Έτοιμο να προστεθεί ένα “Ρ” στο LGBT; Η παιδοφιλία ως ένας ακόμα «σεξουαλικός προσανατολισμός»

Όταν ο Αμερικάνος καθολικός ιερέας Gil Gustafsonκαταδικάστηκε για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού πριν από περίπου 30 χρόνια, η καθολική αρχιεπισκοπή του Αγίου Παύλου και της Μινεάπολης έκανε τα πάντα ώστε ο ιερέας της να ήταν οικονομικά ασφαλής για τις επόμενες δεκαετίες.

Η εκκλησία συνέχισε να του καταβάλει τον ιερατικό του μισθό και την ασφάλιση υγείας του, να του καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης του και τα έξοδα της ψυχολογικής θεραπείας του και πλήρωνε για την εκπαίδευση και την κατάρτισή του, σύμφωνα με τα αρχεία της εκκλησίας και τον πρώην λογιστή της αρχιεπισκοπής. Του έδωσε μια θέση εργασίας στο δημόσιο αρχείο της εκκλησίας και τον βοήθησε να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση παροχής συμβουλών και του έφερε μάλιστα και πελάτες.

Τον Ιούλιο του 2006, Gustafson (φωτο) ανακηρύχθηκε «άτομο με ειδικές ανάγκες» με βάση την παιδοφιλία του, σύμφωνα με αναφορά της εκκλησίας. Αυτό του επέτρεψε να προσθέσει επιδόματα αναπηρίας στα κέρδη που είχε ως σύμβουλος.

Η μακροχρόνια υποστήριξη της Αρχιεπισκοπής στον Gustafson, που περιγράφεται σε έγγραφα και σε συνεντεύξεις της εκκλησίας, εξόργισε τα θύματα κακοποίησης και τις οικογένειές τους. Είπαν ότι αυτό είναι άλλο ένα σημάδι ότι η εκκλησία νοιάζεται περισσότερο για την ευημερία των κακοποιών ιερέων της παρά για τα παιδιά που κακοποιήθηκαν.

«Από πότε ένα έγκλημα θεωρείται αναπηρία;», ρώτησε ο Jeff Herrity. Ο γιος του, ο Brian (φωτο), ήταν θύμα παιδικής κακοποίησης από τον Gustafson από το 1977 έως το 1982. Ο Brianήταν δέκα χρονών όταν άρχισε η κακοποίηση. «Αν έτσι έχουν τα πράγματα, ο καθένας στη φυλακή θα πρέπει να θεωρείται άτομο με ειδικές ανάγκες», δήλωσε ο Herrity. Αυτό έγινε πάνω από τριάντα χρόνια πριν, το 1983. Ο Gustafson καταδικάστηκε για κακοποίηση του Brian και καταδικάστηκε σε πρόστιμο σαράντα δολαρίων, δέκα χρόνια δοκιμασίας και έξι μήνες φυλακή, υπηρέτησε μόνο τέσσερις και μισό μήνες και αφέθηκε ελεύθερος.

Ο Gustafson εκτιμάται ότι κακοποίησε τέσσερα έως και δεκαπέντε παιδιά. Σε ηλικία περίπου 64 ετών, ζει τώρα σε ένα μικρό μπανγκαλόου στον δυτικό Άγιο Παύλο. Ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη για αυτήν την ιστορία. Σε απάντηση στις γραπτές ερωτήσεις από την Star Tribune, η Αρχιεπισκοπή δήλωσε ότι απομάκρυνε τον Gustafson από την υπηρεσία μόλις πληροφορήθηκε την κακοποίηση το 1983. Έζησε υπό εποπτεία και τελούσε λειτουργία σε ένα μοναστήρι για μοναχές μέχρι το 2002, όπου οι καθολικοί επίσκοποι υιοθέτησαν μια πολιτική μηδενικής ανοχής για τους ιερείς που κακοποίησαν παιδιά. Η Ρώμη τον καταδίκασε σε μια ζωή προσευχής και της μετάνοιας. «Δεν μπορεί να λειτουργήσει ή να παρουσιάζει τον εαυτό του ως ιερέα», δήλωσε η Αρχιεπισκοπή. Τον Ιούλιο του 2006, ο Gustafsonκηρύχθηκε άτομο με ειδικές ανάγκες και άρχισε να λαμβάνει επιδόματα αναπηρίας εκτός από την σύνταξή του  ως ιερέας.

Ο Brian πέθανε το 1995 σε ηλικία 28 ετών. Η κακοποίηση "ψυχικά και σωματικά τον κατέστρεψε".

Οι παιδόφιλοι της NAMBLA (North American Man/Boy Love Association) ζητούν "δικαιώματα" και "ελευθερίες" εδώ και πολλά χρόνια

Τον Οκτώβριο του 2014, μια επίκουρος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Νομικής του Rutgers, η εβραϊκής καταγωγής Margo Kaplan, δήλωσε ότι η παιδοφιλία θα πρέπει να προστατεύεται από τον αμερικάνικο Νόμο για τα Άτομα με Αναπηρίες του 1990 και το Τμήμα 504 του νόμου περί αποκατάστασης του 1973. Οι άνθρωποι με ψυχική διαταραχή παιδοφιλία «δεν πρέπει να υφίστανται διακρίσεις», επειδή είχαν πιθανώς κακοποιηθεί ως παιδιά. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι η παιδεραστία θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι γενετική, νευροχημική ή νευροανατομική. Υπάρχουν, είπε, ορισμένες σαφείς διακρίσεις μεταξύ παιδοφιλίας και παιδικής κακοποίησης. Η παιδοφιλία είναι η σεξουαλική έλξη σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας, που δεν έχει ενεργοποιηθεί. Είναι απλώς η επιθυμία. Ωστόσο, αν ένας παιδόφιλος δρα εξ αιτίας των σεξουαλικών του επιθυμιών, τότε κακοποιεί σεξουαλικά παιδιά, και ως εκ τούτου, αποτελεί έγκλημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους όρους εναλλακτικά, αλλά υπάρχει μια διαφορά.

Το 1973 η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (ΑΡΑ) αποχαρακτήρισε την ομοφυλοφιλία ως ψυχική διαταραχή (ΚΟ: για το πόσο... «επιστημονική» ήταν η αλλαγή αυτή της ΑΡΑ, διάβασε εδώ και εδώ). Από τότε, έχει υπάρξει μια αργή και σταδιακή μετάβαση προς το να γίνουν οι LGBT (ΛΟΑΤ) όλο και περισσότερο mainstream. Τώρα που μοιάζουν να τα έχουν καταφέρει προσπαθούν να πνίξουν όποιον είναι «στρέιτ», χριστιανός και διαφωνεί μαζί τους. Καθώς οι δυτικές κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, προωθούν την μαχητική «gay ατζέντα», ιδιαίτερα μη ορίζοντας τον σεξουαλικό  προσανατολισμό, καθιστούν ευκολότερη την εισαγωγή της παιδοφιλίας ως έναν (ακόμα) σεξουαλικό προσανατολισμό και όχι ως μια σεξουαλική αποκλίνουσα συμπεριφορά. Το 2003, μια ομάδα επαγγελματιών στον χώρο της ψυχικής υγείας που σχημάτισαν ένα γκρουπ που ζητούσε τον επαναπροσδιορισμό της παιδοφιλίας ως σεξουαλικό προσανατολισμό, αποκαλώντας τους παιδεραστές "Πρόσωπα που Ελκύονται από ​​Μικρότερους" (“minor-attracted people”) ή MAP.

Διάβασε: Οι παιδεραστές θέλουν τα ίδια δικαιώματα που έχουν οι ομοφυλόφιλοι

και: Και οι παιδόφιλοι θέλουν να τους αποδεχτεί η κοινωνίαόπως έγινε με τους ομοφυλόφιλους

Ο στόχος τους είναι οι MAPs να προστατεύονται από τους ίδιους νόμους όπως οι ΛΟΑΤ. Υπάρχει επίσης μια προφανής προσπάθεια σεξουαλικοποίησης των παιδιών σε όλο και νεαρότερες ηλικίες, προωθώντας την διεστραμμένη ιδέα ότι η απλή φυσιολογική φιλία είναι στην πραγματικότητα σεξουαλική έλξη. Μόλις γίνει αποδεκτή αυτή η ιδέα, η παιδοφιλία θα γίνει δεκτή. Ίσως βέβαια, μόλις η παιδοφιλία αφαιρεθεί από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών οι MAPs θα χάσουν το καθεστώς αναπηρίας τους.

Όταν το Gay κίνημα στις ΗΠΑ ξεκίνησε τη ανάβαση προς την εξουσία, συνειδητοποίησαν πολύ γρήγορα ότι δεν έχουν αρκετά μέλη στις τάξεις τους, με τους ομοφυλόφιλους να αποτελούν λιγότερο από το 5% του πληθυσμούς της Αμερικής. Έτσι άρχισαν να προσθέτουν διάφορες άλλες διαστροφές, που αποτελούν την ομπρέλα που έχουν γίνει οι LGBT (αρχικά των lesbian, gay,bisexual, and transgender. Στα ελληνικά ο όρος είναι ΛΟΑΤ - Λεσβιακά, Ομοφυλόφιλα, Αμφισεξουαλικά και Τρανσεξουαλικά άτομα). Κατά το παρελθόν έτος, έχουν πειραματιστεί με την προσθήκη του «Q», που σημαίνει queer* (LGBTQ). Μόλις γίνει αυτό, θα προστεθεί επίσης ένα «Ρ», για τους παιδόφιλους.

Πίσω στην δεκαετία του ‘70 και του ‘80, η παιδοφιλία θεωρούνταν από τους γιατρούς μια ψυχική διαταραχή, αλλά έτσι θεωρούνταν και η ομοφυλοφιλία! Στον ολισθηρό δρόμο που βαδίζει η δυτική κοινωνία δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να προβλέψουμε τι θα έρθει σε λίγο στο προσκήνιο.

* Queer σημαίνει παράξενο ή περίεργο. Ένας γενικός όρος, για αυτούς που είναι «έξω από τα επιτρεπόμενα πλαίσια».

Διάβασε:

Καναδάς: Η παιδοφιλία αποτελεί ένα ‘σεξουαλικόπρο σανατολισμό’, λένε εμπειρογνώμονες στη Βουλή

ΚΑΝΑΔΑΣ: Εφημερίδα προσπαθεί να δημιουργήσει αισθήματα "συμπάθειας" για τους παιδόφιλους

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ, εδώ κι εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/

«Δεν μπορείτε να ζητάτε την σύλληψη ενός παιδιού του Ολοκαυτώματος»

Ο Πολάνκσι το 1977

ΠΟΛΩΝΙΑ (Yahoo News): Ένας σύμβουλος του Πολωνού Προέδρου, κατηγόρησε τις αρχές των ΗΠΑ, τη Δευτέρα, για «απόλυτη άγνοια» στην επιδίωξη σύλληψης του σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι, επιζήσαντος του Ολοκαυτώματος, ενώ βρισκόταν στην Πολωνία την περασμένη εβδομάδα για το άνοιγμα ενός εβραϊκού Μουσείου Ιστορίας. 

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να επιδιώκουν τη σύλληψη του Polanski για έξι κατηγορίες που του απαγγέλθηκαν το 1977, από την Πολιτεία του Λος Αντζελες, ανάμεσα στις οποίες είναι ο εξαναγκασμός για χρήση παραισθησιογόνων ουσιών σε ανήλικο και ο βιασμός ανηλίκου υπό την επήρεια ναρκωτικών. [Το θύμα ήταν η 13χρονη τότε Samantha Geimer (φωτο κάτω). Αφότου μαθεύτηκε το περιστατικό, ο Πολάνσκι μπήκε στη φυλακή μόνο για 48 ημέρες, στη συνέχεια πήρε το πρώτο αεροπλάνο με προορισμό το Παρίσι κι έκτοτε δεν ξαναγύρισε ποτέ στις ΗΠΑ. Σήμερα, η Σαμάνθα δηλώνει ότι δεν κρατά κακία στον Πολάνκσι, αλλά εκφράζει τη δυσαρέσκεια και την απογοήτευσή της με το αμερικάνικο σύστημα δικαιοσύνης, κατηγορώντας το για διαφθορά]. 

Η Πολωνία είναι μια στενή σύμμαχος των ΗΠΑ, αλλά η πολωνική πολιτική τάξη έχει δείξει μια έντονη αποστροφή για την σύλληψη και έκδοση του βραβευμένου με Όσκαρ Πολωνο-Γάλλου σκηνοθέτη (πραγματικό όνομα: Rajmund Roman Thierry Polański, γεννημένος στο Παρίσι το 1933 και εβραϊκής καταγωγής) ο οποίος έκανε τις πρώτες του ταινίες στην Πολωνία και θαυμάζεται ως εκπρόσωπος της πολωνικής κουλτούρας.

«Νομίζω ότι οι Πολωνοί πολίτες, ειδικά στις περιπτώσεις των εγκλημάτων των οποίων η παραγραφή έχει εξαντληθεί, δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε έκδοση», δήλωσε η Πρωθυπουργός EwaKopacz όταν ρωτήθηκε για την υπόθεση Πολάνσκι.

Ο Πολάνσκι, 81 ετών, ο οποίος ζει στη Γαλλία, παρέστη στην έναρξη του Μουσείου της Ιστορίας των Εβραίων της ΠολωνίαςPOLIN στη Βαρσοβία στις 28 Οκτωβρίου πριν ταξιδέψει για την Κρακοβία, την πόλη των παιδικών του χρόνων. Οι πολωνικές αρχές τον ανέκριναν εκεί λόγω του αιτήματος των ΗΠΑ, αλλά αρνήθηκαν να τον συλλάβουν.

Ο Tomasz Nalecz, σύμβουλος του Προέδρου BronislawKomorowski, είπε ότι αισθάνθηκε ότι είναι απρεπές να ζητείται η σύλληψη ενός «παιδιού του Ολοκαυτώματος» στην Πολωνία κατά το άνοιγμα του μουσείου, το οποίο τονίζει τον ρόλο της Πολωνίας ως ένα ασφαλές καταφύγιο για τους Εβραίους επί αιώνες πριν από την Ολοκαύτωμα.

«Από την άποψη της πολωνικής ιστορίας», ο αμερικανός αξιωματούχος που ζήτησε την σύλληψη «έδειξε απόλυτη άγνοια», δήλωσε ο Nalecz.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ δεν προέβη σε κάποιο σχολιασμό.

Ο Πολάνσκι, ο οποίος έχει εβραϊκή καταγωγή, έχασε τη μητέρα του στο Άουσβιτς. Επέζησε του πολέμου υιοθετώντας μια μη-εβραϊκή ταυτότητα.

Τα πολωνικά μέσα ενημέρωσης λένε ότι ο Πολάνσκι έχει ζητήσειεγγυήσεις ότι η Πολωνία δεν θα τον εκδώσει, καθώς σκοπεύει να είναι ο παραγωγός μιας νέας ταινίας στην Πολωνία το επόμενο έτος σχετικά με την υπόθεση Ντρέιφους, το γαλλικό κατασκοπευτικό σκάνδαλο στις αρχές του 20ου αιώνα. (Ο Alfred Dreyfus ήταν Εβραίος λοχαγός πυροβολικού του γαλλικού στρατού, ο οποίος κατηγορήθηκε για προδοσία. Η υπόθεση θεωρήθηκε ως "η πρώτη πολύ σοβαρή ένδειξη του επερχόμενου αντισημιτισμού στην Ευρώπη κατά τον 20ο αιώνα").

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/

«Η παιδοφιλία δεν είναι έγκλημα. Οι παιδόφιλοι είναι θύματα διακρίσεων και πρέπει να προστατευθούν από το κράτος», λέει άρθρο των New York Times

ΚΟ: Όσοι νεοέλληνες τα τελευταία χρόνια, είτε λόγω «προοδευτισμού» και «ξενομανίας», είτε λόγω… «μόδας», είτε λόγω άγνοιας (;), είτε λόγω βλακείας, σπεύδουν να υποστηρίξουν ασυζητητί τα «δικαιώματα» των ομοφυλόφιλων (κανείς δεν μας λέει από πού ξεκινούν και που τελειώνουν αυτά τα «δικαιώματα»), ας έχουν υπόψιν τους το γνωμικό «ενός κακού μύρια έπονται». Άπαξ και αρχίσει το γαϊτανάκι των «δικαιωμάτων» θα πάρουν σειρά και άλλοι «καταπιεζόμενοι». Παιδόφιλοι, πολύγαμοι, αιμομίκτες, κτηνοβάτες και ό,τι άλλο έχει ο μπαξές. Όχι τίποτα άλλο, αλλά μετά, μην ξεχάσουν τον «προοδευτισμό» τους και παριστάνουν τους «σοκαρισμένους» και τους «ε, όχι και αυτό» και «που καταντήσαμε» και κάτι τέτοιες «συντηρητικούρες». Η«θυματοποίηση» πάντως των παιδεραστών (όπως και των υπόλοιπων «προσανατολισμών») και η «φυσιλογικοποίηση» της «έλξης» τους έχει αρχίσει εδώ και χρόνια στις ΗΠΑ και αλλού στην Δύση. Ας μην ξεχνάμε ότι οι παιδόφιλοι στην Δύση, σε όλη την διάρκεια της περιβόητης «σεξουαλικής επανάστασης» και της διεκδίκησης «δικαιωμάτων», βάδισαν πλάι - πλάι με τους ομοφυλόφιλους, που ήδη απολαμβάνουν τους καρπούς των «αγώνων» τους, με την ευγενική χορηγία ψευτο-επιστημόνων, «διανοούμενων» σχολών τύπου Φρανκφούρτης, media και Χόλυγουντ. 

Η αυστηρή νομοθεσία στις ΗΠΑ κατά της παιδεραστίας είναι άδικη για τους παιδεραστές, σύμφωνα με ένα δημοσίευμα συντάκτριας της New York Times.

«Κάποιος μπορεί να ζει με την παιδοφιλία και να μην ενεργεί σύμφωνα με αυτήν», λέει η εβραϊκής καταγωγής Margo Kaplan, επίκουρος καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο Rutgers, και πρώην δικηγόρος για την Αμερικανική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών.

Το άρθρο που εμφανίστηκε στο 5 Οκτωβρίου 2014, είχε τίτλο «Παιδοφιλία: Διαταραχή και όχι έγκλημα» (“Pedophilia: A Disorder, Not A Crime”).

Margo Kaplan

«Είναι τραγικό», γράφει «ότι το περίπου 1 τοις εκατό των ανθρώπων που έλκονται σεξουαλικά από παιδιά κρύβουν τη διαταραχή τους από όλους τους γνωστούς τους - ή κινδυνεύουν να χάσουν εκπαιδευτικές και εργασιακές ευκαιρίες και αντιμετωπίζουν την προοπτική της παρενόχλησης και ακόμα και της βίας».

Το άρθρο μιλάει για έρευνα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την«φυσιολογικοποίηση» σχεδόν οποιουδήποτε εγκλήματος και κάνει σύνδεση ακόμα με μια ομάδα που ονομάζεται «Ενάρετοι Παιδόφιλοι» (“Virtuous Pedophiles”) για να δείξει ότι ίσως είμαστε"πολύ σκληροί" σε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη να κακοποιήσουν σεξουαλικά παιδιά προεφηβικής ηλικίας (και κάποιοι ίσως το έχουν ήδη κάνει). Επιπλέον, η Kaplan δείχνει ότι τα νομικά εμπόδια για παιδεραστές σε ορισμένους τομείς της απασχόλησης συνιστούν «διακρίσεις», και για αυτό συνιστά να επεκταθούν στους παιδεραστές ειδικά προνόμια και προστασίες που προορίζονται για τα άτομα με αναπηρία!

Δες κι αυτό: ΚΑΝΑΔΑΣ: Εφημερίδα προσπαθεί να δημιουργήσει αισθήματα "συμπάθειας" για τους παιδόφιλους

 

Η Kaplan προσπαθεί να κάνει μια νομική σταδιοδρομία στη ρύθμιση της «επέκτασης της σεξουαλικής διαφορετικότητας», αντί να ασκεί «κλασσική» δικηγορία. Έχει επικεντρωθεί στους «νομικούς περιορισμούς στις “προσωπικές αποφάσεις”, ιδιαίτερα στη χρήση του ποινικού δικαίου στους τομείς της υγείας και της σεξουαλικότητας», σύμφωνα με την ιστοσελίδα της.

Η Kaplan λέει ότι το ποινικό δίκαιο πρέπει να αλλάξει, έτσι ώστε οι παιδόφιλοι να στιγματίζονται ή να τους αρνούνται θέσεις εργασίας, μόνο αν οι απόφοιτοι της Νομικής Σχολής (δικηγόροι, δικαστές) συμφωνούν ότι αποτελούν μια «άμεση απειλή» για τα παιδιά.

Άντε τώρα να αποδείξεις ότι κατά πόσον η πρόσληψη ενός συγκεκριμένου παιδεραστή για μια συγκεκριμένη δουλειά είναι μια άμεση απειλή για τα παιδιά. Η Kaplan είναι σαφής: «Η ανάλυση της άμεσης απειλής απορρίπτει την ιδέα ότι οι εργοδότες μπορούν να βασίζονται σε γενικεύσεις. Θα πρέπει να αξιολογήσουν τη συγκεκριμένη περίπτωση και να βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία, όχι σε προϋποθέσεις».

• Καναδάς: Η παιδοφιλία αποτελεί ένα ‘σεξουαλικό προσανατολισμό’, λένε εμπειρογνώμονες στη Βουλή
• ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Δικαστής σε δάσκαλο: «Δεν σας επικρίνω που νιώθετε σεξουαλική έλξη για ένα δίχρονο»

  

«Μόλις δοθεί στους παιδεραστές νομική προστασία, όπως στα άτομα με αναπηρία, θα γίνει πάρα πολύ δύσκολο να μην τους δοθούν θέσεις εργασίας στις οποίες θα μπορούσαν να έρθουν σε επαφή με τα παιδιά», γράφει ένας σχολιαστής για το άρθρο της Kaplan.

«Αρχίζω να αναρωτιέμαι αν υπάρχει μια ήσυχη αλλά επίμονη κίνηση για την φυσιολογικοποίησης της σεξουαλικής επαφής ενηλίκων με παιδιά», γράφει ένας άλλος. «Η προσπάθεια να μετατραπεί το πιο βασικό αρπακτικό σε ...θύμα, είναι αποκρουστική σε όλους». «Όταν ξεκινάτε να λέτε ότι δεν είναι ένα έγκλημα, όταν ξεκινάτε να συμπάσχετε με ανθρώπους, επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν τις διεστραμμένες επιθυμίες τους, τους δίνετεμια δικαιολογία για να δικαιολογήσουν τη συμπεριφορά τους», είπε ένας άλλος σχολιαστής.

«Θα πρέπει να ντρέπονται και να χρειάζεται να φοβούνται τη φυλακή ... χρειάζεται μηδενική ανοχή για την προστασία των παιδιών γιατί αν αρχίσετε να κάνετε συμβιβασμούς ή να αποδυναμώνετε αυτές τις στάσεις, το μόνο που θα πετύχετε είναι να θέσετε σε κίνδυνο περισσότερα παιδιά», λέει ένα άλλο σχόλιο.

Στη δεκαετία του 1970, η Καθολική Εκκλησία αποδέχθηκε μια γνώμη ειδικών στον νέο κλάδο της ψυχικής υγείας, που κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι παιδόφιλοι ιερείς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν επιτυχώς με ιδιωτική θεραπεία. Η θεωρία δεν έχει αποδειχθεί σωστή, και αυτό βοήθησε να προστατεύσειπολλούς ιερείς που κακοποίησαν σεξουαλικά χιλιάδες αγόρια.

Αυτό ήταν μια καταστροφή για πολλά παιδιά αλλά και για την καθολική εκκλησία, αλλά αποδείχτηκε χρυσωρυχείο για δικηγόρους, μέσα ενημέρωσης, δημοσιογράφους και ψυχολόγους με εκατοντάδες παραστάσεις σε δικαστήρια, τηλεοπτικές εκπομπές και θεραπευτικές συνεδρίες.

Στο άρθρο της, η Kaplan προβάλει τον αβάσιμο ισχυρισμό ότι με την άρση του κοινωνικού στίγματος αυτής της διαστροφής, οι παιδόφιλοι θα είναι σε καλύτερη θέση να έχουν πρόσβαση σε θεραπείες και φάρμακα. Ωστόσο, η μόνη ευρεία και εμπειρική μελέτη για την θεραπεία αυτής της σεξουαλικής διαστροφής έχει γίνει από τον David Crawford (1981) με τίτλο «Προσεγγίσεις θεραπείας με παιδόφιλους» (“Treatment approaches withpedophiles”) η οποία διαπίστωσε ότι η θεραπεία είχε ένα πολύ χαμηλό ποσοστό επιτυχίας.

Μέχρι στιγμής, χώρες που έχουν υιοθετήσει την πρακτική τουχημικού ή φυσικού ευνουχισμού σε παιδεραστές, (όπως Ρωσία, Πολωνία, Τσεχία, Ν. Κορέα. ΠΓΔΜ κ.α., ενώ το θέμα το εξετάζει η Ισπανία, η Ιταλία κ.α.), έχουν δει δραματική μείωση των ποσοστών των σεξουαλικών εγκλημάτων κατά των παιδιών, λόγω του παράγοντα της αποτροπής. Φυσικά, η ευρωπαϊκή ένωση που βράβευσε (!) τον εβραϊκής καταγωγής ηγέτη των «Πρασίνων και παιδόφιλο Daniel Cohn-Bendit, έχει καταδικάσει αυτή την πρακτική.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ, εδώ και εδώ

http://redskywarning.blogspot.gr/

ΗΠΑ: Αρχίζουν να «μαλακώνουν» την εικόνα της παιδικής πορνογραφίας στο κοινό

Του Michael Hoffman (On the Contrary) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ως πρώην δημοσιογράφος των κατεστημένων μέσων ενημέρωσης (Associated Press) είμαι ιδιαίτερα ευαίσθητος σε ενδείξεις ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να αλλάξουν σιγά - σιγά τα μυαλά μας και να ξεπεράσουμε τις «παραδοσιακές» αντιρρήσεις ως προς τις μορφές της ηθικής αθλιότητας. Αυτό συνήθως αρχίζει με ανεπαίσθητες αλλαγές και συνθήματα που προέρχονται από συντάκτες σε υψηλά επίπεδα εταιρικών μέσων ενημέρωσης.

Παρατηρήστε το παραπάνω απόκομμα της εφημερίδας. Η δημοσίευση έγινε το πρωί της 17^ης Ιουλίου 2014, στην εφημερίδα ‘Spokesman-Review’ της Ουάσιγκτον. Το άρθρο αυτό αφορά τη σύλληψη υποστηρικτών παιδικής πορνογραφίας ("παιδόφιλοι"), συμπεριλαμβανομένων "γιατρών, δικηγόρων" και πρώην αξιωματικών της αστυνομίας!

Η λεπτή επεξεργασία βρίσκεται στη δεύτερη παράγραφο: «...ιστορίες που κάνουν πάταγο και αφορούν σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων εμφανίζονται τακτικά στις εφημερίδες, με κάποιους επικριτές να κατηγορούν ότι δημιουργείται στο κοινό μια υστερία για το συγκεκριμένο θέμα».

Παρατηρήστε ότι το άρθρο δεν λέει ότι η παιδική πορνογραφία είναι ακίνδυνη. Μόνο ότι είναι "σκανδαλοθηρική", από «κακές» κουτσομπολίστικες "εφημερίδες", οι οποίες το παρακάνουν δημιουργώντας υστερία στον κόσμο σχετικά με το "θέμα".

Παρατηρήστε ότι η παιδική πορνογραφία περιγράφεται ως ένα«θέμα», δεν αποτελεί έγκλημα. Το άρθρο δεν αναφέρεται ποτέ σε αυτήν ως έγκλημα. Προφανώς, η προβολή της παιδικής πορνογραφίας δεν δημιουργεί από μόνη της «πάταγο». Έχει "σκανδαλοθηρική" χροιά από «κακές» "εφημερίδες."  Τόσο μεγάλη ανησυχία για την παιδική πορνογραφία είναι ενδεικτική «υστερίας».

Το άρθρο αυτό φαίνεται να είναι το πρώτο βήμα μιας ελεγχόμενης εκστρατείας μέχρι να μαλακώσει τον αμερικανικό λαό, ώστε να μπορέσει να εγκρίνει την αποποινικοποίηση της παιδικής πορνογραφίας, όπως ακριβώς είχαμε "μαλακώσει" ως προς την αποποινικοποίηση του σοδομισμού και της νομικής έγκρισης του «γάμου» των σοδομιτών.

Αυτή η επεξεργασία ακολουθείται σχεδόν πάντα σταδιακά και συγκρατημένα, έτσι ώστε να μην τρομάξει τους στόχους τηςπλύσης εγκεφάλου στο να συνειδητοποιήσουν ότι στην πραγματικότητα προετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την «παραδοσιακή» ηθική τους και «να συμβαδίσουν με την εποχή».

Πόσο πιθανό θα ήταν άραγε όλα αυτά τα «ελεύθερα και αμερόληπτα» μέσα μαζικής ενημέρωσης να έπαιρναν μια θέση στην έκθεση της ADL (Anti-Defamation League – η εβραϊκή οργάνωση των ΗΠΑ που έχει σαν σκοπό την «καταπολέμηση του αντισημιτισμού»), εάν αναφορικά με ένα υποθετικό «αντισημιτικό κύμα εγκληματικότητας», έγραφαν σε άρθρο σχετικά με «ιστορίες αντισημιτισμού που κάνουν πάταγο και που προβάλλονται από σιωνιστικές οργανώσεις, ορισμένοι επικριτές κατηγορούν ότι δημιουργούν μια υστερία στο κοινό για το θέμα». Φανταστείτε την κατακραυγή από το ισραηλινό λόμπι και τους μπάτσους της σκέψης.

Θα υπάρξει άραγε κατακραυγή από το λαό ενάντια σε αυτό που τα μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να «μαγειρεύουν» σε σχέση με τη διεθνή σέκτα της παιδικής κακοποίησης; Να είστε σίγουροι ότι στα πλαίσια αυτής της σέκτας είναι πολλοί εξαιρετικά ισχυροί άνθρωποι που θα ήταν πολύ ευτυχείς να δουν το νόμο και τις αρχές να χαλαρώνουν, ως ένα πρώτο βήμα μιας συστηματικής πορείας προς την κοινωνική αποδοχή της παιδικής πορνογραφίας σε μια ολοένα και πιο κτηνώδη αμερικανική κοινωνία.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/

«Η παιδοφιλία είναι φυσική και φυσιολογική για τους άνδρες», το θέμα διάσκεψης στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ!

Στην φωτο: Jimmy Savile, διάσημος στη Βρετανία παρουσιαστής ψυχαγωγικών προγραμμάτων για παιδιά και νέους στο BBC. Ο πολυβραβευμένος “Sir” Savile, είχε διαπράξει περισσότερα από 200 σεξουαλικά εγκλήματα, για περισσότερα από 50 χρόνια, με τα περισσότερα θύματά του να είναι ανήλικα παιδιά και έφηβοι. Ο Σάβιλ, ο οποίος πέθανε το 2011, όχι μόνο είχε κακοποιήσει πάνω από 1.000 παιδιά, αλλά ήταν και νεκρόφιλος.

Γράφει η Telegraph:

«Το παιδοφιλικό ενδιαφέρον είναι φυσικό και φυσιολογικό για τους άνδρες», έγραφε η παρουσίαση. «Τουλάχιστον μια σημαντική μειονότητα φυσιολογικών ανδρών θα ήθελαν να κάνουν σεξ με παιδιά ... Οι κανονικοί άνδρες διεγείρονται από παιδιά».

Ποιος τα λέει όλα αυτά; Μερικά κιτρινισμένα από τον χρόνο φυλλάδια από την δεκαετία του εβδομήντα ή του ογδόντα, από την εποχή των παιδόφιλων διασημοτήτων και της περίφημης PIE, της ‘Paedophile Information Exchange’, (βρετανικό ακτιβιστικό φιλο-παιδοφιλικό γκρουπ); Όχι. Ανώνυμοι σχολιαστές σε κάποιαunderground ιστοσελίδα; Όχι.

Η δήλωση ότι η παιδεραστία είναι κάτι "φυσιολογικό και φυσικό" δεν έγινε πριν από τρεις δεκαετίες, αλλά τον περασμένο Ιούλιο. Δεν έγινε κάπου ιδιωτικά, αλλά ακούστηκε ως ένας από τους κεντρικούς ισχυρισμούς μιας ακαδημαϊκής παρουσίασης, μετά από πρόσκληση των Οργανωτών, σε πολλούς από τους βασικούς εμπειρογνώμονες του συγκεκριμένου τομέα σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Cambridge.

Άλλες παρουσιάσεις αφορούσαν θέματα όπως «Απελευθερώνοντας τον παιδόφιλο: μια ανάλυση λόγου» και «Κίνδυνος και διαφορά:. Το διακύβευμα της hebephilia"

Hebephilia (‘εφηβο –φιλία’) είναι η σεξουαλική προτίμηση για τα παιδιά στην πρόωρη εφηβεία, συνήθως 11 έως 14 ετών.

Ένας άλλος συμμετέχων ήταν κάποιος Tom O' Carroll, με μακρά παιδοφιλική δράση, και εδώ και καιρό «ακτιβιστής» για τη νομιμοποίηση του σεξ με τα παιδιά και πρώην επικεφαλής τηςPaedophile Information Exchange. "Υπέροχα!" έγραψε στο blog του. «Ήταν λίγες σπάνιες ημέρες, που μπορούσα να αισθανθώ κάπως δημοφιλής!»

Η οπτική των περισσότερων, αν όχι όλων, των συντελεστών, εμφανίστηκε έντονα υπέρ της παιδοφιλίας. Τουλάχιστον δύο μέλη της PIE και ένα, ο Peter Righton (που ήταν - απίστευτο!- διευθυντής εκπαίδευσης στο Εθνικό Ινστιτούτο για την Κοινωνική Εργασία) καταδικάστηκε αργότερα για εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Αλλά το εκπληκτικό με το σήμερα, σχετικά με τις ‘Προοπτικές για την Παιδοφιλία’, (‘Perspectives on Paedophilia’) είναι ότι τουλάχιστον δύο από τους συνεισφέροντες είναι ακόμα ενεργά μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και ασκούν επιρροή.

Ο Ken Plummer είναι ομότιμος καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Essex, όπου έχει ένα γραφείο και διδάσκει σε φοιτητές. «Η απομόνωση, το απόρρητο, η ενοχή και η αγωνία πολλών παιδόφιλων», έγραψε στο ‘Paedophilia Perspectives’ εγγενή στο φαινόμενο αλλά προέρχονται από την ακραία κοινωνική καταπίεση που παρουσιάζεται στις μειονότητες ...

«Λένε για τους παιδόφιλους ότι παρασέρνουν και βιάζουν παιδιά. Εκείνοι ξέρουν ότι οι εμπειρίες τους συχνά χαρακτηρίζονται από αγάπη και τρυφερότητα. Λένε ότι τα παιδιά είναι αγνά και αθώα, και στερούνται σεξουαλικότητας. Εκείνοι ξέρουν από την δική τους εμπειρία της παιδικής ηλικίας και από εκείνη των παιδιών που συναντούν ότι αυτό δεν συμβαίνει».

Όπως πρόσφατα, το 2012, ο καθηγητής Plummer (αριστερά)έγραψε στο προσωπικό του blog  ένα κεφάλαιο που έγραψε στο βιβλίο ‘Male Intergenerational Intimacy’, το 1991 : «Καθώς η ομοφυλοφιλία έχει γίνει ελαφρώς λιγότερο ανοικτή σε έναν διαρκή ηθικό πανικό, ο νέος παρίας, ο «παιδεραστής» έχει γίνει ο πιο πρόσφατος λαϊκός διάβολος», έγραψε.

Ο Plummer επιβεβαίωσε στην Sunday Telegraph ότι ήταν μέλος της PIE, προκειμένου να "διευκολύνει" την έρευνά του. Ωστόσο, δεν απάντησε όταν ρωτήθηκε αν εξακολουθεί να έχει τις απόψεις που εξέφρασε στη δεκαετία του ογδόντα και του ενενήντα.

Η πιο αμφιλεγόμενη από όλες ήταν η παρουσίαση από τον Philip Tromovitch, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Doshisha στην Ιαπωνία, που δήλωσε ότι η «πλειοψηφία των ανδρών είναι κατά πάσα πιθανότητα παιδόφιλοι και hebephiles» και ότι «το παιδοφιλικό ενδιαφέρον είναι φυσιολογικό και φυσικό στα αρσενικά».

Διάβασε:

- Μετά την ομοφυλοφιλία, σειρά έχει η πλήρης αποδοχή της παιδοφιλίας. Συνέδριο στις ΗΠΑ για να φύγει το ‘στίγμα’ από τους παιδεραστές.

- Και οι παιδόφιλοι θέλουν να τους αποδεχτεί η κοινωνία όπως έγινε με τους ομοφυλόφιλους

- ΚΑΝΑΔΑΣ: Εφημερίδα προσπαθεί να δημιουργήσει αισθήματα"συμπάθειας" για τους παιδόφιλους

- ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Δικαστής σε (παιδόφιλο) δάσκαλο: «Δεν σας επικρίνω που νιώθετε σεξουαλική έλξη για ένα δίχρονο»

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

http://redskywarning.blogspot.gr/