Μας... «τελειώνει» και η Συνθήκη της Λωζάννης

Είχανε δεν είχανε, οι θεματοφύλακες της... επιλεκτικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης και σιγά αλλά σταθερά, ετοιμάζονται να βάλλουν την «ταφόπλακα» στη Συνθήκη της Λωζάννης, με βάση την οποία αντιμετωπίζονται θέματα θρησκευτικών μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία.

Η ευρισκόμενη υπό Τουρκική Προεδρία, Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που, εκτός των άλλων, έχει και την αρμοδιότητα επίβλεψης της ορθής εκτέλεσης των τελεσίδικων αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στοχοποίησε την Ελλάδα, ως μία χώρα που δεν εφαρμόζει τις τελεσίδικες και καταδικαστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε συνεδρίαση της, που έγινε κεκλεισμένων των θυρών και έληξε την περασμένη Παρασκευή, οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι (πρέσβεις) των 47 κρατών-μελών του Οργανισμού, θεώρησαν σκόπιμο να ασχοληθούν με το γιατί η Ελλάδα, δεν έχει προχωρήσει στην άμεση αναγνώριση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», όπως την υποχρέωσε να κάνει, με καταδικαστική του απόφαση, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Δεν περιορίσθηκαν, όμως, μόνο σ' αυτό...

Με μία ιδιαιτέρως αυστηρή απόφαση της, η Επιτροπή των Υπουργών συνιστά στην Ελλάδα, να πάψει να εγείρει προσκόμματα και να προχωρήσει στην αναγνώριση όλων των μειονοτικών θρησκευτικών και άλλων ενώσεων στο έδαφος της.

Η απόφαση αυτή, που θα ανακοινωθεί μετά την παρέλευση 15νθημέρου, πάρθηκε, ύστερα από την εξέταση της συμπεριφοράς της χώρας μας, στην εκτέλεση των καταδικαστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις υποθέσεις Μπεκίρ Ούστα κατά Ελλάδος και Τουρκική Ένωση Ξάνθης κατά Ελλάδος.

Σ' αυτήν, την «μυστική» κατά τα άλλα, συνεδρίαση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ωστόσο, βγήκε και μία ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΗΣΗ, για το πως η κυβέρνηση Παπανδρέου, είναι αποφασισμένη να χειρισθεί το θέμα της αναγνώρισης των μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα.

Ο επικεφαλής της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο ΣτΕ, αντί να εφιστήσει την προσοχή στους συναδέλφους του ότι, με τέτοιες αποφάσεις, θέτουν σε πλήρη αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης, τους διαβεβαίωσε ότι, η ελληνική κυβέρνηση, έχει ήδη προχωρήσει στην αναγνώριση δεκάδων μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα, που άλλες φέρουν την ένδειξη «τουρκικός» και άλλες όχι.

Είναι προφανές ότι ο πρέσβης Αθανάσιος Δενδούλης, που κάνει τα πάντα για να μην φύγει από το Στρασβούργο, δεν ενήργησε αυτοβούλως και με την διαβεβαίωση που έδωσε, μετέφερε την κεντρική πολιτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και του ημέτερου ΥΠΕΞ.

Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι προπομπός της σχετικής απόφασης θεωρείται σχετικό Ψήφισμα της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, τον Μάρτιο του 2009, που κάτω από τον τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα για τους μη μουσουλμάνους της Τουρκίας και για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη», είχε θέσει τις «βάσεις» για την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, αναφέροντας ευθαρσώς ότι:

«Τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζουν τις θρησκευτικές μειονότητες σύμφωνα με τα στάνταρντ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όχι να επικαλούνται την αρχή της «αμοιβαιότητας», που προβλέπεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, ως δικαιολογία για να αρνούνται να εφαρμόζουν ορισμένα δικαιώματα».

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά και έχουν να κάνουν:

• Με το ποιες είναι, ακριβώς, οι μειονοτικές ενώσεις που αναγνωρίσθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση;
• Εκτός από την Τουρκική Ένωση Ξάνθης, στις αναγνωρισμένες μειονοτικές ενώσεις περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον τίτλο «τουρκικός»;
• Μήπως στην λίστα αυτών των ενώσεων, περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον όρο «Μακεδονικός»;
• Γιατί η ελληνική κυβέρνηση, δείχνει τέτοια προθυμία, να γίνει αρωγός στην προσπάθεια ακύρωσης της Συνθήκης της Λωζάννης;
• Αντιλαμβάνονται εκεί στο ΥΠΕΞ ότι, συνηγορώντας σε τέτοιου είδους προσπάθειες, σε λίγο θα βρεθούν στην δυσάρεστη θέση, να προχωρήσουν και στην αναγνώριση, τουρκικών μειονοτικών ενώσεων στην Κω και στη Ρόδο;

Ακούει κανείς;

http://kostasxan.blogspot.com/2010/12/blog-post_7270.html

Μας ...«τελειώνει» και η Συνθήκη της Λωζάννης

Είχανε δεν είχανε, οι θεματοφύλακες της ...επιλεκτικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκεί στο Συμβούλιο της Ευρώπης και σιγά αλλά σταθερά, ετοιμάζονται να βάλλουν την «ταφόπλακα» στη Συνθήκη της Λωζάννης, με βάση την οποία αντιμετωπίζονται θέματα θρησκευτικών μειονοτήτων σε Ελλάδα και Τουρκία.

Η ευρισκόμενη υπό Τουρκική Προεδρία, Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που, εκτός των άλλων, έχει και την αρμοδιότητα επίβλεψης της ορθής εκτέλεσης των τελεσίδικων αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στοχοποίησε την Ελλάδα, ως μία χώρα που δεν εφαρμόζει τις τελεσίδικες και καταδικαστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε συνεδρίαση της, που έγινε κεκλεισμένων των θυρών και έληξε την περασμένη Παρασκευή, οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι (πρέσβεις) των 47 κρατών-μελών του Οργανισμού, θεώρησαν σκόπιμο να ασχοληθούν με το γιατί η Ελλάδα, δεν έχει προχωρήσει στην άμεση αναγνώριση της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», όπως την υποχρέωσε να κάνει, με καταδικαστική του απόφαση, το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Δεν περιορίσθηκαν, όμως, μόνο σ' αυτό...

Με μία ιδιαιτέρως αυστηρή απόφαση της, η Επιτροπή των Υπουργών συνιστά στην Ελλάδα, να πάψει να εγείρει προσκόμματα και να προχωρήσει στην αναγνώριση όλων των μειονοτικών θρησκευτικών και άλλων ενώσεων στο έδαφος της.

Η απόφαση αυτή, που θα ανακοινωθεί μετά την παρέλευση 15νθημέρου, πάρθηκε, ύστερα από την εξέταση της συμπεριφοράς της χώρας μας, στην εκτέλεση των καταδικαστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις υποθέσεις Μπεκίρ Ούστα κατά Ελλάδος και Τουρκική Ένωση Ξάνθης κατά Ελλάδος.

Σ' αυτήν, την «μυστική» κατά τα άλλα, συνεδρίαση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ωστόσο, βγήκε και μία ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΙΔΗΣΗ, για το πως η κυβέρνηση Παπανδρέου, είναι αποφασισμένη να χειρισθεί το θέμα της αναγνώρισης των μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα.

Ο επικεφαλής της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στο ΣτΕ, αντί να εφιστήσει την προσοχή στους συναδέλφους του ότι, με τέτοιες αποφάσεις, θέτουν σε πλήρη αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης, τους διαβεβαίωσε ότι, η ελληνική κυβέρνηση, έχει ήδη προχωρήσει στην αναγνώριση δεκάδων μειονοτικών ενώσεων στην Ελλάδα, που άλλες φέρουν την ένδειξη «τουρκικός» και άλλες όχι.

Είναι προφανές ότι ο πρέσβης Αθανάσιος Δενδούλης, που κάνει τα πάντα για να μην φύγει από το Στρασβούργο, δεν ενήργησε αυτοβούλως και με την διαβεβαίωση που έδωσε, μετέφερε την κεντρική πολιτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και του ημέτερου ΥΠΕΞ.

Σ' αυτό το σημείο, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι προπομπός της σχετικής απόφασης θεωρείται σχετικό Ψήφισμα της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, τον Μάρτιο του 2009, που κάτω από τον τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα για τους μη μουσουλμάνους της Τουρκίας και για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη», είχε θέσει τις «βάσεις» για την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης, αναφέροντας ευθαρσώς ότι:

«Τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζουν τις θρησκευτικές μειονότητες σύμφωνα με τα στάνταρντ της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όχι να επικαλούνται την αρχή της «αμοιβαιότητας», που προβλέπεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, ως δικαιολογία για να αρνούνται να εφαρμόζουν ορισμένα δικαιώματα».

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν είναι πολλά και έχουν να κάνουν:

• Με το ποιες είναι, ακριβώς, οι μειονοτικές ενώσεις που αναγνωρίσθηκαν από την Ελληνική κυβέρνηση;
• Εκτός από την Τουρκική Ένωση Ξάνθης, στις αναγνωρισμένες μειονοτικές ενώσεις περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον τίτλο «τουρκικός»;
• Μήπως στην λίστα αυτών των ενώσεων, περιλαμβάνονται κι' άλλες που φέρουν τον όρο «Μακεδονικός»;
• Γιατί η ελληνική κυβέρνηση, δείχνει τέτοια προθυμία, να γίνει αρωγός στην προσπάθεια ακύρωσης της Συνθήκης της Λωζάννης;
• Αντιλαμβάνονται εκεί στο ΥΠΕΞ ότι, συνηγορώντας σε τέτοιου είδους προσπάθειες, σε λίγο θα βρεθούν στην δυσάρεστη θέση, να προχωρήσουν και στην αναγνώριση, τουρκικών μειονοτικών ενώσεων στην Κω και στη Ρόδο;

Ακούει κανείς;
TO ΠΟΝΤΙΚΙ

Θράκη τέλος; Η Ευρώπη προωθεί την κατάργηση της Συνθήκης της Λοζάνης, ως αναχρονιστική!!!

Ζητούν να τιμωρούνται όσοι έλληνες θα προσπαθήσουν να υπερασπιστούν τον ελληνισμό!
Η Ευρώπη «στήνει» την ανεξαρτησία της Θράκης
Η σιωπή του Παπανδρέου αποδεικνύει το μεθοδικό ξεπούλημα το οποίο συντελείται

Πριν από μερικές ημέρες είχαμε παρουσιάσει την επικείμενη στημένη ψηφοφορία και είχαμε προσδιορίσει την επικινδυνότητα μεταβολής του υπάρχοντος πολιτειακού καθεστώτος το οποίο συγκεκριμένοι κύκλοι της Ευρώπης προσπαθούν να επιβάλουν στην Ελληνική Θράκη, παραδίδοντάς την ουσιαστικά σε μία κατάσταση περίπου όπως ήταν το Κόσοβο πριν από την εμφύλια διαμάχη που ξέσπασε και η οποία ξεκίνησε τη δημιουργία του ανεξάρτητου ψευδοκράτους του Κοσόβου (του οποίου η υπόσταση σήμερα αμφισβητείται από πάρα πολλά κράτη).
Η Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, λοιπόν, ασχολήθηκε με το ψήφισμα 1704 (2010)1 που είχε τίτλο «Θρησκευτική ελευθερία και ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και την μουσουλμανική μειονότητα στην Θράκη», το οποίο τελικά και εγκρίθηκε με πλειοψηφία 102 ψήφων υπέρ, 18 κατά και 4 αποχές.
Την έκθεση του συγκεκριμένου ψηφίσματος εισηγήθηκε ο Γάλλος βουλευτής Μισέλ Υνό (Michel Hunault), από την ομάδα των Ευρωπαίων Δημοκρατών (σύμφωνα με πληροφορίες, συγκαταλέγεται από τους φίλους του κ. Σαμαρά)!!!
Το συγκεκριμένο ψήφισμα της Ολομέλειας της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, ουσιαστικά προσπαθεί να καταργήσει κυριολεκτικά τη Συνθήκη της Λοζάνης και θέτει παράξενες αιτιάσεις σχετικά με θέματα που αφορούν έλληνες πολίτες (αμφισβητεί τον άξονα στον οποίο έγινε η Συνθήκη της Λοζάνης, βάσει του οποίου οι διαμένοντες στην Ελλάδα μουσουλμάνοι είναι έλληνες πολίτες), ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται τις αστήρικτες αιτιάσεις της Άγκυρας περί «τούρκων πολιτών» στην Ελληνική Θράκη… Η παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα μίας χώρας αντίκειται στις αρχές δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καθιστά αυτομάτως εχθρικά κείμενη προς την Ελλάδα την συγκεκριμένη επιτροπή, περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία συγκλήθηκε έπειτα από διεργασίες του τουρκικού λόμπι στις Βρυξέλλες…!
Μέχρι στιγμής, καμία τοποθέτηση δεν υπάρχει από την ελληνική κυβέρνηση για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο έχουν φροντίσει να καλύψουν πλήρως ΟΛΑ τα ΜΜΕ της χώρας, αποκρύπτοντας από τους έλληνες πολίτες –και κυρίως από τους έλληνες της Θράκης που είναι και άμεσα ενδιαφερόμενοι αυτού του ψηφίσματος- τις μεθοδεύσεις που γίνονται εις βάρος της ελληνικής κυριαρχίας στην ελληνική Θράκη.
Έτσι, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης καλεί την Ελλάδα(!) και την Τουρκία να αντιμετωπίζουν όλους τους πολίτες χωρίς διακρίσεις και χωρίς να επηρεάζονται από τον τρόπο που η γειτονική χώρα αντιμετωπίζει τους δικούς της πολίτες. Μόνο που η συγκεκριμένη αιτίαση του Συμβουλίου της Ευρώπης στηρίζεται αποκλειστικά σε λεκτικά επιχειρήματα της Άγκυρας και σε συγκεκριμένα πρόσωπα που δρουν στη Θράκη κάτω από την εποπτεία του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής… Φυσικά, οι ψηφίσαντες ευρωβουλευτές, τοποθετούν την Ελλάδα και την Τουρκία στο ίδιο επίπεδο καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παραγράφοντας αυτομάτως τις μεθοδεύσεις της Άγκυρας κατά του ελληνισμού της Τουρκίας, τον οποίο και κατάφεραν οι πολιτικές των πογκρόμ να εξαφανίσουν (από 120.000 έλληνες σήμερα υπάρχουν μόνο 1.500!!!).
«Η συνεχής προσφυγή των δύο αυτών χωρών στην έννοια της αμοιβαιότητας, προκειμένου να αρνηθούν στις μειονότητές τους τα δικαιώματα που τους εξασφαλίζει η Συνθήκη της Λοζάνης, είναι αναχρονιστική και μπορεί να ζημιώσει την εθνική ενότητα της κάθε χώρας στις αρχές αυτές του 21ου αιώνα», υποστηρίζουν οι βουλευτές και ζητούν η αντιμετώπιση των μειονοτήτων να γίνεται πλέον από κάθε χώρα, βάσει της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Και με αυτόν τον τρόπο, χαρακτηρίζοντας ως «αναχρονιστική» την Συνθήκη της Λοζάνης, το Συμβούλιο της Ευρώπης τολμά να επιχειρήσει την κατάργησή της, ενώ θα έπρεπε να αγωνίζεται για την στήριξή της. Ο «εκμοντερνισμός» της πολιτικής περί μειονοτήτων, που ασκείται σε απομακρυσμένες, για τους ευρωβουλευτές, χώρες, φαίνεται πως δεν δύναται να καταγράψει την σοβαρή πιθανότητα δημιουργίας έκρυθμων πολιτικών (και όχι μόνο) καταστάσεων, τις οποίες φυσικά δεν θα βιώσουν οι ίδιοι…
Αντίθετα, καλούν τις δύο χώρες να πάρουν μέτρα υπέρ των θρησκευτικών μειονοτήτων, στα θέματα εκπαίδευσης και ιδιοκτησίας και να συμβάλλουν ώστε η πλειοψηφία να μην αντιμετωπίζει τις μειοψηφίες αυτές ως να είναι ξένες στην χώρα τους. Φυσικά, από το ίδιο το ψήφισμα, προκύπτει πως οι συντάκτες του αγνοούν πλήρως την ομαλή διαβίωση των μουσουλμάνων και των χριστιανών στην Θράκη, όπως αγνοούν (ή θέλουν να αγνοούν) την άνθιση των χώρων λατρείας του Ισλάμ στην ελληνική αυτή περιοχή. Αντίθετα, θέλουν να εμμένουν σε απόψεις που τους έχουν μεταφερθεί μονομερώς από την τουρκική πλευρά.
Επίσης, οι ευρωπαίοι εταίροι μας, συνιστούν στις δύο χώρες να προχωρήσουν στην τελική επικύρωση της «Σύμβασης πλαίσιο για την προστασία των μειονοτήτων » (STE-157) και της Ευρωπαϊκής Χάρτας για τις Περιφερειακές και Μειονοτικές Γλώσσες.
Κι επειδή οι ψηφίσαντες ευρωβουλευτές γνωρίζουν πολύ καλά τι ακριβώς σημαίνει αυτό το κύμα των αναίτιων παραχωρήσεων εκ μέρους της Ελλάδας, μέσω του ίδιου του ψηφίσματος προτείνουν την λογοκρισία στα Μέσα ενημέρωσης και την δίωξη όσων χρησιμοποιούν "γλώσσα μίσους", και ζητάει από την Ελλάδα να επιτρέψει την εκλογή του Μουφτή. Δηλαδή, με απλά λόγια, απαιτούν την φίμωση των πάντων, έως ότου υλοποιηθεί το επαίσχυντο ψήφισμά τους. Δεν επιθυμούν αντεπιχειρήματα, δεν επιθυμούν ενημέρωση των ελλήνων πολιτών, δεν επιθυμούν καν την δυνατότητα αντίδρασης στην σχεδιαζόμενη εμπλοκή της Ελληνικής Θράκης σε μία περίοδο κατά την οποία ούτε η Ευρώπη, ούτε η παγκόσμια κοινότητα θα αισθάνονται υπερηφάνεια για τα όσα πρόκειται να συμβούν. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, περνώντας σε άκρως φασιστικές μεθόδους, οι ευρωπαίοι εταίροι μας, μέσω του ψηφίσματός τους, προχωρούν στην πιθανότατη σμίκρυνση της Ελλάδας. Και αυτή θα είναι μόνο ο αρχή, δυστυχώς, εάν δεν υπάρξει η αντίσταση των ελλήνων πολιτών, τους οποίους οι αχυράνθρωποι των Βρυξελλών δείχνουν να τρέμουν, γι αυτό άλλωστε προχωρούν και σε προτάσεις διώξεων. Η άγνοιά τους, δε, γύρω από την πραγματικότητα, είναι τέτοια, που προτείνουν την ψήφιση του Μουφτή, ενώ αυτό δεν ισχύει ούτε στην Τουρκία, η οποία είναι ισλαμικό κράτος!!! Σε αυτό το σημείο, να τονιστεί πως η ψήφιση Μουφτή, σημαίνει δημιουργία αριθμού πιστών μουσουλμάνων οι οποίοι θα χρησιμοποιηθούν ως μέσο πολιτικής και εθνικής πίεσης από την Άγκυρα (υποκειμενικά και όχι αντικειμενικά), προκειμένου να πραγματοποιηθεί το επόμενο βήμα, δηλαδή αυτό της ανεξαρτησίας της Θράκης (με σημαία το μισοφέγγαρο και τα τρία αστέρια που συμβολίζουν την Τουρκία, την Κύπρο και την Θράκη)… Όλα αυτά, όμως, μάλλον είναι «ψιλά γράμματα» για τους «γκαζοτενεκέδες» (όπως θα τους χαρακτήριζε ο αείμνηστος Γιαννόπουλος) των Βρυξελλών. Η απόφασή τους έχει παρθεί και στην ελληνική κυβέρνηση –αλλά και στους έλληνες πολίτες- πέφτει το βάρος της αντίδρασης, της αντίστασης, στους σχεδιασμούς που γίνονται εις βάρος της Ελλάδας.
Το ψήφισμα ζητάει επίσης από την Ελλάδα, να οργανώσει Εθνική εκστρατεία "κατά του Ρατσισμού και της "έλλειψης ανεκτικότητας". Δηλαδή, με απλά λόγια, ζητείται από τη κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να δημιουργήσει έναν μηχανισμό προπαγάνδας, ο οποίος θα επιβάλει στους έλληνες πολίτες το ανθελληνικό αυτό ψήφισμα. Οι έλληνες πολίτες πρέπει να είναι ανεκτικοί, ακόμη και εάν απειλούνται με αφανισμό, με εκδίωξη από τις πατρογονικές τους εστίες και ποιος ξέρει τι άλλο…
Η Θράκη, λοιπόν, βρίσκεται προ της Κοσοβοποίησής της όσο ποτέ άλλοτε και οι ασθενείς φωνές ανησυχίας, γίνονται πλέον κυνηγημένες (από την Ευρώπη) φωνές αντίστασης. Οι έλληνες της Θράκης έχουν ανάγκη της πλήρους και έμπρακτης στήριξής τους, επειδή στην πραγματικότητα κινδυνεύει η χώρα μας να εμπλακεί σε επικίνδυνες ατραπούς, οι οποίες πιθανότατα θα σημάνουν και την σμίκρυνσή της, επιβεβαιώνοντας έτσι το γνωστό ρηθέν της κυρίας Ψαρούδα Μπενάκη, περί «γεωγραφικής σμίκρυνσης της Ελλάδας»…
Τέλος, να σημειωθεί πως η «έγνοια» των ευρωπαίων για εβραϊκά μνημεία και τάφους, καθώς και για ταφικά μνημεία ευρωπαίων καθολικών, είναι πολύ μεγαλύτερη από την ευθύνη τους να βάλουν φωτιά στην πυριτιδαποθήκη που λέγεται Βαλκάνια…
Το ψήφισμα της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης
1. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει ως στόχο την προώθηση της αμοιβαίας ανοχής, προκειμένου να συμβάλει στην ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει ήδη επισημάνει ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και παραδόσεις αποτελούν μια ολόκληρη διάσταση του πολιτισμού, και έχει αναγνωρίσει ότι η γνώση των θρησκειών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό.
2. Ο διαπολιτισμικός διάλογος, είναι ένα μέσο που θα καταστήσει την ποικιλομορφία των ευρωπαϊκών πολιτισμών σε μια πηγή αμοιβαίου εμπλουτισμού. Όπως επισήμανε πρόσφατα από το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο Επίτροπος για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, «Η ύπαρξη στη (χώρα) των μειονοτικών ομάδων, είτε πρόκειται για «εθνική», « θρησκευτική» ή« γλωσσική», θα πρέπει να θεωρείται ως ένας σημαντικός παράγοντας, που δεν διαιρεί, αλλά εμπλουτίζει την κοινωνία".
3. Ο πλουραλισμός, στην ανοχή και στο ανοικτό πνεύμα είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της πολιτιστικής και θρησκευτικής πολυμορφίας. Θα πρέπει να συνοδεύονται από προληπτικά μέτρα, ιδίως από τις κυβερνήσεις και την κοινωνία των πολιτών των κρατών μελών.
4. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση έχει επίγνωση του γεγονότος ότι -σε μεγάλο βαθμό επηρεάζεται από την ιστορία- το ζήτημα των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι συναισθηματικά πολύ έντονα φορτισμένο. Σημειώνει ότι το περιεχόμενο των διμερών σχέσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την αντιμετώπιση των αντίστοιχων μειονοτήτων τους.
5. Η Συνέλευση τονίζει ότι τα μέλη των εν λόγω θρησκευτικών μειονοτήτων είναι και στις δύο περιπτώσεις, οι πολίτες των χωρών στις οποίες ζουν. Για ιστορικούς λόγους, γίνεται επίκληση τακτικά από τις δύο πλευρές στην αρχή της αμοιβαιότητας. Ενώ η «δηλώνουν συγγενείς», η Ελλάδα και η Τουρκία, μπορεί να θεωρούν ότι έχουν ευθύνες απέναντι στα μέλη των θρησκευτικών μειονοτήτων στη γειτονική χώρα, είναι στην πραγματικότητα κατά κύριο λόγο στις χώρες όπου διαβιούν οι μειονότητες οι οποίες είναι υπεύθυνες για τους πολίτες τους, συμπεριλαμβανομένων τα μέλη των αντίστοιχων θρησκευτικών μειονοτήτων.
6. Η Συνέλευση τονίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει υποστηρίξει, στην περίπτωση του Αποστολίδη και άλλων κατά της Τουρκίας, ότι η σύμβαση υπερβαίνει το πλαίσιο της απλής αμοιβαιότητα μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών.
7. Ωστόσο, οι ίδιοι, βασιζόμενοι σχετικά με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάνης, και αναφέρονται σε «αμοιβαιότητα», ενώ ερμηνεύουν με αρνητικούς όρους, η Ελλάδα και η Τουρκία θέτει μερικές φορές υπό αμφισβήτηση πολλά από τα δικαιώματα των πολιτών τους, οι οποίοι είναι μέλη των μειονοτήτων που προστατεύονται από παρούσα συνθήκη.
8. Η Συνέλευση θεωρεί ότι η περιοδική επίκληση από αυτά τα δύο κράτη της αρχής της αμοιβαιότητας, ως βάση για να αρνηθεί να εφαρμόσει τα κατοχυρωμένα δικαιώματα των μειονοτήτων που αφορά τη Συνθήκη της Λωζάνης είναι αναχρονιστική και θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την εθνική συνοχή κάθε χώρας σε αυτά τα πρώτα χρόνια της 21ου αιώνα.
9. Η Συνέλευση καλεί την Ελλάδα και την Τουρκία να αντιμετωπίζουν ισότιμα όλους τους πολίτες αδιακρίτως, αν δεν ληφθεί υπόψη ο τρόπος με τον οποίο το κράτος μπορεί να αντιμετωπίζει τους πολίτες των γειτόνων της. Ζητά επίσης από τα δύο κράτη την πλήρη εφαρμογή των γενικών αρχών σχετικά με τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων αναπτυχθεί από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία ισχύει ανεξάρτητα από την επικύρωση ή μη της σύμβασης-πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων (ETS αριθ. 157) και του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες (ETS αριθ. 148).
10. Σε γενικές γραμμές, η Συνέλευση συμμερίζεται πλήρως τη θέση του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, σύμφωνα με την οποία «η ελευθερία του εθνικού αυτοπροσδιορισμού η αναγνώριση είναι μια σημαντική αρχή στην οποία θα πρέπει οι δημοκρατικές πλουραλιστικές κοινωνίες πρέπει να στηρίζονται και να εφαρμόζονται αποτελεσματικά σε όλες τις μειονοτικές ομάδες, είτε πρόκειται για εθνικές, θρησκευτικές ή γλωσσικές» και η έκφραση των οποίων πρέπει να είναι σύμφωνη με την εθνική ενότητα.
11. Η Συνέλευση μετέχει της ανησυχίας του Επιτρόπου ότι η πολυμορφία και η ύπαρξη των μειονοτικών ομάδων θα πρέπει να μπορούν να εκφράζονται.
12. Η Συνέλευση σημειώνει ότι η Ελλάδα και η Τουρκία έδειξαν πρόσφατα μεγαλύτερη κατανόηση των ειδικών χαρακτηριστικών στις εγγενείς μειονότητες που αποτελούν το αντικείμενο του παρόντος ψηφίσματος. Η Συνέλευση χαιρετίζει κάποια νέα γνώση από τις αρχές των δύο χωρών, οι οποίες έχουν αποδείξει τη δέσμευσή τους να βρουν τις κατάλληλες απαντήσεις στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα μέλη των μειονοτήτων αυτών.
13. Έχουν ληφθεί μέτρα και στις δύο πλευρές των συνόρων για να βελτιωθεί η κατάσταση αυτών των «μειονοτήτων». Η Συνέλευση χαιρετίζει επίσης τα πρόσφατα γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των ιστορική επίσκεψη στην Τουρκία από τον Έλληνα Πρωθυπουργό, τον Ιανουάριο του 2008 (επίσκεψη Καραμανλή), και τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, την έκφραση μιας εποικοδομητικής προσέγγισης και του αμοιβαίου σεβασμού.
14. Ωστόσο, ορισμένα ζητήματα παραμένουν ανεπίλυτα και απαιτούν από τις δύο χώρες να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους, προσπάθειες οι οποίες δεν μπορεί να επιτύχουν εάν δεν υπάρξει ανοικτός και εποικοδομητικός διάλογος με τα μέλη των εν λόγω μειονοτήτων.
15. Η Συνέλευση ενθαρρύνει τις αρχές των δύο χωρών να κάνουν τα πάντα για να αλλάξει η αντίληψη των ανθρώπων των μελών των μειονοτήτων αυτών, οι οποίοι θεωρούνται μερικές φορές ως ξένοι στη χώρα τους. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε τόσο τα μέλη της πλειοψηφίας όσο και των μελών των μειονοτήτων αλλά και την αίσθηση ότι οι τελευταίοι είναι πλήρως πολίτες της χώρας διαμονής τους.
16. Η Συνέλευση ενθαρρύνει επίσης τις δύο χώρες να υπογράψουν και / ή να επικυρώσουν τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων. Η επικύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, θα αναφέρει επίσης την κατανόηση και την αποδοχή της ιδιαίτερα πολιτιστικά χαρακτηριστικά.
17. Η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να συνειδητοποιήσουν επίσης την καίρια σημασία της εκπαίδευσης των μελών των μειονοτήτων. (σσ. Δραγώνα στην Θράκη) Οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι το επίπεδο της διδασκαλίας στα μειονοτικά σχολεία θα είναι υψηλής ποιότητας και θα δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά που ανήκουν σε μειονότητες να ενσωματωθούν πλήρως στην εθνική κοινότητα, ενώ θα διατηρούν την πολιτιστική τους ταυτότητα.
18. Ειδικότερα όσον αφορά την Ελλάδα, η Συνέλευση προτρέπει τις ελληνικές αρχές για:
18.1. Να παρασχεθεί κατάλληλη βοήθεια σε μειονοτικά σχολεία, ώστε να είναι σε θέση να παρέχει υψηλής ποιότητας διδασκαλία, ιδιαίτερα μέσω της -από καιρό αναμενόμενης- έκδοσης ορισμένων σχολικών βιβλίων για τα μειονοτικά σχολεία που αναθεωρήθηκαν το 1997, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης -χρηματοδοτούμενο έργο-, και με την εξέταση της δυνατότητας δημιουργίας νέων μειονοτήτων στα λύκεια.
18.2. εγγύηση ότι η Ειδική Εκπαίδευση Καθηγητών της Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (EΠAΘ) παρέχει υψηλής ποιότητας εκπαίδευση, τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική γλώσσα, ούτως ώστε να εξασφαλίσει την κατάλληλη κατάρτιση των μελλοντικών εκπαιδευτικών που θα εργαστούν στα σχολεία της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
18.3. Να παρέχουν διαρκή υποστήριξη -συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης- για την ανάληψη πρωτοβουλιών με στόχο την καλύτερη κατανόηση μεταξύ των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας και της πλειοψηφίας, καθώς και για την καλύτερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τα μέλη της μειονότητας, ιδιαίτερα του προγράμματος για την «Εκπαίδευση μουσουλμανοπαίδων», έτσι ώστε η εκπαίδευση να αποτελεί παράγοντα για την ολοκλήρωση και την κατανόηση.
18.4. Να εφαρμόσει πλήρως το Νόμο αριθ. 3647 του Φεβρουαρίου 2008, οι διατάξεις του οποίου θα πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζουν, σε σημαντικό μέτρο, τα προβλήματα -που περιμένουν να εξεταστούν για αρκετές δεκαετίες- που συνδέονται με το νομικό καθεστώς των βακουφίων (θεμέλια της μουσουλμανικής μειονότητας) .
18.5. Να επιτραπεί στην μουσουλμανική μειονότητα να επιλέγει ελεύθερα τους μουφτήδες της ως απλούς θρησκευτικούς ηγέτες (δηλαδή δεν θα έχουν δικαστική εξουσία), μέσω της εκλογής ή του διορισμού, και, συνεπώς, να καταργήσουν την εφαρμογή του νόμου της Σαρία -η οποία εγείρει σημαντικά ερωτήματα της συμβατότητας με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου- όπως συνιστώνται από τον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
18.6. Να εξασφαλίσει ότι δεν γίνονται προσπάθειες που έγιναν για να επιβάλουν μια ταυτότητα σε ένα άτομο ή μια ομάδα προσώπων, ακόμη και από τους εκπροσώπους των άλλων ομάδων ενδιαφερομένων στο πλαίσιο της μειονότητας, σύμφωνα με το πνεύμα του άρθρου 3 της Σύμβασης-Πλαισίου για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων.
18.7. Να συνεχίσει την ανάπτυξη της οικονομίας και των υποδομών της Θράκης, για παράδειγμα, από τη διερεύνηση της δυνατότητας να γίνεται χρήση των προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τη δημιουργία ζωνών ανάπτυξης της υπαίθρου ή ζώνες ελεύθερου εμπορίου στην περιοχή αυτή.
18.8. Να επιλύσει το συντομότερο δυνατό τις περιπτώσεις των ατόμων που εξακολουθούν να επηρεάζονται από την ανάκληση της ελληνικής ιθαγένειάς τους κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 του κώδικα ιθαγένειας (άρθρο που έχει πλέον καταργηθεί), συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που κατέστησαν απάτριδες κατά την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου, αν και δεν ζουν πλέον στην Ελλάδα.
18.9. Να εφαρμόσει πλήρως τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την ελευθερία της θρησκείας και του συνεταιρίζεσθαι, μεταξύ άλλων σχετικά με τους τίτλους των ενώσεων, και να επιτρέψει τις ενώσεις να χρησιμοποιούν το επίθετο «τουρκική» στην ονομασία τους, εφόσον το επιθυμούν.
18,10. Να εφαρμόσει πλήρως και ταχέως τη νομοθεσία του 2008 που προβλέπει ποσοστώσεις με βάση την πρόσβαση στο δημόσιο τομέα για τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας.
18.11. Να ενθαρρύνει την ανάπτυξη από τα μέσα ενημέρωσης ενός κώδικα δεοντολογίας για τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων, έχοντας κατά νου τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην αντίληψη αυτών των μειονοτήτων από την πλειοψηφία, και να τιμωρεί τις προτροπές σε μίσος που κοινοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης, σε συμφωνία με τις αρχές που ορίζονται στη Σύσταση αριθ. R (97) 20 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη για την ομιλία μίσους.
18.12. Να οργανώσει μια εθνική εκστρατεία κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, τονίζοντας ότι η ποικιλομορφία είναι να μην θεωρείται ως απειλή αλλά ως πηγή εμπλουτισμού.
19. Ειδικότερα όσον αφορά την Τουρκία, η Συνέλευση καλεί τις τουρκικές αρχές να:
19.1. Να καταλήξουν σε εποικοδομητικές λύσεις για την εκπαίδευση του κλήρου των θρησκευτικών μειονοτήτων» και τη χορήγηση των αδειών εργασίας για τα ξένα μέλη του κλήρου.
19.2. Να αναγνωρίσει τη νομική προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη, το αρμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, της Αρμενίας Καθολική Αρχιεπισκοπή της Κωνσταντινούπολης, της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Κοινότητας στο πλαίσιο των δομών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Αρχηγός Rabbinate, και η Αποστολική Vicariate της Κωνσταντινούπολης. Η απουσία της νομικής προσωπικότητας που αφορά όλες τις ενδιαφερόμενες κοινότητες που έχουν άμεσες συνέπειες όσον αφορά τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και διαχείρισης ακινήτων.
19.3. Να βρει μια συμφωνημένη λύση με τους εκπροσώπους της μειονότητας, με στόχο την επαναλειτουργία της Ελληνικής Ορθόδοξης θεολογικής σχολής (η Ιερατική Σχολή της Χάλκης), μεταξύ άλλων, μέσω της επίσημης γραπτώς πρότασης να ανοίξει εκ νέου το εκπαιδευτήριο, ως τμήμα της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστήμιο της Χάλκης, με σκοπό την έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων σχετικά με την πρόταση αυτή.
19.4. Να δώσει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης την ελευθερία να επιλέξει να χρησιμοποιήσει το επίθετο "οικουμενικό".
19.5. Να επιλύσει το ζήτημα της καταγραφής των τόπων λατρείας και το ζήτημα των ιδιοκτησιών που κατασχέθηκαν από το 1974, οι οποίες πρέπει να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους ή στα πρόσωπα που τις δικαιούνται ή, όταν η απόδοση των στοιχείων του ενεργητικού είναι αδύνατη, να προβλεφθεί δίκαιη αποζημίωση.
19.6. Να διασφαλιστεί ότι η συριακή ορθόδοξη μονή της Mor Gabriel, ένα από τα παλαιότερα χριστιανικά μοναστήρια στον κόσμο, που ιδρύθηκε το 397 μ.Χ., δεν έχει στερηθεί των εδαφών της, και ότι προστατεύεται στο σύνολό της. Η Συνέλευση εκφράζει την ανησυχία της σχετικά με την ίση με την τρέχουσα κατάσταση των παράνομη ιδιοποίηση σημαντικές ποσότητες γης ιστορικά και νομικά ανήκουν σε ένα πλήθος άλλα αρχαία μοναστήρια, εκκλησίες Συριακή, ιδιοκτήτες και στη νοτιο-ανατολική Τουρκία.
19.7. Να αναγνωρίσει, την προώθηση και την προστασία των ανθρώπων ως συριακή μειονότητα, η οποία είναι γηγενής στο νοτιο-ανατολική Τουρκία, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης και τις σχετικές διεθνείς συμβάσεις που εγγυώνται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια τους. Αυτή η αναγνώριση πρέπει να περιλαμβάνει, αλλά δεν πρέπει να περιορίζει την επίσημη ανάπτυξη της εκπαίδευσης τους και τη διεξαγωγή θρησκευτικών τελετών στα Αραμαϊκά, που είναι η μητρική τους γλώσσα.
19.8. Να ληφθούν πρακτικά μέτρα για να καταστήσουν δυνατή για τα μέλη των εθνικών μειονοτήτων την εισαγωγή στις δυνάμεις της αστυνομίας, του στρατού, της δικαιοσύνης και της διοίκησης.
19.9. Να καταδικασθεί σταθερά κάθε μορφή βίας κατά των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων (είτε πρόκειται για τους Τούρκους πολίτες ή μη), και τη διεξαγωγή αποτελεσματικών ερευνών και άμεση δίωξη των υπευθύνων για βία ή απειλές βίας εναντίον των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων, ιδίως όσον αφορά τη δολοφονία ενός ιταλού καθολικού ιερέα στην 2006 και τριών προτεσταντών στη Μαλάτια τον Απρίλιο του 2007.
19.10. Να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία σχετικά με τη δολοφονία του Hrant Dink, το 2007. Η Συνέλευση καλεί ιδιαίτερα το τουρκικό κοινοβούλιο να δώσει συνέχεια και να μην υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση στην έκθεση για τις υποομάδες της αρμόδιας επιτροπής για τη διερεύνηση της δολοφονίας του Χραντ Ντινκ, μια έκθεση η οποία έχει επισημάνει τα λάθη και την αμέλεια από την πλευρά των δυνάμεων ασφαλείας και της εθνικής αστυνομίας, με βάση την οποία η δολοφονία θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί.
19.11. Να διασφαλιστεί ότι η εγκύκλιος για την ελευθερία της θρησκείας των μη-μουσουλμάνων Τούρκων πολιτών, που εκδόθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών στις 19 Ιουνίου 2007, τίθεται σε εφαρμογή και να αξιολογήσει τις επιπτώσεις της.
19.12. Να εφαρμόσει πλήρως το Νόμο αριθ. 3998, ο οποίος προβλέπει ότι κοιμητήρια που ανήκουν σε μειονοτικές κοινότητες δεν μπορούν να παραδοθούν στους δήμους, και έτσι να αποτραπεί η κατασκευή των κατοικιών που έχει παρατηρηθεί σε ορισμένα εβραϊκά νεκροταφεία.
19,13. Να αντιμετωπίσει σοβαρά το πρόβλημα της βεβήλωσης του νεκροταφείου της Καθολικής Εκκλησίας στην Αδριανούπολη, το οποίο είναι ένας ιερός τόπος ταφής για τους πολωνικούς, βούλγαρους, γάλλους και ιταλούς καθολικούς, και να διευκολυνθεί η αποκατάσταση των κατεστραμμένων μνημείων και τάφων εκεί.
19,14. Να γίνει προσαρμογή της νομοθεσίας, έτσι ώστε να επιτρέπουν στα παιδιά από μη μουσουλμανικές μειονότητες, που δεν έχουν την τουρκική ιθαγένεια, να γίνουν δεκτοί σε μειονοτικά σχολεία.
19,15. Να εφαρμοστεί το ψήφισμα 1625 (2008) της Συνέλευσης για την Ίμβρο και την Τένεδος: διατήρηση του αυτοδιοίκητου χαρακτήρα των δύο τουρκικών νησιών ως πρότυπο για τη συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και την Ελλάδα προς το συμφέρον των ενδιαφερομένων ατόμων.
19,16. Να δημιουργηθεί ινστιτούτο του γραφείου του διαμεσολαβητή (εκκρεμεί από το 2006), καθώς αυτό θα είναι καθοριστικής σημασίας για την αποφυγή εντάσεων στην κοινωνία.
19,17. Να απαγορευθούν αντισημιτικές δηλώσεις και άλλα λόγια μίσους και εγκλημάτων, συμπεριλαμβανομένης κάθε μορφή υποκίνησης σε βία εναντίον των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων, σύμφωνα με το ψήφισμα 1563 (2007) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης για την "Καταπολέμηση του αντισημιτισμού στην Ευρώπη» και την Γενική Σύσταση Πολιτικής αριθ. 9 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI) για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού.
19,18. Να προχωρήσει στην ενθάρρυνση της ανάπτυξης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ενός κώδικα δεοντολογίας για τον σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων, έχοντας κατά νου τον σημαντικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην αντίληψη αυτών των μειονοτήτων από την πλειοψηφία των πολιτών και να τιμωρεί τις προτροπές σε μίσος που κοινοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης, σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη Σύσταση αριθ. R (97) 20 της Επιτροπής Υπουργών προς τα κράτη μέλη για την "πρόκληση μίσους".
19,19. Να οργανώσει μια εθνική εκστρατεία κατά του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, τονίζοντας ότι η ποικιλομορφία δεν πρέπει να θεωρείται ως απειλή αλλά ως πηγή εμπλουτισμού.
20. Η Συνέλευση καλεί τις κυβερνήσεις της Τουρκίας και της Ελλάδας να υποβάλουν έκθεση σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε κάθε σημείο στα σημεία 16, 18 και 19 του παρόντος ψηφίσματος μέχρι το Φεβρουάριο του 2011.
Σε αυτό το σημείο, μπορούμε να πούμε πως… η Θράκη δεν πωλείται, αλλά παραδίδεται από τους Ευρωπαίους στην φωτιά…
Κωνσταντίνος

http://kostasxan.blogspot.com/2010/01/blog-post_5554.html

Με στημένη συνέλευση και ψήφισμα η Ευρώπη καταργεί την Συνθήκη της Λοζάνης και «ανάβει φωτιές» στην Θράκη

- Ο εθνομηδενισμός των Ευρωπαίων στο αποκορύφωμά του
- Ψηφίζεται το δικαίωμα στην ελευθερία του εθνικού αυτοπροσδιορισμού των μειονοτήτων!
- Πλήθος τούρκων δημοσιογράφων έτοιμοι να στριμώξουν τον Παπανδρέου για την Θράκη
- Ενορχηστρωμένη εκστρατεία κατά της Ελλάδας

Ο εθνομηδενισμός της Ευρώπης είναι κάτι περισσότερο από δεδομένος. Όμως ποιος θα περίμενε πως η «Δημοκρατική Ευρώπη» στήνει ψηφίσματα στην Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης προκειμένου να εξασφαλίσει την μη διαφοροποίηση και ουσιαστικά την μη συζήτηση του δικαιώματος της εθνικής συγκρότησης των κρατών;
Αντιμέτωπος με μία ενορχηστρωμένη εκστρατεία πρόκειται να βρεθεί την επόμενη Τρίτη στο Στρασβούργο ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, όπου θα μιλήσεις ως επίσημος προσκεκλημένος, στην Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου έχει ήδη οργανωθεί μία πλήρως ενορχηστρωμένη εκστρατεία –από τούρκους βουλευτές- μέλη της Συνέλευσης και δημοσιογράφους, που στόχο έχουν την ανάδειξη του θέματος της «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη ως μείζονος ζητήματος των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Έτσι «χτίζονται» στην σύγχρονη Ευρώπη, οι διακρατικές διαφορές. Με ίντριγκες και με κάποιον παράξενο «ζήλο» κάποιων ευρωπαίων πολιτικών(μην ξεχνάμε τα τεράστια ποσά που δαπανά η τουρκική ΜΙΤ προς την κατεύθυνση δημιουργίας «φίλων»). Η έλλειψη μίας σοβαρής και υψηλού κύρους πολιτικής προσωπικότητας στην ευρωπαϊκή πολιτική είναι κάτι περισσότερο από εμφανής, πλέον, αφού μέσα στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στήνονται πολιτικές παγίδες που σαν κύριο στόχο έχουν την διασάλευση της ευαίσθητης ισορροπίας δυνάμεων στην Βαλκανική, αλλά ιδιαίτερα στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Προφανώς, η εντολή Ομπάμα έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία μίας φιλοτουρκικής «τάσης», αλλά και η ολοένα αυξανόμενη τάση αγοράς εξοχικών κατοικιών στα παράλια της Τουρκίας από Ευρωπαίους πολιτικούς (Σουηδούς, Ολλανδούς, Βέλγους και Βρετανούς) είναι ίσως κάτι που θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι έντιμοι πολιτικοί που συμμετέχουν στα θεσμοθετημένα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το συγκεκριμένο ταξίδι του κυρίου Παπανδρέου, που έχει φροντισθεί από το πρωθυπουργικό γραφείο να μην ανακοινωθεί με τα υπόλοιπα προγραμματισμένα του ταξίδια στο εξωτερικό (για ποιόν λόγο άραγε;), τυχαίνει να συμπίπτει με τη συζήτηση και έγκριση ενός ψηφίσματος από την Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με την «Ελευθερία της Θρησκείας και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων στην Τουρκία και της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη».
Με αυτόν τον τρόπο και εξομοιώνοντας τους 1.500 έλληνες κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, με τους 120.000 έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης, οι ευρωπαίοι εταίροι προσπαθούν ουσιαστικά να καταργήσουν την Συνθήκη της Λωζάνης. Φυσικά, η Τουρκία έχει μειονότητες εθνικές (μην ξεχνάμε τους Κούρδους, τους Αλεβίτες κ.α.) που επί δεκαετίες προσπαθούν μάταια να αποκτήσουν απλά δικαιώματα, όπως αυτό της χρήσης της εθνικής τους γλώσσας και γραφής. Η Ελλάδα όμως, έχει έλληνες μουσουλμάνους (βάσει της Συνθήκης της Λοζάνης) οι οποίοι επί δεκαετίες έχουν γίνει στόχος της τουρκικής προπαγάνδας και των μυστικών υπηρεσιών που έχουν φροντίσει να εξαγοράσουν -επενδύοντας τεράστια ποσά- μερικές εκατοντάδες ελλήνων μουσουλμάνων.
Η επιβαλλόμενη από την Άγκυρα ψυχολογία περί τουρκισμού της Θράκης γίνεται κάτω από πιεστικές –και αρκετές φορές εκφοβιστικές- τακτικές, οι δε μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας αλλά και οι Γκρίζοι Λύκοι που δρουν στην περιοχή, δεν διστάζουν να μεταχειρίζονται ακόμη και την θρησκεία του Ισλάμ για να εκτουρκίσουν τους έλληνες μουσουλμάνους. Να σημειωθεί στο σημείο αυτό πως η Άγκυρα έχει θέσει πλέον τον παραλογισμό της σαν αδιαμφισβήτητο γεγονός κι έτσι ισχυρίζεται ευθέως πως κάθε μουσουλμάνος της Βαλκανικής είναι και Τούρκος!!! Με αυτές –αλλά και άλλες πολλές- τακτικές, οι τούρκοι πράκτορες έχουν δημιουργήσει στη Θράκη έναν μικρό πυρήνα «τουρκοφρόνων» οι οποίοι μπορούν και δρουν ελεύθερα λόγω των δημοκρατικών ελευθεριών που η Ελλάδα τους προσφέρει, αλλά κυρίως λόγω της αδιαφορίας των ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες δεν έχουν παρέμβει ποτέ ώστε να δημιουργήσουν λογικά, νόμιμα και ανυπέρβλητα εμπόδια στον επιχειρούμενο εκτουρκισμό της ελληνικής Θράκης.
Συνεχίζοντας η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας να έχει στο στόχαστρό της την Θράκη, μπόρεσε να δημιουργήσει μία επίπλαστη εικόνα προς την Ευρώπη, σύμφωνα με την οποία στην Ελλάδα υπάρχουν Τούρκοι πολίτες!!! Ταυτόχρονα, ο φιλοτουρκισμός συγκεκριμένων ευρωπαίων αξιωματούχων, έγινε αντικείμενο πλήρους εκμετάλλευσης από την Άγκυρα, η οποία δεν διστάζει να καθίσει η ίδια στο «σκαμνί» ως κατηγορούμενη (δεν είναι η πρώτη της φορά άλλωστε) για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων μειονοτικών ομάδων εντός της Τουρκίας. Σκοπός της Άγκυρας ήταν πάντα -και φυσικά συνεχίζει να είναι και σύμφωνα πλέον με τις εξελίξεις το έχει καταφέρει- να καθίσει την Ελλάδα στο σκαμνί ως κατηγορούμενη και ως χώρα που καταπατά τα δικαιώματα των «τούρκων» της Θράκης (οι αναφορές του Ερντογάν ποτέ δεν περιείχαν την λέξη Ελληνική για την Θράκη).
Έτσι, με το συγκεκριμένο ψήφισμα της Ολομέλειας της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο περιλαμβάνει πλήθος πονηρότατων παραγράφων (ακόμη και η Άγκυρα να τις έγραφε θα ήταν περισσότερο προσεκτική), καλούνται τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία να υπογράψουν ή να επικυρώσουν την Σύμβαση – Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες...
Και προκειμένου να μην υπάρξει περίπτωση «λοξοδρόμησης» με τυχόν ενστάσεις παρευρισκομένων και για να εξασφαλιστεί η «σωστή» ροή της κατάφορα στημένης αυτής Συνέλευσης,διατυπώνεται στο Ψήφισμα πως τα μέλη της Συνέλευσης συμμερίζονται πλήρως την θέση του Επιτρόπου (Thommas Hammarberg) για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, σύμφωνα με την οποία «η αναγνώριση της ελευθερίας του εθνικού αυτοπροσδιορισμού είναι μία σημαντική αρχή, η οποία θα πρέπει να εφαρμόζεται αποτελεσματικά σε όλες τις μειονοτικές ομάδες, είτε αυτές είναι εθνικές είτε θρησκευτικές ή και γλωσσικές» και η έκφραση των οποίων πρέπει να είναι σύμφωνη με την εθνική ενότητα…
Προφανώς, ο ευρωπαίος Επίτροπος θέλει να ξεχνά τα δικαιώματα περί ειρηνικής συμβίωσης των πληθυσμών ή θέλει να μην γνωρίζει τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας στην Ελληνική Θράκη… Διαφορετικά δεν μπορεί να εξηγηθεί η εμμονή του να θέσει σε τόσο στενά πλαίσια (και μάλιστα με προαποφασισμένη κατάληξη) μία συζήτηση η οποία μόνο προβλήματα θα δημιουργήσει σε ένα κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης (δηλαδή την Ελλάδα). Άγνωστη θεωρείται η σκοπιμότητα της συγκεκριμένης «συζήτησης»-ψηφίσματος την συγκεκριμένη μάλιστα χρονική περίοδο, κατά την οποία η Ελλάδα έχει αρκετά οικονομικά προβλήματα. Η ενέργεια του κυρίου Hammarberg στο μόνο που συντείνει είναι στις δηλώσεις περί σμίκρυνσης της Ελλάδας αν θέλει να «βγει» από το οικονομικό αδιέξοδο… Και κάτι τέτοιο δεν τον τιμά ως Επίτροπο, αλλά κυρίως δεν τον τιμά ως άνθρωπο που θέλει να λέγεται πολιτισμένος ή τουλάχιστον… αμερόληπτος…
Μάλιστα, έχει διαρρεύσει πως την ερχόμενη Τρίτη, οπότε και θα μιλήσει ο Γιώργος Παπανδρέου στην Ολομέλεια της Συνέλευσης (προφανώς θέλουν τον πρωθυπουργό για να επισημοποιήσουν στο δυνατόν μέγιστο βαθμό το καταγέλαστο «ψήφισμα»), θα βρεθεί αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του, απέναντι σε ένα «μπαράζ» ερωτήσεων που θα του θέσουν τούρκοι βουλευτές, αλλά και βουλευτές άλλων κρατών, οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα ισχυρότατο λόμπι που έχει δημιουργήσει η Άγκυρα στο Στρασβούργο. Μέσα από τις συγκεκριμένες ερωτήσεις, θα γίνει θα επιχειρηθεί να στριμωχτεί η Ελλάδα -το δυνατόν περισσότερο- για το θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης…
Ήδη, πάρα πολλοί τούρκοι δημοσιογράφοι (τόσο από την Τουρκία, όσο και από τις Βρυξέλλες αλλά και από την υπόλοιπη Ευρώπη) έχουν γνωστοποιήσει πως θα βρεθούν την επόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο προκειμένου να καλύψουν το συγκεκριμένο θέμα, αλλά κυρίως για να δώσουν την «πρέπουσα» διάσταση στην διπλωματική ήττα της Ελλάδας… Μάλιστα, έχουν ζητήσει να είναι όλοι τους παρόντες στη συνέντευξη Τύπου που, σύμφωνα με την εθιμοτυπία του Συμβουλίου της Ευρώπης, θα πρέπει να δώσει ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αμέσως μετά την «ανάκριση» που θα υποστεί από την καλοστημένη Ολομέλεια…
Μέσα σε αυτό το καλοστημένο σκηνικό της Άγκυρας και των ευρωπαίων «φίλων» της, ο κύριος Παπανδρέου θα βρεθεί μόνος του, επειδή ο πρέσβης Αθανάσιος Δενδούλης ανήκει στη Νέα Δημοκρατία και δεν απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Στον έλληνα πρέσβη έχουν ανατεθεί τα διαδικαστικά της υποδοχής…
Μήπως ο κύριος Παπανδρέου δεν έχει αντιληφθεί τι πράγματι του έχουν «στήσει» οι γείτονές Τούρκοι ή μήπως επιθυμεί και ο ίδιος μία τέτοιου είδους εξέλιξη η οποία φέρνει ουσιαστικά την Ελληνική Θράκη μπροστά στο «πρώτο βήμα» που η «τουρκική μειονότητα» των πρακτόρων και των δοσίλογων «υπηκόων» του Ταγίπ Ερντογάν θα επιχειρήσουν αμέσως μετά από ένα τέτοιο καταγέλαστο ψήφισμα;
Μήπως ο κύριος Παπανδρέου πρέπει να κατανοήσει τον βαθμό επικινδυνότητας ακύρωσης της Συνθήκης της Λοζάνης;
Μήπως κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει στον πρωθυπουργό της Ελλάδας πως η διπλωματία (και μάλιστα τέτοιου κρίσιμου επιπέδου) δεν έχει καμία σχέση με το να κάνει κανείς ποδήλατο;
Μήπως θα έπρεπε να συσπειρωθούν άμεσα όλες εκείνες οι δυνάμεις μέσα στην Ελλάδα και κυρίως μέσα στο κυβερνών κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, για να σταματήσουν τον Έλληνα πρωθυπουργό από το να μπει χαμογελαστός μέσα σε μία καλοστημένη πολιτική-διπλωματική παγίδα, που έχει στηθεί περίτεχνα προκειμένου να καταφέρει η Άγκυρα να δημιουργήσει το «αίτημα» για μία «Ανεξάρτητη Δυτική Θράκη»;
Μήπως, τελικά, τέτοιου είδους ζητήματα θα έπρεπε ο κύριος Παπανδρέου να τα συζητάει πρώτα στο ελληνικό κοινοβούλιο και κατόπιν να απαντά στον ευρωπαίο Επίτροπο (χωρίς την παρουσία του) καταγγέλλοντας την παραβίαση των εθνικών συμφερόντων της χώρας μας υπέρ χώρας εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
Μήπως, ως τελευταίο όπλο άμυνας απέναντι σε αυτή την ανήθικη επίθεση, ο κύριος Παπανδρέου θα έπρεπε να ενημερώσει τόσο τον ευρωπαίο επίτροπο Thommas Hammarberg, όσο και τους ηγέτες των Ευρωπαϊκών κρατών, πως κάποια θεσμοθετημένα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχεδιάζουν τον διαμελισμό της Ελλάδας υπέρ τρίτων;
Θα είναι τραγικό το λάθος, εάν ο κύριος Παπανδρέου, ως αρχηγός χώρας, «ανακριθεί» από μία επιτροπή, αμφιβόλου ποιότητας και περιεχομένου, χωρίς να συζητά με τους ομολόγους του, δηλαδή με τους Ευρωπαίους αρχηγούς κρατών. Ο επιχειρούμενος υποβιβασμός του προσώπου του, αλλά κυρίως ο υποβιβασμός του θεσμού του έλληνα πρωθυπουργού, από μία μερίδα υπαλλήλων των Βρυξελλών και απλών βουλευτών του Ευρωκοινοβουλίου, δεν θα πρέπει να μείνει αναπάντητος και ίσως εύλογο να ήταν να ζητηθεί μια επίσημη έρευνα για πιθανές σχέσεις οικονομικών ή «άλλων» συμφερόντων των εμπλεκομένων ευρωπαίων βουλευτών, με την Τουρκία και εις βάρος της χώρας μας…
Το διακύβευμα ονομάζεται Θράκη και δικαίως αμφιβάλουμε για την ικανότητα της Ελλάδας ως χώρα, αλλά και του κυρίου Παπανδρέου ως πρωθυπουργού, να μπορέσουν να ικανοποιήσουν μία επαρκέστατη σε οικονομικό και βιοτικό επίπεδο μετακίνηση του χριστιανικού πληθυσμού της Θράκης, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας… Εάν δεν υπάρξουν άμεσες και ηχηρές αντιδράσεις στην μεθόδευση μίας ομάδας ευρωπαίων βουλευτών κι ενός Ευρωπαίου Επιτρόπου, πρέπει να θεωρούμε απολύτως βέβαιο πως σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα υπάρξουν εξελίξεις στην Θράκη, τέτοιες, που όσο και να θέλει ο πρωθυπουργός δεν θα τον αφ'ηνουν να κοιμηθεί…
Το τι θα συμβεί, τελικά, θα το μάθουμε την επόμενη Τρίτη, αλλά μέχρι τότε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας μήπως θα έπρεπε να ενημερωθεί για την διάταξη του Ελληνικού Συντάγματος (που παραμένει ακόμη σε ισχύ) και η οποία αναφέρεται στις περιπτώσεις εσχάτης προδοσίας;…
Δεν θέλω να πιστεύω, προσωπικά, πως ο Γιώργος Παπανδρέου θα αφήσει τις εξελίξεις και τις μεθοδεύσεις, να τον προσπεράσουν και να τον καταστρέψουν πολιτικά, ηθικά, αλλά κυρίως ανθρώπινα…
Μήπως θα έπρεπε να ακυρώσει αυτό του το ταξίδι και να αποστείλει επιστολή μέσω της οποίας θα ενημερώνει πως για ήδη υπάρχουσες Συνθήκες (Λοζάνης) καλό θα ήταν ο ευρωπαίος Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα να είναι περισσότερο προσεκτικός και να συμπεριφέρεται όπως θα συμπεριφερόταν εάν μία «υπόθεση» αφορούσε τον ίδιο, την οικογένειά του και την πατρίδα του;…
Αναρωτιέμαι, μήπως τελικά θα πρέπει ως χώρα να αρχίσουμε να απειλούμε ευθέως τον τρόπο λειτουργίας κάποιων οργάνων της Ένωσης, τα μέλη των οποίων συνεχώς βάλλουν κατά της χώρας μας και βρίσκονται πάντα σε πλήρη σύμπλευση με την τουρκική εξωτερική πολιτική και τα τουρκικά συμφέροντα;
Κωνσταντίνος
Υ.Γ.: Διαβάστε κι εδώ τις απόψεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σχετικά με τις εθνικές ταυτότητες και τον πολυπολιτισμό.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/01/blog-post_22.html

1923 - Συνθήκη της Λωζάνης

Η ελληνική πρωτοβουλία για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, η εξαίρεση των Μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης και το ζήτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Η διευθέτηση των συνοριακών διαφορών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας συνοδεύτηκε χρονικά από το διακανονισμό και της τύχης των μειονοτήτων στις δύο χώρες με βάση την αρχή της ανταλλαγής των πληθυσμών. Οι όροι, εν τούτοις, της τελικής αποφάσεως είχαν διαγραφεί προτού αρχίσουν οι ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η πρόθεση της Άγκυρας να απαλλαγεί από την παρουσία κάθε αλλογενούς στοιχείου, οργανικά συναρτημένη με την εθνικιστική πολιτική του Νεοτουρκικού Κομιτάτου, είχε, μετά την επικράτηση στο πεδίο των μαχών, οδηγήσει στην αμείλικτη δίωξη και τη μαζική εξόντωση των Ελλήνων τής Μ. Ασίας. Η συγκεκριμένη πρόταση για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, κάτω από τις συνθήκες αυτές, θα διατυπωθεί, όπως αποδεικνύουν πρόσφατες έρευνες, από την ελληνική πλευρά. Στις 13 Οκτωβρίου, ευθύς μετά την υπογραφή της ανακωχής και την ουσιαστική αποκατάσταση της τουρκικής κυριαρχίας στην ανατολική Θράκη, ο Βενιζέλος είχε τηλεγραφήσει στον Φρίτζχοφ Νάνσεν, ειδικά εντεταλμένο επίτροπο τής Κ.Τ.Ε. για την παροχή αρωγής στους πρόσφυγες:

«Ο υπουργός των Εσωτερικών της κυβερνήσεως της Άγκυρας δήλωσε, πριν από 15 μέρες, ότι οι Τούρκοι έχουν αποφασίσει να μην ανεχθούν στο έξης την παρουσία των Ελλήνων στα οθωμανικά εδάφη θα προτείνει λοιπόν στην προσεχή συνδιάσκεψη την υποχρεωτική προσφυγή στην ανταλλαγή των πληθυσμών, ελληνικού και τουρκικού. Η προσέγγιση του χειμώνα θα καταστήσει την επίλυση του προβλήματος της κατοικίας των προσφύγων δυσχερέστερη ακόμη και από εκείνη του ανεφοδιασμού τους. Λαμβάνω το θάρρος να σας παρακαλέσω επίμονα να προβήτε στη λήψη κάθε αναγκαίου μέτρου προκειμένου να επιτευχθεί η έναρξη της μετακινήσεως των πληθυσμών πριν από την υπογραφή της ειρήνης ...»

Η δραματική πρωτοβουλία του Έλληνα πολιτικού ήταν απότοκη της ψύχραιμης σταθμίσεως των τετελεσμένων γεγονότων: η μαζική φυγή των τελευταίων υπολειμμάτων του ελληνικού στοιχείου από τα εδάφη της Μικρασίας, του Πόντου και, ήδη, της Θράκης είναι αδύνατο να ανακοπεί, αν δεν εξασφαλιστεί έγκαιρα η αντίστοιχη απαλλαγή των βόρειων ελληνικών επαρχιών από την παρουσία των μουσουλμανικών πληθυσμών, δυνατή μόνο με συμβατική πράξη, η Ελλάδα θα στερηθεί πλέον από κάθε μέσο πίεσης για την εκτόπιση τους.

Η υιοθέτηση της προτάσεως και η ανάληψη της διαμεσολαβητικής πρωτοβουλίας από τον ύπατο αρμοστή της Κ.Τ.Ε., με τη θετική συμπαράσταση και των συμμαχικών κυβερνήσεων, δεν θα αρκέσει, εν τούτοις, για να οδηγήσει στην επίτευξη άμεσης συμφωνίας. Η ασυγκράτητη έξοδος των ελληνικών πληθυσμών από τα τουρκικά εδάφη αρκεί για να ερμηνεύσει την παρελκυστική τακτική της Άγκυρας: εφόσον θα είχε οριστικά απαλλαγεί από την παρουσία του ελληνικού στοιχείου, η τουρκική κυβέρνηση θα ήταν δυνατό να διαπραγματευθεί από διαφορετική θέση το καθεστώς της μουσουλμανικής μειονότητας στη Μακεδονία, τη Θράκη, το ανατολικό Αιγαίο και την Κρήτη. Μολοντούτο, η ουσιαστική σύγκλιση των απόψεων θα επιτρέψει, με τη δραστική παρώθηση και των συμμαχικών αντιπροσωπειών, τη σύντομη επίτευξη συμφωνίας στο πλαίσιο των εργασιών της ειρηνευτικής συνδιασκέψεως. Η θεσμοθέτηση, όμως, του υποχρεωτικού χαρακτήρα της ανταλλαγής θα συνοδευόταν από την πρόβλεψη της εξαιρέσεως, μετά από επίμονο ελληνικό αίτημα, των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και, σε αντιστάθμιση της, των μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης.

Η παρέλκυση της τελικής συμφωνίας για την ανταλλαγή των πληθυσμών είχε, στο πλαίσιο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, συνυφανθεί και με το ζήτημα της έδρας και των προνομίων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το πρόβλημα ανέκυψε οξύ όταν, στις 16 Δεκεμβρίου 1922, ή τουρκική αντιπροσωπεία κατέθεσε στη Συνδιάσκεψη το κείμενο διακηρύξεως της Μεγάλης Εθνοσυνελεύσεως: Μετά την κατάλυση του οθωμανικού καθεστώτος και την κατάργηση των παραχωρήσεων του σουλτάνου προς τους εκπροσώπους των θρησκευτικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, η ελευθερία της λατρείας θα παρέμενε σεβαστή, αλλά το Πατριαρχείο — πού λειτουργούσε «κυρίως ως πολιτικός θεσμός» — όφειλε να απομακρυνθεί από το τουρκικό έδαφος. Ανήσυχος, ο Πατριάρχης Μελέτιος Δ' δεν απέκλειε τη μεταφορά της έδρας του στη Θεσσαλονίκη ή το Άγιο Όρος• άλλ’ η πολιτική ηγεσία και η κοινή γνώμη στην Ελλάδα θα απορρίψει κατηγορηματικά κάθε παρόμοια σκέψη. Η εμπλοκή παρακάμφθηκε με συμβιβαστική πρόταση του Βενιζέλου — ταυτόσημη με παράλληλη εισήγηση του Κώρζον: το Πατριαρχείο θα ήταν δυνατό να παραμείνει στην Κωνσταντινούπολη περιορίζοντας τη δραστηριότητα του σε αυστηρά θρησκευτικά πλαίσια. Η αποδοχή της νέας διατυπώσεως από την τουρκική πλευρά επέτρεψε την ολοκλήρωση των εργασιών της υποεπιτροπής, τη σύνταξη του τελικού κειμένου και την υπογραφή, από τους εκπροσώπους της Ελλάδας και της Τουρκίας, στις 30 Ιανουαρίου, της συμβάσεως για την ανταλλαγή των πληθυσμών, της συμφωνίας για την ανταλλαγή των αιχμαλώτων και του πρωτοκόλλου για τούς ομήρους.

Στην ειδικότερη διατύπωση της, η ελληνοτουρκική συμφωνία προέβλεπε την υποχρεωτική ανταλλαγή των εγκατεστημένων στα τουρκικά εδάφη και κατόχων της τουρκικής υπηκοότητας ορθόδοξων χριστιανών με τους εγκατεστημένους στα ελληνικά εδάφη και κατόχους της ελληνικής υπηκοότητας μουσουλμάνους. Οι ανταλλάξιμοι δεν θα είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν μελλοντικά στις εστίες τους χωρίς την άδεια των αντίστοιχων κυβερνήσεων της Τουρκίας και της Ελλάδας. Από τον γενικό αυτό κανόνα εξαιρέθηκαν οι Έλληνες ορθόδοξοι κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως, της Ίμβρου και της Τενέδου και οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της δυτικής Θράκης.

Η ανασύνθεση των πληθυσμικών όρων στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο όπου είχαν για αιώνες συμβιώσει Έλληνες και Τούρκοι, συνιστούσε Ιστορική πρόκληση, από την αντιμετώπιση της οποίας εξαρτιόταν σε σημαντικό βαθμό και η εξέλιξη των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς. Το μουσουλμανικό στοιχείο αριθμούσε στη δυτική Θράκη, το 1920, 86.793 ψυχές ενώ ο ελληνικός πληθυσμός στην Κωνσταντινούπολη ανερχόταν σε 279.788 κατά τη στατιστική του 1924 και σε 103.000 περίπου σύμφωνα με τη νέα καταμέτρηση του 1934. Το κρίσιμο ερώτημα εντοπιζόταν, καταρχήν, στη δυνατότητα για τη διασφάλιση της αμοιβαιότητας σ’ ό,τι αφορούσε τόσο την αριθμητική ισορροπία όσο και την Ισότιμη μεταχείριση των δύο μειονοτικών ομάδων. Η τυχόν καταστρατήγηση του κανόνα αυτού, με την προσβολή των δικαιωμάτων ή και τον αφανισμό της μιας από τις κοινότητες, πέρα από τον άμεσο αντίκτυπο στο διμερές επίπεδο, θα επέσυρε και τον κίνδυνο της πιθανής μετατροπής εκείνης που θα επιβίωνε σε όργανο πίεσης και αναταραχής, στην περίπτωση μάλιστα που δεν θα είχαν οριστικά απεμποληθεί οι ανταγωνιστικές τάσεις ή και οι επεκτατικές βλέψεις του ενός σε βάρος του άλλου γειτονικού κράτους.

[1] Κωνσταντίνου Σβολόπουλου, Η ελληνική εξωτερική πολιτική – 1900-1945, σ. 175-178, Εστία 1992.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/05/1923.html