Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ολοκαύτωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ολοκαύτωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 8 Ιουνίου 2013

Ισραηλινός κινηματογραφιστής διαλύει τον μύθο ότι οι ναζί έκαναν σαπούνια τους Εβραίους

Άρθρο από την ‘The Global Jewish News Source’ / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ένας Ισραηλινός κινηματογραφιστής που έχει ομολογήσει ότι έχει«εμμονή» με το Ολοκαύτωμα, «αποτελειώνει» οριστικά τοναστικό μύθο ότι οι Ναζί χρησιμοποιούσαν τα απομεινάρια από τα πτώματα των Εβραίων για να δημιουργήσουν σαπούνια.

“Soaps”, ("Σαπούνια") λέγεται η νέα ταινία του σκηνοθέτη Εγιάλ Μπάλλας (Eyal Ballas), 43 ετώνο οποίος διαπιστώνει ότι ο μύθος του σαπουνιού προέρχεται από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν υπήρχε η φήμη ότι οι Γερμανοί μετέτρεπαν τα πτώματα σε σαπούνι. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι φρουροί SS παρενοχλούσαν τους κρατούμενους σταστρατόπεδα συγκέντρωσης, απειλώντας τους ότι θα τουςσκοτώσουν και θα τους μετατρέψουν σε σαπούνι.
Η ιστορικός του Ολοκαυτώματος Deborah Lipstadt είπε στηνJewish Week ότι «δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι Ναζί έκαναν τους Εβραίους σαπούνι μαζικά ... Υπήρξαν προσπάθειες, αλλά ποτέ δεν ήταν πρακτικό».
Ορισμένα γερμανικά σαπούνια είχαν αποτυπωμένη πάνω τους την επιγραφή "RIF"(Reichsindustrie Fett, λίπος από την βιομηχανία του Ράιχ), η οποία κάποιοι είπαν ότι ήταν "RJF" και εννοούσε«Reichs Juden Fett», το οποίο μεταφράζεται σε «κρατικό εβραϊκό λίπος». Το μουσείο του Ολοκαυτώματος στο Bat Yam εμφανίζει μια μπάρα σαπουνιού με την επιγραφή ‘RIF’ που δόθηκε από ένανεπιζώντα του Ολοκαυτώματος , αλλά η σημασία της επιγραφής δενείναι προφανώς αυτό που νομίζουμε.

Αν και αυτή η φήμη έχει γενικά διαλυθεί από τους ιστορικούς, η ιστοσελίδα του Yad Vashem περιέχει τρεις φωτογραφίες τάφουσαπουνιών, με μια λεζάντα, "Σε αυτό τον τάφο είναι θαμμένο σαπούνι φτιαγμένο από καθαρό εβραϊκό λίπος ... Μια σιωπηλή μαρτυρία για το Ολοκαύτωμα και τη βαρβαρότητα των Γερμανών."
Σύμφωνα με ένα άρθρο της Haaretz για τη νέα ταινία, ένας εκπρόσωπος του Γιαντ Βασέμ λέει ότι αυτό είναι προφανώς ένας«τεχνικός και προσωρινός τρόπος» (“technical and temporary manner”). Προφανώς τα σχόλια ήταν μια ανακρίβεια και το Γιαντ Βασέμ άλλαξε τις λεζάντες των εικόνων στην έκθεση τουμουσείουΠρος το παρόν εργάζονται για να κάνουν τις ίδιες αλλαγές και στην ιστοσελίδα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ: ΥΠΕΡ-ορθόδοξοι Εβραίοι συνελήφθησαν όταν έγραφαν συνθήματα υπέρ του Χίτλερ στο... μνημείο του Ολοκαυτώματος!

  === Τρεις υπερ-ορθόδοξοι Εβραίοι άνδρες συνελήφθησαν με τη κατηγορία ότι ψέκασαν γκράφιτι στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος Yad Vashem της Ιερουσαλήμ, ….ευχαριστώντας τον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα.
=== Οι τρεις άνδρες ήταν από τις συνοικίες  την Ασντόντ και Μπνέι Μπρακ της Ιερουσαλήμ, ηλικίας 18, 26 και 37, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της αστυνομίας Μίκι Ρόζενφελντ.
=== ” 
Οι ύποπτοι ανακρίνονται σχετικά με το γκράφιτι στο Yad Vashem, και συνελήφθησαν την ώρα που συνέβη το περιστατικό, καθώς και άλλα παρόμοια περιστατικά στο Λόφο πυρομαχικών της Ιερουσαλήμ και σε ένα μνημείο στην κοιλάδα του Ιορδάνη,” είπε ο εκπρόσωπος.
Νωρίτερα αυτό το μήνα
, και άλλα Εβραϊκά γκράφιτι που ευχαριστούσαν τον Χίτλερ για το Ολοκαύτωμα και κατήγγελναν τον Σιωνισμό, βρέθηκαν να έχουν γραφεί στο μνημείο Γιαντ Βασέμ.
=== “
Ευχαριστώ τον Χίτλερ για το υπέροχο Ολοκαύτωμα που κατασκεύασε για εμάς, και αυτό έγινε, μόνο επειδή κάτι πρέπει να έχουμε να λέμε στον ΟΗΕ,” ανέφερε ένα από τα 10 συνθήματα, με τα οποία πασαλείφτηκαν οι τοίχοι του μουσείου, προκαλώντας σοκ στο Ισραήλ, το οποίο τέθηκε σε λειτουργία, μόλις τρία χρόνια μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
=== Άλλα
 συνθήματα λένε τα εξής: “Η σιωνιστική ηγεσία ήθελε το Ολοκαύτωμα” και “Αν ο Χίτλερ δεν υπήρχε, οι Σιωνιστές θα τον είχανεφεύρει.”
=== Η υποψία είχε πέσει σε ακραίες υπερ-Ορθόδοξες οργανώσεις που αντιπολιτεύονται τη κυβέρνηση του Ισραήλ.
=== Αρκετές
 υπερ-ορθόδοξες ομάδες δεν πιστεύουν, ότι ένα εβραϊκό κράτος θα πρέπει να υπάρχει χωρίς την εμφάνιση του Μεσσία, από τις οποίες, η πιο γνωστή είναι η Neturei Karta. Ο εκπρόσωπος Μίκι Ρόζενφελντ είπε και οι τρεις ύποπτοι είναι μέλη αυτής της ομάδας.
=== Παρόμοια συνθήματα είχαν ψεκαστεί τον Απρίλιο στον λόφο Πυρομαχικά, μια πρώην στρατιωτική βάση της Ιορδανίας, που στεγάζει σήμερα και διατηρεί τάφρους, οχυρώσεις μάχης, ένα μουσείο, και ένα μνημείο για τους Ισραηλινούς νεκρούς στρατιώτες και αστυνομικούς στηνκατεχόμενη κοιλάδα της Δυτικής Όχθης της Ιορδανία.
=== Ο κ. Ρόζενφελντ είπε ότι οι τρεις ύποπτοι θα προσαχθούν ενώπιον του δικαστηρίου της Ιερουσαλήμ, όπου δικαστής, μετά από ακροαματική διαδικασία, θα κρίνει για την προφυλάκισή τους, το αργότερα μέχρι την Τρίτη.
Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης
ΠΗΓΗ:  telegraph.co.uk


http://tsoutsouneros.arvanitis.eu/archives/24191

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Πρός Εβραίους επιστολή: Δεύτερη

Αγαπητοί Εβραίοι,

Διαδίδετε συνεχώς, ότι εκατομμύρια ομοεθνείς σας εθανατώθησαν, από τους Γερμανούς εις "θαλάμους αερίων". Από μία έρευνα που έγινε, διεπιστώθησαν τα ακόλουθα. Ο Αμερικανός μηχανολόγος-μηχανικός Φρέντ Λόχτερ (Fred A.Leuchter) είναι υπεύθυνος κατασκευαστής θαλάμων αερίων στην Αμερική, δια τας εκτελέσεις θανατοποινιτών. Τελευταίως ανέλαβε τον εκσυγχρονισμό του θα λάμου αερίων στην φυλακή της πόλεως Τζέφερσον της Πολιτείας του Μιζούρι. Το 1988 ως ειδικός πραγματογνώμων εξήτασε τους "θαλάμους αερίων, στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως του ¶ουσβιτς" Μπιρκενάου και Μαϊντάνεκ και εδημοσιοποίησε το πόρισμα της ερεύνης του, όπου διεπίστωσε ότι: "ποτέ δεν υπήρξαν τέτοιοι θάλαμοι αερίων σ' αυτά τα τρία στρατόπεδα".
Το 1989 επεσκέφθη την Γερμανίαν και την Αυστρίαν και εξήτασε τους "θαλάμους αερίων" στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως Νταχάου, Μαουτχάουζεν, στο κάστρο Χαρτχάϊμ, όπου το συμπέρασμα της δευτέρας ερεύνης του ήτο, ότι: "ποτέ δεν υπήρχαν θάλαμοι αερίων με σκοπόν την εξόντωση ανθρώπων σ' αυτά τα τρία μέρη" ("Η δεύτερη αναφορά Λόχτερ" Ελλ. εκδ. σελ. 3,4,35). Η τελευταία αυτή πραγματογνωμοσύνη του Λόχτερ εδημοσιοποιήθη την 15 Ιουνίου 1989 στο Μάλυτεν την Μασσαχουσέτης και είναι στην διάθεσιν παντός ενδιαφερομένου. Μέχρι στιγμής ουδείς αντέκρουσε το συμπέρασμα της τεχνικής πραγματογνωμοσύνης του προαναφερθέντος Αμερικανού ειδικού. Δια περισσότερα εις Fred Leuchter: "An Engineering Report on the Alleged Execution Gas Chamber at Auschwitz, Birkenau and Majdanek, Poland" και "The Leuchter Report: the end of a Myth" του ιδίου, με πρόλογο του καθηγητού Ρομπέρ Φωρισσόν, Samisdat Publishers ltd.Η άποψις, ότι ουδέποτε εχρησιμοποιήθησαν "θάλαμοι αερίων" από τους Γερμανούς δεν είναι νέα.
Ήδη από του 1948 η Συμμαχική Στρατιωτική Αστυνομία, που ελάμβανε μαρτυρικάς καταθέσεις, δια τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών έκανε έλεγχο εκείνων των καταθέσεων, που ανέφεραν "θαλάμους αερίων" και διεπίστωσε, ότι ήσαν ψευδείς ή προϊόντα βίας, ώστε ο διοικητής Μύλλερ και ο υποδιοικητής Λασού απέστειλαν από την Βιέννη, προς τα τμήματα της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αστυνομίας την ακόλουθον εγκύκλιον:"Υπηρεσία Στρατιωτικής Αστυνομίας. Εγκύκλιος Νο. 31/48 Βιέννη. 1η Οκτωβρίου1948. 10η Αποστολή. 1. Οι συμμαχικές επιστροπές έρευνας έχουν ως εδώ αποδείξει ότι κανένας άνθρωπος δεν σκοτώθηκε από δηλητηριώδη αέρια στα παρακάτω στρατόπεδα συγκεντρώσεως:Μπέργκεν-Μπέλσεν, Μπούχελβαντ, Νταχάου, Φλόσσενμπυργκ, Γκρόςς-Ρόζεν, Μαουτχάουζεν και τα προσκείμενα στρατόπεδα, Νατσβάϊλερ, Νοϊενγκάμμε,Νιντερχάγκεν (Βέβελσμπουργκ), Ράβενσμπουργκ, Σαξενχάουζεν, Στούτχοφ, Τερέσινσταντ. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ήταν δυνατόν να αποδειχθεί ότι ομολογίες είχαν παρθεί με βασανιστήρια και αυτές οι μαρτυρίες ήσαν ψεύτικες. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν όταν διεξάγετε έρευνες και ανακρίσεις σχετικά με τα εγκλήματα πολέμου.
Το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας θα πρέπει να αναγνωρίζεται από πρώην κρατουμένους στρατοπέδων συγκεντρώσεως, οι οποίοι κατά την διάρκειαν της ακρόασης κατέθεσαν για την δολοφονία ανθρώπων ειδικά Εβραίων.Θα πρέπει εάν επιμένουν στις δηλώσεις τους, να γίνονται μηνύσεις εναντίον τους για ψευδείς δηλώσεις".Εξ άλλου η "Διεθνής Επιτροπή του Στρατοπέδου Συγκεντρώσεως Νταχάου" της περιόδου 1933-1945 στην έκθεσίν της εκ 229 σελίδων, που εδημοσίευσε το 1978 , στην σελίδα 165 βεβαιώνει ότι "ο θάλαμος αερίων μεταμφιεσμένος σε λουτρό ποτέ δεν μπήκε σε λειτουργία".Ο Δρ. Μάρτιν Μπρόσατ του "Ινστιτούτου Συγχρόνου Ιστορίας" του Μονάχου εις επιστολήν του προς την εφημερίδα "Die Zeit" (19-8-1960) εβεβαίωσεν ότι: "Ούτε στο Νταχάου, ούτε στο Μπέρκεν-Μπέλσεν, ούτε στο Μπούχενβαλντ δεν θανατώθηκαν με αέρια Εβραίοι ή άλλοι κρατούμενοι. Ο θάλαμος αερίων στο Νταχάου ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και χρησιμοποιήθηκε".
Με τον επισημότερον τρόπον το 1983 ο διευθυντής διοικήσεως της πόλεως Νταχάου βεβαιώνει, ότι στο ομώνυμον στρατόπεδο συγκεντρώσεως ουδεμία εκτέλεσις με αέρια (Keine Vergasungen) έγινε στο στρατόπεδο.Αυτό και άλλα πολλά δημόσια έγγραφα ουδείς ουδέποτε τα διέψευσε. Επί παραδείγματι ο Στήβεν Φ.Πίντερ στο "Our Sunday Visitor" (14 Ιουνίου 1959) έγραψε: "΄Ημουν στο Νταχάου για 17 μήνες μετά τον πόλεμο, ως δικηγόρος του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ και μπορώ να δηλώσω ότι δεν υπήρχε θάλαμος αερίων στο Νταχάου".Εν τούτοις στους τουρίστες δεικνύουν "θαλάμους αερίων"!Ακόμη και Εβραίοι ιστορικοί αναγκάζονται να παραδεχθούν την αλήθειαν π.χ. ο Γεχούντα Μπάουερ, στο "A history of the Holocaust" ("Ινστιτούτο Συγχρόνου Εβραϊσμού" Πανεπιστήμιον Ιερουσαλήμ Franklin Watts Publ. Toronto, 1982 p. 209) παρατηρεί: "Αν και δέν έγιναν εκτελέσεις με αέρια στο Μαουτχάουζεν, πολλοί Εβραίοι, όπως και μη-εβραίοι, πέθαναν εκεί σε μια διαδικασία που οι Ναζί την αποκαλούσαν "εξόντωση μέσω εργασίας".Περαιτέρω η Όλγα Βόρμσερ-Μιγκώ στο έργον της "Le systeme Concentrantionnaire Nazi 1933- 1945" ("Presses Universitaires de France" Paris 1968 γράφει δια "το πρόβλημα των θαλάμων αερίων" (σελ. 541-545) και δεν πιστεύει ότι τέτοιοι θάλαμοι υπήρχαν στο Νταχάου, ούτε στο Μαουτχάουζεν. Ομοίως και η Λούσυ Νταβίντοβιτς ("The war against the Jews, 1933- 1945") δεν αναφέρει θανατώσεις με αέρια στο Νταχάου ή στο Μαουτχάουζεν. Το ίδιο και ο Ραούλ Χίλμπεργκ ("The Destruction of the European Jews") κι' ο ¶ρνο Μάγερ ("Why did the Heaven not Darken? . The "final Solution" in history) γράφει σελ. 362): "πηγές για την μελέτη των θαλάμων αερίων είναι σπάνιες και αναξιόπιστες...."!Στο στρατόπεδο Μπιρκενάου το....1951 έκτισαν "20 παραπήγματα...με αποτέλεσμα το Μπιρκενάου να δείχνει σχεδόν καινουργές. Σύμφωνα με τον Καναδό ιστορικό του ολοκαυτώματος Μάϊκλ Μάρους τα ανακαινισμένα παραπήγματα δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα της εποχής του πολέμου" ("Καθημερινή 28-8-1994).Παρ' όλα αυτά κατηγορούνται "εκείνοι που αμφισβητούν το ολοκαύτωμα ότι εκμεταλλεύονται τη σύγχυση που επικρατεί σχετικά με το τι είναι αυθεντικό στο ¶ουσβιτς" (ένθ. ανωτ.). ΄Ωστε όταν οι αμφισβητίαι του ολοκαυτώματος διαμαρτύρονται, ότι η καμινάδα, οι θάλαμοι αερίων, τα παραπήγματα κ.τ.λ. είναι μεταγενέστερα κατασκευάσματα εκμεταλλεύονται "σύγχυση", ενώ θα έπρεπε να απέκρυπταν την αλήθεια και να μη έλεγαν πότε εκτίσθησαν...
Μέχρι πρότινος οι Πολωνοί ισχυρίζοντο, ότι στο ¶ουσβιτς εφονεύθησαν 4.000.000 άνθρωποι. Από το 1996 ("National Zeitung 21-9-1996, "London Daily Telegraph" κ.τ.λ.) η Πολωνία περιώρισε τον αριθμόν των νεκρών εις 1 εκατομμύριον! Αλλά οι Γερμανοί συνεχίζουν να πληρώνουν στους Εβραίους αποζημιώσεις, δια τα αποδειχθέντα ανύπαρκτα 4 εκατομμύρια.Τελικώς την 17 Αυγούστου 1994 ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός (Τμήμα Ερεύνης του Ολοκαυτώματος, αναφορά υπ' αριθμ. 10824) ανεκοίνωσεν, ότι τα θύματα στο Άουσβιτς ήσαν 66.206!!. Κατόπιν αυτού το Ινστιτούτο της Αδελαίδος εζήτησε, από τους Μπούς, Μπλαίρ και Μέρκελ να γίνη μία δημοσία εξέτασις (οpen "holοcaust" enquiry) σχετικώς με το ολοκαύτωμα.Αγαπητοί Εβραίοι δέχεσθε να γίνη μια δημοσία συζήτησις, διά τους "θαλάμους αερίων" ή θέλετε να πιστεύωμεν όσα υποστηρίζετε, χωρίς εξέτασι;

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Η σφαγή του Διστόμου


ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΠΟΔΟΜΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΤΟΛΜΗΣΑΝ ΝΑ ΒΑΛΟΥΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ .
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ "ΑΧΡΗΣΤΕΣ" ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΗΔΙΕΣ ΕΜΕΙΣ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΤΗΣ κ.ΡΕΠΟΥΣΗ ΤΟΥ κ. ΒΕΡΕΜΗ ΤΟΥ ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΥ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΘΛΙΒΕΡΟΥ ΣΥΡΦΕΤΟΥ ΤΩΝ ΠΕΜΠΤΟΦΑΛΑΓΓΙΤΩΝ ΚΟΝΤΥΛΟΦΟΡΩΝ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ" .
ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΔΙΚΟΣΚΟΤΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ , ΣΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ ,ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ, ΣΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ , ΣΤΟ ΙΡΑΚ, ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΑΡΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΚΤΟΝΑ ΞΕΡΑ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ" ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ.

Στο Δίστομο του νομού Βοιωτίας έγινε...
κάτα την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου μια από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων από της Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις στην Ελλάδα.
Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο Fritz Laufenbach, λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1ου τάγματος του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει τον λόχο του από την Λειβαδιά προς την Άμφισσα μέσω Διστόμου με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών. Σαν δόλωμα οι Γερμανοί είχαν 2 επιταγμένα Ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας. Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος του 3ου τάγματος από την Άμφισσα κατευθυνόταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν τον 2ο λόχο. Οι 3 λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν. Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι. Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί και στην θέση Καταβόθρα έπεσε σε ενέδρα των ανταρτών του 11ου λόχου του 3ου τάγματος του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Η μάχη ήταν σκληρή και οι αντάρτες υποχώρησαν μετά από 2 ώρες μπροστά στις υπέρτερες δυνάμεις των Γερμανών. Οι απώλειες των Γερμανών ήταν περίπου 40 νεκροί και των ανταρτών περίπου 15.
Μετά την μάχη οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και σε αντίποινα για τις απώλειές τους άρχισαν την σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό. Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη που δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα και τους ηλικιωμένους. Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνο όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, από τους οποίους οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσα τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly που έφτασε στο Δίστομο μετά από λίγες μέρες κάνει λόγο για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή.
Ο επικεφαλής που θεωρήθηκε υπεύθυνος για την σφαγή στο Δίστομο Χάνς Ζάμελ μετά το τέλος του πολέμου συνελήφθη στην Γαλλία και εκδόθηκε στην χώρα μας. Στην πορεία ζητήθηκε η μεταφορά του στην Γερμανία για τις εκεί έρευνες όπου και παρέμεινε. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες ζει ως σήμερα ελεύθερος.
(http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%97_%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%94%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BF)

**********************
ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΤΟΤΕ "ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ" ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

....n Σε αντίποινα για την επίθεση κατά των αντρών του, ο Laufenbach
έδωσε διαταγήνα εκτελεστούν
στην είσοδο του χωριού τα 12 παιδιά.
n Mετά την εκτέλεση οι άντρες των SS κατελήφθησαν από εκδικητική μανία: Σε ένα λουτρό αίματος δολοφονήθηκαν 228 άντρες, γυναίκες και παιδιά και πυρπολήθηκαν τα σπίτια.
n Ομως οι φόνοι αυτοί δεν ήταν αρκετοί: Οταν η μονάδα επέστρεφε, νωρίς το βράδυ, στη Λιβαδειά, δολοφόνησε, μέσα από στρατιωτικά οχήματα, ό,τι ζωντανό υπήρχε στα χωράφια, ανθρώπους και ζώα.
Οταν δύο μέρες αργότερα έφτασαν στο νομάρχη Bοιωτίας τα φοβερά μαντάτα, εκείνος τηλεγράφησε στο γραφείο του Διεθνούς Eρυθρού Σταυρού (ΔEΣ) στην Aθήνα για βοήθεια: Eίχε γίνει φοβερό μακελειό. Yπήρχε επείγουσα ανάγκη αποστολής τροφίμων και φαρμάκων.
Tα ντοκουμέντα
Mια βδομάδα χρειάστηκε ο διευθυντής του ΔEΣ, Beat de Glufz, για να στείλει μια φάλαγγα βοηθείας, υπό την καθοδήγηση του Eλβετού George Wehrly και του Σουηδού Callmer. Aπό ελληνικής πλευράς τους συνόδευαν η αδελφή Aδοσίδη μαζί με μια νεαρή νοσοκόμα, και ο γιατρός Πετράκος.
Aμέσως μετά το ταξίδι του στο Δίστομο, ο Wehrly έγραψε μια οκτασέλιδη εμπιστευτική αναφορά περί της «βοήθειας η οποία παρεσχέθη στο Δίστομο (Bοιωτίας).
Mαζί με μια ντουζίνα φωτογραφίες τις οποίες ο Wehrly είχε τραβήξει στο Δίστομο, η αναφορά του έφτασε αρχές Iουλίου στα κεντρικά γραφεία του ΔEΣ στη Γενεύη.
–Στην αρχή της συνταρακτικής αλλά αμερόληπτης περιγραφής του ο Wehrly αναφέρει τη συζήτησή του με το μητροπολίτη της Λιβαδειάς, ο οποίος υπό την επήρεια των εντυπώσεών του από το ταξίδι του στο Δίστομο κατέθεσε σε επίσημο πρωτόκολλο: «Ο συνολικός πληθυσμός της άμεσης και ευρύτερης περιοχής αποτελείται από 1.900 άτομα, εκ των οποίων οι 600 εφονεύθησαν. Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων είναι δύσκολο να προσδιοριστεί, διότι πολλά θύματα βρίσκονται ακόμα διασκορπισμένα στα χωράφια και στους δρόμους».
Tα θύματα
–Ο ίδιος ο μητροπολίτης συνάντησε 600 τραυματίες, από τους οποίους οι 15 σοβαρά και οι 45 ελαφρότερα τραυματισμένοι. Οι τελευταίοι αυτοί έμειναν επί τόπου, ενώ οι άλλοι μεταφέρθηκαν στη Λιβαδειά και την Aθήνα, γράφει ο Wehtly.
«Φαίνεται ότι οι Γερμανοί έδωσαν κάποια μάχη με τους αντάρτες της περιοχής και, όταν οι αντάρτες αποχώρησαν, οι Γερμανοί σφαγίασαν τον πληθυσμό που βρισκόταν έξω από την περιοχή (του χωριού), πυροβολώντας με πυροβόλα αυτούς που βρίσκονταν μέσα στα σπίτια και με αγχέμαχα όπλα (ξιφολόγχες) (...). Ο παπάς βρέθηκε αποκεφαλισμένος, ένα παιδί στο στήθος της μητέρας του».
–Ο προϊστάμενος στο ΔEΣ βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει με τους προεστούς του χωριού και να καταγράψει τις σπαρακτικές εξιστορήσεις των γεγονότων: «350 άτομα... τα μισά ήταν παιδιά... εδολοφονήθησαν. Λίγοι άντρες αναφέρονται ανάμεσα στους νεκρούς. Ο αριθμός αυτός δεν πρέπει να θεωρηθεί ο τελικός, διότι υπάρχουν πολλοί αγνοημένοι, οι οποίοι ίσως και να κατέφυγαν στα βουνά».
Mαρτυρίες-σοκ
–Ο Eλβετός διέσχισε τον τόπο της τραγωδίας και κατέγραψε τις εντυπώσεις του. Mόλις έξω από το χωριό, διαπίστωσε με φρίκη ότι εκτός από τους αγρότες είχαν σφαγιαστεί και όλα τα κτήνη. Aυτόπτες μάρτυρες διεκτραγωδούσαν πως στην αρχή της σφαγής, στο κάτω τμήμα του χωριού, εκτελούσαν ομαδικώς οι στρατιώτες με απόλυτη ψυχραιμία: «Kατόπιν επισκέφθηκα τα σπίτια των δολοφονημένων» συνεχίζει ο Wehrly στην έκθεσή του.
«Παντού συναντούσα μεγάλες κηλίδες αίματος, ανακατωμένες με γυναικεία μαλλιά, παιδικά παπούτσια, σκισμένα ρούχα και σκεπάσματα. Οι στρατιώτες, σύμφωνα με τους αυτόπτες, κυνηγούσαν ανελέητα τους ανθρώπους από δωμάτιο σε δωμάτιο και δεν λυπήθηκαν ούτε παιδιά, ούτε γυναίκες, ούτε γέρους. Mόνο όσοι κατάφεραν να τραπούν σε φυγή ή κρύφτηκαν διέφυγαν τη σφαγή».
H εξώπορτα ενός σπιτιού ήταν τόσο βουτηγμένη στο αίμα, ώστε ο Wehrly δεν κατάφερε να την ανοίξει. Σε ένα άλλο σπίτι βρήκε κάλυκες πιστολιού που τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τα περισσότερα θύματα εκτελέστηκαν εκεί.
Γυναίκες, παιδιά
–«Παιδιά ώς και πέντε ετών» γράφει ο Wehrly, χωρίς όμως να προσκομίζει αποδεικτικά στοιχεία, «βρέθηκαν με κομμένα τα λαρύγγια ή στραγγαλισμένα. Πολλές νέες γυναίκες βιάστηκαν και εν συνεχεία ξεκοιλιάστηκαν».
–Ο Wehrly θυμάται κάποιον πατέρα ο οποίος είχε έρθει στη διανομή ψωμιού και έλεγε, απελπισμένα, πως «στο πέντε χρονών παιδί του, του είχαν διαχωρίσει τους μυώνες του ποδιού και τους τύλιξαν γύρω από τα κόκαλα».
–Δύο παιδιά παρουσιάστηκαν στον Eλβετό βουτηγμένα στο αίμα των γονιών τους: είχαν διασωθεί σαν από θαύμα!
–Πριν αναχωρήσει, ο Wehrly επισκέφθηκε και το νεκροταφείο, διαπίστωσε όμως ότι οι περισσότεροι νεκροί είχαν ταφεί βιαστικά στους κήπους των σπιτιών. Στο δρόμο της επιστροφής προς τη Λιβαδειά κυριαρχούσε η δυσωδία των 100 περίπου πτωμάτων ζώων τα οποία ήταν για πολλά χιλιόμετρα σπαρμένα στα ρείθρα των δρόμων και στους αγρούς.
–Aκόμα και τα κάρα των υποζυγίων είχαν καταστρέψει οι άντρες των SS: «Στη Λιβαδειά επισκέφθηκα στο νοσοκομείο τους τραυματίες» σημειώνει ο Wehrly: «Ολοι είχαν τραυματιστεί από σφαίρες τουφεκιών, περιστρόφων και εν γένει ελαφρών όπλων πεζικού. Yπήρχαν ακρωτηριασμένοι σε χέρια και πόδια. Σε δύο περιπτώσεις οι αγκώνες τους είχαν σχεδόν συντριβεί από μια σφαίρα, πράγμα που ο διευθυντής του νοσοκομείου θεωρούσε ότι έγινε με σφαίρες Nτουμ-Nτουμ».
–Στο τέλος της αναφοράς του ο Wehrly αναφέρει τις μαρτυρικές καταθέσεις του δημάρχου και των προεστών του Διστόμου, όπου έρχεται εις φως όλη η κτηνώδης βία με την οποία εξοντώθηκαν ολόκληρες οικογένειες.
–Ο Wehrly αναφέρει περιπτώσεις νέων γυναικών που βιάστηκαν και εν συνεχεία εκτελέστηκαν, για το κομμένο κεφάλι του παπα-Σωτήρη, που βρέθηκε μεσ' στις κοπριές πίσω απ' το σπίτι του, για το βρέφος με το κομμένο βυζί της μητέρας του στο στόμα και για το φαρμακοποιό Γαβρίλη, από το γειτονικό χωριό Bάρβα, ο οποίος δολοφονήθηκε μαζί με τη γυναίκα του και τα τέσσερά τους παιδιά, στις 12 Iουνίου στο δημόσιο δρόμο.
Aπολογισμός
Συνολικά κατεσφάγησαν 228 αθώοι άμαχοι, 117 γυναίκες και 111 άντρες. Tέσσερα βρέφη, μικρότερα του ενός έτους, εκτελέστηκαν, όπως επίσης και τρεις ανυπεράσπιστοι γέροντες άνω των 80 ετών, 53 παιδιά μικρότερα από 16 χρόνων τους στέρησαν τη ζωή πάνω στο άνθος της ηλικίας τους. Περισσότερα από 600 σπίτια καταστράφηκαν.
n Aπό τότε πέρασαν 55 χρόνια. Που δεν φαίνονται όμως αρκετά για την ηθική και υλική αποζημίωση των επιζώντων ή και απογόνων τους.
n Tο γερμανικό υπουργείο Eξωτερικών, εις το οποίο διεβιβάσθη ο φάκελος των απαιτήσεων, απήντησε ότι ύστερα από 50 χρόνια οι απαιτήσεις αυτές είχαν χάσει τη «δικονομικήν» υπόσταση.
n Οπως όλα δείχνουν, μόνο μια πολιτική διευθέτηση μπορεί να υπάρξει ως «ύστατη ηθική αναγνώριση». Aλλωστε καμία υλική αποζημίωση δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο των επιζώντων και την ενοχή των ηθικών και φυσικών αυτουργών του ανοσιουργήματος. «Ούτε Θέμις ούτε Nέμεσις».
http://klasikoperiptosi.blogspot.com/2009/06/blog-post_10.html

Τρίτη 9 Ιουνίου 2009

185Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΣΟΥ


Ελάχιστος φόρος τιμής στους ηρωικούς μας προγόνους του Ολοκαυτώματος,τις εορτές του οποίου "απαξιώσαν" φέτος,κάποιοι ,λόγω εκλογών!!!

" Ἡ μεγαλωσύνη στά ἔθνη, δέ μετριέται μέ τό στρέμμα. Μέ τῆς καρδιᾶς τό πύρωμα μετριέται καί μέ τό αἷμα!"

Αὐτός ὁ ἀθάνατος λόγος τοῦ Ποιητῆ, βρίσκει τέλεια τήν ἐφαρμογή του στό μικρό, ἀλλά ἡρωικό νησί μας, τήν ἔνδοξη Κάσο, πού σήμερα 7 Ἰουνίου, γιορτάζει τό ὁλοκαύτωμά της. "Τόν ἄσπρο τοῦ Νοτιᾶ πετρωμένο γλάρο, τό ἀστέρι πού ἦρθε νά κολυμπήσει στό Αἰγαῖο κι ἔγινε νησί", κατά τόν ἄλλο, τό σύγχρονο ποιητῆ. Ἡ Κάσος, ἀπό τήν ἀρχή κιόλας τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγώνα τῶν Ἑλλήνων ἀπό τόν τουρκικό ζυγό, προσέφερε σ' αὐτόν ὃ,τι πιό πολύτιμο εἶχε: τόν ἑαυτό της! Μέ τίς πρῶτες εἰδήσεις γιά τό ξεσήκωμα τῶν ραγιάδων στήν Πελοπόννησο, ὑψώνει στά κατάρτια της τή γαλανόλευκη. Οἱ Κασιῶτες ναυτικοί, παρόλο πού θά μποροῦσαν νά συνεχίζουν νά ζοῦν μέ τό καθεστώς τῆς αὐτονομίας πού ἐπικρατοῦσε στό νησί, μετατρέπουν τά ἐμπορικά τους πλοῖα σέ πολεμικά καί μέ ἐνθουσιασμό συμμετέχουν στήν ἐξέγερση γιά τή λευτεριά! Σάν ὁρμητικός σίφουνας ξεχύνονται στό Αἰγαῖο καί σκορποῦν τόν πανικό στόν ἐχθρό, χαρίζοντας βοήθεια στ' ἀγωνιζόμενα ἀδέλφια τους. Μέ καπετάνιους τούς Θεόδωρο Κανταρτζῆ, τόν Μᾶρκο Μαλλιαράκη καί ἄλλους, ἐρημώνουν τά πάντα καί κουρσεύουν κάθε ἐχθρικό πλοῖο πού περνᾶ ἀπό τά νερά τους. Γίνονται ὁ φόβος καί ὁ τρόμος στούς πολυσύχναστους ἐκείνους θαλασσινούς δρόμους. Ἀμέτρητες φορές αἰχμαλωτίζουν ἀκόμη καί ὁλόκληρο τουρκικό ἤ αἰγυπτιακό στόλο. Κι ἄλλες τόσες φορές βλέπουμε τόν κασιώτικο στόλο νά καταφτάνει γιά βοήθεια, ἄλλοτε στήν Κρήτη, στή Χίο ἤ στήν Κόρινθο, ἀλλά καί στά παράλια τῆς Κύπρου καί τῆς Αἰγύπτου ἀκόμη. Αὐτοί οἱ ριψοκίνδυνοι θαλασσινοί Κασιῶτες γιόρτασαν μεγάλη νίκη, ὅταν τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1822 εἶδαν ἕναν ὁλόκληρο στόλο νά μπαίνει αἰχμαλωτισμένος στό λιμάνι τῆς Κάσου! Τέτοια καρδιά, πυρωμένη ἀπό τόν πόθο γιά τή λευτεριά, τέτοια καρδιά γενναία, ἀτρόμητη εἶχαν οἱ Κασιῶτες. Κι αὐτήν, ἀποφάσισε νά χτυπήσει καί νά σβήσει ὁ Μεχμέτ Ἀλῆς. Μιά χούφτα ἄνθρωποι νά διαφεντεύουν τό πέλαγος! Τόσα μικρά καί λιγοστά πλεούμενα νά ρεζιλεύουν τήν πανίσχυρη ἀρμάδα του! Σιμώνει, λοιπόν, ἡ στερνή ὥρα γιά τήν Κάσο... Βάζει ἐπικεφαλῆς τοῦ στόλου του τόν Χουσεΐν Μπέη καί διασχίζει ἀπειλητικά τό Αἰγαῖο. Στά μέσα Μαΐου τοῦ 1824, ὁ τουρκοαιγυπτιακός στόλος ἀρχίζει τούς κανονιοβολισμούς ἐναντίον τῶν ὀχυρωμένων Κασιωτῶν. Ἡ ναυαρχίδα τῶν Αἰγυπτίων φρεγάτα "ΔΙΑΝΑ", προσπαθῶντας νά προσεγγίσει τά πυροβολεῖα τοῦ νησιοῦ, προσκρούει σέ ὕφαλο καί ἐγκαταλείπει τή μάχη, φεύγοντας γιά τή Ρόδο. Ὁ ἰσχυρότατος ἄνεμος συμμαχεῖ μέ τούς Κασιῶτες κι ἀναγκάζει καί τά ὑπόλοιπα πλοῖα ν'ἀποχωρήσουν γιά τήν Κρήτη. Οἱ Κασιῶτες ἀγωνιοῦν γιά τό μέλλον τους. Στέλνουν πολλά καί ἀπεγνωσμένα μηνύματα στή μητέρα Ἑλλάδα καί ζητοῦν γρήγορη βοήθεια. Δέν ὑπάρχουν χρήματα γιά νά κινηθούν τά πλοῖα τους. Χρειάζονται ὅμως καί ἀνθρώπινες ἐνισχύσεις. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνηση κωφεύει. Τά χρήματα τοῦ δανείου πού ἔχει ζητήσει δέν ἔχουν ἔρθει ἀκόμη. Οἱ ἔριδες μεταξύ τῶν ἀντιπάλων στό ἐσωτερικό τῆς Κυβέρνησης παίρνουν προτεραιότητα κι ὁ κασιώτικος λαός ἀναμένει... Ἡ βοήθεια ἀργεῖ κι ἡ Κάσος βρίσκεται μπροστά στό μεγάλο κίνδυνο. 5 Ιουνίου 1824: Ἐνισχυμένος μέ 40 πλοῖα καί 4.000 Ἀλβανούς στρατιῶτες ἐπιστρέφει ὁ τουρκοαιγυπτιακός στόλος. Δύο μερόνυχτα διαρκεῖ ἡ πολιορκία. Οἱ Κασιῶτες καί οἱ Κρῆτες πού βρίσκονται ὡς πρόσφυγες στό νησί, ἀποκρούουν δυναμικά τίς ἐπιθέσεις. Τά ξημερώματα τῆς τρίτης ἡμέρας, τῆς 7ης Ἰουνίου 1824, ἡ δύναμη συναντιέται μέ τήν προδοσία. Ὁ Ἰούδας κι ὁ Ἐφιάλτης βρῆκαν τό σύντροφό τους, τό Ζαχαρία. Ὑποδεικνύει τό μονοπάτι τοῦ Ἀντιπέρατου κι ἕνα στίφος Τουρκαλβανῶν ξεχύνονται στό νησί. Κι ἀφήνουν πίσω τους τόν θάνατο, τή λεηλασία, τήν ἀτίμωση, τούς ἐμπρησμούς, τίς σφαγές, τά ἐρείπια, τό ὁλοκαύτωμα! Μαῦρο πουλάκι κά(θ)εται στῆς Κάσος τ'ἀκρο(β)ούνι
βγάλλει φωνίτσα θλι(β)ερή καί μαῦρο μοιριολόι,

Μάνα κλαμός καί βουγκητός εἰς τό νησί τῆς Κάσος!
Ἡ μάνα κλαίει τό παι(δ)ί καί τό πα(δ)ί τή μάνα
κι ὁ ἀ(δ)ερφός τήν ἀ(δ)ερφή κι ἄουρος τή καλή του.
(Γ)ίνονται στί(β)ες τά κορμιά, τά αἵματα ποτάμια.
Πᾶς καί πανούγλα πλάκωσε, πᾶς καί σεισμός ἐγίνη;
Μή(τ)ε πανούγλα πλάκωσε μή(τ)ε σεισμός ἐγίνη.
Χουσέν-Πασάς ἐπλάκωσεν ἀπό τήν Ἀλεξάνδρα.
Στό Φρῦ ἐπῆγε κι ἤραξεν ἡ φο(β)ερή ἁρμάδα.
Βγάλλ'Ἀρβανίτες περισσούς, βγάλλει στρα(β)αραπά(δ)ες,
γιά νά πατήσου τό Σταυρό, γιά νά πατήσου τ'Ἅγια
νά μα(γ)αρίσου Ἐκκλησιές κι οὔλα τά Μοναστήρια.
Σφάζουν τούς γέρους καί τίς γριές κι οὔλα τά παληκάρια
τίς κοπελιές καί τά μωρά στή φλόττα τούς μπαρκάρουν,
σκλάβους νά τούς πουλήσουσι στῆς Μπαρμπαριᾶς τά μέρη.
Κι μι'ἀπ'τίς σκλάβες ἔλε(γ)ε μέ θλιβερή φωνίτσα:
-"Χίλια κι ἄν κάμεις Χουσεΐν, χίλια κι ἄν μᾶς πουλήσεις
ἐμεῖς τοῦ τούρκου τό σπαθί (δ) έ θά τό φο(β)ηθοῦμε,
ἤ θά μᾶς κόψεις ὅλους μας, ἤ λευτεριά θά (δ)οῦμε"...

Οἱ Κασιῶτες ἀφήνουν πίσω τους μέ τά ἄφθαστα ἡρωικά τους κατορθώματα ἕνα καινούριο Ζάλογγο, ἕνα καινούριο Μεσολόγγι, μιάν καινούρια Ἀλαμάνα. Γιατί τί ἄλλο ἦταν ὁ πνιγμός τῶν μωρῶν ἀπό τίς ἡρωικές Κασιώτισσες μάνες γιά νά μήν κλάψουν τά παιδιά καί προδοθοῦν στούς Τούρκους, οἱ ὁποῖοι μέ γυμνωμένα τά σπαθιά περιδιάβαιναν τό νησί κι ἔσφαζαν ἀδιακρίτως γέρους, γυναῖκες καί παιδιά; Γιατί τί ἄλλο ἦταν ὁ ἡρωικός θάνατος τοῦ λεοντόκαρδου ναυμάχου τῆς Κάσου Μάρκου Μαλλιαράκη, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ κατέσφαξε 2.000 Τουρκοαιγύπτιους στούς προμαχῶνες τῆς Κάσου, πιάστηκε ὁ ἴδιος ζωντανός καί κομματιάστηκε μπροστά στόν ἀρχηγό τῶν τουρκοαιγυπτιακῶν δυνάμεων Χουσεΐν Μπέη; Τήν 21η Ἰουνίου 1824, φτάνει στήν Κάσο -ἐπιτέλους- ὁ ἑνωμένος ἑλληνικός στόλος μέ ναύαρχο τόν Γεώργιο Σαχτούρη. Μά εἶναι πιά πολύ ἀργά! Οἱ ναῦτες του βρίσκουν πάνω στό νησί τά πτώματα τῶν ἡρωικῶν Κασιωτῶν, λίγα ἄγρια χόρτα καί ἐρείπια... Ἐκεῖ πού πρίν ἀπό λίγες κιόλας ἡμέρες κυμάτιζε προκλητικά ἡ σημαία τῆς Ἐπαναστάσεως καί μές τίς καρδιές τῶν γενναίων κατοίκων τῆς Κάσου φώλιαζε ὁ πόθος γιά τή λευτεριά! Μά δέ βρῆκε μοναχά ἐρείπια καί πτώματα ἡρώων στήν Κάσο ὁ Σαχτούρης! Βρῆκε καί τή Δόξα, ἐκείνη τή γνωστή Δόξα, τήν τόσο γνωστή στούς πανέλληνες Δόξα, τήν βρῆκε στήν Κάσο μοναχή νά συντροφεύει τά λαμπρά παληκάρια, πού κείτονταν στήν ἔνδοξη κασιώτικη γῆ... Ἦταν αὐτή ἡ γνωστή μας Δόξα, ἡ Δόξα τοῦ Μαραθώνα, τῆς Σαλαμίνας, τῶν Θερμοπυλῶν, τῆς Ἁγια-Σοφιᾶς τῆς Πόλης... Ἦταν αὐτή ἡ Δόξα, πού ἔφυγε μετά ἀπό τήν ἡρωική Κάσο κι ἔφτασε στά Ψαρά, στ' Ἀρκάδι, στόν Πόντο καί στή Μικρασία ἀργότερα, στή Βόρειο Ἤπειρο στ' ἀλβανικά βουνά κατόπιν, στήν αἱματοβαμμένη ἡρώων γῆ, τή μαρτυρική μας Κύπρο, στά τελευταῖα... Πῆγε γιά νά στεφανώσει κι ἐκεῖ τά λαμπρά παληκάρια... Καί πάλι καρτερεῖ τά νέα λαμπρά παληκάρια τῆς Κάσου, αὐτά πού καί σήμερα, σέ καιρούς εἰρηνικούς προσφέρουν τούς ἑαυτούς τους ὁλοκληρωτικά καί μένουν μονίμως ἐδῶ, στόν ἔνδοξο αὐτό βράχο, γιά νά συνεχίζουν τή ζωή, "στό βιγλάτορα τῆς ἐσχατιᾶς τοῦ Αἰγαίου, στό φάρο τόν τηλαυγῆ, ὡς ἄλλοι Προμηθεῖς, ἄγρυπνοι μαζί μέ τούς πνευματικούς τους ποιμένες, μή φειδόμενοι κόπων καί θυσιῶν, <<ἀγνοούμενοι καί ἐπιγιγνωσκόμενοι, ὡς μηδέν ἔχοντες καί τά πάντα κατέχοντες>>", γιά νά θυμηθοῦμε τά ἐμπνευσμένα λόγια τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Καρπάθου καί Κάσου κ. 'Αμβροσίου, κατά τήν ἱστορική ἐπίσκεψη ἐκεῖ τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη κ.κ.Βαρθολομαίου, τό 1995. Τά νέα αὐτά λαμπρά παληκάρια πού ζῶντας ἀνάμεσα στά λιγοστά ἀκόμη χορτάρια τῆς κασιώτικης γῆς, γράφουν κι αὐτά μέ τούς δικούς τους σημερινούς, εἰρηνικούς ἀγῶνες, νέες λαμπρές ἱστορίες, στούς δρόμους τῆς προόδου, τῆς κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης, τῆς παράδοσης καί τοῦ πολιτισμοῦ. Ἐλᾶτε κι ἐσεῖς σήμερα κοντά μας γενναῖοι Κασιῶτες ἀγωνιστές! Σεῖς πού πρωτοσπείρατε τῆς λευτεριᾶς τό σπόρο, σεῖς πού πρωτοδιδάξατε τό δρόμο τοῦ ἀγώνα καί τῆς θυσίας γιά τή λευτεριά! Ἐλᾶτε σεῖς καί πάλι νά ἐμπνεύσετε ἐμᾶς καί τή νέα γενιά μέ τά ἀκατάλυτα ἰδανικά σας! Ἐλᾶτε τώρα πού στά μυρωμένα ἀκρογιάλια τῆς ἐλεύθερης καί πάλι ἑλληνικῆς δωδεκανησιακῆς γῆς, ἐδῶ καί περισσότερα ἀπό 50 χρόνια, φυσᾶ καί πάλι ἀέρας καθαρός, ἐλεύθερος, ἀέρας ἑλληνικός! Ἐλᾶτε κι ἐσεῖς, ἀγαπητοί ἀκροατές, ν'ἀκούσετε τή φωνή, τή γενναία φωνή, ὅσων ἀπόμειναν νά κατοικοῦν ἐδῶ, στόν ἱερό τόπο, ὅσο κι ἄν εἶναι ξεχασμένοι ἀπό τήν πατρίδα : "Τό βράχο τοῦτο δέ θά τόν πατήσει πόδι ἐχθρικό. Ὄχι, δέ θά τόν ἀφήσουμε!" Ἄς ἀκούσουμε ὅμως καί τό παράπονό τους, γιατί δέ βρῆκαν ἀκόμη οἱ ἡρωικοί τους ἀγῶνες στίς σελίδες τῶν σχολικῶν μας βιβλίων τῆς Ἱστορίας τή θέση πού τούς πρέπει! "Στίς πιό λαμπρές σελίδες πρέπει νά μπεῖς, πλάι στό Σούλι, στό Μεσολόγγι, στά Ψαρά, τ'ἀστέρι σου ἀβασίλευτο νά λάμπει κι ἡ προσφορά σου ν'ἀναγνωριστεῖ κάποια φορά, Κάσος ἀτρόμητη καί μυριαγαπημένη, τῆς ἱστορίας εἶσαι ἡ μεγάλη ἀδικημένη. Σέ χαιρετῶ τοῦ Αἰγαίου πρωτοκαπετάνισσα, ἡρώων καί μαρτύρων μάνα παινεμένη".

*Πανηγυρικός λόγος έτσι όπως εκφωνήθηκε από τον Κάσιώτη Ἀρχιμανδρίτη Καλλίνικο Μαυρολέων στις εκδηλώσεις για την 173ή επέτειο του ολοκαυτώματος στις 7 Ιουνίου του 1997 στην Κάσο όπου παρέστη ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος.

πηγή: kassosnews.blogspot.com

Δική μας πηγή:Ο.Ε.Ρ.

Απο το μπλογκ ΕΓΕΡΣΙΣ

Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

Το παραμύθι του ολοκαυτώματος συνεχίζεται...


Ο διεθνής Σιωνισμός σε μια επίδειξη ισχύος και αναίσχυντου μισανθρωπισμού, απαίτησε την απέλαση ενός 89χρονου ανθρώπου, ο οποίος πάσχει από λευχαιμία και νεφρική ανεπάρκεια, από τις ΗΠΑ στη Γερμανία έτσι ώστε να «δικαστεί» για το φόνο 29,000 (!) εβραίων κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Τζον – Ιβάν - Ντέμιανιουκ, Ουκρανός αιχμάλωτος του Γερμανικού στρατού, φέρεται να εκτελούσε χρέη φρουρού στο στρατόπεδο εργασίας «Σόμπιμπορ» στη σημερινή Πολωνία. Μετά από δίμηνη διαμάχη με την Αμερικανική «δικαιοσύνη» δεν κατάφερε να βρει το δίκιο του και, παρόλη την αντισυνταγματικότητα της απόφασης, λόγω τις ηλικίας του και της κατάστασης της υγείας του μεταφέρθηκε με ειδικό αεροπλάνο στο Μόναχο.
Ο δικηγόρος του Ντέμιανιουκ υποστηρίζει πως, ως αιχμάλωτος πολέμου, ο 89χρονος αναγκάστηκε να υπηρετεί ως φρουρός στο στρατόπεδο, συνεπώς δε φέρει ευθύνη για τα όσα εγκλήματα τυχόν έλαβαν χώρα, κάτι το αυτονόητο για τον καθένα με στοιχειώδη λογική. Αξίζει μάλιστα να παρατηρηθεί πως ο ηλικιωμένος είχε καταδικαστεί σε θάνατο από το δικαστήριο του Ισραήλ, διότι θεωρήθηκε από διάφορους «επιζώντες» πως ήταν ο περιβόητος «Ιβάν ο Τρομερός». Λογικά οι όσοι των «αναγνώρισαν» θα ήταν από εκείνους που έβλεπαν τους «κακούς Ναζί» να παράγουν σαπούνι (!) από «καημένους Εβραίους», οπότε και ευτυχώς αθωώθηκε σε δεύτερο βαθμό. Βέβαια ο Ουκρανός στέκεται άτυχος, διότι η λογική παύει, όταν έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τους παραστρατιωτικούς Σιωνιστές εγκληματίες του κέντρου «Σιμόν Βίσενταλ», το οποίο πριν μερικά χρόνια τον είχε πρώτο στη λίστα των «καταζητούμενων» για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Έτσι ο 89χρονος, αυτή τη φορά, αναγκάζεται να υποστεί νέες διώξεις από το Σιωνιστικό κατεστημένο της Γερμανίας.
Καθώς αναμενόταν, οι διάφορες «ανθρωπιστικές» ΜΚΟ, όπως η Διεθνής Αμνηστία, μας καθιστούν ξεκάθαρο το ρόλο τους μετά της ηχηρής απουσίας τους. Μαζί τους οι επιλεκτικά απαθείς διεθνείς οργανισμοί, οι οποίοι προφανέστατα θεωρούν ως «ευεργετήματα», τις πραγματικές γενοκτονίες τις οποίες διαπράττουν οι Αμερικανοσιωνιστές και οι σύμμαχοί τους, εδώ και πολλές δεκαετίες ανά τον κόσμο. Εκτός αυτού, δεν παραλείπουν εντείνουν το λυσσαλέο πόλεμο, εναντίον των ανθρώπων οι οποίοι θέλουν να λάμψει η αλήθεια, εναντίον των όσων αγωνίζονται για να πέσει φως πάνω στο μύθο του Εβραϊκού «Ολοκαυτώματος».
Για να δείτε μάλιστα το μέγεθος της παράνοιας που παρατηρείται σε αυτή καθώς και σε παρόμοιες υποθέσεις, οι Σιωνιστές θέλουν να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει πως αυτός ο άνθρωπος όντας χαμηλόβαθμός φρουρός–αιχμάλωτος, ευθύνεται για 29 χιλιάδες θανάτους σε… ανύπαρκτους (!) θαλάμους αερίων. Δίχως ούτε μια έγγραφη διαταγή ή έγγραφη μαρτυρία! Αξίζει να σημειωθεί πως στο συγκεκριμένο στρατόπεδο εργασίας, το «Σόμπιμπορ», φέρονται να εκτελέσθηκαν – κρατηθείτε – 260 χιλιάδες Εβραίοι στους 21 μήνες λειτουργίας του. Με απλούς λογαριασμούς, βγαίνει 412 «εκτελεσθέντες» την ημέρα χρησιμοποιώντας θαλάμους αερίων, τους οποίους ακόμα δεν κατάφεραν να ανακαλύψουν και να καταλάβουν πως λειτουργούσαν...

Σάββατο 2 Μαΐου 2009

Horst Mahler-Ακόμη ένα θύμα της δικτακτορίας των Εβραίων


Tην 11ην Μαρτίου 2009, τα δικαστήρια της Γερμανικής δημοκρατίας καταδίκασαν με 5 ακόμη χρόνια και 2 μήνες ποινή καθειρξης τον Horst Mahler, ποινή που θα συγχωνευθεί με την προηγούμενη 6ετή καταδίκη της 25ης Φεβρουαρίου 2009.
Το «έγκλημα» γνώμης το οποίον διέπραξε, ήταν το ότι είχε το θάρρος να εκφράσει τεκμηριωμένα τις αμφιβολίες του για την υπόσταση και τις διαστάσεις του λεγόμενου «ολοκαυτώματος».
Σχετικοί σύνδεσμοι:
1)http://www.armahellas.com/?p=792
2)http://www.armahellas.com/?p=900
3)http://www.stern.de/politik/deutschland/:Volksverhetzung-Weitere-Gef%E4ngnisstrafe-Horst-Mahler/657555.html
4)http://www.ad-hoc-news.de/nachrichtenfeature-horst-mahler-poebelte-wieder-beim–/de/Politik/20101589
5)http://www.abendblatt.de/daten/2009/03/11/1081708.html

Κυριακή 19 Απριλίου 2009

Μερικά βιβλία για το ολοκαύτωμα

Προτείνω τα εξής βιβλία:

1)Η βιομηχανία του ολοκαυτώματος
Εκδόσεις:Εικοστός πρώτος
Συγγραφέας:Νόρμαν Φίνκελστέϊν
Σελίδες:228
Τιμή:13,59 ευρώ
Ημερομηνία έκδοσης:2001

Περιγραφή:
Καθώς καταγγέλλει την "ιδεολογική αναπαράσταση" του ολοκαυτώματος, τη διόλου αθώα χρονική συγκυρία της γένεσής της και τα πολιτικά (και οικονομικά) κίνητρα που κρύβονται πίσω της, το βιβλίο αυτό προκάλεσε μεγάλες διαμάχες στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Μόνο μετά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1967, αφού δηλαδή το Ισραήλ αναδείχθηκε σε βασικό στρατηγικό στήριγμα των ΗΠΑ, στήθηκε στα πόδια της μια "Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος" και άρχισε να κερδίζει την εξαιρετική προβολή που απολαμβάνει σήμερα. Παράγοντας αλλεπάλληλες και συχνά αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες της τραγωδίας, με μεγαλύτερο ή μικρότερο σεβασμό στα ιστορικά γεγονότα αλλά πάντα σύμφωνα με τις τρέχουσες ανάγκες, η "βιομηχανία" από τη μία εκτρέπει ή απαγορεύει τις επικρίσεις σε βάρος του Ισραήλ, ενώ, από την άλλη, δικαιώνει τη συνολική αμερικανική πολιτική και την ηθική αυταρέσκεια που τη χαρακτηρίζει. Ο συγγραφέας συμπεραίνει ότι η "Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος" πολύ περισσότερο από τις ασυναρτησίες κάποιων "αναθεωρητών" ιστορικών, είναι εκείνη που απειλεί την ιστορική μνήμη και προσβάλλει την οδύνη των θυμάτων.

2)Είναι γνήσιο το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ;
Εκδόσεις:Ελεύθερη Σκέψις
Συγγραφέας:Robert Faurisson
Σελίδες:111
Τιμή:4,58 ευρώ
Ημερομηνία έκδοσης:1989

Ο συγγραφέας μάλιστα,δέχθηκε και επιθέσεις γι'αυτό το βιβλίο,τόσο λεκτικές,όσο και κανονικές επιθέσεις.Συγκεκριμένα,δέχθηκε μια επίθεση απο άτομα που άνηκαν σε μια Εβραϊκή οργάνωση και είχε ως αποτέλεσμα την είσοδο του σε νοσοκομείο.Στο βιβλίο αυτό παραθέτει στοιχεία για το υποτιθέμενο ημερολόγιο της Άννας Φρανκ.
Το ημερολόγιο αυτό,δεν είναι της Άννας Φρανκ,αλλά ένα βιβλίο του Meyer Levin.
Για περισσότερες πληροφορίες,στο βιβλίο "Μύθος ή ολοκαύτωμα" του Ρίτσαρντ Χάργουντ αλλά και εδώ http://newworldorder-wakeup.blogspot.com/2009/04/blog-post_3214.html


3)Μύθος ή ολοκαύτωμα
Εκδόσεις:Ελεύθερη Σκέψις
Συγγραφέας:Ρίτσαρντ Χάργουντ
Σελίδες:127
Τιμή:6,10 ευρώ
Ημερομηνία έκδοσης:1993

Δείτε αυτό:
Μύθος ή ολοκαύτωμα:Ένα...απαγορευμένο βιβλίο
http://newworldorder-wakeup.blogspot.com/2009/04/blog-post_8709.html

By George

Τα θύματα του ολοκαυτώματος,σύμφωνα με επίσημες πηγές

Αυτά είναι τα επίσημα έγγραφα του Ερυθρού Σταυρού για τα θύματα των στρατοπέδων συγκέντρωσης(Konzentrations Lager),τόσο στο Άουσβιτς και στο Νταχάου,όσο και σε πολλά άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ναζιστική Γερμανία.

Σίγουρα τα θύματα των στρατοπέδων,όσον αφορά τα "6.000.000"(που πολλοί λένε οτι ήταν και 7.500.000 και 9.000.000 και παραπάνω)εβραίους,δεν είναι τόσα αλλά πολύ λιγότερα.Αλλά όποιος τα λέει αυτά γίνεται αυτόματα,"Αντισημίτης","Ρατσιστής" και λοιπά. Φυσικά,μετά τις τελευταίες αποφάσεις,μπορεί να φυλακιστεί κιόλας(στην Ελλάδα,όχι ακόμα)...Υπάρχει και σχετική ανάρτηση παρακάτω και συγκεκριμένα,εδώ
http://newworldorder-wakeup.blogspot.com/2009/04/blog-post_8709.html

Τα παραπάνω έγγραφα,λένε οτι τα θύματα ήταν περίπου 280.000.Οπωσδήποτε είναι πολλά αλλά δεν είναι και 6.000.000 όπως λέγεται.

Μύθος ή ολοκαύτωμα:Ένα...απαγορευμένο βιβλίο

Ήταν πραγματικά ειρωνεία της τύχης, να αρχίσει η απόπειρα αποκαλύψεως αυτής της "γενοκτονίας" από κάποιον πρώην κρατούμενο των στρατοπέδων συγκεντρώσεως. Ο καθηγητής Paul Rassinier ήταν από τους αρχηγούς της Γαλλικής αντιστάσεως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Οκτώβριο του 1943 συνελήφθη να φυγαδεύει Εβραίους στην Ελβετία. Τον Ιανουάριο του 1944 εστάλη στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως DORA, από το οποίο έφυγε μετά το τέλος του πολέμου. Κανείς δεν θα περίμενε να αρχίσει από τον άνθρωπο αυτόν, η εκστρατεία εναντίον του μύθου της γενοκτονίας. Κι όμως ο Rassinier, πρώτος γράφει το "Debunking the genocide myth" (Ξεσκεπάζοντας το μύθο της γενοκτονίας), όπου και αποδεικνύει πως δεν υπήρχε σχέδιο εξοντώσεως των Εβραίων ούτε από το εθνικοσοσιαλιστικό κόμα, ούτε από τα SS, ούτε από τον γερμανικό στρατό.

Αλλά και ο Ροζέ Γκαρωντύ, συγγραφέας του βιβλίου "Οι θεμελιώδεις μύθοι της Ισραηλινής πολιτικής", του οποίου η αριστερή-κομμουνιστική τοποθέτηση δεν αμφισβητείται από κανέναν, ο οποίος επίσης ήταν κρατούμενος σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, αμφισβητεί ανοιχτά πολλές πτυχές της πραγματικής ιστορίας των στρατοπέδων συγκέντρωσης και το ίδιο το "ολοκαύτωμα". Πέθαναν πολλοί, ναι, αλλά δεν ήταν μόνο Εβραίοι, δεν ήταν όσοι δηλώνεται σύμφωνα με την επικρατούσα προπαγάνδα, δεν υπήρξαν θάλαμοι αερίων, ούτε ειδικά διαμορφωμένα φορτηγά εξόντωσης με αέρια εξατμίσεων, ούτε και σχέδιο εξοντώσεως των Εβραίων, μας λέει ο Γκαρωντύ. Αλλά όλα αυτά χρησιμοποιήθηκαν με τρόπο ώστε να μονοπωληθούν οι απώλειες του πολέμου από την πλευρά των Σιωνιστών Εβραίων και να αποφεύγεται κάθε κριτική ενάντια στις μεθόδους εξόντωσης των Παλαιστινίων και "κατάσχεσης" της γής τους από τους Ισραηλινούς.

Απο το βιβλίο,"Μύθος ή ολοκαύτωμα" του Ρίτσαρντ Χάργουντ απο τις εκδόσεις "Ελεύθερη σκέψις".

-------------------------------------------------------------------------------------
Σημειώσεις:

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/01/2007

Δυστυχώς βλέπουμε στην εποχή μας μια τάση οπισθοδρόμησης, προς έναν νέου τύπου Μεσαίωνα και η ποινικοποίηση της γνώμης είναι ένα από τα βήματα σε αυτή την κατεύθυνση.

Συγγραφείς και βιβλία σαν τα παρακάτω θα πρέπει, κατά την άποψη της Γερμανίδας υπουργού και άλλων "πεφωτισμένων", να βρεθούν στην παρανομία και ίσως να ριφθούν στην πυρά
(Για το βιβλίο,"Μύθος ή ολοκαύτωμα")

-------------------------------------------------------------------------------------

Οι ποινές από «10» μέλη

Ηδη σε 10 από τις 27 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης απαγορεύεται η άρνηση του Ολοκαυτώματος και οι αρνητές αντιμετωπίζουν ποινή φυλάκισης έως και 10 χρόνια. Προλαμβάνοντας τις όποιες αντιδράσεις από κράτη-μέλη, κύκλοι της Κομισιόν υποστηρίζουν ότι το σχέδιο νόμου που προωθεί η Γερμανία θα είναι άρτια δομημένο, ώστε να μην παραποιούνται ιστορικά στοιχεία της ναζιστικής περιόδου.

Ποια είναι η μέγιστη ποινή φυλάκισης για την άρνηση του Ολοκαυτώματος:
Αυστρία: 10 χρόνια, Λιθουανία: 10 χρόνια, Γερμανία: 5 χρόνια, Ρουμανία: 5 χρόνια, Σλοβακία: 3 χρόνια, Πολωνία: 3 χρόνια, Τσεχία: 2 χρόνια, Γαλλία: 2 χρόνια, Βέλγιο: 1 χρόνος, Ισπανία: δεν καθορίζεται ανώτατο όριο.

-------------------------------------------------------------------------------------

Ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα για το "ολοκαύτωμα",εδώ http://www.onethirdoftheholocaust.com/

Εικόνες,στοιχεία,βίντεο και πληροφορίες που δεν υπάρχουν στα εγχειρίδια ιστορίας που διανέμονται απο το υπουργείο παιδείας,τόσο της Ελλάδας,όσο και άλλων χωρών.

-------------------------------------------------------------------------------------

Θα γίνουν και άλλες αναρτήσεις με αυτά τα θέματα...

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ 13/12/1943

Στις 5/12/1943 το 68 Σώμα Στρατού της Βέρμαχτ με έδρα την Αθήνα (διοικητής Φέλμι) εξαπέλυσε την Επιχείρηση Καλάβρυτα (Unternehmen Kalawrita) με σκοπό, την τρομοκρατία του πληθυσμού (εκτελέσεις αμάχων, λεηλασίες), την πυρπόληση των οικιών για να σταματήσει η τροφοδότηση των ανταρτών αλλά και να μην υπάρχουν διαθέσιμα καταλύματα εν΄ όψει του επερχόμενου χειμώνα και τελικά την «εκκαθάριση» από αντάρτικες ομάδες του ορεινού όγκου του Χελμού, όπου κτυπούσε η καρδιά της Αντίστασης.
Η διαταγή για την επιχείρηση είχε υπογραφεί στις 25/11/1943
(διαταγή Ν2/1296 – 25/11/43
ή 3Α/1296/43 25/11/1943 gel
ή Div.st.qu.25-11-1943 IA/Αριθ. Επιχείρησης 1296/43)
από το διοικητή της 117 Μεραρχίας Ορεινών καταδρομών υποστράτηγο Καρλ Φον Λε Σουιρ (Karl Von Le Suire).
Τα γερμανικά στρατεύματα ξεκίνησαν από έξι διαφορετικά σημεία:
Τρίπολη (Ίλαρχος, Γκνας, Gnass), Αργος, Κόρινθο Αίγιο, Πάτρα (Γιούλιους - Ιούλιους Βόλφινγκερ – Wolfinger) και Πύργο και έφθασαν σε διαφορετικό βάθος το καθένα.
Στις 15/10/1943 ο λόχος 5-749 της 117 Μεραρχίας Ορεινών καταδρομών με επικεφαλή τον αυστριακό λοχαγό Σόμπερ (γιός πρώην δημάρχου της Βιέννης) και 105 άνδρες ανέλαβε μια αναγνωριστική επιχείρηση στην περιοχή και την επιχείρηση για απαγωγή του Γέρο Μίχου τον οποίο είχαν προσπαθήσει να παγιδεύσουν και άλλη φορά. Όμως η γερμανίδα Γκρέτα που είχε παντρευτεί Αιγιώτη και κρατούσε επαφή με τις ΕΑΜικές οργανώσεις ειδοποίησε το Γέρο Μίχου (Δημήτρης Μίχου, Σμήναρχος, ηγέτης του ΕΛΑΣ Β. Πελοποννήσου). Από το πρωί της 16/10/1943 όταν έγινε αντιληπτή η κίνηση των γερμανών κινητοποιείται το εφεδρικό ΕΛΑΣ των χωριών και συγκεντρώνονται οι διάφορες ομάδες του Β Τάγματος Αιγιαλείας - Καλαβρύτων του ΕΛΑΣ. Διοικητής ήταν ο Σφακιανός, καπετάνιος ο Δήμος και πολιτικός ο Γιάννης Κατσικόπουλος.
Οι γερμανοί καθηλώθηκαν στο Μύλο του Γουλά. Ο γερμανικός λόχος είχε παγιδευτεί. Στις 17/10/2005 οι γερμανοί είχαν φτάσει στα Πέντε Δένδρα με οδηγούς «Έλληνες» συνεργάτες τους. Οι δυνάμεις των ανταρτών κύκλωσαν τους Γερμανούς στα υψώματα μεταξύ Ρωγών και Κερπινής. Η επιχείρηση κράτησε ως αργά το απόγευμα, πιάστηκαν 63 αιχμάλωτοι ανάμεσα σε αυτούς και ο Σόμπερ (αμφισβητείται, έχει γραφεί ότι αυτοκτόνησε με χειροβομβίδα) και 3 βαριά τραυματισμένοι (εκτελέστηκαν αργότερα, άγνωστο από ποιούς), 10 διέφυγαν και υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Οι αιχμάλωτοι οδηγήθηκαν στα Καλάβρυτα
Στο τμήμα του Αιγίου επικεφαλής ήταν ο ταγματάρχης Regiment Hans Ebersberger -
Χανς Εμπερσμπεργκερ που έφθασε στην πόλη των Καλαβρύτων στις 9/12/1943. Κάτοικοι της περιοχής θορυβημένοι από τις καταστροφές των γερμανών σχημάτισαν επιτροπή υποδοχής που διαβεβαίωσε του Γερμανούς γα τη νομιμοφροσύνη τους.

Η Πορεία των αιχμαλώτων

Μετά τη μάχη της Κερπινής οι αιχμάλωτοι μεταφέρονται στα Καλάβρυτα.
Σημειώνεται ότι οι αντάρτες δεν κρατούσαν αιχμαλώτους αλλά και δεν ήθελαν να τους σκοτώσουν. Δεν υπήρχαν στρατόπεδα αιχμαλώτων. Παρ΄ όλα αυτά κρατούν ένα σύνολο 81 (88 ή 92) αιχμαλώτων (αμφισβητείται) μαζί με άλλους που είχαν συλληφθεί, προκειμένου να διαπραγματευτούν την απελευθέρωση δύο στελεχών του ΚΚΕ στην Πάτρα (Γαμβέτα και Παπαδόπουλο) (αμφισβητείται).
Οι γερμανοί δεν θέτουν θέμα αιχμαλώτων. Δεν ενδιαφέρονται για τους αιχμαλώτους τους. Τους θεωρούσαν χαμένους. Διαπραγματεύονται μόνο και μόνο γαι να κερδίσουν χρόνο με σκοπό τον εντοπισμό του Αρχηγείου των ανταρτών.
Θέμα αιχμαλώτων θέτει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Θεόκλητος πιστεύοντας λανθασμένα ότι θα κατευνάσει την αγριότητα των γερμανών η ότι θα μπορούσε να αποτρέψει το τι θα ακολουθούσε. Η συζήτηση για τους αιχμαλώτους σταμάτησε 29/11/1943 (βομβαρδισμός Βυσωκάς – Σκεπαστού). Μέχρι την ημέρα αυτή όλα είχαν αποφασιστεί.
Σκοπός των ανταρτών είναι να βρεθούν μαζί με τους αιχμαλώτους έξω από τον κλοιό που είχε δημιουργήσει ο γερμανικός στρατός. Αναπάντητο παραμένει το ερώτημα γιατί κρατούσαν τους αιχμαλώτους.
Στις 4/12/1943 βρίσκονταν στα Μαζέικα (Κλειτορία) όπου είχαν παραμένει 55 ημέρες και όπου κινούντο ελεύθερα. Στο διάστημα αυτό δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον για την απελευθερωσή τους απο τους γερμανούς.
Εχει γραφεί ότι τήν ίδια μέρα ο Δημήτρης Μίχου υπέγραψε διαταγή της Μεραρχίας μαζί με τον Αλέξανδρο (Κασσάνδρα) και τον Αχιλλέα (Πολύδωρο Δανιηλίδη) γιά να επιλεγούν οι Ναζί απο τους αιχμαλώτους, να τους αποσύρουν από τους άλλους και να τους εκτελέσουν. Η διαταγή έφτασε στην Κλειτορία την ίδια μερα το βράδυ αλλά δεν δόθηκε στο Σωτήρη Θεοδωρακόπουλο (Φρούραρχος της περιοχής - Λοχαγός).
Στις 5/12/1943 κινούνται προς τα Τριπόταμα. Εκτός από έναν με όνομα Ροζέ Βάλτερ (ή Βαλτέρ) που παρέμεινε στα Μαζέικα (Κλειτορία) γιατί ήταν άρρωστος. Όταν τελευταία επέστρεψε στα Μαζέικα ισχυρίστηκε ψέματα ότι ήταν διασωθείς από την εκτέλεση των αιχμαλώτων. Ο δρόμος όμως ήταν κλειστός από το τμήμα του γερμανικού στρατού που ανέβαινε από τον Πύργο. Την ίδια μέρα κινούνται προς το χωριό Πλανητέρου όπου εντοπίζονται από ανιχνευτικά γερμανικά αεροπλάνα. Κρύβονται στον πυκνό πλατανεώνα της περιοχής. Την επομένη οι αιχμάλωτοι μεταφέρονται στο χωριό Μάζι (6/12/1943) . Στο Μάζι στη Βίλα Μπράουν είχε εγκατασταθεί η αγγλική αποστολή. Οι Στίβενς και Άντριου της αγγλικής αποστολής ανέκριναν τους αιχμαλώτους.
Το βράδυ στις 7 – 8/12 /1943 οι γερμανοί υπό τον Γκνας (Gnass) και «Έλληνες» οδηγούς κινούνται προς του Μάζι, γιατί μαθαίνουν ότι προς τα εκεί κινούνται οι αιχμάλωτοι, όπου φθάνουν χαράματα. Είναι οι πρώτη φορά που οι γερμανοί εμδιαφέρονται για τους αιχμαλώτους τους.
Οι αντάρτες , παρά το ότι καθυστερούν να εντοπίσουν τους γερμανούς, ξυπνούν γρήγορα τους αιχμαλώτους και κινούνται προς το δάσος. Δραπετεύουν δύο γερμανοί. Ο ένας (Γιόχαν Ντόνερ) θα συναντήσει το τμήμα του Γκνάς που επιστρέφει στα Μαζέικα (Κλειτορία) και ο άλλος (Ουίλμερ) κινείται προς τα Σουδενά (Α.Κ. Λουσοί). Εντοπίζεται και εκτελείται από την Αγγλική Αποστολή.
Ο Ντόνερ διαβεβαιώνει τον Γκνας ότι οι αιχμάλωτοι ζουν.
Στις 8/12/1943 ή (9/12/1843) οι αιχμάλωτοι εκτελούνται στη θέση «Μαγέρου» του Χελμού (Γερμανογκρέμι). Eχει γραφεί επίσης ότι οι αιχμάλωτοι εκτελέστηκαν τη νύχτα 13 προς 14 Δεκέμβρη δηλ. μετά τη σφαγή των Καλαβρύτων (αμφισβητείται). Διασώζονται δύο (αμφισβητείται).
Οι φονευθέντες γερμανοί εντοπίζονται από τον Γκνας και τους "Ελληνες" συνοδούς στις 12/12/1943 η 13/12/1943. Οι εξαγριωμένοι γερμανοί εκτελούν 12 άτομα. Δεν εκτελούν τον Καρκούλια ο οποίος είχε εξαναγκάσει 2 η 3 εκ των 12 να είναι οδηγοί για την ανεύρεση των αιχμαλώτων. Από την εκτέλεση διασώζεται ο Δημήτρης Κίτσος και ο Βασίλης Ορφανός που είχε διαφύγει καθ οδόν.
Η εκτέλεση έγινε με εντολή της Αγγλικής Αποστολής η γιατί οι αντάρτες είχαν την αίσθηση ότι ήταν εγκλωβισμένοι και κινδυνεύουν η κατ΄ άλλους η απόφαση πάρθηκε απο ανθρώπους που ήλεγχαν το ΕΑΜ στην Πάτρα.
Στις 9/12/1943 ο Γκνάς κινείται προς το χωριό Τριπόταμα με σκοπό να αποκλείσει τη διαφυγή της Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ. Δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για την τύχη των αιχμαλώτων.
Τα πτώματα εντοπίζονται στις 16/12/1943, μεταφέρονται στην Τρίπολη, όπου ενταφιάζονται στις 20/12/1943.
Οι γερμανοί αγνοούν την εκτέλεση των γερμανών αιχμαλώτων μέχρι το μεσημέρι της 13/12/1943 που έγινε η σφαγή των Καλαβρύτων.

Το έγκλημα των Καλαβρύτων

Η εγκληματική δράση των γερμανών άρχισε στις 5/12/1943. Αποκορύφωμα η σφαγή του αντρικού πληθυσμού των Καλαβρύτων στις 13/12/1943, ημέρα Δευτέρα και η πυρπόληση της Πόλης. Tον τόπο εκτέλεσης τον είχαν επιλέξει οι γερμανοί από την προηγούμενη ημέρα (ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ: "Η αποφράδα ημερα", ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞ. ΜΠΙΡΜΠΑ, ΣΕΛ 46 - ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ) Το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούν 35 γερμανοί στρατιώτες και η διαταγή δίνεται από το σφαγέα γερμανό λοχία Τένερ.
Ο αριθμός των εκτελεσθέντων ξεπερνά τους 650 (ο ακριβής αριθμός αμφισβητείται). Διασώζονται 15 που «θάφτηκαν» κάτω από τα σώματα των εκτελεσθέντων. Σήμερα δεν ζει κανένας. Διασώθηκαν επίσης όσοι έφυγαν όταν έφθασαν οι γερμανοί στα Καλάβρυτα καθώς και όσοι δραπέτευσαν κατά την περίοδο παραμονής των γερμανών στην Πόλη.
Τα γυναικόπαιδα και οι ηλικιωμένοι κλείστηκαν στο κτίριο του σχολείου και κατάφεραν να απεγκλωβιστούν όταν οι φλόγες έζωσαν το σχολείο.
Την τύχη των Καλαβρύτων είχαν τα Μαζέικα (Κλειτορία) με 10 νεκρούς (πυρπόληση 14/12/1943), Αγια Λαύρα με 7 νεκρούς (14/12/1943), Ζαχλωρού 12, Σκεπαστό 16 (29/11/1943), Βρώσταινα 7, Ζαχλωρίτικα 14, Κερπινή 43 (8/12/1943), Ρωγοί 63 (8/12/1943), Ροδοδάφνη 3, Μαμουσιά 5, Βλασία 9, Ρωγοί 7, Βραχνί 8, Πλανητέρου 6, Ακράτα 14, Μέγα Σπήλαιο 21.
Η θυσία των Καλαβρύτων αναδείχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας και ειρήνης. Αποτελεί σύμβολο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Συμπερασματικά

- Η εκτέλεση των γερμανών αιχμαλώτων δεν αποτελεί αιτία της σφαγής των Καλαβρύτων. Δεν ήταν επιχείρηση αντιποίνων αλλά μια προσχεδιασμένη επιχείρηση.

-Οι συμμετέχοντες στην Εθνική Αντίσταση δεν έχουν καμιά εθύνη γαιτί: " Mόνο ως ελεύθερο ον ο άνθρωπος ευθύνεται γαι τις πράξεις του και τα εγκλήματά του".

- Δεν είναι αλήθεια η ύπαρξη αυστριακού στρατιώτη που απελευθέρωσε τα γυναικόπαιδα που είχαν κλειστεί στο Δημοτικό Σχολείο.

- Η Αγγλική Αποστολή (συνταγματάρχης Στήβενς και ταγματάρχης Αντονυ Αντριους), «Ελληνες» συνεργάτες των γερμανών, Διοίκηση («Πρωθυπουργός» Ράλλης) και τάγματα ασφαλείας συνδέονται με το έγκλημα των Καλαβρύτων και την εκτέλεση των γερμανών αιχμαλώτων.

- Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να αμαυρώνεται το Επος της Εθνικής Αντίστασης με επιχειρήματα που αποενοχοποιούν τους κατακτητές.

http://olonos.blogspot.com/2005/11/13121943.html

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Ξυπνά η ανθρωπότητα:Οι δηλώσεις του αρχιεπισκόπου του Πόρτο Αλέγκρε για το Ολοκαύτωμα προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της ισραηλίτικης κοινότητας.

Σημείωση Αντιπληροφόρησης:Δείχνει να ξυπνά σιγά-σιγά η ανθρωπότητα.
Η αλήθεια δεν φοβάται την έρευνα!!!Τα 6.000.000 όμως την φοβούνται...

Είδηση απο http://www.express.gr

Ο αρχιεπίσκοπος του Πόρτο Αλέγκρε (νότια Βραζιλία) Νταντέους Γκρινγκς προκάλεσε την Παρασκευή μία πολεμική, όταν δήλωσε ότι οι καθολικοί και οι τσιγγάνοι είχαν καταδιωχθεί περισσότερο απηνώς από τους εβραίους κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

"Οι εβραίοι μιλούν για έξι εκατομμύρια θανάτους.
Όμως, πόσοι καθολικοί υπήρξαν θύματα του Ολοκαυτώματος; Ήταν συνολικά 22 εκατομμύρια", δήλωσε σε μία συνέντευξη στη βραζιλιάνικη επιθεώρηση "Press and Advertising", η οποία ειδικεύεται στη διαφήμιση.
Στην ίδια συνέντευξη ο αρχιεπίσκοπος υποστηρίζει επίσης πως οι "εβραίοι λένε ότι ήταν τα κυριότερα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Όμως τα κυριότερα θύματα ήταν οι τσιγγάνοι διότι εξολοθρεύτηκαν".
"Αλλά αυτό, δεν το λένε", προσθέτει. Την Παρασκευή, η ισραηλίτικη Ομοσπονδία του κρατιδίου του Ρίο Γκράντε ντο σουλ (FIRS) εξέδωσε επίσημη νότα διαμαρτυρίας στην οποία υπογραμμίζει πως "δεν είναι η πρώτη φορά που ο Νταντέους αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα με διαστρεβλωμένο τρόπο".

Σύμφωνα με τη FIRS, "η μείωση ή η σχετικοποίηση του Ολοκαυτώματος είναι μία επίθεση εναντίον της μνήμης εκατομμυρίων νεκρών ενός πολέμου που εξαπολύθηκε από το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία".

http://antipliroforisi.blogspot.com/2009/03/blog-post_8332.html