Οδός Ελλήνων ή οδός ανθελλήνων;

Αυτή τη φορά δε θα ανεχτούμε τη σιωπή. Θα τους ξεμπροστιάσουμε γιατί και η υπομονή έχει και τα όρια της. Παρακάτω θα θαυμάσετε τι γράφει ο ψευτοπατριώτης καθηγητής Πανεπιστημίου Αστροφυσικής Πατρών Χρήστος Γούδης. Πατριώτης της δεκάρας που έχει το θράσσος να είναι και πρόεδρος που φέρει το τίτλο του Ινστιτούτου Ίων Δραγούμης. Φαίνεται πως η ψευτοθεωρία του Φαλμεράιερ βρήκε τον υποστηρικτή και συνεχιστή του στο πρόσωπο του διανοητή της ''Δεξιάς'' όπως τον αποκαλούν κάποιοι ανόητοι.

Γράφει στο βιβλίο του ''Οδός Ελλήνων'':

''Στη μακρόχρονη ιστορική τους διαδρομή κατόρθωσαν, κάποιες φορές μέσα από αδελφοκτόνες συγκρούσεις, να συνθέσουν την Αθηναϊκή Δημοκρατία με το Σπαρτιατικό Ήθος, να ελληνοποιήσουν τη Μακεδονία, να μεταλαμπαδεύσουν τη γλωσσική και πολιτισμική τους κυριαρχία σε ολόκληρη την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, να υποτάξουν πνευματικά την Ρώμη, να μεταπλάσουν τον Χριστιανισμό στα (φιλοσοφικά) μέτρα τους ("εν αρχή ην ο Λόγος"), να εξελληνίσουν σταδιακά το Βυζάντιο, και τελικά να ανατρέψουν μιαν Οθωμανική Αυτοκρατορία για να μορφοποιήσουν το Έθνος των Ελλήνων μέσα από την Επανάσταση του 1821.''

Κι αν αυτό δεν σας φτάνει ξεχάστε όσα ξέρατε γιατί ένας κίτρινος, ένας μαύρος ή ένας ερυδρόδερμος μπόρει να είναι Έλληνας καθώς σύμφωνα με το κ.Γούδη:
''Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε''

Κάτι τέτοιους έχει μαζέψει στο απόκομμά του ο Καρατζαφέρης γι αυτό οι Έλληνες Εθνικιστές θα του γυρίσουν τη πλάτη στις προσεχείς Ευροεκλογές.(όσοι δεν το έχουν κάνει ήδη...)

http://egersis.blogspot.com/2009/02/blog-post_9424.html

"Κέντρα" φροντίζουν την αποσύνθεσή μας

Γιατί γνωρίζω δεν σημαίνει την όποια ποσότητα, αλλά την ποιότητα της γνώσης. Σημαίνει κάποια «κλειδιά», που η γνώση τα προσφέρει, όχι στους ναρθηκοφόρους, αλλά στους βάκχους του αρχαίου πνεύματος.
Χωρίς τα οποία, απλά ο καθένας παπαγαλίζει και φλυαρεί διάφορες ασυναρτησίες, που του σερβίρισαν. Ωσάν τον «Ηγεμόνα εκ Δυτικής Λιβύης» του Καβάφη...
Αυτός, που αγαπά κάτι πραγματικά, εστιάζει την προσοχή του στο αντικείμενο της αγάπης του και αδιαφορεί ή δευτερευόντως ενδιαφέρεται για τα οποιαδήποτε άλλα. Και γίνεται τόσο λιγότερο εριστικός με τους άλλους, όσο περισσότερο ερωτικός είναι με το αντικείμενο της δικής του αγάπης. Και τανάπαλιν…

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, σημαίνει ότι υπάρχουν κάποια κέντρα, περισσότερο αλλοδαπά και λιγότερο ημεδαπά, που ασχολούνται συστηματικά με την αποδιοργάνωση και αποσύνθεση της χριστιανικής πίστης και σκέψης. Χωρίς αντίστοιχα να υπάρχει πραγματικό και ουσιαστικό ενδιαφέρον για την αρχαία ελληνική σκέψη.
Και θα προχωρήσω ακόμη παραπέρα, λέγοντας ότι η προσπάθειά τους αυτή διέπεται, όχι απλά από αντιχριστιανικό, αλλά σε τελική ανάλυση από ανθελληνικό πνεύμα. Με ο, τι αυτό συνεπάγεται. Δεδομένου ότι η χριστιανική σκέψη και πίστη δεν είναι απλά και μόνο μία απ' τις συνιστώσες, αλλά το θεμέλιο και ο ακρογωνιαίος λίθος του νεοελληνικού πνεύματος. Που, όπως φαίνεται, αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενοχλητικό αγκάθι στην προσπάθεια της επιδιωκόμενης πολτοποίησης της εθνικής μας συνείδησης. Της οποίας μεθοδεύουν την ρηγμάτωση και αποσάθρωση, χρησιμοποιώντας, για τον διεμβολισμό της, τη συνιστώσα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος.
Και η προσπάθεια αυτή -παράλληλα και με άλλες παραπλήσιες υποχθόνιας υφής- βρίσκεται σε αγαστή αρμονία με την επιδίωξη του σταδιακού-όπως φαίνεται- αποχριστιανισμού και αφελληνισμού της παιδείας και της νομοθεσίας μας.
Οπότε μπορούμε ευκολότερα να προσανατολιστούμε και να προσδιορίσουμε το επίκεντρο των σεισμικών δονήσεων του είδους αυτού. Και όχι μόνο. Και ανάλογα να οργανώσουμε την «αντισεισμική» μας άμυνα.
Ιδιαίτερα μάλιστα τώρα, που οι νεοβάρβαροι και νεοναζιστές, όπως φαίνεται, ενορχηστρωτές άφησαν στην άκρη τα προσωπεία και τα προσχήματα και πολυειδώς και πολυτρόπως έδειξαν απροκάλυπτα το ειδεχθές πρόσωπό τους…


Παπα-Ηλίας

http://kostasxan.blogspot.com/2009/02/blog-post_825.html