Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νερό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Νερό. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015

Η Τουρκία βάζει και το νερό στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής



Σε ανύποπτο χρόνο είχα δημοσιεύσει εδώ ένα σημείωμα για τις ύποπτες μεθοδεύσεις των ισχυρών της γης, σχετικώς με τις υποχρεώσεις των πολιτών ως προς την χρήση του νερού, και τις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης όχι μόνον των δικτύων ύδρευσης, αλλά και των υπόγειων και ποτάμιων υδάτων, ακόμη δε και αυτών της βροχής. Οι σχετικοί νόμοι υπάρχουν από το 2010 αλλά οι συνθήκες αποτρέπουν την εφαρμογή τους.

Παραλλήλως, υπήρξαν και στοιχεία από ρεπορτάζ, όπου η Τουρκία μείωνε την παροχή νερού προς την Συρία προκειμένου να πιέσει τον κ. Άσαντ σε εγκατάλειψη της εξουσίας, και τούτο παρά τους διεθνείς νόμους, με την Τουρκία φυσικά να το αρνείται. Τώρα όμως, εποχή που αποκαλύφθηκε ο ανέντιμος τρόπος με τον οποίον πολιτεύεται, δεν έχει λόγους να κρύπτεται -ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται- και ασκεί ωμό εκβιασμό, προς το Ιράκ αυτήν την φορά, να ανταλλάξει το νερό -που έχει υποχρέωση να παρέχει- με φυσικό αέριο.

Ευρισκόμενη η Τουρκία σε δύσκολη θέση, ως προς την τροφοδοσία της με φυσικό αέριο από την Ρωσία -που μόνον αν συμβούν δραματικές καταστάσεις θα διακοπή η ροή, αφού ήδη η Ρωσία αρχίζει να έχει οικονομικά προβλήματα λόγω των μεγάλων δαπανών της εκστρατείας της στην Συρία- επιδιώκει να εύρει νέους προμηθευτές.

Και η διακοπή χορήγησης νερού, που αποτελεί αποκλειστικότητα της Τουρκίας λόγω της ύπαρξης των πηγών του Τίγρητος και του Ευφράτη στην επικράτειά της -σε κουρδικές μάλιστα περιοχές, εξ ού και το μεγάλο της πρόβλημα, σε περίπτωση αυτονόμησης των Κούρδων της Τουρκίας-, αποτελεί μεγάλο όπλο.

Οι Σύροι από καιρό αναφέρονται στην απειλή της Τουρκίας περί διακοπής της ύδρευσης, την οποία ροή ήδη έχει περιορίσει, γνωρίζοντες τι συνέβη αλλού. Οι The Syrian Times, είχαν ρεπορτάζ όπου γινόταν αναφορά στην Λιβύη: «Το ΝΑΤΟ βομβάρδισε το αρδευτικό σύστημα της χώρας. Το σύστημα μετέφερε το νερό από τα υδροφόρα στρώματα κάτω από τη νότια έρημο της Λιβύης περίπου στο 70% του πληθυσμού». Αυτό το αρδευτικό σύστημα βομβαρδίστηκε, ενώ η στρατιωτική στόχευση των μη στρατιωτικών υποδομών, ιδιαίτερα των αποθεμάτων νερού, είναι ένα έγκλημα πολέμου, σύμφωνα με τις Συμβάσεις της Γενεύης.

Γνωρίζουμε από το 2001 παρόμοια περίπτωση, όταν ο Thomas J. Nagy «ανακάλυψε έγγραφα της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας αποδεικνύοντας περίτρανα ότι, σε αντίθεση με τη Σύμβαση της Γενεύης, η κυβέρνηση των ΗΠΑ χρησιμοποιούσε σκόπιμα κυρώσεις κατά του Ιράκ, για να υποβαθμίσει την ύδρευση της χώρας μετά τον πόλεμο του Κόλπου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν το κόστος που θα είχε σε αμάχους Ιρακινούς, κυρίως παιδιά, και προχώρησαν ούτως ή άλλως».

Ως προς την πρόθεση της Τουρκίας να εκβιάσει με το όπλο το νερό τους αντιπάλους της, ο κ. Ελιάχ. Ζ. Μαγνιέρ, υπεύθυνος για θέματα Μέσης Ανατολής της εφημερίδας Ερ-Ραγί, που εκδίδεται στο Κουβέιτ, και το κείμενό του ανέσυρε το Βαλκανικό Περισκόπιο, πληροφορεί ότι πρόθεση της Άγκυρας είναι τα παζάρια με την Βαγδάτη. Στα παζάρια αυτά συμπεριλαμβάνεται η απόσυρση των στρατιωτών και το «αέριο έναντι νερού».

Η βασική ανησυχία της Άγκυρας είναι να μπορέσει σε περίπτωση διεύρυνσης των ρωσικών κυρώσεων, να μειώσει την ενεργειακή της εξάρτηση, μεταφέροντας φυσικό αέριο από το Κατάρ στην Τουρκία. Ο αγωγός που ήταν να περάσει από την Συρία, θα προταθεί να περάσει από το Ιράκ. Σε περίπτωση που η Βαγδάτη το αποδεχτεί αυτό, η Τουρκία δεσμεύεται να στηρίξει περισσότερο το Ιράκ σε θέματα καταπολέμησης της τρομοκρατίας, σε θέματα οικονομικά και να ρυθμίσει το θέμα με τα ποτάμια Τίγρη και Ευφράτη, κάτι που αποτελεί θέμα χρόνιας διαφωνίας. Αν όμως το Ιράκ δεν θελήσει να συνεργαστεί, τότε ή Άγκυρα απειλεί πως θα μειώσει περισσότερο το νερό που στέλνεται.

Ως προς τα καθ’ ημάς, θα αναδημοσιεύσω δύο παραγράφους από παλαιότερο κείμενό μου: «Στις αρχές Νοεμβρίου 2012, Γερμανοί πολίτες που ανήκουν στην κίνηση «Το Νερό Σε Δημόσια Χέρια» απέστειλαν επιστολή προς την Άγκελα Μέρκελ ζητώντας της να παρέμβει ώστε να μην προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις των υπηρεσιών ύδρευσης σε χώρες όπως η Ελλάδα.

» Στην επιστολή τους τονίζουν πως η πάγια θέση της γερμανικής πλευράς σχετικά με τη μη εμπορευματοποίηση του φυσικού αγαθού που λέγεται νερό και που προστατεύεται από το γερμανικό σύνταγμα θα πρέπει να αποτελεί και πολιτική της Γερμανίας για όλο τον Ευρωπαϊκό χώρο».

Μακεδών
Πηγή Voria


http://kostasxan.blogspot.gr/2015/12/blog-post_847.html

Σάββατο 10 Μαΐου 2014

Παραδίδουν γη και ύδωρ στη Νέα Τάξη...

 
Άρθρο του Γιώργου Σταφυλά (ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ)

Ένα ένα κομμάτι της χώρας εκποιείται σύμφωνα με το νεοταξικό σχέδιο ''Ολος ο πλούτος των εθνών να περάσει στα χέρια κάποιων χρηματοπιστωτικών funds'' -σχέδιο που εμπεριέχεται ως ''προφητεία'' και στο βιβλίο του Ζακ Αταλί, μια σύντομη ιστορία του μέλλοντος, για το οποίο μιλήσαμε στο προηγούμενο άρθρο μας. Θέλετε να δείτε πως γίνεται αυτό; Η αγροτική τράπεζα ήταν κάτοχος του 10% της ΕΥΔΑΠ, όπως και του συνόλου σχεδόν της Ελληνικής γης, με βάση τα ενυπόθηκα δάνεια των αγροτών.Όλος αυτός ο απίστευτος πλούτος πωλήθηκε σε μια ιδιωτική τράπεζα, γιατί ήταν παραφωνία μέσα σε περιβάλλον φιλελεύθερου καπιταλισμού. Έτσι η Τράπεζα Πειραιώς βρέθηκε να κατέχει μεταξύ άλλων και το 10% του νερού που πίνουμε!

Πριν λίγες μέρες  αυτό το 10% της ΕΥΔΑΠ, πωλήθηκε σε κάποιο ξένο Fund, κάποιου κυρίου Paulsen*, έναντι του εξευτελιστικού τιμήματος των 87 εκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή το 10 % μιας κολοσσιαίας και κερδοφόρας επιχείρησης, με στρατηγική σημασία - διότι το νερό θα είναι αιτία πολέμων τον 21ο αιώνα, σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές- πουλήθηκε σε μικρότερη τιμή από αυτή που θα στοίχιζε η πιθανή μεταγραφή του Λιονέλ Μέσι στην Μάντσεστερ Σίτυ! Από αυτό το deal σίγουρα δεν βγήκε ζημιωμένη η Πειραιώς. Αυτοί που θα βγουν ζημιωμένοι στο κοντινό μέλλον θα είναι οι Έλληνες πολίτες, που θα καταλάβουν τι σημαίνει ένα δημόσιο αγαθό να εμπορευματικοποιείται...

Το νερό είναι το βασικότερο στοιχείο για την συνέχιση της ζωής.Χωρίς νερό ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει πάνω από 72  ώρες. Καθώς η εμπορευματικοποίηση κάθε αγαθού του πλανήτη καταστρέφει τη ζωή, τα αποθέματα του νερού μειώνονται.Το νερό στο μέλλον, θα είναι κάτι σαν το πετρέλαιο και θα αποτελέσει βασική αιτία πολέμου στις επόμενες δεκαετίες. Οι άνθρωποι που προωθούν το σχέδιο της παγκοσμιοποίησης δεν ενδιαφέρονται τόσο για λεφτά Λεφτά έχουν πολλά.Ενδιαφέρονται για την απόλυτη εξουσία . Θέλουν τον απόλυτο έλεγχο. Είναι στρατηγικής σημασίας γι αυτούς να ελέγξουν τα αποθέματα νερού.

Τα γεράκια των «αγορών» δεν θα σταματήσουν εδώ. Θα συνεχίσουν να αγοράζουν μετοχές μέχρι να αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο του νερού. Και τα κανάλια, τα μέσα μαζικής εξαπάτησης - που κι αυτά άλλωστε σε τράπεζες ανήκουν - θα συνεχίσουν να δυσφημούν κάθε δημόσια επιχείρηση, μέχρι που οι εξαπατημένοι πολίτες να αγανακτήσουν και να πουν ''γιατί όχι; ας τα πάρουν ιδιώτες...'' Οι εξαπατημένοι -παραπληροφορημένοι πολίτες όμως δεν θα μάθουν ποτέ τι έχει συμβεί στις χώρες που το νερό ιδιωτικοποιήθηκε. Πολύ απλά τα κανάλια, δεν θα το πουν. Έτσι δεν θα μάθουν ποτέ ότι η Χιλή, η πρώτη χώρα στην ποία εφαρμόστηκαν πειραματικά οι λαμπρές εμπνεύσεις του Μίλτον Φρίντμαν, έχει σήμερα πολίτες που κυριολεκτικά πληρώνουν όσοόσο για ένα ποτήρι - κάκιστης ποιότητητας - νερό. Δεν θα μάθουν ποτέ οι πολίτες ότι η ιδιωτική εταιρεία στην οποία ανήκουν και τα ορυχεία της Χιλής, χρησιμοποιεί τους υδάτινους πόρους που της ανήκουν – πλέον - για ξέπλυμα μετάλλων και όχι για την υδροδότηση των φτωχών αγροτώνγιατί αυτό επιτάσσει ο νόμος του κέρδους ! Οι παραπληροφορημένοι και εξαπατημένοι πολίτες δεν θα μάθουν ποτέ - από τα κανάλια της διαπλοκής και της διαφθοράς - ότι 86 πόλεις στον κόσμο, πόλεις στις οποίες το νερό είχε ιδιωτικοποιηθεί, επανέφεραν το παλιό καθεστώς της δημόσιας η δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης, την ώρα που εμείς στην Ελλάδα ιδιωτικοποιούμε την ΕΥΔΑΠ. Ούτε θα μάθουν ποτέ ότι στις ΗΠΑ - στο βασίλειο της ελεύθερης αγοράς - ένας ιδιώτης δεν μπορεί να συλλέξει βρόχινο νερό, γιατί το νερό ανήκει σε ιδιώτικες επιχειρήσεις. Δεν θα μάθει τίποτα απ’ όλα αυτά οδύστυχος τηλεθεατής και έτσι θα πάει για ακόμη μια φορά σαν πρόβατο επί σφαγή να ψηφίσει με τις οδηγίες της τηλεόρασης -τις κυβερνήσεις που λειτουργούν ως τοποτηρητές της νέας τάξης.

Ας αναλογιστούμε όλοι μας πόσο λογικό είναι το νερό να ανήκει σε ιδιώτες. Έτσι απλά. Αυτή η απλή ερώτηση. Μπορεί το νερό να αγοραστεί από κάποιον ιδιώτη; Και αν μπορεί, τότε γιατί όχι και ο αέρας... Ας αναλογιστούμε που ανήκει το νερό. Η αυτονόητη απάντηση είναι στον Θεό. Η αμέσως επομενη απάντηση είναι στον λαό. Άρα στην κυβέρνησή του - αν υποτεθεί ότι η κυβέρνηση εκπροσωπεί τον λαό και όχι αλλότρια συμφέροντα. Κάποιοι όμως δεν θέλουν να ανήκουν στα έθνη οι πλουτοπαραγωγικές πηγές τους. Θέλουν να ανήκει όλος ο πλούτος στην διεθνή τραπεζική μαφία. Θα φροντίσουν μέσω των καναλιών που ελέγχουν, να δυσφημήσουν κάθε δημόσια επιχείρηση, ώστε να πουληθεί στο τέλος για ένα ευτελές ποσό. Ένας κόσμος που τα πάντα θα ανήκουν - υποτίθεται σε ιδιώτες - αλλά πρακτικά, στην τραπεζική ολιγαρχία, είναι ένα από τα οράματα της νέας τάξης και συνάμα η βασική θεωρία της οικονομικής σχολής του Σικάγο.

* Ο κάποιος κύριος Paulsen είναι ο γεννημένος το 1955 στο Queens της Νέας Υόρκης, εβραϊκής καταγωγής μεγαλοεπενδυτήςJohn Alfred Paulson. Ο Paulson φιγουράρει στην 9η θέση των 50 πλουσιότερων Εβραίων στον κόσμο, σύμφωνα με την Jerusalem Post, τρεις θέσεις πίσω από τον George Soros... Ο Paulson,κατάφερε να γίνει διάσημος στα χρηματοοικονομικούς κύκλους το 2007 όταν “έβγαλε” σχεδόν $4 δισ. στοιχηματίζοντας στην αγορά στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ στην αρχή της οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με το Forbes, η περιουσία του ανέρχεται πλέον σε $13,5 δισεκατομμύρια, ωστόσο, όταν ξεκίνησε την επενδυτική εταιρεία Paulson & Co. το 1994 είχε μόλις $2 εκατ. κι έναν υπάλληλο.

ΚΟ: Όπως διαβάζουμε στην "κίνηση 136" και στο άρθρο «Ευχή ή κατάρα η ιδιωτικοποίηση του νερού ;»:
…..Την ίδια ώρα οι αντιδράσεις οργανώσεων συνεχίζονται κανονικά και επικαλούνται τη διεθνή εμπειρία για να αποδείξουν πως μόνο καταστροφική θα μπορούσε να είναι η ιδιωτικοποίηση του νερού.
Το 1989 η Μάργκαρετ Θάτσερ ιδιωτικοποιεί το δίκτυο ύδρευσης στην Αγγλία και την Ουαλία. Είναι από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης που εφάρμοσαν αυτή την πολιτική όσον αφορά στο νερό. Η ποιότητα του νερού μπορεί να βελτιώθηκε, αλλά με ένα «γερό» αντάλλαγμα, αφού τα πρώτα εννιά χρόνια οι τιμές αυξήθηκαν σχεδόν κατά 50%. Έτσι, παρά τη βελτίωση της ποιότητας του νερού, ο κίνδυνος να μείνουν σπίτια χωρίς νερό λόγω της αύξησης αυτής ήταν μεγαλύτερος. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τέσσερις ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης, αλλά το κόστος του νερού παραμένει αρκετά υψηλό, παρ’ ότι θα περίμενε κανείς να έχει μειωθεί λόγω του ανταγωνισμού. Μέχρι σήμερα υπάρχει μεγάλη διαμάχη για το θέμα της ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης και τις επιπτώσεις που έχει στην αγγλική κοινωνία.…….. 
Η Αργεντινή ήταν από τις πρώτες χώρες που ιδιωτικοποίησε το σύστημα ύδρευσής της. Το 1993 η κυβέρνηση παρέδωσε τη δημοτική ύδρευση σε ένα consortium πολυεθνικών και τοπικών εταιρειών. Η Παγκόσμια Τράπεζα έσπευσε να συγχαρεί την κίνηση της Αργεντινής χαρακτηρίζοντάς την ως την πιο ελπιδοφόρα επένδυση. Όμως η χαρά δεν κράτησε πολύ. Οι εταιρείες τοποθέτησαν σε θέσεις- «κλειδιά» φίλους της κυβέρνησης με τεράστιους μισθούς, ενώ για να ανταπεξέλθουν στο υψηλό κόστος επέβαλαν αύξηση των τιμολογίων που έπληξαν εκατομμύρια φτωχών. 
Στη Νότια Αφρική η ιδιωτικοποίηση του δικτύου ύδρευσης είχε ως αποτέλεσμα μια από τις χειρότερες επιδημίες χολέρας στις φτωχές συνοικίες του Γιοχάνεσμπουργκ το 2000-2002.
Το 2008 στη Γαλλία ο δήμος του Παρισιού αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σύμβαση με τις εταιρείες Veolia και Suez που κατείχαν το δίκτυο από το 1985, αλλά να αναλάβει η δημοτική αρχή το σύστημα ύδρευσης. Το 2010 ιδρύεται η δημοτική εταιρεία Eau de Paris και ο δήμος καταφέρνει να εξοικονομήσει 35 εκατ. ευρώ τον χρόνο προχωρώντας παράλληλα σε μείωση των τιμολογίων κατά 8%.
Στη Γερμανία οι υπηρεσίες ύδρευσης ανήκουν στον δημόσιο τομέα παντού εκτός από το Βερολίνο, ενώ η Ολλανδία με νόμο του 2004 κήρυξε παράνομη κάθε συμμετοχή ιδιωτικού οργανισμού σε υπηρεσίες ύδρευσης.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Ω τι σύμπτωση! Η Κένυα ανακάλυψε το μεγαλύτερο κοίτασμα νερού στην Αφρική. Γρήγορα να εξισλαμισθεί!

kenya waters

Εξαιρετική σύμπτωση, δεν βρίσκετε; Πριν από λίγες ημέρες, η Κένυα ανακοίνωσε την ανακάλυψη του μεγαλύτερου κοιτάσματος νερού στην Αφρική. Ικανό από μόνο του σύμφωνα με το BBC, να καλύψει τις ανάγκες ολόκληρης της χώρας, για τα επόμενα 70 χρόνια!

Κάπου εκεί ήλθε το κάλεσμα του Αλλάχ στους “πιστούς” για να παρέμβουν. Ο λευκός χρυσός δεν μπορεί να μείνει κτήμα του λαού, αφού ανήκει στον “Αλλάχ” και τους εκλεκτούς του, τοκογλύφους. Έτσι, τα μαντρόσκυλα των τοκογλύφων έπιασαν δουλειά. Failed State, εσωτερικό χάος, “επέμβαση” και ανάληψη του φυσικού πλούτου από τους χορηγούς των σφαγέων. Ίδια ιστορία, διαφορετική χώρα.

Σύντομα και στην γειτονιά σας. Έρχεται το πετρέλαιο.

http://olympia.gr/2013/09/23/

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

1.500.000 υπογραφές για το νερό! ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΕ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Σε κρίση πανικού βρίσκονται οι αξιωματούχοι της Ε.Ε., αφού ενάμισι εκατομμύριο πολίτες έχουν υπογράψει μέχρι στιγμής την έκκληση για να παραμείνει το νερό δημόσιο αγαθό και η Κομισιόν προσπαθεί να τους αγνοήσει εμμένοντας στην πολιτική που επιβάλλει την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της αποχέτευσης στις χώρες του Νότου κατόπιν εντολής της τρόικας!
Όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές από τις 
Βρυξέλλες, οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. έχουν βρεθεί σε δύσκολη θέση, αφού δεν περίμεναν ότι η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών με στόχο να παραμείνει το νερό δημόσιο αγαθό θα έφτανε και μάλιστα θα ξεπερνούσε κατά πολύ το 1 εκατομμύριο υπογραφές, αριθμός απαραίτητος, σύμφωνα με όσα ορίζει η θεσμοθετημένη διαδικασία, για να τεθεί το θέμα στα αρμόδια όργανα.
Έτσι τώρα στόχο έχουν να καθυστερήσουν όσο μπορούν τη διαδικασία προκειμένου να μην τεθεί υπό αμφισβήτηση το κεντρικό σχέδιο για την ιδιωτικοποίηση του νερού, τη στιγμή μάλιστα που στην Ελλάδα έχουν αρχίσει οι διαδικασίες για την πώληση του νερού της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας.
Τι προβλέπει ο Κανονισμός
Σύμφωνα με τις επιταγές της Ε.Ε., για να μπορέσει μια Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών να απευθύνει πρόσκληση προς την Κομισιόν και να προτείνει νομοθεσία για συγκεκριμένους τομείς, πρέπει να υποστηρίζεται από τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες, που θα προέρχονται από τουλάχιστον 7 από τα 27 κράτη – μέλη, και μάλιστα σε καθένα από τα 7 κράτη – μέλη απαιτείται ένας ελάχιστος αριθμός υπογραφόντων.
Η πρόσκληση των Ευρωπαίων πολιτών να παραμείνει το νερό δημόσιο αγαθό και να μην γίνει εμπόρευμα έχει φτάσει μέχρι σήμερα τις 1,5 εκατομμύριο υπογραφές, ενώ το ελάχιστο όριο έχουν πιάσει 8 χώρες: Γερμανία, Βέλγιο, Αυστρία, Φινλανδία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Σλοβακία και Σλοβενία, ενώ κοντά βρίσκονται Ελλάδα και Ιταλία.
Στην Ελλάδα την έκκληση έχουν υπογράψει περίπου 11.560 πολίτες, αριθμός καθόλου ευκαταφρόνητος, εάν υπολογίσουμε ότι δεν έχουμε κουλτούρα συμμετοχής σε διαδικτυακές πρωτοβουλίες και συλλογής υπογραφών μέσω Ιnternet.
Ιδού τι επισήμαναν στο «Π» η Μαρία Κανελλοπούλου, μέλος της Πρωτοβουλίας για τη Μη Ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα (savegreekwater.org), που «τρέχει» την καμπάνια στη χώρα μας και βρίσκεται πίσω από σημαντικές ενημερωτικές εκστρατείες:
«Παρότι έχουμε στα χέρια μας την πρώτη επιτυχημένη Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών από τότε που θεσμοθετήθηκε αυτό το εργαλείο από την Ε.Ε., ολόκληρους μήνες πριν από τη λήξη της διορίας, και αυτή είναι για το νερό, τη μη εμπορευματοποίησή του και την προστασία του από λογικές “αγοράς”, όπως οι επαπειλούμενες ιδιωτικοποιήσεις στη χώρα μας, η Κομισιόν κλείνει αυτιά και μάτια και προχωρά στις ιδιωτικοποιήσεις στις χώρες του Νότου, που τέθηκαν ως όροι για τα πακέτα δανεισμού (Ν. 4046/2012)».
Η Μαρία Κανελλοπούλου μας υπογράμμισε ακόμα πως, παρότι ο επίτροπος Μπαρνιέ διατυμπανίζει την «ουδετερότητα» της Κομισιόν, που επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Συνθήκη όσον αφορά το εάν οι υπηρεσίες ύδρευσης θα είναι δημόσιες ή ιδιωτικές, «ρεπορτάζ της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης αποκάλυψε ότι οι σύμβουλοι του επιτρόπου για τις πολιτικές για τα ύδατα δεν είναι άλλοι από τα στελέχη των μεγάλων πολυεθνικών του χώρου»!
Τα μέλη του Save Greek Water επισημαίνουν ακόμα στο «Π» ότι «είναι απολύτως απαράδεκτο, με την επιτυχία της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών για το νερό, να προχωράνε οι διαδικασίες για την πώλησή της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ από την Κομισιόν και την ελληνική κυβέρνηση σε ένα κρεσέντο αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς και μάλιστα οι διαδικασίες αυτές να γίνονται μέσω ΤΑΙΠΕΔ, ενώ εκκρεμούν προσφυγές προς το ΣτΕ για τη μεταφορά των μετοχών των εταιρειών προς το περιβόητο Ταμείο».
Τι ζητούν οι πολίτες από την Κομισιόν
Το κείμενο της έκκλησης, που είναι αναρτημένο στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.right2water.eu/el, αναφέρει αναλυτικά:
«Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, όχι εμπόρευμα! Καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προτείνει νομοθεσία που να υλοποιεί το ανθρώπινο δικαίωμα πρόσβασης σε ύδρευση και αποχέτευση, το οποίο είναι αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ, και να προωθεί την παροχή ύδρευσης και αποχέτευσης ως απαραίτητων δημόσιων υπηρεσιών για όλους. Η νομοθεσία της Ε.Ε. πρέπει να απαιτήσει από τις κυβερνήσεις να εξασφαλίζουν και να παρέχουν σε όλους τους πολίτες πρόσβαση σε επαρκή ποσότητα καθαρού, πόσιμου νερού και σε δίκτυο αποχέτευσης. Προτείνουμε:
• Τα θεσμικά όργανα και τα κράτη – μέλη της Ε.Ε. να είναι υποχρεωμένα να εξασφαλίζουν ύδρευση και αποχέτευση για όλους τους πολίτες.
• Η υδροδότηση και η διαχείριση των υδάτινων πόρων να αψηφούν τους «κανόνες τής εσωτερικής αγοράς» και να απαγορεύεται η απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών ύδρευσης.
• Η Ε.Ε. να εντείνει τις προσπάθειές της για να έχουν όλοι πρόσβαση σε ύδρευση και αποχέτευση».
Επισημαίνεται ότι, βάσει της θεσμοθετημένης διαδικασίας, η Κομισιόν, μόλις λήξει και τυπικά η συλλογή υπογραφών, θα πρέπει να κάνει τα εξής βήματα:
• Να συναντηθεί με τους διοργανωτές προκειμένου να τους εξηγήσει λεπτομερώς τα θέματα που θίγει η πρωτοβουλία τους.
• Οι διοργανωτές να παρουσιάσουν την πρωτοβουλία τους σε δημόσια ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
• Η Επιτροπή να απαντήσει επίσημα και να αναφέρει τις ενέργειες που θα προτείνει ανταποκρινόμενη στην πρωτοβουλία πολιτών, εφόσον προτείνει ενέργειες, καθώς και τους λόγους που την οδήγησαν στην απόφαση αυτή.
• Η απάντηση αυτή, η οποία θα έχει μορφή ανακοίνωσης, θα εκδοθεί επίσημα από το σώμα των επιτρόπων και θα δημοσιευθεί σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ε.Ε.
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΔΩ : http://www.right2water.eu/el
ΠΠ

PORTA PORTA

Σάββατο 20 Απριλίου 2013

Ο πρόεδρος της Nestlé δηλώνει ότι το νερό δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα!


ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ!
ΤΙΜΩΡΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΥΣ, ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξής του για το ντοκιμαντέρ “We Feed the World”, ο πρόεδρος της Nestlé, Peter Brabeck, έκανε την απίστευτη δήλωση ότι το νερό δεν αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα.
Επιτέθηκε στην ιδέα ότι η φύση είναι καλή, ενώ επιπλέον τόνισε ότι είναι μεγάλο επίτευγμα για τον άνθρωπο το γεγονός ότι μπορεί να αντισταθεί στην κυριαρχία της. Επιτέθηκε επίσης στη βιολογική γεωργία, υποστηρίζοντας ότι τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα είναι καλύτερα.
Η Nestlé είναι ο μεγαλύτερος εμφιαλωτής νερού παγκοσμίως. Ο Brabeck υποστηρίζει – ορθώς- ότι το νερό είναι η πολυτιμότερη πρώτη ύλη του πλανήτη. Ωστόσο, προσθέτει ότι η ιδιωτικοποίησή του είναι ο καλύτερος τρόπος για να διασφαλίσεις τη δικαιότερη διανομή του. “Η ιδέα ότι το νερό αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα, προέρχεται από εξτρεμιστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις”, λέει ο Brabeck, προσθέτοντας ότι “το νερό όπως κάθε άλλο διατροφικό αγαθό θα πρέπει να έχει αγοραστική αξία”.
Πιστεύει επιπλέον ότι η μέγιστη κοινωνική ευθύνη ενός προέδρου είναι να δημιουργεί όσο περισσότερο κέρδος μπορεί για την εταιρία του, ώστε οι άνθρωποι να έχουν δουλειές.
Για να υπογραμμίσουμε τέλος το πόσο “αξιαγάπητος” άνθρωπος είναι, πιστεύει επιπλέον ότι όλοι πρέπει να δουλεύουμε περισσότερο και σκληρότερα.
kalanemos

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

Αντιδράσεις για τα σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού… (Στην Γερμανία)


Η τοπική αυτοδιοίκηση αλλά και πρωτοβουλίες πολιτών στη Γερμανία αντιδρούν σε μια νέα ευρωπαϊκή οδηγία που αφορά την παροχή υπηρεσιών στο χώρο της υδροδότησης, εκτιμώντας ότι θα οδηγήσει σε αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις
Το επιχείρημα είναι γνωστό: ο ανταγωνισμός αναζωογονεί την επιχειρηματικότητα, οδηγεί σε μείωση των τιμών και συχνά σε καλύτερα ποιοτικά προϊόντα. Αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιεί τώρα και η Κομισιόν στην προσπάθειά της να ρυθμίσειεκ νέου τη δικαιοδοσία στο χώρο της υδροδότησης στη Γερμανία, στο πλαίσιο της «οδηγίας δικαιωμάτων χρήσης στον τομέα των υπηρεσιών».
Στη Γερμανία η παροχή υπηρεσιών στο χώρο της υδροδότησης βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στα χέρια των δήμων και κοινοτήτων. Αυτές φέρουν και την ευθύνη για την ομαλή λειτουργία των δικτύων, τις εργασίες συντήρησης, την πρόσβαση των νοικοκυριών στο δίκτυο αλλά και την ποιότητα του νερού. Σε ορισμένες περιπτώσεις βέβαια και προκειμένου να διασφαλίσουν την υδροδότηση, οι δήμοι και κοινότητες αναθέτουν μεμονωμένα έργα και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Σπανιότερα παρατηρείται το φαινόμενο να παραχωρείται όλος ο τομέας, δηλαδή τα συνολικά δικαιώματα χρήσης, σε ιδιώτες. 
Αρνητικά παραδείγματα
O Χανς Γιοάχιμ Ρεκ, επικεφαλής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Στόχος της νέας οδηγίας για τα δικαιώματα χρήσης στον τομέα των υπηρεσιών, που αφορά μεταξύ άλλων και την παροχή νερού, είναι η εναρμόνιση των προδιαγραφών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τέλη του 2011 η Κομισιόν παρουσίασε σχετικό πακέτο προτάσεων επί του οποίου καλείται να αποφασίσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον προσεχή Μάρτιο. 
Οι δήμοι και κοινότητες στη Γερμανία όμως αντιδρούν. Όπως σημειώνει ο Χανς Γιοάχιμ Ρεκ, επικεφαλής του Συνδέσμου Επιχειρήσεων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ανάληψη του τομέα της υδροδότησης στη Γερμανία από ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, θα έθετε σε κίνδυνο την τήρηση των προδιαγραφών υγείας:
 
«Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες όπου ανέλαβαν ιδιωτικές επιχειρήσεις την παροχή νερού, οι πολίτες είχαν κακές εμπειρίες. Γι΄ αυτό το λόγο, για παράδειγμα, το νερό που ιδιωτικοποιήθηκε για ορισμένα χρόνια στο Παρίσι, είναι τώρα πάλι στα χέρια του δημοσίου».
 
Κατά των σχεδίων αυτών είναι και ο Ματίας Λαντστέτερ, από το συνδικάτο ver.di, o οποίος επικαλείται το παράδειγμα του Βερολίνου όπου μέρος της υδροδότησης παραδόθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990 σε ιδιωτικά χέρια. Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις η τιμή του νερού στη γερμανική πρωτεύουσα αυξήθηκε κατακόρυφα, μέχρι σήμερα κατά 30 %. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αυτών όμως, όπως λέει, δεν επενδύθηκε σε έργα υποδομής, για τη βελτίωση των δικτύων και τη συντήρησή τους, αλλά μεταφράστηκε σε παχυλό κέρδος για τις επιχειρήσεις.
 
Το «καλύτερο παράδειγμα προς αποφυγήν» ιδιωτικοποίησης του νερού, όπως σημειώνει η ευρωβουλευτής των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών Έβελιν Γκέμπχαρντ, είναι το Λονδίνο. Στη βρετανική πρωτεύουσα χάνεται το 40 % του νερού επειδή οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δεν φρόντισαν να επενδύσουν εγκαίρως στα δίκτυα ύδρευσης.
 
Η ιδιαιτερότητα της Γερμανίας 
Το χειρότερο σενάριο είναι «να οδηγήσει η νέα αυτή οδηγία σε αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις» στη Γερμανία
Στη βάση της νέας οδηγίας και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι δήμοι και κοινότητες θα πρέπει πλέον να προχωρούν σε δημόσιους διαγωνισμούς για την ανάθεση έργων: 
«Ως δημόσια ορίζεται η επιχείρηση όπου τουλάχιστον το 80 % της επιχείρησης, του τζίρου της, βρίσκεται στα χέρια του δημοσίου. Σε χώρες όπως την Ιταλία, τη Γαλλία ή τη Μεγάλη Βρετανία αυτό δεν είναι πρόβλημα, καθώς διαθέτουν επιχειρήσεις που ασχολούνται με ένα αντικείμενο. Στη Γερμανία ωστόσο έχουμε δημοτικές επιχειρήσεις που δεν ασχολούνται μόνον με το νερό, αλλά και με την ηλεκτροδότηση και τα μέσα μαζικής μεταφοράς», εξηγεί η γερμανίδα ευρωβουλευτής.
 
Δεδομένου όμως ότι ο τζίρος των επιχειρήσεων ηλεκτροδότησης και των ΜΜΕ πρέπει να συνεχίσει να εγγράφεται στους προϋπολογισμούς των δήμων και κοινοτήτων, παρά το γεγονός ότι έχουν ως επί τω πλείστον ιδιωτικοποιηθεί, το μεγαλύτερο μέρος της δημοτικής επιχείρησης δεν βρίσκεται εκ των πραγμάτων στα χέρια του δημοσίου. Συνεπώς και στη βάση της νέας οδηγίας, οι δήμοι και οι κοινότητες αυτές θα πρέπει από το 2020 να προχωρούν σε ανάθεση έργων μέσω δημοσίων διαγωνισμών. Και το χειρότερο σενάριο, σύμφωνα με τον Ματίας Λαντστέτερ είναι «να οδηγήσει η νέα αυτή οδηγία σε αναγκαστικές ιδιωτικοποιήσεις» στη Γερμανία. Günther Birkenstock / Κώστας Συμεωνίδης, Deutsche Welle

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Είναι στυγνοί εγκληματίες - Παραδίδουν το νερό



Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα – δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής η οποία υπεγράφη αρχικά στις 11 Απριλίου και η οποια τροποποιήθηκε με την αριθ. 160143/8.12.2011 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2834/15.12.2011) αφορώντας ουσιαστικά τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού!

Πιο συγκεκριμένα η παρ. 1 του άρθρου 2, τροποποιήθηκε (αντικαθίσταται) ως εξής:
«1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα χρήσης νερού σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας,υποχρεούνται να ζητήσουν την έκδοση άδειας χρήσης νερού για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρούσας, μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2012.»
(www.ypeka.gr)
H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού ήταν η 16η Ιουνίου 2012.

Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας. Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.

Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.
 
O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ τουΥπουργείου Υγείας.

Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες. Στην πραγματικότητα,αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.

Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.

Όπου το νερό έγινε εμπόρευμα, οι άνθρωποι υποφέρουν
 
Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη. Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή. Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις. 

Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους
 
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).

Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:

● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.
● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).
● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.
Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.
● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!
 
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους. Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.

Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές. Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.
Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.

Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.
Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.

Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Το νερό ως προϊόν


της Μαριανίνα Ρακκά
Τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση του νερού
Μάρτιος 2001. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο του Νερού και τα Ηνωμένα Έθνη διοργανώνουν παγκόσμιο Φόρουμ στο οποίο το νερό χαρακτηρίζεται για πρώτη φορά ανοιχτά ως προϊόν. Αργότερα, στο ίδιο συνέδριο αποφασίζεται η πολιτική που θα ακολουθηθεί για την αντιμετώπιση του προβλήματος της παγκόσμιας λειψυδρίας: Η διαχείριση του νερού ανατίθεται πλέον στον ανταγωνισμό της ελεύθερης αγοράς. Από τότε το τοπίο της παγκόσμιας αγοράς του «γαλάζιου χρυσού», όπως αποκαλείται πλέον το νερό, διαμορφώνεται από τρεις μεγάλες πολυεθνικές, τις γαλλικές Suez και Vivendi, η οποία κρύβεται πλέον υπό το όνομα Veolia, και την Water Thames. Οι τρεις αυτές εταιρείες βρίσκονται μεταξύ των κορυφαίων 100 εταιρειών στον κόσμο, με το ετήσιο εισόδημα και των τριών το 2003 να υπολογίζεται σε 156,7 δισεκατομμύρια δολάρια ενώ αναφέρεται ότι ελέγχουν την παροχή νερού σε περίπου 230 χώρες και στις πέντε ηπείρους[1]. Οι υπέρμαχοι της ιδιωτικοποίησης του νερού θα έτριβαν τα χέρια τους διαβάζοντας τα παραπάνω στοιχεία, καθώς θεωρούν ότι η ιδιωτικοποίηση είναι ο μόνος δρόμος για να διακινηθεί το νερό στις φτωχές χώρες του Τρίτου κόσμου, οι οποίες αντιμετωπίζουν και το μεγαλύτερο πρόβλημα λειψυδρίας. Θα πρόσθεταν μάλιστα ότι, με αυτόν τον τρόπο, όλοι οι άνθρωποι θα είχαν πρόσβαση σε καλύτερες υπηρεσίες και θα μπορούσε να παρακαμφθεί η γραφειοκρατία και η διαφθορά. Πριν από μερικά χρόνια μάλιστα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτά τα επιχειρήματα με ατράνταχτα παραδείγματα πόλεων και χωρών επιτυχούς εφαρμογής της ιδιωτικοποίησης του νερού. Δυστυχώς όμως για αυτούς τα παραδείγματα αυτά γίνονται όλο και λιγότερα.Τον Αύγουστο του 2000, η Ν. Αφρική χτυπήθηκε από επιδημία χολέρας, η οποία έπληξε περισσότερους από 250.000 ανθρώπους μέσα σε δύο χρόνια και οδήγησε σε 300 θανάτους[2]. Σύμφωνα με μελετητές, η επιδημία οφειλόταν σε αδυναμία των κατοίκων να πληρώσουν το αντίτιμο για το καθαρό νερό, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε ακατάλληλες πηγές πόσιμου νερού. Δυσάρεστη κατάληξη είχε και η προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του νερού στη Βολιβία όπου οι υπέρμετρες αυξήσεις των τιμολογίων και το σφράγισμα των ιδιωτικών γεωτρήσεων των πολιτών, είχε ως αποτέλεσμα εκτεταμένες διαμαρτυρίες, των οποίων η καταστολή οδήγησε στον θάνατο δύο ατόμων. Τέλος, το 1988 η κυβέρνηση Θάτσερ στην Αγγλία παραχώρησε μεγάλο αριθμό οργανισμών ύδρευσης σε ιδιωτικές εταιρίες παρέχοντάς τους μια σειρά από διευκολύνσεις όπως: απαλλαγή από φόρους, απαλλαγή από χρέη κ.ά. Οι εταιρίες αυτές προχώρησαν σε απαράδεκτα μέτρα που αφορούσαν στην καθιέρωση ειδικής κάρτας προπληρωμής που παρείχε πρόσβαση στο νερό μόνο με την προκαταβολή του αντιτίμου, καθώς και στη διακοπή της παροχής σε όσους δεν είχαν να πληρώσουν γεγονός που προκάλεσε εκτεταμένες αντιδράσεις. Δυστυχώς τα δεινά δεν τελειώνουν εδώ. Την ώρα που η Παγκόσμια Τράπεζα πιέζει τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν σε ιδιωτικοποιήσεις, θέτοντάς τες ως όρο σε δανεισμούς χωρών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποστέλλει επιστολές σε 72 χώρες ζητώντας τους να «ανοίξουν τις αγορές τους για το εμπόριο νερού», ενώ έχουν διαρρεύσει στον Τύπο προηγούμενες επιστολές της με αντιπροσώπους των μεγάλων πολυεθνικών του νερού. Στη Γαλλία στελέχη των πολυεθνικών και πολιτικοί παραπέμπονται στη δικαιοσύνη με κατηγορίες για δωροδοκία και διαφθορά, ενώ στον Τύπο οι εταιρίες Suez και Vivendi χαρακτηρίζονται ως εξαιρετική πηγή εσόδων για προεκλογικές αλλά και μετα-εκλογικές εκστρατείες πολιτικών[3]. (Και για να μην ξεχνάμε τη γειτονιά μας, η γαλλική Suez ήδη ελέγχει μέρος των μετοχών του Οργανισμού Ύδρευσης Θεσσαλονίκης και προβλέπεται αύξηση αυτού του ποσοστού.)Την ίδια στιγμή που οι μεγάλες πολυεθνικές διαπραγματεύονται συμφωνίες εκατομμυρίων δολαρίων με τις κυβερνήσεις, 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό, πόσιμο νερό και 1,8 εκατομμύρια θάνατοι τον χρόνο οφείλονται σε ασθένειες που προκαλούνται από πόση ακατάλληλου νερού[4]. Όσοι κατάλαβαν τι τους περιμένει, κατάλαβαν.Πηγές:[1] ICIJ, The water barons, διαθέσιμο στη σελίδαhttp://projects.publicintegrity.org/water/[2] CBC News, Who’s hand on the tap? Διαθέσιμο στη σελίδαhttp://www.cbc.ca/news/features/water/southafrica.html[3] ICIJ, Water and power: The French connection, διαθέσιμο στη σελίδαhttp://projects.publicintegrity.org/water/report.aspx?aid=47[4] Ετήσια Αναφορά των Ηνωμένων Εθνών για το πρόβλημα της λειψυδρίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ
  1. Γιωργάκης όπως Πινοσέτ; Κι οι δύο Πούλησαν το Νερό σαν εμπόρευμα! (olympia 12/4/2011)
  2. Aπό το 2013 θα πούμε το νερό ..νεράκι! (olympia.gr 19/8/2012)

Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

Γενικός Διευθυντής της Nestle: Όσοι πιστεύουν ότι το νερό αποτελεί δημόσιο αγαθό είναι ακραίοι!


Ο Peter Brabeck-Letmathe είναι ο Γενικός διευθυντής της Nestle. Στο Video που ακολουθεί διατυπώνει με απίστευτο κυνισμό ότι το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό και όσοι το πιστεύουν αυτό είναι ακραίοι!
Ας πάρουμε μία πρώτη γεύση της «ποιότητας» των «ανθρώπων» που θα επιδιώξουν να αποκτήσουν τη δημόσια ύδρευση της Ελλάδος εάν τους το επιτρέψουμε.
Εάν συμβεί, το λιγότερο που θα περιμένετε είναι η κατακόρυφη άνοδος του κόστους των υπηρεσιών ύδρευσής και οριστική εξάλειψη οποιωνδήποτε κοινωνικών μέτρων σε ασθενέστερες τάξεις. Εννοείται οποιαδήποτε κατανόηση ή περίοδο χάριτος σε ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής λογαριασμού ύδρευσης να την ξεχάσετε….

Τι συμβαίνει με το νερό; Τι συνέβει και κρίθηκαν ξαφνικά ακατάλληλα τα νερά της Πεντέλης;


Από το Πιεστήριο

Διαβάσαμε σε μερικά δημοσιεύματα…
(π.χ. http://www.localit.gr/?p=5287)
ότι κρίθηκε ακατάλληλο το νερό των κάτωθι πηγών της Πεντέλης:
1. Εκκλησάκι Αγ. Ασωμάτων. Δημοτική Κοινότητα Πεντέλης
2. Πηγή έμπροσθεν Ι. Μονής Πεντέλης
3. Πηγή «Πουρνάρα», επί της Περιφερειακής οδού Πεντέλης- Ν. Μάκρης
Ας μας απαντήσει ο Δήμαρχος Πεντέλης ή ο Περιφερειάρχης Αττικής:
Πως γίνεται και μολύνθηκαν ταυτόχρονα όλες οι πηγές;
Τι είδους μόλυνση είναι ακριβώς και σε ποιους παράγοντες οφείλεται;
Ποια βλαβερά συστατικά για τον ανθρώπινο οργανισμό έδειξε η χημική ανάλυση;
Συγχωρέστε μας, αλλά επειδή οι καιροί είναι πονηροί, έχουμε γίνει ολίγον καχύποπτοι.
Τα σχέδια για την εφαρμογή του σχεδίου κρατικοποίησης των πηγών νερού από τους “πεφωτισμένους” της παγκόσμιας διακυβέρνησης είναι λίγο-πολύ γνωστά. Μήπως κινήσεις σαν και αυτές, αποτελούν τα προεόρτια για τη χώρα μας;

Σάββατο 21 Απριλίου 2012

ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ!


Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ. ΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΡΑΚΑ ΠΙΑ!
Το νεράκι του Θεού… στο κράτος!!!
rain
Το νερό της βροχής, νομίζετε πως ανήκει σε όλους μας; Όχι βέβαια. Ανήκει στο κράτος και η εκάστοτε κρατική εξουσία αποφασίζει σε ποιους και με ποιους όρους θα το δώσει…
Υπάρχουν αποφάσεις που ενώ φαίνονται άνευ ή μικρής σημασίας, στην πραγματικότητα, έχουν πολύ μεγάλη σημασία για όλους μας. Μια τέτοια, είναι και η Κοινή Υπουργική Απόφαση για το νερό και τις γεωτρήσεις.
Σύμφωνα με την ΚΥΑ 150559, ΦΕΚ 1440 της 16-6-2011, όλα τα άτομα και οι επιχειρήσεις που κάνουν χρήση νερού για οποιοδήποτε λόγο, θα πρέπει να καταθέσουν δικαιολογητικά για να πάρουν άδεια για υφιστάμενη χρήση νερού. Η απόφαση τροποποιήθηκε σε ασήμαντα όμως σημεία. Έτσι αν δεν κάνουν αίτηση, μέχρι 16/6/2012 (http://www.economist.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10306:geotriseis&catid=7:agriculture-and-forestry&Itemid=73) η υδροληψία θεωρείται αυτοδικαίως παράνομη και οι αρμόδιες αρχές προχωρούν στην διακοπή της ηλεκτροδότησης και στην καταστροφή της γεώτρησης!!!
Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες. Στην πραγματικότητα, αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.
Προϋπόθεση οποιασδήποτε διεκδίκησης, είναι η δυνατότητα να έχει διάρκεια. Στο διάστημα αυτό, πρέπει να έχεις καλύψει, τουλάχιστον τα βασικά για να ζεις. Αν δεν έχεις καλύψει τα βασικά, τότε, όλη σου η έννοια δεν είναι να διεκδικήσεις ένα καλύτερο επίπεδο ζωής. Είναι να φας, για να μην πεθάνεις. Σ’ αυτό το επίπεδο, δεν υπάρχει πια καμιά απαίτηση, κανένα αίτημα, καμιά διεκδίκηση.Υπάρχει μόνο, η αδήριτη αναγκαιότητα να χορτάσεις την πείνα σου. Τίποτα άλλο.
Πώς θα μπορούσαμε να φέρουμε τους ανθρώπους, ειδικά τους Ευρωπαίους, σ αυτό το επίπεδο; Η απάντηση, είναι απλή. Με τον έλεγχο, όλων των ουσιωδών στοιχείων που θα μπορούσαν να συνθέσουν μια ανεξάρτητη ζωή. π.χ. η ενέργεια. Δεν είναι τυχαίο, που η ενέργεια, ελέγχεται κεντρικά.
Με την παρούσα ΚΥΑ, προχωράει ένα βήμα περισσότερο, ο έλεγχος του νερού. Το κράτος, θεωρεί το νερό δικό του αγαθό. Η δικαιολογία είναι πως ‘πρέπει να προστατευθεί το περιβάλλον και η δημόσια υγεία’[1]Η πραγματικότητα είναι πως θέλουν να ελέγχουν το πόσοι και ποιοι από μας, θα έχουν νερό(άρα θα μπορούν να ζουν). Αν πάμε στην αίτηση- δήλωση που προτείνει η ΚΥΑ, βλέπουμε πως στην προέλευση του νερού, αναφέρεται ‘μεταβατικά ύδατα, παράκτια ύδατα, άλλο’. Το νερό της βροχής, άνετα μπορεί να θεωρηθεί ότι ‘μεταβαίνει’ από τις ψηλότερες στις χαμηλότερες περιοχές. Αν λοιπόν φτιάξουμε μια δεξαμενή[2] και το μαζεύουμε, θα πρέπει να το δηλώσουμε και να πάρουμε άδεια χρήσης, αφού ανήκει στα ‘μεταβατικά’. Και ρωτάμε. Είναι προστασία της δημόσιας υγείας, το να δοθεί άδεια χρήσης για το νερό της βροχής από μια κρατική υπηρεσία; Ή είναι έλεγχος και τίποτα άλλο;
Στην ουσία προσπαθούν να ‘ελέγξουν’ ακόμα και το νερό της βροχής. Τα κριτήρια για το ‘μοίρασμα’ του νερού θα είναι οικονομικά και... πολιτικά. Για να έχεις νερό, πρέπει να πληρώσεις. Αν δεν έχεις χρήματα, δεν σου δίνει την δυνατότητα να έχεις νερό. Από την άλλη, οι ‘αρμόδιες υπηρεσίες’, θα κρίνουν αν ‘έχεις ανάγκη’ για να χρησιμοποιείς το νερό.
Μένει σε οποιονδήποτε από εμάς, καμιά αμφιβολία, πως η παγκόσμια εξουσία και οι ντόπιοι εντολοδόχοι της, θα χρησιμοποιήσουν και αυτή την δυνατότητα, για να ‘κόψουν’ το νερό, σε όποιον είναι αντίθετος με τις επιδιώξεις τους; Δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση να μην ‘επηρεαστεί’ η διοίκηση[3] από τη δράση ατόμων αντίθετων στην εκάστοτε εξουσία.
Ποιο όμως είναι το αποτέλεσμα; Η εκμηδένιση των δυνατοτήτων για αυτόνομη διαβίωση. Ας υποθέσουμε ότι οι φόροι, δεν σας έχουν τσακίσει. Έχετε ένα στρέμμα χωράφι, και θέλετε την ‘ελευθερία’ σας, ή είστε άνεργοι (πολύ πιθανό σενάριο). Σκέφτεστε να το καλλιεργήσετε και να καλύψετε βασικές ανάγκες διατροφής. Μπορείτε να το κάνετε χωρίς νερό; Ασφαλώς όχι. Τα φυτά, χρειάζονται νερό για να μεγαλώσουν. Άρα δεν έχετε καμία δυνατότητα να καλύψετε, κάποιες βασικές διατροφικές ανάγκες. Σας κάνουν με τον έλεγχο του νερού, να ‘τους έχετε ανάγκη’, επομένως υποκύπτετε στις όποιες επιθυμίες τους.
Η ανάγκη να έχετε δικό σας νερό, προκύπτει ακόμα και στις περιπτώσεις εκείνες που υπάρχει τοπικό αρδευτικό δίκτυο. Οι γεωργοί, γνωρίζουν καλά, πως λόγω χρεών των ΤΟΕΒ στην ΔΕΗ, το ρεύμα από την τελευταία, δίνεται πολύ συχνά τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου: εκείνη την εποχή, αρχίζουν να λειτουργούν τα αντλιοστάσια, άρα τότε θα έχετε νερό. Είναι πολύ αργά για πολλές καλλιέργειες και σίγουρα επηρεάζει και τις υπόλοιπες[4].
Αν είστε επομένως ‘εντός’ δικτύου αρδευτικού, έχετε νερό τέσσερις με πέντε το πολύ μήνες και τους υπόλοιπους παρακαλείτε το Θεό να βρέξει. Αν είστε εκτός, (το πιο πιθανό), κάθε φορά η δυνατότητα χρήσης νερού εξαρτάται από τις διαθέσεις της εξουσίας.
Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής. Για αυτό η μάχη για την κατάργηση της κατάπτυστης ΚΥΑ, δεν αφορά τους αγρότες μόνο. Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.
[2] Είναι ακριβώς ό,τι ήδη έχει συμβεί στις ΗΠΑ. Εκεί, πολίτης, που έφτιαξε κτίριο έτσι ώστε να μαζεύει και το νερό της βροχής, έμαθε πως αυτό ‘απαγορεύεται’ γιατί, εμποδίζει το βρόχινο νερό να πέσει στη γη και να γίνει ‘επιφανειακό’. Το τελευταίο έχει ήδη πουληθεί σε επιχειρηματίες
[3] Ενώ η τ. υπουργός κ. Μπατζελή, είχε προτείνει οι άδειες να δίνονται από τους Δήμους που γνωρίζουν καλύτερα την περιοχή τους, η σημερινή ηγεσία, επέλεξε την επιλογή να την κάνει η κεντρική εξουσία.
[4] Π.χ. δεν μπορείτε να ρίξετε λίπασμα. Το τελευταίο πρέπει να συνοδεύεται από πότισμα
Χωρίς ρεύμα, χωρίς σπίτι, χωρίς νερό, χωρίς ζωή, για να λεηλατούν τη γη μας, τον πλούτο μας, το νερό του Θεού οι τοκογλύφοι!
Το επόμενο στάδιο θα είναι ο “φόρος αναπνοής”.
Να τους διώξουμε τώρα από τη χώρα μας!
Ποια κόμματα εμπλέκονται στην ΚΟΙΝΗ ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ;;;;
ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΑ ΕΚΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ!!!!!!!!
ΔΡΟΜΟ!