Οι Democrats της αρπαχτής

Μη νομίζετε ότι το πλιάτσικο των εκσυγχρονιστών ήταν δημιούργημα κάποιων πεφωτισμένων Ελληνικών μυαλών. Η “Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη” δεν ακολούθησε τους Democrats μόνο στις ανθρωπιστικές γενοκτονίες, αλλά κυρίως στο σχεδιασμό ενός μηχανισμού που ρίχνει την κοινωνική αλληλεγγύη στα τάρταρα αφήνοντας ασύδοτους τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να ασελγήσουν επάνω στα δημόσια ταμεία. Άλλωστε η μεγαλύτερη εξασφάλιση για τους διεθνείς τοκογλύφους είναι κάποιο κρατικό χρέος.

Ας θυμηθούμε τα περιβόητα δάνεια της επανάστασης για να καταλάβουμε πόσο σημαντικό collateral είναι ο κρατικός πλούτος ακομα και όταν μιλάμε για νεοδμητα κράτη με ανισορροπίες. Η μόνη εξαίρεση στον κανόνα ήταν (που αλλού; πάλι εδώ) τα Ελληνικά συμφέροντα στο Κοσσυφοπέδιο που ο Μέγας Πρωθυπουργός Σημίτης απλώς τα παρέδωσε στα χέρια των Γερμανών “φίλων” μας.

Διαβάστε τα αντίστοιχα δημοσιεύματα μας για το μεγάλο πλιάτσικο του εκσυγχρονισμού αλλά και τις σαφείς δηλώσεις του Αλέκου Παπαδόπουλου για το θέμα. Διαβάστε και το αφιέρωμα του Antinews για να αντιληφθείτε πως δρουν οι Democrats που έχουν ως σημαία τις έννοιες “Ελευθερία” και “Δικαιώματα”. Δυστυχώς αναφέρονται στην Ελευθερία και τα δικαιώματα του Κεφαλαίου.

Καθώς η μεγαλύτερη οικονομική κρίση που έχει πλήξει τον κόσμο από την εποχή του περίφημου οικονομικού κραχ του 1929 συνεχίζεται, ξεγυμνώνοντας όλες τις οικονομικές πολιτικές των τελευταίων 20 χρόνων, παρατηρούμε ότι κανένας δεν αναφέρεται και στο ποιοι συγκεκριμένα ευθύνονται γι αυτή. Επειδή όμως στην Ελλάδα θα αργήσει ακόμα να καταδειχθεί κάτι τέτοιο, διαβάστε ένα πολύ καλό άρθρο που δημοσιεύτηκε παλαιότερο στο TEMPO NEWS και αναφέρεται στις συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες κομμάτων και πολιτικών της Αμερικής, της χώρας δηλαδή από όπου ξεκίνησε η κρίση.

Η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών φαίνεται μάλλον να αγνοεί πλήρως το ποιος εν τέλει ευθύνεται για την εξέλιξη αυτή. Και παρόλο που η προσοχή της κοινής γνώμης δεν είναι εύκολο να αποσπάται μακριά από τα οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν τον κόσμο, τα μεγάλα ΜΜΕ συνεχίζουν να αποφεύγουν να εστιάζουν στους πραγματικούς υπεύθυνους. Αυτούς δηλαδή τους λίγους προνομιούχους που κρύβονται στις σκιές και που κατάφεραν να διχάσουν την μεσαία τάξη σε έχοντες και μη. Αντί λοιπόν να αποκαλύψουν την γυμνή αλήθεια, ότι δηλαδή η παρούσα οικονομική κρίση οφείλεται κυρίως στη καταστροφική δράση αλλά και στην αδράνεια των δυο πολιτικών σχηματισμών της χώρας κατά τα τελευταία 20 χρόνια, οι φωστήρες των μεγάλων ΜΜΕ την αγνοούν επιδεικτικά.

Ούτε κουβέντα δεν ακούγεται για την τεράστια απάτη, από τους μεγαλόσχημους δημοσιογράφους και αναλυτές που όμως αμείβονται με εκατομμύρια δολάρια από τους «σπόνσορές» τους.

Οι συνθήκες που καθόρισαν την σημερινή κρίση ξεκίνησαν από την εποχή που αποφασίστηκε η επιτάχυνση της «απορύθμισης» στις χρηματιστηριακές και οικονομικές αγορές. Η ακριβής ημερομηνία δεν είναι εύκολο να εντοπιστεί αλλά τα πρόσωπα κλειδιά είναι γνωστά. Ο Bill Clinton, Δημοκρατικός Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Sanford Weill, Διευθύνων Σύμβουλος της Citigroup, ο Robert Rubin του επενδυτικού ομίλου Goldman Sacks αλλά και Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ και ο Phil Gramm Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από το Τέξας. Οι παραπάνω συμμετείχαν ενεργά στην ανάκληση του νομοσχεδίου Glass-Steagall Act (GSA) θέτοντας έτσι τα θεμέλια για την μη διαφανή χειραγώγηση των επενδυτικών δραστηριοτήτων, αρχής γενομένης το 1999. Η κίνηση αυτή επέτρεψε στους πολιτικά δικτυωμένους ανθρώπους και επιχειρήσεις (όπως η Citigroup) να κατορθώσουν να συσσωρεύσουν τεράστιες περιουσίες σχεδιάζοντας και βγάζοντας στην αγορά τυχοδιωκτικά επενδυτικά προϊόντα τα οποία πλέον ήταν μη ελεγχόμενα από το κράτος.

Η ανάκληση λοιπόν του Glass-Steagall Act είναι χωρίς καμιά αμφιβολία η κύρια αιτία της σημερινής παγκόσμιας κρίσης. Μια κίνηση που «επέτρεψε σε χαλαρά οργανωμένους οικονομικούς ομίλους να κυριεύσουν και να κυριαρχήσουν αναλαμβάνοντας πλήρως τον έλεγχο των οικονομικών, πολιτιστικών και πολιτικών παραμέτρων της οικονομικής πολιτικής της χώρας.» Βασικοί συμμέτοχοι σε αυτήν την κίνηση είναι και οι μεγάλοι ειδησεογραφικοί οργανισμοί. Αλλά τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτούς όταν είναι πασίγνωστος ο έλεγχος που ασκούν επάνω τους οι διεθνείς οικονομικοί κολοσσοί οι οποίοι χρηματοδοτούν φερέφωνα και στα δυο κόμματα συνεχίζοντας να «παίζουν το βιολί τους» ενώ η Ρώμη καίγεται;

Για παράδειγμα, το δίκτυο NBC ανήκει στην General Electric, το CBS στην Westinghouse, το ABC στη Disney, το CNN στην Time Warner και το Fox News είναι ιδιοκτησίας του News Corporation του Rupert Μurdock.

Οι επιδέξιες τακτικές εξαπάτησης που χρησιμοποιούν αυτοί οι Οργανισμοί ελέγχοντας κατά το δοκούν την γενικότερη πληροφόρηση της κοινής γνώμης της χώρας είναι απίστευτες. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και η τελείως παθητική παρουσίαση εκ μέρους των ΜΜΕ για το πώς η NAFTA, που είναι και η κατ`εξοχήν αντιεργατική και πλέον καταστροφική για τον μέσο πολίτη νομοθεσία σε ισχύ, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια τεράστια οικονομική αποτυχία. Ούτε λέξη δεν ξεστόμισαν τα εν λόγω Μέσα για την «ντροπιαστική» συνεργασία μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών στο να περάσει η NAFTA σαν νόμος από το Κογκρέσο. Αν τυχόν το 1999 είχαμε Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση και πλειοψηφία στο Κογκρέσο, δεν υπάρχει περίπτωση να τολμούσαν να περάσουν τόσο τη NAFTA όσο και να ανακαλέσουν τη GSA. Μόνο ένας Δημοκρατικός Πρόεδρος και ένα Κογκρέσο ελεγχόμενο από την πλεονεξία των μεγάλων επιχειρήσεων θα το τολμούσε όπως και έκανε τελικά. Ας μην υπάρχει βέβαια η ψευδαίσθηση πως οι Ρεπουμπλικανοί υπερασπίζονται τον εργαζόμενο. Κάθε άλλο. Μόλις οι Δημοκρατικοί άνοιξαν τις πόρτες, οι Ρεπουμπλικανοί έσπευσαν σαν τρελοί να «μπουκάρουν και αυτοί στο κόλπο.»

Αφού λοιπόν την μεγάλη ζημιά την έκαναν οι Δημοκρατικοί το 1999, είναι πλέον μάταιο να συζητάμε για την πολιτική του George W. Bush που ακολούθησε στα επόμενα 8 χρόνια. Και σε όλη τη διάρκεια που η Αμερικανική μεσαία και εργατική τάξη δέχονταν τις συνέπειες αυτής της μεθοδευμένης καταστροφικής οικονομικής πολιτικής, τα μεγάλα ΜΜΕ τηρούσαν σιγήν ιχθύος. Η σιωπή όμως αυτή των Μέσων, εξαγοράσθηκε με συμβόλαια και συμφωνίες εκατομμυρίων δολαρίων που έκαναν με τα πραγματικά τους αφεντικά. Όπως αναφέρει ο φιλόσοφος και ψυχολόγος Michael Lerner: «Το κόστος του να παραμένεις σιωπηλός απολαμβάνοντας μεγάλες αμοιβές, είναι να αποδέχεσαι και να συμφωνείς απόλυτα με την παρούσα διανομή του πλούτου και της εξουσίας…» Ο Noam Chomsky περιγράφει τους περίφημους “spin masters” ως αυτούς που «αμείβονται αδρά προκειμένου να υπηρετούν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και σχεδιάζοντας τη δημοσιογραφία τους έτσι ώστε να είναι υποστηρικτική του κατεστημένου και να περιορίζει όσο το δυνατόν τις τυχόν διαφωνίες και συζητήσεις για ότι αποφασίζεται…»

Αυτό που όμως είναι αστείο αλλά και συνάμα τρομακτικό, είναι το γεγονός ότι οι ίδιες αυτές πολιτικές και εταιρικές δυνάμεις που δημιούργησαν την οικονομική κρίση για λογαριασμό των ολίγων προνομιούχων… είναι οι ίδιες που ακόμη και σήμερα παίρνουν όλες τις κρίσιμες αποφάσεις αναφορικά με την αντιμετώπισή της! Και ποια είναι η προτεινόμενη και γενικά αποδεκτή λύση; Η χορήγηση δισεκατομμυρίων στους ίδιους τους δισεκατομμυριούχους που οργάνωσαν το χάος. Αυτό θυμίζει την περίπτωση του να βοηθάει κανείς κάποιον αλκοολικό αναλαμβάνοντας να πληρώνει για τα ποτά του… Παρεμπιπτόντως, πως νομίζετε ότι θα αντιδρούσε κάποιος book maker απέναντι σε κάποιον που θα αρνείτο να πληρώσει τα χρέη του από τον τζόγο;

Ας εξετάσουμε τώρα τις μεγάλες δυνάμεις που ενεπλάκησαν στην ανάκληση του νομοσχεδίου Glass Steagall Act που ήταν και η απαρχή των όσων οικονομικών δεινών ακολούθησαν. Ο Robert Rubin ήταν ο Υπουργός Οικονομικών του Clinton και συγχρόνως ο κύριος οικονομικός του σύμβουλος. Ήταν μάλιστα αυτός που κατάφερε ώστε η NAFTA να κερδίσει την «πολιτική» προτεραιότητα από την τόσο απαραίτητη αναβάθμιση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας. Ο Rubin ήταν στέλεχος της Goldman Sacks πριν πάει δίπλα στον Πρόεδρο και ο κύριος υπεύθυνος για την προώθηση της NAFTA. Ποιος κέρδισε δις από αυτό; Κυρίως η Goldman Sacks. Τι ακολούθησε; Οικονομική κατάρρευση του Μεξικού. Πως αντιμετωπίσθηκε; Με τεράστια εισροή Αμερικανικών κρατικών δολαρίων στο Μεξικό η οποία εισροή διέσωσε πλήρως τους ξένους επενδυτές όπως την Goldman Sacks! Μια μικρή και σχετικά άγνωστη παράμετρος της NAFTA, επέτρεπε σε ξένες τράπεζες να εξαγοράζουν τις Μεξικανικές. Ο Rubin λοιπόν, σαν γνήσιος κομπιναδόρος και αφού είχε ήδη επιστρέψει στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα στη Citigroup, διαπραγματεύτηκε και πέτυχε την εξαγορά της μεγαλύτερης τράπεζας του Μεξικού Banamex από την Citigroup για το ποσό των $12.5 δις. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία του επιτήδειου Rubin ήταν η αναθεώρηση και κατάργηση του νόμου Glass-Steagall Act του 1933 που είχε σχεδιαστεί ακριβώς για να αποτρέπει την κερδοσκοπική χειραγώγηση και την σύγκρουση συμφερόντων που κυριαρχούσε στη Wall Street κατά τη δεκαετία του `20 και που είχαν οδηγήσει στην διαβόητη οικονομική κατάρρευση του 1929.

Ένας άλλος αρχιτέκτονας της διαπλοκής που συνετέλεσε τα μέγιστα και αυτός στην παραπάνω εξέλιξη είναι και ο Phil Gramm πρώην Γερουσιαστής από το Τέξας. Εισέπραξε ως προεκλογική βοήθεια πάνω από $4 εκατομμύρια και μάλιστα από ασφαλιστικές και κτηματομεσιτικές εταιρείες που πίεζαν για την ανάκληση του GSA. Ο έτερος της «παρέας» είναι ο Sanford Weill που ήταν και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Citigroup. Η κατάργηση του νόμου GSA επέτρεψε την εξέλιξη της εταιρίας του (αξίας πολλών δις) σε ένα από τα πλέον ισχυρά χρηματοοικονομικά σχήματα του πλανήτη. Ήταν αυτός που στη διάρκεια των κρίσιμων διαπραγματεύσεων στο Κογκρέσο κάλεσε προσωπικά τον τότε Πρόεδρο πιέζοντάς τον να μεσολαβήσει. Κάτι που βεβαίως και έγινε. Ο Clinton διευκόλυνε τον φίλο του και η συμφωνία τελικά επετεύχθη και τελικά υπογράφηκε στις 2:45 το πρωί. Υπογράφοντας, μάλιστα, ο Πρόεδρος δήλωσε πασιχαρής πως «Η σημερινή είναι μια πολύ καλή ημέρα για την Αμερική..» Μερικές μόνο ημέρες μετά την υπογραφή της ανάκλησης του συγκεκριμένου νόμου, ο Υπουργός επί των Οικονομικών Rubin, παραιτείται και αναλαμβάνει ρόλο στενού συνεργάτη του Weill στην Citigroup! Την προηγούμενη χρονιά και όταν ο Weill ενημέρωσε σε κάποια φάση τον Υπουργό Rubin για μια μελλούμενη συνένωση και ανάπτυξη της Citigroup, αυτός αναφώνησε «Μα έτσι αγοράζετε την κυβέρνηση!».

Όσο για τον Πρόεδρο Bill Clinton, δεν υπάρχει λόγος να περιγράψουμε τον ρόλο του στην ανάκληση του νόμου Glass- Steagall ο οποίος ήταν και η ραχοκοκαλιά της πολιτικής του F.D. Roosevelt στην λελογισμένη προσπάθειά του να αποτρέψει τυχόν νέα οικονομική κρίση. Τι σημαίνει η εν λόγω ανάκληση; Τα διάφορα ομόλογα και στεγαστικά δάνεια είχαν βγει εκτός ελέγχου και στην ουσία είχαν καταντήσει τρόποι ξεζουμίσματος των απλών πολιτών. Από την ανάκληση λοιπόν του νόμου το 1999, οι μεγάλες τράπεζες και τα πιστωτικά ιδρύματα κατάφεραν και επί μια δεκαετία επανεισήγαγαν τις απαράδεκτες μεθόδους που ίσχυαν στη δεκαετία του `20 δανείζοντας δηλαδή τεράστια κεφάλαια σε κερδοσκόπους που στη συνέχεια αυτοί, σπεκουλάροντας αισχρά, μεταπωλούσαν τα δάνεια (χονδρικά και λιανικά) και απομυζώντας κέρδη σε κάθε βήμα δημιούργησαν την χειρότερη οικονομική κρίση από το 1929.

Το μεγάλο λοιπόν ερώτημα σήμερα είναι το εξής: Γιατί δεν αντιμετωπίζουν τον οποιοδήποτε έλεγχο οι γνωστοί πλέον υπεύθυνοι της τωρινής οικονομικής κρίσης; Η απάντηση είναι πασιφανής και εύκολη ακόμη και για κάποιον που δεν θεωρείται ιδιαίτερα έξυπνος. Μην περιμένετε όμως να την μάθετε από τα «ξεπουλημένα» μεγάλα ΜΜΕ. Μην περιμένετε να την ακούσετε από τους περίφημους οικονομικούς ειδικούς αναλυτές οι οποίοι είναι και συνδαιτυμόνες στο μεγάλο φαγοπότι με τους υπαίτιους της κρίσης. Μην περιμένετε από τον Πρόεδρο Obama να αποξενωθεί από τους συντρόφους του Δημοκρατικούς. Φανταστείτε να αποφασίσει να τα βάλει με τον πρώην Πρόεδρο Clinton και τον συνεργάτη του Robert Rubin. Δεν θα γίνει. Απλά θυμηθείτε πως όταν ο Obama πρωτοανακοίνωνε την δέσμευσή του να προχωρήσει στη διάσωση της Wall Street προσφέροντας $1.000.000.000.000, αυτός που ήταν ακριβώς δίπλα του χαμογελώντας ήταν ο … ROBERT RUBIN!!

Έτσι λοιπόν, η τελευταία Προεδρική εκλογική αναμέτρηση στις ΗΠΑ κρίθηκε μεταξύ του McCain με οικονομικό σύμβουλό του τον Phil Gramm και του Obama με στενό του οικονομικό συνεργάτη τον Robert Rubin. Είπατε τίποτα;

TEMPO NEWS, Jon Susce

(απόδοση Strange Atractor)

Ολυμπία

Προς ένα παγκόσμιο νόμισμα

Παλαιότερα,όποιος μίλαγε για την δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος,που αρχικά θα αντικαθιστούσε το αμερικανικό δολλάριο και εν συνεχεία όλα τα υπόλοιπα νομίσματα,λόγω της δημιουργίας ενός παγκόσμιου κράτους,θα θεωρούνταν σίγουρα γραφικός,συνωμοσιολόγος,παρανοϊκός,τρελός.Τώρα,όμως,πολλές μεγάλες,τόσο οικονομικά όσο και στρατιωτικά,χώρες όπως η Ρωσία,η Κίνα κλπ,προσπαθούν να ασκήσουν πιέσεις,μέσω προτάσεων,απειλών κλπ για να αντικατασταθεί το δολλάριο,που τώρα είναι το παγκόσμιο οικονομικό μέσο συναλλάγματος,με το νέο παγκόσμιο νόμισμα.

-AMERO

Μεξικό ΗΠΑ Καναδάς


Το δολλάριο,όπως είναι γνωστό,καταρρέει σιγά-σιγά και το AMERO έρχεται φουριόζο,με σκοπό την αλλαγή του οικονομικού κόσμου και όχι μόνο.Το AMERO θα είναι το νόμισμα μιας νέας "Αυτοκρατορίας",που θα αποτελείται απο τις ΗΠΑ,το Μεξικό και τον Καναδά.







Μερικές εικόνες απο το νέο νόμισμα των ΗΠΑ/Καναδά/Μεξικό.

Ας δούμε λίγο την "ιστοριούλα" με την NAFTA,το SPP,το περίφημο υπερσύγχρονο οδικό δίκτυο που θα συνδέει το Μεξικό,τις ΗΠΑ και τον Καναδά και φυσικά το AMERO.

Το 1993,οι ΗΠΑ,ο Καναδάς και το Μεξικό,συμφώνησαν,μετά απο πολύμηνες προσπάθειες,για το θέμα της NAFTA και των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των τριών αυτών χωρών.Η NAFTA έγινε νόμος επι προεδρίας Κλίντον και οι αρχικές συζητήσεις είχαν αρχίσει επι πορεδρίας Μπους του πρεσβύτερου.Στο πλαίσιο της τριεθνούς αυτής συμφωνίας,είναι φυσικά η δημιουργία μιας τεράστιας,υπερσύγχρονης και τελευταίας τεχνολογίας,οδικής αρτηρίας,που μέσω των ΗΠΑ,θα ενώνει το Μεξικό και τον Καναδά.Όπως είναι γνωστό,αυτή η οδική αρτηρία θα περνάει απο το Τέξας,την πολιτεία της οικογένειας Μπους.Εννοείται ότι οι πολίτες του Τέξας και όχι μόνο,αντιδρούν στην κατασκευή αυτής της οδικής αρτηρίας,γιατί φοβούνται για το μέλλον της χώρας τους και σε καμμία περίπτωση δεν θέλουν εννοποίηση με το Μεξικό και τον Καναδά.Αλλά δεν μπορούν να κάνουν κάτι γι'αυτό.

Μιλάμε για μια νέα οικονομική αγορά της τάξεως των 442.000.000 ανθρώπων,περίπου.Μια αγορά με όχι τυχαία κοινούς πολιτισμικούς και θρησκευτικούς παράγοντες να ενώνουν τους τρεις λαούς.
Ο Καναδάς,σύμφωνα με απογραφή του 2009.αριθμεί 33.561.386 ανθρώπους,το Μεξικό 103.263.388(σύμφωνα με απογραφή του 2005)και οι ΗΠΑ 306.103.197,σύμφωνα με απογραφή του 2009.Μιλάμε για μια νέα,τεράστια,οικονομική αγορά που θα αλλάξει τα παγκόσμια δεδομένα και φυσικά μιλάμε για ένα τεράστιο στρατό...

Το πρωτόκολλο συνεργασίας για την ασφάλεια και την ευημερία στην Βόρειο Αμερική (Security and Prosperity Partnership Of North America-SPP)

Δώδεκα περίπου χρόνια μετά την υπογραφή της NAFTA, επι προεδρίας πάλι George Bush, του υιου αυτή την φορά, ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας, -σημειωτέον όχι συμφωνία που να χρειάζεται την έγκριση του κογκρέσου- συνάπτεται μεταξύ των ηγετών των χωρών. Το πρωτόκολλο συνεργασίας για την ασφάλεια και την ευημερία στην Βόρειο Αμερική (Security and Prosperity Partnership Of North America-SPP) υπογράφεται το 2005 , εγκαθιδρύοντας σε επίπεδο υπουργών ομάδες εργασίας για θέματα ασφάλειας και οικονομίας που αντιμετωπίζει η Β.Α. Η δημιουργία της SPP, με όλες τις παράπλευρες δραστηριότητες των ομάδων εργασίας που στοχεύαν στην ενίσχυση μιας πολυεπίπεδης συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών αποτέλεσε την αφορμή για να ανοίξει μια έντονη συζήτηση, -χωρίς ωστόσο να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας-, για την δημιουργία της βορειοαμερικανικής ένωσης και της χρήσης μιας νέας νομισματικής μονάδας για τις τρεις χώρες, το Αμέρο. Τα σπέρματα ωστόσο για την δημιουργία της Βαμερικανικής Ένωσης κατά το πρότυπο της Ε.Ε. και του Ευρώ, όπως θα δούμε μέσα από την δεισδυτική και σε βάθος έρευνα μας, έπεσαν πολύ νωρίτερα το 1999, όταν ο καναδός H. Glubel δημοσίευσε την εργασία του με τίτλο «Η Υπόθεση για το Αμέρο: Τα οικονομικά και η Πολιτική για την ΒορειοΑμερικανική Νομισματική Ένωση».

-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Ας δούμε τι λέει ο Ουγγροεβραίος υπάλληλος των διεθνών εβραϊκών τραπεζών,George Soros για το παγκόσμιο νόμισμα που είναι "αναγκαίο" για να μην καταρρέυσουμε οικονομικά.


Δεν πιστεύει ότι η αμερικάνικη οικονομία θα ανακάμψει μέσα στο 2009 και επίσης δεν υποστηρίζει την οικονομική πολιτική Ομπάμα.

Όσον αφορά την Ρωσία και την Κίνα,ζητούν και αυτές με την σειρά τους την δημιουργία μιας "Νέας Τάξης Πραγμάτων" και φυσικά την αντικατάσταση του αδύναμου,πλέον,δολλαρίου με το νέο και δυνατό παγκόσμιο νόμισμα.

Μέσα στον Ιούνιο του 2009,έγινε η συνάντηση των ηγετών της BRIC και συζήτησαν για τα οικονομικά δεδομένα και τα μελλοντικά σχέδια για την οικονομία των χωρών τους και γενικότερα όλου του πλανήτη.
BRIC:Brazil,Russia,India,China.
Αυτές οι 4 χώρες,εκπροσωπούν περίπου το 15% της παγκόσμιας οικονομίας,ύψους 60.7 τρις δολλαρίων.
Σε αυτήν την συνάντηση λοιπόν,οι αρχηγοί των 4 αυτών κρατών,απηύθυναν έκκληση για μεταρρυθμίσεις των διεθνών χρηματοοικονομικών οργανισμών,σαρωτικές αλλαγές στα Ηνωμένα Έθνη,ώστε να δώσουν νέα δύναμη και μεγαλύτερο ρόλο στην Βραζιλία και την Ινδία και ένα "σταθερό και προβλέψιμο" οικονομικό σύστημα.

Ο Μεντβέντεφ,για ακόμη μια φορά,αμφισβήτησε την δύναμη του δολλαρίου και ζήτησε την αντικατάστασή του.
"τα σημερινά αποθεματικά νομίσματα, περιλαμβανομένου του δολαρίου, δεν έχουν εκπληρώσει το σκοπό τους και γι΄αυτό είναι ώρα για αλλαγή".

Ο Μεντβέντεφ εξέφρασε την άποψη ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα υπερεθνικό αποθεματικό νόμισμα, αφού το σημερινό νομισματικό σύστημα δεν είναι ιδανικό. Οι χώρες, προσέθεσε, θα πρέπει να χρησιμοποιούν τα εθνικά τους νομίσματα περισσότερο στο εμπόριο. Ο Κινέζος πρόεδρος Χιου Ζιντάο δεν τοποθετήθηκε στις νομισματικές προτάσεις του Κρεμλίνου.
Το τελικό ανακοινωθέν δεν κάνει καμία αναφορά στο δολάριο ή σε ένα υπερεθνικό αποθεματικό νόμισμα, περιοριζόμενο απλά στο αίτημα για ένα «διαφοροποιημένο, σταθερό και προβλέψιμο νομισματικό σύστημα».
Η Κίνα προσέφερε σε χώρες της Κεντρικής Ασίας 10 δισ. δολάρια υπό τη μορφή πιστώσεων για να τις βοηθήσει να αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση, ενώ παράλληλα οι ηγέτες των τεσσάρων χωρών συμφώνησαν να ενισχύσουν το εμπόριο και τις επενδύσεις τους.
Λίγο ενωρίτερα, ο οικονομικός σύμβουλος του Μεντβέντεφ, ο Αρκάντι Ντβόρκοβιτς, ζήτησε από το ΔΝΤ να διευρύνει το καλάθι των Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων (SDRs) έτσι ώστε να συμπεριλάβει το κινεζικό γιουάν, νομίσματα συνδεδεμένα με τα εμπορεύματα, όπως το ρούβλι, το δολάριο Αυστραλίας και του Καναδά και το χρυσό. Η Ρωσία αναστάτωσε τις διεθνείς αγορές την προηγούμενη εβδομάδα όταν διοικητής της κεντρικής τραπεζας ανακοίνωσε ότι η Μόσχα θα περιορίσει το μερίδιο των αμερικανικών κρατικών χρεογράφων στα συναλλαγματικά αποθέματά της.

Ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών Αλεξέι Κούντριν διέψευσε τις φήμες αυτές το Σαββατοκύριακο εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στο δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Η πρώτη απάντηση από τον ανεπτυγμένο κόσμο στην παραπάνω πρωτοβουλία της Ρωσίας ήρθε από την Ιαπωνία, όπου ο υπουργός Οικονομικών Καόρου Γιοσάνο επανέλαβε την άποψη ότι το δολάριο θα παραμείνει το βασικό αποθεματικό νόμισμα του πλανήτη.
(Η είδηση απο τις 17/6/2009 απο το Δελτίο των 11)

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ G20

Στην συνάντηση των 20 δυνατότερων,οικονομικά,χωρών του πλανήτη,συζητήθηκε έντονα το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός υπερεθνικού παγκόσμιου νομίσματος που θα αντικαθαστίσει το αδύναμο δολλάριο και σιγά-σιγά και τα υπόλοιπα νομίσματα που υπάρχουν στον κόσμο.

Ας δούμε τι λέει το σημείο 19 του ανακοινοθέντος,που εκδόθηκε απο τους ηγέτες της G20 και μοιάζει με επανάσταση στην παγκόσμια οικονομική οργάνωση:

Στο σχετικό έγγραφο αναφέρεται:
'Έχουμε συμφωνήσει για την υποστήριξη ενός γενικού SDR, που θα εισφέρει $ 250δις (£ 170δις) στην παγκόσμια οικονομία και την παγκόσμια αύξηση της ρευστότητας" .
Το SDR (Special Drawing Rights) αφορά ειδικά δικαιώματα και είναι ένα "συνθετικό" χαρτονόμισμα, που εκδίδεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και είχε μείνει σε αδράνεια για μισό αιώνα.

Εδώ μπορείτε να δείτε την ανάρτηση που έγινε στις 22 Απριλίου 2009,με τον τίτλο:

Η G20 μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο παγκόσμιο νόμισμα...

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ G8

Ο Ρώσος πρόεδρος,Ντμίτρι Μεντβέντεφ,παρουσίασε με ιδιαίτερο χαμόγελο,το παγκόσμιο υπερεθνικό νόμισμα,σε μια συμβολική συνάντηση στην πόλη L'Aquila της Ιταλίας.

Ο Ρώσος πρόεδρος ανέφερε,μεταξύ άλλων,ότι το νόμισμα που κράταγε στα χέρια του,αντιπροσωπεύει το "νόμισμα του μελλοντικού ενωμένου κόσμου".

"Συζητάμε για την χρήση των δύο άλλων εθνικών νομισμάτων, συμπεριλαμβανομένου του ρούβλιου, ως αποθεματικό νόμισμα, όπως και την χρήση υπερεθνικού νομίσματος," είπε ο Ρώσος ηγέτης σε συνέντευξη τύπου.

Ο Medvedev με σαφήνεια δήλωσε ότι το νέο νόμισμα θα "χρησιμοποιείται για τις πληρωμές" από τους πολίτες ως το "νόμισμα ενός μελλοντικού νομίσματος".

"Αυτό είναι το σύμβολο της ενότητάς μας και της επιθυμίας μας να επιλύσουμε αυτά τα θέματα από κοινού," είπε o Medvedev.

Ο Ρώσος ηγέτης με περηφάνια παρουσίασε το κέρμα, το οποίο έγραφε στα αγγλικά "United Future World Currency" – «Νόμισμα του Μελλοντικού Ενωμένου Κόσμου», στους δημοσιογράφους μετά τη σύνοδο κορυφής τυλιγμένο στο σεισμό που πλήττονται ιταλικής πόλης της L'Aquila.

Ο Medvedev είπε ότι, αν και το «νέο» νόμισμα, το οποίο μοιάζει με ένα ευρώ στο οποίο αποτυπώνονται πέντε φύλλα (προφανώς συμβολίζοντας τις 5 ηπείρους), ήταν απλά ένα δώρο που δόθηκε στους ηγέτες, έδειξε ότι οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά την ύπαρξη ενός «παγκόσμιου νόμισματος». (προφανώς, όχι οι «άνθρωποι», αλλά οι μεγάλοι ηγέτες το «σκέφτονται σοβαρά» και το έχουν αποφασίσει ήδη, απουσία των «ανθρώπων»).

Ο Ρώσος πρόεδρος δήλωσε ότι το νόμισμα είχε κοπεί στο Βέλγιο και φέρει τη φράση «ενότητα στην πολυμορφία». .

Δείτε το «νέο παγκόσμιο νόμισμα» ΕΔΩ στην επίσημη ιστοσελίδα http://www.futureworldcurrency.com/.

"Κατά πάσα πιθανότητα κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να εμφανιστεί στο μέλλον και να το κρατάγατε στο χέρι σας και να το χρησιμοποιούσατε ως μέσο πληρωμής», δήλωσε στους δημοσιογράφους. "Αυτό είναι το διεθνές νόμισμα."

Η Ρωσία και η Κίνα ζητάνε με ιδιαίτερη επιμονή,την αντικατάσταση του δολλαρίου με το νέο παγκόσμιο νόμισμα.

Ο Γάλλος πρόεδρος,Νικολά Σαρκοζί,ανέφερε ότι "δεν μπορεί να είμαστε «κολλημένοι» μόνο σε ένα νόμισμα."

Ζήτησε δηλαδή την δημιουργία ενός νέου νομίσματος,για τις παγκόσμιες οικονομικές ανάγκες.

BIS

Η BIS,ζητά με την σειρά της την δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος.

Το νόμισμα έχει δημιουργηθεί,σύμφωνα με τις παγκόσμιες ανάγκες και το μόνο που απομένει είναι να βγεί και επίσημα στην αγορά,αφού πρώτα καταρρέυσει το δολλάριο.

BIS:Bank for International Settlements ή αλλιώς Τράπεζα Παγκόσμιων Διακανονισμών.

Είναι γνωστή για τα πολλά σκάνδαλά της,σε περιόδους πολέμου,όπως αυτής του Β' Παγκόσμιου Πολέμου και τις πολλές συναλλαγές μεταξύ των ΗΠΑ,Ναζί κλπ

Εδώ ένα λινκ για τα σκάνδαλα αυτά:

Η G20 μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στο παγκόσμιο νόμισμα...

ΗΠΑ

Όταν στις ΗΠΑ διαδόθηκε η φήμη ότι υπάρχουν σχέδια απο επίσημους παγκόσμιους οικονομικούς οργανισμούς,για την δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος για την αντικατάσταση του,προς απόσυρση,δολλαρίου,ο υπουργός οικονομικών της χώρας Τίμοθι Γκάϊτνερ(Timothy Geithner),αλλά και ο πρόεδρος της Federal Reserve,Μπεν Μπερνάνκε(Ben Bernanke),αρνήθηκαν ότι υπάρχει ένα τέτοιο πρόγραμμα.Όμως,ο υπουργός οικονομικών,λίγες μέρες μετά τις αρνήσεις του για την ύπαρξη ενός προγράμματος για την δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος,ενημέρωσε το γνωστό club της διεθνούς ελίτ,CFR,ότι είναι «ανοικτός» στην έννοια ενός νέου παγκόσμιου νομισματικού συστήματος.

Το παγκόσμιο νόμισμα θα αποτελέσει βασικό κεντρικό στοιχείο του μελλοντικού συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Πριν λίγες ημέρες, ο Πάπας Βενέδικτος έκανε έκκληση για μια «Παγκόσμια Πολιτική Εξουσία» για την διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας.

Πολλοί έχουν εκφραστεί για την ανάγκη μιας "Νέας Τάξης Πραγμάτων" και ότι είναι αναγκαίο η δημιουργία ενός παγκόσμιου υπερεθνικού νομίσματος,που θα είναι ικανό να υποδουλώσει όλες τις χώρες του πλανήτη,ώστε να είναι πιο εύκολο η δημιουργία μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης,ενός παγκόσμιου κράτους.
Πρόεδροι και πρωθυπουργοί χωρών,τραπεζίτες και λοιποί εξουσιαστές του πλανήτη Γη,ζητάνε κατεπειγόντος την ανάγκη για μια Νέα Παγκόσμια οικονομική Τάξη.
Το Παγκόσμιο Νόμισμα είναι μόνο ένα παρακλάδι του σχεδίου των εξουσιαστών του κόσμου,σχέδιο που έχει σαν στόχο την καταστροφή των Εθνών και την δημιουργία ενός πολυπολιτισμικού παγκόσμιου κράτους,σε μορφή 1984 του George Orwell.

Θα το καταφέρουν τελικά;

Πηγές:

1)Δελτίο των 11

2)Infopigi

3)Κόκκινος Ουρανός

4)Prison Planet.com

5)Slate.com

6)Vickytoxotis

Πηγές εικόνων:

Απο τις παραπάνω ιστοσελίδες καθώς και απο το Google.

By George

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ AMERO: H ΜΕΓΑΛΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ GREEK AMERICAN NEWS AGENCY

AMERO. Είναι η νέα λέξη που σε πολύ λίγο διάστημα από σήμερα, λόγω και των γεωπολιτικών αλλαγών που έρχονται και πιέζουν τροματικά το διεθνές οικονομικό προσκήνιο -και κυρίως στο παρασκήνιο-, θα μπει για τα καλά στο λεξιλόγιο της παγκόσμιας κοινότητας. Λαοί και έθνη θα μάθουν να την λένε. Να την προφέρουν. Να συναλλάσονται οικονομικά με το νέο παγκόσμιο νόμισμα. Το Amero. Είναι το νέο παγκόσμιο νόμισμα που έρχεται με γοργούς ρυθμούς, όπως αποκαλύπτει σήμερα αποκλειστικά το Greek American News Agency σε πρώτη πανελλήνια δημοσιογραφική έρευνα με μια σειρά αποκαλυπτικών στοιχείων. Είναι το νέο παγκόσμιο νόμισμα που ζητά εναγωνίως η Κίνα στην οποία οι ΗΠΑ χρωστούν 2.5 τρισεκατομμύρια, ενώ το συνολικό εξωτερικό χρέος της υπερδύναμης προς στιγμήν ξεπερνά το ιλιγγιώδες ποσό των 11 τρισεκατομμύριων. Η διεθνής οικονομική κρίση πίσω από την οποία είχε δημιουργηθεί ένα άγραφος μυστικός οικονομικός κώδικας ήταν η μήτρα που γεννήσε το νέο παγκόσμιο παιδί της υπερδύναμης μέσω του οποίου προσδοκά να επανακτήσει τα ηνία της παγκόσμιας πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής κυριαρχίας... Ένας μεγάλος μυστικός κώδικας, τον οποίο γνώριζαν, όπως θα δούμε μόνον οι ισχυροί του πλανήτη... Ένας κώδικας γύρω από τον οποίο ενώ παραδόξως όλα όσα θα σας αποκαλύψουμε γίνονταν, όχι σε μυστικές και κεκλεισμένων των θυρών συνεδριάσεις, όπως έχουμε συνηθίσει ακολουθώντας τα μονοπάτια της μέχρι πρότινος γνωστής πεπατημένης οδού της συνωμοσιολογίας, αλλά την οδό της ελεγχόμενης δημοσιότητας. Τα όσα σήμερα θα σας αποκαλύψουμε μέσα από αυτή την έρευνα, όπως θα δείτε, αποτελούν κοινό «μυστικό» τριών χωρών! Ένα μυστικό, ο κώδικας του οποίου ήταν γνωστός μόνο σε λίγους... Εκείνους που γνώριζαν πως κάτι έρχεται σχεδόν από τα τέλη του 2005, όπου άρχισε να γίνεται συζήτηση για πρώτη φορά για την οικονομική ύφεση-την οποία πεισματικά αρνούταν μέχρι πρότινος ο οικτρά απελθών αποτυχημένος για την διεθνή πολιτική κοινότητα, αλλά εν πολλοίς πετυχημένος για αυτούς που ήξεραν το «μυστικό», αμερικανός πρόεδρος G.Bush. Αυτή η τεχνητή παγκόσμια οικονομική κρίση δεν ήταν απλά αποτέλεσμα της αποτυχίας του υπερκορεσμένου φιλελεύθερου οικονομικό πολιτικού συστήματος που εγκαθίδρυσε ο βασιλιάς και μεγάλος πρωταγωνιστής, το αμερικάνικο δολάριο, αλλά μια μάλλον πολύ καλά στημένη επιχείρηση που θα μοιάζει ως αναγκαία και επιβεβλημένη λύση, η μετάβαση στην νέα πραγματικότητα. Η μετάβαση στο νέο παγκόσμιο νόμισμα... Η μόνη λύση έμοιαζε για πολλούς που γνώριζαν -ίσως γιατί έτσι είχε σχεδιαστεί - είναι η μετάβαση σε ένα νέο ισχυρότερο, σχεδόν διπλής αξίας νόμισμα του σημερινού δολαρίου! Ο τοκετός αυτής της γέννας δεν μπορούσε να είναι χωρίς τις απαραίτητες ωδύνες. Κάθε τοκετός έχει τις δικές του ωδύνες... Το νέο παγκόσμιο νόμισμα που ίσως και εντός της προσεχούς διετίας να ανακοινωθεί, αν όχι νωρίτερα, είναι πλέον, όπως θα δείτε και θα διαπιστώσετε, καθοδόν... Στόχος είναι καταρχήν η αντιμετώπιση του euro, το οποίο παραμένει το πλέον σκληρό νόμισμα έναντι του δολαρίου.
Το Euro είναι το νόμισμα που οι μεγάλες χώρες εδώ και μια οκταετία προτιμούν στην αρχή σταδιακά και μετά ολοένα και περισσότερο, να κάνουν τις μεγάλες οικονομικές και εμπορικές συναλλαγές τους υποτιμώντας έτσι την επί 50 έτη παγκόσμια υπεροχή του αμερικανικού δολαρίου. Η υποτίμηση του δολαρίου μοιραία έφερε και την πολιτική και στρατιωτική υποτίμηση της μοναδικής εως τώρα υπερδύναμης στον κόσμο από τα τέλης του Β' παγκοσμίου πολέμου μέχρι το τέλος του πρώτου ψυχρού πολέμου. Αυτό όλο το δυσανάλογο σκηνικό σε διεθνές επίπεδο άρχισε να απειλεί την πολιτική και στρατιωτική υπεροχή της αλλαζονικής αυτοκρατορικού τύπου υπερδύναμης. Εκείνοι που σχεδιάζουν εδώ στα κλειστά ισχυρά αμερικανικά κέντρα εξουσίας, think tanks -και των δυο μεγάλων αμερικανικών κομμάτων-, τα οποία και παραθέτουμε, διείδαν γρήγορα τους κινδύνους και σε πρώτη φάση μέχρι οργάνωσης της νέα πραγματικότητας, έριξαν στάχτη στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, όσο εκείνοι θα προετοίμαζαν την μετάβαση στην νέα μεγάλη πραγματικότητα που έρχεται με ραγδαίους ρυθμούς.
Έτσι από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 που ο πατέρας G. Bush κυβερνούσε, ξεκίνησε το διαμοίρασμα του πλούτου στον πλανήτη κυρίως στις αραβικές πλουτοπαραγωγικές πηγές με τον πρώτο πόλεμο στον περισκό πόλεμο.
Η δεύτερη φάση της επιχείρησης αποπροσανατολισμού της διεθνούς κοινής γνώμης συνεχίστηκε από τον αμερικανό πρόεδρο B. Clinton. Αυτή την φορά μετατοπίζοντας το κέντρο ενδιαφέροντος και πολιτικό στρατιωτικών επιχειρήσεων στα εύφλεκτα και πολιτικό-θρησκευτικά Βαλκάνια με τον παράλληλο διαμερισμό και καταμερισμό δυνάμεων. Προάγγελος και «μάντης» όσων έμελε να γίνουν ο Σάμιουελ Χάντικτον με το βιβλίο του η «σύγκρουση των πολιτισμών» που σχεδόν προανήγγειλε όσα θα γίνονταν με το τέλος του 20ουου αιώνα...
Η τρίτη φάση της επιχείρησης προετοιμασίας της νέας πραγματικότητας που όλα δείχνουν να έρχεται με ραγδαίους ρυθμούς και μάλιστα πολύ σύντομα, ξεκίνησε και με τον υιό G. W. Bush(Junior) που ανέλεβε να συνεχίσει την αποστολή διαμελισμού και διαμερισμού και απόλυτου οικονομικά ελέγχου του ορυκτού πλούτου της επίσης γεωπολιτικά εύθραστης Νέας Μέσης Ανατολής. Σχέδιο που συνελήφθη, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε χρόνια νωρίτερα, όπως ορθώς είχε αποκαλύψει πρώτο το Greek American News Agency, τον Νοέμβριο του 2006. Σήμερα αργά αλλά σταθερά αυτός ο σχεδιασμός υλοποιείται δημιουργώντας νέα κράτη δορυφόρους στην περιοχή που θα διαφυλάσσουν τα οικονομικό-πολιτικά συμφέροντα της νέας μεγάλης υπερδύναμης που σε λίγο αναδύεται μέσα από όσα σήμερα αποκαλύπτουμε... Οι επόμενες κινήσεις του νέου Αμερικανού προέδρου Barack Obama ήδη διαφαίνεται ότι κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, ενδυναμώνοντας και ενισχύοντας στρατιωτικά το ρόλο της γειτονικής Τουρκίας σε ρόλο χωροφύλακα της περιοχής, όπως καταδεικνύει η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της Ν.Μ. Ανατολής που τώρα λαμβάνει και γεωστρατηγικά την νέα της μορφή. Παράλληλα όσο θα διαρκεί αυτή η μετάβαση στην νέα πραγματικότητα που έρχεται η νέα μεγάλη υπερδύναμη που γεννιέται μεταξύ τριών γειτονικών κρατών {ΑΜΕΡΙΚΗΣ-ΚΑΝΑΔΑ-ΜΕΞΙΚΟΥ} έχει προετοιμάσει κοινή συναινέσει όλο αυτό το διάστημα το βασικό πυλώνα της οικονομικοπολιτικής υπεροχής της. Το νέο παγκόσμιο νόμισμα. Το Amero. Αυτή η μετάβαση σε αυτή την νέα πραγματικότητα που έρχεται και ίσως είναι ο προθάλαμος εισαγωγής σε κάτι άλλο εντελώς διαφορετικό και απολύτα ελεγχόμενο, δεν αναμένεται να είναι χωρίς απώλειες..
Παράπλευρες και ενδεχομένως άμεσες απώλειες που θα κοστίσουν πολύ ίσως. Κάθε αλλαγή στο παγκόσμια ιστορία ποτέ δεν ήταν αναίμακτη. Ποτέ δεν έγινε χωρίς θυσίες... Για αυτό και αυτοί που σχεδιάζουν με μαθηματική ακρίβεια έχουν προβλέψει στο έπακρο την κάθε τους κίνηση. Κάπως έτσι έρχεται αυτή η νέα μεγάλη πραγματικότητα... Μια πραγματικότητα που πια ακούει σε λέξεις που μοιραία θα μπούν στην ζωή μας. AMERO. NAFTA. SPP. Οικονομικοπολιτικές έννοιες ανεξάρτητες και παράλληλα αλληλένδετες μεταξύ τους... Όλα όσα θα δούμε να ξετυλίγονται ενώπιον μας μέσα από στοιχεία και ντοκουμέντα, καταθέσεις, εκθέσεις, έγγραφα και μυστικές πολιτικές αναφορές μέσα από αυτή την έρευνα είναι ταυτόχρονα ανεξάρτητα αλλά και στενά γεωμετρικά συνδεδεμένα μεταξύ τους...

Μια σειρά από αδιάσειστα στοιχεία, αναφορές, ντοκουμέντα, εκθέσεις, μυστικές και φανερές, καταθέσεις, τηλεοπτικές εκμπομπές και πολλά άλλα στοιχεία που βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στον ελληνικό έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, αποδεικνύουν το μέγεθος της σοβαρότητας της πολύμηνης δημοσιογραφικής έρευνας μας. Μιας μεγάλης δημοσιογραφικής υπερπαραγωγής που χρησιμοποιεί όλες τις δυνατότητες που παρέχει σήμερα ο μαγικός κόσμος του διαδικτύου. Ας ξεκινήσουμε αυτό το ταξίδι στον κόσμο της πληροφορίας, των γεγονότων, και τους δρόμους του παρασκηνίου στην μεγάλη λεωφόρο της γνώσης, ισορροπώντας μεταξύ της συνωμοσιολογίας που ανεξέλεκτη σε κρατά σε πνευματική και πολιτική εγρήγορση γιατί ποτέ αυτό που φαίνεται δεν είναι αυτό που δείχνει, και της σκληρής πραγματικότητας που έρχεται...



Η NAFTA (North American Free Trade Agreement), η SPP (Security and Prosperity Partnership Of North America-SPP), η δημιουργία του υπερσύγχρονου οδικού συστήματος, η δημιουργία της Βορειοαμερικανικής Ένωσης και το Amero. Τέσσερις διαφορετικές παράμετροι που αφενός κινούνται από την ίδια κεντρική ιδέα και αφετέρου δημιουργούν το πλαίσιο της νέας παγκόσμιας οικονομικοπολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνεται γύρω μας... Μιας πραγματικότητας που μπορεί να δώσει μια τελείως διαφορετική μορφή στο σύγχρονο αναπτυσσόμενο κόσμο συμπεριλαμβανομένης της Κίνας της Ρωσίας και της Ινδίας ως ταχύτατα αναπτυσσόμενες συνεργαζόμενες οικονομικές αγορές. Η υπογραφή της συμφωνίας της NAFTA μεταξύ των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικό το 1993, ύστερα από πολύμηνες προσπάθειες σηματοδοτεί μια ένα διαφορετική πραγματικότητα που έρχεται... Ανοίγει το δρόμο για μια καταρχήν φαινομενικά διευρυμένη εμπορική συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών{ΑΜΕΡΙΚΗ-ΚΑΝΑΔΑ-ΜΕΞΙΚΟ}, σπάζοντας ουσιαστικά κάθε (κρατικό) περιοριστικό φραγμό. Είναι όμως μόνο αυτό που φαίνεται; Ή κρύβει και κάτι άλλο που έρχεται με ταχείς ρυθμούς; Η εφαρμογή και η λειτουργία της NAFTA στόχευει στην ενίσχυση των εμπορικών σχέσεων της τριεθνούς συμφωνίας, με όρους και προϋποθέσεις που προσφέρουν αμοιβαία (κοινά) οφέλη, δημιουργώντας, όπως μπορεί συμπερασματικά κάποιος μελετώντας όλο αυτό το υλικό που παρατίθεται να εξάγει ένα ασφαλές συμπέρασμα. Σίγουρα πρόκειται και για έναν ιδιαίτερα ισχυρό εμπορικό και κατα συνέπεια οικονομικό και στρατιωτικό πόλο στο παγκόσμιο σκηνικό. Η NAFTA πέρασε από την έγκριση του αμερικανικού κογκρέσου και έγινε νόμος επί προεδρίας Κλίντον, με την συζήτησή της και όλες τις προπαρασκευαστικές ενέργειες να έχουν γίνει από τον πρώην πρόεδρο, πατέρα George Bush. Στο πλαίσιο της NAFTA, έστω και αν ακόμα βέβαια στα χαρτιά και στον πολύ λεπτομερή σχεδιασμό, βρίσκεται και η κατασκευή του υψηλών προδιαγραφών οδικού συστήματος με την μεγάλυτερη κεντρική αρτηρία στην πολιτεία του Τέξας, το οποίο και θα ενώνει μέσω των Ηνωμένων Πολιτειών τον Καναδά και το Μεξικό. Δηλαδή μια μλάμε για μια νέα ενωμένη οικονομική αγορά της τάξεως των 440.000.000 πολιτών. Μια αγορά με όχι τυχαία κοινούς πολιτισμικούς και θρησκευτικούς παράγοντες να ενωνουν τους τρείς λαούς.

Δώδεκα περίπου χρόνια μετά την υπογραφή της NAFTA, επι προεδρίας πάλι George Bush, του υιου αυτή την φορά, ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας, -σημειωτέον όχι συμφωνία που να χρειάζεται την έγκριση του κογκρέσου- συνάπτεται μεταξύ των ηγετών των χωρών. Το πρωτόκολλο συνεργασίας για την ασφάλεια και την ευημερία στην Βόρειο Αμερική (Security and Prosperity Partnership Of North America-SPP) υπογράφεται το 2005 , εγκαθιδρύοντας σε επίπεδο υπουργών ομάδες εργασίας για θέματα ασφάλειας και οικονομίας που αντιμετωπίζει η Β.Α. Η δημιουργία της SPP, με όλες τις παράπλευρες δραστηριότητες των ομάδων εργασίας που στοχεύαν στην ενίσχυση μιας πολυεπίπεδης συνεργασίας μεταξύ των τριών χωρών αποτέλεσε την αφορμή για να ανοίξει μια έντονη συζήτηση, -χωρίς ωστόσο να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας-, για την δημιουργία της βορειοαμερικανικής ένωσης και της χρήσης μιας νέας νομισματικής μονάδας για τις τρεις χώρες, το Αμέρο. Τα σπέρματα ωστόσο για την δημιουργία της Βαμερικανικής Ένωσης κατά το πρότυπο της Ε.Ε. και του Ευρώ, όπως θα δούμε μέσα από την δεισδυτική και σε βάθος έρευνα μας, έπεσαν πολύ νωρίτερα το 1999, όταν ο καναδός H. Glubel δημοσίευσε την εργασία του με τίτλο «Η Υπόθεση για το Αμέρο: Τα οικονομικά και η Πολιτική για την ΒορειοΑμερικανική Νομισματική Ένωση».

Είναι μια νέα μεγάλη πραγματιτκότητα που έρχεται με ταχείς ρυθμούς. Μια πραγματικότητα που επιβλήθηκε τεχνητά με αυτή την άνευ προηγούμένου οικονομική κρίση που μαστίζει σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. Μια νέα υπερδύναμη με κοινές θρησκευτικές και πολιτιστικές ρίζες. Μια νέα υπερκρατική πολιτική οντότητα που θα είναι έτοιμη για όλα... Μια ματιά μόνο στα νούμερα των πλυθησμών αρκεί για γίνουν οι πρώτες συμπερασματικές διαπιστώσεις Ο Καναδάς σύμφωνα με πρόσφατη απογραφή αριθμεί 33,561,386 (απογραφή του 2009) το Μεξικο σύμφωνα με απογραφή του 2005 έχει 103,263,388 ( απογραφή 2005) και οι Ηνωμένες Πολιτείες σύμφωνα με άμεσα και πρόσφατα στοιχεία έχει πληθυσμό 306,103,197( επίσημη απογραφή του2009)}. Το άρθροισμα αυτού του νούμερου δεν είναι απλά πληθυσμιακό. Δείχνει συν τοις άλλοις μια νέα μεγάλη οικονομική ζώνη. Μια νέα μεγάλη πολιτική δύναμη. Ένα νέο μεγάλο στρατό...


Με την οικονομικοπολιτική συμφωνία της NAFTA οι Αμερικανοί λύνουν και ένα ακόμα εσωτερικό πρόβλημα. Την διασυνοριακή μετανάστευση των ισπανόφωνων λαών που σήμερα αποτελεί τον υπαριθμό δυο λαό στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Υπολογίζονται σε περισσότερα από 44.000.000(1ηΥπολογίζεται δε μέχρι το 2050 πλυθησμιακά οι ισπανόφωνοι αναμένεται να έχουν ξεπεράσει τα 102.000.000. αριθμός ρεκόρ που καθορίζει πολλά στο πολιτικό εσωτερικό της χώρας. Είναι η πρώτη πληθυσμιακή δύναμη που αυτή την περίοδο και για πολλά χρόνια ακόμα σύμφωνα με υπολογισμούς και αναλύσεις θα αποτελεί την μοναδική υπολογίσιμη στρατιωτικά εθνοφυλετική δύναμη που κατατάσσεται κατά προτεραιότητα -λόγω και της οικονομικής εξαθλίωσης τους- στον Αμερικανικό μισθοφορικό στρατό... Κοινό στοιχείο βασικό συστατικό αυτής της συμφωνίας που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο είναι και οι κοινές θρησκευτικές ρίζες αυτών των τριών λαών. Αλλάζουν έτσι το πληθυσμιακό πεδίο δίνοντας σαφή υπεροχή στο Χριστιανικό πληθυσμό. Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι οι Ισπανόφωνοι έσωσαν τις ΗΠΑ από τον κίνδυνο του επίσης ταχέως θρησκευτικά και πολιτικά εθνοφυλετικού Ισλάμ. Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν έναν βασικό εν δυνάμει εσωτερικό κίνδυνο που απειλεί το εσωτερικό της υπερδύναμης μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ η πολιτική δύναμη των Ισαπνόφωνων είναι τέτοια που πλέον καθορίζει και την εκλογή του Αμερικανού προέδρου ενώ δεν είναι μακριά η εποχή που στο ύπατο αξίωμα ίσως βρεθεί και ένας ισπανόφωνος.


Ωστόσο αυτή η μεγάλη οικονομική, αμυντική και κυρίως πολιτική ένωση, όπως αποκαλύπτουμε σήμερα, δεν φαίνεται να είναι ένας δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Ούτε μια εύκολη υπόθεση για αυτό και προχωρά αργά αλλά με σταθερά βήματα. Έχει ίσως λίγους αλλά ισχυρούς και επίμονους αντιπάλους όπως Jerome Corsi, ο οποίος με σειρά αποκαλυπτικών άρθρων μάχεται καθημερινά αυτή την μεγάλη πολιτική ένωση. Μάχεται αυτή την νέα πραγματικότητα που έρχεται. Το κίνητρο και οι αντιδράσεις του εστιάζονται κυρίως στις βαθιές υπερεθνικές του θέσεις για την διατήρηση της μιας και μοναδικής υπερδύναμης. Της Αμερικής, όπως την γνωρίσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια υπεδύναμη όμως που πλέον σήμερα με μαθηματική ακρίβεια φθίνει. Καταρρέει μέρα τη μέρα. Οι αναλύσεις όλων των ειδικών, μυστικές και φανερές, προειδοποιούν για την μεγάλη οικονομική και πολιτική κατάρρευση που έρχεται. Αυτές τις ημέρες η μεγάλη πολυπολιτισμική χώρα λεπτό το λεπτό καταρρέει οικονομικά. Όμως τίποτα δεν είναι τυχαίο ειδικά σε αυτή την χώρα που τουλάχιστον αν έμαθε κάτι πολύ καλά από τον ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης και τη δυτική διανόηση είναι να σχεδιάζει. Να προβλέπει. Να διαβλέπει τους ορατούς επερχόμενους κινδύνους που την απειλούν. Έτσι όλοι αυτοί που σχεδιάζουν πριν από εμάς για εμάς έχουν φροντίσει αυτή η μεγάλη θνησιγενής στρατιωτικά και πολιτικά αυτοκρατορία να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο. Ο λόγος που προγραμματίζεται αυτή η μεγάλη υπερεθνική πολιτική και οικονομική διεύρυνση εκτός των όσων αναλυτικά και βασανιστικά -σχεδόν σε επίπεδο επιστημονικής αναλύσης -γίνεται για και για άλλους λόγους. Γίνεται για να προλάβει και άλλους εσωτερικούς κινδύνους που οι ίδιοι οι Αμερικανοί βλέπουν να έρχονται, όπως έχουμε αποκαλύψει μέσα από το Greek American News Agency σε προηγούμενες έρευνες μας. «Βλέπουν» ξεσηκωμούς και εσωτερικές αναταραχές.έχουμε αποκαλύψει. Δεν είναι τυχαία η «εκλογή» του Barack Obama... Eχει άμεσα σχέση με όσα θα γίνουν στο διεθνές προσκήνιο και κυρίως στο εσωτερικό της τελευταίας υπερδύναμης του 20ου αιώνα. Κυρίως όμως αυτή η «εκλογή» του 44ου και πρώτου αφροαμερικανού προέδρου των ΗΠΑ έχει σχέση άμεση με όσα έρχονται... Επαναστάσεις και αίμα που έρχεται. Για αυτό και προετοιμάζονται... Φτιάχνουν μυστικές εκθέσεις και οργανώνουν την εσωτερική αυτοάμυνα τους όπως έχουμε αποκαλύψει.

http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php