Οι μετέχοντες στο «Nabucco» εκδηλώνουν αυξημένο ενδιαφέρον για το Ιράκ

Το πρόβλημα της προμήθειας ενεργειακών πόρων της Κασπίας στην Ευρώπη κατείχε κεντρική θέση στις συνομιλίες, που είχε στο Μπακού ο υπουργός Θεμάτων Ευρώπης της Μ. Βρετανίας Ντέβιντ Λίντινγκτον.

Στο Αζερμπαϊτζάν ο Ντέβιντ Λίντινγκτον δήλωσε ότι οι πλούσιες πετρελαιοπηγές και αεριοπηγές της Δημοκρατίας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση της ενεργειακής ασφάλειας της ευρωπαϊκής ηπείρου. Επίσης υπογραμμίστηκε η σημασία της μεταφοράς αζερμπαϊτζανικού φυσικού αερίου μέσω της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το επίσημο Λονδίνο, όπως και η Ουάσιγκτον, αγωνίζεται για τη συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν στο σχέδιο «Nabucco. Οι δηλώσεις για την κατασκευή του αεριαγωγού που θα περνά μέσα από την Τουρκία, τα Βαλκάνια και θα καταλήγει στη Δύση γίνονται από το Φεβρουάριο του 2002. Παρόλ΄ αυτά, η υπόθεση δεν κινήθηκε από το νεκρό σημείο. Τις αιτίες αυτής της κατάστασης εξήγησε σε συνέντευξη που έδωσε στη " Φωνή της Ρωσίας" ο Γεν. Διευθυντής του Ιδρύματος εθνικής ενεργειακής ασφάλειας Κωνσταντίν Σίμονοφ:

«Το σχέδιο «Nabucco» πρέπει να χρηματοδοτείται βάσει της αρχής της προτεραιότητας - το 50% πρέπει να το δώσουν οι μετέχοντες στο κονσόρτσιουμ, δηλαδή οι ίδιες οι εταίροι. Και το άλλο 50% - μεγάλες τράπεζες. Όμως οι τράπεζες, παρόλο που εκ πρώτης όψεως δεν απέρριψαν την πρόταση για τη χρηματοδότηση, χρήματα προς το παρόν δεν έδωσαν, υποσχόμενες να εξετάσουν το θέμα μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2011. Σε τι οφείλεται αυτό; Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Το «Nabucco» δεν έχει εγγυημένη πηγή φυσικού αερίου. Συνεπώς δεν έχει ούτε αγοραστές. Εφόσον δεν υπάρχουν αγοραστές, για τέτοιο σχέδιο ούτε μιά εμπορική τράπεζα δεν πρόκειται να δώσει χρήματα.

Γι΄αυτό τα τελευταία χρόνια διεξάγεται εντατική αναζήτηση εν δυνάμει αγορας΄των φυσικού αερίου για το «Nabucco». Ως τον τελευταίο καιρό η προσοχή είχε συγκεντρωθεί στο Αζερμπαϊτζάν και το Τουρκμενιστάν. Το Μπακού αποδείχτηκε να συνεισφέρει στο γέμισμα του αγωγού με καύσιμο. Όμως οι δυνατότητές του είναι πολύ περιορισμένες. Το μάξιμουμ που μπορεί να προμηθεύσει είναι μερικά δισεκ. κβ.μ. Ενώ η σχεδιαζόμενη ποσότητα που θα πρέπει να μεταφέρει το «Nabucco» ξεπερνά τα 30 δισεκατομμύρια. Όσον αφορά το Τουρκμενιστάν, αυτή η χώρα έχει δεσμεύσεις προς άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσία, καθώς και του Ιράν και της Κίνας.

Σήμερα το κονσόρτσιουμ θεωρεί ως υπαρκτό προμηθευτή φυσικού αερίου το Ιράκ. Το ζήτημα όμως είναι πότε θα συμβεί αυτό; Για να εξασφαλίσει το «Nabucco», το Ιράκ κανονικά πρέπει να πολλαπλασιάσει την εξόρυξη φυσικού αερίου κατά δεκάδες φορές. Αυτό όμως είναι δυνατό μόνο στο μέλλον.

Ωστόσο το κύριο πρόβλημα συνίσταται στο ότι το «Nabucco» δεν εκπονήθηκε ως οικονομικό, αλλά ως πολιτικό σχέδιο, το οποίο βασίζεται στην αμφίβολη ιδέα περιορισμού της Ρωσίας ως προμηθευτή φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Όμως η πολιτική και η οικονομία πολλές φορές δεν συνάδουν. Αυτό συμβαίνει και με το «Nabucco».
http://greek.ruvr.ru/2010/10/22/27690877.html

Οβιδιακή μεταμόρφωση των ΗΠΑ στον πόλεμο των αγωγών - Στρέφεται κατά Νabucco λόγω Τουρκίας και Ιράν

Σύγκρουση συμφερόντων και στόχων Τουρκίας και ΗΠΑ με αλλαγή πολιτικής 100% των τελευταίων, καταγράφεται πλέον με σαφήνεια και στον τομέα της ενέργειας με κεντρικό σημείο διαφωνίας το αν ο αγωγός φυσικού αερίου Nabucco θα πρέπει να μεταφέρει ή όχι φυσικό αέριο από το Ιράν. Μιλώντας στην διάσκεψη για την Οικονομία και Ενέργεια στην Μαύρη Θάλασσα οι εργασίες της οποίας ολοκληρώνονται σήμερα στην Κωνσταντινούπολη, ο ειδικός απεσταλμένος του State Department για θέματα Ευρασιατικής Ενέργειας, κ. Richard Morningstar δεν δίστασε να «θάψει» τον Nabucco που μέχρι πέρσι ήταν το αντίπαλο δέος του ρωσικού South Stream, υιοθετώντας πλήρως την ρωσική θέση ότι ο Nabucco δεν είναι βιώσιμος γιατί δεν είναι συνδεδεμένος με αρκετά πλούσια πεδία και δεν πρόκειται να περιληφθεί το Ιράν στα κράτη που θα είναι συνδεδεμένα με τον Nabucco.
Αναφερόμενος στους υπό σχεδίαση αγωγούς αερίου ο Morningstar δήλωσε ότι μόνο ένας από τους τρεις – δηλ. Nabucco, ITGI, TAP, έχουν πιθανότητα να κατασκευασθεί αφού αυτό που προέχει είναι η οικονομική τους βιωσιμότητα! Ναι μεν ο Nabucco, ο οποίος και είναι ο μεγαλύτερος από τους τρεις, με μεταφορική ικανότητα 30-32 BCM’ s τον χρόνο, μπορεί να αναδειχθεί ως ο πλέον επικερδής, παρατήρησε ο Morningstar, αλλά θα πρέπει να λειτουργήσει με πλήρες φορτίο. Αλλά εξέφρασε την άποψη ότι για τον Nabucco δεν έχει εξασφαλισμένες αρκετές ποσότητες.
Στην παρέμβαση του ο Morningstar παρατήρησε ότι εάν κρίνουμε από την πληθώρα των υπό σχεδίαση αγωγών η ζήτηση για αέριο από την περιοχή της Κασπίας είναι πολύ μεγαλύτερη από ότι είναι σε θέση να παράγει η περιοχή.
Αναφερόμενος στο Ιράκ και το δυναμικό του σε φυσικό αέριο ο Αμερικανός ειδικός απεσταλμένος απέκλεισε κάθε δυνατότητα αξιοποίησης των τεράστιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου του Ιράν για μεταφορά τους στις ευρωπαϊκές αγορές μέσω των ανωτέρω αγωγών.
Σχολιάζοντας την παρέμβαση Morningstar ανώτερα στελέχη της Τουρκικής κυβέρνησης επανέλαβαν την θέση της Άγκυρας ότι χωρίς το φυσικό αέριο του Ιράν είναι σχεδόν αδύνατο να ξεκινήσει την λειτουργία του ο Nabucco καθότι θα απαιτηθούν πολλά χρόνια για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων του Ιράκ και του Τουρκμενιστάν. Ακόμα οι Τούρκοι αξιωματούχοι ετάχθησαν υπέρ του ρώσικου South Stream η λειτουργία του οποίου, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, δεν μπορεί να θεωρηθεί ανταγωνιστικός του Nabucco.
Εδώ λοιπόν φαίνεται ότι η πολιτική των ΗΠΑ στο θέμα των αγωγών φυσικού αερίου έχει περιέλθει σε αδιέξοδο καθώς μια χώρα-«κλειδί» στα σχέδιά τους, η Άγκυρα έχει «αγκαλιαστεί» με το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, απορρίπτει προτάσεις για μεταφορά φυσικού αερίου από το Ιράκ που της αντιπροτείνουν οι Αμερικανοί και δεν διστάζουν να ταχθούν με ζέση υπέρ του ρωσικού South Stream.
Οι ΗΠΑ από την άλλη πλευρά, έχουν πάψει κάθε πολεμική – τουλάχιστον στα φανερά – κατά του South Stream και έχουν ρίξει όλο το βάρος τους στην ματαίωση σύνδεση των ευρωπαϊκών αγωγών με τα ιρανικά πεδία, μη διστάζοντας ακόμα και να σαμποτάρουν εν ψυχρώ τον θεωρητικά ως κορυφαίο «ανταγωνιστικό» αγωγό Nabucco.Υπονομεύοντας ταυτόχρονα και τον ITGI, στον οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα και τον οποίο είχαν προβάλλει ως αντίπλαο δέος επίσης του Southg Stream υποστηρίζοντας ότι δεν θα είναι κερδοφόρος!
Κερδισμένη από όλο αυτό το σκηνικό η Ρωσία, της οποίας ο South Stream, κερδίζει συνέχεια πελάτες (προστέθηκαν και τα Σκόπια με την Αλβανία), έχει τεράστιες διαθέσιμες ποσότητες να μεταφέρει και βέβαια έχει επαρκή χρηματοδότηση από τις ρωσικές τράπεζες.
Εδώ φαίνονται και τα κρίσιμα σφάλματα τς ελληνικής ενεργειακής πολιτικής μετά την σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008 και κυρωίς μετά τον πόλεμο στην Γεωργία τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, όταν οι φιλοαμερικανικές δυνάμεις της τότε κυβέρνησης Καραμανλή, της τότε υπουργού Εξωτερικών Ν.Μπακογιάννη προεξαρχούσης και του τότε υπουργού Ανάπτυξης Κ.Χατζηδάκη και του υπουργού Εθνικής Οικονομίας Γ.Παπαθανασίου, κατάφεραν να αλλάξουν την ελληνική ενεργειακή πολιτική και να «παγώσουν» τις σχέσεις με την Μόσχα και σε αυτό το επίπεδο.
Η μείζονα ζημία των εθνικών συμφερόντων από αυτή την πολιτική μαςε ακολουθεί μέχρι σήμερα με το πιθανό ναυάγιο του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και της ρωσική δυσπιστία έναντι της Αθήνας να αυξάνετι καθημερινά με όλες τις συνέπειες. Σήμερα που ακόμα και οι ΗΠΑ "έχουν κάνει πίσω" στο θέμα του South Stream η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως ο "αδύναμος κρίκος" και ο αναξιόπιστος εταίρος από την Ρωσία...


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=14644&Itemid=139

Ενισχύεται η κοινοπραξία για τον Nabucco

Ακόμη ένα βήμα προς τα μπροστά προχώρησαν τα σχέδια για την κατασκευή του κολοσσιαίου αγωγού φυσικού αερίου Nabucco, ο οποίος θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κεντρική Ασία προς την Ευρώπη, από τη στιγμή που η κοινοπραξία ανακοίνωσε την ανάμειξη τριών διεθνών χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.

Παγκόσμια Τράπεζα Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη (ΕΤΑΑ) και Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ΕΤΕπ υπέγραψαν συμφωνία με την κοινοπραξία που έχει αναλάβει το έργο του Nabucco, στο πλαίσιο της οποίας οι τρεις τράπεζες θα χορηγήσουν δάνεια που πιθανότατα να φθάσουν τα 4 δισ. ευρώ (5,2 δισ. δολάρια).

Ο αγωγός κόστους 10 δισ. δολαρίων έχει ως στόχο να βοηθήσει την Ευρώπη να ελαττώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο μεταφέροντας έως και 31 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από την περιοχή της Κασπίας στην Αυστρία μέσω Τουρκίας και Α. Ευρώπης.

«Βρισκόμαστε στην αρχή της διαδικασίας έγκρισης, τίποτε δεν πρέπει να θεωρείται προκαθορισμένο. Το γεγονός όμως ότι είμαστε έτοιμοι να απελευθερώσουμε 4 δισ. ευρώ μπορεί να θεωρηθεί πολύ σημαντικό ορόσημο», είπε χαρακτηριστικά ο διευθύνων σύμβουλος της ETEπ, Τόμας Μπάρετ.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία σχεδιάζει να χορηγήσει έως 200 εκατ. ευρώ στο πρόγραμμα, χαιρέτισε την κίνηση ανακοινώνοντας ότι ο αγωγός θα ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.

Το 2010 θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο έτος για το Nabucco, ο οποίος αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό από τον αγωγό South Stream που προγραμματίζει η Ρωσία μέσω της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και από δύο πολύ μικρότερα ευρωπαϊκά προγράμματα που στόχο έχουν την εισαγωγή φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας - τον Trans-Adriatic Pipeline και τον ITGI.

Η κατασκευή του Νabucco θα αρχίσει το 2012, όπως δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Nabucco Gas Pipeline International GmbH, Ρέινχαρντ Μίτσεκ, προσθέτοντας ότι η λειτουργία του αγωγού θα αρχίσει το 2015.

Η κοινοπραξία, που εδρεύει στη Βιέννη, προγραμμάτιζε αρχικά να αρχίσει την κατασκευή του στα τέλη του 2011 με την προοπτική να λειτουργούσε στα τέλη του 2014 ή στις αρχές του 2015.

Οταν όμως έχεις να συνενώσεις τόσες πολλές πλευρές, μιλάμε για τουλάχιστον οκτώ χώρες και 13 μεγάλες επιχειρήσεις, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψεις με ακρίβεια ένα χρονοδιάγραμμα, εξηγεί ο Τόμας Μπάρετ της ΕΤΕπ, όπως μετέδωσε το Bloomberg.
ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/09/nabucco.html

"Ο αγωγός Nabucco πρόκειται να τροφοδοτείται και από τη Γεωργία και το Ιράκ"

Το έργο του αγωγού Nabucco έχει τροποποιήσει το σχέδιο διάθεσης φυσικού αέριου της προσφοράς για να προστεθούν δύο αγωγοί τροφοδοσίας που οδηγούν προς την Τουρκία , ένας από τη Γεωργία και ένας από το Ιράκ .

Αυτό είναι σύμφωνο με τη δέσμευση της Nabucco σε μια «προσέγγιση πολλαπλών πηγών» για τη διασφάλιση της σταθερής και επαρκούς τροφοδοσίας αερίου προς την Ευρώπη.

Η απόφαση για την εισαγωγή δύο γραμμών τροφοδοσίας ελήφθη στην τελευταία συνεδρίαση της συντονιστικής επιτροπής του Ναμπούκο στην Άγκυρα και δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα.

Οι μέτοχοι στο Nabucco είναι η Botas (Τουρκία ) , η βουλγαρική Energy Holding, η MOL ( Ουγγαρία ) , η OMV ( Αυστρία ) , η RWE ( Γερμανία ) , η Transgaz ( Ρουμανία ) , καθεμία απ τις οποίες κατέχουν το 16,67 % .
Balkans.com

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/nabucco.html

Στην Ευρώπη ο πλούτος του Ιράκ μέσω του αγωγού Nabucco

Στο υπέδαφος του βόρειο τμήματος της χώρας κρύβονται 3 με 6 τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Αναδεικνύεται διαρκώς η σημασία του αγωγού φυσικού αερίου Nabucco καθιστώντας την Τουρκία βασική ενεργειακή διαδρομή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η κυβέρνηση του βορείου Ιράκ αφού απέτυχε να συμφωνήσει με την κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης για την πώληση πετρελαίου και φυσικού αερίου, αποφάσισε να προχωρήσει αυτοβούλως στην εξαγωγή φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας και του αγωγού Nabucco.

Παρά τις αντιρρήσεις της Βαγδάτης, το βόρειο Ιράκ εξακολουθεί να διεξάγει έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Milliyet.

Όπως αναφέρει ο Μπερέμ Αχμέντ Σαλίχ, ο πρωθυπουργός της Τοπικής Κουρδικής Διοίκησης το βόρειο Ιράκ, στο υπέδαφος της περιοχής κρύβονται 3 με 6 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.

"Ζήτησα από την κυβέρνηση του βορείου Ιράκ να συμμετάσχει στον αγωγό Nabucco και εξετάζουμε το ενδεχόμενο να εξάγουμε το φυσικό μας αέριο με τον τρόπο αυτό στην Ευρώπη", δήλωσε ο Μπερέμ Αχμέντ Σαλίχ στο τηλεοπτικό κανάλι CNN.

Η ανάμειξη της τοπικής κυβέρνησης στον αγωγό και η εξαγωγή του φυσικού αερίου και πετρελαίου δεν απαγορεύονται από το ιρακινό Σύνταγμα. Υπάρχουν συνταγματικά δικαιώματα που κατοχυρώνει ωστόσο ανεξάρτητα η Τοπική Κουρδική Διοίκηση, σύμφωνα με ιστοσελίδες στην κουρδική γλώσσα.

"Πάντως, με 3 έως 6 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου στο υπέδαφος μας", ο Μπερέμ Αχμέντ Σαλίχ δήλωσε πως η Τοπική Κουρδική Κυβέρνηση "αναζητά να συστήσει στενούς ισχυρούς δεσμούς με τις χώρες της περιοχής και να θέσει τις βάσεις μιας ακμάζουσας στο μέλλον και ισχυρής οικονομίας", σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Hurriyet.

"Κάνουμε τα πράγματα πιο εύκολα για τους ξένους επιχειρηματίες που θα προσέλθουν σύντομα στην περιοχή", πρόσθεσε.

Σημειωτέον πως ο τουρκικός Στρατός παρά τις απώλειες κυρίως σε ανθρώπινο δυναμικό εντατικοποιεί καθημερινά τις επιδρομές στην περιοχή της νοτιοανατολικής Τουρκίας και του βορείου Ιράκ πλήττοντας θέσεις του ΡΚΚ, όπως υποστηρίζει.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/07/nabucco_06.html

Ανακύπτουν αμφιβολίες σχετικά με την χρηματοδότηση του αγωγού Nabucco στο τουρκικό κοινοβούλιο

Τόσο η κυβέρνηση όσο και βουλευτές της αντιπολίτευσης στο τουρκικό Κοινοβούλιο έχoυν προφανώς επιφυλάξεις όσον αφορά τη χρηματοδότηση των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ, που απαιτείται για το έργο του αγωγού Nabucco, που θα μεταφέρει της Κασπίας τα αποθέματα φυσικού αερίου στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως μια πρόσφατη έκθεση έδειξε.

Η έκθεση, που εκδόθηκε τη Δευτέρα από την κοινοβουλευτική επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, προτού συμφωνήσει ομόφωνα να υποβάλει τη συμφωνία Nabucco στο Κοινοβούλιο για κύρωση, εξέδωσε μια προειδοποίηση για "το γεγονός ότι υπάρχουν αβεβαιότητες σχετικά με τις χώρες εκείνες που θα παρέχει οικονομική υποστήριξη για το σχέδιο ενέχει σοβαρό κινδύνου. "

Τα μέλη της επιτροπής εξέφρασαν επίσης ανησυχίες για το ρόλο του Αζερμπαϊτζάν, υπογραμμίζοντας ότι η υλοποίηση του έργου εξαρτάται κατά κύριο λόγο για τη συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν. "Η υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν θα διαδραματίσει βασικό ρόλο [στο σχέδιο Nabucco]," ανέφερε η έκθεση.

Κατά τις εργασίες της επιτροπής, ο υπουργός Ενέργειας Taner Yıldız υποστήριξε ότι είναι αρκετά αισιόδοξος για το ενδεχόμενο ότι η Τουρκία θα έρθει σε συμφωνία με το Αζερμπαϊτζάν στο εγγύς μέλλον, λέγοντας ότι οι δύο χώρες μπορούν να αναπτύξουν τις σχέσεις τους σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο διμερών σχέσεων.

Το "Μπακού μπορεί να προσφέρει 7 με 8 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου για τον αγωγό Nabucco», ποσοτητα ικανή για την εκκίνηση της κατασκευής του αγωγού. "Θέλω να πω με 8 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, μπορούμε να ξεκινήσουμε το έργο? Οι υπόλοιπες χώρες θα ακολουθήσουν," πρόσθεσε ο Yıldız .

Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του πλούσιου σε κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου Αζερμπαϊτζάν είναι τεταμένες τις τελευταίες ημέρες, λόγω των προσπαθειών εξομάλυνσης της Τουρκίας με τον μακροχρόνια χρόνο εχθρό την Αρμενία. Τουρκία και την Αρμενία υπέγραψε τα πρωτόκολλα για την αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, ανοίγοντας το δρόμο για το άνοιγμα των συνόρων.

Το Αζερμπαϊτζάν έχει αντιταχθεί σθεναρά στην κίνηση, με το επιχείρημα ότι η Τουρκία δεν θα πρέπει να προχωρήσει στην επικύρωση αυτών των πρωτοκόλλων αν δεν επιστραφούν τα κατεχόμενα εδάφη (Ναγκόρνο Καραμπάχ ) και αν δεν επιστρέψουν οι Αζέροι.

Η έκθεση της επιτροπής αναγνώρισε, ωστόσο, οτι με την χρήση του φυσικού
αερίου οι καταναλώτριες χώρες έχουν επιτύχει να βρίσκονται σε σχετικά πλεονεκτική θέση σε σχέση με τις χώρες παραγωγής λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και επεσήμανε η δυναμική της βιομηχανίας φυσικού αερίου μπορεί να παράσχει νέους πόρους για τη χρηματοδότηση του έργου.

Οι βουλευτές εξέφρασαν επίσης την ανησυχία του για τις παρατηρήσεις του πρωθυπουργού της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν για Ναμπούκο. Ο Πούτιν δήλωσε το έργο έρχεται σε αντίθεση με το σχέδιο South Stream, που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο μέσω της Μαύρης Θάλασσας στη Βουλγαρία και περαιτέρω με την Ιταλία και την Αυστρία. Ο Τούρκος υπουργός ενέργειας διαφώνησε, ωστόσο, λέγοντας μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οι αγωγοί θα αλληλοσυμπληρώνονται. Επίσης, υπογράμμισε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να αναπτύξει σχέδια που θα της επιτρέψει να συνεργαστεί τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.

Ο Yıldız υποστήριξε επίσης ότι η υλοποίηση του Ναμπούκο μπορεί να διαρκέσει οκτώ έως 10 ετών, αλλά τόνισε ότι θα γίνει τελικά. "Είδαμε παρόμοιες ανησυχίες με την BTC [Μπακού-Τιφλίδα-Τσεϊχάν] αγωγού. Κάποιοι είπαν ότι ήταν μια οφθαλμαπάτη. Αλλά είμαστε σε πολύ θετικό στάδιο τώρα », είπε. Ο αγωγός BTC Αζερμπαϊτζάν μεταφέρει πετρέλαιο από την Κασπία Θάλασσα προς τη Μεσόγειο.

Η κυβέρνηση λέει ο αγωγός Nabucco θα δημιουργήσει ευκαιρίες απασχόλησης στην Τουρκία, όπως τα δύο τρίτα των 3.300-χιλιομέτρων βίου αγωγός θα κατασκευαστεί στην Τουρκία. Η Άγκυρα βλέπει επίσης θετικά το έργο της κατασκευής του αγωγού και την ενίσχυση της προσφοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Zaman

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/12/nabucco.html#ixzz0Zyuv3dt5

Θα δώσει το Αζερμπαϊτζάν το καίριο χτύπημα στο Ναμπούκο εξαιτίας της επαναπροσέγγισης Τουρκίας –Αρμενίας;

Ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγεφ ζυγίζει τις επιλογές του για τις εξαγωγές φυσικού αερίου.Το Αζερμπαϊτζάν έχει προφανώς αποφασίσει να παίξει τo χαρτί της ενέργειας.

Καθώς μεγάλο μέρος του κόσμου χειροκρότησε την ιστορική προσέγγιση της Τουρκίας με την Αρμενία την περασμένη εβδομάδα, το Αζερμπαϊτζάν αισθάνθηκε ότι η Τουρκία το άφησε στα κρύα του λουτρού και εγκαταλείφθηκε έτσι από τον στενότερο σύμμαχο του.

Το Μπακού είχε υποστηρίξει σθεναρά ότι μια συμφωνία για την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ της Άγκυρας και Ερεβάν δεν θα πρέπει να υπογραφεί ενώ η Αρμενία, συνέχιζει να κατέχει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, και απειλεί να δώσει απροσδιόριστες διαστάσεις στα αντίμετρα του.

Σε ομιλία του στο υπουργικού συμβουλίου στις 16 Οκτωβρίου η οποία μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε εθνικό επίπεδο ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίγεφ αποκάλυψε ένα από αυτά τα βήματα: "Δεν είναι μυστικό για κανέναν το γεγονός ότι για πολλά χρόνια το Αζερμπαϊτζάν πουλάει ποσότητες φυσικού αερίου προς την Τουρκία στο ένα τρίτο των τιμών της αγοράς."

Aliyev πρόσθεσε: " Ποιος θα θα συμφωνήσει να πωλήσει τους φυσικούς πόρους της για 30 τοις εκατό των τιμών της παγκόσμιας αγοράς, ιδίως υπό τις σημερινές συνθήκες; Αυτό θα ήταν παράλογο."

Ο Aliyev παρουσίασε την κίνηση ως μια καθαρά εμπορική απόφαση και δεν συνδεθεί ρητά με την τουρκο-αρμενικής συμφωνία. Το Αζερμπαϊτζάν πωλεί σήμερα η Τουρκία φυσικού αερίου σε ποσοστό ευκαιρίας των 120 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα. Αλλά η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης του Aliyev, λιγότερο από μία εβδομάδα μετά τη συμφωνία μεταξύ της Άγκυρας και Ερεβάν υπεγράφη, δεν άφησε καμία αμφιβολία.


Αν το Μπακού εφαρμόσει στην πράξη αυτή την δήλωση αυτή , οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να υπονομεύσει σοβαρά - αν δεν ματαιώνει τελείως – το σχέδιο της Δύσης για το έργο του αγωγού Ναμπούκο που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την Κασπία Θάλασσα προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας.

"Δυνητικά αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι ενδεχομένως θα μπορούσε να σημάνει το ολοκληρωτικό χτύπημα στο Ναμπούκο. Η συνεργασία με το Αζερμπαϊτζάν θα είναι ακόμη πιο δύσκολη από ό, τι είναι», λέει ο Φεντερίκο Bordonaro, ένας αναλυτής ασφαλείας στα ενεργειακά από την Ιταλική πλευρά.


Ναμπούκο εναντίον South Stream

Το σχέδιο Nabucco, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να παρακάμψει τη Ρωσία από μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Κασπίας μέσω της Γεωργίας και της Τουρκίας στην υπόλοιπη Ευρώπη, αποτελεί βασικό στοιχείο της δυτικής στρατηγικής για να σπάσει τον ασφυκτικό έλεγχο της Μόσχας για τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης και την δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών και των προμηθευτών για την ήπειρο.

Η Ρωσία, από την πλευρά της, πιέζει για τη δική της ενεργειακή λύση του ανταγωνιστικού του αγωγού, που ονομάζεται South Stream, που θα μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω της Μαύρης Θάλασσας και της Βουλγαρίας.

Ο Aliyev είπε μια επιλογή για το Αζερμπαϊτζάν θα είναι η εξαγωγή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μέσω της Ρωσίας και όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές αυτή η θέση βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με τα σχέδια των αγωγών της Μόσχας.

"Εμείς δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ότι οι Ρώσοι προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις εντάσεις, ώστε να στρέψουν το Αζερμπαϊτζάν εναντίον του Nabucco και να εξασφαλίσουν άμεσα ή έμμεσα την υποστήριξη του στο σχέδιο του Αγωγού South Stream, λέει ο Bordonaro .

Πράγματι, όπως η Τουρκία-Αρμενία προχωρησαν σε μια θερμή προσέγγιση με αποτέλεσμα να ματαιωθεί η όποια πιθανότητα σχετικής προόδου στο θέμα να σχετικά με το Ναγκόρνο-Καραμπάχ – Ο Aliyev άρχιζαν να κινείται πιο κοντά στη Μόσχα.

Ο Aliyev συναντήθηκε με τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε συνάντηση κορυφής της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών (ΚΑΚ) στο Chisinau στις 9 Οκτωβρίου , λίγο πριν Τουρκία και την Αρμενία υπογράψουν την συμφωνία τους.

Και στις 14 Οκτωβρίου, όταν πρόεδρος της Αρμενίας Σερζ Sarkisian ήταν στην Τουρκία για να παρακολουθήσει το ποδοσφαιρικό αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου με τον Τούρκο ομόλογό του Αμπντουλάχ Γκιουλ, το Αζερμπαϊτζάν υπέγραψε συμφωνία για την πώληση 500 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως με την Gazprom της Ρωσίας από το 2010.

Μιλώντας για τη συμφωνία αυτή ο Aliyev είπε τα 500 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ήταν μόνο ένα σημείο εκκίνησης και ότι «δεν υπήρχε ανώτατο όριο» για το ποσό του φυσικού αερίου που το Μπακού θα μπορούσε να πωλήσει στη Ρωσία.


Ενώ η κίνηση Aliyev δημιουργεί αυξημένους φόβους ότι το Αζερμπαϊτζάν μπορεί να κινείται γρήγορα σε τροχιά φιλική προς τη Μόσχα, ορισμένοι παρατηρητές λένε ότι θα μπορούσε να είναι μπλόφα σε μια προσπάθεια να επηρεάσουν το κοινοβούλιο της Τουρκίας, η οποία οφείλεται στην συζήτηση της συμφωνίας ομαλοποίηση των σχέσεών της με την Αρμενία στις 21 Οκτωβρίου.

"Οι Αζέροι είναι σαν να λένε προς [Δύση και Τουρκία] ότι αν δεν έχουν την στήριξη τους στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, θα επιλέξουν τον να συμμετέχουν στον South Stream ενάντια στο Ναμπούκο," λέει ο Bordonaro

«Είναι δύσκολο να πούμε αν είναι ή δεν είναι μπλόφα. Αλλά εμείς δεν πρέπει να αποκλείσουμε ότι δεν είναι μπλόφα."

Ilham Shaban αναλυτής ενέργειας, είναι πιο αισιόδοξος. Λέει ότι αγωγοί παροχής φυσικού αερίου του Αζερμπαϊτζάν προς στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας έχουν πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα από αυτές που διέρχεται από τη Ρωσία.

"Η Τουρκία είναι η πόρτα που το Αζερμπαϊτζάν θα πρέπει να χρησιμοποιήσει για να έχουν πρόσβαση οι ενεργειακοί του πόροι στην παγκόσμια αγορά. Πρέπει να σε αυτό να δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα και αυτή ήταν η πολιτική μας έως τώρα," λέει ο Shaban.

"Δεν νομίζω ότι πρόκειται να κλείσει την πόρτα, λόγω αυτών των πρωτοκόλλων» μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας.

Η Τουρκία διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Αρμενία το 1993 σε υποστήριξη του Αζερμπαϊτζάν, που ηττήθηκε στο πόλεμο κατά των εθνοτικών Αρμενίων αυτονομιστών στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Σε απάντηση στην οργή του Αζερμπαϊτζάν για την εξομάλυνση με την Αρμενία, ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, διαβεβαίωσε το Μπακού ότι η η στήριξη της Τουρκίας παραμένει αμετάβλητη, και είπε χαρακτηριστικά "ότι το έδαφος του Αζερμπαϊτζάν, είναι ιερό για μας, όπως το δικό μας."

Ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Taner Yildiz δήλωσε στις 19 Οκτωβρίου ότι η Άγκυρα είναι έτοιμη να πληρώσει περισσότερα για το φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν, γεγονός που υποδηλώνει περισσότερο ότι υπάρχει πιθανότητα για διαπραγματεύσεις στον μέλλον

eurodialogue.org
By Brian Whitmore

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/blog-post_6414.html

«Κρίσιμη χρονιά για τον αγωγό Nabucco το 2010»

NAFTEMPORIKI.GR.Κρίσιμη χρονιά για τον αγωγό φυσικού αερίου Nabucco θα είναι το 2010, ιδιαιτέρως σε ό,τι αφορά τη λήψη αποφάσεων για τις απαιτούμενες επενδύσεις, εκτιμά ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και νυν πολιτικός σύμβουλος για την υλοποίηση του προγράμματος Γιόσκα Φίσερ.

Στόχος του αγωγού είναι, σύμφωνα με τους εμπνευστές του, η μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ρωσίας από την Ευρώπη.

Παράλληλα, ο κ. Φίσερ απέκλεισε ενδεχόμενο ρόλο του Ιράν ως βάσης ενεργειακών πόρων για το Nabucco «δεδομένης της πολιτικής κατάστασης».

Απέρριψε επίσης τους ισχυρισμούς περί μη αναγκαιότητας του αγωγού, λόγω του προγράμματος κατασκευής του «αντίπαλου» αγωγού South Stream, τον οποίο προωθούν η Gazprom και η ιταλική Eni.

«Υπήρχε σκεπτικισμός για το Nabucco, αλλά μετά την υπογραφή, στην Αγκυρα τον Ιούλιο, της διακυβερνητικής συμφωνίας διέλευσης του Nabucco, το τρένο ξεκίνησε από το σταθμό», ανέφερε ο κ. Φίσερ, μιλώντας, στο Βουκουρέστι σε σεμινάριο για την ενέργεια στην Κεντρική Ευρώπη.

Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι απαιτείται «σταθερή πολιτική στήριξη» για τη λήψη, το 2010, των αποφάσεων για τις σχετικές επενδύσεις.

Αναφερόμενος στη βάση ενεργειακών πόρων του αγωγού, ο κ. Φίσερ σημείωσε ότι η τροφοδοσία του θα είναι επαρκής και θα προέρχεται από το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν και το βόρειο Ιράκ.

«Το Ιράν δεν αποτελεί επιλογή, λόγω της πολιτικής κατάστασης. Ποτέ δεν μπορούμε να ξέρουμε τι θα συμβεί εκεί», τόνισε. Το Ιράν διαθέτει σημαντικά αποθέματα «αλλά αγνοούμε κατά πόσον διαθέτει πλεόνασμα για να εξάγει», πρόσθεσε.

Προς το παρόν, στο πρόγραμμα Nabucco εμπλέκονται ο γερμανικός όμιλος RWE, ο αυστριακός όμιλος OMV, η τουρκική κρατική εταιρεία Botas, η βουλγαρική κρατική εταιρεία Bulgargaz, η ουγγρική κρατική εταιρεία MOL και η ρουμανική κρατική εταιρεία Transgaz, αλλά «όταν ο κόσμος πειστεί για τις πιθανότητες κατασκευής του Nabucco, θα αλλάξει επίσης 180 μοίρες και η στάση της Ρωσίας», διαβεβαίωσε ο Γιόσκα Φίσερ.

Απαξιωτικά ήταν, τέλος, τα σχόλια του κ. Φίσερ για τον South Stream. «Ο South Stream δεν υπάρχει, δεν υπάρχουν παρά μόνον δηλώσεις για το South Stream», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ιράκ και Αζερμπαϊτζάν αφετηρίες του Nabucco

ΒΙΕΝΝΗ (AFP) – Ο αγωγός φυσικού αερίου Nabucco που θα προμηθεύει την Ε.Ε. παρακάμπτοντας τη Ρωσία θα έχει ως αφετηρία το Ιράκ και το Αζερμπαϊτζάν, σύμφωνα με τον επικεφαλής της εταιρείας που διαχειρίζεται το έργο.


Ο Reinhard Mitschek σε δηλώσεις του σε δημοσιογράφους ανέφερε πως οι πρώτες παραδόσεις, που θα γίνουν το 2014 , θα προέρχονται από αυτές τις δύο χώρες

Ο Nabucco αποτελεί ένα βασικό έργο με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία, ιδιαίτερα μετά τη διαμάχη της τελευταίας με την Ουκρανία για την τιμολόγηση του φυσικού αερίου.

Η Ε.Ε. τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε πως βρίσκεται σε συνομιλίες με το Αζερμπαϊτζάν για την παροχή φυσικού αερίου στον αγωγό, ο οποίος θα καλύπτει απόσταση 3.300 χλμ. Μεταξύ της Τουρκίας και της Αυστρίας.

Επίσης, ετοιμάζεται συνεργασία με την ιρακινή Petroleum Co. Ltd., η οποία έχει την έδρα της στην κουρδική περιοχή βόρεια του Ιράκ.

Η αυστριακή εταιρεία OMV (OMV.VI) και η ουγγρική MOL Nyrt. (MOL.BU) έχουν μερίδια στην ιρακινή εταιρεία, ενώ στο έργο, του οποίου το κόστος θα ανέλθει 7,9 εκατ. ευρώ, μετέχουν εταιρείας από Γερμανία, Τουρκία, Βουλγαρία, και Ρουμανία.

Το έργο θα παρακάμπτει τη Ρωσία, ωστόσο ο Mitschek δεν απέκλεισε να συγκαταλέγεται στις χώρες που θα παρέχουν φυσικό αέριο.
capital.gr

Το ...διακύβευμα!

Κάθε τόσο ανακαλύπτουν μία λέξη και, κυριολεκτικά, της "αλλάζουν τα φώτα". Τελευταία είναι το "διακύβευμα". Παλιότερα η "παραβατικότητα", πιο παλιά η "βατότητα" (των θεμάτων). Στα ντμπέιτ άκουσα άλλες 200 όμως είναι η πρώτη που σε συγκινεί. Το Διακύβευμα! Των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου. Αν η Ελλάδα θα έχει αμερικανό ή ευρωποαϊο πρωθυπουργό. Αν ο Παπανδρέου ο 3ος θα πάρει το χρίσμα από τον Καραμανλή τον 2ο. Ήμουνα νιός και γέρασα με τα δύο αυτά ονόματα. 60 χρόνια τα ίδια "επιχειρήματα", πρόσωπα, πολιτικές, υποσχέσεις.
Στις 4/10 ο πολίτης έχει να επιλέξει το μικρότερο από δύο κακά. Εσείς ποιο κακό θα επιλέξετε;
Τον Nabuko ή τον South Stream;

ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ
http://costas-cavathas.blogspot.com

Ο ενεργειακός «κόμβος»... λύθηκε!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Το πρώτο θύμα του νέου πολιτικού σκηνικού που θα διαμορφωθεί μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου θα είναι, όπως όλα τα στοιχεία δείχνουν πλέον, ο περιβόητος και «στοιχειωμένος» πια πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης.
Πυκνώνουν, δε, οι υποψίες ότι υπό το κράτος των πολιτικών εξελίξεων στη Σόφια και στην Αθήνα καθόλου βέβαιη δεν πρέπει να θεωρείται η κατασκευή και του στρατηγικής σημασίας αγωγού φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ», ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο στην Ιταλία μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας. Η στάση τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ τις τελευταίες εβδομάδες δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της Ελλάδας ως «ενεργειακού κόμβου», που είχαν οραματιστεί ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και μια μικρή ομάδα κορυφαίων υπουργών και στενών συνεργατών του.
Αν μάλιστα ο Κ. Καραμανλής, μετά την αναμενόμενη βαριά ήττα στις εκλογές, εγκαταλείψει και την αρχηγία της ΝΔ και τον αντικαταστήσει η Ντόρα Μπακογιάννη, δεν θα απομείνει σε πολιτικό επίπεδο κανένας ισχυρός υποστηρικτής της ενεργειακής συνεργασίας της χώρας μας με τη Ρωσία.
Την Πέμπτη οι ευρωβουλευτές της ΝΔ ψήφισαν στο Στρασβούργο υπέρ ενός ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου που τασσόταν υπέρ της κατασκευής μόνο του αγωγού φυσικού αερίου «Ναμπούκο», ο οποίος θα μεταφέρει στην Ευρώπη φυσικό αέριο αμερικανικών συμφερόντων από την Κασπία και τον οποίο υποστηρίζει και προωθεί με πιεστικότητα αφόρητη η Ουάσιγκτον. Μάλιστα, οι ευρωβουλευτές της ΝΔ υπερψήφισαν την απόφαση αυτή, παρόλο που απορρίφθηκε τροπολογία της σοσιαλιστικής ευρωομάδας να συμπεριληφθεί στο ψήφισμα αναφορά και στον «Σάουθ Στριμ»!
Είναι εξόφθαλμα πολιτικά ύποπτη η στάση της ΝΔ. Πώς γίνεται η κυβέρνηση της ΝΔ να δίνει μάχη, υποτίθεται, υπέρ της κατασκευής του αγωγού «Σάουθ Στριμ» και οι ευρωβουλευτές της ΝΔ να ψηφίζουν στην Ευρωβουλή υπέρ του ανταγωνιστικού και μόνο αγωγού «Ναμπούκο» που προωθούν οι Αμερικανοί, αρνούμενοι να πιέσουν να γίνει έστω αναφορά και στον «Σάουθ Στριμ»;
Από ποιον ακριβώς καθοδηγούνται οι ευρωβουλευτές της ΝΔ σε τέτοια στρατηγικής σημασίας θέματα; Αδιαφορούν για τις θέσεις του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, τώρα που είδαν ότι χάνει και πιθανότατα φεύγει, ή ο ίδιος ο απερχόμενος πρωθυπουργός άλλαξε ανομολόγητα θέση;
Μία εβδομάδα νωρίτερα, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, αυτήν τη φορά είχε ουσιαστικά δώσει το τελειωτικό πλήγμα στον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης, μιλώντας στην... Αλεξανδρούπολη. Αναφερόμενος στον αγωγό αυτό είχε δηλώσει ότι «η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μίας πλευράς», εννοώντας τη Ρωσία. Εξέφρασε, δηλαδή, τη δυσαρέσκεια και τη διαφωνία του με την υπογραφείσα συμφωνία και έθεσε ζήτημα ουσιαστικά επαναδιαπραγμάτευσής της! Αυτονόητο είναι πως αυτό σημαίνει παραπομπή του έργου στις ελληνικές καλένδες. Δεν πρόκειται να κατασκευαστεί ποτέ αυτός ο πετρελαιαγωγός, αν όντως ο αυριανός πρωθυπουργός ζητήσει από τους Ρώσους επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας.
Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, γιατί η υπό ισχυρότατο αμερικανικό έλεγχο νεοεκλεγείσα τον Ιούλιο βουλγαρική κυβέρνηση του Μπόικο Μπορίσοφ έχει ήδη ταχθεί υπέρ της επ αόριστον αναβολής τόσο του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης όσο και του αγωγού φυσικού αερίου «Σάουθ Στριμ», γιατί δήθεν οι σχετικές συμφωνίες «βλάπτουν τα βουλγαρικά εθνικά συμφέροντα».
Την 1η Σεπτεμβρίου ο Πούτιν συναντήθηκε με τον Μπορίσοφ και του είπε, όπως μετέδωσαν τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ότι η Μόσχα τού ζητάει μόνο να αποφασίσει σύντομα αν θέλει ή όχι να κατασκευαστούν αυτά τα έργα, προσθέτοντας ότι οι Ρώσοι «θα λύσουν με άλλον τρόπο» το πρόβλημα μεταφοράς ενέργειας στην Ευρώπη, εγκαταλείποντας αμέσως την κατασκευή όποιου αγωγού ο Μπορίσοφ δεν θεωρεί συμφέροντα για τη Βουλγαρία. Προφανώς την ίδια απάντηση θα πάρει και η Αθήνα, αν θέσει τέτοιο θέμα.
ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Η Ρωσία έχει άλλες λύσεις
Ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης είναι ένα έργο εντελώς ασήμαντο για τη Ρωσία. Ο Πούτιν αποφάσισε να το κάνει «δώρο» στον Καραμανλή, για να εξασφαλίσει τη συγκατάθεσή του για την κατασκευή του «Σάουθ Στριμ», που έχει όντως στρατηγική σημασία για τη Μόσχα. Αν Αθήνα και Σόφια έχουν αντιρρήσεις, το Κρεμλίνο ενθουσιωδώς θα εγκαταλείψει την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Αν Παπανδρέου και Μπορίσοφ μπλοκάρουν τελικά και τον «Σάουθ Στριμ», σίγουρα ο Πούτιν θα στενοχωρηθεί. Θα διοχετεύσει, όμως, το αναλογούν φυσικό αέριο προς την Ιταλία μέσω Ρουμανίας, Σερβίας, Ουγγαρίας και Αυστρίας ή Σλοβενίας. Προβλέπεται, άλλωστε, ήδη βόρειος κλάδος του «Σάουθ Στριμ», με τη Βουλγαρία στην αρχική θέση αντί της Ρουμανίας.

http://kostasxan.blogspot.com/2009/09/blog-post_3522.html

South Stream και Nabucco οι τελευταίες εξελίξεις

Γαλλία - EdF - Επιβεβαιώνει το ενδιαφέρον της να συμμετάσχει στον South Stream
Πηγή: ΕΞΠΡΕΣΣ

Το ενδιαφέρον της να συμμετάσχει στο ρωσο-ιταλικό πρόγραμμα κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου South Stream, το οποίο είναι ανταγωνιστικό του προγράμματος κατασκευής του αγωγού Nabucco που χαίρει της υποστήριξης των Βρυξελλών, επιβεβαίωσε σήμερα η Electricite de France (EdF).

Χθες, εκπρόσωπος του Ρώσου πρωθυπουργού κ. Βλαντιμίρ Πούτιν άφησε να εννοηθεί ότι το θέμα συζητήθηκε κατά τη συνάντηση του κ. Πούτιν με τον Γάλλο ομόλογό του κ.
Φρανσουά Φιγιόν στη Μόσχα.

"Ο South Stream, ναι αληθεύει", δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της EdF κ. Πιέρ Γκαντονέξ, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή κατά τη διάρκεια κατάθεσής του ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.

"Η ιδέα να πλαισιώσουμε τους Ιταλούς και την Gazprom είναι μια πολύ καλή είδηση όσον αφορά τη διαφοροποίηση των οδών τροφοδοσίας.

Απέχουμε ακόμη πολύ, πρόκειται για πρόγραμμα, αλλά είναι σαφές ότι διεξάγουμε συζητήσεις εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα", είπε ο κ. Γκαντονέξ.

"Σήμερα, αγοράζουμε τις μεγαλύτερες ποσότητες φυσικού αερίου από τη GDF Suez.
Εχουμε, ωστόσο, καταστήσει σαφή την πρόθεσή μας να αποκτήσουμε μια σχετική αυτονομία και έναν κάποιον βαθμό διαφοροποίησης", πρόσθεσε ο επικεφαλής της EdF.

Υπογράμμισε, τέλος, ότι η EdF, η οποία δραστηριοποιείται κυρίως στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας αλλά, πλέον, εμπορεύεται και φυσικό αέριο, έχει ανάγκη από μια "πηγή φυσικού αερίου" για τους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς της.
Το 2008, η τροφοδοσία της EdF με φυσικό αέριο ανήλθε σε περίπου 26 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα και οι εκτιμήσεις του γαλλικού ομίλου κάνουν λόγο για ανάγκες 45 δισεκατομμυρίων κυβικά μέτρων "μεσοπρόθεσμα".
Στα τέλη της περυσινής χρονιάς, η EdF τροφοδοτούσε με φυσικό αέριο 417.900 πελάτες της στη Γαλλία.

Σχολιάζοντας τη δημοσιοποίηση των συνομιλιών για ενδεχόμενη συμμετοχή της EdF στον
South Stream, ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μονπελιέ κ. Ζακ Περσεμπουά προέβη στην εκτίμηση ότι αυτή η ανακοίνωση "ενισχύει την αξιοπιστία του South Stream έναντι του Nabucco".

"Αυτό μπορεί να κάνει τους Τούρκους να σκεφθούν και να τους οδηγήσει στο να βάλουν τη GDF Suez στον Nabucco", πρόσθεσε.

Το 2008, η Gaz de France - GDF Suez πλέον, μετά τη συγχώνευσή της με τη Suez - αποπειράθηκε να εξασφαλίσει συμμετοχή στον αγωγό Nabucco, με τον οποίο οι Βρυξέλλες επιθυμούν να περιορίσουν την ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Μόσχα.
Προσέκρουσε, όμως, στην αντίθεση της Αγκυρας, η οποία θέλησε με αυτό τον τρόπο να διαμαρτυρηθεί για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη γαλλική Εθνοσυνέλευση.

Μετά την υπογραφή, στα μέσα Ιουλίου, από τέσσερα ευρωπαϊκά κράτη και την Τουρκία της συμφωνίας διέλευσης του αγωγού Nabucco, η Ρωσία ανακοίνωσε στις αρχές Αυγούστου ότι εξασφάλισε τη συναίνεση της Αγκυρας για διέλευση του South Steam από τα τουρκικά χωρικά ύδατα.

Το πρόβλημα είναι ότι "υπάρχει πολύ μεγάλη πολιτική σε αυτή την ιστορία των αγωγών", διαπιστώνει η ερευνήτρια στο Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (Ifri) κ.
Σουζάν Νιές.

Κατά τη γνώμη της, η ανακοίνωση της συμμετοχής της EdF στον South Stream "καθιστά ακόμη πιο εύθραυστη τη ευρωπαϊκή θέση: δείχνει ότι ο καθένας θέλει να προωθήσει τις δικές του υποθέσεις", πρόσθεσε η κ. Νιές.

Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι το ένα πρόγραμμα έχει αποκτήσει προβάδισμα έναντι του άλλου, εκτιμά η ερευνήτρια στο Ifri.
"Πρέπει να δούμε τι θα συμβεί το χειμώνα.
Αν δεν υπάρξει καινούργια ρωσο-ουκρανική κρίση στο φυσικό αέριο επηρεάζεται αρνητικά το μέλλον και των δύο προγραμμάτων", συμπλήρωσε η κ. Νιές.

Οικονομικά ανταλλάγματα ζητά η Βουλγαρία
Η νέα κυβέρνηση της Βουλγαρίας υιοθετεί σκληρότερη στάση απέναντι στη Ρωσία

«Ναι» στα ενεργειακά σχέδια της Ρωσίας, με τα ανάλογα όμως οικονομικά ανταλλάγματα: Αυτό το μήνυμα αναμένεται να κομίσει η Βουλγαρία στον Ρώσο υπουργό Ενέργειας Σεργκέι Σμάτκο, ο οποίος επισκέπτεται αύριο τη Σόφια.

«Προσδοκούμε σε οικονομικά οφέλη για τη χώρα μας από τα κοινά προγράμματα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βούλγαρος υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας Τράικο Τραϊκόφ, επισημαίνοντας ότι τα ρωσικά σχέδια θα πρέπει να συνάδουν με τις απαιτήσεις της Ε.Ε.
Η νέα κεντρο-δεξιά κυβέρνηση της Σόφιας φαίνεται να υιοθετεί σκληρότερη στάση απέναντι στη Ρωσία, από την οποία η Βουλγαρία είναι απόλυτα εξαρτημένη όσον αφορά το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο.
Αμέσως μετά τη νίκη του στις εκλογές του Ιουλίου, το GERB έθεσε υπό αναθεώρηση τόσο τα σχέδια για την κατασκευή ενός νέου εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας όσο και τη συμμετοχή της χώρας στον αγωγό South Stream.

Η βουλγαρική κυβέρνηση έχει τονίσει ότι θέλει πρωτίστως να δει εάν τα σχεδιαζόμενα ενεργειακά προγράμματα εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα, ενώ έχει επισημάνει ότι θα ζητήσει τη συμβουλή της Ε.Ε. πριν λάβει οποιαδήποτε απόφαση.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Εμπορικά τα κριτήρια επιλογής για τις πωλήσεις φυσικού αερίου από το κοίτασμα Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν

"Ανοιχτό" είναι το θέμα των πωλήσεων φυσικού αερίου από τη δεύτερη φάση του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν, που εποφθαλμιούν τόσο η Μόσχα όσο και το κονσόρτσιουμ του σχεδιαζόμενου αγωγού Nabucco, σύμφωνα με τον πρόεδρο της StatoilHydro, η οποία από κοινού με την BP έχουν τον έλεγχο του εν λόγω κοιτάσματος.

"Συνεχίζουμε την εξέταση όλων των επιλογών για την εμπορία των παραγόμενων ποσοτήτων από τα πεδία και, κατά συνέπεια, θα επιλέξουμε τη λύση η οποία θα δώσει την καλύτερη εμπορική συμφωνία για την εταιρία", τόνισε ο κ. Μπενγκτ Λίε Χάνσεν, μιλώντας στο Russia Investment Summit που διοργανώνει στη ρωσική πρωτεύουσα το Ρόιτερ.
Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσον οι εταίροι στο Σαχ Ντενίζ θα πωλήσουν φυσικό αέριο από τη δεύτερη φάση του Σαχ Ντενίζ στη Ρωσία ή στο κονσόρτσιουμ του προγράμματος κατασκευής του αγωγού Nabucco, ο πρόεδρος της νορβηγικής ενεργειακής εταιρίας τόνισε ότι "το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι αναζητούμε τις καλύτερες εναλλακτικές και αυτό σημαίνει ότι το θέμα είναι ανοιχτό".

Τον περασμένο Ιούνιο, ο διευθύνων σύμβουλος του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού Gazprom είπε ότι η εταιρία του είναι έτοιμη να αρχίσει να αγοράζει μικρές ποσότητες από το Σαχ Ντενίζ, ακόμη και από τις αρχές του 2010, για να τροφοδοτεί τις νότιες περιοχές τη Ρωσίας.
Η παραγωγή από το Σαχ Ντενίζ ανέρχεται σε 15 εκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου την ημέρα και τα αποθέματά του τοποθετούνται στα 1,2 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Οι ποσότητες φυσικού αερίου από τη δεύτερη φάση του Σαχ Ντενίζ θεωρούνται αναγκαία προϋπόθεση για την έναρξη της υλοποίησης της κατασκευής του αγωγού Nabucco, με τον οποίο οι Βρυξέλλες επιδιώκουν να περιορίσουν τη ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από τη Ρωσία.

Όραμα «Ναμπούκο» έχει και ο κ. Παπανδρέου

Περιβαλλοντικούς όρους «Μπράιζα» θέτει ο κ.Παπανδρέου για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Κατά την ομιλία του στην Αλεξανδρούπολη, την περασμένη Τρίτη, ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στο έργο, ενώ εντείνονται οι ανησυχίες για ενδεχόμενο «πάγωμα» του έργου από τη νέα βουλγαρική κυβέρνηση.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε δεσμευθεί ότι «η Ελλάδα θα διασφαλίσει τα συμφέροντά της, τόσο στην κατασκευή όσο και στη λειτουργία του αγωγού αυτού», τονίζοντας την ανάγκη διασφάλισης των περιβαλλοντικών όρων.

«Διαφημίζουν τον περίφημο αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, για τον οποίο βεβαίως παλέψαμε και εμείς, αλλά η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς. Εμείς θα διασφαλίσουμε τους περιβαλλοντικούς όρους και σε ξηρά και σε θάλασσα. Και κάθε μας συμφωνία θα γίνεται ύστερα από διαβούλευση, από διάλογο, από συζήτηση με την τοπική κοινωνία» είχε πει ο κ. Παπανδρέου.


«Υπάρχει μια συνέχεια του κράτους. Η συνέχεια του κράτους σημαίνει ότι παραλαμβάνεις τις συμφωνίες όπως υπάρχουν και κοιτάς ή να τις βελτιώσεις, αν δεις ότι επί της ουσίας χρήζουν βελτίωσης, ή να τις εφαρμόσεις με τον καλύτερο τρόπο για το συμφέρον της χώρας» είπε αργότερα ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Γ.Παπακωνσταντίνου.

Η πλάκα είναι ότι σχολίασε τις δηλώσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, η κα «Ναμπούκο»- Μπακογιάννη λέγοντας ότι « άνευ λόγου και αιτίας, ο κ. Παπανδρέου έριξε σκιά στις διμερείς σχέσεις της χώρας μας με τη Ρωσία. Σχέσεις για την ισόρροπη ανάπτυξη των οποίων, η κυβέρνηση έχει εργαστεί ακούραστα τα τελευταία χρόνια. Σχέσεις που στηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Θα ήθελα, για μία ακόμα φορά, να υπογραμμίσω ότι η άσκηση της εξωτερικής πολιτικής απαιτεί υπευθυνότητα και συνέπεια».

Σχόλιο έκανε και ο «Ναμπούκο»- Χατζηδάκης, λέγοντας ότι προκαλεί «έκπληξη» η «θέση του κ. Παπανδρέου ότι η διακρατική συμφωνία για τον αγωγό εξυπηρετεί τα συμφέροντα μόνο της ρωσικής πλευράς. Καθώς επίσης και η προσθήκη του, σύμφωνα με την οποία αφήνει να εννοηθεί, ότι μπορεί να υπάρξει κάποιου είδους επαναδιαπραγμάτευση για το θέμα».

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/09/blog-post_9327.html

Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στον «ενεργειακό πόλεμο»

Η υπογραφή της συμφωνίας Πούτιν-Ερντογάν, για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream» και πώς αυτή εξυπηρετεί τις στρατηγικές φιλοδοξίες Άγκυρας και Μόσχας

ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Η υπογραφή της συμφωνίας Πούτιν-Ερντογάν, για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream» και πώς αυτή εξυπηρετεί τις στρατηγικές φιλοδοξίες Άγκυρας και Μόσχας

Διπλό παιγνίδι της Τουρκίας στην «ενεργειακή» της προσέγγιση με τη Ρωσία και την υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου «South Stream», μεταξύ των πρωθυπουργών Βλαντιμίρ Πούτιν και Ταγίπ Ερντογάν, βλέπουν οι πολιτικοί επιστήμονες Άριστος Αριστοτέλους, Πρόδρομος Προδρόμου και Ανδρέας Θεοφάνους. Κρίνουν ότι η υπογραφή της συμφωνίας, στην οποία παρέστη συμβολικά και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, «εκπροσωπώντας» τον ιταλικό ενεργειακό κολοσσό Eni, που είναι ο κύριος εταίρος της ρωσικής Gazprom στην κατασκευή του αγωγού, δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, αλλά εντάσσεται στις πολιτικές και οικονομικές φιλοδοξίες των δύο χωρών, για πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή και τον κόσμο, που ενώ εκθέτουν την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ τους, ταυτόχρονα τις φέρνει κοντά τη μια στην άλλη.
Οι κ. Θεοφάνους, Προδρόμου και Αριστοτέλους κλήθηκαν από τη «Σ» να τοποθετηθούν στο κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα και οι εκτιμήσεις τους συγκλίνουν εντυπωσιακά.


Όχι απαραίτητα, στρατηγικοί εταίροι
Ανδρέας Θεοφάνους, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας: «Υπάρχει σαφής αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, αλλά δεν εξέλιπαν οι λόγοι του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ τους. Ανέκαθεν οι σχέσεις τους περνούσαν από διάφορες φάσεις. Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου “South Stream” δεν είναι κάτι νέο και δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Επεκτείνει σε ένα βαθμό μια ήδη υφιστάμενη ισχυρή οικονομική σχέση μεταξύ των δύο χωρών. Ένα σημείο που πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι οι υπογραφές διάφορων συμφωνιών μεταξύ των δύο χωρών, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι Τουρκία και Ρωσία γίνονται στρατηγικοί εταίροι. Να μην ξεχνούμε ότι επιζητούν και οι δύο πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή, με την Τουρκία να καταβάλλει το τελευταίο διάστημα σοβαρή προσπάθεια ενίσχυσης του περιφερειακού και διεθνούς της ρόλου. Δεν είναι άσχετη με αυτό η εκλογή της ως μη μόνιμου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας, ενώ τον ηγεμονικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή τον στηρίζει και η ανάπτυξη της οικονομίας της, που περιλαμβάνεται στις 20 ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Τώρα η Τουρκία θέλει να περάσει το μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και προς τις ΗΠΑ ότι έχει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, και ότι είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι η Ρωσία επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της, παρά τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Πρέπει η Κύπρος να κατανοήσει τα χαρακτηριστικά και τα δεδομένα του περιφερειακού και του διεθνούς περιβάλλοντος, στα πλαίσια του μεγέθους και των δυνατοτήτων της. Πρέπει να έχει συμμαχίες που να τη στηρίζουν με βάση τα συμφέροντα αλλά και τις αρχές της, συμμαχίες τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και με άλλα κράτη. Υπάρχουν τεράστια περιθώρια προς αυτή την κατεύθυνση. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης επικράτησε ως επί το πλείστον η ιδέα ότι η Κύπρος είναι μονοθεματική χώρα, ότι ασχολείται μόνο με το Κυπριακό και όχι με άλλα προβλήματα κι αυτό πρέπει ν’ αλλάξει».

Και πάλι σε δύο ταμπλό!
Πρόδρομος Προδρόμου, κοινωνιολόγος, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου ΔΗΣΥ: «Η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Πούτιν στην Τουρκία και η υπογραφή της συμφωνίας με τον Τούρκο Πρωθυπουργό για την κατασκευή του “South Stream” εγγράφεται στον “ενεργειακό πόλεμο” που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια τη διεθνή πολιτική. Η συμφωνία προβλέπει ότι ο αγωγός θα περάσει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα -ενώ στο μεταξύ η Ρωσία έχει δελεάσει την Άγκυρα, προσφέροντάς της από τον περασμένο μήνα την παροχή αζερινού αερίου μέσω αυτού του αγωγού, αλλά και τη συμμετοχή τουρκικών εταιρειών στην κατασκευή του.
Η Άγκυρα, όμως, μόλις τον προηγούμενο μήνα έχει υπογράψει ανάλογη συμφωνία με την Ε.Ε. και τα άλλα 11 ενδιαφερόμενα κράτη για τον αγωγό “Nabucco”, ο οποίος είναι το ανταγωνιστικό σχέδιο της Ε.Ε., που υποστηρίζεται και από τις ΗΠΑ, προκειμένου να ξεφύγει η ευρωπαϊκή αγορά από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση. Έτσι φαίνεται να έπαιξε (και πάλι) παιχνίδι σε δυο ταμπλό!
Παρά το γεγονός ότι η επίσημη τουρκική άποψη είναι ότι τα δυο σχέδια δεν είναι ανταγωνιστικά, στην πραγματικότητα δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα βιώσιμα. Με την υπογραφή του Ταγίπ Ερντογάν, μοιάζει να μπαίνει ταφόπλακα στον “Nabucco”. Το κολοσσιαίου κόστους (8 δις ευρώ) και αμφίβολης πρακτικής εφαρμογής σχέδιο της Ε.Ε. φαίνεται τελικά να χάνει το παιχνίδι και να αποδεικνύεται, όπως πάντα ισχυρίζονταν οι Ρώσοι, μάλλον “πολιτικό σχέδιο” παρά αξιόμαχη πρόταση ενεργειακής πολιτικής. Έστω κι αν το Παρίσι, το Βερολίνο και η Ρώμη δεν φαίνονταν να είχαν πεισθεί εντελώς για τη βιωσιμότητα του “Nabucco”, τον οποίο ανέλαβε να προωθήσει το περασμένο εξάμηνο η τσεχική προεδρία της Ε.Ε., μένει να φανεί πώς θα αντιδράσουν στο διπλό παιχνίδι της Άγκυρας.
Στην πραγματικότητα, ο Πούτιν φάνηκε να κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά, όταν από τον περασμένο Μάιο κατάφερε να φέρει τον Μπερλουσκόνι στην πανηγυρική τελετή υπογραφών στο Σότσι. Σε εκείνη τη συνάντηση, που θεωρήθηκε από τους Ρώσους ως γέννηση του “South Stream”, εκτός των Βουλγάρων και των Σέρβων, συμμετείχε και η Ελλάδα με την υπογραφή της Δημ. Εταιρείας Φυσικού Αερίου.
Ο Πρωθυπουργός Καραμανλής σχετικά νωρίς είχε κλίνει προς τη ρωσική επιλογή και η Ελλάδα δέχτηκε μάλιστα πιέσεις γι’ αυτόν το λόγο από τις ΗΠΑ και προς στιγμήν είχε “παγώσει” κάπως τις ελληνο-ρωσικές συνεννοήσεις.
Τελικά πάντως η Ελλάδα βρέθηκε στην “ίδια μεριά” με την Τουρκία. Ενώ από ρωσικής πλευράς καταγράφεται μια επιτυχία σε εκείνο που, από τον περασμένο Μάιο στο Σχέδιο Εθνικής Ασφάλειας της Ρωσίας μέχρι το 2020, καταγράφεται ως “ενεργειακός πόλεμος”».

Γεωπολιτική αίσθηση στην Ευρώπη
Δρ Άριστος Αριστοτέλους, ειδικός σε θέματα Άμυνας και Στρατηγικής, βουλευτής ΑΚΕΛ: «Οι σχέσεις Ρωσίας - Τουρκίας είναι πολύ παλαιές, περίπλοκες και κατά καιρούς έντονα ανταγωνιστικές, αν και στη μεταψυχροπολεμική εποχή είναι και σημαντικοί εμπορικοί εταίροι. Η συμφωνία μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τη Ρωσία μέσω Τουρκίας, το φιλόδοξο ρωσικό έργο ''South Stream'' -όπως και οι άλλες συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι δύο χώρες- μπορεί να είναι αμφισβητήσιμο αν θα υλοποιηθεί, αλλά γεωπολιτικά θα προκαλέσει αίσθηση στην Ευρώπη. Η συμφωνία συνομολογείται σε μια περίοδο που η Ευρώπη επιχειρεί την ενεργειακή απεξάρτησή της από τη Μόσχα, με την προώθηση σχεδίων δημιουργίας αγωγών έλευσης φυσικού αερίου από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, οπότε και ενδεχόμενα να αντιστρατεύεται τα σχέδια των Ευρωπαίων, παρά τις προς το αντίθετο τουρκικές δηλώσεις. Το έργο που ευνοούν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι γνωστό ως ''Nabucco'' και οι αγωγοί του θα διέρχονται επίσης από την Τουρκία.
Η ρωσοτουρκική συμφωνία για το ''South Stream'' ίσως να είναι απίθανο να υλοποιηθεί, τουλάχιστο μεσοπρόθεσμα -κυρίως ένεκα λογισμικών και οικονομικών πραγματικοτήτων- όπως και η ''Nabucco''. Όμως στον κόσμο της γεωπολιτικής, συμφωνίες σαν αυτές, που αφορούν το ζωτικό θέμα της ενέργειας και τους παίκτες που εμπλέκονται σ’ αυτές, μπορεί και από μόνες τους να έχουν σημασία. Η συμφωνία για το ''South Stream'' στέλλει, από τη μια, μηνύματα για την ευκολία με την οποία η Ρωσία μπορεί να επιστρατευθεί στρατηγικούς συνεταίρους στην Ευρώπη, όπως η Τουρκία ή και η Ιταλία, για να αναχαιτίσει τις εναλλακτικές ενεργειακές και ανταγωνιστικές λύσεις των Ευρωπαίων και των Αμερικανών. Από την άλλη είναι αποκαλυπτικές όχι μόνο του διπλού παιχνιδιού το οποίο η Άγκυρα παίζει εκμεταλλευόμενη τη στρατηγική της θέση, αλλά και των ευρύτερων περιφερειακών πολιτικών φιλοδοξιών της, που επεκτείνονται πέραν των παραδοσιακών σχέσεων με τους δυτικούς συμμάχους της. Επίσης, καθορίζει εν μέρει και το στίγμα των μελλοντικών ζυμώσεων, και τουρκικών πιέσεων σε προσεχείς συζητήσεις για το θέμα του κεφαλαίου της ενέργειας με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Το πυρηνικό πρόγραμμα στη Μερσίνα
Πρόδρομος Προδρόμου: «Πέραν της συμφωνίας για την υλοποίηση του αγωγού ''SouthStream'', η Ρωσία υπέγραψε με την Τουρκία και μια σειρά από άλλες συμφωνίες ενεργειακής πολιτικής. Περισσότερο ανησυχητική μπορεί να θεωρηθεί η συμφωνία πυρηνικού προγράμματος που προβλέπει την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στη Μερσίνα, μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τα κυπριακά παράλια».

Ο ΡΩΣΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Προβληματισμός για αναφορά του Πούτιν για την Κύπρο
Έντονο προβληματισμό προκαλούν στην Κύπρο οι προχθεσινές δηλώσεις του Βλαδιμίρ Πούτιν, στην Άγκυρα. Αναφορά του Ρώσου πρωθυπουργού σε ελληνικό και τουρκικό τμήμα στην Κύπρο, όπως ήταν φυσικό, έδωσε τροφή για σκέψεις περί ενδεχόμενης αλλαγής της ρωσικής στάσης στο Κυπριακό.
Ερωτηθείς από δημοσιογράφο σχετικά με τη διευθέτηση περιφερειακών προβλημάτων όπως το Κυπριακό και το Καραμπάχ, ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε επί λέξει, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης (www.government.ru ): «Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».
Και ο Ρώσος πρωθυπουργός συνέχισε: «Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα, που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».
Όπως είναι προφανές από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης, ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης, που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην Κύπρο και όταν ρωτήθηκε για τον αγωγό φυσικού αερίου «South Stream», διευκρινίζοντας ότι μέσω του τουρκικού εδάφους θα γίνεται τροφοδοσία με αέριο τρίτων χωρών: «Ήδη έχουν ονομαστεί οι χώρες αυτές. Είναι η Κύπρος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία. Κατά τον τρόπο αυτό η Τουρκία καθίσταται πολύ μεγάλο διαμετακομιστικό κράτος για την περιοχή αυτή του κόσμου».
Ερωτηθείς εάν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες πετρελαίου, έτσι ώστε να τροφοδοτηθούν και οι δύο πετρελαιαγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν στην Τουρκία και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη σε Βουλγαρία-Ελλάδα, ο Β. Πούτιν δήλωσε ότι «ο ανταγωνισμός μεταξύ του ''Ναμπούκο'' και του ''South Stream'' είναι πολύ μεγαλύτερος απ' ό,τι οι αγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη» και συνέχισε, «εάν δείτε τους όγκους της αυξανόμενης εξόρυξης πετρελαίου στην Κασπία και μιλήσετε με τους επικεφαλής των πετρελαϊκών εταιρειών μας, τότε θα καταστεί προφανές ότι ο όγκος που εξορύσσεται συνολικά μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, καθώς όσο περισσότερα έργα υποδομών υπάρχουν, τόσο καλύτερα, γιατί δημιουργεί αξιοπιστία και σταθερότητα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».


H ρωσική πρεσβεία αναμένει ενημέρωση
Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Πούτιν τέθηκαν υπόψη του πρεσβευτή της Ρωσίας στη Λευκωσία κ. Βιάτσεσλαβ Σούμσκι, ο οποίος κλήθηκε ν’ απαντήσει κατά πόσον αυτές σημαίνουν οποιαδήποτε αλλαγή στη ρωσική πολιτική στο Κυπριακό. Ο κ. Σούμσκι δήλωσε ότι η πρεσβεία αναμένει ενημέρωση από τη Μόσχα, σχετικά με το ακριβές περιεχόμενο της δήλωσης Πούτιν.
Την ίδια στιγμή, ο πρεσβευτής της Ρωσίας υπογράμμισε ότι η θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο Κυπριακό, όπως αυτή έχει διατυπωθεί στην πολιτική διακήρυξη μεταξύ των Προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας, το Νοέμβριο του 2008, δεν έχει αλλάξει.
Στη Διακήρυξη αναφέρεται ότι Ρωσία και Κύπρος επαναβεβαιώνουν την ανάγκη επίτευξης μιας συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης διευθέτησης στην Κύπρο, στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου του 1977 και 1979. Γίνεται, επίσης, αναφορά στη «μετεξέλιξη του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας σε δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, με μία κυριαρχία, μία υπηκοότητα και μια διεθνή προσωπικότητα, που θα ενσωματώνει την πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Ερωτηθείς σχετικά ο πρέσβης της Ρωσίας στη Λευκωσία, τόνισε ότι οι συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες μεταξύ της χώρας του και της Τουρκίας δεν θα επηρεάσουν τις εγκάρδιες και στενές, όπως χαρακτήρισε τις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας.
Χαρακτηρίζοντας ως φυσιολογική την υπογραφή συμφωνιών μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας, τους οποίους χαρακτήρισε «ζωτικής σημασίας για τη Ρωσία», ο κ. Σούμσκι είπε χαρακτηριστικά ότι «δεν πιστεύω ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των σχέσεων της Ρωσίας και της Τουρκίας, και τις πολύ εγκάρδιες και στενές σχέσεις της Ρωσίας με την Κύπρο, και την προσέγγισή μας σε ένα διεθνές ζήτημα που είναι η λύση του κυπριακού προβλήματος».
Πρόσθεσε ότι θέματα οικονομίας και ενέργειας και το Κυπριακό είναι «πολύ απόμακρα ζητήματα».

Ερωτηθείς για την αναφορά του τουρκικού πρακτορείου Ανατολή, ότι στις συμφωνίες που υπεγράφησαν χθες στην Άγκυρα περιλαμβάνεται συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου για πώληση ρωσικού φυσικού αερίου στην Τουρκία, κάτω από συγκεκριμένους όρους και για επέκταση του αγωγού «Blue Stream» για μεταφορά αερίου «σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου και της Συρίας», ο κ. Σούμσκι διαβεβαίωσε πως όταν ολοκληρωθούν οι οικονομικές και τεχνικές πτυχές του όλου προγράμματος για την κατασκευή του «Blue Stream 2», που θα φτάνει μέχρι τη Μέση Ανατολή, «η λύση του κυπριακού προβλήματος θα είναι εκεί». «Δεν μιλάμε για ένα ή δύο χρόνια, είναι μια προοπτική τριών μέχρι πέντε χρόνων», είπε και υπέδειξε ότι ο πρωτόκολλο που υπεγράφη αφορά τη διακήρυξη προθέσεων.
Επεσήμανε, εξάλλου, ότι όπως ο ίδιος γνωρίζει, δεν έγιναν διαπραγματεύσεις για μεταφορά αερίου με τη Συρία, το Ισραήλ, το Λίβανο και την κυπριακή κυβέρνηση. Υπενθύμισε ότι έγιναν συζητήσεις με την κυπριακή κυβέρνηση για παροχή υγροποιημένου αερίου στην Κύπρο, υπό το φως των περιορισμών και προστίμων που επιβάλλει η ΕΕ στις εκπομπές ρύπων από τη χρήση πετρελαίων για παραγωγή ενέργειας. «Η αρχική μου αντίδραση θα ήταν πολύ θετική αν ξεκινούσαμε διαπραγματεύσεις και έλθουμε στο συμπέρασμα ότι ένας αγωγός στην Κύπρο θα βοηθούσε και θα ήταν οικονομικά βιώσιμος, παρόλο που θα περνούσε από τουρκικό έδαφος», κατέληξε.

Ινφογνώμων Πολιτικά

Οι «σύντροφοι» διπλωμάτες του Βλ. Πούτιν τα έκαναν πλακάκια με την Άγκυρα

Γελοιοποιήθηκε ο Ρώσος πρωθυπουργός. Μίλησε για τουρκικό τμήμα της Κύπρου, και όχι κατεχόμενο. Θα αναπτύξει οικονομικές σχέσεις, και με τα κατεχόμενα.

Ναυάγιο της διπλωματίας Αθηνών –Λευκωσίας


Υπέρ της «δίκαιης λύσης» του Κυπριακού τάχθηκε ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, ερωτηθείς σχετικά με τη διευθέτηση περιφερειακών προβλημάτων, στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

«Γνωρίζετε βέβαια τη θέση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το Κυπριακό πρόβλημα, το πρόβλημα της κυπριακής διευθέτησης. Τασσόμαστε υπέρ της δίκαιης επίλυσης του ζητήματος, τόσο του τουρκικού, όσο και του ελληνικού τμήματος του νησιού. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας και τα σχέδια του ΟΗΕ, υποστηρίζουμε επίσης και το σχέδιο Ανάν».

Κι ο Ρώσος πρωθυπουργός συνέχισε:

«Θα επιδιώξουμε και στο μέλλον την οικοδόμηση των σχέσεων και με τις δύο πλευρές, τα δύο τμήματα της Κύπρου. Θα αναπτύξουμε τις οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και αυτών με το τουρκικό τμήμα. Το έχουμε πει επανειλημμένα και το θεωρούμε σωστό βήμα,που λειτουργεί προς όφελος της διευθέτησης».

Όπως φαίνεται από την πλήρη βιντεοσκόπηση της συνέντευξης, η οποία παρατίθεται στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης ο κ. Πούτιν ανέφερε εκ παραδρομής ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί και με «τις δύο χώρες», σπεύδοντας να διορθώσει σε «δύο τμήματα», αν και η σχετική αναφορά «δύο χώρες» παραμένει στο απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης που έδωσε στη δημοσιότητα η υπηρεσία Τύπου του Ρώσου πρωθυπουργού.

Ο Ρώσος πρωθυπουργός αναφέρθηκε στην Κύπρο κι όταν ρωτήθηκε για τον αγωγό φυσικού αερίου «Blue Stream-2», διευκρινίζοντας ότι μέσω του τουρκικού εδάφους θα γίνεται τροφοδοσία με αέριο τρίτων χωρών: «Ήδη έχουν ονομαστεί οι χώρες αυτές. Είναι η Κύπρος, το Ισραήλ, ο Λίβανος, η Συρία. Κατά τον τρόπο αυτό η Τουρκία καθίσταται πολύ μεγάλο διαμετακομιστικό κράτος για την περιοχή αυτή του κόσμου».

Ερωτηθείς εάν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες πετρελαίου έτσι ώστε να τροφοδοτηθούν και οι δύο πετρελαιαγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν στην Τουρκία και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη σε Βουλγαρία - Ελλάδα, ο Β.Πούτιν δήλωσε ότι «ο ανταγωνισμός μεταξύ του Ναμπούκο και του South Stream είναι πολύ μεγαλύτερος από ότι οι αγωγοί Σαμψούντα - Τσεϊχάν και Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη» και συνέχισε: «Εάν δείτε τους όγκους της αυξανόμενης εξόρυξης πετρελαίου στην Κασπία και μιλήσετε με τους επικεφαλής των πετρελαϊκών εταιρειών μας, τότε θα καταστεί προφανές ότι ο όγκος που εξορύσσεται συνολικά μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο αυτών σχεδίων, καθώς όσο περισσότερα έργα υποδομών υπάρχουν, τόσο καλύτερα γιατί δημιουργεί αξιοπιστία και σταθερότητα στην ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης».

Δελτίο των 11

Η Ρωσία στριμώχνει τη Βουλγαρία και τα εξωβουλγαρικά κέντρα αποφάσεων

Η Ρωσία είναι πρόθυμη να καταβάλει αυτή στη Βουλγαρία το κόστος για τη κατασκευή του βουλγαρικού τμήματος του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς (Πύργος) - Αλεξανδρούπολη.

Η δήλωση αυτή, δια στόματος του αντιπροσώπου της κοινοπραξίας κατασκευής του αγωγού Vladimir Nemtsov, ήρθε σαν απάντηση στις αιτιάσεις της νέας βουλγαρικής κυβέρνησης, τόσο για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, όσο και για τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream.

Με τον τρόπο αυτό η Μόσχα επιδιώκει να αποστερήσει τη Σόφια από κάθε οικονομικής φύσης αντεπιχείρημα έναντι της κατασκευής του αγωγού, ο οποίος έχει στρατηγική σημασία για τη Ρωσία, ειδικά μετά την υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του Nabucco.

Θα αποκαλυφθεί εάν και εφόσον οι βουλγαρικές αιτιάσεις είναι πραγματικές, ή προέρχονται από εξωβουλγαρικά κέντρα αποφάσεων, οπότε και η Μόσχα ενδεχομένως θα αντιδράσει ανάλογα.

Πηγή

Κοινό μέτωπο Βουλγαρίας-Τουρκίας;

Τηλεφωνική συνομιλία διάρκειας 30 λεπτών είχαν εχθές το βράδυ ο νέος Βούλγαρος πρωθυπουργός Boyko Borisov με τον Τούρκο ομόλογό του Recep Tayyip Erdogan.

Ανάμεσα στα θέματα που θίχτηκαν ήταν φυσικά και το μέλλον του αγωγού Nabucco.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός συνεχάρη τον Βούλγαρο για τις κινήσεις του στα θέματα ενέργειας - τον πόλεμο δηλαδή που έχει κηρύξει σε όλα τα ρωσικά σχέδια αγωγών - και στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο υπουργός Πολιτισμού της νέας βουλγαρικής κυβέρνησης είναι τουρκικής καταγωγής.

"Αυτός είναι ο δρόμος, στον οποίο μπορούμε να βαδίσουμε μαζί", ανέφερε ο Τούρκος πρωθυπουργός στον Βούλγαρο ομόλογό του.

Ο Βούλγαρος πρωθυπουργός άλλωστε, έχει πολλές φορές αναφερθεί στην πρόθεσή του να συνεργαστεί στενά με την Τουρκία και η συνεργασία τους αυτή να "αποτελέσει πρότυπο για τις χώρες της περιοχής".

Πηγή Πηγή

Ναμπούκο ΟΛΑ (For ever), στη Βουλγαρία

Του Σπύρου Χατζάρα

Η νέα Βουλγαρική κυβέρνηση έχει ήδη υποβάλει σχέδιο νόμου για την αναστολή κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολης και έχει ήδη επιβάλει προσωρινό «μορατόριουμ» στον αγωγό φυσικού αερίου South Stream και το πυρηνικό εργοστάσιο στο Μπέλενε!

H «πανεθνική» συσπείρωση περί τον αγωγό Ναμπούκο , εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από τη βουλγαρική Βουλή, στην κυβέρνηση μειοψηφίας του GERB-(Ναμπούκο2) , υπό τον (τέως μπράβο νυκτερινών κέντρων), Μπόικο Μπορίσοφ, που έλαβε 162 ψήφους υπέρ, 77 κατά και ένας δήλωσε, «άκυρο-λευκό, δεν ξέρω δεν απαντώ».
Εκτός του GERB (116 βουλευτές), την κυβέρνηση Μπορίσοφ στήριξαν, το κόμμα «Ατάκα» του Βόλεν Σιντέροφ («Επίθεση» με 21 βουλευτές), ο «Γαλάζιος Συνασπισμός» των Ιβάν Κόστοφ και Μάρτιν Ντιμιτρόφ» (15 βουλευτές) και το κόμμα «Τάξη, Νομιμότητα, Δικαιοσύνη» του Γιάνε Γιάνεφ (10 βουλευτές).
Κατά ψήφισαν οι βουλευτές του προηγούμενου κυβερνητικού συνασπισμού, (Ναμπούκο 1) 39 του Σοσιαλιστικού Κόμματος και 38 βουλευτές του τουρκικού Κινήματος Δικαιωμάτων και Ελευθεριών.

Στη νέα κυβέρνηση, το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου οικονομικών θα αναλάβει ο Σιμεόν Τζιάνκοφ, οικονομολόγος και πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών θα περάσει στα «χέρια» του προέδρου του κόμματος, Τσβέταν Τσβετάνοφ. Το υπουργείο εξωτερικών αναλαμβάνει η Ρούμιανα Γιέλεβα και υπουργείο Αμύνης ο Νικολάι Μλαντένοφ.
Η μέχρι πρότινος αντιδήμαρχος στο δήμο της Σόφιας, Γιορντάνκα Φαντάκοβα, θα είναι η νέα υπουργός Παιδείας, το υπουργείο Οικονομίας, Ενέργειας και Τουρισμού θα αναλάβει ο Τράιτσο Τράικοφ, ο γλύπτης Βεζντί Ρασίντοφ θα είναι ο νέος υπουργός Πολιτισμού, και η εισαγγελέας Μαργκαρίτα Πόποβα υπουργείος Δικαιοσύνης. Ο μέχρι πρότινος δήμαρχος της Βράτσα, Τότιου Μλαντένοφ, θα είναι ο νέος υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.Το υπουργείο Υγείας αναλαμβάνει ο χειρουργός, Μπόζινταρ Νάνεφ, ενώ το υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης ο Ρόσεν Πλεβνέλιεφ.

Όπως αναφέρει το βουλγαρικό πρακτορείο «Novinite» η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του GERB είναι πιθανόν να ακυρώσει το έργο του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη.

«Δεν θεωρούμε ότι υπάρχει λογική βάση στο project Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και δεν έχουμε πρόθεση να υλοποιήσουμε έργα που από μόνα τους καταλήγουν σε αδιέξοδο», φέρεται να έχει δηλώσει στο βουλγαρικό κρατικό ραδιόφωνο ο νέος υπουργός Ανάπτυξης κ. Ρόσεν Πλεβνελίεφ.

Στην Αθήνα, κυβερνητικοί παπαγάλοι, προσπαθούν να υποβαθμίσουν την σημασία τής είδησης για τα ελληνικά συμφέροντα, κάνοντας λόγο για «μπλόφα» τής νεοφώτιστης δεξιάς κυβέρνησης τής Βουλγαρίας, προκειμένου να διαπραγματευτεί οικονομικά το σύνολο των ενεργειακών έργων.

Ο Ναμπούκο-Χατζηδάκης σε μία (επικοινωνιακή) κίνηση αντιπερισπασμού, κατέθεσε επειγόντως στο θερινό τμήμα τής βουλής νομοσχέδιο για την υλοποίηση τού έργου !
(Ο πρέσβης Δαβίδ, δεν θα θυμώσει γιατί ξέρει ότι πρόκειται περί ελληνικής μπλόφας)
Υπενθυμίζεται ότι έχει ήδη συσταθεί από της Ελλάα τη Βουλγαρία και τη Ρωσία ως φορέας κατασκευής και εκμετάλλευσης του αγωγού η διεθνής εταιρεία TRANS-BALKAN PIPELINE BV.

ΥΓ.Τα στελέχη της Παγκόσμιας Τράπεζας έχουν ρέντα στα Βαλκάνια. Στη Σερβία πρωθυπουργός ο Τσβέτκοβιτς. Τσάρος της Οικονομίας ο Σιμεόν Τζιάνκοφ στην Βουλγαρία.Ρέντα έχουν και οι Μπράβοι.Πρωθυπουργός στα Σκόπια ο Γκρουέφσκι, και στη Σόφια ο Μπορίσοφ. Ας το λάβει υπόψη του ο κ.Βλαστός

Δελτίο των 11

Η συμφωνία για τον αγωγό Ναμπούκο και η θέση-«κλειδί» της Άγκυρας

Στην Άγκυρα υπεγράφη η διακυβερνητική συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού Ναμπούκο, που θα προμηθεύει την Ευρώπη με φυσικό αέριο από την Κασπία και τη Μέση Ανατολή. Η υπογραφή της συμφωνίας, παρά την αβεβαιότητα που επικρατεί σχετικά με την προμήθεια των απαιτούμενων ποσοτήτων φυσικού αερίου από τις σημαντικότερες παραγωγές χώρες, ενισχύει τη θέση της Τουρκίας ως διαμετακομιστικής χώρας-«κλειδί» στον διεθνή ενεργειακό χάρτη.
Την εβδομάδα που κύλησε υπεγράφη στην τουρκική πρωτεύουσα διακυβερνητική συμφωνία-πλαίσιο για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Ναμπούκο, ο οποίος, όταν ολοκληρωθεί, θα διοχετεύει περίπου 30 εκατ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από τις χώρες του Καυκάσου και της Μέσης Ανατολής προς τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης.
Η συμφωνία συγκεκριμένα ανάβει το πράσινο φως για την έναρξη των εργασιών κατασκευής αγωγού μήκους 3.300 χιλιομέτρων, το κόστος του οποίου θα φτάσει το μυθικό ποσό των 8 δισ. ευρώ. Οι εργασίες κατασκευής θα ξεκινήσουν το 2010 και θα περατωθούν σε μία τετραετία. Τον αγωγό θα κατασκευάσει πολυεθνική κοινοπραξία αποτελούμενη από τις εταιρείες ΟΜV (Αυστρίας), Bulgargaz (Βουλγαρίας), RWE (Γερμανίας), MOL (Ουγγαρίας), Transgaz (Ρουμανίας) και BOTAS (Τουρκίας), που συμμετέχουν στο έργο με ίσα μερίδια.
Τη συμφωνία υπέγραψαν οι πρωθυπουργοί της Αυστρίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Τουρκίας και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στην τελετή υπογραφής συμμετείχαν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων άνω των 10 χωρών, ενώ απουσίασαν οι εκπρόσωποι της Ρωσίας και του Τουρκμενιστάν, γεγονός που ερμηνεύτηκε ως αποδοκιμασία του αγωγού εκ μέρους της Μόσχας. Ο τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε τη συμφωνία ως ένα «ιστορικό βήμα» για την επίτευξη μιας μακροπρόθεσμης συνεργασίας ανάμεσα στην Ασία και την Ευρώπη, που θα βασιστεί στον σεβασμό των αμοιβαίων συμφερόντων και τις προοπτικές για έναν διαπολιτισμικό διάλογο. Έχοντας συνειδητοποιήσει απόλυτα τη σημασία και τα πλεονεκτήματα της συμφωνίας, δήλωσε ακόμη ότι ο αγωγός θα δώσει «νέα πνοή» στην υποψήφια για ένταξη στην Ευρώπη Τουρκία. Τέλος, στην προσπάθειά του να αποφύγει την αντιπαράθεση με τη Μόσχα, πρόσθεσε ότι η Ρωσία, το Ιράν και το Κατάρ θα μπορούσαν επίσης, εάν το επιθυμούσαν, να συμμετάσχουν στο σχέδιο αγωγού φυσικού αερίου που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν, την Αίγυπτο, τη Συρία και το Ιράκ στην Ευρώπη. Από τη μεριά του ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο, γεμάτος αισιοδοξία, δήλωσε ότι το σχέδιο αποτελεί την αρχή μιας εποικοδομητικής περιόδου συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, η οποία ενδέχεται να φέρει μαζί της άλλες, μεγαλύτερες επιτυχίες.
Η πραγματοποίηση του αγωγού, που η σύλληψή του ανάγεται στις αρχές της τρίτης χιλιετηρίας, αποτελεί σχέδιο στρατηγικής σημασίας για την ενωμένη Ευρώπη, καθώς με αυτόν τον τρόπο οι Βρυξέλλες επιδιώκουν να θέσουν φραγμό στην εξάρτησή τους σε υδρογονάνθρακες από τη Μόσχα, η οποία αποτελεί, ως αυτήν τη στιγμή, τον σημαντικότερο ενεργειακό εταίρο τους. Στην προσπάθεια των Ευρωπαίων να ανεξαρτητοποιηθούν από τη Ρωσία είναι αρωγός και η Ουάσινγκτον, η οποία παρέχει την απαραίτητη πολιτική στήριξη.
Η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας είναι επίσης ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία, καθώς η Άγκυρα βλέπει εκ των πραγμάτων να αναβαθμίζεται η θέση της σε στρατηγικό εταίρο της ΕΕ στον κρίσιμο τομέα της ενέργειας. Η εξέλιξη αυτή, όταν ολοκληρωθεί το σχέδιο της κατασκευής του αγωγού, θα είναι περισσότερο ορατή, καθώς θα επιτρέψει στην Άγκυρα να έχει σημαντικό λόγο στις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Ο αγωγός θα ξεκινάει από το Ερζερούμ -τη βυζαντινή Θεοδοσιούπολη- της ανατολικής Τουρκίας, όπου θα συνδέεται με τους αγωγούς φυσικού αερίου Ταμπρίζ - Άγκυρας (Ιρανοτουρκικός) και Μπακού - Τιφλίδας - Ερζερούμ και θα καταλήγει στην αυστριακή πόλη Μπάουμγκαρτεν. Τα 2.000 χιλιόμετρα του αγωγού που θα διασχίζουν τα εδάφη της Τουρκίας θα αποτελέσουν τον ιδανικότερο ίσως μοχλό πίεσης προς τα δυτικοευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας, που διατηρούν τις επιφυλάξεις τους μπροστά στο ενδεχόμενο της τουρκικής ένταξης στην ΕΕ. Στην περίπτωση που η Άγκυρα κάνει μελλοντικά χρήση του προνομίου της να ελέγχει τη ροή του αγωγού προς την Ευρώπη κατά το δοκούν, ενδεχόμενο που δεν θα πρέπει να αποκλείεται, για την επίτευξη πολιτικών, οικονομικών κ.ά. στόχων, τότε αναρωτιέται εύλογα κανείς ποιο είναι το όφελος από αυτήν την υπόθεση; Η Γαλλία, άλλωστε, είναι η πρώτη χώρα που γεύτηκε την πικρή εμπειρία του αποκλεισμού από την κοινοπραξία μετά την πεισματική άρνηση της Άγκυρας, πιθανόν ως ένδειξη δυσαρέσκειας για την αρνητική στάση του γάλλου Προέδρου έναντι της τουρκικής υποψηφιότητας ένταξης στην Ευρώπη. Εξάλλου, κυκλοφόρησε ευρέως η φήμη, κυρίως στον ευρωπαϊκό Τύπο, ότι η Άγκυρα, παρά τις διαψεύσεις της τουρκικής πλευράς, απαίτησε να έχει το 15% του φυσικού αερίου που θα διέλθει από τον αγωγό για εγχώρια κατανάλωση και το οποίο θα υπόκειται σε ειδικές μειωμένες τιμές, απαίτηση που προφανώς δεν είδαν με καλό μάτι οι Ευρωπαίοι. Ας σημειωθεί, βέβαια, ότι, μεσούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, θα επενδυθούν τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ στην Τουρκία για την κατασκευή του τουρκικού τμήματος του αγωγού, καθώς επίσης η Άγκυρα θα έχει πρόσθετο εισόδημα από τους φόρους που θα συλλέγει από το διερχόμενο αέριο, το οποίο θα καταναλώνουν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά!
Η σύγχρονη πολιτική ιστορία μάς διδάσκει ότι η Άγκυρα ξέρει να εκμεταλλεύεται πάντα τη γεωγραφική της θέση -χαρακτηριστική είναι η αμφίρροπη στάση που τήρησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και η άρνηση το 2003 να επιτρέψει τη διέλευση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από τα εδάφη της κατά την επέμβαση στο Ιράκ- για να αποκομίσει πολιτικά και οικονομικά οφέλη. Με την υλοποίηση του αγωγού, ελλοχεύει ο κίνδυνος να ισχυροποιηθεί υπέρμετρα η διαπραγματευτική ικανότητα της Άγκυρας έναντι των Ευρωπαίων, γεγονός που θα έχει σοβαρότατες συνέπειες και στα εθνικά μας θέματα, αρχής γενομένης με το Κυπριακό, όπου δρομολογήθηκε ήδη ένα νέο «Σχέδιο Ανάν», τη στιγμή μάλιστα που η Λευκωσία πιέζει απεγνωσμένα για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας.
K. Βοσπορίτης, ο νεώτερος

Η μάχη για τους αγωγούς

Ο σφοδρός ανταγωνισμός Ηνωμένων Πολιτειών - Ρωσίας για τον έλεγχο και τη μεταφορά των ενεργειακών πόρων της Κεντρικής Ασίας στην Ευρώπη

Παρ' ότι είναι απορροφημένη από τον εξωραϊσμό της εικόνας της, η Αμερική, έμμεσα ή άμεσα, βρίσκεται σήμερα σε πόλεμο, ή οιονεί πόλεμο, με το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ιράν, την Κορέα, καθώς και την Αλ Κάιντα, υπό τη μεταλλαγμένη γεωπολιτική μορφή της.
Γεγονός ακόμη σημαντικότερο είναι ότι, παρά τις τακτικές ανταλλαγές φιλοφρονήσεων με τη Ρωσία, οι σχέσεις των δύο χωρών παραμένουν τεταμένες.
Όσον αφορά τους υπάρχοντες και τους μελλοντικούς αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου, η ένταση αυτή προσλαμβάνει τη μορφή ενός σφοδρού ανταγωνισμού για τον έλεγχο της μεταφοράς των ενεργειακών πόρων που χρειάζεται η Ευρώπη.
Τρεις παράγοντες έχουν αναδείξει τη σφοδρότητα αυτής της μάχης: (α) η (όχι απολύτως δικαιολογημένη) ευρωπαϊκή άποψη ότι οι Ρώσοι έχουν κατά περιόδους διακόψει αναίτια τη ροή φυσικού αερίου μέσω Ουκρανίας (β) η ανάκαμψη της Τουρκίας στον Καύκασο με τη βοήθεια της Αμερικής και (γ) η πεποίθηση της Τουρκίας ότι, εάν μετατρεπόταν σε κόμβο διαμετακόμισης φυσικού αερίου, θα ωφελείτο οικονομικά και θα έδινε νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην ΕΕ.
ΓΕΩΡΓΙΑ
Έχασε τον πόλεμο, αλλά συνεχίζει να «ενοχλεί» τη Ρωσία
Η σύγκρουση άρχισε σε αυτή τη χώρα πριν από δύο καλοκαίρια, από τον κ. Σαακασβίλι, με τη στήριξη της Αμερικής. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει η Γεωργία τη στρατιωτική αναμέτρηση που η ίδια είχε ξεκινήσει, καθώς και τη δυνατότητα να επεκτείνει τον αγωγό Μπακού-Τιφλίδα-Ερζερούμ (που τροφοδοτείται σήμερα με αζερικό αέριο αλλά λειτουργεί μόνο κατά το 30% της δυναμικότητάς του) στο πλαίσιο της ενίσχυσης του αγωγού Nabucco. (Η άλλη πηγή τροφοδότησης του Nabucco θα ήταν το Ιράν, νοτίως του Ερζερούμ: βλ. κατωτέρω.)
Η Γεωργία και η Αμερική δεν αντιμετώπισαν μόνο τον κίνδυνο να χάσουν το αζερικό αέριο (το οποίο, ανερχόμενο στα 8 δισ. κ.μ. ετησίως, αντιστοιχεί μόλις στο ένα τέταρτο της δυναμικότητας του Nabucco και άρα δεν επαρκεί για να τον διατηρήσει σε κατάσταση λειτουργίας).
Η παρουσία της Ρωσίας στη Γεωργία στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στις άλλες χώρες του Καυκάσου. Ασφαλώς, το ΝΑΤΟ συνεχίζει κατά περιόδους να «ενοχλεί» τη Ρωσία, με την πρόσφατη (περιορισμένης συμμετοχής) στρατιωτική του άσκηση να προβάλλει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ματαιοπονίας. Ακόμη πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι η Ρωσία αύξησε πρόσφατα τους στρατιώτες της στη Γεωργία από 3.500 σε 7.600. Πρόκειται για εξελίξεις τις οποίες δεν μπορούν να προσπεράσουν αβασάνιστα τα άλλα κράτη του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας.
ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ
Φλερτ με Τουρκία και «μνημόνιο κατανόησης» με την Gazprom
Το φυσικό αέριο που εισάγεται σήμερα στην Ευρώπη από τη Ρωσία ανέρχεται ετησίως σε 140 δισ. κ.μ. (ποσότητα ίση, περίπου, με 35% των ετησίων αναγκών της Ευρώπης). Ως εκ τούτου, εάν πρόκειται να παραμεριστούν οι Ρώσοι για πολιτικούς λόγους, θα πρέπει να βρεθούν νέοι προμηθευτές με σημαντικά αποθέματα. Το Αζερμπαϊτζάν και το Τουρκμενιστάν είναι, ευλόγως, τα πρώτα υποψήφια κράτη ιδίως δε το δεύτερο, που, λόγω των τεράστιων αποθεμάτων του, αποτελεί την πιο επιθυμητή επιλογή για τους ανήσυχους Ευρωπαίους!
Ετσι, στις 8 Μαϊου, διοργανώθηκε στην Πράγα μια ενεργειακή σύνοδος κορυφής, στην οποία συμμετείχαν το Αζερμπαϊτζάν, η Γεωργία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Τουρκμενιστάν, η Τουρκία, η Αίγυπτος και το Ιράκ. Η ΕΕ και η Τουρκία συμφώνησαν να επαναπροωθήσουν την κατασκευή του Nabucco, ο οποίος εμφανίστηκε ως ιδέα το 2002, με δυναμικότητα 31 δισ. κ.μ. ετησίως.
Το αέριο θα διαμετακομίζεται μέσω Αρμενίας (ή, εάν το επέτρεπαν οι Ρώσοι, θα χρησιμοποιείται η γεωργιανή γραμμή προς το Ερζερούμ) για να φτάσει τελικά στην πλατφόρμα διανομής του Μπάουμγκάρτεν, στα περίχωρα της Βιέννης. Κάτι τέτοιο θα έκοβε τον αέρα της Ρωσίας.
Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Κορυφαίοι, μάλιστα, Ευρωπαίοι αναλυτές, όπως ο Pierre Noel, θεωρούν ότι τα προαναφερθέντα σχέδια είναι απλώς ευσεβείς πόθοι.
Η εξασφάλιση ενός αγωγού (την κατασκευή του οποίου -κόστους 12,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων- δεν μπορούν μάλλον να στηρίξουν οικονομικά) δεν αρκεί από μόνη της για τους Ευρωπαίους καταναλωτές.
Οι αγωγοί χρειάζονται και τροφοδότηση. Στη σύνοδο της Πράγας, όμως, κανένα από τα παριστάμενα κράτη που παράγουν πετρέλαιο ή φυσικό αέριο δεν υπέγραψε το παραμικρό έγγραφο! Είναι δε αξιοσημείωτο ότι απρόθυμες δείχνουν κυρίως οι κεντροασιατικές δημοκρατίες, από τις οποίες το Καζακστάν επιβεβαίωσε πρόσφατα την αφοσίωσή του στη Μόσχα.
Τούτο αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα για τους Ευρωπαίους, μια και χωρίς αέριο δεν μπορεί να υπάρξει χρηματοδότηση για την κατασκευή του αγωγού, πολλώ δε μάλλον για να διατηρηθεί ο αγωγός σε κατάσταση λειτουργίας!
Διαπραγματεύσεις. Ακόμη και το Αζερμπαϊτζάν αμφιταλαντεύεται απέναντι στην Ευρώπη. Τούτο όμως δεν είναι διόλου περίεργο εάν σκεφτούμε ότι το Αζερμπαϊτζάν (α) προβαίνει σε προσεκτικές δοσοληψίες με την Τουρκία, ενώ αυτή προσεταιρίζεται την Αρμενία (β) έχει ήδη υπογράψει ένα «Μνημόνιο Κατανόησης» με την Gazprom, για να εγκαινιάσει μια «ευρύτατη, μακροπρόθεσμη συνεργασία» και να της παράσχει φυσικό αέριο, και έχει επίσης εξασφαλίσει τη δέσμευση των Ρώσων ότι θα βρεθεί μια ευνοϊκή λύση για το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Εάν ολοκληρωθούν επιτυχώς αυτές οι διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους, μπορεί να μειωθεί ή και να χαθεί εντελώς η δυνατότητα να τροφοδοτηθεί ο Nabucco με αζερικό αέριο.
ΤΟΥΡΚΜΕΝΙΣΤΑΝ
Τα τεράστια αποθέματά του στο... μάτι των Ευρωπαίων
Το Τουρκμενιστάν είναι ο γίγαντας που θέλουν να βάλουν στο χέρι οι Ευρωπαίοι, δεδομένου ότι τα τεράστια αποθέματά του το καθιστούν σημαντικό πρωταγωνιστή στο ενεργειακό παιχνίδι της Ρωσίας.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι το Τουρκμενιστάν έχει δεσμευτεί να πουλήσει τα περισσότερα αποθέματά του στην Gazprom. Επιπλέον, το ενδεχόμενο να μεταφέρει κάποτε το αέριό του στο Μπακού μέσω υποθαλάσσιων αγωγών στην Κασπία, δεν θα διόγκωνε απλώς το κόστος του Nabucco, αλλά θα ήταν απλούστατα ανέφικτο, αφού η Ρωσία διεκδικεί τη νομική ιδιοκτησία του πυθμένα της Κασπίας, από όπου θα έπρεπε να περάσουν οι αγωγοί. Εντούτοις, θα διερωτηθεί ο αναγνώστης, δεν τα βλέπουν όλα αυτά οι Ευρωπαίοι, οι Τούρκοι και οι Αμερικανοί;
Η απάντηση είναι ότι κάποιοι, πράγματι, τα βλέπουν. Ωστόσο, η εχθρότητα ή ο φόβος για τη Ρωσία οδηγεί ορισμένους να ελπίζουν ότι, εάν τελικά κατασκευαστεί ο Nabucco, οι κεντροασιατικές δημοκρατίες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να διαφοροποιήσουν τη στάση τους και να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τη Ρωσία. Εάν υπήρχε ο αγωγός, μπορεί όντως να έμπαιναν στον πειρασμό. Δεν υπάρχει όμως.
Και άρα δεν έχει κανένα νόημα για τις κεντροασιατικές δημοκρατίες να διακινδυνεύσουν σήμερα την οργή των Ρώσων για κάτι που θα χρειαστεί δεκαετίες μέχρι να ολοκληρωθεί (εάν ολοκληρωθεί). Ευφυής ο Τούρκος πρόεδρος σχολίασε επ' αυτού: «Το σημαντικότερο ζήτημα [σχετικά με τον Nabucco] είναι να εξασφαλιστεί αρκετό αέριο».
ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ
Η συμφωνία με τη Μόσχα ζημιώνει την Ευρώπη
Στις αρχές Μαΐου ήλθε η τρίτη τακτική κίνηση της Ρωσίας. Ο πρόεδρος της LUKoil, Βαγκίτ Αλεκπέροφ, υπέγραψε στο Καζακστάν συμφωνία, για να αποκτήσει το ύψους 6% μερίδιο της ΒΡ στη CPC (Κοινοπραξία Αγωγού της Κασπίας), η οποία μεταφέρει ημερησίως 700.000 βαρέλια πετρέλαιο από το Καζακστάν στον ρωσικό λιμένα Νοβοροσίσκ στη Μαύρη Θάλασσα.
Αυτή η σύνθετη νομική συμφωνία θα έδινε για πρώτη φορά πλειοψηφική ιδιοκτησία του πετρελαιαγωγού -ο οποίος εκτείνεται εξ ολοκλήρου σε ρωσικό έδαφος- στη LUKoil (και σε δύο ακόμη εταιρείες που είναι σήμερα υποχρεωμένες στον κ. Πούτιν). Εάν αυτό επιβεβαιωθεί, τότε, ακόμη μία φορά, χαμένη θα βγει κυρίως η Ευρώπη, διότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία, σχεδιαζόμενη εδώ και χρόνια, αντιπροσωπεύει την πιο πρόσφατη τακτική κίνηση της Ρωσίας με στόχο τον έλεγχο όλων των ενεργειακών γραμμών.
ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ
Ιράκ - Ιράν και Κούρδοι πλήττουν τον Νabucco
Από τις χώρες της συνόδου της Πράγας, μόνο το Ιράκ θα μπορούσε να αποδειχτεί χρήσιμος προμηθευτής του Nabucco. Επί του παρόντος, όμως, το εσωτερικό χάος που επικρατεί στο Ιράκ, και ειδικά στον κουρδικό Βορρά της, όπου υπάρχουν ενδείξεις εμφύλιας αναταραχής, σε συνδυασμό με τον αναβρασμό στη σουνιτική Δύση, ελαχιστοποιούν αυτό το ενδεχόμενο.
Οι εσωτερικές διαφωνίες Βαγδάτης και Κούρδων έχουν, ως πολύ πρόσφατα απεδείχθη (18.5.09), επίσης ανασταλτικό χαρακτήρα στις προσπάθειες Αραβο-Ευρωπαικών κονσόρτιουμ να προωθήσουν κουρδικό αέριο στον Nabucco.
Ετσι, ο Nabucco ελάχιστη τροφοδότηση έχει να περιμένει στο άμεσο μέλλον από αυτήν την πηγή. Το ίδιο ισχύει -και χειρότερα- για τον άλλο πιθανό (και σημαντικότατο) προμηθευτή του Nabucco, το Ιράν, και μάλιστα, για δύο λόγους: πρώτον, επειδή οι ΗΠΑ έχουν σήμερα απομονώσει το Ιράν από πολιτική άποψη? δεύτερον, επειδή η μεταφορά του ιρανικού αερίου, που βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο, θα απαιτούσε την κατασκευή ενός εξίσου δαπανηρού αγωγού διαμέσου ορεινών εδαφών, για να φτάσει στην Τουρκία και στην Ευρώπη.
Ετσι, ο συνδυασμός χρηματικών, γεωγραφικών και πολιτικών προσκομμάτων καθιστά την εν λόγω προοπτική ακόμη πιο μακρινή.
SΟUΤΗ SΤRΕΑΜ
Πολλοί οι πολέμιοί του, πολλαπλά τα οφέλη για την Ελλάδα
Οδηγούμαστε έτσι στο South Stream, πρόγραμμα το οποίο, στη χώρα μας, έχει τύχει της ευφυούς στήριξης του πρωθυπουργού, αλλά προκάλεσε επίσης (α) την οργή των Αμερικανών -που εσφαλμένα θεωρούν το South Stream ανταγωνιστικό και όχι συμπληρωματικό, του Nabucco- και (β) την (παρασκηνιακή) ανησυχία του υπουργείου Εξωτερικών μας, το οποίο φέρεται να προσπάθησε να πείσει ακόμη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να σταματήσει την πρωθυπουργική πρωτοβουλία.
Οι αμερικανικές αντιρρήσεις εκμηδενίστηκαν τελικά την προηγούμενη εβδομάδα, όταν η Gazprom και η ιταλική ΕΝΙ (ως συνιδιοκτήτριες) υπέγραψαν την κρίσιμη συμφωνία στο Σότσι της Νότιας Ρωσίας, παρουσία του κ. Πούτιν και του κ. Μπερλουσκόνι, και μάλιστα διπλασίασαν τη δυναμικότητα του αγωγού σε 60 δισ. κ.μ. ετησίως. Για λογαριασμό της Ελλάδας υπέγραψε ο πρόεδρος του Δ.Ε.Σ.Φ.Α.
Παρ ότι δεν είναι εύκολη η χρηματοδότηση ανάλογων προγραμμάτων, το South Stream δεν θα δυσκολευτεί να στηριχτεί από την αγορά, διότι, αντίθετα με τον Nabucco, το φυσικό αέριο είναι ήδη εξασφαλισμένο στην περίπτωσή του. Ετσι, η αφετηρία του είναι τελείως διαφορετική, αν και υπάρχουν και άλλα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν, όπως το πού θα αναπτυχθεί ο αγωγός: κοντά στην ουκρανική ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα ή καταμεσής της Μαύρης Θάλασσας - εκδοχή που μπορεί να οδηγήσει σε οικονομικές αξιώσεις από πλευράς Τουρκίας, η οποία θα ισχυριζόταν ότι κάτι τέτοιο αποτελεί παρέμβαση στην «οικονομική ζώνη» της στη Μαύρη Θάλασσα.
Για την Ελλάδα, όμως, η χρηματοδότηση αποτελεί μία μόνο πτυχή τής εν λόγω πρωτοβουλίας, η οποία, επιπροσθέτως, θα μπορούσε να καταστήσει τη χώρα μας σημαντικό κόμβο διαμετακόμισης αερίου προς ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και να διασφαλίσει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας.
Οσοι δεν θέλουν να περιορίζεται η διπλωματία μας σε καθαρώς τοπικά ζητήματα θεωρούν ότι η εξέλιξη αυτή θα της έδινε μια νέα και χρήσιμη ευκαιρία.
ΤΕΛΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
Τι οφείλει να κάνει η Ελλάδα
Το πρώτο αξιοσημείωτο γεγονός είναι ότι η Ρωσία δεν αρέσκεται στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα στα οποία επιδίδονται οι Ευρωπαίοι πολιτικοί (περιλαμβανομένων ορισμένων Ελλήνων), για να πείσουν τον κόσμο (και τον εαυτό τους;) για την ενδυναμωμένη θέση τους. Επιλέγει κινήσεις χαμηλών τόνων, πλην όμως γρήγορες, ευρηματικές και αποτελεσματικές.
Κατά δεύτερο λόγο, ο έλεγχος της μεθόδου μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου προς την Ευρώπη περνάει σταδιακά σε ρωσικά χέρια. Ο τρόπος με τον οποίο το κατάφεραν αυτό οι Ρώσοι μπορεί να μην έχει πάντοτε ενισχύσει την ευρωπαϊκή εμπορική εμπιστοσύνη προς τη Ρωσία, αλλά είναι προς το συμφέρον όλων να επανεξεταστεί αυτό το ζήτημα.
Η αποτελεσματικότητα των ρωσικών κινήσεων, πάντως, είναι αδιαμφισβήτητη. Εξάλλου, οι Ευρωπαίοι, όσο και αν δεν τους αρέσει αυτό, πρέπει να καταλάβουν ότι, εφόσον στηρίζουν τον αμερικανικό επεκτατισμό, που προσπαθεί να περικυκλώσει τη Ρωσία και να ενισχύσει την παραδοσιακή της αίσθηση ανασφάλειας, θα πληρώσουν και αυτοί το τίμημα.
Αναβίωση. Κοντολογίς: η μάχη του Καυκάσου θα μπορούσε να εκληφθεί ως προσπάθεια αναγέννησης της σοβιετικής και της τουρκικής αυτοκρατορίας. Θεωρώ ότι η Ελλάδα ελάχιστα έχει να κερδίσει στηρίζοντας, έστω και έμμεσα, την αποκατάσταση της δεύτερης. Ως εκ τούτου, οφείλει να δείξει (αν όχι και να αποδείξει εμπράκτως) τη συμπάθειά της στην πρώτη.
Η υπόθεση για την οποία μίλησα σχετίζεται με την παράξενη στάση που ακολουθεί μερίδα του ελληνικού Τύπου. Για ποιον λόγο οι -πραγματικές ή φανταστικές- επιτυχίες της Αμερικής υπερτονίζονται τόσο πρόθυμα (και όχι πάντοτε ορθά), ενώ η δεξιοτεχνική διπλωματία της Ρωσίας υποτιμάται ή περνά απαρατήρητη;
Οφείλεται άραγε αυτή η ασυμμετρία στην επιρροή των κύριων πηγών διάδοσης (και ελέγχου;) των πληροφοριών εξωτερικής πολιτικής (του υπουργείου Εξωτερικών και του περίπλοκου επικοινωνιακού δικτύου του, αλλά και της Αμερικανικής Πρεσβείας);
Μήπως σχετίζεται με το γεγονός ότι ορισμένοι πολιτικοί των δύο μεγάλων κομμάτων εξακολουθούν να αποδίδουν στην Αμερική δυνάμεις που αυτή πλέον δεν έχει; Μήπως, ακόμη, οφείλεται στην άποψη των ίδιων πολιτικών, ότι οι καλές σχέσεις με την Αμερικανική Πρεσβεία μπορούν να συμβάλουν στις μελλοντικές υπουργικές ή πρωθυπουργικές τους φιλοδοξίες;
Ή μήπως, τέλος, οι ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι, που είναι επιφορτισμένοι με την παροχή συμβουλών στα πολιτικά αφεντικά τους, είναι και οι ίδιοι τόσο απορροφημένοι από την πρεσβευτική προαγωγή τους, ώστε υποκύπτουν εύκολα στις ιδιοτροπίες και τις επιθυμίες των «διερχόμενων» αφεντικών τους;
Τα ερωτήματα αυτά δεν θα απαντηθούν πλήρως μέχρις ότου καταλάβουμε ότι μια γεωπολιτική σκηνή που μεταβάλλεται με τόσο ραγδαίο ρυθμό απαιτεί νέα πρόσωπα, ανεπηρέαστα από τον παραδοσιακό τρόπο σκέψης, αλλά και αρκετά θαρραλέα ώστε να παρουσιάσουν νέες ιδέες και να σταθούν στο ύψος των γεωπολιτικών περιστάσεων. Φοβούμαι, όμως, πως κάτι τέτοιο προϋποθέτει αλλαγή όχι απλώς φρουράς αλλά γενιάς.
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ