ΑΜΦΙΠΟΛΗ: ΜΙΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ» ΕΠΙΓΡΑΦΗ, ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΥΜΒΟΥ; (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!)

ΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΗ

Μέσα στο πεδίο των αντιμαχόμενων απόψεων των αρχαιολόγων και ιστορικών περί του ενοίκου του τύμβου Καστά και της χρονολόγησης αυτού, μία πληροφορία που έρχεται μέσω των δηλώσεων της κ. Περιστέρη την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014, φαίνεται πως θα τροφοδοτήσει με καινούργια σενάρια την υπόθεση.
Η πληροφορία που έδωσε η κ. Κατερίνα Περιστέρη φαίνεται πως κρύβει ένα μεγάλο μυστικό 30 χρόνων (!!!).

Και μπορεί να πέρασε «στα ψιλά» και απαρατήρητη από όλους, όχι όμως και από εμάς στοvisaltis.net που έχουμε εστιάσει την προσοχή μας εδώ και τρία με τέσσερα (3-4) περίπου χρόνια στο παρασκήνιο της ανασκαφής στην Αμφίπολης, όταν ουδείς σχεδόν τότε γνώριζε την κ. Περιστέρη και πολλοί από τους σημερινούς όψιμους «ειδήμονες» δεν γνώριζαν καλά-καλά ούτε που βρίσκεται η Αμφίπολη.

Ποια είναι αυτή η επιγραφή που είναι τόσο σημαντική ώστε να την αναφέρει στην δεδομένη στιγμή η κ. Περιστέρη δήθεν τυχαία ως παράδειγμα, τη στιγμή που ξέρει πως τα ΜΜΕ παγκοσμίως μετρούν και την παραμικρή λέξη της; Εικάζουμε πως η κ. Περιστέρη «προκαλεί» στην ουσία την αποκάλυψη του περιεχομένου αυτής της επιγραφής τη δεδομένη στιγμή μέσω της δημοσιοποίησης!
Προσπάθησε η κ. Περιστέρη να μιλήσει γι αυτό;

Αν όχι, τότε γιατί να αναφέρει κάτι «ασήμαντο και άσχετο» που θα μπορούσε και να αποφύγει, κατά τη διάρκεια μίας από τις λίγες και σύντομες συνεντεύξεις της; 

Σε δήλωσή της λοιπόν στα ΜΜΕ την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου ανάμεσα σε άλλα αναφέρει:

Έχουμε παραδείγματα, εδώ στο Μουσείο της Αμφίπολης, την επιγραφή του Εφηβαρχικού Νόμου, την οποία μελετά από το 1984 η κόρη του αείμνηστου Δημήτρη Λαζαρίδη, κ. Καλλιόπη Λαζαρίδη, και ακόμη δεν έχει μελετηθεί. Έρχονται ξένοι συνάδελφοι και ρωτούν τι γίνεται. Κι εγώ ως διευθύντρια του Μουσείου νιώθω άσχημα, διότι η έρευνα πρέπει να προχωρά. Πρέπει αυτά που ξέρουμε να τα δίνουμε στους άλλους, όχι μόνο στους δημοσιογράφους». 

Ψάχνοντας λοιπόν πληροφορίες για το τι ακριβώς είναι αυτός ο Εφηβαρχικός νόμος και τι περιγράφει η επιγραφή, βρίσκουμε τα εξής σημαντικά, έως …… συγκλονιστικά!

Το 1984 στη βόρεια στοά του γυμνασίου της Αμφίπολης αποκαλύφθηκε από το Δημήτρη Λαζαρίδη ο εφηβαρχικός νόμος, το σπουδαιότερο εύρημα του είδους του σ’ όλο τον ελληνικό κόσμο. Δυστυχώς μέχρι σήμερα είναι αδημοσίευτος …
Πρόκειται για ένα μοναδικό κείμενο 139 στίχων το οποίο μας δίνει πλήθος πληροφοριών. Στο πάνω μέρος του εφηβαρχικού νόμου σε λεία και εξέχουσα ταινία είναι χαραγμένη η μακεδονική χρονολόγηση της επιγραφής, που ανήκει στο 21 π.Χ. ή από μεταγενέστερες εκτιμήσεις στο 23-22 π.Χ.

Και πάμε τώρα στο ζουμί της υπόθεσης:

Ο νόμος είναι έργο του εφηβάρχου Αδαίου Ευημέρου και μας δίνει πληροφορίες για την αγωγή των εφήβων, τα ήθη της εποχής, τα αξιώματα την κοινωνική δομήτης πόλης και την τοπογραφία της…την κοινωνική δομή της πόλης και την τοπογραφία της...την κοινωνική δομή της πόλης και την TΟΠΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ !!.

(περισσότερες πληροφορίες για τον Εφηβαρχικό Νόμο: http://www.athlepen.com.cy/keimena4.htm)

Εκπληκτικό!!

Δηλαδή.. εδώ έχουμε μια επιγραφή στην οποία πιθανόν να γίνεται αναφορά όχι μόνο των τοπωνυμίων όπως αυτά ήταν καταγεγραμμένα το 20 πΧ περίπου αλλά και των σημαντικών κτισμάτων της πόλης.(Μνημεία,δημόσια κτίρια κλπ)

Αναρωτιόμαστε λοιπόν: Είναι δυνατόν από την τοπογραφία της πόλης να λείπει ένα τόσο σημαντικό, σχεδόν κολοσσιαίο κτίσμα; Μοιάζει σχεδόν αδιανόητο να μην μνημονεύεται στην τοπογραφία της περιοχής! 

Σα να λέμε ότι ο αρχαιολόγος του μέλλοντος βρίσκει ένα τοπογραφικό της Θεσσαλονίκης που δεν αναφέρει το Λευκό Πύργο!

Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με δύο γεγονότα που παρατηρήσαμε και καταγράψαμε όλο αυτό το διάστημα, στην έρευνα μας.

Από τη μια λοιπόν, έχουμε μια επιγραφή, που ενώ μελετάται από το 1984, ποτέ δεν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας παρά μόνο μερικές αποσπασματικές πληροφορίες. Οι ανακοινώσεις και το πόρισμα της μελέτης αναμένονται εδώ και χρόνια από την κόρη του αρχαιολόγου που ξεκίνησε τις έρευνες αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει (με ότι συνειρμούς προκαλεί αυτό)

Από την άλλη έχουμε τη σχεδόν βεβαιότητα της κ.Περιστέρη στις προ 3ετίας δηλώσεις της,ότι πρόκειται για τάφο της Ρωξάνης, χωρίς καμιά τεκμηρίωση τότε και πριν πέσει καν η πρώτη φτυαριά!

Μήπως τελικά κάποια πληροφορία για μαρτυρία της επιγραφής περί του τύμβου πέρασε στην κ. Περιστέρη και από εκεί πήγαζε αυτή η βεβαιότητα;

Αν τελικά αποδειχθεί από την αρχαιολογική σκαπάνη ότι ο τάφος ανήκει στη Ρωξάνη τότε φαίνεται πως είχαμε ένα “κοινό” μυστικό, το οποίο ο καθένας το διαχειρίστηκε για τους δικούς του σκοπούς.. .

Οι μοναδικοί πλέον που θα μπορούσαν να δώσουν εξήγηση, θα ήταν αυτοί που το διαχειρίστηκαν. Άλλωστε όπως είπε και η κ. Περιστέρη “η έρευνα πρέπει να προχωράει, αυτά που ξέρουμε να τα δίνουμε στους άλλους όχι μόνο στους δημοσιογράφους αλλά και σε όλο τον κόσμο». 

Αυτό πιστεύουμε ότι έπραξε στην συγκεκριμένη περίπτωση και η κ. Περιστέρη.

Εμείς απλά διατυπώνουμε ερωτήματα που προκύπτουν ώστε να διαλυθεί κάθε υποψία για προσπάθεια απόκρυψης ενός μεγάλου μυστικού τόσα χρόνια, ενός μυστικού που ίσως βέβαια αποδειχθεί και κάλπικο. Ούτε ευθύνες επιρρίπτουμε, ούτε αυτοανακηρυσσόμαστε ειδήμονες του θέματος. Υποπτευόμαστε ωστόσο πως μυστικά δεν κρύβει μόνο ο τύμβος του Καστά αλλά και οι αρχαιολόγοι που κατά καιρούς έχουν ασχοληθεί με αυτόν.

Μυστικά που ίσως ξεπερνούν κατά πολύ ακόμη και το σενάριο μίας χολιγουντιανής υπερπαραγωγής.

Μια αποκλειστική  δημοσίευση από το visaltis.net

©www.visaltis.net

Σύντροφοι, μην κλαίτε, είναι και δικιά σας Πατρίδα

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Πέρυσι, ο αδελφικός φίλος και συνάδελφος Δημήτρης Γαρούφας, με ξενάγησε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αμφίπολη, εκεί που έπεσε πολεμώντας ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς όλων των εποχών, ο Βρασίδας. Αυτός ο Σπαρτιάτης, πρότυπο πολεμικού ηγήτορα, με μια φράση του, που καταγράφει ο Θουκυδίδης, συνόψισε το τι εστί στρατιωτική ηγεσία: «Τρία του καλώς πολεμείν. Το εθέλειν, το αισχύνεσθαι και το τοις άρχουσι πείθεσθαι». Σε ελεύθερη μετάφραση, «τρεις είναι οι αρετές του καλού πολεμιστή: η αποφασιστικότητα, το αίσθημα τιμής και η υπακοή στην ηγεσία». Πήγαμε στο Μουσείο κι εκεί είδα τον θώρακά του , που βρέθηκε στον τάφο του. Νίκησε στη μάχη κατά των Αθηναίων αλλά σκοτώθηκε έξω από τα τείχη, προκινδυνεύων ο ίδιος των ανδρών του. Αιώνιο παράδειγμα ηγεσίας και στα λόγια αλλά και στην ύστατη του πράξη.

Περπατήσαμε στον αρχαιολογικό χώρο νωρίς το πρωί, με την ομίχλη να μην έχει καλοδιαλυθεί και μου έδειξε, πριν φύγουμε, προς την κατεύθυνση όπου διενεργείται η ανασκαφή, που συγκλονίζει αυτές τις ημέρες την Ελλάδα και την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα.

Δεν ξέρω αν είναι ο Αλέξανδρος ο νεκρός που φρουρούν άγρυπνα οι δυο σφίγγες, η Ρωξάνη κι ο γιος του, ο Αλέξανδρος Δ΄, ο Κάσσανδρος ή όποιος άλλος. Σίγουρα είναι κάτι μεγάλο κι απ’ ό,τι φαίνεται ασύλητο. Πεντακόσια μέτρα μαρμάρινο τείχος και δυο αγάλματα σφίγγες 5,20 μ. έκαστο, δεν τα φτιάχνεις για να θάψεις τον οινοχόο ή τον ιπποκόμο σου.

Αυτό που με θλίψη είδα, ήταν την χολερική και προκαταβολικά μίζερη αντίδραση μέρους της αριστεράς. Είδα πχ τον κακομοίρη τον Κυρίτση, αυτή την συμπαθή παλιμπαιδίζουσα γεροντική φιγούρα, με το σκουλαρικάκι του και τα μπλουζάκια των Ζαπατίστας, να επιδίδεται σε κλαψομουνίαση από τηλοψίας. Σέβομαι τους ηλικιωμένους και τους αγαπώ αλλά αν εμένα με δείτε να έχω καβατζάρει τα 60 και να ντύνομαι σαν δεκαεξάχρονος στα Εξάρχεια και να λέω τέτοιες μπούρδες, ρίχτε μου μια μπούφλα να συνέλθω. Αν είχε βρεθεί απολιθωμένη κοπριά από το άλογο του Βελουχιώτη ή ένα τρύπιο βρακί του Ζαχαριάδη, θα κάνανε τρία επιστημονικά συνέδρια, δυο κατασκηνώσεις της τζιβανάτης νεολαίας τους και σειρά άρθρων στην «Αυγή».

Έχω βέβαια την υποψία πως ο Αλέξης, άρτι αφιχθείς εκ του Αγίου Όρους, που θέλει να γίνει πρωθυπουργός και όχι ταβλαδόρος επαναστάτης στο «Φλοράλ» ή αναλυτής στην «Αυγή» για 1000 μερακλήδες αναγνώστες, θα ρίξει αργότερα, ως οφείλει, μια επίσκεψη στην ανασκαφή και θα μιλήσει για την τεράστια επιστημονική και εθνική σημασία της όποιας ανακάλυψης, οπότε θα πέσουν τ’ ανάσκελα οι ψιλοκομμισάριοι του. Είθε, τώρα που έχει και θεία φώτιση.

Είναι πολύ ενοχλητικό η γη των Ελλήνων να αναδύει από τα σπλάχνα της τεκμήρια που ενώνουν για πολλοστή φορά τον μύθο με την πραγματικότητα. Μύθος και πραγματικότητα τόσο αδιαίρετα μεταξύ τους και τόσο ενοχλητικά για τον άπατρι μηδενισμό μέρους της ημεδαπής αριστεράς.

Κι η Ρωξάνη με τον γιο του Αλέξανδρου να είναι, την ξέρετε την ιστορία. Τότε εκεί είναι θαμμένος ο αληθινός διάδοχος του μεγαλύτερου πολεμιστή όλων των εποχών κι η μητέρα του, κόρη ηγεμόνα του σημερινού Αφγανιστάν, που σύμφωνα με τον Αρριανό, ήταν η μία από τις δυο ωραιότερες γυναίκες της Ασίας. Η άλλη ήταν η γυναίκα του Δαρείου, την οποία αν και αιχμαλώτισε ο Αλέξανδρος, μαζί με την μητέρα του Πέρση βασιλιά και άλλα μέλη της οικογένειας του, την σεβάστηκε, αποδίδοντας τους βασιλικές τιμές.

Η ωραιότερη γυναίκα της Ασίας, που αγάπησε κι έκανε γυναίκα του ο μεγαλύτερος πολεμιστής κι ο γόνος του έρωτας τους θαμμένοι στην Αμφίπολη; Η ζωή πάντοτε κάνει καλύτερα σενάρια από το Χόλλυγουντ, δεν νομίζετε; Όποιος έχει διαβάσει όλο τον Αρριανό, το ξέρει. Εγώ το κάνω κατ’ έτος, μαζί με τον Θουκυδίδη και τον Ηρόδοτο και πάντα ανακαλύπτω κάτι καινούργιο.

Αν οι αρχαιολόγοι στον ταφικό θάλαμο, που προστατεύεται από αυτό το μοναδικό τείχος με μισό χιλιόμετρο περίμετρο, βρουν τον ίδιο τον γιο του Φιλίππου, τον Έλληνα που έφτασε πολεμώντας καβαλάρης και χτίζοντας πόλεις ως την Ινδία και που η μνήμη του σώζεται σε παραδόσεις, από τα Βαλκάνια ως πέραν του Ινδού ποταμού, τότε η Αμφίπολη θα γίνει τόπος παγκόσμιου προσκυνήματος. Όποιος κι αν είναι ο ένοικος αυτού του πρωτοφανούς ελληνιστικού τάφου, έστω οποιοσδήποτε από τους επιγόνους, θα γίνει πόλος έλξης εκατομμυρίων τουριστών κι επιστημόνων. Αν όμως εκεί «κοιμάται» το σώμα της εκπληκτικότερης μορφής της παγκόσμιας Ιστορίας, τότε, η ανακάλυψη είναι ανυπολόγιστης παγκόσμιας επιστημονικής αξίας αλλά και εθνικά πολιτικής σημασίας. Αυτό που θα γίνει, ξεπερνάει την όποια φαντασία και σίγουρα, πέραν της αρχαιολογικής αξίας θα συμβάλλει, σε βάθος χρόνου, στην οικονομία της ευρύτερης περιοχής αλλά και στην εθνική οικονομία.

Και βέβαια, μαζί με τον Κυρίτση, ήδη πενθούν οι σκοπιανοί σωβινιστές απατεώνες της Ιστορίας και της πολιτικής, που θα μείνουν με κάτι αγάλματα που στήνουν, που αν τα δεις, αυτά που στολίζουν την καφετέρια – πιτσαρία «Ίωνες» στην Βαρυμπόμπη, είναι πιο πιασάρικα και μπάνικα. Κι η γυναίκα του Αλέξανδρου να ναι, που πας κύριος και τη θάβεις τη κυρά σου και το γιο σου ή τον Χ επίγονο σου στην Αμφίπολη; Και το μαγαζί/κράτος των επιγόνων συνεργατών του Χίτλερ, τι θα γίνει; Είτε βρουν τον Αλέξανδρο στον τάφο, είτε οποιονδήποτε συγγενή ή επίγονο, προτείνω τα Σκόπια να μετονομαστούν σε Νίτσα. Από το Μακεδονίτσα…

http://www.antinews.gr/Antitheseis/suntrofoi-min-klaite-einai-kai-dikia-sas-patrida/

Βρήκαν τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου; Δεν λένε ονόματα, αλλά υπονοούν!

Ενδεικτική της εξέχουσας σημασίας των αρχαιολογικών ευρημάτων στην Αρχαία Αμφίπολη φαίνεται πως ήταν η παρότρυνση του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά προς τους κατοίκους της περιοχής «να κάνουν υπομονή λίγες ημέρες», λίγη ώρα πριν τη μετάβασή του στον χώρο των αρχαιολογικών ανασκαφών που εικάζεται πως βρίσκονται κοντά στην αποκάλυψη ενός σημαντικού τάφου.

Ο κ. Σαμαράς ξεναγήθηκε στις ανασκαφές από την υπεύθυνη αρχαιολόγο Κατερίνα Περιστέρη και ενημερώθηκε για τα ευρήματα. Στους δημοσιογράφους δεν επετράπη να εισέλθουν στον χώρο -που φυλάσσεται από ισχυρή αστυνομική δύναμη, ενώ κατά την αποχώρησή του ο Πρωθυπουργός δεν έκανε δηλώσεις.

«Κάντε υπομονή λίγες μέρες» είχε δηλώσει νωρίτερα στους κατοίκους της Αρχαίας Αμφίπολης, με τους οποίους είχε σύντομη συνάντηση στο δημοτικό αναψυκτήριο λίγο προτού μεταβεί στον Τύμβο Καστά, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Γεωργία και τον υπουργό Πολιτισμού Κώστα Τασούλα.

Σε δηλώσεις του στο ΑΜΠΕ ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Αμφίπολης Κωνσταντίνος Μελίτος είπε ότι η σημερινή επίσκεψη «σημαίνει πως κάτι πολύ μεγάλο και σημαντικό έχει δώσει η ανασκαφή». Προανήγγειλε μάλιστα πως «η περιοχή και όλη η Ελλάδα πρόκειται να γίνει γνωστή σε όλο τον κόσμο.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, τα δύο τελευταία έτη κατά τη διεξαγωγή των ανασκαφών στον λόφο Καστά, αποκαλύπτεται ένας μοναδικός ταφικός περίβολος, λόγω του μεγέθους του που αγγίζει τα 500 περίπου μέτρα, με ακριβείς αναλογίες ύψους τριών μέτρων και συνολικού μήκους 497 μέτρων.

Ο ταφικός περίβολος χρονολογείται γύρω στο 325 - 300 π.Χ. και φέρεται να έχει την υπογραφή του φημισμένου, της εποχής εκείνης, αρχιτέκτονα Δεινοκράτη, που σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία ήταν και στενός φίλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οικοδομήθηκε από θασίτικο μάρμαρο που μεταφέρθηκε στη περιοχή με ειδικά πλοιάρια, ενώ οι μαρμάρινοι δόμοι από την Αλική της Θάσου, τοποθετήθηκαν με ειδικούς γερανούς, κατασκευασμένους από ξύλο, σίδηρο και μολύβι, ίχνη των οποίων βρέθηκαν κατά την αρχαιολογική ανασκαφή. Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες, ένα μεγάλο μέρος του περιβόλου έχει αποξηλωθεί κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, με αποτέλεσμα αρκετά μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη του να μη βρίσκονται στη θέση τους.

Μια ευρύτερη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της Αμφίπολης στην προσπάθεια να εντοπιστούν τα χαμένα αρχιτεκτονικά μέλη, οδήγησε την κ. Περιστέρη και τους συνεργάτες της στην περιοχή του χώρου του μνημείου του Λέοντα της Αμφίπολης, όπου τα χαμένα μέλη του περιβόλου βρέθηκαν είτε διάσπαρτα είτε εντοιχισμένα στη βάση του Λέοντος. Η χρονολόγηση τόσο του ταφικού περιβόλου όσο και του Λέοντα συμπίπτει και ανήκει στο τελευταίο τέταρτο του 4ου π.Χ. αιώνα.

http://www.elkosmos.gr/epikairotita/h-/kathimerinotita/14452-2014-08-12-09-33-27.html