Ελληνικές ιδέες για την επίλυση του ενεργειακού της Ευρώπης

Το κλειδί της ευρωπαϊκής γεωοικονομίας βρίσκεται στο βυθό της μαύρης θάλασσας. Με δεδομένο δε ότι πλέον του 50% εκ των παγκόσμιων αποθεμάτων του φυσικού αερίου βρίσκονται στη Ρωσία και στο Ιράν, η λύση ήταν και είναι η Ευξείνια ένωση. Οι υποθαλάσσιες ζεύξεις των ανατολικών ακτών, με τις δυτικές και τις βόρειες. Των ρωσικών με τις βουλγαρικές, και των γεωργιανών με τις βουλγαρικές αλλά και τις ουκρανικές.

Δύο νέοι αγωγοί

Ο λόγος για τον Εύξεινο αγωγό φυσικού αερίου {1}. Την Ευξείνια ενεργειακή γέφυρα. Ναι μεν έχει εξαγγελθεί ο ρωσικός αγωγός «north και south sτream», και κτίζονται ήδη οι τουρκικοί, κατά βάση, αγωγοί «Nabucco» και «T.G.I.», υπάρχει όμως και ένας τρίτος δρόμος. Μπορούν να κτισθούν δυο νέοι, με δύο κλάδους ο καθένας, αγωγοί αερίου: Κασπία-Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Εύξεινος-Ευρώπη {Κασπία-Ευρώπη 1, βλέπε χάρτη}, καθώς και Ιράν-Αρμενία-Γεωργία-Εύξεινος-Ευρώπη {Ιράν-Ευρώπη 2, βλέπε χάρτη}.

Ο πρώτος κλάδος από τον καθένα εκ των δύο αυτών αγωγών, ως άλλη μια ενεργειακή Εγνατία, {Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη-Ηγουμενίτσα}, θα φτάνει μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας, στην Ιταλία, όπως ο south stream. Όσο για το ουκρανικό δίκτυο, αυτό θα μεταφέρει προς τη βόρεια και κεντρική Ευρώπη, το αέριο από τη Ρωσία, όσο και από την Κασπία και το Ιράν. Και βέβαια με ρήτρα εξασφάλισης απέναντι στο όποιο νέο ουκρανικό πλιάτσικο.
Συγκρίσεις

Οι ευξείνιοι αυτοί αγωγοί μπορούν να χρηματοδοτηθούν από την ίδια την Ε.Ε. καθώς και από ενεργειακές επιχειρήσεις. Κύριος λόγος, η ανταγωνιστικότητα, λόγω της μη καταβολής τελών διέλευσης στη θάλασσα. Κάτι που με εξαίρεση το αρχικό υψηλό κόστος κατασκευής, θα τους καθιστά, με την πάροδο του χρόνου, πολύ περισσότερο ανταγωνιστικούς από τον «Nabucco» ή τον «T.G.I.» {βλέπε χάρτη} ή όποιον άλλο επίσης διέλθει μέσω των τουρκικών εδαφών, μελλοντικά.

Τουτέστιν, η πρόσφατη χρηματοδότηση του «Nabucco» από τα κοινοτικά ταμεία, δεν πρόκειται να έχει θετικό αντίκρισμα. Πόσο μάλλον που η Τουρκία βλέπει τους αγωγούς, ως δούρειους ίππους εισόδου στην Ε.Ε., όταν δεν απαιτεί να προμηθεύεται φθηνότερα το αέριο καύσιμο αλλά και σε ένα ποσοστό, να ασκεί και εμπορία.

Κάτι που ήδη κάνει με τον αγωγό «T.G.I.», και για την ποσότητα που πουλάει προς την Ελλάδα, με βάση τη διμερή συμφωνία του 2001. Και που έκτοτε, η τελευταία το αποκρύπτει επιμελώς. Ακόμη και πρόσφατα, όταν στη διάρκεια της Ρωσοουκρανικής διένεξης, οι γείτονες πείραζαν τη στρόφιγγα της Προύσας, διακόπτοντας την ομαλή ροή αερίου προς τη χώρα μας. Αυτός λοιπόν είναι ο αγωγός Turkey-Greece-Italy, «T.G.I.» {1} & {2}, που θα έκανε την Ελλάδα κόμβο ενώ επρόκειτο για εξωελλαδική ιδέα, με την Τουρκία σε ρόλους πωλήτριας χώρας, αντί χώρας διέλευσης.
Παραδείγματα όμως απουσίας στρατηγικού σχεδιασμού υπάρχουν και στην υπόλοιπη Ε.Ε. Τέτοια περίπτωση είναι η εξαγγελθείσα χρηματοδότηση εκσυγχρονισμού του ουκρανικού δικτύου με κοινοτικά κονδύλια. Ακόμη όμως στην περίπτωση κατά την οποία η εν λόγω ενέργεια σχετίζεται με την μελλοντική ζεύξη των ουκρανικών με τις γεωργιανές ακτές, αποτελούσε για την Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτημα ηθικής τάξης να τα έθετε όλα αυτά έγκαιρα στη Ρωσία.

Διπλό by pass

Η οποία και δεν θα είχε λόγους να διαφωνήσει με την εξασφάλιση πληθώρας πηγών προμήθειας αερίου, όπως μπορούν να προσφέρουν οι προτεινόμενοι δυο νέοι αγωγοί {1}. Το λέω, γιατί τέτοιες προτάσεις όφειλε να κάνει προς την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. η νεόκοπη φίλη τους Γεωργία, αντί να κινείται στον αστερισμό ενός προβοκατόρικου τύπου μεγαλοϊδεατισμού. Από δε την άλλη, οι Η.Π.Α. δεν φτάνει να δείχνουν πως δεν τυφλώνονται πλέον από αντιρωσισμό ή/και αντιιρανισμό.

Μάλιστα μια σοβαρή τράπεζα ιδεών θα προέτρεπε να προωθηθεί το γεωοικονομικό αυτό «νιου ντηλ» που θα είναι και δημοκρατικό, ως το πρώτο βήμα για το πέρασμα από το μονοκεντρικό σύστημα, προς έναν πολυκεντρικό κόσμο. Μιλώ για δυο νέους αγωγούς αερίου, μέσω μαύρης θάλασσας. Κάτι που συμφέρει ιδιαίτερα τις γνωστές αδελφές και ξαδέλφες εταιρίες να κάνουν το διπλό αυτό by pass της Τουρκίας. Η οποία τότε αντί για ενεργειακή γέφυρα, θα είναι σκέτη φύρα.

Επιπλέον ενώσεις

Και κάτι ακόμη. Ο λόγος {2} για την ανάγκη μιας μελέτης της ενεργειακής αρτηρίας, με τον αγωγό αερίου, Αφρικής-Ευρώπης, διαμέσου υποθαλάσσιας ζεύξης της Λιβύης με την Κρήτη. Χαίρομαι δε που τώρα συζητείται σε πιο ευρεία κλίμακα. Γιατί, πέραν των άλλων, θα δοθεί μια ακόμη απάντηση στα περί της ενεργειακής εξάρτησης αφού πρόκειται για νέες πηγές προμήθειας αερίου. Από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, ως την Αλγερία.

Μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με το βάθος, όμως κάποια στιγμή θα ξεπεραστεί. Γιατί από τα μεγάλα μεσογειακά νησιά, μόνο με την Κύπρο και την Κρήτη, δεν έχουν γίνει οι ενώσεις των απέναντι βορειοαφρικανικών ακτών, μέσω υποθαλάσσιων αγωγών. Επιπλέον, γιατί η Τουρκία προχωρεί, μέσω της πρόσφατης συμφωνίας με το Ισραήλ, να ενσωματώσει γεωοικονομικά την Κύπρο.

Παροτρυντικό

Μια επεξεργασμένη λοιπόν ελληνική πολιτική μπορεί όλα αυτά να τα θέσει στην Ε.Ε. Νομιμοποιείται μάλιστα να το κάνει, και εκ του γεγονότος ότι η χώρα μας αποτελεί βασικό κρίκο της ευρασιατικής ενεργειακής αλυσίδας. Η πρώτη δε νύξη για τους δύο νέους αγωγούς, Κασπίας-Ευρώπης και Ιράν Ευρώπης, μπορεί να γίνει στο αμέσως επόμενο διάστημα, μέσα στα πλαίσια της ευρύτερης διπλωματικής γεωοικονομίας.

Με άλλα λόγια, αν εμπνέεται κανείς από τον μύθο του Ιάσωνα και του Ορφέα, καθώς και από την Αργώ {1}, εύκολα καταλήγει στο ότι το νέο χρυσόμαλλο δέρας δεν είναι άλλο από τον πράσινο χρυσό -σε αντιδιαστολή με το μαύρο- το φυσικό δηλαδή αέριο των υποθαλάσσιων αγωγών που προτείνονται και που παρακάμπτοντας την Τουρκία, κόβουν δρόμο και δρόμο. Πρόκειται για μια νέα γεωοικονομία. Μια νέα οικονομία. Και το σημαντικότερο. Το ενεργειακό, ειδικά δε το συγκεκριμένο φυσικό αέριο, είναι στην ουσία η μόνη ίσως ελαστική δαπάνη για το κόστος παραγωγής των προϊόντων. Και επιπλέον, με απολύτως εξασφαλισμένη την αδιάλειπτη ροή.

Αξίζει λοιπόν να γίνει μια ειδική σύνοδος της Ε.Ε. για την ενέργεια. Γενικότερα δε, για τη γεωοικονομία. Για την οικονομία και αν δεν έχουν γίνει σύνοδοι. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Μηδέν. Μηδέν εις το πηλίκο. Και ναι μεν η γεωοικονομία δεν είναι το θαυματουργό φάρμακο για τη θεραπεία της κρίσης, μπορεί όμως να δράσει σαν εμψυχωτικό τόσων οικονομιών που παραπαίουν. Να ανάψει φως στην άκρη του τούνελ, που τώρα δεν υπάρχει. Κυρίως όμως να λειτουργήσει σαν παροτρυντικό για νέες επενδύσεις σε έξυπνα αναπτυξιακά και γεωοικονομικά σχέδια.

_________


* Πρώην Βουλευτής Έβρου,

Σημ.{1}, ο. π., Σημειώσεις πολιτικής γεωοικονομίας, βλ. ιστοσελίδα του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, http://alex.eled.duth.gr/kipouros/, Θράκη 2003, & Άρθρα ίδιου: Αγωγοί, Παραγωγοί και προαγωγοί στην Ευρασία, εφ. «ΚτΕ», 25 Αυγ. 2007, και
Αργώ και Εύξεινος, στην ίδια εφημερίδα, 20 & 21 Ιουνίου 2008.

Σημ.{2}, ο. π., Αγώνας για τη γεωοικονομική δημοκρατία, Γόρδιος, Αθήνα 2002, & Νέος γύρος στη μάχη των αγωγών φυσικού αερίου, εφ. Επενδυτής, 18 & 19 Αυγ. 2001.

http://www.antibaro.gr/articles/international/0409-khpouros-energeiako.html

Ο Καντάφι φέρνει ρεύμα από την έρημο

Του Χάρη Φλουδόπουλου
Το καλοκαίρι δημοσίευμα του βρετανικού Guardian ανέφερε ότι κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος η ιδέα της αξιοποίησης της ερήμου Σαχάρα για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με την κατασκευή ενός τεράστιου πάρκου φωτοβολταϊκών στην έρημο, υπό την προϋπόθεση της κατασκευής ενός τεράστιου έργου υποδομής δικτύου για τη μεταφορά της ενέργειας, θα μπορούσε να προσφέρει ανανεώσιμη ενέργεια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του εγχειρήματος περιλαμβάνονται ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί.
Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι όχι μόνο στη Σαχάρα αλλά στις υπόλοιπες μεγάλες ερήμους ανά τις ηπείρους, βρίσκεται η απάντηση στο ενεργειακό και ταυτόχρονα στο περιβαλλοντικό πρόβλημα. Από τα πασίγνωστα σε όλους φωτοβολταϊκά πάνελ, μέχρι τους λιγότερο γνωστούς ηλιακούς πύργους έχουν κατά καιρούς κατατεθεί πολλές προτάσεις για την παραγωγή ηλεκτρισμού σε περιοχές όπου σήμερα δεν υπάρχει καμία δραστηριότητα. Μια τέτοια πρόταση έκανε γνωστή το περιοδικό Der Spiegel παρουσιάζοντας το πρόγραμμα Desertec. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα το οποίο προωθείται από τη Διαμεσογειακή Συνεργασία για την Ανανεώσιμη Ενέργεια, ένα δίκτυο επιστημόνων και πολιτικών από διάφορες χώρες της περιοχής. Στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ το έγκυρο γερμανικό περιοδικό έθετε το ερώτημα: μήπως ο ήλιος της ερήμου είναι η απάντηση στην ενεργειακή κρίση;
Ένα μέρος μόνο της ηλιακής ενέργειας που εκπέμπεται στις ερήμους της Β. Αφρικής και της Μ. Ανατολής θα μπορούσε να καλύψει όλες τις ανάγκες της Ευρώπης σε ηλεκτρισμό. Κάθε χρόνο 630.000 TWh υπό τη μορφή ηλιακής ενέργειας παραμένουν ανεκμετάλλευτες. Αυτή η χαμένη ενέργεια θα μπορούσε να καλύψει 31 φορές την παγκόσμια κατανάλωση ηλεκτρισμού και 175 φορές την κατανάλωση στην Ε.Ε. το 2030 (με βάση τις εκτιμήσεις του International Energy Agency).
Η ιδέα του Desertec είναι πολύ απλή και ταυτόχρονα μεγαλοφυής στη σύλληψή της: Στην πραγματικότητα θα μπορούσε να την έχει σκεφτεί κάθε παιδί που έχει κάψει ένα φύλο χαρτί χρησιμοποιώντας την αντανάκλαση του φωτός από ένα μεγενθυτικό φακό. Ειδικοί κυρτοί καθρέφτες, συλλέγουν το φως του ήλιου και η ενέργεια χρησιμοποιείται για τη θέρμανση νερού, παράγοντας ατμό, που στη συνέχεια χρησιμοποιείται σε τουρμπίνες όπως συμβαίνει με τα συμβατικά θερμικά εργοστάσια παράγοντας ηλεκτρισμό. Κοντολογίς, κάπως έτσι λειτουργεί ένα ηλιακό θερμικό εργοστάσιο. Ακόμη και τη νύχτα η παραγωγή μπορεί να συνεχίζεται μέσω της περίσσειας θερμότητας που εκπέμπεται τη μέρα και μπορεί να αποθηκευτεί για αρκετές ώρες σε αποθήκες λιωμένου αλατιού.

Η πρόταση Καντάφι

Μια διαφορετική πρόταση για την αξιοποίηση της ερήμου και ταυτόχρονα μια νέα μέθοδο παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας κομίζει ο Σείφ Αλ Ισλάμ ελ Καντάφι γιος του ηγέτη της Λιβύης Μοαμάρ Καντάφι. Ο Σείφ Αλ Ισλάμ Καντάφι θα είναι από τους κύριους ομιλητές στο ενεργειακό συνέδριο Athens Summit. Στη διάρκεια του συνεδρίου θα παρουσιάσει την ιδέα για εναλλακτική παραγωγή ηλεκτρισμού με την μετατροπή της θερμότητας των ερήμων σε ανέμους δυνατής και συνεχούς ροής για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Οι λεπτομέρειες της πρότασης αναμένονται με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Η Διάσκεψη Athens Summit 2009 θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της ευρύτερης διεθνούς συζήτησης για την Κλιματική Αλλαγή και την Ενεργειακή Ασφάλεια, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τίτλος της είναι «Ο Δρόμος προς την Κοπεγχάγη: Διαχείριση της Κλιματικής Αλλαγής και της Ενεργειακής Ασφάλειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και όχι μόνο».

Η Διάσκεψη πραγματοποιείται σε συνεργασία του Ινστιτούτου για την Κλιματική και Ενεργειακή Ασφάλεια (Institute for Climate and Energy Security) με τους Financial Times Global Events.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/05/blog-post_01.html

Εξαπλώνεται η Ρωσσική ενεργειακή κοινοπολιτεία

Η εφημερίδα INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE αναφέρεται στην ενεργειακή διείσδυση της Ρωσίας στα Βαλκάνια, με αφορμή την επαναλειτουργία των διυλιστηρίων πετρελαίου στη Βοσνία, με ρωσική χρηματοδότηση, ενώ εκτενής αναφορά γίνεται στο σχέδιο κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου, South Stream. Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, η επαναλειτουργία των διυλιστηρίων πετρελαίου στην πόλη Bosanski Brod, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, φανερώνει την πρόθεση της Ρωσίας για πολιτική διείσδυση σε μια περιοχή της Ευρώπης, η οποία είναι κρίσιμη για τα στρατηγικά της σχέδια.

Τα διυλιστήρια άρχισαν να λειτουργούν εκ νέου το Νοέμβριο, καθώς παρέμεναν κλειστά από το 2005, για να επιδιορθωθούν οι ζημιές που είχαν προκληθεί κατά την περίοδο των νεότερων βαλκανικών πολεμικών αναταραχών, 1992-1995. Η επαναλειτουργία τους χρηματοδοτήθηκε από τη Ρωσία, ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου, για τη δημιουργία πολιτικών συμμαχιών στην περιοχή, ιδιαιτέρως με τη παραδοσιακή της σύμμαχο Σερβία, επενδύοντας στην ενέργεια σε χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η Βοσνία δέχθηκε 14 δις δολ., ως ξένη βοήθεια από το τέλος του πολέμου. Σε σχέση με αυτά η επένδυση της Ρωσίας, 475 εκ. δολαρίων, φαντάζει πενιχρή, ιδίως αν ληφθούν υπόψη τα τεράστια ποσά που επενδύονται στον τομέα της ενέργειας.

Τα επίσημα εγκαίνια των διυλιστηρίων «Bosanski Brod» στη Βοσνία, Νοέμβριος 2008

Στη Βοσνία ωστόσο, όπου η ανεργία ανέρχεται στο 40%, η επαναλειτουργία των διυλιστηρίων, υπό τη νέα ιδιοκτησία, την κρατική ρωσική εταιρεία Zarubezhneft προσφέρει νέες προοπτικές στην ανάπτυξη της περιοχής. Από τις 25.000 των κατοίκων της πόλης οι 4.000 χιλιάδες εργάζονταν στα διυλιστήρια. Τα διυλιστήρια αναμένεται να καλύψουν όλες τις ανάγκες της Βοσνίας σε διυλισμένα πετρελαϊκά προϊόντα, όπως βενζίνη και πετρέλαιο θέρμανσης, οι οποίες υπολογίζονται στους 1,5 εκ. τόνους ετησίως, ενώ θα μπορεί να εξάγει τις υπόλοιπες ποσότητες, καθώς, εν πλήρει λειτουργία, θα μπορεί να παράγει 4,2 εκ. τόνους.

Η επαναλειτουργία των διυλιστηρίων, τα οποία βρίσκονται στην περιοχή της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, συμπίπτει με την υπογραφή ενεργειακών συμφωνιών μεταξύ της Gazprom και της Σερβίας, αξίας 2,5 δις δολαρίων. Σέρβοι αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι οι συμφωνίες αυτές θα μπορούσαν να καταστήσουν το βαλκανικό αυτό κράτος έναν ενεργειακό περιφερειακό κόμβο.

Ο πετρελαϊκός κάδος της Gazprom, η Gazprom Neft, απέκτησε το 51% των μετοχών της κρατικής σερβικής πετρελαϊκής εταιρείας NIS με την υπόσχεση ότι θα συμπεριλάβει τη Σερβία στις χώρες από τις οποίες θα διέρχεται ο αγωγός φυσικού αερίου, South Stream!!!

Όπως επισημαίνει ο Dejan Ostojic, ειδικός εμπειρογνώμονας της Παγκόσμιας Τράπεζας για ενεργειακά θέματα στην Ευρώπη και στην Κεντρική Ασία, «η Ρωσία χρειάζεται τον South Stream, ως έναν εναλλακτικό διάδρομο», προσθέτοντας ότι αυτός εξυπηρετεί και τις δύο πλευρές, «η Ρωσία εξαρτάται από τους Δυτικούς καταναλωτές, όπως και αυτοί εξαρτώνται από την παροχή φυσικού αερίου». Αξιωματούχοι των ΗΠΑ και της ΕΕ έχουν εκδηλώσει την ανησυχία τους ότι ο αγωγός South Stream θα μπορούσε να υπονομεύσει τις προσπάθειές τους για την διαφοροποίηση στις πηγές φυσικού αερίου και να αυξήσει την πολιτική και οικονομική επιρροή της Ρωσίας στα Βαλκάνια. Ο Dejan Ostojic υποστηρίζει ωστόσο ότι τα οικονομικά πλεονεκτήματα είναι εμφανή. «Ένα ενεργειακό πρόβλημα για τη Ρωσία αποτελεί ενεργειακό πρόβλημα για την Ευρώπη. Κανείς δεν αρνείται ότι η ενέργεια είναι στενά συνδεδεμένη με γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά σχέδια, επικρατεί όμως η οικονομική λογική. Όλοι επιδιώκουν οφέλη».

Ο Aleksandar Kovacevic, Σέρβος εμπειρογνώμωνος ενεργειακών θεμάτων, που συνεργάζεται με τη Διεθνή Επιτροπή Ενέργειας, επισημαίνει ότι η Σερβία παίρνει ένα μεγάλο ρίσκο, επαναπαυόμενη απλά στην πρόσκληση της Ρωσίας να συμμετάσχει στο South Stream: «Εάν όλη η ενεργειακή πολιτική βασίζεται σε ένα μεγάλο σχέδιο, τότε η οικονομία διατρέχει κίνδυνο. Δεν γνωρίζουμε την εναλλακτική λύση της κυβέρνησης στην περίπτωση αποτυχίας τους σχεδίου».


Ο «ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΓΩΓΩΝ»

Ο Ρωσικός South Stream και ο Αμερικανικός Nabucco, που σημαίνει «Ναβουχοδονόσορ»!
Ο Σαντάμ δεν ήταν παρά η αφορμή για την είσοδο των ΗΠΑ στον «πόλεμο των ασιατικών αγωγών»
που έχει προ πολλού αρχίσει και εξελίσσεται σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Γεωργία και Βαλκάνια…

Στο ίδιο μήκος κύματος, σε άλλο άρθρο γνώμης, τον περασμένο μήνα και πάλι στην INTERNATIONAL HERALD TRIBUNE, με τίτλο «Russia’s next flash point», ο Denis Corboy, διευθυντής του Caucasus Policy Institute στο King’s College στο Λονδίνο και πρώην πρέσβης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Γεωργία, ο William Courtney, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Καζακστάν και στη Γεωργία και ο Kenneth Yalowitz, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στη Λευκορωσία και στη Γεωργία, είχαν αναφερθεί στην ανάγκη αντιμετώπισης του ρωσικού κινδύνου, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια νέα εμπόλεμη σύρραξη!!!

http://strategy-geopolitics.blogspot.com/2009/03/blog-post_7802.html

"ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ" ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΡΩΣΙΑΣ-ΚΙΝΑΣ

Το πρώτο μεγάλο βήμα έκανε, σήμερα, η Ρωσία στην προσπάθεια της να διαφοροποιήσει τις εξαγωγές ρωσικού αργού από τη Δύση, έχοντας θέσει στο στόχαστρο την ενεργοβόρα κινεζική οικονομία, υπογράφοντας τη μεγαλύτερη, στην ιστορία της, ενεργειακή συμφωνία με την Κίνα. Η συμφωνία προβλέπει τη χορήγηση δανείων ύψους 25 δισ. δολαρίων αντί μακροπρόθεσμης προμήθειας ρωσικού αργού.
Μετά από πολύμηνες και επίπονες διαπραγματεύσεις, η τελική συμφωνία υπεγράφη σήμερα στη Μόσχα, παρουσία του αντιπροέδρου της ρωσικής κυβέρνησης Ιγκορ Σέτσιν, ο οποίος εποπτεύει τον ενεργειακό τομέα, του αντιπροέδρου της κινεζικής κυβέρνησης Ουάνγκ Τσισάν, υπεύθυνου για θέματα ενέργειας, του προέδρου της Rosneft Σεργκέι Μπογκντάντσικοφ και του προέδρου της Transneft Νικολάι Τοκάρεφ, όπως μετέδωσε το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Interfax, επικαλούμενο πηγή προσκείμενη στον κινεζικό πετρελαϊκό όμιλο CNPC.

Το δάνειο ύψους 25 δισ. δολαρίων θα χορηγηθεί από την Κινεζική Τράπεζα Αναπτύξεως, διευκολύνοντας τις ρωσικές πετρελαϊκές εταιρίες στην αναχρηματοδότηση του χρέους τους.
Η συμφωνία μεταξύ Rosneft και CNPC προβλέπει την εικοσαετή τροφοδοσία της Κίνας με ρωσικό αργό ενώ η συμφωνία μεταξύ Transneft και CNPC προβλέπει την κατασκευή διακλάδωσης του ρωσικού πετρελαιαγωγού Σιβηρία-Ειρηνικός προς την Κίνα. Η μήκους 67 χλμ. διακλάδωση από το Σκοβορόντινο (περιοχή του ποταμού Αμούρ στη ρωσική Απω Ανατολή) μέχρι τα ρωσο-κινεζικά σύνορα θα επιτρέπει την τροφοδοσία της βόρειας Κίνας με 15 εκατομμύρια τόνους ρωσικού αργού ετησίως (300.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα).


ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ