Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013

Αιχμηρή σάτιρα για την υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους, από έναν ομοφυλόφιλο σκηνοθέτη


Η προπαγάνδα της Νέας Παγκόσμιας Τάξης αποσκοπεί στο να επιβάλλει στις συνειδήσεις των ανθρώπων τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων και την υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλόφιλων, ως κάτι απόλυτα «φυσιολογικό» και «υγιές» με το να ωραιοποιεί την εικόνα τους. Όποιος διαφωνεί και ασκεί κριτική βαφτίζεται αμέσως «ομοφοβικός», δαιμονοποιείται και πετιέται στην «πυρά» από τους σύγχρονους Ιεροεξεταστές της «ανεκτικότητας». Εκεί που όλα όμως, μπερδεύονται είναι όταν ασκείται κριτική, έστω και ως σάτιρα, εκ των έσω. Πώς να βαφτίσεις «ομοφοβικό» «ρατσιστή» έναν ομοφυλόφιλο; Το δυσλειτουργικό "lifestyle" των «παντρεμένων» ομοφυλόφιλων ζευγαριών παρουσιάζεται στο "Buyer's Remorse" («Τύψεις Αγοραστή». Ο νομικός όρος στα ελληνικά είναι ‘αναστροφή πώλησης’), μία από τις 5 σπονδυλωτές ιστορίες της ταινίας "Burning Palms" (2010) του ομοφυλόφιλου Christopher Landon. Ένα έργο που παρουσιάζει μια ρεαλιστική εικόνα δύο ομοφυλόφιλων ανδρών που υιοθετούν ένα μαύρο κορίτσι.


Άρθρο του Henry Makow Ph.D. / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Η αλήθεια είναι συναρπαστική και, ένας Θεός ξέρει, πόσο σπάνια πλέον μπορεί κανείς να την δει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Εντυπωσιάστηκα βλέποντας το "Buyer's Remorse" μια αιχμηρή μη πολιτικά ορθή σάτιρα για την υιοθεσία παιδιών από γκέι ζευγάρια από τον ομοφυλόφιλο  σεναριογράφο / σκηνοθέτηChristopher Landon, 37 ετών, γιο του εκλιπόντος Michael Landon, που έμεινε γνωστός από την συμμετοχή του στην Bonanza και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στο «Μικρό σπίτι στο Λιβάδι».
Όπως οι Εβραίοι είναι οι μόνοι που επιτρέπεται να ασκούν κριτική χωρίς να κατηγορούνται για «αντισημιτισμό», οι ομοφυλόφιλοι είναι οι μόνοι άνθρωποι που επιτρέπεται να ασκούν κριτική χωρίς να βαφτίζονται «ομοφοβικοί». Παρ’ όλα αυτά, για το "Buyer'sRemorse," ο ομοφυλόφιλος Landon χαρακτηρίσθηκε «ομοφοβικός» αλλά και «ρατσιστής»!

Η σάτιρα είναι μία από τις πέντε ταινίες μικρού μήκους (περίπου 25 λεπτά η κάθε μια) σε μια ταινία που ονομάζεται "Burning Palms" που απεικονίζει τον εκφυλισμό στο σύγχρονο Λος Άντζελες. Δεν συνιστώ τις άλλες ιστορίες. Το Tag line της ταινίαςείναι "Five Tales that Will F**k You Up for Life." 

Το "Buyer's Remorse" ξεχωρίζει για την πνευματώδη απεικόνιση ενός οικονομικά καλοστεκούμενου λευκού γκέι ζευγαριού (ηθοποιοί: Peter Macdissi, αριστερά και Anson Mount, δεξιά) που αποφασίζει να υιοθετήσει ένα κορίτσι επτά ετών από την Αφρικής (στο ρόλο η Tiara McKinney) από κάποιους Ρώσους διακινητές παιδιών. Το παιδί, που έχει το όνομα "Mahogany," αρνείται να μιλήσει.

Το αξιοσημείωτο με το "Buyer's Remorse" είναι ότι επιβεβαιώνει πολλές μη κολακευτικές "προκαταλήψεις" για τους ομοφυλόφιλους και την υιοθεσία από ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Οι δύο ομοφυλόφιλοι που ζουν ως ζευγάρι είναι εντελώς επιπόλαιοι, φλερτάρουν με κάθε αρσενικό στον ορίζοντα, και έχουν «εξωσυζυγικό» σεξ όποτε είναι δυνατόν. Το σεξ έχει γίνει κουραστικό και απαιτεί ναρκωτικά και στην περίπτωση αυτή crystal meth.

Βασίζεται στην πραγματική ζωή. «Διασκέδασα πολύ βλέποντας τους δύο πιο ανεύθυνους ομοφυλόφιλους άνδρες στη γη να υιοθετούν ένα παιδί το οποίο είναι εντελώς ανίκανοι να φροντίσουν», δήλωσε ο Landon σε συνέντευξή του.

Το ζευγάρι των δύο ανδρών είναι μια παρωδία αρσενικού - θηλυκού με τον Macdissi να παίρνει τη θέση του θηλυκού. Στην ταινία υπάρχει και μια σκηνή ομοφυλοφιλικού σεξ.

Ο Macdissi, ο οποίος έχει τον ρόλο της «μητέρας», είναι ανεύθυνος. Κοροϊδεύει την "finger-f**king" Mahogany, μπροστά της. Ο άλλος ως «πατέρας», αναγκάζεται να του κλείσει το στόμα λέγοντας ότι οι οργανισμοί προστασίας των παιδιών παρακολουθούν αυτού του είδους την ομιλία.

Ο Macdissi παίρνει Chrystal meth και πηγαίνει για σαδομαζοχιστιικό σεξ, αφήνοντας την Mahogany να σκάσει από την ζέστη μέσα στο αυτοκίνητο μια καυτή ημέρα. Εκείνη βρίσκει το meth και δοκιμάζει λίγο. Όταν ο Mount έρχεται σπίτι από τη δουλειά, το παιδί είναι υπό την επήρεια ναρκωτικών και σχίζει σε κομμάτια τις κούκλες της.

Ο Mount υποψιάζεται τον Macdissi για απιστία και αρχίζουν να παλεύουν.

Η Mahogany εμφανίζεται στην πόρτα και προφέρει την πρώτη της λέξη: "Faggots!" (κάτι σαν ‘αδελφές’, στο πιο προσβλητικό).
Σε αυτό το σημείο, το ζευγάρι συνειδητοποιεί ότι δεν κάνουν για ανατροφή παιδιών. Δεδομένου ότι το παιδί φαίνεται να είναι άγριο, σαν πολεμιστής Ζουλού, αποφασίζουν να το εγκαταλείψουν σε ένα δάσος με λίγες σοκολάτες. Φαίνονται τρισευτυχισμένοι και απελευθερωμένοι που το παράτησαν και υιοθετούν ένα σκυλίστην θέση του.

Το "Buyer's Remorse" είναι μια δροσιστική μαύρη κωμωδία που η σταλινική Αμερική δεν μπορεί να καταλάβει, να ανεχτεί και να συγχωρήσει. Η ταινία βγήκε απευθείας σε DVD και η μόνη χώρα που παρουσιάστηκε σε κινηματογραφικές αίθουσες ήταν η Ρουμανία!

Οι ταινίες σήμερα είναι ένας χώρος για προπαγάνδα, πορνογραφία, παραπληροφόρηση και κλαψιάρικο συναίσθημα. Δεν είναι μια ειλικρινής αντανάκλαση ή κάποιος σχολιασμός της πραγματικότητας που ζούμε.

Σπάνια κάτι ειλικρινές ξεφεύγει από τα φίλτρα της πολιτικής ορθότητας. Και όταν γίνει αυτό είναι εντυπωσιακό. Μόνο για αυτό σε ευχαριστώ Christopher Landon.

 ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ρωσία για Κορέα: Η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει


Η Ρωσία επικρίνοντας έμμεσα τις πτήσεις αμερικανικών στρατηγικών βομβαρδιστικών στη Νότια Κορέα μετά τις απειλές της Πιονγκγιάνγκ, ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι η αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα κοντά στη Βόρεια Κορέα οδηγεί σε φαύλο κύκλο, ο οποίος είναι πιθανό να οδηγήσει εκτός ελέγχου την κατάσταση.
Ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ τόνισε ότι και η Βόρεια Κορέα πρέπει να ρίξει τους τόνους και κάλεσε “όλες τις πλευρές να μην κάνουν επίδειξη στρατιωτικής ισχύος” και ν’ αποφύγουν τον κίνδυνο μιας πολεμικής απάντησης.
“Ανησυχούμε ότι μαζί με την επαρκή, συλλογική αντίδραση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αναλαμβάνεται μονομερής δράση γύρω από τη Βόρεια Κορέα, η οποία αυξάνει τη στρατιωτική δραστηριότητα”, δήλωσε ο ρώσος υπουργός.

“Η κατάσταση μπορεί απλά να ξεφύγει από τον έλεγχο”
, τόνισε ο Λαβρόφ.
Η Βόρεια Κορέα έθεσε σε ετοιμότητα τους πυραύλους της για επιθέσεις εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Νότια Κορέα και τον Ειρηνικό, μετά τις πτήσεις δυο αμερικανικών βομβαρδιστικών B-2 πάνω από την κορεατική χερσόνησο ύστερα από μπαράζ απειλών από τη Βόρεια Κορέα.
Η Ρωσία υποστήριξε τις νέες κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά της Βόρειας Κορέας, τον Μάρτιο, ωστόσο η Μόσχα επέκρινε ενέργειες εκτός του Συμβουλίου Ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων ΗΠΑ και Νότιας Κορέας.
nooz.gr

Βαδίζει η Ευρωζώνη προς διάλυση;


Του Νίκου Αργεάδη
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεμελιώθηκε σε 4 «ελευθερίες»:
Στην ελευθερία διακίνησης αγαθών, διακίνησης υπηρεσιών, διακίνησης κεφαλαίων και στην ελευθερία διακίνησης ανθρώπων.
Τα γεγονότα με την Κύπρο περιορίζουν την κίνηση κεφαλαίων. Αυτή την έννοια έχει η πρακτική στο πάγωμα και στη δήμευση των καταθέσεων. Πχ. οι επιχειρήσεις δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν δάνεια, να κάνουν πληρωμές κλπ. Όλα αυτά είναι αναμενόμενα.
Ήδη οι ανασφάλιστοι καταθέτες, οι μέτοχοι τραπεζών, και οι ομολογιούχοι έχουν “εξοντωθεί” ή θα εξοντωθούν σύντομα. Θα έρθει και η σειρά των κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ. Ο Προκρούστης έχει πλήρως αφυπνιστεί.
Η Κύπρος καταστράφηκε από τους “ἑταἰρους” για 10 δις ευρώ!!
Ο περιορισμός στην κίνηση κεφαλαίων θα περιορίσει και θα στραγγαλίσει την διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών, όπως επίσης και την διακίνηση ανθρώπων.
Επομένως, η κατ’ ευφημισμόν «διάσωση» της Κύπρου θα είναι ουσιαστικά αργός θάνατος, -και με συνεχώς διογκούμενο και επομένως ανεξυπηρετίσιμο χρέος με προβλεπόμενη ύφεση 20% μέχρι το 2017- ο οποίος μάλλον είναι προτιμότερος από την κυβερνώσα ελίτ παρά ο «ξαφνικός» θάνατος από πτώχευση αλλά δίχως αυξανόμενο χρέος, που τώρα «αποφεύχθηκε».
Αυτό θα οφείλεται στην δημιουργία ενός ιδιόμορφου Κυπριακού «ευρώ» το οποίο δεν (θα) μπορεί να «φύγει» από το νησί για τους πιο πάνω λόγους. Ουσιαστικά θα είναι τοπικό νόμισμα. Πρωτότυπο για την Ευρώπη των λαών και των κρατών όπου όλοι θεωρούνται ισότιμοι (αλλά δεν έιναι ίσοι βεβαίως-βεβαίως). Θα έχουμε 2 ευρώ: αυτό της ηπειρωτικής Ευρώπης και το Κυπριακό, «ελέω» Γερμανίας.
Τα αποτελέσματα;
1) Το Κυπριακό ευρώ θα έχει μικρότερη αξία. Έτσι ο φαύλος κύκλος της ύφεσης σε συνδυασμό με την αδυναμία αντιμετώπισης των ελλειμμάτων θα φέρει, τι άλλο; μέτρα τα οποία θα φέρουν περισσότερη ύφεση  η οποία θα φέρει νέα μέτρα (μας θυμίζει κάτι η ανοησία αυτή;) για την «ανάκαμψη» και ούτω καθ’ εξής μέχρις τελικής πτώσεως.
2) Η Κύπρος πρακτικά δεν (θα) είναι μέλος της ΕΖ πια. Αυτό εννοούν οι αξιολογικοί οίκοι.
Τι μπορεί να επισυμβεί;
  1. Οι Κύπριοι θα προσπαθήσουν να συναλλαχθούν και με άλλα νομίσματα. Δεν ήταν τυχαία η θλιβερή προτροπή του Μπαγίς για υιοθέτηση της λίρας, ή των Ρώσων για συμμετοχή στην Ασιατική ομάδα. Πιθανή η επιστροφή στην Λίρα αλλά μέχρι τότε δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθεί και η Αγγλική λίρα ή και το δολάριο.

  1. Συνέπεια; Η χρήση μόνο ρευστού για όλες τις συναλλαγές.
  2. Ανάπτυξη της μαύρης αγοράς χρήματος.
  3. Μάλλον κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος από την απόσυρση καταθέσεων. Με μηδενική εμπιστοσύνη αφού πρακτικά θα μπορούν να « βάζουν χέρι» στις καταθέσεις όποτε θέλουν η κατάθεση χρημάτων σε τράπεζα θα ισοδυναμεί με ληστεία.
  4. Αν θα θέλετε να πάτε διακοπές στην Κύπρο θα πρέπει να έχετε μια βαλίτσα με ευρώ, “καλά” ευρώ, όχι Κυπριακά, διότι αυτά θα είναι και δυσεύρετα και “ αμαρτωλά”.

Τι απ’ όλα αυτά θα συμβεί; Κανείς δεν ξέρει αλλά ένα είναι βέβαιο: Οι πιθανότητες το σχοινί με το οποίο κρεμάστηκε η Κύπρος να ξαναχρησιμοποιηθεί είναι αυξημένες για κάθε χώρα την οποία η προτεσταντική Γερμανία θεωρεί “κακιά” και “ αμαρτωλή”.

Ένα βήμα πριν την επίθεση η Βόρεια Κορέα




Ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας διέταξε σήμερα να γίνουν προετοιμασίες ενόψει πυραυλικών πληγμάτων εναντίον της αμερικανικής ηπείρου και των βάσεων των ΗΠΑ στον Ειρηνικό, ως απάντηση στις εκπαιδευτικές πτήσεις "αόρατων" βομβαρδιστικών αεροπλάνων B-2 πάνω από τη κορεατική χερσόνησο στην οποία επικρατεί ένταση.
Η διαταγή, η οποία δόθηκε τη νύκτα στη διάρκεια έκτακτης συνεδρίασης με τους ανώτατους διοικητές του στρατού, απαντά στις πτήσεις των B-2 κατά τις κοινές αμερικανο-νοτιοκορεατικές στρατιωτικές ασκήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, δήλωσε ο βορειοκορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ-Ουν. Τα B-2 είναι ικανά να φέρουν πυρηνικά όπλα.
Σε περίπτωση κάποιας "παράτολμης" πρόκλησης των Αμερικανών, οι βορειοκορεατικές δυνάμεις "θα πρέπει να πλήξουν ανελέητα την αμερικανική ήπειρο (...), τις στρατιωτικές βάσεις του Ειρηνικού περιλαμβανομένων της Χαβάης και του Γκουάμ, και αυτές που βρίσκονται στη Νότια Κορέα", δήλωσε ο Κιμ, σύμφωνα με το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
Η Βόρεια Κορέα δεν διαθέτει τεχνολογία που να της επιτρέπει να εκτοξεύσει πυραύλους εναντίον τόσο μακρινών στόχων, εκτιμούν οι περισσότεροι παρατηρητές.
Σύμφωνα με ανώνυμη νοτιοκορεατική πηγή, την οποία επικαλέσθηκε σήμερα το νοτιοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων Yonhap, "μια σαφής αύξηση" των κινήσεων οχημάτων και ανθρώπων εντοπίσθηκε στις θέσεις εκτόξευσης πυραύλων στη βορειοκορεατική πλευρά.
Την προηγουμένη, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν πως δύο "αόρατα" βομβαρδιστικά B-2 είχαν πετάξει πάνω από τη Νότια Κορέα στη διάρκεια εκπαιδευτικών αποστολών και υπογράμμισαν επίσης την αμερικανική δέσμευση στο πλευρό της συμμάχου τους, της Νότιας Κορέας, σ' αυτή την περίοδο των αυξημένων εντάσεων στη χερσόνησο. Στο πλαίσιο των ασκήσεων, τα B-2 έρριξαν "αδρανή πυηρομαχικά" σε πεδίο βολής κοντά στα σύνορα με τη Βόρεια Κορέα.
Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν δήλωσε πως οι πτήσεις των βομβαρδιστικών ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή επίδειξη δύναμης και πως αντιστοιχούν με ένα "τελεσίγραφο (των Αμερικανών) που δείχνει πως θέλουν να κηρύξουν με κάθε τίμημα έναν πυρηνικό πόλεμο".
Η Ουάσινγκτον σπάνια ανακοινώνει δημοσίως τις εκπαιδευτικές πτήσεις των B-2, ενός φοβερού όπλου που επινοήθηκε για ειδικές αποστολές στρατηγικών βομβαρδισμών από μεγάλο ύψος (ως 15.000 μέτρα) πίσω από τις γραμμές του αντιπάλου. Τα αεροπλάνα αυτά θεωρούνται αόρατα από τα ραντάρ, πετούν περίπου με την ταχύτητα του ήχου και μπορούν να μεταφέρουν ως 18 τόνους συμβατικών ή πυρηνικών όπλων, μεταξύ των οποίων 16 βόμβες των 900 κιλών που καθοδηγούνται από δορυφόρο ή οκτώ τρομερές GBU-37 αντιμπούνκερ.
Η Πιονγκγιάνγκ είχε ήδη απειλήσει την Τρίτη τις ΗΠΑ με πλήγματα εναντίον των βάσεών τους στον Ειρηνικό ή του εδάφους τους. Η ανακοίνωση, η οποία είχε αναμεταδοθεί από το KCNA, προερχόταν από τη διοίκηση του στρατού. Αυτή τη φορά προέρχεται από τον ηγέτη της χώρας.
Χθες Πέμπτη η Ουάσινγκτον είχε δηλώσει για μια ακόμη φορά πως είναι "έτοιμη να αντιμετωπίζει κάθε ενδεχόμενο" από τη Βόρεια Κορέα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του αμερικανού υπουργού Άμυνας Τσακ Χέιγκελ.
Οι αμερικανοί στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες επισημαίνουν πως προς το παρόν οι πολεμοχαρείς ρητορείες της Βόρειας Κορέας δεν συνοδεύονται από στρατιωτικές ενέργειες.
Οι ειδικοί εκτιμούν πως είναι πολύ λίγο πιθανός ένας αληθινός πόλεμος --τον οποίο ο βορράς είναι βέβαιο πως θα έχανε--, όμως περιμένουν μια κίνηση δυσαρέσκειας από την Πιονγκγιάνγκ, όπως ήταν ο βομβαρδισμός ενός μικρού νοτιοκορεατικού νησιού το Νοέμβριο του 2010 που είχε στοιχίσει τη ζωή σε τέσσερις ανθρώπους.
Η Ουάσινγκτον και η Σεούλ ενισχύουν πάντως το σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας τους, που προβλέπει την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τη σύμμαχό τους, ακόμη και σε περίπτωση ήσσονος σημασίας πρόκλησης από τη Βόρεια Κορέα.

http://www.protothema.gr/world/article/?aid=267495

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

Συνεχίζονται οι τουρκικοί… τσαμπουκάδες με την Κύπρο

Είναι πλέον και επίσημο. Οι Τούρκοι ετοιμάζονται να εκμεταλλευτούν την κρίση σε Ελλάδα και Κύπρο για να δημιουργήσουν de facto καταστάσεις. Είτε πρόκειται για τα πετρέλαια, είτε για το Αιγαίο είτε για τα Κατεχόμενα, η Άγκυρα έχει πλέον «ξεφύγει» παραβιάζοντας κάθε έννοια δικαίου και συμπεριφερόμενη σαν χωροφύλακας της περιοχής. Απειλεί, εκβιάζει, προκαλεί και ειρωνεύεται καθώς έχει καταφέρει να κλείσει τα δικά της μέτωπα. Η «συμμαχία» με το Ισραήλ και η ανακωχή στο Κουρδικό σε συνδυασμό με τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, δίνουν στην Τουρκία τον αέρα να κάνει ότι θέλει.
Αφού είπαν στους Κύπριους να υιοθετήσουν την τουρκική λίρα ή να ζητήσουν οικονομική βοήθεια από την κυβέρνηση στα κατεχόμενα, τώρα ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, ξέφυγε εντελώς. Δήλωσε σε τουρκική εφημερίδα ότι «αν τα αποθέματα φυσικού αερίου ανήκουν στους ελληνοκύπριους, τότε μπορούμε να συζητήσουμε για λύση δύο κρατών».
«Λύση ή διχοτόμηση» είναι ο πρωτοσέλιδος κύριος τίτλος στο φύλλο της τουρκικής εφημερίδας Star, η οποία φιλοξενεί τη συνέντευξη του Τούρκου υπουργού.
«Η εκλογή Αναστασιάδη αναπτέρωσε τις ελπίδες» λέει και υποστηρίζει ότι «ο Αναστασιάδης απαντώντας στην επιστολή Έρογλου ήταν καταρχήν θετικός, αλλά σημείωσε πως χρειάζεται χρόνο, επειδή ασχολείται με την οικονομική κρίση».
Σύμφωνα με τον Νταβούτογλου η τουρκική πρόταση έχει ως εξής:
  • «Ο ΟΗΕ πρέπει να επιταχύνει τη διαδικασία. Οι πλευρές πρέπει το συντομότερο δυνατό να συναντηθούν για την επίλυση. Οι συνομιλίες πρέπει να καταλήξουν σε αποτέλεσμα στο πλαίσιο χρονοδιαγράμματος. Οι φυσικοί πόροι πρέπει να ανήκουν στη νέα ενιαία Κύπρο.
  • Εάν όμως δεν καταστεί αυτό δυνατόν και είναι δεδομένη η ανάγκη για τους φυσικούς πόρους, τότε κατά τη διάρκεια των συνομιλιών οι δύο πλευρές πρέπει να συστήσουν κοινή επιτροπή η οποία θα επιβλέψει την εξόρυξη και εκμετάλλευση των πόρων. Οι οικονομικοί πόροι που θα διαμορφωθούν, να παγώσουν σε έναν τραπεζικό λογαριασμό και να χρησιμοποιηθούν μετά την ειρήνευση και για αυτήν.
  • Εάν δεν καταστεί δυνατόν να γίνει αυτό και η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου πει ότι οι φυσικοί πόροι της ανήκουν επειδή βρίσκονται στη δική της πλευρά, πράγμα που θα σημαίνει ότι έμμεσα λέει ότι ο βορράς ανήκει στους βόρειους, τότε εμείς είμαστε έτοιμοι να συνομιλήσουμε στη βάση της λύσης των δύο κρατών. Τα δύο αυτά κράτη στη συνέχεια μπορούν να συναντηθούν στην ΕΕ.»
Ουσιαστικά ο εκβιασμός είναι ένας: Ή μοιραζόμαστε τα πετρέλαια και το φυσικό αέριο ή πάμε σε διχοτόμηση της Κύπρου και δημιουργία τουρκοκυπριακού κράτους που θα διεκδικήσει μερίδιο από το θησαυρό.
Γίνεται πλέον σαφές ότι η Τουρκία θα οξύνει την κατάσταση στην περιοχή και δεν αποκλείεται να έχουμε «θερμά» επεισόδια.

NYT: Η Κύπρος θα χρειαστεί να το παίξει καλή με την Τουρκία


Με την οικονομία της κουρέλια, η Κύπρος πρέπει επειγόντως να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της. Αλλά το άνοιγμα της στρόφιγγας θα αναγκάσει το πιο ανατολικότερο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κάνει δύσκολες επιλογές, που εδώ και καιρό ήταν απρόθυμη να αντιμετωπίσει.
Από την ανακάλυψη του φυσικού αερίου πριν από δύο χρόνια σε κοντινά νερά, η Κύπρος σχεδιάζει να βγάλει το φυσικό αέριο στην αγορά, παρακάμπτοντας την Τουρκία, η οποία έχει καταλάβει το βόρειο μέρος του νησιού εδώ και 40 σχεδόν χρόνια. Αλλά μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα, οι εν λόγω φιλοδοξίες της Κύπρου δέχτηκαν διπλό πλήγμα.
Τη Δευτέρα, η Κύπρος αναγκάστηκε να συρρικνώσει έναν τραπεζικό τομέα που θα μπορούσε να βοηθήσει την διοχέτευση κεφαλαίων στις ζωτικής σημασίας ενεργειακές υποδομές, ως προϋπόθεση για ένα σχέδιο διάσωσης 10 δις ευρώ, από τους ευρωπαίους δανειστές και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η συμφωνία εμπόδισε την ανεξέλεγκτη επιλογή της εξόδου της χώρας από το ευρώ, αλλά άρπαξε τα κλειδιά για την ευημερία της Κύπρου στις προσεχείς δεκαετίες.
Τρεις ημέρες νωρίτερα, το Ισραήλ – στο επιπλέον αέριο του οποίου η Κύπρος στηριζόταν για να μετατραπεί σε ενεργειακό κόμβο εξαγωγών – διόρθωσε τα εμπόδιά του με την Τουρκία. Η συμφιλίωση, σχετικά με μια ισραηλινή επιδρομή πριν από τρία χρόνια που άφησε εννέα Τούρκους νεκρούς σε πλοίο βοήθειας προς τη Γάζα, άνοιξε το δρόμο για τις ομαλές σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας, που θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την άμεση συνεργασία στον τομέα της ενέργειας, παρακάμπτοντας την Κύπρο.
Η ξαφνική αντιστροφή της τύχης σημαίνει ότι οι σημαντικά αυτοδύναμοι Κύπριοι μπορεί να χρειαστεί να ανανεώσουν και τις δικές τους σχέσεις με την Τουρκία, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τον πλούτο του φυσικού αερίου της χώρας. «Η επιβάρυνση της Κύπρου με ένα τόσο μεγάλο χρέος θα μπορούσε να είναι ένας έμμεσος τρόπος για την πιέσει η ΕΕ τους Ελληνοκύπριους σε κάποιο είδος της επίλυσης του κυπριακού προβλήματος» σχολιάζει η Fiona Mullen, διευθύντρια της Sapienta Economics, εταιρείας συμβούλων με έδρα τη Λευκωσία. «Αν πρέπει να δεσμεύσεις τον πλούτο των μελλοντικών γενεών για να σώσεις την ψυχή σου σήμερα, τότε αυτό δίνει ένα πρόσθετο κίνητρο για την δημιουργία εσόδων από το φυσικό αέριο, όσο το δυνατόν γρηγορότερα».
Οι ευρωπαίοι βουλευτές θεωρούν επίσης την απελπιστική ανάγκη των Κυπρίων για μετρητά ως μοχλό για μια διευθέτηση με την Τουρκία, αλλά υπογραμμίζουν τις τεράστιες πολιτικές προκλήσεις. Για την Κύπρο και την Τουρκία, «η εξερεύνηση του φυσικού αερίου και οι εξαγωγές θα μπορούσε να είναι η συνθήκη άνθρακα και χάλυβα που ένωσε τη Γαλλία και τη Γερμανία μετά τον πόλεμο», δήλωσε ο Andrew Duff, ένας βρετανός βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναφερόμενος στα θεμέλια της οικονομικής συμμαχίας που αναπτύχθηκε μέσα στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ένωση. «Αυτό που δεν έχουμε ακόμη δει στην Ανατολική Μεσόγειο και είδαμε μετά τον πόλεμο, είναι μια οξυδερκής ηγεσία που να μπορεί να φέρει σε πέρας μια τέτοια συμφωνία» σχολιάζει ο  Duff, ο οποίος συμμετέχει σε μια Κοινοβουλευτική Επιτροπή ΕΕ-Τουρκίας.
Τα δύο μισά του νησιού, μεταξύ του τουρκόφωνου Βορρά και της διεθνώς αναγνωρισμένης ελληνόφωνης Δημοκρατίας της Κύπρου στο νότο, διεκδικούν την κυριότητα του φυσικού αερίου, δημιουργώντας άλλο ένα εμπόδιο στην επανένωση. Ωστόσο, ο πιο κοντινός φυσικός πελάτης είναι η Τουρκία, η οποία εισάγει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της και έχει τους περισσότερους και πιο ταχέως αναπτυσσόμενους καταναλωτές. Οι εντάσεις ήρθαν στην επιφάνεια και πάλι το περασμένο Σαββατοκύριακο, όταν το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών προειδοποίησε τους Κυπρίους να μην περιλάβουν το φυσικό αέριο σε μια πιθανή συμφωνία, που τώρα βρίσκεται προφανώς από το τραπέζι, για να αποπληρώσουν τα δάνεια διάσωσης προς την Ένωση και τη Ρωσία.
«Δεν είναι αποδεκτό η ελληνική- κυπριακή πλευρά να χρησιμοποιεί την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει ως μια ευκαιρία για τη δημιουργία νέων τετελεσμένων», ανέφερε το υπουργείο σε δήλωσή του. Ο «μόνος τρόπος για την αξιοποίηση των φυσικών πόρων του νησιού» είναι «η σαφής συγκατάθεση της τουρκοκυπριακής πλευράς, όσον αφορά τον επιμερισμό αυτών των φυσικών πόρων», σύμφωνα με το υπουργείο.
Την Τετάρτη, ο Τούρκος υπουργός ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του είχε αναστείλει προγραμματισμένα έργα με τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Eni, σχετικά με τη συμμετοχή της εταιρείας στην εξερεύνηση ενεργειακών κοιτασμάτων στην Κύπρο. Η Κύπρος έχει χτίσει τους δεσμούς της με το Ισραήλ, ώστε να προστατευτούν οι μελλοντικές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου που θα παράγουν και θα παραδίδουν υγροποιημένο φυσικό αέριο, LNG, που θα  προέρχεται από υπεράκτια κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο, αποφεύγοντας την ανάγκη για έναν αγωγό προς την Τουρκία για να φτάσει στις αγορές. Από την πλευρά του, το Ισραήλ είχε στραφεί στην Κύπρο ως έναν περιφερειακό εταίρο, υπογράφοντας αμυντικές συμφωνίες και συμφωνίες συνεργασίας, με στόχο εν μέρει την προστασία των κοιτασμάτων φυσικού αερίου του, από τότε που έγινε η επιδρομή στο πλοίο βοήθειας, το Mavi Marmara. Στη συνέχεια, την Παρασκευή, σε μια δραματική εισαγωγή, και προφανώς με ώθηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ζήτησε συγγνώμη για την απώλεια ζωών, μια κίνηση που χαιρέτισε αμέσως ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η αναθέρμανση των σχέσεων είχε κυρίως σκοπό τον περιορισμό της σύγκρουσης στη Συρία. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης θα μπορούσε να πάρει ακόμα χρόνο. Αλλά η κίνηση φαίνεται ήδη σαν ένα παιχνίδι-αλλαγής για την ενεργειακή πολιτική της περιοχής.
«Η διπλωματία μεταξύ του Ισραήλ και της Τουρκίας θα μπορούσε να κάνει την εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας εφικτή», δήλωσε ο Michael Leigh, ανώτερος σύμβουλος του German Marshall Fund of the United States. «Αυτή είναι μια από τις πιο βιώσιμες εμπορικά επιλογές για τις εξαγωγές του Ισραήλ».
Η αδυναμία της Κύπρου δημιουργεί «έναν νέο ενεργειακό διάδρομο της Μεσογείου μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας ή κάνει την πολιτική ευθυγράμμιση απίθανη», είπε. «Και οι τρεις χώρες θα πρέπει να αναζητήσουν τρόπους για να συνεργαστούν με την Τουρκία στην ανάπτυξη των πόρων της περιοχής». Το να εστιάσουν στους υδρογονάνθρακες θα ήταν μια έξυπνη κίνηση για τους Κύπριους, οι οποίοι πρέπει να διαφοροποιήσουν «την οικονομία τους από την εξάρτηση από την υπεράκτια τραπεζική» και θα πρέπει «όπως οι Ισραηλινοί και οι Νορβηγοί, να αναπτύξουν βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας σχετικά με την ενέργεια» προσθέτει ο Leigh.
Ένας βασικός παράγοντας είναι η Noble Energy, με έδρα το Χιούστον, η οποία είναι επικεφαλής της γεώτρησης στα κυπριακά νερά, μαζί με τους ισραηλινούς εταίρους, δίνοντας τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στο Ισραήλ τεράστια μερίδια στα ευρήματα. Η Noble ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε 35 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια και είπε πέρυσι ότι περίπου το 20% βρίσκεται στα νερά της Κύπρου. Η Noble εργάζεται στην περιοχή με τους εταίρους του Ισραήλ, έχοντας άδεια από τους ελληνοκύπριους ηγέτες, πολλοί από τους οποίους θεωρούν ότι η υποθαλάσσια περιοχή είναι δική τους και πρέπει να την εκμεταλλευτούν όπως θέλουν.
Ένα πιθανό σενάριο είναι να δημιουργήσου εγκαταστάσεις L.N.G. στην Κύπρο, αλλά πρέπει να αναπτυχθούν εκτιμήσεις για το κόστος και ένα χρονοδιάγραμμα για το έργο, έγραψε την Τετάρτη ο Ben Dillon, εκπρόσωπος της Noble, σε ένα e-mail. Η κύρια εναλλακτική λύση – ένας αγωγός από το Ισραήλ ή την Κύπρο στην Τουρκία – «θα πρέπει να μελετηθεί προσεκτικά εξαιτίας του δύσκολου φυσικού εδάφους». Μια σημαντική επένδυση εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για να αρχίσει η εξαγωγή του φυσικού αερίου και η προώθησή του στην αγορά. Οι εξαγωγές, επίσης, δεν μπορεί να ξεκινήσουν πριν το 2019.
Αλλά με τη διάσωση και την βομβαρδισμένη οικονομία, ο στόχος της οικοδόμησης μιας μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κύπρο φαίνεται πλέον σαν μια ανυπέρβλητη οικονομική πρόκληση, αφήνοντας στους Κυπρίους λίγες επιλογές, πέραν του να διοχετεύσουν αέριο στην Τουρκία. «Μπορεί να έχουν υψηλότερα έσοδα και γρηγορότερα – εκτιμώ 15 δις ευρώ περισσότερα – αν εξάγουν φυσικό αέριο μέσω αγωγού προς την Τουρκία αντί να ρίχνουν χρήματα σε μια δαπανηρή και ενεργοβόρα εγκατάσταση LNG, που δεν θα δημιουργήσει αρχικά θέσεις εργασίας για τους Κυπρίους », είπε η Mullen, του Sapienta.

Κύπρος: Πρόβα τζενεράλε για την κατάρρευση της ευρωζώνης;


Έπαιξαν οι Βρυξέλλες στην Κύπρο το σενάριο κατάρρευσης της ευρωζώνης σε μικρογραφία; Είδομεν. Πάντως, αυτό πιστεύουν πολλοί αναλυτές – οικονομολόγοι. Από τις εξελίξεις, ως είναι φυσικόν, τεράστια ζημιά θα υποστούν οι ρώσοι καταθέτες Τραπεζών.
Ύστερα από μία εβδομάδα σκληρών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ και απεγνωσμένων προσπαθειών να αναζητήσει χρήματα από τους ρώσους εταίρους, η Κύπρος τελικά συμφώνησε με την απαίτηση των Βρυξελλών και του Βερολίνου για αναδιάρθρωση του τραπεζικού συστήματος σε βάρος των χρημάτων των καταθετών.
Είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που στην ΕΕ εφαρμόζεται ένας τέτοιος τρόπος για την επίλυση προβλημάτων χρέους, ο οποίος αντιβαίνει στην προσέγγιση της ΕΕ για διευθέτηση των τραπεζικών κρίσεων. Αυτή η αδιαλλαξία των ευρωπαίων αξιωματούχων ώθησε τις αγορές να σκεφτούν σοβαρά ότι πιθανόν η κλιμάκωση των οικονομικών προβλημάτων στην Κύπρο να ήταν και η πρώτη προσπάθεια των Βρυξελλών να αναπαραστήσουν εν μέρει τις πιθανές συνέπειες από μια κατάρρευση ολόκληρης της ευρωζώνης.
Το ζήτημα είναι όμως ότι μεγάλο μέρος του λογαριασμού θα κληθούν να πληρώσουν οι ρώσοι καταθέτες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του οίκου αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s, από τα 68 δις ευρώ που βρίσκονται στις κυπριακές τράπεζες, πάνω από 30 δις ανήκουν σε εταιρίες και φυσικά πρόσωπα από τη Ρωσία.
Η κατάσταση γύρω από το δάνειο διάσωσης για την Κύπρο ύψους 10 δις ευρώ, αποτέλεσε για το νησί μια έκβαση από τις χειρότερες δυνατές. Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Κύπρου Αναστασιάδης, αναγκάστηκε να λάβει τη δυσκολότερη απόφαση της ζωής του, στερώντας από την Κύπρο τη δυνατότητα να διατηρήσει το πολύ ευνοϊκό από οικονομική άποψη στάτους της offshore ζώνης.
Πρωτοφανείς κινήσεις
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ευρωζώνης το βάρος της διάσωσης εθνικών τραπεζικών ιδρυμάτων δεν μετατοπίστηκε στους μετόχους ή πιστωτές, οι οποίοι ούτως ή άλλως θα χάσουν τις επενδύσεις τους, αλλά στους καταθέτες, στους οποίους εντελώς συνειδητά κατευθύνθηκαν τα πυρά.
Βάσει των συμφωνιών ΕΕ και Κύπρου, «για την ιδέα» θα κληθούν να υποφέρουν μόνο οι πλουσιότεροι, καθώς τα χρήματά τους στους λογαριασμούς των δύο μεγαλύτερων τραπεζών του νησιού, της Bank of Cyprus και της Cyprus Popular Bank (Laiki), θα χάσουν μόνο αυτοί που διαθέτουν καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ. Μάλιστα, ενώ οι πρώτοι απειλούνται με «φόρο» 30% επί των καταθέσεων, οι πελάτες της Λαϊκής, η οποία τον Σεπτέμβριο του 2012 είχε προλάβει να απολέσει 1,8 δις ευρώ, θα χάσουν πιθανότατα όλα τα χρήματά τους.
Τι χάνουν οι Ρώσοι
Αυτή τη στιγμή οι ρώσοι επιχειρηματίες και αξιωματούχοι δεν έχουν κατανοήσει πλήρως το μέγεθος των απωλειών για τους ρώσους καταθέτες, όπως έχει δηλώσει ήδη ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Ίγκορ Σουβάλοφ. Οι τελευταίες ανεπίσημες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 4 δις ευρώ, ωστόσο, σύμφωνα με τον τραπεζικό αναλυτή του γραφείου Moody’s στη Μόσχα, Γιεβγκένι Ταρζιμάνοφ, η πρόγνωση αυτή είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Σύμφωνα με κάποια στοιχεία, οι Ρώσοι μπορεί να χάσουν έως και το ήμισυ των καταθέσεών τους. Όπως αναφέρουν ρωσικές πηγές από το ίδιο το νησί, τη μεγαλύτερη ζημιά θα υποστούν εκείνες οι ρωσικές εταιρίες, οι οποίες εργάζονται επιτόπου στο νησί, συσσωρεύοντας εκεί οικονομικούς πόρους και πραγματοποιώντας επενδύσεις.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η σκληρή στάση του Βερολίνου, το οποίο εδώ και πολύ καιρό καλούσε ανεπιτυχώς για μεγαλύτερη διαφάνεια στην επιχειρηματική δραστηριότητα στην Κύπρο, επέτρεψε στη Γερμανία να χτυπήσει με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Η ΕΕ δεν έλυσε μόνο τα οικονομικά προβλήματα της Κύπρου, αλλά και πέτυχε την απότομη μείωση της ελκυστικότητας του νησιού στα μάτια των ξένων επενδυτών, κατά πρώτο λόγο των ρώσων. Ο Κωνσταντίνος Λοϊζίδης, γενικός διευθυντής της Piraeus Bank, η οποία σε αντίθεση με τη Λαϊκή και την Τράπεζα Κύπρου κατάφερε να διατηρήσει τα χρήματα των καταθετών της, εξέφρασε την ελπίδα ότι το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου θα καταφέρει να αποφύγει τη μαζική φυγή κεφαλαίων, προσθέτοντας ωστόσο, ότι δεν θα πρέπει να αναμένεται πλέον ροή νέων καταθέσεων από το εξωτερικό. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, «το Βερολίνο τελικά κατάφερε να πετύχει το στόχο του, όμως οι κατηγορίες των Γερμανών προς το νησί είναι αστήρικτες».
Ο θάνατος του ευρώ;
Η κατάσταση στην Κύπρο οδήγησε πολλούς ειδικούς στη σκέψη ότι μπορεί να είναι σε εξέλιξη ένα είδος πρόβας ενόψει μιας κατάρρευσης σε ευρεία κλίμακα του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος. Ο Guntram Wolff, υποδιευθυντής της ευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης σε οικονομικά θέματα Bruegel, αναφέρει ότι «η ελεύθερη ροή κεφαλαίων μεταξύ των τραπεζών διαφόρων χωρών είναι ένα σημαντικότατο χαρακτηριστικό της νομισματικής ένωσης. Αν αυτή η διακίνηση περιοριστεί, τότε η αξία του ευρώ σε λογαριασμό κυπριακής τράπεζας θα είναι χαμηλότερη από εκείνου που έχει κατατεθεί σε τράπεζα άλλης χώρας. Στην ουσία, αυτό σημαίνει ότι το κυπριακό ευρώ δεν είναι πλέον ευρώ. Εισάγοντας περιορισμούς στη διακίνηση κεφαλαίων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά δημιούργησε στην Κύπρο ένα νέο νόμισμα».
Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται, έτσι ακριβώς θα μοιάζει ο θάνατος του ευρώ. Οι χώρες δεν θα ανακοινώνουν επίσημα την έξοδό τους από τη ζώνη (δεδομένου ότι δεν υπάρχει μηχανισμός εξόδου από μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης), αλλά αυτή θα αντικαθίσταται με την επιβολή περιορισμών στην κυκλοφορία των κεφαλαίων και με την απομόνωση των εθνικών τραπεζικών συστημάτων σε γεωγραφικά όρια. Όπως πιστεύουν οι αναλυτές, ένα ανάλογο μοντέλο συμπεριφοράς από πλευράς Βρυξελλών σε κρίσιμες καταστάσεις, μπορεί να αποτελέσει το σήμα για τις χώρες PIGS, όπου είναι πιθανός ένας μαζικός πανικός των επενδυτών και η εσπευσμένη έξοδος κεφαλαίων. Εάν στην περίπτωση αυτή οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι επιχειρήσουν ξανά να αποκαταστήσουν τον έλεγχο στη διακίνηση κεφαλαίων, τότε μπορεί κανείς να ξεχάσει το ευρωπαϊκό νόμισμα όπως είναι στη σημερινή του μορφή.

Τετάρτη 27 Μαρτίου 2013

Η ανάπτυξη συνεχίζεται… Αποχωρεί από την Ελλάδα και η Michelin


FD1F56DC9545E6F644385489AF391E33Σ.Σ. Η ανάπτυξη προ των πυλών….καταιγισμός. Bravo Antonis. 
Την απόφασή της να αποχωρήσει από την Ελλάδα ανακοίνωσε η εταιρεία ελαστικών Michelin με επιστολή που απέστειλε ο Γενικός Διευθυντής κ. David Jean στους εξουσιοδοτημένους εμπόρους ελαστικών.
Όπως μεταδίδεται, στη λήψη της απόφασης σημαντικό ρόλο έπαιξε «η επικείμενη εμπορική και διοικητική οργανωτική αλλαγή της Michelin στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη, που αφορά και την Ελλάδα».
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, από την επόμενη χρονιά, η Ελλάδα θα είναι μέρος μιαςνέας εμπορικής περιοχής με διοικητικό κέντρο το Βουκουρέστι.
Υπενθυμίζεται ότι η γαλλική εταιρεία ελαστικών δραστηριοποιείται στη χώρα μας από το 1950, με υποκατάστημα εξαγωγών ενώ σήμερα εμπορεύεται μεταξύ άλλων ελαστικά για αυτοκίνητα, φορτηγά και μοτοσικλέτες. L1

Πόσο ανάπτυξη να αντέξει κανείς. Κλείνει το εργοστάσιο η ΑΓΕΤ Ηρακλής


imagesΣ.Σ. Πάρτυ ανάπτυξης σε όλη τη χώρα. Bravo Antonis, Vangelis and Fotis. 
ΤΗΝ οριστική διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου της Χαλκίδας και την απόλυση των 236 εργαζομένων σε αυτό ανακοίνωσε χθες η ΑΓΕΤ Ηρακλής, θυγατρική του ομίλου Lafarge, μετά από
απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρίας, που συνεδρίασε για το σκοπό αυτό την 25η Μαρτίου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρίας, το κλείσιμο του εργοστασίου της Χαλκίδας θα επιβαρύνει τα οικονομικά αποτελέσματα της χρήσης του 2013 με 57 εκατ. ευρώ, λόγω της απομείωσης πάγιων περιουσιακών στοιχείων και ανταλλακτικών, του κόστους αποζημιώσεων προσωπικού και του κόστους φυσικών αποκαταστάσεων.
Εκτιμάται ωστόσο ότι για τις επόμενες χρήσεις θα υπάρξει θετική επίδραση κατά 18 εκατ. ευρώ περίπου ανά έτος, λόγω της εξοικονόμησης κόστους που θα επιτευχθεί.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η παραγωγική δραστηριότητα του συγκεκριμένου εργοστασίου, που προμήθευε με τσιμέντο κυρίως την περιοχή της Αττικής, έχει διακοπεί από τον Ιούλιο του 2011. Από το 2008 και μετά, οπότε και λόγω της οικονομικής κρίσης η κατασκευαστική δραστηριότητα στην Αττική (κύρια αγορά του εργοστασίου) μειώθηκε κατά 80%, είχε επιδιωχθεί η αξιοποίηση του εργοστασίου και των κλιβάνων που αυτό διαθέτει για καύση απορριμμάτων και πιθανόν παραγωγή ενέργειας. Ωστόσο, η θέση του εργοστασίου –εντός της πόλης της Χαλκίδας– είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν αντιδράσεις και τα σχέδια αυτά δεν προχώρησαν, με αποτέλεσμα χθες η ΑΓΕΤ Ηρακλής να ανακοινώσει την «αναδιάρθρωση» της παραγωγικής βάσης με «άμεση ισχύ».
Η νέα δομή της εταιρίας περιλαμβάνει την παραγωγή τσιμέντου από τα δύο εργοστάσια Βόλου και Μηλακίου Εύβοιας, για την εξυπηρέτηση της εσωτερικής αγοράς και την ενίσχυση της εξαγωγικής παρουσίας της ΑΓΕΤ Ηρακλής στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου.
Με τη νέα παραγωγική δομή η εταιρία, όπως επισημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση, αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητες των δύο παραγωγικών μονάδων και της εφοδιαστικής αλυσίδας της και διασφαλίζει τη βιωσιμότητά της. Στην ίδια ανακοίνωση σημειώνεται ότι η εξυπηρέτηση των πελατών της Αττικής θα γίνεται από το Κέντρο Διανομής Δραπετσώνας.
Η ιστορία των Τσιμέντων Χαλκίδος
Η Εταιρία Τσιμέντων Χαλκίδος ιδρύθηκε το 1926 από επιχειρηματίες της περιοχής. Το 1960 πέρασε στην ιδιοκτησία των Κωνσταντινουπολιτών επιχειρηματιών Παμούκογλου και Κιοσέογλου, ενώ τη διοίκηση του εργοστασίου είχαν επί σειρά ετών οι αδελφοί Τακόπουλοι. Ο υπερβολικός δανεισμός της εταιρίας αλλά και οι ανακατατάξεις στην αγορά τσιμέντου είχαν ως αποτέλεσμα το 1982 η εταιρία να καταστεί ζημιογόνος και το 1985 οι τράπεζες που είχαν ήδη αρνηθεί την κεφαλαιοποίηση των δανείων διέκοψαν τη χρηματοδότηση. Το 1988 τα χρέη έφθαναν τα 50 δισ. δρχ. και οι ζημίες τα 11 δισ. δρχ., ενώ η τότε ΕΟΚ δεν επέτρεψε την ένταξη της εταιρίας στον ΟΑΕ (Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων) με κεφαλαιοποίηση των χρεών προς το Δημόσιο, για λόγους ανταγωνισμού.
Το 1991 η ιταλική Calzestruzzi κερδίζει το διαγωνισμό εξαγοράς των Τσιμέντων Χαλκίδος αλλά εν τω μεταξύ τα χρέη και οι ζημίες έχουν διπλασιασθεί και η Calzestruzzi οπισθοχωρεί αφού απέκτησε άλλωστε το 1992 απέκτησε τον έλεγχο της ΑΓΕΤ Ηρακλής. Τον Ιούνιο του 1996 η πλειοψηφία των μετοχών της Τσιμέντα Χαλκίδας περιήλθε στην ιδιοκτησία του ομίλου CONCRETUM που ελέγχεται από τον ιταλικό όμιλο COMPART, ενώ στα τέλη της ίδιας χρονιάς η πλειοψηφία των μετοχών των Τσιμέντων Χαλκίδος περιέρχεται πλέον στην ΑΓΕΤ Ηρακλής. Το Μάιο του 2000 η ίδια η ΑΓΕΤ Ηρακλής περνάει στον έλεγχο του ομίλου Blue Circle, που εν συνεχεία εξαγοράστηκε από τον γαλλικό όμιλο Lafarge. Το 2001 τα Τσιμέντα Χαλκίδος συγχωνεύονται με την ΑΓΕΤ Ηρακλής και το εργοστάσιο της Χαλκίδας ονομάζεται ΗΡΑΚΛΗΣ III και παύει πια να υπάρχει η Εταιρία Τσιμέντων Χαλκίδος. Οι τίτλοι τέλους για το ίδιο το εργοστάσιο, το οποίο με την πάροδο των χρόνων και μέσα απ’Α όλες αυτές τις περιπέτειες είχε απαξιωθεί τεχνολογικά, έπεσαν την 25η Μαρτίου του 2013, 87 χρόνια μετά την πρώτη λειτουργία του.  L1

Υπήρξε κρυφό σχολειό; Ο μύθος και η ιστορική αλήθεια


Οι ημέρες της εθνικής επετείου είναι πάντοτε οι ημέρες του πιο οργιώδους φωταδισμού: οι ημέρες όπου θεοί και δαίμονες ενσκήπτουν για να μας διαβεβαιώσουν πως «τα πράγματα δεν είναι όπως τα νομίζουμε, όπως μας τα μάθανε»: η παλέττα έχει μια εκπληκτική ποικιλία, από το ότι οι επαναστάτες ήταν κοινοί απατεώνες, φαύλοι και κυρίως και κατ’ εξοχήν ένοχοι εθνοκαθάρσεων, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, το ότι δεν υπήρχε 25η Μαρτίου και κρυφό σχολειό (διότι η οθωμανική διοίκηση σάρκωνε… κορυφώματα ανθρωπισμού και ανεκτικότητας) μέχρι το ότι δεν υφίστατο καμμία αντίληψη ελληνικής συλλογικότητας, ελληνικού έθνους, πριν από την επαναστατική περίοδο, αλλά ότι αυτή η αντίληψη ήρθε ως εισαγόμενη. Τέτοιες μέρες, η «αποδόμηση» κλίνεται σε όλες τις πτώσεις.
Βέβαια, συχνά οι αυτουργοί βυθίζονται στις ίδιες τους τις αντιφάσεις, με τον Τατσόπουλο της σειράς «1821» να δηλώνει με σαφήνεια πως «δεν υπήρξε φυσικά κρυφό σχολειό γιατί δεν υπήρχε ανάγκη γι’ αυτό» αλλά τον Βερέμη της ίδιας σειράς να δηλώνει αργότερα πως «κρυφό σχολειό υπήρξε σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους και γεωγραφικές περιοχές». Ή, στα πλαίσια της «απομάγευσης» της ημερομηνίας της 25ης Μαρτίου, η διαβόητη κ. Κουλούρη του Joint History Project να ομολογεί πως «η ημερομηνία της 25ης Μαρτίου είχε προεπιλεγεί συνειδητά από τους επαναστάτες».
Το πρόβλημα είναι πως σε όλην αυτήν την αναθεωρητική διάθεση προτάσσεται η απεριόριστη αυθεντία της ορθής επιστημονικής έρευνας: η μόνιμη επωδός είναι πως «αυτά που γνωρίζατε ήταν ιδιοτελείς μύθοι κοινωνικής συνοχής, τώρα που ωριμάζουμε ήρθε η ώρα να την αντικαταστήσουμε με την επιστημονική και ιστορική αλήθεια, η οποία είναι αυτή που θα σας πούμε εμείς». Τί γίνεται όμως όταν αποδεικνύεται ότι τα «νέα θέσφατα» έχουν τόση σχέση με την ορθή επιστημονική μέθοδο και την ιστορική αλήθεια όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο; Όταν φανερώνεται πως αποτελούν απλώς θέσεις υπαγορευόμενες από ιδεολογικές τοποθετήσεις, ερήμην οποιασδήποτε ιστορίας ή επιστήμης;
Σε αυτό το άρθρο θα υπογραμμίσουμε την αναγκαιότητα να «απομαγευθεί» ο διαδεδομένος μύθος ότι –δεν- υπήρχε κρυφό σχολειό και να αντικατασταθεί από την ιστορική αλήθεια και την επιστημονική μέθοδο της παραπομπής στις πρωτότυπες πηγές της εποχής, οι οποίες επιβεβαιώνουν την παρουσία του. Κύριε Βερέμη, κύριε Τατσόπουλε, κυρία Ρεπούση, πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να ζούμε με μύθους, όσο κι αν αυτοί μας ηρεμούν ή μας ικανοποιούν – είναι συνάρτηση συλλογικής ωριμότητας και στοιχειώδους σεβασμού στην επιστημονική μέθοδο.
Σημειώνουμε εδώ ότι αποστρεφόμαστε όσους προτάσσουν την «επιστημονικότητα» για να προωθήσουν επιστημονικώς απαράδεκτες ιδεολογικές θέσεις, όμως σεβόμαστε απεριόριστα όσους είναι σαφείς και ξεκάθαροι ως προς τους σκοπούς τους, τα κίνητρα και τις μεθοδεύσεις τους και δεν υποκρίνονται χρησιμοποιώντας τέτοιους φερετζέδες: ας πούμε, η εφημερίδα «Αυγή», επίσημο κομματικό όργανο, καθιστά σαφές ότι ο άξονας των ιστορικών της αναζητήσεών της είναι πρωτίστως το να βρίσκεται στον αντίποδα της κρατικής παιδείας, του κυρίαρχου λόγου και του εθνωφελούς (όχι το να ανακαλύψει την ιστορική αλήθεια, αλλά να βρίσκεται σκοπίμως σε αντίθεση με τον κυρίαρχο λόγο, είτε αυτός είναι ψευδής είτε έγκυρος): «η νοητή γραμμή που συνδέει τα δεκάδες κείμενα που προηγήθηκαν των σημερινών,βρίσκεται σκοπίμως σε αντίθεση με μια εικόνα περί της επανάστασης, πλασμένη από σχολικά αναγνώσματα και τον κυρίαρχο λόγο. Μια νοητή γραμμή η οποία εμμένει ακριβώς πέρα από την εθνωφελή ρητορική, περί ηρώων κι ενδόξων μαχών σε μια μεγεθυμένη κι αποκομμένη στιγμή». Η ιδεολογική θέση ότι η Επανάσταση δεν έγινε για εθνικούς, αλλά για ταξικούς και οικονομικούς λόγους, εκφράζεται σαφέστατα, χωρίς περικοκλάδες και περιστροφές: ο ένοπλος της Επανάστασης είναι «προϊόν των οικονομικών προοπτικών που αυτή δημιουργούσε και των δυνατοτήτων που έδινε για την αναπαραγωγή της εξουσίας του παλιού κόσμου στο επαναστατικό σύμπαν. Στην οικονομική επιχείρηση λοιπόν του «ξεσηκωμού» μπήκαν οι ντόπιες αυθεντίες, οι καπεταναίοι, αυτοί που είχαν «το κεμέρι τους γιομάτο» ώστε να στρατολογούν και να πληρώνουν ανθρώπους». Αυτό, ναι, το σέβομαι: όχι προπετάσματα καπνού περί «επιστημονικότητας» και ιστορικής αλήθειας, αλλά ξεκάθαρα πράγματα: αυτή είναι η ιδεολογική μας θέση εδώ στην «Αυγή», αυτήν την ιστορική εκδοχή υπαγορεύει η ιδεολογική μας θέση, την εκθέτουμε, το ξεκαθαρίζουμε και δεν κοροϊδεύουμε κανέναν. Σταράτα πράγματα.
Δεν ισχύουν όμως τα ίδια για την συνήθη ρητορική περί κρυφού σχολειού, η οποία είναι τόσο διαδεδομένη, ώστε πλέον η «πολιτική ορθότητα» επιβάλλει να αρνείται κανείς σώνει και ντε την ύπαρξή του. Εδώ παίζεται αδιαλείπτως το βιολί της «επιστημονικότητας». Το κυρίως επιχείρημα είναι ότι η κεντρική οθωμανική διοίκηση της Κωνσταντινούπολης δεν μοιάζει να εξέδωσε κάποια γενική απαγόρευση της εκπαίδευσης ή της λατρείας – παρατήρηση που «κουμπώνει» με την βεβαιότητα ότι τους Οθωμανούς τους ενδιέφερε σχεδόν αποκλειστικά η φορολόγηση των υποδούλων. Ενώ υπήρξαν επισήμως και σχολεία των υποδούλων, όπως η «Μεγάλη του Γένους Σχολή». (Αγνοούν συνειδητά ότι τα περιθώρια αυθαιρεσίας κάθε Τούρκου τοπάρχη, πασά, μπέη κλπ. προσέγγιζαν το άπειρο.) Με βάση αυτήν την επωδό γράφτηκαν ποταμοί άρθρων, εξεδόθησαν βιβλία, στήθηκαν εκπομπές, με ετερο-αλληλο-αναφορές και κοινό χαρακτηριστικό την πολύ περιορισμένη χρήση πρωτότυπων πηγών (όπως στην περίπτωση του βιβλίου του Άλκη Αγγέλου, «Κρυφό Σχολειό – Το Χρονικό ενός Μύθου», όπου οι πρωτότυπες πηγές μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού – αυτό δεν το εμπόδισε να συμπεριληφθεί στην πολύτομη «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους»).
Μέχρι που συμβαίνει το απροσδόκητο, αυτό που κανείς δεν ανέμενε. Από τις «Εναλλακτικές Εκδόσεις» του Γιώργου Καραμπελιά εκδίδεται ένα βιβλίο με την παράθεσηεκπληκτικής πληθώρας πρωτότυπων πηγών που καταδεικνύουν την παρουσία του «κρυφού σχολειού», για την ακρίβεια πολλών «κρυφών σχολειών», στην ζωή του υπόδουλου ελληνισμού και σε διάφορες περιόδους της τουρκοκρατίας. Το βιβλίο του Γιώργου Κεκαυμένου, «Κρυφό Σχολειό – το Χρονικό μιας Ιστορίας» παρουσιάζεται σήμερα στην πλατεία Συντάγματος, στον νέο χώρο του «Άρδην» (Ξενοφώντος 4, στον 6ο όροφο). Κυκλοφορεί εδώ και αρκετούς μήνες.
Τί γίνεται όμως; Θα ανέμενε κανείς από όλους αυτούς που τόσο κόπτονται για την επιστημονικότητα, για τις πηγές και την ιστορική αλήθεια, να ασχοληθούν εκτενέστατα με τη δημοσιευμένη μονογραφία, με την πληθώρα πηγών που παραθέτει, με τα συμπεράσματα στα οποία αναπόφευκτα οδηγείται. Να συγγράψουν, να αρθρογραφήσουν, να δημοσιο-λογήσουν με ζέση και επανειλημμένα για τις νέες εξελίξεις σε ένα ζήτημα που τόσο προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι τους απασχολεί. Αντ’ αυτού, άχνα, άκρα του τάφου σιωπή. Ακόμη και ο… με το ζόρι νεοδιδάσκαλος του γένους, ο Θου-Βου του «ΣΚΑΪ» και της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», δεν βρήκε μια λέξη να πει ή να γράψει. Οι επαγγελματίες της ιστορικής αναθεώρησης δεν θεώρησαν ότι μια τέτοια εξέλιξη είναι άξια σχολιασμού. Μόνον η «Ελευθεροτυπία», προς τιμήν της, έγραψε για το βιβλίο: μια εφημερίδα που τόσο έχει προτάξει την αποδόμηση είχε την συγκρότηση και την αξιοπρέπεια να δημοσιεύσει την επιστημονική αναίρεση και της δικής της παλαιότερης ρητορικής. Εδώ χωρίζουν τα πρόβατα από τα ερίφια, εδώ διαπιστώνεται ποιοί διαθέτουν τσίπα και ποιοί την ξέχασαν στο… ιστορικό αναγνωστήριο.
Παραθέτουμε κατά χρονολογική σειρά μια ενδεικτική λίστα κάποιων από τις μαρτυρίες περί του κρυφού σχολειού ή της αναγκαιότητάς του, δηλαδή της de facto απαγόρευσης της εκπαίδευσης, από τις πρωτότυπες πηγές, παρμένη από τον πρόλογο του βιβλίου. Θα παρατηρήσετε ότι ξεκινούν από την επαύριον της Αλώσεως και φθάνουν, διατρέχοντας όλην την Τουρκοκρατία, μέχρι την Επανάσταση και τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια:
Περί απαγόρευσης της παιδείας και της θρησκευτικής ελευθερίας από τους Τούρκους
  • 1460, Πατριάρχης Γεννάδιος. Επιστολή του παραθέτει ο Θεοδόσιος Ζυγομαλάς προς τον Μαρτίνο Κρούσιο, περίπου 100 χρόνια αργότερα.
  • 1570-1580, Θεοδόσιος Ζυγομαλάς αρχιγραμματέας του Οικ. Πατριαρχείου. Πλειάδα διαφορετικών επιστολών του αρχινοτάριου προς τον Γερμανό καθηγητή, Μαρτίνο Κρούσιο. Οι δυο τους είχαν τακτική επικοινωνία. Ο Γερμανός εξέδωσε έναν τόμο μυριάδων επιστολών, στοιχείων και ντοκουμέντων, το 1584, με τον τίτλο Turcograecia, το οποίο αποτελεί ζωτικής σημασίας πρωτότυπη ιστορική πηγή για την εποχή εκείνη. Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο και είναι δίγλωσσο: γραμμένο στα λατινικά και στα ελληνικά.
  • ·      1598, Μελέτιος Πηγάς, Πατριάρχης Αλεξανδρείας.
  • ·      1607, Χριστόφορος Άγγελος λόγιος. Το βιβλίο του εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, το 1617.
  • ·      1610, George Sandys, Άγγλος περιηγητής.
  • ·      1620, Κύριλλος Λούκαρης, Οικουμενικός Πατριάρχης.
  • ·      1627, Μητροφάνης Κριτόπουλος, Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Επιστολή στον Γερμανό καθηγητή Bernegger.
  • ·      1631, Γεράσιμος Α΄, Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Αλληλογραφία με Αρχιμανδρίτη Αρσένιο.
  • ·      1650, François Richard, Ιησουΐτης ιερωμένος.
  • ·      1660, Νεκτάριος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
  • ·      1675, Σουλτανικό φιρμάνι.
  • ·      1678, Sir Paul Rycaut, Άγγλος Διπλωμάτης. Επίσημη αναφορά προς τον Βασιλιά Κάρολο Β΄ για την κατάσταση στην περιοχή.
  • ·      1680, Thomas Smith, Άγγλος Θεολόγος, Κοσμήτορας και αντιπρόεδρος του Magdalen College της Οξφόρδης.
  • ·      1688, Ηλίας Μηνιάτης, Επίσκοπος Κερνίκης και Καλαβρύτων.
  • ·      1760, Γεώργιος Φατζέας, μητροπολίτης Φιλαδελφείας (στη Βενετία).
  • ·      1801, Αδαμάντιος Κοραής.
  • ·      1866, Κρήτες Επαναστάτες.
Πηγές σχετικές με σχολεία τα οποία έκλεισαν οι Τούρκοι
  • ·      1777, Κωνσταντίνος Κούμας, από τους πιο πιστούς μαθητές του Κοραή.
  • ·      1820, Noehden, Άγγλος καθηγητής κλασικής φιλολογίας (άρθρο του στο The Classical Journal, το 1820).
  • ·      1821, Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων.
  • ·      1821, Αλληλοδιδακτικά Σχολεία Χανίων και Ρεθύμνου.
  • ·      1856, Σουλτανικό φιρμάνι Χάττι Χουμαγιούν και νεώτερο, το 1867.
Μαρτυρίες για κρυφό σχολειό πριν το 1821
  • ·      1743, Μακάριος Χριστιανόπουλος (Μαριδάκις), ιεροκήρυκας Οικουμενικού Πατριαρχείου.
  • ·      1771, Ευγένιος Βούλγαρις.
  • ·      1785, Μάρκος Δραγούμης.
Μαρτυρίες για το κρυφό σχολειό από το 1821 έως την απελευθέρωση
  • ·      1821, Κωνσταντίνος Οικονόμος ο εξ Οικονόμων.
  • ·      1822, Στέφανος Κανέλλος. Επιστολή στον Γερμανό λόγιο, C. Iken.
  • ·      1826, Ιάκωβος Ρίζος-Νερουλός.
Μαρτυρίες για κρυφό σχολειό μετά την απελευθέρωση
  • ·      1837, Μισαήλ Αποστολίδης, καθηγητής Θεολογικής σχολής.
  • ·      1849, Γεώργιος Μαυροκορδάτος, καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
  • ·      1863, Κωνσταντίνος Φρεαρίτης, καθηγητής Νομικής.
  • ·      1873, Φώτιος Χρυσανθόπουλος (Φωτάκος), πρώτος υπασπιστής του Κολοκοτρώνη.
  • ·      1881, Γεώργιος Χασιώτης, ιστορικός της εκπαίδευσης.
  • ·      1913, René Puaux (Πυώ), Γάλλος δημοσιογράφος και περιηγητής (στην Ήπειρο).
Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε στους κουρελουργούς «αναθεωρητές», στους μαιτρ της αποδόμησης ερήμην της ιστορίας και ερήμην της επιστημονικής μεθόδου, το σπάραγμα του Διονυσίου Σολωμού που τόσο αρέσκονται στο να επαναλαμβάνουν νομίζοντας ότι τους συμφέρει: «το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό»…
Σωτήρης Μητραλέξης