράγα. Με τους ρώσους έτοιμους να παίξουν σκληρό παιχνίδι και την ισορροπία στην Ευρασία να είναι ρευστή αυτές οι συναντήσεις είναι οτιδήποτε άλλο παρά αδιάφορες.
Πηγή: Ανιχνεύσεις, www.Stratfor.com
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/04/blog-post_8393.html
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διμερείς σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διμερείς σχέσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
«Μεγαλύτερη ανάπτυξη των διμερών σχέσεων Ελλάδας - Βραζιλίας»
Η Βραζιλία είναι μια από τις πιο δυναμικά αναπτυσσόμενες αγορές του Κόσμου
Συνάντηση Ντ. Μπακογιάννη με τον Βραζιλιάνο ομόλογό της
Με την υπογραφή τεσσάρων συμφωνιών οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Βραζιλίας, επισφραγίστηκε η συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη με τον βραζιλιάνο ομόλογό της Σέλσο Αμορίμ, στην πρώτη επίσκεψη που πραγματοποιεί υπουργός Εξωτερικών της Βραζιλίας στην Αθήνα.
«Υπογράψαμε σειρά συμφωνιών, οι οποίες ελπίζω ότι θα αποτελέσουν εφαλτήριο για μεγαλύτερη ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας», τόνισε η υπουργός Εξωτερικών στις κοινές δηλώσεις που ακολούθησαν.
Στα διμερή, η συζήτηση αφορούσε κυρίως τις δυνατότητες αμοιβαίων επενδύσεων, τη διεύρυνση της συνεργασίας στον τουρισμό, την ενέργεια, την αεροναυπηγική, τη ναυτιλία και το εμπόριο γεωργικών προϊόντων, πρόσθεσε η κ. Μπακογιάννη.
Οι δύο υπουργοί εξέφρασαν επίσης την ικανοποίησή τους για την έκβαση της συνόδου των χωρών της G20, προσδοκώντας ότι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τη διεθνή οικονομία.
Η κ. Μπακογιάννη, τέλος, πρόσθεσε ότι «η Βραζιλία έχει ηχηρή φωνή και σημαντικό ρόλο στη διεθνή σκηνή», πρόσθεσε ότι «είναι από τις πλέον δραστήριες χώρες στα πλαίσια του ΟΗΕ» και επανέλαβε την υποστήριξη της Ελλάδας στην επιδίωξη της Βραζιλίας για μια θέση μονίμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, στο πλαίσιο της θεσμικής μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-NΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/04/blog-post_8272.html
Συνάντηση Ντ. Μπακογιάννη με τον Βραζιλιάνο ομόλογό της
Με την υπογραφή τεσσάρων συμφωνιών οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Βραζιλίας, επισφραγίστηκε η συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη με τον βραζιλιάνο ομόλογό της Σέλσο Αμορίμ, στην πρώτη επίσκεψη που πραγματοποιεί υπουργός Εξωτερικών της Βραζιλίας στην Αθήνα.
«Υπογράψαμε σειρά συμφωνιών, οι οποίες ελπίζω ότι θα αποτελέσουν εφαλτήριο για μεγαλύτερη ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας», τόνισε η υπουργός Εξωτερικών στις κοινές δηλώσεις που ακολούθησαν.
Στα διμερή, η συζήτηση αφορούσε κυρίως τις δυνατότητες αμοιβαίων επενδύσεων, τη διεύρυνση της συνεργασίας στον τουρισμό, την ενέργεια, την αεροναυπηγική, τη ναυτιλία και το εμπόριο γεωργικών προϊόντων, πρόσθεσε η κ. Μπακογιάννη.
Οι δύο υπουργοί εξέφρασαν επίσης την ικανοποίησή τους για την έκβαση της συνόδου των χωρών της G20, προσδοκώντας ότι θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και τη διεθνή οικονομία.
Η κ. Μπακογιάννη, τέλος, πρόσθεσε ότι «η Βραζιλία έχει ηχηρή φωνή και σημαντικό ρόλο στη διεθνή σκηνή», πρόσθεσε ότι «είναι από τις πλέον δραστήριες χώρες στα πλαίσια του ΟΗΕ» και επανέλαβε την υποστήριξη της Ελλάδας στην επιδίωξη της Βραζιλίας για μια θέση μονίμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, στο πλαίσιο της θεσμικής μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-NΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/04/blog-post_8272.html
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
ΗΠΑ: Δίνουν το Κουρδιστάν, για να πάρουν την Τουρκία.
του Γκιουνάι Ασλάν
To Nοέμβριο του 1999, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εγκαίνια ενός κέντρου πολιτικών ερευνών, είχε πει: "Την πορεία του 21ου αιώνα θα καθορίσει η μορφή που θα λάβει η Τουρκία. Το μέλλον της ανθρωπότητας και του κόσμου, το μέλλον της Ευρώπης και της Ευρασίας, θα καθοριστεί από την Τουρκία".
Τότε οι εφημερίδες της Τουρκίας είχαν αναφερθεί με διθυράμβους στο θέμα και το δημιούργησαν ένα κλίμα εθνικής γιορτής.
Φυσικά, εκείνα τα λόγια δεν ειπώθηκαν στην τύχη και ήτανενδεικτικά των σχεδιασμών και του ρόλου που υπολόγιζαν να αναθέσουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία την εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Οι ΗΠΑ, που χρησιμοποίησαν την Τουρκία ως προωθημένο φυλάκιο την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, σχεδίαζαν να ανοίξουν και ένα "πρακτορείο" δίπλα στο προωθημένο φυλάκιο.
Δηλαδή, οι ΗΠΑ, εκτός από στρατιωτική βάση, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία και ως πλανητική οικονομική και πολιτική βάση. Υπολόγιζαν να μετατρέψουν την Τουρκία σε κέντρικό πόλο, από τον οποίο θα ρύθμιζαν τις νέες ισορροπίες στην Καύκασο, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.
Το θέμα είναι, όμως, ότι η Τουρκία, που ξόδεψε το μισό της ζωής της ως κράτος υπηρετώντας την Αμερική, ακριβώς γι' αυτό το λόγο χρεωκόπησε και έφθασε στα όρια της οριστικής εξάντλησης. Στην κατάσταση που περιέπεσε, δεν ήταν δυνατόν να παίξει το ρόλο που σχεδίαζε να της αναθέσει η Αμερική. Το σύστημα χρεωκόπησε σε όλους τους τομείς της ζωής και η Τουρκία δεν έφθασε στο "επίπεδο του σύγχρονου πολιτισμού" που επέβαλε ο νέος της ρόλος.
Η Τουρκία, που είχε δηλώσει ακόμα και πριν την ίδρυσή της ότι θα έχει δυτικό προσανατολισμό και έταξε την ύπαρξή της σε αυτό το σκοπό, καθόρισε την εξωτερική-εσωτερική της πολιτική με βάση αυτή την επιλογή και δεν κατόρθωσε να γίνει τίποτε άλλο παρά ο φύλακας και ο σκουπιδότοπος της Δύσης.
Καταντώντας λοιπόν η Τουρκία σε αυτή την κατάσταση, δεν κατάφερε να υπηρετήσει ούτε τα δικά της ούτε τα σχέδια των άλλων.
Για να αναλάβει τους νέους ρόλους και τις αποστολές που της ανατέθηκαν, η Τουρκία θα έπρεπε να αλλάξει και να λάβει νέα μορφή. Οι ΗΠΑ, για να είναι σε θέση να αναλάβει τις νέες αποστολές που θα της ανέθεταν, επεδίωκαν τη ριζική αλλαγή της Τουρκίας σε όλους τους τομείς, αρχίζοντας από τις σάπιες δομές του τουρκικού κράτους και φθάνοντας μέχρι το καθεστώς και τις βασικές αξίες της χώρας και της κοινωνίας.
Γι' αυτό το λόγο η Ουάσιγκτον άρχισε να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση από το 1998.
Με εντολή του Μπιλ Κλίντον η Τουρκία άρχισε να εμπλέκεται ενεργά στο Κουρδικό Ζήτημα. Ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν κυνηγήθηκε από τη Συρία, στάλθηκε στην Κένυα και από κει απήχθη και παραδόθηκε στην Τουρκία. Στη συνέχεια, μετά από λίγους μήνες, το ΡΚΚ αναγκάστηκε να αποσύρει τις ομάδες των ενόπλων ανταρτών του από την τουρκική επικράτεια και να σταματήσει τον πόλεμο.
Μετά την παράδοση του Οτζαλάν στην Τουρκία, ήλθε στο προσκήνιο η "υποψηφιότητα" της Ε.Ε. Η παράδοση του Οτζαλάν και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι δο θέματα που αλληλοσχετίζονται. Στη συνέχεια ακολούθησε η επέλαση του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου. Η τουρκική οικονομία πέρασε στα χέρια του ξένου κεφαλαίου.
Με αυτά επιχειρήθηκε η αλλαγή πορείας της Τουρκίας προς την κατεύθυνση που είχε χαράξει η Αμερική. Θα πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη μας το εξής: Αν δεχτούμε ότι η Τουρκία θα καθορίσει την πορεία του κόσμου τον 21ο αιώνα, την πορεία της ίδιας της Τουρκίας θα την καθορίσουν οι Κούρδοι. Η Αμερική το γνώριζε πολύ καλά αυτό. Γι' αυτό το λόγο ο Μπιλ Κλίντον, όταν μίλησε στο τουρκικό κοινοβούλιο είχε πει:
"Η Τουρκία πρέπει να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των Κούρδων πολιτών της".
Η Αμερική, που επιδιώκει να εγκαταστήσει μια "νέα τάξη" στη Μέση Ανατολή, δεν κρύβει τις επιδιώξεις της για εξεύρεση μιας περιφερειακής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα, μιας λύσης που θα έχει ως επίκεντρό της την Τουρκία, η οποία θα αναλάβει το ρόλο του "προστάτη" των Κούρδων από τα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν. Αυτό κρίνεται ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αποδοχή και την ενσωμάτωση της Τουρκίας στο διεθνές σύστημα.
Όμως, μια τάση στην Τουρκία, που ενσωματώνει κυρίως το στρατό, δεν ήθελε να καταστήσει συνομιλητές της Τουρκίας τους Κούρδους και δεν επέτρεπε το άνοιγμα προς αυτούς. Ο στρατός, αν και συμφωνούσε με τη συμπόρευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο θέμα της πλανητικής της αποστολής, στο θέμα των Κούρδων αντιστεκόταν και επέμενε στις γνωστές του πολιτικές.
Η Τουρκία περνούσε διάφορες εντάσεις και αναταράξεις επί μια δκεαετία, ακριβώς λόγω αυτής της στάσης του στρατού.
Αν και οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάληψης του Ιράκ έφθασαν σε σημείο διακοπής, ακριβώς λόγω της διαφορετικής προσέγγισης στο Κουρδικό, με τον καιρό τα προβλήματα ξεπεράστηκαν. Η Τουρκία συμφώνησε με τις ΗΠΑ στο θέμα αυτό. Τώρα οι ΗΠΑ αφήνουν τους Κούρδους ενέχυρο στην Τουρκία και παίρνουν ως αντάλλαγμα περισσότερη στρατιωτική και πολιτική συνεργασία. Για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, δίνουν το Κουρδιστάν, για να πάρουν την Τουρκία.
Ωρισμένοι Κούρδοι ανησυχούν από αυτήν την κατάσταση. Και ανησυχούν εκείνοι που είχαν εναποθέσει στο παρελθόν τις ελπίδες τους στις ΗΠΑ. Τώρα είναι στη φάση που γκρεμίζεται το όνειρό τους. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι Τούρκοι είναι ευχαριστημένοι από τις εξελίξεις. Αυτοί χτίζουν όνειρα ότι θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το δικό τους Κουρδικό πρόβλημα στηριζόμενοι στις ΗΠΑ.
Όσον αφορά το τουρκικό κράτος, όσο και αν φαίνεται ότι έχει επέλθει συμφωνία με τις ΗΠΑ, επί της ουσίας δεν ξέρει τί ακριβώς να κάνει. Συμπεριφέρεται νευρικά. Θα λέγαμε ότι η Τουρκία διατελεί εν πλήρη συγχύσει, με την ακριβή έννοια της λέξεως. Και πρέπει να σημειωθεί ότι το μέρος εκείνο του κράτους που αντιπολιτεύεται αυτές τις πολιτικές, διατηρεί τις δυνάμεις του στο τουκρικό κράτος, άσχετα εμ το αν φάινεται ότι είναι υπό πίεση λόγω της συνεχιζόμενης δίκης της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ.
Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές γράφουν ότι πίσω από τις εξελίξεις που παρατηρούνται στο Κουρδικό, κρύβεται το Κουρδικό Σχέδιο των ΗΠΑ. Εγώ δεν το πιστεύω. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα σχέδιο που έχουν επεξεργαστεί από κοινού Τουρκία και ΗΠΑ. Μου φαίνεται ότι η Τουρκία ελπίζει να εφαρμόσει το δικό της σχέδιο για το Κουρδικό, δια της Αμερικής.
Η Τουρκία υπολογίζει να προσαρτήσει σιωπηλά το ιρακινό Κουρδιστάν, χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις στην περιοχή.
Η Τουρκία έχει προκρίνει μια λύση για το ιρακινό Κουρδιστάν και έχει συμφωνήσει με τους Κούρδους γι' αυτό. Δεν ξέρει όμως τί να κάνει με τους δικούς της Κούρδους. Στο θέμα αυτό δεν συμπεριφέρεται με σαφήνεια. Γνωρίζει ότι πρέπει να σταματήσει τον πόλεμο, αλλά θέλει να το πράξει χωρίς να προκαλέσει αναταράξεις στους δικούς της Κούρδους. Γι' αυτό αργεί να πάρει αποφάσεις.
Συμπερασματικά, η Τουρκία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αλλάξει συμπεριφορά απέναντι στους Κούρδους και να λύσει το Κουρδικό Ζήτημα. Προβληματίζεται και αναζητεί κάποιες λύσεις και διεξόδους, όμως όλα αυτά είναι ανεπαρκή. Πριν από 100 χρόνια, όταν αφέθηκε το Βόρειο Κουρδιστάν στην Τουρκία, υπήρχαν ελπίδες ότι το τουρκικό κράτος θα συμπεριφερθεί ανθρώπινα σοτυς Κούρδους και θα σεβαστεί τα βασικά τους δικαιώματα. Έγινε ακριβώς το αντίθετο. Ο κουρδικός λαός υπέφερε πολλά όλα αυτά τα χρόνια.
Και ο τουρκικός λαός έχασε πολλά εξ αιτίας αυτής της πολιτικής. Η Τουρκία έχασε έναν αιώνα εξ αιτίας του ρατσισμού που εφάρμοσε στους Κούρδους. Τώρα έχει μπροστά της μια ευκαιρία για να αντισταθμίσει όσα έχασε. Το ελάχιστο που θα πρέπει να κάνει, είναι να συμπεριφερθεί ανθρώπινα και να σεβαστέι τα δικαιώματα των Κούρδων. Σε αντίθετη περίπτωση, όλα θα της γυρίζουν ανάποδα. Τα σχέδια θα αντιστραφούν και η Τουρκία αντί να πάει μπροστά, θα κατρακυλίσει στον κατήφορο...
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_8066.html
To Nοέμβριο του 1999, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εγκαίνια ενός κέντρου πολιτικών ερευνών, είχε πει: "Την πορεία του 21ου αιώνα θα καθορίσει η μορφή που θα λάβει η Τουρκία. Το μέλλον της ανθρωπότητας και του κόσμου, το μέλλον της Ευρώπης και της Ευρασίας, θα καθοριστεί από την Τουρκία".
Τότε οι εφημερίδες της Τουρκίας είχαν αναφερθεί με διθυράμβους στο θέμα και το δημιούργησαν ένα κλίμα εθνικής γιορτής.
Φυσικά, εκείνα τα λόγια δεν ειπώθηκαν στην τύχη και ήτανενδεικτικά των σχεδιασμών και του ρόλου που υπολόγιζαν να αναθέσουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία την εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Οι ΗΠΑ, που χρησιμοποίησαν την Τουρκία ως προωθημένο φυλάκιο την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, σχεδίαζαν να ανοίξουν και ένα "πρακτορείο" δίπλα στο προωθημένο φυλάκιο.
Δηλαδή, οι ΗΠΑ, εκτός από στρατιωτική βάση, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία και ως πλανητική οικονομική και πολιτική βάση. Υπολόγιζαν να μετατρέψουν την Τουρκία σε κέντρικό πόλο, από τον οποίο θα ρύθμιζαν τις νέες ισορροπίες στην Καύκασο, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.
Το θέμα είναι, όμως, ότι η Τουρκία, που ξόδεψε το μισό της ζωής της ως κράτος υπηρετώντας την Αμερική, ακριβώς γι' αυτό το λόγο χρεωκόπησε και έφθασε στα όρια της οριστικής εξάντλησης. Στην κατάσταση που περιέπεσε, δεν ήταν δυνατόν να παίξει το ρόλο που σχεδίαζε να της αναθέσει η Αμερική. Το σύστημα χρεωκόπησε σε όλους τους τομείς της ζωής και η Τουρκία δεν έφθασε στο "επίπεδο του σύγχρονου πολιτισμού" που επέβαλε ο νέος της ρόλος.
Η Τουρκία, που είχε δηλώσει ακόμα και πριν την ίδρυσή της ότι θα έχει δυτικό προσανατολισμό και έταξε την ύπαρξή της σε αυτό το σκοπό, καθόρισε την εξωτερική-εσωτερική της πολιτική με βάση αυτή την επιλογή και δεν κατόρθωσε να γίνει τίποτε άλλο παρά ο φύλακας και ο σκουπιδότοπος της Δύσης.
Καταντώντας λοιπόν η Τουρκία σε αυτή την κατάσταση, δεν κατάφερε να υπηρετήσει ούτε τα δικά της ούτε τα σχέδια των άλλων.
Για να αναλάβει τους νέους ρόλους και τις αποστολές που της ανατέθηκαν, η Τουρκία θα έπρεπε να αλλάξει και να λάβει νέα μορφή. Οι ΗΠΑ, για να είναι σε θέση να αναλάβει τις νέες αποστολές που θα της ανέθεταν, επεδίωκαν τη ριζική αλλαγή της Τουρκίας σε όλους τους τομείς, αρχίζοντας από τις σάπιες δομές του τουρκικού κράτους και φθάνοντας μέχρι το καθεστώς και τις βασικές αξίες της χώρας και της κοινωνίας.
Γι' αυτό το λόγο η Ουάσιγκτον άρχισε να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση από το 1998.
Με εντολή του Μπιλ Κλίντον η Τουρκία άρχισε να εμπλέκεται ενεργά στο Κουρδικό Ζήτημα. Ο ηγέτης του PKK, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν κυνηγήθηκε από τη Συρία, στάλθηκε στην Κένυα και από κει απήχθη και παραδόθηκε στην Τουρκία. Στη συνέχεια, μετά από λίγους μήνες, το ΡΚΚ αναγκάστηκε να αποσύρει τις ομάδες των ενόπλων ανταρτών του από την τουρκική επικράτεια και να σταματήσει τον πόλεμο.
Μετά την παράδοση του Οτζαλάν στην Τουρκία, ήλθε στο προσκήνιο η "υποψηφιότητα" της Ε.Ε. Η παράδοση του Οτζαλάν και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι δο θέματα που αλληλοσχετίζονται. Στη συνέχεια ακολούθησε η επέλαση του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου. Η τουρκική οικονομία πέρασε στα χέρια του ξένου κεφαλαίου.
Με αυτά επιχειρήθηκε η αλλαγή πορείας της Τουρκίας προς την κατεύθυνση που είχε χαράξει η Αμερική. Θα πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη μας το εξής: Αν δεχτούμε ότι η Τουρκία θα καθορίσει την πορεία του κόσμου τον 21ο αιώνα, την πορεία της ίδιας της Τουρκίας θα την καθορίσουν οι Κούρδοι. Η Αμερική το γνώριζε πολύ καλά αυτό. Γι' αυτό το λόγο ο Μπιλ Κλίντον, όταν μίλησε στο τουρκικό κοινοβούλιο είχε πει:
"Η Τουρκία πρέπει να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των Κούρδων πολιτών της".
Η Αμερική, που επιδιώκει να εγκαταστήσει μια "νέα τάξη" στη Μέση Ανατολή, δεν κρύβει τις επιδιώξεις της για εξεύρεση μιας περιφερειακής λύσης στο Κουρδικό Ζήτημα, μιας λύσης που θα έχει ως επίκεντρό της την Τουρκία, η οποία θα αναλάβει το ρόλο του "προστάτη" των Κούρδων από τα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν. Αυτό κρίνεται ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αποδοχή και την ενσωμάτωση της Τουρκίας στο διεθνές σύστημα.
Όμως, μια τάση στην Τουρκία, που ενσωματώνει κυρίως το στρατό, δεν ήθελε να καταστήσει συνομιλητές της Τουρκίας τους Κούρδους και δεν επέτρεπε το άνοιγμα προς αυτούς. Ο στρατός, αν και συμφωνούσε με τη συμπόρευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο θέμα της πλανητικής της αποστολής, στο θέμα των Κούρδων αντιστεκόταν και επέμενε στις γνωστές του πολιτικές.
Η Τουρκία περνούσε διάφορες εντάσεις και αναταράξεις επί μια δκεαετία, ακριβώς λόγω αυτής της στάσης του στρατού.
Αν και οι σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάληψης του Ιράκ έφθασαν σε σημείο διακοπής, ακριβώς λόγω της διαφορετικής προσέγγισης στο Κουρδικό, με τον καιρό τα προβλήματα ξεπεράστηκαν. Η Τουρκία συμφώνησε με τις ΗΠΑ στο θέμα αυτό. Τώρα οι ΗΠΑ αφήνουν τους Κούρδους ενέχυρο στην Τουρκία και παίρνουν ως αντάλλαγμα περισσότερη στρατιωτική και πολιτική συνεργασία. Για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, δίνουν το Κουρδιστάν, για να πάρουν την Τουρκία.
Ωρισμένοι Κούρδοι ανησυχούν από αυτήν την κατάσταση. Και ανησυχούν εκείνοι που είχαν εναποθέσει στο παρελθόν τις ελπίδες τους στις ΗΠΑ. Τώρα είναι στη φάση που γκρεμίζεται το όνειρό τους. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι Τούρκοι είναι ευχαριστημένοι από τις εξελίξεις. Αυτοί χτίζουν όνειρα ότι θα καταφέρουν να ξεπεράσουν το δικό τους Κουρδικό πρόβλημα στηριζόμενοι στις ΗΠΑ.
Όσον αφορά το τουρκικό κράτος, όσο και αν φαίνεται ότι έχει επέλθει συμφωνία με τις ΗΠΑ, επί της ουσίας δεν ξέρει τί ακριβώς να κάνει. Συμπεριφέρεται νευρικά. Θα λέγαμε ότι η Τουρκία διατελεί εν πλήρη συγχύσει, με την ακριβή έννοια της λέξεως. Και πρέπει να σημειωθεί ότι το μέρος εκείνο του κράτους που αντιπολιτεύεται αυτές τις πολιτικές, διατηρεί τις δυνάμεις του στο τουκρικό κράτος, άσχετα εμ το αν φάινεται ότι είναι υπό πίεση λόγω της συνεχιζόμενης δίκης της ΕΡΓΕΝΕΚΟΝ.
Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές γράφουν ότι πίσω από τις εξελίξεις που παρατηρούνται στο Κουρδικό, κρύβεται το Κουρδικό Σχέδιο των ΗΠΑ. Εγώ δεν το πιστεύω. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα σχέδιο που έχουν επεξεργαστεί από κοινού Τουρκία και ΗΠΑ. Μου φαίνεται ότι η Τουρκία ελπίζει να εφαρμόσει το δικό της σχέδιο για το Κουρδικό, δια της Αμερικής.
Η Τουρκία υπολογίζει να προσαρτήσει σιωπηλά το ιρακινό Κουρδιστάν, χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις στην περιοχή.
Η Τουρκία έχει προκρίνει μια λύση για το ιρακινό Κουρδιστάν και έχει συμφωνήσει με τους Κούρδους γι' αυτό. Δεν ξέρει όμως τί να κάνει με τους δικούς της Κούρδους. Στο θέμα αυτό δεν συμπεριφέρεται με σαφήνεια. Γνωρίζει ότι πρέπει να σταματήσει τον πόλεμο, αλλά θέλει να το πράξει χωρίς να προκαλέσει αναταράξεις στους δικούς της Κούρδους. Γι' αυτό αργεί να πάρει αποφάσεις.
Συμπερασματικά, η Τουρκία δεν φαίνεται διατεθειμένη να αλλάξει συμπεριφορά απέναντι στους Κούρδους και να λύσει το Κουρδικό Ζήτημα. Προβληματίζεται και αναζητεί κάποιες λύσεις και διεξόδους, όμως όλα αυτά είναι ανεπαρκή. Πριν από 100 χρόνια, όταν αφέθηκε το Βόρειο Κουρδιστάν στην Τουρκία, υπήρχαν ελπίδες ότι το τουρκικό κράτος θα συμπεριφερθεί ανθρώπινα σοτυς Κούρδους και θα σεβαστεί τα βασικά τους δικαιώματα. Έγινε ακριβώς το αντίθετο. Ο κουρδικός λαός υπέφερε πολλά όλα αυτά τα χρόνια.
Και ο τουρκικός λαός έχασε πολλά εξ αιτίας αυτής της πολιτικής. Η Τουρκία έχασε έναν αιώνα εξ αιτίας του ρατσισμού που εφάρμοσε στους Κούρδους. Τώρα έχει μπροστά της μια ευκαιρία για να αντισταθμίσει όσα έχασε. Το ελάχιστο που θα πρέπει να κάνει, είναι να συμπεριφερθεί ανθρώπινα και να σεβαστέι τα δικαιώματα των Κούρδων. Σε αντίθετη περίπτωση, όλα θα της γυρίζουν ανάποδα. Τα σχέδια θα αντιστραφούν και η Τουρκία αντί να πάει μπροστά, θα κατρακυλίσει στον κατήφορο...
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_8066.html
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
Αμερικανοτουρκισμός: ο Γεφυροποιός Πολιτισμός
Πάει με όλα... σαν την Coca-Cola!
Προσδεθείτε γερά. Διότι τις επόμενες μέρες όλοι θα γίνουμε μάρτυρες μιας οργασμικής διαδικασίας στις Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις η οποία θα κλιμακωθεί στις 6-7 Απριλίου στην Άγκυρα με την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα. Εάν όλα εξελιχθούν κατ’ ευχή η ιστορία θα καταγράψει και τη στιγμή της ολοκλήρωσης. Αυτή θα είναι όταν ο αφρο-αμερικάνος Ομπάμα θα δέχεται το εκστασιασμένο επί ποδός χειροκρότημα στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση μετά το πέρας της ομιλίας του.
Έτσι θα καλωσορίσουμε όλοι ένα καινούργιο πολιτισμικό υπόδειγμα στον κόσμο αυτό του Αμερικανοτουρκισμού. Θα είναι το υπόδειγμα του 21ου αιώνα. Αυτό που θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην Ανατολή και Δύση, ανάμεσα στο Δυτικο-ευρωπαϊκό πολιτισμό και του πολιτισμού της Ανατολής, ανάμεσα στα πεζά και στις εφήμερες ηδονές και της Νιρβάνα της ειρηνικής αιωνιότητος.
Έτσι όταν και ο Αμερικανοτουρκισμός αφήσει πίσω του και αυτός, όπως ο κάθε πολιτισμός τα ανεξίτηλα σημάδια του στον κόσμο ως διαχρονικές αξίες και συμπεριφορές, θα προστεθεί και αυτός δίπλα στους μεγάλους πολιτισμούς. Αλλά ως η τελειότερη έκφανσή τους.
Αυτοί που θα μας ακολουθήσουν λοιπόν δε θα περιορίζονται να μελετούν τους ποτάμιους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου (του Κίτρινου Ποταμού, του Ινδού, του Ευφράτη και του Τίγρη και του Νείλου), τους θαλασσοκρατικούς πολιτισμούς (Φοινίκη, Ελλάδα, Ρώμη) και αυτούς της Β. Ευρώπης. Θα πρέπει να μελετούν και το γεφυροποιό πολιτισμό του Αμερικανοτουρκισμού, το μοναδικό, αυτόν δηλαδή που μας ένωσε όλους, μαύρους, άσπρους, ερυθρούς, μελαμψούς και κίτρινους.
Τι πρεσβεύει στην παρούσα θεμελειακή του φάση ο Αμερικανοτουρκισμός; Ας αφήσουμε τον Αχμέτ Νταβούτογλου να μιλήσει, τον τελευταίο στη σειρά “οραματιστή” αλλά και “οικοδόμο” της ανατολικής πλευράς της γέφυρας. “Έιμαι πολύ χαρούμενος να δηλώσω ότι βιώνουμε μια ιστορική εποχή όπου οι πολιτικές μας είναι σχεδόν ταυτόσημες σε κάθε ζήτημα. Η απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να έλθει στη Τουρκία είναι δείγμα της ιστορικής αυτής εποχής, της δημιουργικής και συνεργάσιμης περιόδου”.
Και πως να μην είναι ταυτόσημες οι θέσεις Τουρκίας-Αμερικής; Από τις ίδιες αξίες και αρχές διέπονται ο Αμερικανισμός και ο Τουρκισμός. Η.Π.Α και Τουρκία μας θύμισε μόλις πρόσφατα η κυρία Κλίντον όταν επισκέφτηκε την Άγκυρα, πιστεύουν στις αρχές της “ειρήνης”, της “δημοκρατίας”, της “ελευθερίας” και της “ευημερίας”. Κάτι ανάλογο θα μας επαναλάβει και ο κος Ομπάμα σε λίγες μέρες, ότι ακριβώς μας είχε πει και ο προκάτοχός του Μπιλ Κλίντον, στον πανηγυρικό του λόγο στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση το Νοέμβριο του 1999.
Ακριβώς επειδή οι κοινές αξίες και των δυο επιβάλλουν την “ειρήνη”, τόσο οι Αμερικάνοι όσο και οι Τούρκοι επιδιώκουν την “ειρήνη” και τη “σταθερότητα” όπως μας υπενθυμίζεται με έμφαση στο κοινό ανακοινωθέν μεταξύ της Αμερικανίδος Υπουργού Εξωτερικών και του ομολόγου της Τούρκου στις 7 Μαρτίου 2009. Και τα δύο μέρη, διαβάζουμε, θέλουν να συμβάλουν σε μια “διαρκή ειρήνη” στα Αραβο-Ισραηλινά, ανάμεσα στην Τουρκία και την Αρμενία, στον Καύκασο, στον Υπερκαύκασο, στο Κουρδικό-ακόμη και στην Κύπρο, όπου όμως προϋπόθεση για την ειρήνη μας πληροφορούν και οι δυο είναι ο τερματισμός της καταδυνάστευσης των φουκαράδων Τουρκο-κυπρίων.
Για τον Αμερικανικό “ιδεαλισμό” έχουν γραφτεί χιλιάδες έργα και πονήματα. Ο “ιδεαλισμός” αυτός βασίζεται στη μοναδικότητα (exceptionalism). Οι Αμερικάνοι διαφοροποιούνται από τον υπόλοιπο κόσμο και πιστεύουν ότι είναι ο “περιούσιος λαός”, ότι οι πολιτικές και ηθικές τους αξίες είναι οικουμενικές, ότι οι πράξεις και τα έργα τους εδράζονται σε ανιδιοτελή κίνητρα και ότι η ειλικρινής τους πρόθεση είναι να εκπολιτίσουν και να εκδημοκρατίσουν τον κόσμο, ώστε να κυριαρχήσουν η ανεκτικότητα, ο πλουραλισμός και ναι, η ειρήνη, της οποίας είναι πρεσβευτές και θιασώτες.
Που και που βέβαια χρειάζεται και ο “βούρδουλας”. Αλλά η χρήση βίας είναι πολλές φορές αναγκαία για το καλό όλων μας και για την εμπέδωση της ειρήνης. Πως να γίνει δηλαδή η ομελέτα χωρίς σπασμένα αβγά; Κάνουμε διαρκή πόλεμο για διαρκή ειρήνη (permanent war for permanent peace). Καταστρέφουμε χωριά και κράτη για να τα σώσουμε (Βιετνάμ, Κουρδιστάν, Κύπρος, Ντιέγκο Γκαρσία, Ιράκ). Έτσι έχουμε ειρήνη στον τόπο μας και ειρήνη στον κόσμο, όπως ευαγγελίζεται ο ...Κεμάλ Ατατούρκ.
Ο Τουρκικός “ιδεαλισμός” είναι λιγότερο γνωστός. Ωστόσο θα εκπλαγείτε πόσο όμοιος είναι με τον Αμερικανικό. Διαβάζουμε λοιπόν από το μοναδικό έργο του Ζιγιά Γκιοκάλπ (Κούρδου εξομώτη που έγινε Τούρκος, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια αφού ήθελε και έπρεπε να γίνει Τούρκος, θιασώτης της ειρήνης δηλαδή, αλλά δεν το γνώριζε), Αρχές Τουρκισμού (Εκδοτική Κούριερ, 2005):
“Στην παλιά Τουρκική θρησκεία ο Θεός των Τούρκων ήταν Θεός της ειρήνης. Η λέξη “il” (έθνος, χώρα) που αποδίδει την ουσία της τουρκικής θρησκείας σήμαινε ειρήνη (Κάσγκαρλι, Μαχμούντ). Ιλχάν (αυτοκράτορας) σήμαινε Χαν της ειρήνης. Οι Τούρκοι Ιλχάν ήταν πρωτοπόροι ειρηνόφιλοι που οικοδόμησαν κλίμα ειρήνης από τη Ματζουρία μέχρι την Ουγγαρία ... Χάρη σε αυτή τη φιλειρηνική παράδοση των Τούρκων ο Τούρκος αυτοκράτορας και στην εποχή του Ισλάμ συμπεριφέρονταν πάντα με στοργή στους ηττημένους και θεωρούσε τον εαυτό του υπεύθυνο για τη διεθνή ειρήνη” (σελ. 55-56).
Θεωρούσε λοιπόν ο Τούρκος Ιλχάν τον εαυτό του υπεύθυνο για τη “διεθνή ειρήνη”. Όπως ο κάθε Αμερικανός Πρόεδρος ο οποίος μαζί με τη χώρα του κουβαλούν το βάρος της διεθνούς ειρήνης στους ώμους τους.
Όμοιος, ομοίω αει πελάζει. Ραντεβού στην Άγκυρα. Κρατηθείτε, λοιπόν, γερά διότι σε λίγες μέρες θα γίνετε μάρτυρες μιας γεννεσιουργικής πράξης που θα γεννήσει ένα νέο πολιτιστικό υπόδειγμα, αυτό του Αμερικανοτουρκισμού, του ανώτατου δηλαδή σταδίου του πολιτισμού. Και με το “τέλος της ιστορίας” θα έχουμε πλέον και το “τέλος του πολιτισμού”. Διότι σαφώς δε θα μπορεί να υπάρξει τίποτα ανώτερο από το ...ιδεώδες του Αμερικανοτουρκισμού.
Του Μάριου Ευρυβιάδη
http://kostasxan.blogspot.com/2009/03/blog-post_1073.html
Προσδεθείτε γερά. Διότι τις επόμενες μέρες όλοι θα γίνουμε μάρτυρες μιας οργασμικής διαδικασίας στις Αμερικανο-τουρκικές σχέσεις η οποία θα κλιμακωθεί στις 6-7 Απριλίου στην Άγκυρα με την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα. Εάν όλα εξελιχθούν κατ’ ευχή η ιστορία θα καταγράψει και τη στιγμή της ολοκλήρωσης. Αυτή θα είναι όταν ο αφρο-αμερικάνος Ομπάμα θα δέχεται το εκστασιασμένο επί ποδός χειροκρότημα στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση μετά το πέρας της ομιλίας του.
Έτσι θα καλωσορίσουμε όλοι ένα καινούργιο πολιτισμικό υπόδειγμα στον κόσμο αυτό του Αμερικανοτουρκισμού. Θα είναι το υπόδειγμα του 21ου αιώνα. Αυτό που θα γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στην Ανατολή και Δύση, ανάμεσα στο Δυτικο-ευρωπαϊκό πολιτισμό και του πολιτισμού της Ανατολής, ανάμεσα στα πεζά και στις εφήμερες ηδονές και της Νιρβάνα της ειρηνικής αιωνιότητος.
Έτσι όταν και ο Αμερικανοτουρκισμός αφήσει πίσω του και αυτός, όπως ο κάθε πολιτισμός τα ανεξίτηλα σημάδια του στον κόσμο ως διαχρονικές αξίες και συμπεριφορές, θα προστεθεί και αυτός δίπλα στους μεγάλους πολιτισμούς. Αλλά ως η τελειότερη έκφανσή τους.
Αυτοί που θα μας ακολουθήσουν λοιπόν δε θα περιορίζονται να μελετούν τους ποτάμιους πολιτισμούς του Παλαιού Κόσμου (του Κίτρινου Ποταμού, του Ινδού, του Ευφράτη και του Τίγρη και του Νείλου), τους θαλασσοκρατικούς πολιτισμούς (Φοινίκη, Ελλάδα, Ρώμη) και αυτούς της Β. Ευρώπης. Θα πρέπει να μελετούν και το γεφυροποιό πολιτισμό του Αμερικανοτουρκισμού, το μοναδικό, αυτόν δηλαδή που μας ένωσε όλους, μαύρους, άσπρους, ερυθρούς, μελαμψούς και κίτρινους.
Τι πρεσβεύει στην παρούσα θεμελειακή του φάση ο Αμερικανοτουρκισμός; Ας αφήσουμε τον Αχμέτ Νταβούτογλου να μιλήσει, τον τελευταίο στη σειρά “οραματιστή” αλλά και “οικοδόμο” της ανατολικής πλευράς της γέφυρας. “Έιμαι πολύ χαρούμενος να δηλώσω ότι βιώνουμε μια ιστορική εποχή όπου οι πολιτικές μας είναι σχεδόν ταυτόσημες σε κάθε ζήτημα. Η απόφαση του Προέδρου Ομπάμα να έλθει στη Τουρκία είναι δείγμα της ιστορικής αυτής εποχής, της δημιουργικής και συνεργάσιμης περιόδου”.
Και πως να μην είναι ταυτόσημες οι θέσεις Τουρκίας-Αμερικής; Από τις ίδιες αξίες και αρχές διέπονται ο Αμερικανισμός και ο Τουρκισμός. Η.Π.Α και Τουρκία μας θύμισε μόλις πρόσφατα η κυρία Κλίντον όταν επισκέφτηκε την Άγκυρα, πιστεύουν στις αρχές της “ειρήνης”, της “δημοκρατίας”, της “ελευθερίας” και της “ευημερίας”. Κάτι ανάλογο θα μας επαναλάβει και ο κος Ομπάμα σε λίγες μέρες, ότι ακριβώς μας είχε πει και ο προκάτοχός του Μπιλ Κλίντον, στον πανηγυρικό του λόγο στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση το Νοέμβριο του 1999.
Ακριβώς επειδή οι κοινές αξίες και των δυο επιβάλλουν την “ειρήνη”, τόσο οι Αμερικάνοι όσο και οι Τούρκοι επιδιώκουν την “ειρήνη” και τη “σταθερότητα” όπως μας υπενθυμίζεται με έμφαση στο κοινό ανακοινωθέν μεταξύ της Αμερικανίδος Υπουργού Εξωτερικών και του ομολόγου της Τούρκου στις 7 Μαρτίου 2009. Και τα δύο μέρη, διαβάζουμε, θέλουν να συμβάλουν σε μια “διαρκή ειρήνη” στα Αραβο-Ισραηλινά, ανάμεσα στην Τουρκία και την Αρμενία, στον Καύκασο, στον Υπερκαύκασο, στο Κουρδικό-ακόμη και στην Κύπρο, όπου όμως προϋπόθεση για την ειρήνη μας πληροφορούν και οι δυο είναι ο τερματισμός της καταδυνάστευσης των φουκαράδων Τουρκο-κυπρίων.
Για τον Αμερικανικό “ιδεαλισμό” έχουν γραφτεί χιλιάδες έργα και πονήματα. Ο “ιδεαλισμός” αυτός βασίζεται στη μοναδικότητα (exceptionalism). Οι Αμερικάνοι διαφοροποιούνται από τον υπόλοιπο κόσμο και πιστεύουν ότι είναι ο “περιούσιος λαός”, ότι οι πολιτικές και ηθικές τους αξίες είναι οικουμενικές, ότι οι πράξεις και τα έργα τους εδράζονται σε ανιδιοτελή κίνητρα και ότι η ειλικρινής τους πρόθεση είναι να εκπολιτίσουν και να εκδημοκρατίσουν τον κόσμο, ώστε να κυριαρχήσουν η ανεκτικότητα, ο πλουραλισμός και ναι, η ειρήνη, της οποίας είναι πρεσβευτές και θιασώτες.
Που και που βέβαια χρειάζεται και ο “βούρδουλας”. Αλλά η χρήση βίας είναι πολλές φορές αναγκαία για το καλό όλων μας και για την εμπέδωση της ειρήνης. Πως να γίνει δηλαδή η ομελέτα χωρίς σπασμένα αβγά; Κάνουμε διαρκή πόλεμο για διαρκή ειρήνη (permanent war for permanent peace). Καταστρέφουμε χωριά και κράτη για να τα σώσουμε (Βιετνάμ, Κουρδιστάν, Κύπρος, Ντιέγκο Γκαρσία, Ιράκ). Έτσι έχουμε ειρήνη στον τόπο μας και ειρήνη στον κόσμο, όπως ευαγγελίζεται ο ...Κεμάλ Ατατούρκ.
Ο Τουρκικός “ιδεαλισμός” είναι λιγότερο γνωστός. Ωστόσο θα εκπλαγείτε πόσο όμοιος είναι με τον Αμερικανικό. Διαβάζουμε λοιπόν από το μοναδικό έργο του Ζιγιά Γκιοκάλπ (Κούρδου εξομώτη που έγινε Τούρκος, αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια αφού ήθελε και έπρεπε να γίνει Τούρκος, θιασώτης της ειρήνης δηλαδή, αλλά δεν το γνώριζε), Αρχές Τουρκισμού (Εκδοτική Κούριερ, 2005):
“Στην παλιά Τουρκική θρησκεία ο Θεός των Τούρκων ήταν Θεός της ειρήνης. Η λέξη “il” (έθνος, χώρα) που αποδίδει την ουσία της τουρκικής θρησκείας σήμαινε ειρήνη (Κάσγκαρλι, Μαχμούντ). Ιλχάν (αυτοκράτορας) σήμαινε Χαν της ειρήνης. Οι Τούρκοι Ιλχάν ήταν πρωτοπόροι ειρηνόφιλοι που οικοδόμησαν κλίμα ειρήνης από τη Ματζουρία μέχρι την Ουγγαρία ... Χάρη σε αυτή τη φιλειρηνική παράδοση των Τούρκων ο Τούρκος αυτοκράτορας και στην εποχή του Ισλάμ συμπεριφέρονταν πάντα με στοργή στους ηττημένους και θεωρούσε τον εαυτό του υπεύθυνο για τη διεθνή ειρήνη” (σελ. 55-56).
Θεωρούσε λοιπόν ο Τούρκος Ιλχάν τον εαυτό του υπεύθυνο για τη “διεθνή ειρήνη”. Όπως ο κάθε Αμερικανός Πρόεδρος ο οποίος μαζί με τη χώρα του κουβαλούν το βάρος της διεθνούς ειρήνης στους ώμους τους.
Όμοιος, ομοίω αει πελάζει. Ραντεβού στην Άγκυρα. Κρατηθείτε, λοιπόν, γερά διότι σε λίγες μέρες θα γίνετε μάρτυρες μιας γεννεσιουργικής πράξης που θα γεννήσει ένα νέο πολιτιστικό υπόδειγμα, αυτό του Αμερικανοτουρκισμού, του ανώτατου δηλαδή σταδίου του πολιτισμού. Και με το “τέλος της ιστορίας” θα έχουμε πλέον και το “τέλος του πολιτισμού”. Διότι σαφώς δε θα μπορεί να υπάρξει τίποτα ανώτερο από το ...ιδεώδες του Αμερικανοτουρκισμού.
Του Μάριου Ευρυβιάδη
http://kostasxan.blogspot.com/2009/03/blog-post_1073.html
Σάββατο 21 Μαρτίου 2009
Καμία εμπιστοσύνη
Ο ανώτατος πνευματικός ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ δήλωσε σήμερα ότι η Ιρανική Δημοκρατία δε θα αλλάξει συμπεριφορά εάν δεν αλλάξει η στάση των ΗΠΑ απέναντι στη χώρα του επί της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα.
"Δεν έχουμε καμία εμπειρία από το νέο πρόεδρο και τη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Αλλάξτε και θα αλλάξει και η δική μας στάση. Εάν δεν αλλάξτε στάση να ξέρετε ότι ο λαός μας έγινε πιο δυνατός τα τελευταία 30 χρόνια και θα συνεχίσει να αντιστέκεται", τόνισε ο Χαμενεΐ σε ομιλία του ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων στην πόλη Μασχάντ του βορειοανατολικού Ιράν, η οποία μεταδόθηκε από την ιρανική τηλεόραση.
Ο αμερικανός πρόεδρος πήρε την ιστορική πρωτοβουλία να απευθυνεί απευθείς στους ιρανούς ηγέτες σε μήνυμά του με την ευκαιρία του ιρανικού Νέου Ετουςαργά την Πέμπτη, προτείνοντάς τους να δώσουν ένα τέλος στις εχθρικές σχέσεις των τελευταίων 30 ετών. Ωστόσο, ο ιρανός ηγέτης αντέδρασε συγκρατημένα και ζήτησε έργα και όχι μόνο λόγια.
Ο Χαμενεϊ κατέκρινε επίσης το σημείο της ομιλίας στο οποίο ο Ομπάμα τονίζει ότι το Ιράν δεν μπορεί να κατακτήσει τη θέση που του αρμόζει στην κοινωνία των εθνών με "την τρομοκρατία και τα όπλα".
"Ο νέος αμερικανός πρόεδρος μάς στέλνει ευχετήριο μήνυμα με την ευκαιρία του Νέου Ετους, αλλά ταυτόχρονα μάς κατηγορεί και πάλι ότι υποστηρίζουμε την τρομοκρατία και ότι επιδιώκουμε την κατασκευή ατομικών όπλων", τόνισε.
Την ομιλία του ο Χαμενεΐ εκφώνησε όπως κάθε χρόνο την πρώτη ημέρα του νέου έτους στο μαυσωλείο του ιμάμη Ρεζά, ιερό τόπο προσκυνήματος των σιιτών μουσουλμάνων.
Ο ιρανός ηγέτης αναφέρθηκε επίσης στην αμερικανική πρόταση για επανάληψη των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών που διακόπηκαν πριν από 30 χρόνια με την κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας από ισλαμιστές φοιτητές στην Τεχεράνη και την ομηρία αμερικανών διπλωματών.
"Μάς λένε να διαπραγματευτούμε και να αποκαταστήσουμε διπλωματικές σχέσεις. Μιλούν για αλλαγή. Μα, τι άλλαξε; Που είναι τα σημάδια της αλλαγής; Ηρατε τις κυρώσεις κατά του Ιράν, αποδεσμεύσατε τα κεφάλαιά μας που έχετε παγώσει στις ΗΠΑ, θέσατε τέλος στην εχθρική προπαγάνδα κατά της χώρας μας, σταματήσατε την άνευ όρων υποστήριξή σας προς το σιωνιστικό καθεστώς;", διερωτήθηκε ο Χαμενεΐ.
www.news247.gr/
"Δεν έχουμε καμία εμπειρία από το νέο πρόεδρο και τη νέα αμερικανική κυβέρνηση. Αλλάξτε και θα αλλάξει και η δική μας στάση. Εάν δεν αλλάξτε στάση να ξέρετε ότι ο λαός μας έγινε πιο δυνατός τα τελευταία 30 χρόνια και θα συνεχίσει να αντιστέκεται", τόνισε ο Χαμενεΐ σε ομιλία του ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων στην πόλη Μασχάντ του βορειοανατολικού Ιράν, η οποία μεταδόθηκε από την ιρανική τηλεόραση.
Ο αμερικανός πρόεδρος πήρε την ιστορική πρωτοβουλία να απευθυνεί απευθείς στους ιρανούς ηγέτες σε μήνυμά του με την ευκαιρία του ιρανικού Νέου Ετουςαργά την Πέμπτη, προτείνοντάς τους να δώσουν ένα τέλος στις εχθρικές σχέσεις των τελευταίων 30 ετών. Ωστόσο, ο ιρανός ηγέτης αντέδρασε συγκρατημένα και ζήτησε έργα και όχι μόνο λόγια.
Ο Χαμενεϊ κατέκρινε επίσης το σημείο της ομιλίας στο οποίο ο Ομπάμα τονίζει ότι το Ιράν δεν μπορεί να κατακτήσει τη θέση που του αρμόζει στην κοινωνία των εθνών με "την τρομοκρατία και τα όπλα".
"Ο νέος αμερικανός πρόεδρος μάς στέλνει ευχετήριο μήνυμα με την ευκαιρία του Νέου Ετους, αλλά ταυτόχρονα μάς κατηγορεί και πάλι ότι υποστηρίζουμε την τρομοκρατία και ότι επιδιώκουμε την κατασκευή ατομικών όπλων", τόνισε.
Την ομιλία του ο Χαμενεΐ εκφώνησε όπως κάθε χρόνο την πρώτη ημέρα του νέου έτους στο μαυσωλείο του ιμάμη Ρεζά, ιερό τόπο προσκυνήματος των σιιτών μουσουλμάνων.
Ο ιρανός ηγέτης αναφέρθηκε επίσης στην αμερικανική πρόταση για επανάληψη των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών που διακόπηκαν πριν από 30 χρόνια με την κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας από ισλαμιστές φοιτητές στην Τεχεράνη και την ομηρία αμερικανών διπλωματών.
"Μάς λένε να διαπραγματευτούμε και να αποκαταστήσουμε διπλωματικές σχέσεις. Μιλούν για αλλαγή. Μα, τι άλλαξε; Που είναι τα σημάδια της αλλαγής; Ηρατε τις κυρώσεις κατά του Ιράν, αποδεσμεύσατε τα κεφάλαιά μας που έχετε παγώσει στις ΗΠΑ, θέσατε τέλος στην εχθρική προπαγάνδα κατά της χώρας μας, σταματήσατε την άνευ όρων υποστήριξή σας προς το σιωνιστικό καθεστώς;", διερωτήθηκε ο Χαμενεΐ.
www.news247.gr/
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009
Ελληνοαλβανική συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα
Ολοκληρώθηκαν χθες οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική και την αλβανική αντιπροσωπεία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και άλλων θαλάσσιων ζωνών που δικαιούνται οι δύο χώρες βάσει του διεθνούς δικαίου.
Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών, τη συμφωνία μονόγραψαν οι επικεφαλής των αντιπροσωπιών, ενώ σύντομα θα υπογραφεί από τους ΥΠΕΞ των δύο χωρών.
Κατά δήλωση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Γ. Κουμουτσάκου, η συμφωνία βασίζεται πλήρως στις διατάξεις της Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης (1982), την οποία και οι δύο χώρες έχουν επικυρώσει.
http://greece-salonika.blogspot.com/2009/03/blog-post_4804.html
Όπως ανακοινώθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών, τη συμφωνία μονόγραψαν οι επικεφαλής των αντιπροσωπιών, ενώ σύντομα θα υπογραφεί από τους ΥΠΕΞ των δύο χωρών.
Κατά δήλωση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ Γ. Κουμουτσάκου, η συμφωνία βασίζεται πλήρως στις διατάξεις της Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θαλάσσης (1982), την οποία και οι δύο χώρες έχουν επικυρώσει.
http://greece-salonika.blogspot.com/2009/03/blog-post_4804.html
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2009
«ΣΥΜΜΟΡΙΑ» Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΑΣΤΑ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ
Το πολιτικά «ορθόν» στο Μαξίμου και στο ΥΠΕΞ, είναι βέβαιο πως στις επικείμενες εκλογές στη FYROM θα επιθυμούσε την ενίσχυση των μετριοπαθών κύκλων στα Σκόπια. Η σχολή σκέψης «Τσερβένκοφσκι», θα ήταν η καλύτερη εξέλιξη για την ελληνική διπλωματία αλλά και την κυβέρνηση Καραμανλή. Υπάρχει όμως –και θα διατυπωθεί ευθέως- και η αιρετική άποψη: Ότι δηλαδή θα εξυπηρετούσε κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα η παγίωση των αδιάλλακτων κύκλων στη FYROM. O λόγος είναι προφανής: Η παραμονή του Γκρουέφσκι στην εξουσία θα προσέφερε το καλύτερο «άλλοθι» στην ελληνική εξωτερική πολιτική, προς απεγκλωβισμό από τον διαπραγματευτικό κατήφορο. Μια νέα επικράτηση του Γκρουέφσκι θα απομακρύνει τη λύση της σύνθετης ονομασίας, την οποία ευχαρίστως θα δεχόταν η ελληνική κυβέρνηση. Η παραμονή στην εξουσία των σκληροπυρηνικών στα Σκόπια, σημαίνει πως θα μας σώσει η αδιαλλαξία τους. Ενώ εκείνοι θα παραδοθούν στην απομόνωση που οι ίδιοι επέλεξαν.
Έχει αρχίσει να παγιώνεται και στην Ευρώπη η αντίληψη πως η καθεστηκυία πολιτική τάξη στα Σκόπια είναι παραδομένη στην μισαλλοδοξία και στον σωβινισμό. Νέα στοιχεία όμως, καταδεικνύουν πως είναι παραδομένη και στα του οργανωμένου εγκλήματος. Οι μυστικές υπηρεσίες της FYROM εμπλέκονται στη διακίνηση ανθρώπων (trafficking), καθώς και σε λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών. Το σημαντικό και εξόχως πολιτικό, είναι η διασύνδεση με το κύκλωμα αυτό του Σάσσο Μιγιάλκωφ, ο οποίος είναι ο επικεφαλής των υπηρεσιών Αντικατασκοπίας και Αντιτρομοκρατίας της FYROM, αλλά και πρώτος ξάδελφος του πρωθυπουργού Γκρουέφσκι.
Ο Μιγιάλκωφ δέχεται αντιπολιτευτικά πυρά, για ενίσχυσή του με μαύρο χρήμα από την σκοπιανή μαφία και από εταιρείες όπως τη «ΜΕΤΑΛΕΤΣ», τη «SEAVUSΗ» και την «ΑΓΡΟΚΟΜΠΙΝΑΝΤ». Επιπλέον, πονοκέφαλο στον Γκρουέφσκι, δημιουργούν και οι διασυνδέσεις του «ξάδερφου» με τους αλβανόφωνους του Τέτοβο, αφού ο Μιγιάλκωφ φέρεται να έχει λάβει μίζες από το αλβανικό «Δημοκρατικό Κόμμα» για να καλύπτει τους Αλβανούς της FYROM, στο λαθρεμπόριο όπλων που διεξάγουν στο Κόσσοβο και στη Βουλγαρία. Είναι κοινό μυστικό στα Σκόπια, ότι πριν λίγους μήνες, ο Μιγιάλκωφ προσέφερε στους Αλβανούς του Θάτσι 250 κιλά κοκαίνης, από κατασχεθείσα ποσότητα στα ελληνοσκοπιανά σύνορα.
Το παζλ δένει με την εξαιρετικά αδύναμη προσωπικότητα του Ιβανώφ, που θα στηρίξει η κυβέρνηση Γκρουέφσκι στις εκλογές. Ο Γκρουέφσκι έβγαλε πρόσφατα «καθαρό» τον αδερφό του Ιβανώφ, ο οποίος είχε εμπλακεί σε κύκλωμα σωματεμπορίας. Έτσι, ο πρωθυπουργός ελέγχει απόλυτα τον υποψήφιό του, ο οποίος θα είναι απλώς όμηρός του και μια μαριονέττα στο θέατρο σκιών της μετεκλογικής FYROM. Είναι ενδεικτικό ότι τα ΜΜΕ στα Σκόπια δέχονται πιέσεις έως και απειλές για συγκάλυψη των δραστηριοτήτων του κυκλώματος Γκρουέφσκι. Προκύπτει λοιπόν, πως ένα μεγάλο τμήμα της βαθιά ανθελληνικής πολιτικής ελίτ των Σκοπίων, διαπλέκεται άμεσα με δραστηριότητες του κοινού ποινικού δικαίου.
Ακόμα και ελληνικά ΜΜΕ, όπως η «Ελευθεροτυπία», έκαναν λόγο σχετικά πρόσφατα για «πόλεμο χαρακωμάτων» μεταξύ της σκοπιανής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ελεγχόμενης ως έναν βαθμό από τον Τσερβένκοφσκι, και των υπηρεσιών Αντικατασκοπίας και Αντιτρομοκρατίας, ελεγχόμενων από τον ξάδελφο του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι.
Τη διασύνδεση της κυβέρνησης Γκρουέφσκι με τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα, είχε επεσημάνει εδώ και δύο χρόνια ο Βούλγαρος ευρωβουλευτής Dimitar Stoyanov, κατά την έγκριση τότε της έκθεσης για την πρόοδο της FYROM ως υποψήφιου κράτους μέλους της ΕΕ. Ο συγκεκριμένος ευρωβουλευτής, υποστήριζε από τότε πως τη FYROM κυβερνά ένα καθεστώς μίας κλειστής ομάδας ανθρώπων που πουλούν ακόμη και ναρκωτικά, ενώ η χώρα αυτή δεν πληρεί επ’ ουδενί τα κριτήρια ένταξής της στους ευρω-αντλαντικούς θεσμούς.
Αυτές λοιπόν τα «επιτεύγματα» του Γκρουέφσκι και της παρέας του (ναρκωτικά, λαθρεμπόριο, σωματεμπορία) θα έπρεπε να «διαφημίζουν» η ελληνική κυβέρνηση και διπλωματία στη διεθνή κοινότητα, στη διεθνή κοινή γνώμη. Ότι οι σφετεριστές του Αλέξανδρου και της ιστορίας μας είναι μια κάστα ανθρώπων που δεν ενδιαφέρονται για την ουσιαστική πρόοδο της χώρας τους, αλλά για την τσέπη τους και για τα αξιώματα που κατέχουν. Μάλλον όμως θα ήταν περιττό όσο και μάταιο να περιμένει κανείς μια τέτοια, επιθετική και παραγωγική εξωτερική πολιτική, από την ένοικο του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδος…
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_1399.html
Έχει αρχίσει να παγιώνεται και στην Ευρώπη η αντίληψη πως η καθεστηκυία πολιτική τάξη στα Σκόπια είναι παραδομένη στην μισαλλοδοξία και στον σωβινισμό. Νέα στοιχεία όμως, καταδεικνύουν πως είναι παραδομένη και στα του οργανωμένου εγκλήματος. Οι μυστικές υπηρεσίες της FYROM εμπλέκονται στη διακίνηση ανθρώπων (trafficking), καθώς και σε λαθρεμπόριο όπλων και ναρκωτικών. Το σημαντικό και εξόχως πολιτικό, είναι η διασύνδεση με το κύκλωμα αυτό του Σάσσο Μιγιάλκωφ, ο οποίος είναι ο επικεφαλής των υπηρεσιών Αντικατασκοπίας και Αντιτρομοκρατίας της FYROM, αλλά και πρώτος ξάδελφος του πρωθυπουργού Γκρουέφσκι.
Ο Μιγιάλκωφ δέχεται αντιπολιτευτικά πυρά, για ενίσχυσή του με μαύρο χρήμα από την σκοπιανή μαφία και από εταιρείες όπως τη «ΜΕΤΑΛΕΤΣ», τη «SEAVUSΗ» και την «ΑΓΡΟΚΟΜΠΙΝΑΝΤ». Επιπλέον, πονοκέφαλο στον Γκρουέφσκι, δημιουργούν και οι διασυνδέσεις του «ξάδερφου» με τους αλβανόφωνους του Τέτοβο, αφού ο Μιγιάλκωφ φέρεται να έχει λάβει μίζες από το αλβανικό «Δημοκρατικό Κόμμα» για να καλύπτει τους Αλβανούς της FYROM, στο λαθρεμπόριο όπλων που διεξάγουν στο Κόσσοβο και στη Βουλγαρία. Είναι κοινό μυστικό στα Σκόπια, ότι πριν λίγους μήνες, ο Μιγιάλκωφ προσέφερε στους Αλβανούς του Θάτσι 250 κιλά κοκαίνης, από κατασχεθείσα ποσότητα στα ελληνοσκοπιανά σύνορα.
Το παζλ δένει με την εξαιρετικά αδύναμη προσωπικότητα του Ιβανώφ, που θα στηρίξει η κυβέρνηση Γκρουέφσκι στις εκλογές. Ο Γκρουέφσκι έβγαλε πρόσφατα «καθαρό» τον αδερφό του Ιβανώφ, ο οποίος είχε εμπλακεί σε κύκλωμα σωματεμπορίας. Έτσι, ο πρωθυπουργός ελέγχει απόλυτα τον υποψήφιό του, ο οποίος θα είναι απλώς όμηρός του και μια μαριονέττα στο θέατρο σκιών της μετεκλογικής FYROM. Είναι ενδεικτικό ότι τα ΜΜΕ στα Σκόπια δέχονται πιέσεις έως και απειλές για συγκάλυψη των δραστηριοτήτων του κυκλώματος Γκρουέφσκι. Προκύπτει λοιπόν, πως ένα μεγάλο τμήμα της βαθιά ανθελληνικής πολιτικής ελίτ των Σκοπίων, διαπλέκεται άμεσα με δραστηριότητες του κοινού ποινικού δικαίου.
Ακόμα και ελληνικά ΜΜΕ, όπως η «Ελευθεροτυπία», έκαναν λόγο σχετικά πρόσφατα για «πόλεμο χαρακωμάτων» μεταξύ της σκοπιανής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ελεγχόμενης ως έναν βαθμό από τον Τσερβένκοφσκι, και των υπηρεσιών Αντικατασκοπίας και Αντιτρομοκρατίας, ελεγχόμενων από τον ξάδελφο του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι.
Τη διασύνδεση της κυβέρνησης Γκρουέφσκι με τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα, είχε επεσημάνει εδώ και δύο χρόνια ο Βούλγαρος ευρωβουλευτής Dimitar Stoyanov, κατά την έγκριση τότε της έκθεσης για την πρόοδο της FYROM ως υποψήφιου κράτους μέλους της ΕΕ. Ο συγκεκριμένος ευρωβουλευτής, υποστήριζε από τότε πως τη FYROM κυβερνά ένα καθεστώς μίας κλειστής ομάδας ανθρώπων που πουλούν ακόμη και ναρκωτικά, ενώ η χώρα αυτή δεν πληρεί επ’ ουδενί τα κριτήρια ένταξής της στους ευρω-αντλαντικούς θεσμούς.
Αυτές λοιπόν τα «επιτεύγματα» του Γκρουέφσκι και της παρέας του (ναρκωτικά, λαθρεμπόριο, σωματεμπορία) θα έπρεπε να «διαφημίζουν» η ελληνική κυβέρνηση και διπλωματία στη διεθνή κοινότητα, στη διεθνή κοινή γνώμη. Ότι οι σφετεριστές του Αλέξανδρου και της ιστορίας μας είναι μια κάστα ανθρώπων που δεν ενδιαφέρονται για την ουσιαστική πρόοδο της χώρας τους, αλλά για την τσέπη τους και για τα αξιώματα που κατέχουν. Μάλλον όμως θα ήταν περιττό όσο και μάταιο να περιμένει κανείς μια τέτοια, επιθετική και παραγωγική εξωτερική πολιτική, από την ένοικο του υπουργείου εξωτερικών της Ελλάδος…
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_1399.html
Σάββατο 14 Μαρτίου 2009
Οι εξελίξεις στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις και οι πιθανες επιπτώσεις στο Κουρδικό Ζήτημα
Του Günay Aslan*
Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης
Oι τουρκοαμερικανικές σχέσεις, που είχαν περάσει σε φάση έντασης την άνοιξη του 2003, με την έναρξη της επιχείρησης κατοχής του Ιράκ και έφθασαν στο σημείο να διακοπούν τον Ιούλιο του ίδιου έτους, με τη σύλληψη των Τούρκων αξιωματικών από τον αμερικανικό στρατό, το 2005 μπήκαν σε φάση "επισκευής" και μετά το 2007 μπήκαν σε φάση εξομάλυνσης.
Το 2009, με την ανάληψη της διοίκησης Ομπάμα, η φάση της εξομάλυνσης έχει μπει σε νεά φάση. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις φαίνεται ότι έχουν μπει σε φάση ενός ιδιότυπου έρωτα!
Ο εκπρόσωπος του Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή έρχεται από την Άγκυρα και η Χίλαρι Κλίντον πηγαίνει. Και όταν επιστρέφει αυτή, ανακοινώνεται ότι ο Ομπάμα θα...επισκεφτεί την Άγκυρα. Η Τουρκία, μετά από αρκετό διάστημα, αρχίζει να μιλά και πάλι για "στρατηγική συμμαχία" με τις ΗΠΑ, ενώ οι ΗΠΑ δεν παύουν να τονίζουν ότι η Τουρκία "είναι περιφερειακή και πλανητική ηγέτιδα δύναμη".
Πού είμασταν και πού βρεθήκαμε!
Μόλις μέχρι χθες μιλούσαμε για πόλεμο στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Είχαμε γεμίσει με σενάρια, μερικά από τα οποία, μάλιστα, έλεγαν ότι η Αμερική θα καταλάβει την Τουρκία. Τα σενάρια αυτά, με κορυφαίο αυτό που αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο "Μεταλλική Θύελα" (Metal Fırtına), που αναφερόταν σε τουρκοαμερικανικό πόλεμο, φούντωναν συνεχώς τον αντιαμερικανισμό στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα στην Τουρκία ο αντιαμερικανισμός είναι ακόμα σε υψηλά επίπεδα, όμως, παρόλα αυτά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ο μήνας του μέλητος ενός παρατεταμένου έρωτα μεταξύ της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
Αν με ρωτούσατε δε "Τί έγινε και ξαναζωντάνεψαν οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις;" θα σας απαντούσα ως εξής:
Η αιτία της διαταραχής, αλλά και της εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών ήταν οι Κούρδοι.
Το πιο σημαντικό ή μάλλον θα λέγαμε το μοναδικό θέμα που επηρέασε και έφερε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ακόμα και μέχρι το σημείο διακοπής, ήταν το μέλλον του Ιράκ. Με άλλα λόγια, ήταν το ζήτημα του Κουρδιστάν και της τύχης των Κούρδων.
Η διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο χωρών σε αυτό το θέμα στο παρελθόν δεν κατέστη δυνατόν να ξεπεραστεί. Το τουρκικό κράτος δεν ήθελε την ανατροπή του Σαντάμ για να μην ανοίξει ο δρόμος για την ελευθερία των Κούρδων. Επέμενε ότι πρέπει να συνεχιστεί εκείνο το αντιδημοκρατικό, δεσποτικό καθεστώς που κρατούσε υπό πίεση τους Κούρδους και τους καταπίεζε.
Τα συμφέροντα των ΗΠΑ όμως απαιτούσαν την ανατροπή του καθεστώτος στην περιοχή. Οι ΗΠΑ ήθελαν μια νέα δομή στην περιοχή. Ήθελαν την ίδρυση ενός κουρδικού κράτους στη νέα αυτή ισορροπία, με τον υπολογισμό ότι κάτι τέτοιο ήταν σημαντικό και θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Αμερικής στην περιοχή. Σε αυτό ακριβώς το σημείο συνέπιπταν τα συμφέροντα των Κούρδων του Ιράκ και των ΗΠΑ. Και οι Κούρδοι του Ιράκ, με τη σειρά τους, επιδιώκοντας την ανάδειξη του ζητήματος και την ελευθερία τους, υποστήριζαν τις ΗΠΑ.
Αυτό ακριβώς ήταν το ζήτημα που έφερε την Τουρκία αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ. Το 2005 η Τουρκία άρχισε να καταβάλει προσπάθειες για να μην επιδεινωθούν ακόμα περισσότερο οι σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η Τουρκία, για να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, ζηοτύσε την αναβολή του δημοψηφίσματος για το Κιρκούκ και τη διεξαγωγή κοινής επιχείρησης εναντίον του ΡΚΚ. Οι ΗΠΑ με τη σειρά τους διαχειρίζονταν το χρόνο και ζητούσαν πρώτα από την Τουρκία να συνάψει σχέσεις και να συνεργαστεί με τους Κούρδους του Ιράκ.
Η επίσκεψη του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, το 2007 στις ΗΠΑ δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η επίσκεψη του στρατηγού πέρασε σε κλίμα έντασης. Ο Μπουγιούκανιτ είχε πει τότε ότι "Υπάρχει πιθανότητα διαμελισμού στα τρία του Ιράκ. Πάντως, όσο υπάρχουν οι δυνάμεις που προστατεύουν την Τουρκία, την πατρίδα μας δεν μπορεί να τη διαμελίσει κανείς". Στη συνέχεια ακολούθησε η προειδοποίηση του τότε αρχηγού στρατού ξηράς, Ιλκέρ Μπάσμπουγ. Ο Μπάσμπουγ δήλωσε τότε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αποτρέψει το διαμελισμό του Ιράκ, μπορεί όμως να αυξήσει το κόστος για τις ΗΠΑ".
Οι αντιτιθέμενες δηλώσεις, οι διαφωνίες και τα παζάρια συνεχίστηκαν μέχρι το Νοέμβριο του 2007. Με την επίσκεψη του Ερντογάν στις 5 Νοεμβρίου 2007 στην Ουάσιγκτον και τη συνάντηση Ερντογάν-Μπους άνοιξε μια νέα περίοδος στις σχέσεις των δυο χωρών. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις που είχαν διαταραχτεί εξαιτίας των Κούρδων και του Κουρδικού Ζητήματος, εξομαλύνθηκαν μετά από συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των δυο πλευρών στο θέμα αυτό. Το περιεχόμενο της μεταξύ τους συμφωνίας δεν είναι ακόμα γνωστό.
Οι ΗΠΑ εξ αρχής επεδίωκαν και ζητούσαν από την Τουρκία να συνάψει στενές σχέσεις με το ιρακινό Κουρδιστάν και η Άγκυρα αντιστεκόταν. Τώρα φαίνεται ότι το έχει αποδεχτεί! Παρότι ο τουρκικός στρατός δεν δείχνει τις διαθέσεις του, οι εξελίξεις μας δείχνουν ότι οδεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι δυο πλευρές, κατά τα φαινόμενα, έχουν συμφωνήσει για το μέλλον των Κούρδων. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έδωσαν την πρωτοβουλία στην Τουρκία, σε σχέση με το θέμα των Κούρδων, και η Τουρκία, ως αντάλλαγμα, έχει άρει τις ενστάσεις της σε σχέση με τις άλλες επιλογές των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η Τουρκία, που είχε αντιταχθεί στην είσοδο των Αμερικανών στο Ιράκ, το 2003, με το σκεπτικό ότι κάτι τέτοιο εξασφαλίζει οφέλη και πλεονεκτήματα στους Κούρδους, τώρα που οι Αμερικανοί αποσύρονται, οι Τούρκοι χώνονται στο Ιράκ, με την υποστήριξη των Αμερικανών.
Οι ΗΠΑ, που δεν υπολόγιζαν την Τουρκία και δεν της επέτρεπαν καν να μπει στο Ιράκ, τώρα της δίνουν την πρωτοβουλία και ακολουθούν πολιτική που λαμβάνει υπ' όψη τις ευαισθησίες της Άγκυρας!
όσον αφορά τις επιδράσεις αυτής της κατάστασεις στου Κούρδους, αναμφίβολα θα υπάρχουν θετικά αποτελέσματα για τους Κούρδους του Ιράκ. Η Τουρκία θα βγει στο προσκήνιο και θα αναλάβει το ρόλο του "φράχτη" απέναντι στην αραβική εχθρότητα και, κυρίως, στον ιρανικό επεκτατισμό. Και τα συμφέρονται των Κούρδων του Ιράκ, την περίοδο αυτή, εξασφαλίζονται και μέσα από τη συνεργασία με την Τουρκία. Και φαίνεται ότι κάτι τέτοιο επιθυμούν και επιδιώκουν. Οι Κούρδοι του Ιράκ, όσο αποστασιοποιούνται από έναν πόλεμο με το ΡΚΚ, οι επιδιώξεις τους αυτές μάλλον θα τους εξασφαλίσουν θετικά αποτελέσματα.
Όσον αφορά το Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν. Με το που άρχισε να διαφαίνεται η εξομάλυνση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, το ΡΚΚ ανακηρύχθηκε κοινός εχθρός. Αμέσως μετά ακολούθησαν οι επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ από αέρος και από εδάφους. Η Τουρκία, που αποδέχτηκε την εξομάλυνση των σχέσεων με τους Κούρδους του Ιράκ, συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον των δικών της Κούρδων. Δεν φαίνεται διατεθειμένη να μπει σε μια φάση ειρήνευσης και εξομάλυνσης με τους δικούς της Κούρδους, παρότι ξέρει ότι δεν θα μπορέσει να το αποφύγει αυτό για πολύ ακόμα. Επιπλέον, τη φορά αυτή ακολουθεί έναν δρόμο διαφορετικό απ' ότι στο παρελθόν. Ενώ από τη μια πλευρά προσπαθεί να αυξήσει την πίεση εναντίον του ΡΚΚ, από την άλλη αποφεύγει να περιορίσει το πεδίο δράσης του DTP (νόμιμη έκφραση του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Η Τουρκία μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει τίποτα για να παρουσιάσει τη δική της λύση για το θέμα. Παρόλα αυτά, αν και το κάνει διακατεχόμενη από φόβο, προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική που εξωθεί τους Κούρδους να ενεργοποιηθούν στη νόμιμη πολιτική δράση. Και η Αμερική, παράλληλα με τη στρατιωτική επίλογή, ζητάει από την Άγκυρα "πολιτικό άνοιγμα". Θέλω να πω μ' αυτό ότι η εξομάλυνση των τουρκοαμερικανικών σχέσεων, δεν σημαίνει αυτομάτως και βάθεμα του πολέμου (εναντίον του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι, όπως είναι σε όλους γνωστό, η Τουρκία και κατά το παρελθόν, παρά την ενεργή υποστήριξη της Αμερικής και των Κούρδων του Ιράκ, δεν πέτυχε τίποτα επιχειρώντας να εξουδετερώσει το ΡΚΚ με στρατιωτικά μέσα. Τη φορά αυτή ίσως θα δούμε μια διαφορετική προσέγγιση στο θέμα. Η εικόνα θα ξεκαθαρίσει μετά τις εκλογές (29 Μαρτίου).
Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις και η βελτίωση στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα επηρεάσουν και την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας. Οι αναφορές που έκανε η Κλίντον στον "κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους" κατά την επίσκεψή της στην Άγκυρα, είναι ενδείξεις πορς αυτή την κατεύθυνση. Και το βάρος στο ζήτημα αυτό πέφτει στις πλάτες του Ερντογάν.
* Ο Günay Aslan είναι δημοσιογράφος, κουρδικής καταγωγής, που ζει και εργάζεται στη Γερμανία. Άρθρα του δημοσιεύονται σε διάφορα κουρδικά και αρμενικά έντυπα και ιστοσελίδες. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο που δημοσίευσε το περίφημο άρθρο "Περί Οτζαλάν (2), στις 6 Φεβρουαρίου 1999, όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη, στο Ναϊρόμπι. Με το εκείνο το άρθρο ο Γκιουνάι Ασλάν στην ουσία προειδοποιούσε τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν για τον κίνδυνο που διέτρεχε (βλ. βιβλίο Σάββα Καλεντερίδη "Παράδοση Οτζαλάν: Η ώρα της αλήθειας", σελ. 160, Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ).
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_332.html
Μετάφραση: Σάββας Καλεντερίδης
Oι τουρκοαμερικανικές σχέσεις, που είχαν περάσει σε φάση έντασης την άνοιξη του 2003, με την έναρξη της επιχείρησης κατοχής του Ιράκ και έφθασαν στο σημείο να διακοπούν τον Ιούλιο του ίδιου έτους, με τη σύλληψη των Τούρκων αξιωματικών από τον αμερικανικό στρατό, το 2005 μπήκαν σε φάση "επισκευής" και μετά το 2007 μπήκαν σε φάση εξομάλυνσης.
Το 2009, με την ανάληψη της διοίκησης Ομπάμα, η φάση της εξομάλυνσης έχει μπει σε νεά φάση. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις φαίνεται ότι έχουν μπει σε φάση ενός ιδιότυπου έρωτα!
Ο εκπρόσωπος του Ομπάμα για τη Μέση Ανατολή έρχεται από την Άγκυρα και η Χίλαρι Κλίντον πηγαίνει. Και όταν επιστρέφει αυτή, ανακοινώνεται ότι ο Ομπάμα θα...επισκεφτεί την Άγκυρα. Η Τουρκία, μετά από αρκετό διάστημα, αρχίζει να μιλά και πάλι για "στρατηγική συμμαχία" με τις ΗΠΑ, ενώ οι ΗΠΑ δεν παύουν να τονίζουν ότι η Τουρκία "είναι περιφερειακή και πλανητική ηγέτιδα δύναμη".
Πού είμασταν και πού βρεθήκαμε!
Μόλις μέχρι χθες μιλούσαμε για πόλεμο στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Είχαμε γεμίσει με σενάρια, μερικά από τα οποία, μάλιστα, έλεγαν ότι η Αμερική θα καταλάβει την Τουρκία. Τα σενάρια αυτά, με κορυφαίο αυτό που αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο "Μεταλλική Θύελα" (Metal Fırtına), που αναφερόταν σε τουρκοαμερικανικό πόλεμο, φούντωναν συνεχώς τον αντιαμερικανισμό στην Τουρκία. Στην πραγματικότητα στην Τουρκία ο αντιαμερικανισμός είναι ακόμα σε υψηλά επίπεδα, όμως, παρόλα αυτά, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ο μήνας του μέλητος ενός παρατεταμένου έρωτα μεταξύ της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.
Αν με ρωτούσατε δε "Τί έγινε και ξαναζωντάνεψαν οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις;" θα σας απαντούσα ως εξής:
Η αιτία της διαταραχής, αλλά και της εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών ήταν οι Κούρδοι.
Το πιο σημαντικό ή μάλλον θα λέγαμε το μοναδικό θέμα που επηρέασε και έφερε τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις ακόμα και μέχρι το σημείο διακοπής, ήταν το μέλλον του Ιράκ. Με άλλα λόγια, ήταν το ζήτημα του Κουρδιστάν και της τύχης των Κούρδων.
Η διάσταση απόψεων μεταξύ των δυο χωρών σε αυτό το θέμα στο παρελθόν δεν κατέστη δυνατόν να ξεπεραστεί. Το τουρκικό κράτος δεν ήθελε την ανατροπή του Σαντάμ για να μην ανοίξει ο δρόμος για την ελευθερία των Κούρδων. Επέμενε ότι πρέπει να συνεχιστεί εκείνο το αντιδημοκρατικό, δεσποτικό καθεστώς που κρατούσε υπό πίεση τους Κούρδους και τους καταπίεζε.
Τα συμφέροντα των ΗΠΑ όμως απαιτούσαν την ανατροπή του καθεστώτος στην περιοχή. Οι ΗΠΑ ήθελαν μια νέα δομή στην περιοχή. Ήθελαν την ίδρυση ενός κουρδικού κράτους στη νέα αυτή ισορροπία, με τον υπολογισμό ότι κάτι τέτοιο ήταν σημαντικό και θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Αμερικής στην περιοχή. Σε αυτό ακριβώς το σημείο συνέπιπταν τα συμφέροντα των Κούρδων του Ιράκ και των ΗΠΑ. Και οι Κούρδοι του Ιράκ, με τη σειρά τους, επιδιώκοντας την ανάδειξη του ζητήματος και την ελευθερία τους, υποστήριζαν τις ΗΠΑ.
Αυτό ακριβώς ήταν το ζήτημα που έφερε την Τουρκία αντιμέτωπη με τις ΗΠΑ. Το 2005 η Τουρκία άρχισε να καταβάλει προσπάθειες για να μην επιδεινωθούν ακόμα περισσότερο οι σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η Τουρκία, για να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ, ζηοτύσε την αναβολή του δημοψηφίσματος για το Κιρκούκ και τη διεξαγωγή κοινής επιχείρησης εναντίον του ΡΚΚ. Οι ΗΠΑ με τη σειρά τους διαχειρίζονταν το χρόνο και ζητούσαν πρώτα από την Τουρκία να συνάψει σχέσεις και να συνεργαστεί με τους Κούρδους του Ιράκ.
Η επίσκεψη του τότε αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Γιασάρ Μπουγιούκανιτ, το 2007 στις ΗΠΑ δεν έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η επίσκεψη του στρατηγού πέρασε σε κλίμα έντασης. Ο Μπουγιούκανιτ είχε πει τότε ότι "Υπάρχει πιθανότητα διαμελισμού στα τρία του Ιράκ. Πάντως, όσο υπάρχουν οι δυνάμεις που προστατεύουν την Τουρκία, την πατρίδα μας δεν μπορεί να τη διαμελίσει κανείς". Στη συνέχεια ακολούθησε η προειδοποίηση του τότε αρχηγού στρατού ξηράς, Ιλκέρ Μπάσμπουγ. Ο Μπάσμπουγ δήλωσε τότε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αποτρέψει το διαμελισμό του Ιράκ, μπορεί όμως να αυξήσει το κόστος για τις ΗΠΑ".
Οι αντιτιθέμενες δηλώσεις, οι διαφωνίες και τα παζάρια συνεχίστηκαν μέχρι το Νοέμβριο του 2007. Με την επίσκεψη του Ερντογάν στις 5 Νοεμβρίου 2007 στην Ουάσιγκτον και τη συνάντηση Ερντογάν-Μπους άνοιξε μια νέα περίοδος στις σχέσεις των δυο χωρών. Οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις που είχαν διαταραχτεί εξαιτίας των Κούρδων και του Κουρδικού Ζητήματος, εξομαλύνθηκαν μετά από συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ των δυο πλευρών στο θέμα αυτό. Το περιεχόμενο της μεταξύ τους συμφωνίας δεν είναι ακόμα γνωστό.
Οι ΗΠΑ εξ αρχής επεδίωκαν και ζητούσαν από την Τουρκία να συνάψει στενές σχέσεις με το ιρακινό Κουρδιστάν και η Άγκυρα αντιστεκόταν. Τώρα φαίνεται ότι το έχει αποδεχτεί! Παρότι ο τουρκικός στρατός δεν δείχνει τις διαθέσεις του, οι εξελίξεις μας δείχνουν ότι οδεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Οι δυο πλευρές, κατά τα φαινόμενα, έχουν συμφωνήσει για το μέλλον των Κούρδων. Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έδωσαν την πρωτοβουλία στην Τουρκία, σε σχέση με το θέμα των Κούρδων, και η Τουρκία, ως αντάλλαγμα, έχει άρει τις ενστάσεις της σε σχέση με τις άλλες επιλογές των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η Τουρκία, που είχε αντιταχθεί στην είσοδο των Αμερικανών στο Ιράκ, το 2003, με το σκεπτικό ότι κάτι τέτοιο εξασφαλίζει οφέλη και πλεονεκτήματα στους Κούρδους, τώρα που οι Αμερικανοί αποσύρονται, οι Τούρκοι χώνονται στο Ιράκ, με την υποστήριξη των Αμερικανών.
Οι ΗΠΑ, που δεν υπολόγιζαν την Τουρκία και δεν της επέτρεπαν καν να μπει στο Ιράκ, τώρα της δίνουν την πρωτοβουλία και ακολουθούν πολιτική που λαμβάνει υπ' όψη τις ευαισθησίες της Άγκυρας!
όσον αφορά τις επιδράσεις αυτής της κατάστασεις στου Κούρδους, αναμφίβολα θα υπάρχουν θετικά αποτελέσματα για τους Κούρδους του Ιράκ. Η Τουρκία θα βγει στο προσκήνιο και θα αναλάβει το ρόλο του "φράχτη" απέναντι στην αραβική εχθρότητα και, κυρίως, στον ιρανικό επεκτατισμό. Και τα συμφέρονται των Κούρδων του Ιράκ, την περίοδο αυτή, εξασφαλίζονται και μέσα από τη συνεργασία με την Τουρκία. Και φαίνεται ότι κάτι τέτοιο επιθυμούν και επιδιώκουν. Οι Κούρδοι του Ιράκ, όσο αποστασιοποιούνται από έναν πόλεμο με το ΡΚΚ, οι επιδιώξεις τους αυτές μάλλον θα τους εξασφαλίσουν θετικά αποτελέσματα.
Όσον αφορά το Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν. Με το που άρχισε να διαφαίνεται η εξομάλυνση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας, το ΡΚΚ ανακηρύχθηκε κοινός εχθρός. Αμέσως μετά ακολούθησαν οι επιχειρήσεις εναντίον του ΡΚΚ από αέρος και από εδάφους. Η Τουρκία, που αποδέχτηκε την εξομάλυνση των σχέσεων με τους Κούρδους του Ιράκ, συνεχίζει τον πόλεμο εναντίον των δικών της Κούρδων. Δεν φαίνεται διατεθειμένη να μπει σε μια φάση ειρήνευσης και εξομάλυνσης με τους δικούς της Κούρδους, παρότι ξέρει ότι δεν θα μπορέσει να το αποφύγει αυτό για πολύ ακόμα. Επιπλέον, τη φορά αυτή ακολουθεί έναν δρόμο διαφορετικό απ' ότι στο παρελθόν. Ενώ από τη μια πλευρά προσπαθεί να αυξήσει την πίεση εναντίον του ΡΚΚ, από την άλλη αποφεύγει να περιορίσει το πεδίο δράσης του DTP (νόμιμη έκφραση του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Η Τουρκία μέχρι στιγμής δεν έχει κάνει τίποτα για να παρουσιάσει τη δική της λύση για το θέμα. Παρόλα αυτά, αν και το κάνει διακατεχόμενη από φόβο, προσπαθεί να ακολουθήσει μια πολιτική που εξωθεί τους Κούρδους να ενεργοποιηθούν στη νόμιμη πολιτική δράση. Και η Αμερική, παράλληλα με τη στρατιωτική επίλογή, ζητάει από την Άγκυρα "πολιτικό άνοιγμα". Θέλω να πω μ' αυτό ότι η εξομάλυνση των τουρκοαμερικανικών σχέσεων, δεν σημαίνει αυτομάτως και βάθεμα του πολέμου (εναντίον του ΡΚΚ, σ.τ.μ.).
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι, όπως είναι σε όλους γνωστό, η Τουρκία και κατά το παρελθόν, παρά την ενεργή υποστήριξη της Αμερικής και των Κούρδων του Ιράκ, δεν πέτυχε τίποτα επιχειρώντας να εξουδετερώσει το ΡΚΚ με στρατιωτικά μέσα. Τη φορά αυτή ίσως θα δούμε μια διαφορετική προσέγγιση στο θέμα. Η εικόνα θα ξεκαθαρίσει μετά τις εκλογές (29 Μαρτίου).
Από την άλλη πλευρά, οι εξελίξεις και η βελτίωση στις τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα επηρεάσουν και την εσωτερική πολιτική της Τουρκίας. Οι αναφορές που έκανε η Κλίντον στον "κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους" κατά την επίσκεψή της στην Άγκυρα, είναι ενδείξεις πορς αυτή την κατεύθυνση. Και το βάρος στο ζήτημα αυτό πέφτει στις πλάτες του Ερντογάν.
* Ο Günay Aslan είναι δημοσιογράφος, κουρδικής καταγωγής, που ζει και εργάζεται στη Γερμανία. Άρθρα του δημοσιεύονται σε διάφορα κουρδικά και αρμενικά έντυπα και ιστοσελίδες. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο που δημοσίευσε το περίφημο άρθρο "Περί Οτζαλάν (2), στις 6 Φεβρουαρίου 1999, όταν είμαστε εγκλωβισμένοι στην κατοικία του Έλληνα πρέσβη, στο Ναϊρόμπι. Με το εκείνο το άρθρο ο Γκιουνάι Ασλάν στην ουσία προειδοποιούσε τον Αμπντουλλάχ Οτζαλάν για τον κίνδυνο που διέτρεχε (βλ. βιβλίο Σάββα Καλεντερίδη "Παράδοση Οτζαλάν: Η ώρα της αλήθειας", σελ. 160, Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ).
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_332.html
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
Αποθαρρύνονται οι προσπάθειες βελτίωσης σχέσεων Ιράν – ΗΠΑ
Οι τουρκικές προσπάθειες για να βελτιωθούν οι σχέσεις Τεχεράνης - Ουάσινγκτον αποθαρρύνθηκαν, όταν ο ηγέτης του Ιράν δήλωσε ότι δεν υπήρξε καμιά αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα.
"Η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεχίζει την προηγούμενη πορεία της και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Αμερικανοί θα διορθώσουν τα προηγούμενα λάθη τους", δήλωσε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στον τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιούλ που επισκέπτεται τη χώρα.
Παράλληλα, ο ιρανός πρόεδρος Αχμαντινετζάντ απέρριψε την ιδέα της τουρκικής διαμεσολάβησης για τη βελτίωση των σχέσεων της Τεχεράνης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πρότεινε η Άγκυρα.
Ο Γκιούλ βρίσκεται στην Τεχεράνη για να συμμετάσχει στη 10η σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας (ECO), όμως η επίσκεψη επισκιάσθηκε από δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι θα επιδώσει μήνυμα του Ομπάμα στον ιρανό ομόλογό του Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ.
"Οι ΗΠΑ διέπραξαν σοβαρά λάθη στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και άλλο ένα στη Λωρίδα της Γάζας", δήλωσε ο Χαμενεΐ, ο οποίος σύμφωνα με το ιρανικό σύνταγμα έχει τον τελευταίο λόγο σε όλες τις κρατικές υποθέσεις.
Νωρίτερα, μιλώντας στη σύνοδο κορυφής του ECO στην Τεχεράνη, ο Γκιούλ δήλωσε ότι τα κράτη μέλη του οργανισμού πρέπει να βοηθήσουν στον παγκόσμιο αγώνα κατά της τρομοκρατίας.
Ο Γκιούλ πρόσθεσε πως η τρομοκρατία στην περιοχή διαδραματίζει μείζονα ρόλο στη διαμόρφωση της τουρκικής πολιτικής και ότι η Άγκυρα δεν θα φεισθεί προσπαθειών για να ενισχύσει την περιφερειακή σταθερότητα.
Ο τούρκος πρόεδρος δήλωσε ακόμη ότι ο ECO μπορεί να βοηθήσει και στη διευθέτηση της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.
Ο ECO ιδρύθηκε το 1985 από την Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν. Αργότερα εντάχθηκαν σε αυτόν το Αζερμπαϊτζάν, το Αφγανιστάν, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν.
www.skai.gr/
"Η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνεχίζει την προηγούμενη πορεία της και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Αμερικανοί θα διορθώσουν τα προηγούμενα λάθη τους", δήλωσε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ στον τούρκο πρόεδρο Αμπντουλάχ Γκιούλ που επισκέπτεται τη χώρα.
Παράλληλα, ο ιρανός πρόεδρος Αχμαντινετζάντ απέρριψε την ιδέα της τουρκικής διαμεσολάβησης για τη βελτίωση των σχέσεων της Τεχεράνης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως πρότεινε η Άγκυρα.
Ο Γκιούλ βρίσκεται στην Τεχεράνη για να συμμετάσχει στη 10η σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας (ECO), όμως η επίσκεψη επισκιάσθηκε από δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι θα επιδώσει μήνυμα του Ομπάμα στον ιρανό ομόλογό του Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ.
"Οι ΗΠΑ διέπραξαν σοβαρά λάθη στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και άλλο ένα στη Λωρίδα της Γάζας", δήλωσε ο Χαμενεΐ, ο οποίος σύμφωνα με το ιρανικό σύνταγμα έχει τον τελευταίο λόγο σε όλες τις κρατικές υποθέσεις.
Νωρίτερα, μιλώντας στη σύνοδο κορυφής του ECO στην Τεχεράνη, ο Γκιούλ δήλωσε ότι τα κράτη μέλη του οργανισμού πρέπει να βοηθήσουν στον παγκόσμιο αγώνα κατά της τρομοκρατίας.
Ο Γκιούλ πρόσθεσε πως η τρομοκρατία στην περιοχή διαδραματίζει μείζονα ρόλο στη διαμόρφωση της τουρκικής πολιτικής και ότι η Άγκυρα δεν θα φεισθεί προσπαθειών για να ενισχύσει την περιφερειακή σταθερότητα.
Ο τούρκος πρόεδρος δήλωσε ακόμη ότι ο ECO μπορεί να βοηθήσει και στη διευθέτηση της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης.
Ο ECO ιδρύθηκε το 1985 από την Τουρκία, το Ιράν και το Πακιστάν. Αργότερα εντάχθηκαν σε αυτόν το Αζερμπαϊτζάν, το Αφγανιστάν, το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν.
www.skai.gr/
Ιράν: Δεν χρειάζεται τουρκική διαμεσολάβηση για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ
Κατά της τουρκικής διαμεσολάβησης για βελτίωση των σχέσεων της Τεχεράνης με τις ΗΠΑ τάχθηκε ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, τρεις ημέρες αφότου η Αγκυρα ανέφερε πως θα εξέταζε το ενδεχόμενο να αναλάβει έναν τέτοιο ρόλο.
«Δεν χρειάζεται διαμεσολάβηση» δήλωσε χαρακτηριστικά στους δημοσιογράφους, μετά από συνάντηση με ηγέτες των χωρών της περιοχής, μεταξύ των οποίων και ο Τούρκος ομόλογός του.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
«Δεν χρειάζεται διαμεσολάβηση» δήλωσε χαρακτηριστικά στους δημοσιογράφους, μετά από συνάντηση με ηγέτες των χωρών της περιοχής, μεταξύ των οποίων και ο Τούρκος ομόλογός του.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
"Αβάσιμες κατηγορίες"
Το Πεκίνο προειδοποίησε την Τετάρτη τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι "οι αβάσιμες κατηγορίες" της για την κατάσταση στο Θιβέτ μπορεί να διαταράξουν τις σχέσεις των δύο χωρών.
"Αγνοώντας τα γεγονότα, οι ΗΠΑ προχωρούν σε αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της Κίνας για το ζήτημα του Θιβέτ", δήλωσε ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Μα Ζαοξού.
Ο ίδιος ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να "σταματήσουν να χρησιμοποιούν το Θιβέτ ώστε να επεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Κίνας", για να μην χαλάσουν οι σχέσεις Πεκίνου Ουάσινγκτον.
Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε την Τρίτη τη "βαθιά του ανησυχία για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβέτ και ζήτησε από το Πεκίνο να επανεξετάσει την πολιτική του απέναντι στο θέμα αυτό.
www.skai.gr/
"Αγνοώντας τα γεγονότα, οι ΗΠΑ προχωρούν σε αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της Κίνας για το ζήτημα του Θιβέτ", δήλωσε ο εκπρόσωπος του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών Μα Ζαοξού.
Ο ίδιος ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να "σταματήσουν να χρησιμοποιούν το Θιβέτ ώστε να επεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Κίνας", για να μην χαλάσουν οι σχέσεις Πεκίνου Ουάσινγκτον.
Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε την Τρίτη τη "βαθιά του ανησυχία για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβέτ και ζήτησε από το Πεκίνο να επανεξετάσει την πολιτική του απέναντι στο θέμα αυτό.
www.skai.gr/
Κυριακή 8 Μαρτίου 2009
ΜΕΓΑΛΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Σε περίπου ένα μήνα θα επισκεφτεί την Άγκυρα ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση της Αμερικανής υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον.
"Έχω ένα προσωπικό μήνυμα από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Ο πρόεδρος Ομπάμα θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Τουρκία σε περίπου ένα μήνα" δήλωσε η Αμερικανή υπουργός Εξωτερικών κατά την διάρκεια κοινής Συνέντευξης Τύπου με τον Τούρκο ομόλογο της Αλί Μπαμπατζάν στην Άγκυρα.
Η Χίλαρι Κλίντον ανέφερε ακόμη ότι το ακριβές χρονοδιάγραμμα της επίσκεψης του Αμερικανού πρόεδρου στην Τουρκία δεν έχει ακόμη οριστεί.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ ΜΠΕ
ΣΧΟΛΙΟ liako.gr: H κίνηση αυτή του Ομπάμα δείχνει το οτι χρειάζεται τους Τούρκους σαν ανάχωμα της τυχόν Ρωσικής επεκτατικότητας. Η επίσκεψη αυτή είναι για τους Τούρκους περισσότερο σημαντική από ότι μερικοί νομίζουν αφού, αν οι Τούρκοι κοντράρουν τον Πούτιν, τότε αρχίζει για την Τουρκία η εποχή για την οποία μίλησαν οι γεροντάδες της Ορθοδοξίας.
www.liako.gr/
"Έχω ένα προσωπικό μήνυμα από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Ο πρόεδρος Ομπάμα θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην Τουρκία σε περίπου ένα μήνα" δήλωσε η Αμερικανή υπουργός Εξωτερικών κατά την διάρκεια κοινής Συνέντευξης Τύπου με τον Τούρκο ομόλογο της Αλί Μπαμπατζάν στην Άγκυρα.
Η Χίλαρι Κλίντον ανέφερε ακόμη ότι το ακριβές χρονοδιάγραμμα της επίσκεψης του Αμερικανού πρόεδρου στην Τουρκία δεν έχει ακόμη οριστεί.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ ΜΠΕ
ΣΧΟΛΙΟ liako.gr: H κίνηση αυτή του Ομπάμα δείχνει το οτι χρειάζεται τους Τούρκους σαν ανάχωμα της τυχόν Ρωσικής επεκτατικότητας. Η επίσκεψη αυτή είναι για τους Τούρκους περισσότερο σημαντική από ότι μερικοί νομίζουν αφού, αν οι Τούρκοι κοντράρουν τον Πούτιν, τότε αρχίζει για την Τουρκία η εποχή για την οποία μίλησαν οι γεροντάδες της Ορθοδοξίας.
www.liako.gr/
Σάββατο 7 Μαρτίου 2009
Ένταση μεταξύ Μαρόκου και Ιράν
Τη διακοπή των διπλωματικών του σχέσεων με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αποφάσισε σήμερα το βασίλειο του Μαρόκου, σύμφωνα με ανακοίνωση του μαροκινού υπουργείου Εξωτερικών και Συνεργασίας.
Στις 25 Φεβρουαρίου, η Ραμπάτ είχε ανακοινώσει την ανάκληση του πρεσβευτή της χώρας στο Ιράν για μία εβδομάδα, λόγω των δηλώσεων Ιρανού αξιωματούχου, ο οποίος αμφισβήτησε την ανεξαρτησία του Μπαχρείν.
Ο Μαροκινός υπουργός Εξωτερικών Τάιμπ Φάσι Φίχρι την ίδια ημέρα είχε καλέσει τον πρεσβευτή του Ιράν Βαχίντ Αχμαντί, εκφράζοντας του την έντονη δυσαρέσκεια της κυβέρνησης του.
www.news247.gr/
Στις 25 Φεβρουαρίου, η Ραμπάτ είχε ανακοινώσει την ανάκληση του πρεσβευτή της χώρας στο Ιράν για μία εβδομάδα, λόγω των δηλώσεων Ιρανού αξιωματούχου, ο οποίος αμφισβήτησε την ανεξαρτησία του Μπαχρείν.
Ο Μαροκινός υπουργός Εξωτερικών Τάιμπ Φάσι Φίχρι την ίδια ημέρα είχε καλέσει τον πρεσβευτή του Ιράν Βαχίντ Αχμαντί, εκφράζοντας του την έντονη δυσαρέσκεια της κυβέρνησης του.
www.news247.gr/
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Χ. Κλίντον: Ήρθε η ώρα για μια νέα αρχή του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία
Ήρθε η ώρα για το ΝΑΤΟ να κάνει μία νέα αρχή με τη Ρωσία, εκτίμησε η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον, καλώντας όμως παράλληλα τη Συμμαχία να αφήσει ανοικτή την πόρτα για την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας, ένα ενδεχόμενο στο...οποίο αντιτίθεται έντονα η Μόσχα.
«Είναι ώρα να διερευνήσουμε τις δυνατότητες μίας νέας αρχής. Μπορούμε και πρέπει να βρούμε τρόπους για να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με τη Ρωσία, σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας προς το λαό του Αφγανιστάν», δήλωσε η κ. Κλίντον κατά την πρώτη συνάντησή της με τους υπουργούς Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ δήλωσε σήμερα ότι οι σχέσεις με τη Ρωσία έχουν βελτιωθεί αρκετά ώστε να είναι σε θέση να προτείνει στις χώρες μέλη της Συμμαχίας την επίσημη επανάληψη του διαλόγου έπειτα από εξάμηνη διατάραξη των σχέσεων ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
«Η αίσθησή μου ως προς αυτό είναι θετική και αυτό που μας μένει είναι να ελπίζουμε ότι οι υπουργοί θα συμφωνήσουν μαζί μου», εκτίμησε ο κ. Σέφερ κατά την προσέλευσή του στη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών των 26 χωρών μελών με θέμα τις σχέσεις ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
Ανοίγοντας τη συνεδρίαση, ο Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ σημείωσε επίσης ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ «δεν φοβούνται καθόλου να εκφράσουν τις διαφωνίες τους με τη Ρωσία», αλλά όπως επεσήμανε, ένα πεδίο συνεργασίας ανοίγει εκατέρωθεν, κυρίως ως προς το Αφγανιστάν, κατά της τρομοκρατίας ή ακόμη κατά της διασποράς των όπλων μαζικής καταστροφής.
Στο ίδιο πνεύμα, ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ντέιβιντ Μίλιμπαντ εξέφρασε την άποψη ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αποκαταστήσει επισήμως τις σχέσεις με τη Ρωσία, επισημαίνοντας ωστόσο ότι τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, μετά τον πόλεμο της Γεωργίας.
«Είναι σημαντικό να προχωρήσει το ΝΑΤΟ προς την αποκατάσταση του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας... Η Ρωσία έχει ανάγκη τη Δύση όσο η Δύση έχει ανάγκη να ανανεώσει τη συνεργασία της με τη Ρωσία», υποστήριξε ο Βρετανός ΥΠΕΞ και πρόσθεσε: «Θεωρώ σημαντική την αποκατάσταση του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας, διότι μας επιτρέπει να μιλάμε απευθείας στους Ρώσους σχετικά με τις ανησυχίες μας. Σε θέματα όπως το Αφγανιστάν, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία έχουν τα κίνητρα για να συνεργασθούν».
Ωστόσο όπως επεσήμανε, «τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως πριν. Εχουμε επίγνωση της πρόσφατης ιστορίας. Διατηρούμε ισχυρή της δέσμευσή μας για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Γεωργίας».
Η πρόθεση των υπουργών του ΝΑΤΟ να αποφασίσουν επισήμως την επανάληψη της λειτουργίας του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας επιβεβαιώθηκε χθες από διπλωματικές πηγές και Αμερικανό αξιωματούχο στο περιθώριο της πρώτης επίσκεψης της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον στην έδρα της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Σήμερα όμως, ακούστηκαν και οι φωνές των υποστηρικτών της σκληρής γραμμής προς τη Μόσχα. Ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας, Βιγκάουντας Ουσάσκας, εξέφρασε τις επιφυλάξεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, εκτιμώντας ότι η έναρξη επίσημου διαλόγου είναι «λίγο πρόωρη» και ζήτησε περισσότερη ελευθερία κινήσεων των παρατηρητών του ΟΑΣΕ στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, για να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ προτίθενται να επαναδιατυπώσουν τη σημασία των σχέσεών τους με τη Γεωργία και την Ουκρανία και να συναντήσουν το απόγευμα τους εκπροσώπους των δύο χωρών.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
«Είναι ώρα να διερευνήσουμε τις δυνατότητες μίας νέας αρχής. Μπορούμε και πρέπει να βρούμε τρόπους για να συνεργαστούμε εποικοδομητικά με τη Ρωσία, σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας προς το λαό του Αφγανιστάν», δήλωσε η κ. Κλίντον κατά την πρώτη συνάντησή της με τους υπουργούς Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Από την πλευρά του, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ δήλωσε σήμερα ότι οι σχέσεις με τη Ρωσία έχουν βελτιωθεί αρκετά ώστε να είναι σε θέση να προτείνει στις χώρες μέλη της Συμμαχίας την επίσημη επανάληψη του διαλόγου έπειτα από εξάμηνη διατάραξη των σχέσεων ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
«Η αίσθησή μου ως προς αυτό είναι θετική και αυτό που μας μένει είναι να ελπίζουμε ότι οι υπουργοί θα συμφωνήσουν μαζί μου», εκτίμησε ο κ. Σέφερ κατά την προσέλευσή του στη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών των 26 χωρών μελών με θέμα τις σχέσεις ΝΑΤΟ-Ρωσίας.
Ανοίγοντας τη συνεδρίαση, ο Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ σημείωσε επίσης ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ «δεν φοβούνται καθόλου να εκφράσουν τις διαφωνίες τους με τη Ρωσία», αλλά όπως επεσήμανε, ένα πεδίο συνεργασίας ανοίγει εκατέρωθεν, κυρίως ως προς το Αφγανιστάν, κατά της τρομοκρατίας ή ακόμη κατά της διασποράς των όπλων μαζικής καταστροφής.
Στο ίδιο πνεύμα, ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ντέιβιντ Μίλιμπαντ εξέφρασε την άποψη ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να αποκαταστήσει επισήμως τις σχέσεις με τη Ρωσία, επισημαίνοντας ωστόσο ότι τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, μετά τον πόλεμο της Γεωργίας.
«Είναι σημαντικό να προχωρήσει το ΝΑΤΟ προς την αποκατάσταση του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας... Η Ρωσία έχει ανάγκη τη Δύση όσο η Δύση έχει ανάγκη να ανανεώσει τη συνεργασία της με τη Ρωσία», υποστήριξε ο Βρετανός ΥΠΕΞ και πρόσθεσε: «Θεωρώ σημαντική την αποκατάσταση του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας, διότι μας επιτρέπει να μιλάμε απευθείας στους Ρώσους σχετικά με τις ανησυχίες μας. Σε θέματα όπως το Αφγανιστάν, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία έχουν τα κίνητρα για να συνεργασθούν».
Ωστόσο όπως επεσήμανε, «τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως πριν. Εχουμε επίγνωση της πρόσφατης ιστορίας. Διατηρούμε ισχυρή της δέσμευσή μας για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Γεωργίας».
Η πρόθεση των υπουργών του ΝΑΤΟ να αποφασίσουν επισήμως την επανάληψη της λειτουργίας του συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας επιβεβαιώθηκε χθες από διπλωματικές πηγές και Αμερικανό αξιωματούχο στο περιθώριο της πρώτης επίσκεψης της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον στην έδρα της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Σήμερα όμως, ακούστηκαν και οι φωνές των υποστηρικτών της σκληρής γραμμής προς τη Μόσχα. Ο υπουργός Εξωτερικών της Λιθουανίας, Βιγκάουντας Ουσάσκας, εξέφρασε τις επιφυλάξεις των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, εκτιμώντας ότι η έναρξη επίσημου διαλόγου είναι «λίγο πρόωρη» και ζήτησε περισσότερη ελευθερία κινήσεων των παρατηρητών του ΟΑΣΕ στην Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, για να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ προτίθενται να επαναδιατυπώσουν τη σημασία των σχέσεών τους με τη Γεωργία και την Ουκρανία και να συναντήσουν το απόγευμα τους εκπροσώπους των δύο χωρών.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
"Καιρός για νέα αρχή στις σχέσεις ΝΑΤΟ – Ρωσίας"
Η αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον δήλωσε ότι είναι καιρός το ΝΑΤΟ να κάνει μια νέα αρχή με τη Ρωσία, ωστόσο κάλεσε τη Συμμαχία να αφήσει ανοικτή την πόρτα της ένταξης στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Ουκρανίας και της Γεωργίας, κάτι στο οποίο αντιτίθεται η Μόσχα.
"Είναι καιρός να διερευνήσουμε μια νέα αρχή. Μπορούμε και πρέπει να βρούμε τρόπους για να εργαστούμε εποικοδομητικά με τη Ρωσία εκεί όπου μοιραζόμαστε τομείς κοινών συμφερόντων, περιλαμβανομένης της βοήθειας στο λαό του Αφγανιστάν", δήλωσε η Κλίντον κατά την ομιλία της στην πρώτη συνάντησή της με τους υπουργούς Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
"Είναι καιρός να προχωρήσουμε, δεν πρέπει να παραμένουμε στην ίδια θέση με την αυταπάτη ότι τα πράγματα θα αλλάξουν μόνα τους", πρόσθεσε.
"Η ώρα του ρεαλισμού έφτασε, καθώς και η ώρα της ελπίδας", κατέληξε η Κλίντον, η οποία θα μεταβεί την Παρασκευή στη Γενεύη για να συναντηθεί εκεί για πρώτη φορά με τον ρώσο ομόλογό της Σεργκέι Λαβρόφ.
Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αναμένεται ότι θα συμφωνήσουν να αποκαταστήσουν επίσημες σχέσεις σε υψηλό επίπεδο με τη Ρωσία, οι οποίες ανεστάλησαν πέρυσι μετά τη σύντομη εισβολή της Μόσχας στη Γεωργία.
www.skai.gr/
"Είναι καιρός να διερευνήσουμε μια νέα αρχή. Μπορούμε και πρέπει να βρούμε τρόπους για να εργαστούμε εποικοδομητικά με τη Ρωσία εκεί όπου μοιραζόμαστε τομείς κοινών συμφερόντων, περιλαμβανομένης της βοήθειας στο λαό του Αφγανιστάν", δήλωσε η Κλίντον κατά την ομιλία της στην πρώτη συνάντησή της με τους υπουργούς Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
"Είναι καιρός να προχωρήσουμε, δεν πρέπει να παραμένουμε στην ίδια θέση με την αυταπάτη ότι τα πράγματα θα αλλάξουν μόνα τους", πρόσθεσε.
"Η ώρα του ρεαλισμού έφτασε, καθώς και η ώρα της ελπίδας", κατέληξε η Κλίντον, η οποία θα μεταβεί την Παρασκευή στη Γενεύη για να συναντηθεί εκεί για πρώτη φορά με τον ρώσο ομόλογό της Σεργκέι Λαβρόφ.
Οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αναμένεται ότι θα συμφωνήσουν να αποκαταστήσουν επίσημες σχέσεις σε υψηλό επίπεδο με τη Ρωσία, οι οποίες ανεστάλησαν πέρυσι μετά τη σύντομη εισβολή της Μόσχας στη Γεωργία.
www.skai.gr/
"Προς νέες συνομιλίες η Συρία με το Ισραήλ"
Η Αραβική πρωτοβουλία,προσφέρει την προοπτική ομαλοποίησης των σχέσεων των Αραβικών χωρών με το Ισραήλ με αντάλλαγμα επιστροφή αραβικών εδαφών.
Ετοιμος για νέες ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ, με την απευθείας συμμετοχή των ΗΠΑ σ' αυτές εμφανίζεται ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, όπως δήλωσε ο αμερικανός γερουσιαστής Τζον Κέρι την Τετάρτη.
Ο Κέρι, πρόεδρος της επιτροπής διεθνών σχέσεων της Γερουσίας, είχε συναντήσει τον Άσαντ σε επίσκεψή του στην Δαμασκό το Φεβρουάριο, πριν υπάρξουν ενδείξεις περί βελτίωσης των διμερών σχέσεων.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρυ Κλίντον ανακοίνωσε την Τρίτη ότι η κυβέρνηση Ομπάμα θα στείλει δυο "υψηλόβαθμους αξιωματούχους" το αμέσως προσεχές διάστημα στην Δαμασκό για...συνομιλίες, αφού σχηματιστεί κυβέρνηση στο Ισραήλ.
Ο Κέρι δήλωσε την Τετάρτη πως ο Σύρος πρόεδρος του είχε πει στην διάρκεια της συνάντησής τους την 21η Φεβρουαρίου ότι είναι "έτοιμος να ξαναρχίσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ και να υιοθετήσει εκ νέου την Αραβική ειρηνευτική πρωτοβουλία".
Η λεγόμενη Αραβική πρωτοβουλία, η οποία είχε αναληφθεί το 2002 με την στήριξη της Σαουδικής Αραβίας, προσφέρει την προοπτική ομαλοποίησης των σχέσεων των Αραβικών χωρών με το Ισραήλ με αντάλλαγμα την επιστροφή των αραβικών εδαφών που κατέλαβε ο Ισραηλινός στρατός στον πόλεμο του 1967.
"Η Συρία θα ήθελε την άμεση Αμερικανική συμμετοχή σε αυτές τις ειρηνευτικές συνομιλίες", πρόσθεσε ο Κέρυ. "Και θα πρέπει να παίξουμε αυτό το ρόλο εάν η συμμετοχή μας συμβάλλει στην πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας". Η Δαμασκός είχε έμμεσες ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ με Τουρκική διαμεσολάβηση το 2008, οι οποίες όμως διακόπηκαν μετά την επίθεση στη Γάζα τον Δεκέμβριο που κλιμακώθηκε σε χερσαία εισβολή τον Ιανουάριο.
Η κυβέρνηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα επανεξετάζει την πολιτική της έναντι της Συρίας, ακόμη και την επιστροφή πρεσβευτή στην Δαμασκό, κίνηση που εξέταζε και η κυβέρνηση Μπους λίγο πριν το τέλος της θητείας της.
Η Ουάσινγκτον επιδιώκει επίσης την μείωση της "επιρροής του Ιράν" στη Συρία. Ο Κέρι είπε πως οι ΗΠΑ δεν πρέπει να τρέφουν την ψευδαίσθηση πως η Δαμασκός θα διακόψει αμέσως τις σχέσεις της με την Τεχεράνη, αλλά αυτό "δε θα πρέπει να μας ανησυχεί όσο η σχέση τους παύει να αποσταθεροποιεί την περιοχή".
"Νομίζω", συνέχισε ο Κέρυ, "πως ο Πρόεδρος Άσαντ αντιλαμβάνεται ότι με δεδομένο πως πρόκειται για μια κοσμική Αραβική χώρα με πληθυσμό κατά πλειοψηφία σουνιτικό, τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Συρίας δεν βρίσκονται στο Ιράν αλλά στις γειτονικές τις σουνιτικές χώρες και στη Δύση".
ETHNOS
Ετοιμος για νέες ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ, με την απευθείας συμμετοχή των ΗΠΑ σ' αυτές εμφανίζεται ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ, όπως δήλωσε ο αμερικανός γερουσιαστής Τζον Κέρι την Τετάρτη.
Ο Κέρι, πρόεδρος της επιτροπής διεθνών σχέσεων της Γερουσίας, είχε συναντήσει τον Άσαντ σε επίσκεψή του στην Δαμασκό το Φεβρουάριο, πριν υπάρξουν ενδείξεις περί βελτίωσης των διμερών σχέσεων.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρυ Κλίντον ανακοίνωσε την Τρίτη ότι η κυβέρνηση Ομπάμα θα στείλει δυο "υψηλόβαθμους αξιωματούχους" το αμέσως προσεχές διάστημα στην Δαμασκό για...συνομιλίες, αφού σχηματιστεί κυβέρνηση στο Ισραήλ.
Ο Κέρι δήλωσε την Τετάρτη πως ο Σύρος πρόεδρος του είχε πει στην διάρκεια της συνάντησής τους την 21η Φεβρουαρίου ότι είναι "έτοιμος να ξαναρχίσει τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ και να υιοθετήσει εκ νέου την Αραβική ειρηνευτική πρωτοβουλία".
Η λεγόμενη Αραβική πρωτοβουλία, η οποία είχε αναληφθεί το 2002 με την στήριξη της Σαουδικής Αραβίας, προσφέρει την προοπτική ομαλοποίησης των σχέσεων των Αραβικών χωρών με το Ισραήλ με αντάλλαγμα την επιστροφή των αραβικών εδαφών που κατέλαβε ο Ισραηλινός στρατός στον πόλεμο του 1967.
"Η Συρία θα ήθελε την άμεση Αμερικανική συμμετοχή σε αυτές τις ειρηνευτικές συνομιλίες", πρόσθεσε ο Κέρυ. "Και θα πρέπει να παίξουμε αυτό το ρόλο εάν η συμμετοχή μας συμβάλλει στην πρόοδο της ειρηνευτικής διαδικασίας". Η Δαμασκός είχε έμμεσες ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ισραήλ με Τουρκική διαμεσολάβηση το 2008, οι οποίες όμως διακόπηκαν μετά την επίθεση στη Γάζα τον Δεκέμβριο που κλιμακώθηκε σε χερσαία εισβολή τον Ιανουάριο.
Η κυβέρνηση του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα επανεξετάζει την πολιτική της έναντι της Συρίας, ακόμη και την επιστροφή πρεσβευτή στην Δαμασκό, κίνηση που εξέταζε και η κυβέρνηση Μπους λίγο πριν το τέλος της θητείας της.
Η Ουάσινγκτον επιδιώκει επίσης την μείωση της "επιρροής του Ιράν" στη Συρία. Ο Κέρι είπε πως οι ΗΠΑ δεν πρέπει να τρέφουν την ψευδαίσθηση πως η Δαμασκός θα διακόψει αμέσως τις σχέσεις της με την Τεχεράνη, αλλά αυτό "δε θα πρέπει να μας ανησυχεί όσο η σχέση τους παύει να αποσταθεροποιεί την περιοχή".
"Νομίζω", συνέχισε ο Κέρυ, "πως ο Πρόεδρος Άσαντ αντιλαμβάνεται ότι με δεδομένο πως πρόκειται για μια κοσμική Αραβική χώρα με πληθυσμό κατά πλειοψηφία σουνιτικό, τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Συρίας δεν βρίσκονται στο Ιράν αλλά στις γειτονικές τις σουνιτικές χώρες και στη Δύση".
ETHNOS
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009
ΒΟΛΙΒΙΑ-"ΥΠΟ ΟΡΟΥΣ" Η ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ
Η Βολιβία είναι "έτοιμη" να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον όρο ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να αναγνωρίσουν ότι τα φύλλα κόκας έχουν κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της χώρας ως μέρος της παράδοσής της, δήλωσε ο υφυπουργός Εξωτερικών Ούγο Φερνάντες στη Λα Πας.
Οι διμερείς σχέσεις, που επιδεινώθηκαν όταν ο σοσιαλιστής Έβο Μοράλες, ο πρώτος ιθαγενής που ανήλθε στο ύπατο αξίωμα στη Βολιβία, ανέλαβε την εουσία πριν τρία χρόνια, έφθασαν στο ναδίρ το 2008, όταν Λα Πας και Ουάσινγκτον απέλασαν η μια τον πρεσβευτή της άλλης και η αμερικανική υπηρεσία δίωξης ναρκωτικών (DEA) απελάθηκαν από τη Βολιβία.
"Είμαστε έτοιμοι να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας και να επιδιώξουμε μια νέα κατεύθυνση, και από τις πληροφορίες που έχουμε από το Στέητ Ντιπάρτμεντ γνωρίζουμε ότι είναι και εκείνοι έτοιμοι", είπε ο Φερνάντες. Ωστόσο, συνέχισε, η εξομάλυνση των διμερών σχέσεων θα εξαρτηθεί από το εάν η Ουάσινγκτον θα σεβαστεί τις παραδόσεις στη Βολιβία.
"Το Σύνταγμά μας δεν επιτρέπει την περιφρόνηση του φύλλου της κόκας, κι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορέσουν να το αποδεχθούν αυτό, είναι δύσκολο να δούμε πώς θα επιτύχουμε συμφωνία".
Έκθεση του Στέητ Ντιπάρτμεντ για το διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών που εκδόθηκε την περασμένη εβδομάδα κατονόμασε τη Βολιβία ως χώρα που προκαλεί "ανησυχία" στην Ουάσινγκτον λόγω της συνεχιζόμενης καλλιέργειας κόκας --φυτού που αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή κοκαΐνης-- και εξ αιτίας του ότι παραμένει "κόμβος ξεπλύματος χρήματος".
Η Βολιβία διαψεύδει ότι "ενθαρρύνει" το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ενώ είχε κατηγορήσει τον Αμερικανό πρεσβευτή και τα στελέχη της DEA ότι στήριξαν σχέδιο πραξικοπηματικής ανατροπής του Μοράλες το Σεπτέμβριο του 2008.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Οι διμερείς σχέσεις, που επιδεινώθηκαν όταν ο σοσιαλιστής Έβο Μοράλες, ο πρώτος ιθαγενής που ανήλθε στο ύπατο αξίωμα στη Βολιβία, ανέλαβε την εουσία πριν τρία χρόνια, έφθασαν στο ναδίρ το 2008, όταν Λα Πας και Ουάσινγκτον απέλασαν η μια τον πρεσβευτή της άλλης και η αμερικανική υπηρεσία δίωξης ναρκωτικών (DEA) απελάθηκαν από τη Βολιβία.
"Είμαστε έτοιμοι να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας και να επιδιώξουμε μια νέα κατεύθυνση, και από τις πληροφορίες που έχουμε από το Στέητ Ντιπάρτμεντ γνωρίζουμε ότι είναι και εκείνοι έτοιμοι", είπε ο Φερνάντες. Ωστόσο, συνέχισε, η εξομάλυνση των διμερών σχέσεων θα εξαρτηθεί από το εάν η Ουάσινγκτον θα σεβαστεί τις παραδόσεις στη Βολιβία.
"Το Σύνταγμά μας δεν επιτρέπει την περιφρόνηση του φύλλου της κόκας, κι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορέσουν να το αποδεχθούν αυτό, είναι δύσκολο να δούμε πώς θα επιτύχουμε συμφωνία".
Έκθεση του Στέητ Ντιπάρτμεντ για το διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών που εκδόθηκε την περασμένη εβδομάδα κατονόμασε τη Βολιβία ως χώρα που προκαλεί "ανησυχία" στην Ουάσινγκτον λόγω της συνεχιζόμενης καλλιέργειας κόκας --φυτού που αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή κοκαΐνης-- και εξ αιτίας του ότι παραμένει "κόμβος ξεπλύματος χρήματος".
Η Βολιβία διαψεύδει ότι "ενθαρρύνει" το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, ενώ είχε κατηγορήσει τον Αμερικανό πρεσβευτή και τα στελέχη της DEA ότι στήριξαν σχέδιο πραξικοπηματικής ανατροπής του Μοράλες το Σεπτέμβριο του 2008.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Αγαπημένη, παρά τις απιστίες
ΟΙ ΗΠΑ «ΚΑΛΟΠΙΑΝΟΥΝ» ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΣΕ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ - ΚΑΣΠΙΑ
«Περασμένα, ξεχασμένα», αλλά στη «δική» του ορολογία, είπε για τα προβλήματα στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις ο «εκπρόσωπος του παρελθόντος», βοηθός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ντάνιελ Φριντ, ο οποίος, παραμένοντας ακόμη στη θέση του, ενημέρωσε τους δημοσιογράφους για την περιοδεία της ΥΠΕΞ, Χ. Κλίντον σε Ευρώπη και Τουρκία.
Εν όψει της επίσκεψης Κλίντον στην Τουρκία, Αμερικανοί αξιωματούχοι δίνουν έμφαση στη σπουδαιότητα του ρόλου της γείτονος στην ευρύτερη περιοχή, και, όπως είπε ανώτατο στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που ζήτησε ανωνυμία, «η Τουρκία θα μπορούσε να βοηθήσει στο άνοιγμα διαδρόμου μεταφοράς αμερικανικού στρατιωτικού υλικού στο Αφγανιστάν».
Με το Αφγανιστάν να παίρνει προτεραιότητα στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και να κυριαρχεί, ως φαίνεται, στην ατζέντα της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Απρίλιο, είναι προφανές ότι η Τουρκία θα βρεθεί κάτω από... πίεση για ν' αναλάβει κάποιο ρόλο διεκπεραίωσης των αμερικανικών συμφερόντων, και, κατά τη συνήθη διαπραγματευτική τακτική της γείτονος, μετά πληθώρας ανταλλαγμάτων.
Μέσα στο κρατούν πνεύμα της «συνέχειας» στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και «συνέπειας» στις χαραγμένες αντιλήψεις, γεννώνται ερωτήματα για τη «χροιά» των συστάσεων και συζητήσεων που φέρεται να υποσχέθηκε πως θα 'χει στην Αγκυρα η κ. Κλίντον για τις προβληθείσες ελληνικές αιτιάσεις περί αύξησης της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο.
Οι, ως εκ τούτου, εγειρόμενες αμφισβητήσεις περί των αμερικανικών προθέσεων ενισχύονται περαιτέρω από το γεγονός ότι η κ. Κλίντον σε πρόσφατη επικοινωνία της με τον γερουσιαστή Λούγκαρ, τον αρχαιότερο Ρεπουμπλικανό της Επιτροπής Εξωτερικών, κατέγραψε πως θεωρεί την Τουρκία χώρα-κλειδί για το δυτικό αγωγό Nabucco, και «ζωτικό εταίρο» στον έτερο άξονα στρατηγικής επιδίωξης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία («Ε», 25/2/09).
Σημειώνεται πως Αμερικανοί αξιωματούχοι προσπαθούν να «κατευθύνουν» την προσοχή της Αγκυρας κυρίως προς Αφγανιστάν και Κασπία, όπου ακριβώς τη χρειάζεται η Ουάσιγκτον την περίοδο αυτή, και λιγότερο στο Μεσανατολικό, λόγω εκφραζόμενων αμφισβητήσεων από διάφορους παράγοντες περί των προθέσεων της γείτονος, και των ερμηνειών που δίνονται από ορισμένους για «βαθύτερες προσωπικές πεποιθήσεις» Ερντογάν που συνέτρεξαν στις αντιδράσεις τους προς το Ισραήλ.
Στην Ουάσιγκτον, εξάλλου, δίνουν προσοχή στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας, στις 29 Μαρτίου, από την ερμηνεία των οποίων (σ.σ.: κυρίως στ' αποτελέσματα Κωνσταντινούπολης και Αγκυρας) θα επιχειρήσουν να διακρίνουν κατά πόσον η χώρα μπαίνει βαθύτερα σ' έναν ισλαμικό εξτρεμισμό, και κατ' επέκταση τις συνεπακόλουθες, αργές μεν, αλλά σταθερές συνέπειες στη συμμαχική συμμόρφωση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
«Η διμερής σχέση έχει βελτιωθεί», είπε ο κ. Φριντ, και «τώρα έχουμε την ευκαιρία με τη νέα διοίκηση να οικοδομήσουμε σ' αυτό και να κτίσουμε μια γνήσια στενή στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία...», και τόνισε πως η χώρα αυτή αποτελεί «βασικό παίκτη» στην περιοχή, από τη Μέση Ανατολή μέχρι τον νότιο Καύκασο. Εν τω μεταξύ, ο ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέφυγε να πει το πώς η νέα αμερικανική διοίκηση θα χειριστεί το ψήφισμα για την αρμενική γενοκτονία. Ενήμερος, βέβαια, των προεκλογικών δηλώσεων Ομπάμα, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει γενοκτονία τις δολοφονίες των Αρμενίων από τους Οθωμανούς.
Του Δ.Π. ΔΗΜΑ
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_1016.html
«Περασμένα, ξεχασμένα», αλλά στη «δική» του ορολογία, είπε για τα προβλήματα στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις ο «εκπρόσωπος του παρελθόντος», βοηθός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ντάνιελ Φριντ, ο οποίος, παραμένοντας ακόμη στη θέση του, ενημέρωσε τους δημοσιογράφους για την περιοδεία της ΥΠΕΞ, Χ. Κλίντον σε Ευρώπη και Τουρκία.
Εν όψει της επίσκεψης Κλίντον στην Τουρκία, Αμερικανοί αξιωματούχοι δίνουν έμφαση στη σπουδαιότητα του ρόλου της γείτονος στην ευρύτερη περιοχή, και, όπως είπε ανώτατο στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που ζήτησε ανωνυμία, «η Τουρκία θα μπορούσε να βοηθήσει στο άνοιγμα διαδρόμου μεταφοράς αμερικανικού στρατιωτικού υλικού στο Αφγανιστάν».
Με το Αφγανιστάν να παίρνει προτεραιότητα στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και να κυριαρχεί, ως φαίνεται, στην ατζέντα της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ, τον Απρίλιο, είναι προφανές ότι η Τουρκία θα βρεθεί κάτω από... πίεση για ν' αναλάβει κάποιο ρόλο διεκπεραίωσης των αμερικανικών συμφερόντων, και, κατά τη συνήθη διαπραγματευτική τακτική της γείτονος, μετά πληθώρας ανταλλαγμάτων.
Μέσα στο κρατούν πνεύμα της «συνέχειας» στην αμερικανική εξωτερική πολιτική και «συνέπειας» στις χαραγμένες αντιλήψεις, γεννώνται ερωτήματα για τη «χροιά» των συστάσεων και συζητήσεων που φέρεται να υποσχέθηκε πως θα 'χει στην Αγκυρα η κ. Κλίντον για τις προβληθείσες ελληνικές αιτιάσεις περί αύξησης της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο.
Οι, ως εκ τούτου, εγειρόμενες αμφισβητήσεις περί των αμερικανικών προθέσεων ενισχύονται περαιτέρω από το γεγονός ότι η κ. Κλίντον σε πρόσφατη επικοινωνία της με τον γερουσιαστή Λούγκαρ, τον αρχαιότερο Ρεπουμπλικανό της Επιτροπής Εξωτερικών, κατέγραψε πως θεωρεί την Τουρκία χώρα-κλειδί για το δυτικό αγωγό Nabucco, και «ζωτικό εταίρο» στον έτερο άξονα στρατηγικής επιδίωξης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για απεξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία («Ε», 25/2/09).
Σημειώνεται πως Αμερικανοί αξιωματούχοι προσπαθούν να «κατευθύνουν» την προσοχή της Αγκυρας κυρίως προς Αφγανιστάν και Κασπία, όπου ακριβώς τη χρειάζεται η Ουάσιγκτον την περίοδο αυτή, και λιγότερο στο Μεσανατολικό, λόγω εκφραζόμενων αμφισβητήσεων από διάφορους παράγοντες περί των προθέσεων της γείτονος, και των ερμηνειών που δίνονται από ορισμένους για «βαθύτερες προσωπικές πεποιθήσεις» Ερντογάν που συνέτρεξαν στις αντιδράσεις τους προς το Ισραήλ.
Στην Ουάσιγκτον, εξάλλου, δίνουν προσοχή στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας, στις 29 Μαρτίου, από την ερμηνεία των οποίων (σ.σ.: κυρίως στ' αποτελέσματα Κωνσταντινούπολης και Αγκυρας) θα επιχειρήσουν να διακρίνουν κατά πόσον η χώρα μπαίνει βαθύτερα σ' έναν ισλαμικό εξτρεμισμό, και κατ' επέκταση τις συνεπακόλουθες, αργές μεν, αλλά σταθερές συνέπειες στη συμμαχική συμμόρφωση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
«Η διμερής σχέση έχει βελτιωθεί», είπε ο κ. Φριντ, και «τώρα έχουμε την ευκαιρία με τη νέα διοίκηση να οικοδομήσουμε σ' αυτό και να κτίσουμε μια γνήσια στενή στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία...», και τόνισε πως η χώρα αυτή αποτελεί «βασικό παίκτη» στην περιοχή, από τη Μέση Ανατολή μέχρι τον νότιο Καύκασο. Εν τω μεταξύ, ο ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέφυγε να πει το πώς η νέα αμερικανική διοίκηση θα χειριστεί το ψήφισμα για την αρμενική γενοκτονία. Ενήμερος, βέβαια, των προεκλογικών δηλώσεων Ομπάμα, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει γενοκτονία τις δολοφονίες των Αρμενίων από τους Οθωμανούς.
Του Δ.Π. ΔΗΜΑ
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_1016.html
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Ο Ερντογάν, σύνδεσμος Ουάσιγκτον - Τεχεράνης
Το ρόλο του διαμεσολαβητή για την αποκατάσταση των σχέσεων των ΗΠΑ με το Ιράν φιλοδοξεί να παίξει η Άγκυρα.
Όπως τόνισε ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν σε δηλώσεις του προς τη βρετανική εφημερίδα The Guardian, η Τεχεράνη είχε ζητήσει από την τουρκική πολιτική ηγεσία να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, από την περίοδο που στον Λευκό Οίκο βρισκόταν ο Τζορτζ Μπους.
Στην G20
Ο Τούρκος πρωθυπουργός πρόσθεσε πως προτίθεται να θέσει το θέμα και στον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της συνόδου της G20, τον Απρίλιο στο Λονδίνο.
«Το Ιράν θέλει από την Τουρκία να παίξει ένα τέτοιο ρόλο. Εάν το θέλουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες και μας το ζητήσουν, τότε είμαστε έτοιμοι να το πράξουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον καίριο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή αναγνώρισε και ο Τζορτζ Μίτσελ, ειδικός απεσταλμένος του Ομπάμα για το Μεσανατολικό, ο οποίος έφτασε χθες στην Άγκυρα για διήμερη επίσκεψη.
Θέση-κλειδί
«Ειδικά τώρα τελευταία, η Τουρκία κατέχει θέση-κλειδί στη Μέση Ανατολή. Αφενός, παίζει ένα χρήσιμο ρόλο στο Ιράκ και αφετέρου, είναι πρωτοπόρος στη Συρία, το Ισραήλ και τον Λίβανο. Υποστηρίζουμε τους ρόλους αυτούς και επιθυμούμε τον συντονισμό τους», είπε ο Μίτσελ, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την έναρξη της προσπάθειας για τη γεφύρωση του χάσματος που είχε ανοίξει ανάμεσα στις δύο συμμάχους η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003 και οι εξελίξεις στο Κουρδικό.
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/02/blog-post_8990.html
Όπως τόνισε ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν σε δηλώσεις του προς τη βρετανική εφημερίδα The Guardian, η Τεχεράνη είχε ζητήσει από την τουρκική πολιτική ηγεσία να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, από την περίοδο που στον Λευκό Οίκο βρισκόταν ο Τζορτζ Μπους.
Στην G20
Ο Τούρκος πρωθυπουργός πρόσθεσε πως προτίθεται να θέσει το θέμα και στον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, κατά τη διάρκεια της συνόδου της G20, τον Απρίλιο στο Λονδίνο.
«Το Ιράν θέλει από την Τουρκία να παίξει ένα τέτοιο ρόλο. Εάν το θέλουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες και μας το ζητήσουν, τότε είμαστε έτοιμοι να το πράξουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον καίριο ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή αναγνώρισε και ο Τζορτζ Μίτσελ, ειδικός απεσταλμένος του Ομπάμα για το Μεσανατολικό, ο οποίος έφτασε χθες στην Άγκυρα για διήμερη επίσκεψη.
Θέση-κλειδί
«Ειδικά τώρα τελευταία, η Τουρκία κατέχει θέση-κλειδί στη Μέση Ανατολή. Αφενός, παίζει ένα χρήσιμο ρόλο στο Ιράκ και αφετέρου, είναι πρωτοπόρος στη Συρία, το Ισραήλ και τον Λίβανο. Υποστηρίζουμε τους ρόλους αυτούς και επιθυμούμε τον συντονισμό τους», είπε ο Μίτσελ, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την έναρξη της προσπάθειας για τη γεφύρωση του χάσματος που είχε ανοίξει ανάμεσα στις δύο συμμάχους η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003 και οι εξελίξεις στο Κουρδικό.
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/02/blog-post_8990.html
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009
Ανεπτυγμένη συνεργασία με την Τουρκία στον πυρηνικό τομέα επιδιώκει η Ρωσία
Η Ρωσία θέλει να αναπτύξει τη συνεργασία της με την Τουρκία σε όλους τους τομείς, ιδιαίτερα σε αυτούς των πυρηνικών και της ηλεκτρικής ενέργειας, δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του Αμπντουλάχ Γκιουλ, ο οποίος πραγματοποιεί τετραήμερη επίσκεψη στη Μόσχα.
«Ενδιαφερόμαστε για την ανάπτυξη των σχέσεών μας στην ηλεκτρική ενέργεια, τον πυρηνικό τομέα και τη βιομηχανική συνεργασία, καθώς και στις μεταφορές και τον αγροτικό τομέα» δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος κατά την έναρξη της συνάντησής του με τον Αμπντουλάχ Γκιουλ στο Κρεμλίνο.
Η Ρωσία και η Τουρκία έχουν «σχέσεις σύμπραξης με μια ισχυρή οικονομική συνιστώσα και η αύξηση των εμπορικών ανταλλαγών το καταδεικνύει» προσέθεσε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Η Ρωσία είναι ο κύριος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Οι ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών έφτασαν πέρυσι τα 37,8 δισεκ. δολάρια (29,3 δισεκ. ευρώ). Η Μόσχα προμηθεύει το 63% του φυσικού αερίου που καταναλώνουν οι Τούρκοι και το 29% του πετρελαίου.
«Ελπίζουμε πως αυτή η δυναμική θα συνεχιστεί παρά τα προβλήματα που οφείλονται στην [παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική] κρίση» υπογράμμισε ο Ρώσος πρόεδρος.
«Οι χώρες μας είναι δυνάμεις της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας» συνέχισε υπογραμμίζοντας παράλληλα την «την ανάγκη να καταβληθούν κοινές προσπάθειες για να διατηρηθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και στον Καύκασο».
Ο Αμπντουλάχ Γκιουλ δήλωσε από πλευράς του πως ελπίζει ότι «αυτή η επίσκεψη θα αποτελέσει καμπή και θα δώσει νέα ποιότητα»στις διμερείς σχέσεις.
Ο Τούρκος πρόεδρος πρόκειται να συναντηθεί το απόγευμα της Παρασκευής με τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν.
Οι εφημερίδες της Τουρκίας αναφέρονται εκτενώς σε ειδήσεις σχετικά με την επίσκεψη του προέδρου Γκιούλ στη Ρωσία.-
Η εφημερίδα Hürriyet μας πληροφορεί πως ο πρόεδρος Γκιούλ ως επίσημος προσκεκλημένος του Ντμίτρι Μέντβετεφ έχει μεταβεί στη Μόσχα με αποστολή 150 ατόμων.
Στην είδηση με τίτλο "Ιστορική Φιλοξενία" διαβάζουμε πως ο πρόεδρος Γκιούλ έχει τονίσει την σημασία που δίνουν στην φιλία με τη Ρωσία.
Από την είδηση της Sabah με τίτλο "Νέο στάδιο στις σχέσεις με τη Ρωσία" διαβάζουμε πως ο Τούρκος πρόεδρος στη Μόσχα πρώτα συναντήθηκε με τους Τούρκους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται εδώ.
Ενώ η Cumhuriyet σχολιάζει την είδηση με τον τίτλο "Κρατική επίσκεψη στη Ρωσία."
Στην Zaman διαβάζουμε πως περά από τις επίσημες επαφές που συνάπτει ο πρόεδρος Γκιούλ στη Μόσχα η επίσκεψη του αυτή θεωρείται κρατική και για το λόγο αυτό έχει πραγματοποιηθεί μια μεγαλοπρεπή τελετή υποδοχής.
Ενώ από τη Milliyet μαθαίνουμε πως στην επικαιρότητα των επίσημων επαφών του Γκιούλ πέρα από τα διμερή πολιτικά θέματα βρίσκονται οι εξελίξεις στο Καύκασο και Ναγκόρνο Καραμπάχ, τα σχέδια συνεργασίας στους τομείς πετρελαίου, φυσικού αερίου και πυρηνικής ενεργείας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τουρκοί επιχειρηματίες στα τελωνεία.
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/02/blog-post_1132.html
«Ενδιαφερόμαστε για την ανάπτυξη των σχέσεών μας στην ηλεκτρική ενέργεια, τον πυρηνικό τομέα και τη βιομηχανική συνεργασία, καθώς και στις μεταφορές και τον αγροτικό τομέα» δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος κατά την έναρξη της συνάντησής του με τον Αμπντουλάχ Γκιουλ στο Κρεμλίνο.
Η Ρωσία και η Τουρκία έχουν «σχέσεις σύμπραξης με μια ισχυρή οικονομική συνιστώσα και η αύξηση των εμπορικών ανταλλαγών το καταδεικνύει» προσέθεσε ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Η Ρωσία είναι ο κύριος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας. Οι ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών έφτασαν πέρυσι τα 37,8 δισεκ. δολάρια (29,3 δισεκ. ευρώ). Η Μόσχα προμηθεύει το 63% του φυσικού αερίου που καταναλώνουν οι Τούρκοι και το 29% του πετρελαίου.
«Ελπίζουμε πως αυτή η δυναμική θα συνεχιστεί παρά τα προβλήματα που οφείλονται στην [παγκόσμια οικονομική και χρηματοπιστωτική] κρίση» υπογράμμισε ο Ρώσος πρόεδρος.
«Οι χώρες μας είναι δυνάμεις της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας» συνέχισε υπογραμμίζοντας παράλληλα την «την ανάγκη να καταβληθούν κοινές προσπάθειες για να διατηρηθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και στον Καύκασο».
Ο Αμπντουλάχ Γκιουλ δήλωσε από πλευράς του πως ελπίζει ότι «αυτή η επίσκεψη θα αποτελέσει καμπή και θα δώσει νέα ποιότητα»στις διμερείς σχέσεις.
Ο Τούρκος πρόεδρος πρόκειται να συναντηθεί το απόγευμα της Παρασκευής με τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν.
Οι εφημερίδες της Τουρκίας αναφέρονται εκτενώς σε ειδήσεις σχετικά με την επίσκεψη του προέδρου Γκιούλ στη Ρωσία.-
Η εφημερίδα Hürriyet μας πληροφορεί πως ο πρόεδρος Γκιούλ ως επίσημος προσκεκλημένος του Ντμίτρι Μέντβετεφ έχει μεταβεί στη Μόσχα με αποστολή 150 ατόμων.
Στην είδηση με τίτλο "Ιστορική Φιλοξενία" διαβάζουμε πως ο πρόεδρος Γκιούλ έχει τονίσει την σημασία που δίνουν στην φιλία με τη Ρωσία.
Από την είδηση της Sabah με τίτλο "Νέο στάδιο στις σχέσεις με τη Ρωσία" διαβάζουμε πως ο Τούρκος πρόεδρος στη Μόσχα πρώτα συναντήθηκε με τους Τούρκους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται εδώ.
Ενώ η Cumhuriyet σχολιάζει την είδηση με τον τίτλο "Κρατική επίσκεψη στη Ρωσία."
Στην Zaman διαβάζουμε πως περά από τις επίσημες επαφές που συνάπτει ο πρόεδρος Γκιούλ στη Μόσχα η επίσκεψη του αυτή θεωρείται κρατική και για το λόγο αυτό έχει πραγματοποιηθεί μια μεγαλοπρεπή τελετή υποδοχής.
Ενώ από τη Milliyet μαθαίνουμε πως στην επικαιρότητα των επίσημων επαφών του Γκιούλ πέρα από τα διμερή πολιτικά θέματα βρίσκονται οι εξελίξεις στο Καύκασο και Ναγκόρνο Καραμπάχ, τα σχέδια συνεργασίας στους τομείς πετρελαίου, φυσικού αερίου και πυρηνικής ενεργείας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τουρκοί επιχειρηματίες στα τελωνεία.
http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/02/blog-post_1132.html
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)