Εκβιάζουν για τα εθνικά θέματα οι "σύμμαχοι"...

• Στελέχη του ΠΑΣΟΚ καταγγέλουν πιέσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων
• Τεράστιες οι ευθύνες του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου αν υποκύψει στις πιέσεις

Και στο βάθος... εθνικά θέματα; Πράγματι, δεν είναι λίγοι (το αντίθετο...) όσοι πιστεύουν πως όλα αυτά τα περίεργα(;) κερδοσκοπικά παιχνίδια γύρω απ' την παραπαίουσα ελληνική οικονομία δεν έχουν μονοσήμαντο στόχο την πλήρη οικονομική εξάρτηση της χώρας μας, με αξιοποίηση των τραγικών λαθών και αβελτηριών της κυβέρνησης (κυρίως την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στη λήψη μέτρων, που κόστισε δισεκατομμύρια ευρώ και λόγω της ραγδαίας και πρωτόγνωρης αύξησης των spread), αλλά στοχεύουν και:
- Στο να συρθεί η Ελλάδα σε μεγάλες υποχωρήσεις στα εθνικά μας θέματα, κυρίως δε σε Αιγαίο, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό.
Πρόκειται δηλαδή, όπως υπογραμμίζουν ακόμα και στελέχη του ΠΑΣΟΚ, για έναν ωμό εκβιασμό Αμερικανών και Ευρωπαίων, με την αγαστή συνεργασία και των διεθνών κερδοσκόπων, προκειμένου να εμφανιστεί μια Ελλάδα αποδυναμωμένη, κυριολεκτικά απογυμνωμένη και χώρα υπό διεθνή εποπτεία (εκεί μας έχουν οδηγήσει οι κυβερνητικοί χειρισμοί, χειρισμοί ανεύθυνοι έως και τυχοδιωκτικοί) και συνεπώς αδύναμη να προβάλει κάποια σοβαρή αντίσταση σε «λύσεις» σε βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, που προωθούνται τούτη την κρίσιμη περίοδο.
Και δυστυχώς στη δημιουργία αυτών των εξαιρετικά αρνητικών συνθηκών «σπρώχνει» αντικειμενικά η ίδια η κυβέρνηση με την ακατανόητη(;) πολιτική της ανεπάρκεια, που έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε διασυρμό και εποπτεία και μάλιστα τριπλή (Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) εξαιτίας της μεγάλης καθυστέρησης στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, των ήξεις-αφήξεις, της αναποφασιστικότητας, της διπλής γλώσσας, που άνοιξε τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων και μας έχει φέρει στο μη παρέκει.
Μας οδήγησε επίσης η κυβέρνηση σε αυτό το δεινό σημείο και εξαιτίας ακατανόητων δηλώσεων, πότε περί «χώρας και οικονομίας στην εντατική» (Γ. Παπανδρέου), πότε περί «Τιτανικού» (Γ. Παπακωνσταντίνου), αλλά και με την εμμονή της για Εξεταστική για την οικονομία προκειμένου επικοινωνιακά να βγει απ' τα δικά της αδιέξοδα και να αποπροσανατολίσει, ενώ αντικειμενικά οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο διασυρμό της χώρας μας, αλλά και σε διάσπαση του εσωτερικού μετώπου, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά θα έπρεπε να ήταν αρραγές.
Τεράστιες οι ευθύνες του Γιώργου
Μέσα σ' αυτό το αρνητικό, εξαιρετικά αρνητικό έως και νοσηρό κλίμα, παρατηρούνται ορισμένες περίεργες(;) εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, που προοιωνίζονται την κατεύθυνση των πραγμάτων και δείχνουν ότι:
• Επίκεινται σκληροί εκβιασμοί και τότε η Ελλάδα θα φαίνεται αδύναμη να αντισταθεί.
Πράγματι, την τελευταία περίοδο είδαμε να έρχονται στη δημοσιότητα στοιχεία για την ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο.
Με δεδομένη την πάγια στρατηγική τόσο της Ουάσινγκτον όσο και της Άγκυρας για συγκυριαρχία και συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, αντιλαμβανόμαστε τι μπορεί να σημαίνει μια πίεση προς την Ελλάδα για να κινηθεί προς μια τέτοια κατεύθυνση...
Ας προστεθεί η μεγάλη πρεμούρα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για «λύση» στο Κυπριακό και μάλιστα σύντομα, στη βάση ενός –επί της ουσίας– παραλλαγμένου Σχεδίου Ανάν 2, κάτι στο οποίο είναι ευεπίφορος ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ενώ η ελληνική κυβέρνηση εκπέμπει σε παρόμοιο μήκος κύματος...
Επίσης:
- Μεγάλη ανησυχία έχει προκαλέσει το περιεχόμενο των επιστολών μεταξύ Ερντογάν και Παπανδρέου, όπου ο μεν τούρκος πρωθυπουργός ουσιαστικά ζητά «διάλογο εφ' όλης της ύλης» και μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενώ ο Γ. Παπανδρέου δεν το αποκλείει με κατηγορηματικό τρόπο και ο τρόπος με τον οποίο με διπλωματική γλώσσα αναφέρεται στο Αιγαίο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερα ερωτηματικά...
- Ακόμα και στο Σκοπιανό οι εξελίξεις δεν είναι ελπιδοφόρες. Η κυβέρνηση των Σκοπίων, εκμεταλλευόμενη τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα, πιέζει την ΕΕ να ασκήσει την επιρροή της προς τη χώρα μας για μια «λύση» στο θέμα της ονομασίας αλλά και για να αρθεί το ελληνικό βέτο στις ενταξιακές διαδικασίες της FYROM. Και απ' την άλλη, με μια σειρά δηλώσεων αξιωματούχων της κυβέρνησης Παπανδρέου αυτό το βέτο έχει αρχίσει να «χλωμιάζει». Εκμεταλλευόμενη δε η κυβέρνηση των Σκοπίων αυτήν τη μη καθαρή γλώσσα, αλλά και την αδυναμία της ελληνικής κυβέρνησης, πιέζει την ΕΕ να οριστεί ευρωπαίος μεσολαβητής στη θέση του Μ. Νίμιτς, εκτιμώντας ότι θα ασκήσει μεγαλύτερες πιέσεις στην Ελλάδα!
- Ας προστεθούν στα παραπάνω και οι παρενέργειες που θα προκύψουν εφόσον γίνει τελικά νόμος του κράτους το κυβερνητικό κατασκεύασμα για την απόδοση ιθαγένειας και ψήφου στους μετανάστες, παρενέργειες που σαφώς αδυνατίζουν ακόμα περισσότερο το εσωτερικό μέτωπο...
Οι ευθύνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κυρίως του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος φέρει ένα ιστορικό όνομα, είναι τεράστιες.
Αν συμβιβαστούν, αν υποκύψουν στους εκβιασμούς, αν συναινέσουν σε εθνικές υποχωρήσεις, επωμίζονται μια τεράστια ιστορική ευθύνη. Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τα δύσκολα είναι μπροστά.
Επισημαίνουμε ακόμα ότι ανησυχίες, ερωτηματικά, ακόμα και φόβους για εθνικές υποχωρήσεις εκφράζονται και απ' τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Και μάλιστα μπορούμε να αποκαλύψουμε ότι οι Αντ. Σαμαράς και Γ. Καρατζαφέρης έφυγαν περισσότερο ανήσυχοι μετά τις πρόσφατες συναντήσεις που είχαν με τον πρωθυπουργό.
Μάλιστα ο αρχηγός της ΝΔ συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην προχωρήσει, σ' αυτήν τουλάχιστον τη φάση, σε διάλογο με χρονοδιαγράμματα με την Τουρκία, ακριβώς επειδή η χώρα μας εμφανίζεται διεθνώς αδύναμη λόγω της δεινής οικονομικής κρίσης, συνεπώς σε όχι καλή διαπραγματευτική θέση...
Πηγή

Οι βαθιές ρίζες του Κεμάλ στοιχειώνουν την Τουρκία

• Ο διχασμός μίας χώρας της οποίας ο λαός εμπιστεύεται μεν τον στρατό αλλά δίνει τα ηνία στον Ερντογάν για τις μεταρρυθμίσεις που υπόσχεται
• Συνωμοσίες και πραξικοπήματα στην μάχη μεταξύ του κοσμικού κράτους και του ισλαμικού κατεστημένου

Τον Οκτώβριο του 2008 οι μαζικές συλλήψεις στην Τουρκία για την υπόθεση «Εργκένεκον», το σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οδηγούσαν τη γείτονα σε επικίνδυνα μονοπάτια. Όλα όμως είχαν ξεκινήσει την ίδια χρονιά, όταν σε περιοδεία του τούρκου πρωθυπουργού στην Αδριανούπολη και κατά την επιστροφή του στην Άγκυρα, υπήρξε «σοβαρή ζημιά που προκλήθηκε και κατέστρεψε το αυτοκίνητο της μεταφοράς του».
Οι γνώστες της εσωτερικής κατάστασης στην Τουρκία μίλησαν για απόπειρα δολοφονίας του Ερντογάν, αλλά οι δηλώσεις τους αυτές ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα… Ο Ταγίπ Ερντογάν αμέσως μετά άρχισε το ανελέητο κυνηγητό των στρατηγών, της Εργκένεκον και του «βαθέως κράτους»... Είχε μόλις ξεκινήσει ένας άτυπος πόλεμος, του οποίου τα αποτελέσματα βιώνουμε σήμερα (και ίσως να βρισκόμαστε λίγο πριν την κορύφωση του «δράματος»).
Όλοι, τότε, μιλούσαν για κρίση ταυτότητας. Κοσμικό κράτος εναντίον του ισλαμικού κατεστημένου, στρατηγοί εναντίον της κυβέρνησης. Ο γνωστός αρθρογράφος Μεχμέτ Αλί Μπιράντ, από τις πιο ψύχραιμες φωνές στην Τουρκία, μιλούσε για ημέρες περισυλλογής, για μία κοινωνία διχασμένη όπου ο λαός αισθάνεται την πάλη των δυνάμεων και αναρωτιέται που οδηγείται η χώρα. «Κανείς όμως δεν κινείται», έλεγε ο Μπιράντ. «Το μόνο που κάνουμε είναι να παρακολουθούμε τις εξελίξεις σαν να βλέπουμε ταινία… Κάποια στιγμή, όμως, θα χτυπήσουμε στον τοίχο».
Δύο χρόνια μετά, κάποιοι υποστηρίζουν πως η Τουρκία χτύπησε στον τοίχο Η υπόθεση «Βαριοπούλα», οι νέες συλλήψεις στρατιωτικών και η κίνηση, πλέον, να τεθεί υπό αμφισβήτηση ακόμη και ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, οδηγούν τη χώρα στο πιο επικίνδυνο μονοπάτι των τελευταίων δεκαετιών.
Το ερώτημα που τίθεται πιεστικά, πλέον, είναι πότε θα ξεκινήσει η επώδυνη διαδικασία ενδοσκόπησης στην τουρκική ηγεσία, στις ένοπλες δυνάμεις, αλλά και στο λαό που θα οδηγήσει όχι σε λύση, αλλά τουλάχιστον σε συνειδητοποίηση ότι ο πόλεμος κεμαλιστών – ισλαμιστών δεν είναι πόλεμος για τη μαντήλα, αλλά για το πώς αντιλαμβάνεται κανείς την έννοια της Δημοκρατίας και αν τελικά η Τουρκία θα πρέπει πρώτα να βρει την ταυτότητά της, πριν αναζητήσει μία θέση στην Ε.Ε.
Είναι άκρως ειρωνικό ότι τον 21ο αιώνα τα στρατιωτικά πηλήκια, που ευθύνονται για τέσσερα πραξικοπήματα τις τελευταίες δεκαετίες στην Τουρκία, εμφανίζονται ως προστάτες της Δημοκρατίας από μία ισλαμική ηγεσία που επίσης ειρωνικά προσπαθεί να διασφαλίσει το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας.
Ποτέ το βαθύ κράτος, το στρατιωτικό κατεστημένο δεν είχε μία σχέση αγάπης με τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες, ιδιαίτερα με το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) του Ταγίπ Ερντογάν, που ανήλθε στην εξουσία το 2002. Η πάγια αντίληψη των στρατηγών είναι ότι το ΑΚΡ έχει μία κρυφή ισλαμική ατζέντα για την αλλαγή του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους. Το ΑΚΡ από την πλευρά του αντιμετωπίζει το στρατό ως το μεγάλο εμπόδιο στο δρόμο της Τουρκίας προς τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και την είσοδό της στην Ε.Ε. Η ιστορία είναι παλιά και περιλαμβάνει εντάσεις, συγκρούσεις, συνωμοσίες και πραξικοπήματα.
Η μεγάλη πρόκληση
Στη χώρα του Ατατούρκ, ο λαός αγαπάει τον στρατό. Όλες οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι οι ένοπλες δυνάμεις απολαμβάνουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, σε αντίθεση με τους πολιτικούς, που θεωρούνται διεφθαρμένοι. Οι σύμμαχοι των στρατιωτικών σε όλα τα κομμάτια του κράτους, από τις κρατικές υπηρεσίες, τους δικαστές έως και τα media, θεωρούν ότι ο στρατός είναι ο θεματοφύλακας της κληρονομιάς που άφησε ο Ατατούρκ. Η εκλογική νίκη των ισλαμιστών το 2002 αποτέλεσε για τους στρατηγούς μία μεγάλη πρόκληση και μία πρωτόγνωρη κατάσταση. Πρωτόγνωρη, γιατί ήταν η πρώτη φορά που το ΑΚΡ είχε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, μπορούσε δηλαδή να κυβερνήσει μόνο του και όχι να επηρεάσει απλώς καταστάσεις, όπως συνέβαινε με τις κυβερνήσεις συνασπισμού.
Το δεύτερο πρόβλημα για το στρατιωτικό κατεστημένο ήταν ότι η κυβέρνηση Ερντογάν και προσωπικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στις δυτικές κυβερνήσεις, καθώς ως συνομιλητής υποσχόταν μία σειρά πολιτικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων που θα διασφάλιζαν την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. Μέρος αυτών των μεταρρυθμίσεων, όμως, ήταν η αποδυνάμωση του στρατού, που θα έπρεπε να μείνει εκτός πολιτικής, στα χαρακώματα. Ο στρατός έπρεπε να αναλάβει ένα νέο ρόλο που δεν ήταν έτοιμος να αποδεχθεί. Η σύγκρουση κατά μέτωπο ήταν αναπόφευκτη.
Το κόστος σε πολιτική, οικονομία και κοινωνία
Η προσπάθεια του κυβερνώντος κόμματος να οδηγήσει τους στρατηγούς στο περιθώριο ξεδιπλώνει τα τελευταία χρόνια τις αλλεπάλληλες κρίσεις ταυτότητας της Τουρκίας. Ο πόλεμος εξουσίας έχει βαρύ κόστος, όχι μόνο στα αντίπαλα στρατόπεδα, αλλά και στη χώρα, από το χρηματιστήριο έως και τον απλό πολίτη, που καλείται να διαλέξει ποιόν θα υποστηρίξει, αυτόν που κυβερνά ή αυτόν που εμπιστεύεται.
Οι βουλευτικές εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2011, κανείς όμως δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο προκήρυξης πρόωρων εκλογών.
Μέχρι που προτίθεται να φτάσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν; Τα άκρα θα ενδυναμώσουν τη φωνή των επικριτών του, που τον κατηγορούν για αυταρχισμό και για ένα προσωπικό παιχνίδι εξουσίας με τους στρατηγούς, παρά το κόστος για τη χώρα. Το στρατιωτικό κατεστημένο, από την άλλη πλευρά, γνωρίζει ότι εάν κηρύξει πόλεμο στον Ερντογάν, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα κερδίσει, με δεδομένο ότι στην πολιτική σκηνή δεν υπάρχουν δυνατοί αντίπαλοι του ΑΚΡ και οι πρόωρες εκλογές ίσως το μόνο που θα φέρουν θα είναι μία Τρίτη εκλογική νίκη του κυβερνώντος κόμματος.
Οι πιθανότητες είναι ότι η «Βαριοπούλα», όπως και η υπόθεση «Εργκένεκον», δεν μπορούν να κρίνουν την επόμενη ημέρα στον πόλεμο εξουσίας μεταξύ Κεμαλιστών και Ισλαμιστών, του βαθέως κράτους με την Δημοκρατία και τις μεταρρυθμίσεις. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα δοθεί απάντηση στο ποιος πραγματικά κυβερνά την Τουρκία. Ένα όμως είναι βέβαιο: ότι ο Ερντογάν έχει το προβάδισμα στο σκληρό πόκερ που παίζει με τους στρατηγούς. Ο τουρκικός λαός άλλωστε αντέχει να ζει με την αβεβαιότητα για το ποιος πραγματικά τον κυβερνά και ας του στοιχίζει ακριβά.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_7435.html

Τι ξέρουν και τι δεν ξέρουν οι ξένοι;

• Αν οι ξένοι γνώριζαν τι περνάει καθημερινά ο απλός έλληνας πολίτης, τότε θα τον τιμούσαν σαν ήρωα...

Χωρίς αμφιβολία, οι Ελληνες πολίτες φέρουμε μεγάλο μέρος της ευθύνης για την κρίση που μας απειλεί: συμπράξαμε όλοι με τα πολιτικά κόμματα και τις συνδικαλιστικές ηγεσίες στην παγίδευσή μας σε έναν ψεύτικο κόσμο όπου πιστεύαμε ότι δεν ισχύει κανένας νόμος - ηθικός, οικονομικός, της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της λογικής κ.ο.κ.
Αλλά η τιμωρία που έρχεται είναι διπλά άδικη: αφενός, η πλειονότητα των Ελλήνων δεν χάρηκε τα προνόμια που η άφρονη ανοχή της προσέφερε σε διάφορες μειοψηφίες αφετέρου, οι βλοσυροί εταίροι μάς λοιδορούν και δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι τα πρώτα θύματα της υπόθεσης παραμένουν οι ίδιοι οι Ελληνες.
Σε δηλώσεις των πολιτικών τους, αλλά κυρίως από σχόλια αναγνωστών σε ιστοσελίδες εφημερίδων, είναι φανερό ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έχουν τη χειρότερη γνώμη για τους Ελληνες. Ο μέρμηγκας Γερμανός δεν θέλει με καμία δύναμη να δει τα δικά του χρήματα να πηγαίνουν για τη διάσωση του τζίτζικα Ελληνα. Η εικόνα της Ελλάδας έχει υποστεί τεράστιο πλήγμα και είναι άγνωστο πώς και πότε θα αναστραφεί.
Τι βλέπουν, λοιπόν, οι ξένοι; Ενα έλλειμμα ίσο με το 12,7% του ΑΕΠ και δημόσιο χρέος στο 112%. Αλλά δεν είναι μόνο οι αριθμοί που προκαλούν - είναι και οι διαδηλώσεις υπέρ της διατήρησης του δικαιώματος σε υπερβολικά πρόωρες συντάξεις και σε διάφορα «μπόνους», όπως μεταφράζονται τα επιδόματα. Αυτό που δεν βλέπουν οι ξένοι είναι ότι οι προκλητικές περιπτώσεις κρύβουν την πραγματικότητα. Οι ξένοι δεν γνωρίζουν ότι ενώ το 40% έως 50% του μισθού του Ελληνα πάει σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, οι παροχές είναι πενιχρές έως ανύπαρκτες. Οι συντάξεις των πολλών είναι χαμηλότατες σε σχέση με τις κρατήσεις· οι ελλείψεις στη δημόσια παιδεία αναγκάζουν τους γονείς να χρυσοπληρώνουν φροντιστήρια για τα παιδιά τους· όταν αρρωσταίνουν, αναγκάζονται πάλι να πληρώσουν για να εξασφαλίσουν ανθρώπινες συνθήκες περίθαλψης· πληρώνουν ακριβά διόδια σε κάκιστες «εθνικές οδούς» · ζουν μέσα σε σκουπίδια, ρύπανση και γενική ανοργανωσιά· τρομάζουν μπροστά στο όλο και πιο οργανωμένο έγκλημα· ανέχονται την ύπαρξη προνομιούχων μειοψηφιών (μόνο τα «ευγενή» Ταμεία που χρηματοδοτούνται από φόρους υπέρ τρίτων να αντιπαραθέσουμε με το ΙΚΑ βλέπουμε το κοινωνικό απαρτχάιντ σε όλο του το μεγαλείο) · δουλεύουν όλοι για να συντηρούν έναν δημόσιο τομέα που, μαζί με συντάξεις, καταβροχθίζει το 50% της οικονομίας και πνίγει κάθε προσπάθεια ανάπτυξης, την ώρα που οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι έρμαια της ανασφάλειας και της αυθαιρεσίας.
Εν ολίγοις, σε πολλούς κρίσιμους τομείς οι Ελληνες πληρώνουν περισσότερα απ’ ό, τι άλλοι Ευρωπαίοι και απολαμβάνουν λιγότερα. Και όμως, στην προσωπική τους ζωή είναι πολύ πιο «μέρμηγκες» απ’ ό, τι οι επικριτές τους: το χρέος των ελληνικών νοικοκυριών είναι ίσο με το 48,6% του ΑΕΠ, όταν των Αμερικανών είναι 96%, ενώ το χρέος ελληνικών νοικοκυριών και ιδιωτικών επιχειρήσεων μαζί είναι ίσο με το 87% του ΑΕΠ, όταν στη Βρετανία είναι 288% και στην Ευρώπη των 27 είναι 157%. Δηλαδή, με λιγότερα διαθέσιμα χρήματα, οι Ελληνες αναγκάζονται να πληρώνουν γι’ αυτά που άλλοι λαοί έχουν ως δεδομένα, και πάλι είναι λιγότερο χρεωμένοι. Η χαμηλή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα οφείλεται στο εχθρικό κράτος, στην έλλειψη συντονισμού σε κάθε επίπεδο, στον εγωισμό της κάθε ομάδας που λειτουργεί εναντίον του συνόλου και στη γενικευμένη αδιαφορία και φαυλότητα ενός πολιτικού συστήματος που βασίζεται στην υστερόβουλη αυθαιρεσία και στον εκμαυλισμό ομάδων.
Αν ήξεραν οι ξένοι με τι παλεύει ο μέσος Ελληνας πολίτης, θα τον έβλεπαν με άλλο μάτι -κάτι ανάμεσα σε δέος και συμπόνια. Αλλά αν οι ίδιοι οι Ελληνες νοιάζονταν για το μέλλον τους, δεν θα είχαν φθάσει εδώ- η χώρα τους να τους εξαπατά συνεχώς και να τους εκθέτει αδίκως ως απατεώνες.
Tου Νίκου Κωνσταντάρα

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_8842.html

Αναθεώρηση του Συντάγματος ετοιμάζει η κυβέρνηση Ερντογάν

• Τροποποίηση που δίνει ατιμωρησία στο κυβερνών κόμμα αλλά και που οδηγεί στη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης

"Δεν πρόκειται να αναθεωρήσουμε εξ ολοκλήρου το Σύνταγμα αλλά σκοπεύουμε να τροποποιήσουμε ορισμένα άρθρα, κυρίως αυτό για την απαγόρευση της λειτουργίας πολιτικών κομμάτων και αυτό για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης", δήλωσε ο Τούρκος πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι οι εν λόγω τροποποιήσεις εντάσσονται στις προσπάθειες της Τουρκίας να ευθυγραμμιστεί με τους ευρωπαϊκούς δημοκρατικούς κανόνες.
"Θα προχωρήσουμε γρήγορα ώστε να έχουμε διαβουλεύσεις επ' αυτού με τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στην εθνοσυνέλευση", επισήμανε ο κ. Ερντογάν, που η συνταγματική αναθεώρηση ήταν ο βασικός στόχος του κόμματός του, μετά την επανεκλογή του το 2007.
Το σημερινό σύνταγμα της Τουρκίας, καταρτίστηκε από τους πρωτοστάτες του πραξικοπήματος του 1980, το 1982.Σε αυτό προβλέπονται δραστικοί περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης, ενώ δίδεται δυνατότητα απαγόρευσης της λειτουργίας πολιτικών κομμάτων, περιστέλλεται η δράση των συνδικάτων και επιτρέπεται η άσκηση σημαντικής επιρροής στην πολιτική ζωή της χώρας, στο στρατό.
Από το 2001-2004 τροποποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό, προκειμένου η Τουρκία να πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Η κίνηση του Ερντογάν έρχεται σε μια περίοδο που έχει ξεσπάσει κρίση στη χώρα, μετά τις συλλήψεις στρατιωτικών, που κατηγορούνται για το σχέδιο "Βαριοπούλα", βασικός στόχος του οποίου ήταν η ανατροπή της κυβέρνησης.
Η αναθεώρηση του συντάγματος ήταν από τους πρώτους στόχους της κυβέρνησης του ισλαμικών καταβολών μετά τη μεγάλη του νίκη στις βουλευτικές εκλογές του 2007.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_1331.html

ΔΝΤ: «Είσαστε σε χειρότερη κατάσταση από την Αργεντινή»!

• Ανθρωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ανέφεραν σε Ελληνα αξιωματούχο ότι «η κατάσταση της Ελλάδος είναι χειρότερη ακόμα και από εκείνη της Αργεντινής»

Πάντως η αντιπροσωπία των κοινοτικών ήδη έχει παραδώσει στον επίτροπο Οικονομικών Υποθέσεων κ. Ολι Ρεν την έκθεσή της για την Ελλάδα, η οποία αναφέρει ότι η ελληνική οικονομία βυθίζεται στην ύφεση και για τον λόγο αυτό απαιτούνται πρόσθετα μέτρα 3,6 δισ. ευρώ, πέραν όσων έχουν ανακοινωθεί ήδη, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα στο προβλεπόμενο 8,7% του ΑΕΠ. Σημειώνεται ότι ο κ. Ρεν φθάνει σήμερα το πρωί στην Αθήνα.
Τέσσερις ενστάσεις διατύπωσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι κοινοτικοί ως προς τις προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας (ΠΣΑ) και λόγω αυτών των θεμάτων οδηγήθηκαν στην εκτίμηση ότι απαιτούνται πρόσθετα μέτρα.
Η κυριότερη αφορά στο μέγεθος της ύφεσης. Η κυβέρνηση εκτιμά στο ΠΣΑ ότι το ΑΕΠ θα υποχωρήσει μόνο κατά 0,3%, αλλά -με βάση και τα τελευταία στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για το 2009οι Βρυξέλλες πιστεύουν τώρα ότι το ΑΕΠ θα υποχωρήσει κατά 2%. Αυτό θα προκαλέσει μείωση των προσδοκώμενων εσόδων και αύξηση των δαπανών, άρα μεγαλύτερο έλλειμμα.
Η δεύτερη ένσταση αφορά στην πρόβλεψη για τις δαπάνες τόκων, που θα είναι μεγαλύτερες κατά 1 δισ. λόγω της αύξησης των επιτοκίων δανεισμού του Ελληνικού Δημοσίου.
Επίσης, οι κοινοτικοί θεωρούν υπεραισιόδοξη την πρόβλεψη του ΠΣΑ για τη σύλληψη της φοροδιαφυγής.
Τέλος, εξέφρασαν επιφυλάξεις για την προβλεπόμενη απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ.
Τα επιδόματα θα κοπούν διαπαντός.
Η αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ καθώς και της φορολογίας των καυσίμων και η περαιτέρω περικοπή των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων παραμένουν τα βασικά μέτρα που εξετάζονται, ενώ τονίζεται ότι οι επιπλέον περικοπές επιδομάτων θα είναι μόνιμου χαρακτήρα.
Πηγή: Πρώτο Θέμα

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_9364.html

Απαγόρευσαν τις έρευνες για νέο κοίτασμα πετρελαίου στην Θάσο!!!

• Το μισθωμένο γεωτρύπανο της Ενεργειακής Αιγαίου αναχώρησε, καθώς δεν δόθηκε το πράσινο φως για την εκμετάλλευση του νέου κοιτάσματος!
• Πως εμπλέκονται τα ΕΛΠΕ στην υπόθεση

Με μια δισέλιδη ενδοεταιρική ανακοίνωση την περασμένη Πέμπτη, πληροφορήθηκαν οι εργαζόμενοι της Ενεργειακής Αιγαίου την αναχώρηση από την περιοχή της Καβάλας του γεωτρύπανου που ολοκλήρωσε τη επιτυχημένη γεώτρηση στην περιοχή Ε.
Το... γεωτρύπανο Ensco 85 ανέμενε το πράσινο φως για να ξεκινήσει νέες έρευνες σε άλλη περιοχή χωρίς όμως τελικά να υπάρξει θετικό τέλος. Αιτία σύμφωνα με την ανακοίνωση της εταιρείας το γεγονός ότι δεν δόθηκε το πράσινο φως για να ξεκινήσει ο νέος γύρος ερευνών από τα Ελληνικά Πετρέλαια.
Πως εμπλέκονται τα ΕΛΠΕ στην υπόθεση και γιατί στην ανακοίνωση της Ενεργειακής Αιγαίου, αφήνονται σαφείς αιχμές σε βάρος τους; Η νέα γεώτρηση που σχεδίαζε η Ενεργειακή Αιγαίου, αφορούσε περιοχή στα δυτικά της Θάσου, όπου τα δικαιώματα έρευνας ανήκαν σε ποσοστό 70% στην καναδική Calfrac Well Services Ltd, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό ανήκει στα Ελ.Πε. Ενώ λοιπόν η Ενεργειακή Αιγαίου είχε συμφωνήσει με την Calfrac Well Services Ltd, για τη μεταβίβαση και εκχώρηση του ποσοστού και η μεταβίβαση είχε εγκριθεί από το υπουργείο ανάπτυξης από τον περασμένο Οκτώβριο βάσει της σύμβασης παραχώρησης για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση έπρεπε να δοθεί η συναίνεση των ΕΛΠΕ.
Σύμφωνα λοιπόν με την ανακοίνωση της Ενεργειακής Αιγαίου, τα ΕΛΠΕ προέβαλαν διάφορες αβάσιμες αιτιάσεις για να μην παράσχουν τη συναίνεσή τους, η οποία μάλιστα στην ανακοίνωση χαρακτηρίζεται ως «τυπικά απαιτούμενη».
Από την πλευρά τους κύκλοι των ΕΛΠΕ επισημαίνουν ότι η άρνηση του ομίλου να δώσει την έγκρισή του στην ολοκλήρωση της μεταβίβασης, οφείλεται στο ότι δεν έχουν παρασχεθεί τραπεζικές εγγυήσεις, που ζητήθηκαν. Επιπλέον τα ΕΛΠΕ επικαλούνται για την άρνησή τους τα υπαρκτά και μεγάλα κενά στο θεσμικό πλαίσιο για την έρευνα και παραγωγή πετρελαίου στη χώρα μας.
Στην ανακοίνωσή της η Ενεργειακή Αιγαίου επισημαίνει πάντως ότι η άρνηση αυτή «επιβάλλει την διακοπή του επενδυτικού μας πλάνου και τη διακοπή των ερευνητικών μας προγραμμάτων που θα διασφάλιζαν την περαιτέρω αύξηση της παραγωγής και κατ’ επέκταση τη βιωσιμότητα της Εταιρείας». Επίσης η Ενεργειακή Αιγαίου προαναγγέλλει την άσκηση όλων των απαραίτητων ένδικων μέσων για τη διεκδίκηση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εταιρείας και της Καβάλα Oil. Χαρακτηριστικά γίνεται λόγος για «συμπεριφορές και καταστάσεις» που προκαλούν όχι μόνο ερωτηματικά, αλλά ευθέως και την «κοινή λογική».
Η εταιρεία είναι αλήθεια ότι έχει να επιδείξει σημαντικό έργο στο διάστημα που διαχειρίζεται τις τύχες της πολύπαθης Καβάλα oil. Μέσα σε διάστημα 12 μηνών μεταξύ άλλων πραγματοποίησε δύο μεγάλες και σύνθετες γεωτρήσεις και έφερε για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια νέο κοίτασμα σε παραγωγή στην Ελλάδα, καθιστώντας την Καβάλα Oil συνομιλητή με τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου της Έρευνας & Παραγωγής (Schlumberger, Βaker, Haliburton, Odfjell, Northern Offshore, Ensco International) και ξαναβάζοντας την Ελλάδα στο χάρτη των πετρελαιοπαραγωγών χωρών. Όσο για την επόμενη μέρα, αυτή είναι προβλέψιμη καθώς χωρίς νέες γεωτρήσεις η πορεία είναι διαγεγραμμένη.
Πάντως στην ανακοίνωση που υπογράφεται από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο Μαθιό Ρήγα, αναφέρεται ότι εφόσον οι συνθήκες ανατραπούν και ευοδωθεί η συνέχιση των ερευνητικών εργασιών, τότε το γεωτρύπανο θα επιστρέψει στην Καβάλα.
Αξίζει να αναφερθεί τέλος, ότι η Ενεργειακή Αιγαίου, συνεχίζει κανονικά τη δραστηριότητα της μετατοπίζοντας πλέον το ερευνητικό της ενδιαφέρον, στις αγορές της Αιγύπτου και της Τυνησίας όπου σύμφωνα με πληροφορίες έχει ήδη διασφαλίσει τις σχετικές άδειες. Πάντως το πρόωρο τέλος των ερευνητικών προσπαθειών στην περιοχή της Καβάλας, αφήνει πίσω του πολύτιμη «κληρονομιά» παραγωγής που υπερβαίνει τα 5000 βαρέλια και η οποία εξασφαλίζει 280 θέσεις εργασίας και αξιοποιεί την τεχνογνωσία της Kavala Oil Capital.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_224.html

Έκτακτη συνάντηση Ταγίπ Ερντογάν και Iλκέρ Μπασμπούγ

• Έκτακτη συνάντηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ των δύο ισχυρών ανδρών της Τουρκίας με άγνωστο θέμα συζήτησης

Ενώ η τουρκική φρεγάτα F490 Gaziantep βολτάριζε έξω από το Λαύριο και την Κερατέα, έκτακτη συνάντηση μεταξύ του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, στρατηγού Ιλκέρ Μπασμπούγ βρισκόταν σε εξέλιξη. Η συνάντηση ακολουθεί τη σύλληψη άλλων δύο απόστρατων στρατηγών, στο πλαίσιο των ερευνών για απόπειρα ανατροπής της ισλαμικών καταβολών κυβέρνησης.Το τουρκικό ειδησεογραφικό δίκτυο CNN Turk μετέδωσε ότι Ερντογάν και Μπασμπούγ παρέστησαν το πρωί της Κυριακής σε μία κηδεία και στη συνέχεια ο Τούρκος πρωθυπουργός προσκάλεσε τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου στο γραφείο του για συνομιλίες, μετά τις οποίες αναμένεται να εκδοθεί ανακοίνωση.
Το μπαράζ συλλήψεων στρατιωτικών έχει αγγίξει πλέον την κορυφή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και η ένταση μεταξύ κυβέρνησης και στρατού κορυφώνεται.
Δύσκολη έως ανέφικτη πλέον η συνύπαρξη Στρατηγών και Πολιτικών στην Τουρκία
Δεν υπήρχαν ποτέ αισθήματα αγάπης μεταξύ των Τούρκων στρατιωτικών και του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), του πρωθυπουργού της Τουρκίας, Ερντογάν, το οποίο ανήλθε στην εξουσία το 2002. Οι Τούρκοι στρατηγοί πιστεύουν ότι το ΑΚΡ στοχεύει να ανατρέψει τον κοσμικό χαρακτήρα του τουρκικού κράτους. Από την πλευρά του, το ΑΚΡ θεωρεί τους στρατιωτικούς εμπόδιο στις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, απαραίτητες για να προσχωρήσει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ωστόσο, οι αιτιάσεις για στρατιωτικό πραξικόπημα και οι συλλήψεις, αυτή την εβδομάδα, αλλά και η παραπομπή στη Δικαιοσύνη επτά ανώτερων στρατιωτικών πυροδότησαν νέες εντάσεις μεταξύ της στρατιωτικής και της πολιτικής ηγεσίας. Τίθενται συνεπώς ερωτήματα όπως το αν μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά οι στρατιωτικοί, που θεωρούνται θεματοφύλακες του κοσμικού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους, και το κυβερνών κόμμα που έχει ισλαμικές ρίζες, και ακόμη «το προς τα πού» οδεύει η Τουρκία.
Οι δημοσκοπήσεις στην Τουρκία δείχνουν ότι σε μια χώρα όπου οι πολιτικοί θεωρούνται διεφθαρμένοι, οι ένοπλες δυνάμεις είναι ο θεσμός που εμπιστεύονται περισσότερο οι Τούρκοι. Επιπλέον οι ένοπλες δυνάμεις θεωρούνται ο θεματοφύλακας της πολιτικής κληρονομιάς του Κεμάλ Ατατούρκ, θεμελιωτή της σύγχρονης Τουρκίας.
Ο στρατός στην Τουρκία ανέτρεψε τέσσερις εκλεγμένες κυβερνήσεις από το 1960. Ομως η εκλογική νίκη τού Ερντογάν, το 2002, αποτέλεσε νέα πρόκληση για τους Τούρκους στρατηγούς. Κατ’ αρχήν, διότι το AKP μπόρεσε να κυβερνήσει με αυτοδυναμία, χωρίς να καταφύγει σε κυβερνητικό συνασπισμό που φθείρεται από ενδοκυβερνητικές έριδες, όπως συνέβαινε συχνά στο παρελθόν. Επίσης, κέρδισε εύσημα στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά και στο εξωτερικό, επειδή προώθησε πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την ένταξη της Τουρκίας στην Ε. Ε. Στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων εγγράφονται και οι προσπάθειές του να μην εμπλέκονται οι στρατιωτικοί με την πολιτική. Αν αυτή η μετάβαση εξουσίας από τους στρατιωτικούς στους πολιτικούς είχε συμβεί σε ήπιο κλίμα, οι στρατιωτικοί ίσως είχαν αποδεχτεί το νέο τους ρόλο. Αυτό δεν επετεύχθη, και τώρα το ερώτημα είναι αν μπορεί να αποτραπεί περαιτέρω πόλωση.
Ενδείξεις
Το AKP υποστηρίζει ότι υπάρχουν ενδείξεις για επικείμενο στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο στρατός το αρνείται και λέει ότι η πολιτική ηγεσία εκδικείται τον πιο πατριωτικό θεσμό της Τουρκίας, τον στρατό. Αν ο Ερντογάν επιμείνει στη θέση του, ενδέχεται να κατηγορηθεί για αυταρχισμό. Από την πλευρά τους, οι στρατηγοί αντιλαμβάνονται ότι αν εξαπολύσουν πόλεμο φθοράς στο AKP, το οποίο έχει ήδη κερδίσει δύο εκλογές, το πιθανότερο είναι ότι θα κερδίσει και τρίτη εκλογική διαδικασία, διότι δεν έχει σοβαρό πολιτικό αντίπαλο. Επιπλέον, ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μπασμπούγ, έχει δηλώσει ότι τα πραξικοπήματα ανήκουν στο παρελθόν. Συνεπώς, παρότι επιμένουν στον παραδοσιακό τους ρόλο τού θεματοφύλακα του έθνους, οι Τούρκοι στρατιωτικοί έχουν επίγνωση ότι ο ρους της Ιστορίας έχει αλλάξει. Βρίσκονται επομένως σε πολύ δύσκολο σταυροδρόμι και πολλοί από αυτούς βλέπουν πως οδηγούνται στην φυλακή, εκτός και αν...

http://kostasxan.blogspot.com/2010/02/i.html

Πρωτοφανές! Μετά την δήλωση “στήριξης” Μέρκελ, εκβιάζουν ανοιχτά οι διεθνείς οίκοι!

Ακυβέρνητο καράβι πλέον η Ελληνική οικονομία, στο έλεος των διαθέσεων των απανταχού κερδοσκόπων!

Η περιβόητη στήριξη που εξέφρασε η Μέρκελ (και αποθέωσαν οι αρλεκίνοι των ΜΜ”Ε”) άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου αφού για πρώτη φορά στα χρονικά η Ελλάδα εκβιάζεται ανοιχτά από τους διεθνείς οίκους.

Η ηγεσία του ΥΠ ΟΙΚ αλλά και οι νέες περσόνες τύπου Χριστοδούλου παρακολουθούν ανήμποροι αυτές τις εξελίξεις χωρίς να εγείρουν την παραμικρή αντίδραση.

Έτσι, για πρώτη φορά επενδυτές μεταξύ των οποίων και η Kokusai asset Mngt Co, εκβιάζουν ανοιχτά την Ελληνική κυβέρνηση εν όψει των ομολόγων αξίας 5 δις Ευρώ που ήδη καθυστέρησαν να εκδοθούν κατά μία εβδομάδα γιατί… περίμεναν την στήριξη από την ΕΕ!! Αυτή η στήριξη όπως είδαμε, που έγινε δεκτή με “ενθουσιασμό” από την Ελληνική πλευρά και τα συνεργαζόμενα ΜΜ”Ε”, οδήγησε σε τελεσίγραφο οικονομικής αλλά και Εθνικής εξαθλίωσης:

“Η ελάχιστη απόδοση των ομολόγων θα πρέπει να είναι 7% για να τα αγοράσουμε!”

Αναζητείστε παρόμοια δήλωση τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν θα βρείτε. Ενδεικτικό της απαξίωσης της χώρας αλλά κυρίως της κυβέρνησης, αφού όπως έχουμε τονίσει, οι αγορές δεν κάνουν μνημόσυνο στον …Αλογοσκούφη, αλλά προεξοφλούν τις μελλοντικές εξελίξεις.

Δείτε και την προσέγγιση του Bloomberg:

March 1 (Bloomberg) — Petros Christodoulou, the new head of Greece’s government debt agency, faces a dwindling investor base as the country prepares to sell bonds as soon as this week.

Christodoulou will lead the sale of as much as 5 billion euros ($6.8 billion) of 10-year notes by early March, according to a Jan. 26 statement from the Public Debt Management Agency in Athens. The issue is crucial for Greece, which needs to sell 53 billion euros of debt this year, after its five-year bond sale in January tumbled the day after the deal was done.

Investors including Kokusai Asset Management Co., Asia’s biggest bond fund, were forced by their own rules to sell holdings of Greek debt after the nation, wrestling with the European Union’s biggest budget deficit, had its sovereign ratings cut in December. Fund managers who may take part in the issue say Greece must offer the biggest premium over benchmark German debt since 1998, paying a coupon of about 7 percent.

“Christodoulou needs to make sure the deal is handled correctly,” said Thomas Kirchmair, who helps oversee $4.9 billion at Deka Investment in Frankfurt. “If there’s a repeat of what happened with the five-year deal, they may well find themselves locked out of the market for a long time.”

Some investors in Greece’s five-year bond sale on Jan. 25 were allocated more notes than they wanted, and the securities fell when fund managers divested their holdings. The decline pushed the yield on the notes up 37 basis points, or 0.37 percentage point, according to data compiled by Bloomberg.

http://olympia.gr/2010/03/01/πρωτοφανές-μετά-την-δήλωση-στήριξης/

Το γερμανικό κατοχικό δάνειο

• Οι κατακτητές Γερμανοί πήραν τα χρήματα ως κατακτητές, αφού τα απαίτησαν, αλλά μετά"ξέχασαν" να τα επιστρέψουν και δεν επιθυμούν πλέον να συζητούν για το... παρελθόν

Η συζήτηση για τις υποχρεώσεις της Γερμανίας προς την Ελλάδα, ξεκίνησε μετά από την επίθεση της ντροπής που ξεκίνησαν Γερμανικά ΜΜΕ κατά της χώρας μας, εκμεταλλευόμενα την δεινή οικονομική θέση της Ελλάδας. Φυσικά, η απρόσωπη -αλλά πανεθνική- επίθεση των Γερμανών, δέχτηκε την απάντησή της -έστω και άκαιρα-, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κλίμα όξυνσης. Οι πολιτικοί μας άρχοντες έτρεξαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους δόθηκε προκειμένου να διαφύγουν των τεραστίων ευθυνών τους, βοηθώντας στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από το κυρίως θέμα που δεν είναι άλλο από τις ευθύνες τους. Και φυσικά, το "κατοχικό δάνειο" είναι ένα γεγονός που του πρέπει μία ήρεμη προσέγγιση, πέρα από τις ατραπούς της πολιτικής εκμεταλλευσης.
Α. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Το Βερολίνο προκειμένου να αντιμετωπίσει τους στρατιωτικούς και στρατηγικούς του στόχους στην ευρύτερη ελληνική περιοχή, Λιβύη-Μ.Ανατολή-Βαλκάνια, είχε υποχρεώσει την Ελλάδα να κεφαλαιοδοτεί και να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν σ’αυτήν και είχαν πεδίο δράσης την ευρύτερη περιοχή της. Αυτά ήταν υπερπολλαπλάσια από εκείνα των στρατευμάτων κατοχής. Επιπλέον η Ελλάδα ανεφοδίαζε με τρόφιμα το μέτωπο της Λιβύης.
Στόχος των στρατευμάτων αυτών ήταν τα πετρέλαια της Λιβύης-Μ. Ανατολής και η ενίσχυση της άμυνας των Βαλκανίων. Από τα τελευταία εξασφάλιζε στην πολεμική του βιομηχανία το 20% του αντιμονίου, το 50% των ορυκτελαίων, το 60% του βωξίτη και το 100% του νικελίου. Την ίδια στιγμή για τους συμμάχους η μοναδική πύλη των Βαλκανίων ήταν και παρέμενε η Ελλάδα.
Λόγω αυτών, η γερμανική απαίτηση για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα ήταν ανελαστική και είχε προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις[1] ακόμα και της κατοχικής κυβέρνησης Τσολάκογλου[2] που απειλούσε με παραίτηση. Παράλληλα ο Μουσολίνι όπως και ο Γερμανός πληρεξούσιος για την Ελλάδα, Γκύντερ Αλτενμπουργκ[3] πίεζαν το Βερολίνο να μειώσει τα έξοδα κατοχής για την Ελλάδα.
Το πρόβλημα των μοναδικά υπέρογκων δαπανών κατοχής συνόδευε η “παντός αγαθού” λεηλασία του τόπου,[4] φυσικό επακόλουθο της οποίας ήταν ο λιμός. Ο Αλτενμπουργκ από τις πρώτες ημέρες προειδοποιούσε το Βερολίνο για τον επερχόμενο υποσιτισμό[5]. Παράλληλα ο εκπρόσωπος του Βατικανού, νούτσιος Α. Ρονκάλι, ο μετέπειτα πάπας Ιωάννης ΚΓ’, μετά από έρευνες του, διαπίστωνε τριπλασιασμό των θανάτων σε Αθήνα-Πειραιά λόγω λιμού τον χειμώνα 1941-42[6] και ο Γκαίμπελς σημείωνε στο ημερολόγιό του, “…. η πείνα (στην Ελλάδα) έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση”[7] .
Το πρόβλημα του λιμού καθιστούσε οξύτερο το Λονδίνο που είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα για να εξωθήσει τον ελληνικό πληθυσμό προς την αντίσταση[8]. Η πείνα, η ανομία και τα φιλοαγγλικά αισθήματα γίνονταν τόσο απειλητικά που οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να τα αγνοήσουν. Ο υποσιτισμός τους απασχολούσε γιατί υποκινούσε λαϊκές αντιδράσεις και την αντίσταση[9]. Έτσι οι Δυνάμεις Κατοχής οδηγήθηκαν σε μια αδήριτη πραγματικότητα δύο ανελαστικών και αντικρουομένων απαιτήσεων. Από τη μια η κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα τον στρατιωτικών επιχειρήσεων του άξονα στην ευρύτερη περιοχή της και από την άλλη η πείνα που οδηγούσε στην εξέγερση και στην αντίσταση.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος οι Δυνάμεις Κατοχής, τον Οκτώβριο του 1941, θα στείλουν στην Ελλάδα οικονομικούς τεχνοκράτες, δίχως όμως κάποιο αποτέλεσμα[10]. Στη συνέχεια το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλο-γερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων, από Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 1942 στη Ρώμη[11]. Η γερμανική επιμονή για υψηλή κεφαλαιοδότηση από την Ελλάδα οδηγούσε σε αδιέξοδο τη Διάσκεψη. Τότε ο Ιταλός τραπεζίτης και οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ’Αγκοστίνι, θα προτείνει τη λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέρα από τις δαπάνες κατοχής αναλήψεις να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο προς την Γερμανία και την Ιταλία.
Β. ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ
Η σχετική δανειακή συμφωνία θα υπογραφεί στις 14.3.1942 από τους πληρεξούσιους της Γερμανίας και της Ιταλίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Άλτενμπουργκ και Γκίτζι. Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί και δεν ήταν παρούσα. Στην Ελλάδα την ανακοίνωσε μετά από εννιά μέρες ο Άλτενμπουργκ με την ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942” και ο Γκίτζι με το σημείωμά του Νο4/6406/461/23.3.1942. Σύμφωνα μ’αυτήν[12].
• Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ. (άρθρο 2).
• Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος (στο εξής ΤΕ), άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας ως άτοκο, σε δραχμές δάνειο της Ελλάδας προς αυτές (άρθρο 3).
• Η επιστροφή του δανείου θα γινόταν αργότερα (αρθ. 4).
• Η συμφωνία είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρ. 5).
Η δανειακή σύμβαση αποτελούσε μια συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας που επιβαλλόταν στην Ελλάδα υποχρεωτικά εκτελεστή (αναγκαστική). Οι δανειακές αναλήψεις θα είχαν την μορφή μηνιαίων προκαταβολών, το ύψος και η διάρκεια των οποίων δεν προσδιοριζόταν. Επίσης δεν προσδιοριζόταν πότε θα άρχιζε η εξόφληση του, ενώ προσδιοριζόταν ότι ήταν άτοκο και σε δραχμές. Με το εμπιστευτικό έγγραφο 409/2.4.1942 ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδινε εντολή στην ΤΕ να συμμορφωθεί με τη ρηματική διακοίνωση του Αλτενμπουργκ και να αρχίσει να καταβάλει τις δανειακές προκαταβολές[13]. Την αρχική αυτή αναγκαστική σύμβαση ακολούθησαν τρεις τροποποιήσεις με κοινή βούληση των συμβαλλομένων. Αυτές μετατρέπουν την αρχική αναγκαστική σύμβαση σε συμβατική. Δηλαδή το δάνειο παύει να είναι αναγκαστικό και μεταπίπτει σε κοινό συμβατικό δάνειο.
Με την πρώτη τροποποίηση (2.12.1942) ορίζεται ότι τα δανειακά ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και θα αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943 (άρθρο β, παράγραφοι 2 και 3). Μάλιστα κατέβαλαν και δύο εξοφλητικές δόσεις του δανείου και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή του, οπότε μεταπίπτει σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή το δάνειο είχε μετατραπεί σε σταθερού νομίσματος και έντοκο.
Το ύψος του δανείου κατά την ΤΕ ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκ. δολ. το 1944[14] και κατά τον Αλτενμπουργκ 400 εκ. μετακατοχικά μάρκα[15]. Με τις αναπροσαρμογές και τους τόκους ανέρχεται σε κάποιες δεκάδες δισ. ευρώ. Επομένως το κατοχικό δάνειο είναι συμβατικό και όχι αναγκαστικό, σταθερού νομίσματος και από τον Απρίλιο του 1943 έντοκο. Αποτελεί συμβατική υποχρέωση της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και όχι επανορθωτική. Ως τέτοια δεν εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου 1953 που αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεων και αποζημιώσεων.
Γ. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ
Η Ελλάδα στη διάσκεψη των επανορθώσεων του 1945, στη διάσκεψη των Παρισίων το 1946 και στη διάσκεψη των ΥΠΕΞ των τεσσάρων Μ.Δ. το Νοέμβριο του 1947, διαχώρισε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις και ζητούσε την επιστροφή του[16].
Η Ελλάδα ουδέποτε έπαψε να διεκδικεί το κατοχικό δάνειο[17].
• Το 1964 με τον Αγγελόπουλο, ως εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης.
•Το 1965 με τον Α. Παπανδρέου.
• Στις ελληνο-γερμανικές συνομιλίες στην Αθήνα το 1966. Τότε η Γερμανία πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι του δανείου είχε παραιτηθεί εγγράφως ο Κ. Καραμανλής. Στη συνέχεια το μετέτρεψε σε προφορική παραίτηση Καραμανλή, πράγμα που διέψευσε ο Κ. Καραμανλής. Τέλος με τη ρηματική της διακοίνωση στις 31.3.1967, η Γερμανία δεχόταν ότι δεν υπήρξε παραίτηση Καραμανλή.
• Το 1974 το ανακίνησε ο Ζολώτας.
• Στις 18.4.1991 το έθεσε ανεπίσημα και προφορικά ο τότε υπεξ Α. Σαμαράς στο Γερμανό ομόλογό του.
• Στις 14.11.1995 το έθεσε η Ελλάδα με ρηματική διακοίνωση.
Η Γερμανία σταθερά το απορρίπτει, με τα επιχειρήματα:
• Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου.
• Από το δάνειο παραιτήθηκε ο Κ. Καραμανλής. Το επανέλαβε και μετά το 1990 παρά τη ρηματική διακοίνωση του Μαρτίου 1967.
• Ύστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις (η Ελλάδα το διεκδικεί από το 1945).
Το μόνο που δηλώνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι έλλειψη επιχειρημάτων.
Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990 έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα που θα μπορούσε να προβληθεί, εκείνο του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως είναι άμεσα διεκδικήσιμο και πολιτικά και συμβατικά (νομικά). Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος ή οποιοσδήποτε μέτοχος της (πάνω ενός ορίου μετοχών), όπως και ο ελληνικός λαός μέσω των συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών του. Τέλος την ελληνική διεκδίκηση ενισχύει το προηγούμενο της Γιουγκοσλαβίας και της Πολωνίας στις οποίες η ναζιστική Γερμανία είχε επιβάλλει παρόμοια κατοχικά δάνεια και τα οποία μετακατοχικά η τότε Δ. Γερμανία επέστρεψε[18] (αντίστοιχα το 1956 και 1971).
Η σημερινή Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι δανείσθηκε από το ελληνικό κράτος κατά παράβαση του άρθρου 49 της σύμβασης της Χάγης του 1909 και το οποίο ισχύει και σήμερα. Δανείσθηκε από ένα κράτος που η ίδια η ναζιστική Γερμανία είχε χαρακτηρίσει ακατάλυτο και ότι οι ναζί όχι μόνο δεν αμφισβήτησαν ουδέποτε το δάνειο αλλά και άρχισαν την αποπληρωμή του, ενώ και ο καγελλάριος Ερχαρντ, το 1964, είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας.
Η Γερμανία δεν πρέπει να ξεχνά ότι η γερμανική κατοχή είναι υπόλογος για το οικονομικό ελληνικό ολοκαύτωμα της περιόδου 1940-44. Ενδεικτικά και μόνο είναι υπόλογος για το ότι στην Ελλάδα ο πληθωρισμός αυξήθηκε 15,3 εκατομμύρια φορές και ότι μόνο την Ελλάδα υποχρέωσε η τότε Γερμανία να της καταβάλει πολεμικές αποζημιώσεις. Αυτό το ολοκαύτωμα το αναγνώρισαν οι Ιταλοί ναζί: “Η Ελλάδα είναι στημμένη σαν λεμόνι”, έλεγε ο Γκίτζι[19]. Αποκορύφωμα ο Μουσολίνι, που έλεγε ότι “… οι Γερμανοί άρπαξαν από τους Έλληνες ακόμα και τα κορδόνια των παπουτσιών τους…”[20]. Αλλά και ο Γερμανός υπ. Οικονομίας, Φουνκ, τον Ιούνιο του 1943 έγραφε σε άρθρο του ότι, “η Ελλάς δοκίμασε τα δεινά του πολέμου, όπως ίσως καμία άλλη χώρα της Ευρώπης”[21].
Για την επανόρθωση η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946. Αυτό μετακατοχικά η Ελλάδα θα το αναζητούσε στον εξωτερικό δανεισμό.
Από την άλλη πλευρά αυτή που αμφισβητεί και αρνείται την επιστροφή του κατοχικού δανείου είναι η μετά το 1990 ενωμένη και δημοκρατική Γερμανία. Αυτή όμως η συμπεριφορά, εκτός των άλλων, πλήττει βάναυσα τα μετακατοχικά φιλογερμανικά αισθήματα, όπως τα χαρακτήρισε ο Καγκελλάριος Κολ, του ελληνικού λαού και γι’αυτό ακέραια την ευθύνη φέρει η γερμανική κυβέρνηση.
(Δημοσιεύτηκε στις 25/1/2010 στην καθημερινή πρωινή εφημερίδα της Κρήτης Η ΠΑΤΡΙΣ)

[1] National Archires, Waschington, DC: Τ. 120/2481/Ε259713-715, “Promemoria”, 23.9.1942 και Τ-120/166/81370-5, Altenburg-Berlin, 4.9.42).
[2] Σωτ. Γκοτζαμάνης, κατοχικό δάνειο και δαπάναι κατοχής, Θεσ/κη 1954, σ. 5 Γ. Τσολάκογλου, Απομνημονεύματα, Αθήνα 1950, σ. 210, 212, 215, 218, 219, 234. Κ. Λογοθετόπουλος, Ιδού η αλήθεια, Αθήνα 1948, σ. 49.
[3] National Archives, ο.π.
[4] Τ. Ηλιαδάκης, Οι επανορθώσεις και το γερμανικό κατοχικό δάνειο, εκδ. Δετοράκη, Αθήνα 1997, σ. 83-101.
[5] Ηλιαδάκης, σ. 111. Heinz Richter, Δύο επαναστάσεις και αντεπαναστάσεις στην Ελλάδα, Εξάντας Αθήνα, 1975 σ. 155, 157.
[6] Ηλιαδάκης ο.π.
[7] Χ. Φλάισερ, Στέμμα και Σβάστικα, Παπαζήσης, Αθήνα (χ.χ.), Τ1, σ. 194.
[8] W. Medlicott, The economic Blockade, Λονδίνο, 1959, Τ2, σ. 254.
[9] Richter, Τ. σ. 155 σημείωση, 255, 257.
[10] Γκοτζαμάνης, σ. 2 Τσολάκογλου, σ. 208-210.
[11] Αρχεία ΥΠΕΞ, έκθεση Λαμπρούκου, σ. 9-11. Λογοθετόπουλος, σ. 48, Τσολάκογλου, σ. 211, Γκοτζαμάνης, σ. 3, 23, 24, 31. Α. Αγγελόπουλος, Οικονομικά Τ.Α., Παπαζήσης, Αθήνα 1974, σ. 142, 167, 179, 190, 191.
[12] Τη δανειακή σύμβαση βλέπε· Ηλιαδάκης, σ. 297.
[13] Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά και το έγγραφο 409/2.4.1942.
[14] Αρχεία ΤΕ, φάκελος κατοχικού δανείου, σημείωμα Ι. Πασσιά, σ. 4.
[15] Β. Μαθιόπουλος, “400 εκ. μάρκα μας χρωστά η Βόνη”, Βήμα, 2.6.1991.
[16] Ηλιαδάκης, σ. 158, 164, 171.
[17] Ηλιαδάκης, σ. 200, 202, 203-205. Αγγελόπουλος, Οικονομικά, Τ. σ. 201-205, 209.
Βήμα 18.10.1966, σ. 7 έκθεση Α. Παπανδρέου και επιστολή Κάιζερ, σ. 9. Πρακτικά Βουλής 28.5.1991, αγόρευση Α. Παπανδρέου.
[18] Ηλιαδάκης, σ. 212-213.
[19] Mark Mazower, Στην Ελλάδα του Χίτλερ, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994, σ. 93.
[20] G. Ciano, tagebucher 1939-1943 Βern 1946, σ. 353.
[21] Γερμανοελληνικά Οικονομικά Νέα, Τι/Ιούνιος 1943, σ. 2.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/02/blog-post_1830.html

Διαπραγματεύσεις για το όνομα "Βόρεια Μακεδονία"

• "Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται" κι έτσι ο Νίμιτς (και οι εργοδότες-αφεντικά του) αποφάσισαν να προχωρήσουν τώρα το ζήτημα της διαφοράς Ελλάδας - Σκοπίων για το όνομα

Το όνομα “Βόρεια Μακεδονία” σε όλες τις παραλλαγές του βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, σύμφωνα με πληροφορίες από τις συνομιλίες που είχε στα Σκόπια ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος έχει από χθες συνομιλίες με την ελληνική κυβέρνηση.
Ο κ. Νίμιτς εισηγείται εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων, πύκνωση των απευθείας επαφών υψηλού πολιτικού επιπέδου και τεμαχισμό της διαδικασίας, ώστε να συμφωνηθεί πρώτα ένα όνομα με το οποίο θα ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και θα ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και στη συνέχεια να συζητηθούν όλα τα άλλα. Η ελληνική διπλωματία επιμένει ότι πρέπει να υπάρξει ταυτόχρονη συμφωνία στο όνομα και στο εύρος της χρήσης του και ζητά μία σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει έναντι όλων, δηλαδή και στους διεθνείς οργανισμούς και στις διμερείς σχέσεις των Σκοπίων.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, η πολιτική ηγεσία της ΠΓΔΜ, στις συνομιλίες που είχε με τον κ. Νίμιτς, ζήτησε όνομα που θα έχει τον γεωγραφικό προσδιορισμό στο πολίτευμα, επιμένοντας στο “Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας”, γνωρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά θα το απορρίψει αποδεχόμενη μόνο το “Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας”. Η κυβέρνηση Γκρούεφσκι υποστηρίζει ότι, αν το όνομα που θα συμφωνηθεί είναι στα μέτρα της ελληνικής πλευράς, τότε θα πρέπει το εύρος της χρήσης που θα καθοριστεί να είναι στα μέτρα της ΠΓΔΜ. Με βάση αυτό το σκεπτικό, η ηγεσία των Σκοπίων μπορεί να δεχθεί το “Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας”, εφόσον διατηρηθεί το συνταγματικό όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” για χρήση στο εσωτερικό και στις διμερείς σχέσεις με όσες τρίτες χώρες το επιλέξουν.
Χαμηλές προσδοκίες
Ελληνικές διπλωματικές πηγές διατηρούν χαμηλές προσδοκίες ως προς τη δυνατότητα σημαντικών εξελίξεων στο ορατό μέλλον, θεωρώντας προσχηματική τη μετακίνηση της κυβέρνησης Γκρούεφσκι από τη φόρμουλα της διπλής ονομασίας (σύνθετο όνομα μόνο για τις σχέσεις με την Ελλάδα).
Τι προτείνει και τι αντιπροτείνουμε
■ Ο κ. Νίμιτς εισηγείται εντατικοποίηση των διαπραγματεύσεων, πύκνωση των απευθείας επαφών υψηλού πολιτικού επιπέδου και τεμαχισμό της διαδικασίας, ώστε να συμφωνηθεί πρώτα ένα όνομα με το οποίο θα ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και θα ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και στη συνέχεια να συζητηθούν όλα τα άλλα.
■ Η ελληνική διπλωματία επιμένει ότι πρέπει να υπάρξει ταυτόχρονη συμφωνία στο όνομα και στο εύρος της χρήσης του και ζητά μία σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα ισχύει έναντι όλων, δηλαδή και στους διεθνείς οργανισμούς και στις διμερείς σχέσεις των Σκοπίων.
Πιέσεις στο παρασκήνιο
Ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ ζήτησε από την κυβέρνηση των Σκοπίων και αναμένεται να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση απόλυτη εχεμύθεια ως προς το περιεχόμενο των συνομιλιών. Και ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που δεν έγιναν σοβαρές διαρροές στα Σκόπια σχετικά με την ουσία των συναντήσεων που είχε στη γειτονική χώρα ο κ. Νίμιτς. Μάλιστα έγινε προσπάθεια να υποβαθμιστεί το θέμα και δεν έπαιξε καν πρώτο στα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης.
Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι αυτό δείχνει την κρισιμότητα της συγκυρίας και των πιέσεων που ασκούνται στο παρασκήνιο για επίτευξη συμβιβασμού άμεσα. Ο κ. Νίμιτς στις δημόσιες δηλώσεις του ανέδειξε τη διεθνή διάσταση του προβλήματος επισημαίνοντας την ανάγκη να υπάρξει σύντομα πρόοδος. Η κυβέρνηση Γκρούεφσκι επιδιώκει ευρωπαϊκή διαμεσολάβηση εκτιμώντας, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ότι η ελληνική πλευρά θα δυσκολευτεί να διαχειριστεί τις κοινοτικές πιέσεις ταυτόχρονα για το σκοπιανό και τα δημοσιονομικά.
Πηγή

Οι θρησκευτικές "επενδύσεις" της Άγκυρας στη Θράκη

• Ισλάμ και Κεμαλισμός εισβάλλουν στην Θράκη...!
• Μεγαλειώδες τέμενος κατασκευάζεται στο Ήπιο Ροδόπης...!
• Μπορούν 297 κάτοικοι να χτίσουν αυτό το τζαμί;

Χρηματοδοτείται από… έρανο, λένε οι πληροφορίες, αλλά το διαψεύδει το ίδιο το μέγεθος και φυσικά το κόστος του έργου, που ξεπερνά κατά πολύ τις οικονομικές δυνατότητες των κατοίκων ενός αγροτικού χωριού που αριθμεί όλο κι όλο άντρες και γυναικόπαιδα 297 κατοίκους
Το ερώτημα, αν μπορούν λιγότεροι από 300 κάτοικοι ενός χωριού να χτίσουν το μεγαλοπρεπές αυτό τζαμί της φωτογραφίας, είναι φυσικά ρητορικό, αφού το κόστος του έργου ξεπερνά τις οικονομικές δυνατότητες ενός αγροτικού οικισμού.
Κι όμως το τζαμί που απεικονίζεται στις φωτογραφίες και κατασκευάζεται στο χωριό Ήπιο, δήμου Αρριανών Ροδόπης σύμφωνα με πληροφορίες, χρηματοδοτείται από …έρανο. Μόλις 297 μόνιμους κατοίκους κατέγραψε η απογραφή του 2001 στον ημιορεινό αυτό οικισμό του δήμου Αρριανών, λίγο πριν τη Νέα Σάντα. Και οι αριθμοί αυτοί μπορεί σε κάποιους να μην λένε τίποτα, με μία βόλτα όμως στο Ήπιο, μπορεί κανείς να καταλάβει την οικονομική κατάσταση των κατοίκων του.
Μικρά σπίτια και απλοί άνθρωποι, αγρότες ή κτηνοτρόφοι συνθέτουν τον πληθυσμό, που σίγουρα αν είχαν τόσα πολλά λεφτά θα τα διέθεταν για να καλυτερέψουν τις δικές τους συνθήκες ζωής, χτίζοντας ίσως ένα καλύτερο σπίτι ή αγοράζοντας, ένα καλύτερο αυτοκίνητο. Είναι το λιγότερο αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι ένα τέτοιο τέμενος μπορεί να χρηματοδοτηθεί χάρη στον έρανο μεταξύ βιοπαλαιστών. Πάντως η γραμμή, που θέλει το Ισλάμ να εισέρχεται δυναμικά στη ζωή των μουσουλμάνων της Θράκης, εξυπηρετείται με το καλύτερο τρόπο, από τη δημιουργία ενός ακόμα τζαμιού. Και φυσικά δεν είναι το κτίριο που από μόνο του προκαλεί, αφού το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας είναι δεδομένο για όλους και αναφαίρετο, αλλά με τον τρόπο που κάποια πράγματα μεθοδεύονται στην περιοχή μας, εξυπηρετώντας αλλότριους σκοπούς και όχι την ανεξιθρησκεία και το δικαίωμα σε ευπρεπείς χώρους λατρείας.
Κεμαλισμός και Ισλάμ εισβάλλουν συστηματικά και δυναμικά στη Θράκη, ενώ η γραμμή είναι όλα τα χωριά και τα πιο μικρά να ξεχωρίζουν με τους μιναρέδες από μακριά. Λες κι αυτό μας λείπει στην περιοχή.
Πηγή

Οι δύο ιμπεριαλιστικές κακουργίες

• ...αν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στα δύο θηρία τότε το χειρότερο για την Ελλάδα δεν είναι το Ευρωπαϊκό και Γερμανικό θηρίο. Είναι το αμερικανικό κτήνος με τον τουρκικό του βραχίονα

Με ουρλιαχτά και γαυγίσματα συσκοτίζεις την πολιτική σκέψη και επικαλύπτεις την αλήθεια. Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι, αν όχι και ύποπτο, να ουρλιάζεις μόνον εναντίον μιας πλευράς του δράματος (Ε.Ε.-Γερμανία) και να αφήνεις στο απυρόβλητο το άλλο ιμπεριαλιστικό σκέλος: Τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Τα μονομερή σοβινιστικά γαυγίσματα εναντίον της Γερμανίας (με σοβινιστικά αναθέματα του τύπου «η χώρα του ναζισμού» και τα παρόμοια), είναι δόλια, παραπλανητικά και πολύ ύποπτα.
Το ίδιο παραπλανητικά και δόλια είναι τα απλουστευτικά σχήματα που ανάγουν τα πάντα σε μια έννοια ισοπεδωτική: Η «Δύση», λες και αυτή η Δύση είναι μόνο η Ευρώπη και δεν είναι το καπιταλιστικό σύστημα με την ιμπεριαλιστική του διάρθρωση και τις εσωτερικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς.
Κάποιοι δήθεν εχθροί της Νέας Τάξης (άλλη μια γενική δεισιδαιμονική αφαίρεση που επικαλύπτει τον καπιταλιστικό, ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα αυτής της «Νέας Τάξης), ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ μόνον εναντίον της Ευρώπης και της Γερμανίας, προσπαθώντας με απλουστεύσεις να παρακάμψουν τους ενδο-ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, να δικαιολογήσουν την εθνικιστική τους μονομέρεια (κατά των Γερμανών μόνο), καθώς και την παντελή απουσία λόγων και πράξεων εναντίον του αυτοκρατορικού δυνάστη: ΗΠΑ.
Αυτοί, λοιπόν παρακάμπτουν τον ενδοϊμπεριαλιστικό πόλεμο και τους ανταγωνισμούς με τούτο το τέχνασμα: Γερμανία και Ε.Ε. έχουν τους ίδιος στόχους με τους Αμερικανούς. Μόνο που ξεχνούν να κτυπήσουν τους Αμερικανούς και στρέφονται αποκλειστικά και χυδαία απλουστευτικά εναντίον των Γερμανών ληστών!!!
Το τέχνασμα αυτό είναι δόλιο, όχι μόνο γιατί κτυπάει το ένα σκέλος της ιμπεριαλιστικής διάρθρωσης και εμμέσως καλύπτει το άλλο, αλλά διότι παρακάμπτει την οξύτητα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, συσκοτίζει ισοπεδωτικά τα πράγματα και δημιουργεί θανάσιμες αυταπάτες.
Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΗ αντίθεση μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αντιθέσεις σχετικές. Αυτό είναι το αλφάβητο της πολιτικής επιστήμης.
Το γεγονός ότι θέλουν τα ίδια πράγματα Ευρώπη και Αμερική στην εκμετάλλευση και κηδεμονία των αδυνάτων δεν σημαίνει ότι δεν έχουν αντιθέσεις και οξύτατους ανταγωνισμούς μεταξύ τους.
Κάθε ιμπεριαλισμός ταυτίζεται στην πολιτική προώθησης των συμφερόντων του. Και αυτή η πολιτική προώθησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων είναι που οξύνει τους ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις μεταξύ των ιμπεριαλισμών.
Είναι πραγματικά, κουραστικό, να αναγκαζόμαστε να μιλάμε γι’ αυτά τα αλφαβητικά ζητήματα της επιστημονικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού.
ΣΗΜΕΡΑ οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί, λόγω της κρίσης, μεταξύ της ιμπεριαλιστικής Ευρώπης με ηγεμονική δύναμη το γερμανικό ιμπεριαλισμό και μεταξύ της Αμερικής, έχουν οξυνθεί σε υπέρτατο βαθμό. Ουσιαστικά υπάρχει πόλεμος μεταξύ των υπερεθνικών ανταγωνιστικών μονοπωλίων και των ισχυρών κρατών.
Ο στόχος όλων είναι ο ίδιος, αυτός που είναι σε κάθε ιμπεριαλιστικό πόλεμο: Η αλλαγή συσχετισμών στην παγκόσμια αρένα, η αξιοποίηση της κρίσης από κάθε ιμπεριαλισμό προς δικό του όφελος, η ληστρική εκμετάλλευση και ολοκληρωτική υποταγή των δορυφόρων, καθώς και το παραπέρα ξεζούμισμα των λαών, η πλήρης εξόντωση εθνών και κοινωνιών.
Αυτό επιδιώκεται για την Ελλάδα και όχι μόνο από την Ε.Ε. και τη Γερμανία, αλλά και από την Αμερική, σε πιο βάρβαρες για τα εθνικά μας συμφέροντα διαστάσεις.
ΣΥΝΕΠΩΣ είναι μέγα πολιτικό λάθος, αν όχι τίποτε άλλο, το να μην κτυπάμε ταυτόχρονα και τα δύο σκέλη των δημίων μας και να μην αναδεικνύουμε ότι αυτός ο ενδοϊμπεριαλιστικός πόλεμος εντείνει και θεριεύει, και από τους Ευρωπαίους και από τους Αμερικανούς, τις πιέσεις και τους εκβιασμούς εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, για την ολοκληρωτική ληστεία της και διάλυσή της.
Η Ελλάδα οικονομικά είναι υποταγμένη ταυτόχρονα και στην Ε.Ε. (οι Γερμανοί ελέγχουν βασικούς τομείς της οικονομίας) και στους Αμερικανούς.
Πολιτικά ελέγχεται σε μεγαλύτερο βαθμό από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και αυτό καθιστά, πιο οδυνηρό για την Ελλάδα, τον οξυμένο ανταγωνισμό Ευρωπαίων και Αμερικανών.
Δεν μπορούμε να απλοποιούμε αυτή την περιπλοκή των δεδομένων, όπως οι καθεστωτικοί μηχανισμοί, οι υποταγμένοι στους Αμερικανούς (κόμματα, ΜΜΕ, κυβέρνηση, Πάγκαλοι, Καρατζαφέρηδες κ.λπ.) οι οποίοι φτύνουν σήμερα εκεί που έγλειφαν χθες, ουρλιάζοντας μόνον εναντίον του ενός σκέλους μετώπου του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Μια τέτοια επιλεκτική στάση οδηγεί από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Στρώνει το έδαφος στην ιμπεριαλιστική κακουργία των Αμερικανών με την απάτη της «απελευθέρωσης» από την κακουργία της Ε.Ε. και των Γερμανών.
Και οι δύο είναι κακουργίες εναντίον της Ελλάδας. Ο δρόμος είναι άλλος: να αγωνιστούμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ εναντίον και των δύο κακουργιών.
Ούτε με τη Σκύλλα ούτε με τη Χάρυβδη.
Και αν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στα δύο θηρία τότε το χειρότερο για την Ελλάδα δεν είναι το Ευρωπαϊκό και Γερμανικό θηρίο. Είναι το αμερικανικό κτήνος με τον τουρκικό του βραχίονα.
Το αμερικανικό κτήνος που άμεσα θέλει την εθνική διάλυση και κατάτμηση της ελληνικής κοινωνίας…
Άλλες αναλύσεις πάνω σε όλα αυτά παρακάτω:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4242
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4241
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=23459#23459
Θα συνεχίσουμε με την ανάδειξη των στοιχείων που δείχνουν την οξυμένη σύγκρουση ανάμεσα στη ιμπεριαλιστική Ευρώπη και την καταρρέουσα αυτοκρατορία των ΗΠΑ…
Πηγή