ΚΡΟΑΤΙΑ: Ματαιώνονται οι παραστάσεις εξαιρετικά βλάσφημου θεατρικού «έργου» μετά από έντονες διαμαρτυρίες λαού και εκκλησίας

Κατά τη διάρκεια ενός φεστιβάλ θεάτρου στην παραθαλάσσια κροατική πόλη του Σπλιτ, μια παράσταση ενός αμφιλεγόμενου θεατρικού έργου σχετικά με την σημερινή "προσφυγική κρίση" στην Ευρώπη, ματαιώθηκε ύστερα από παρέμβαση της τοπικής καθολικής εκκλησίας λόγω προσβολής των θρησκευτικών συναισθημάτων.

Μια παράσταση του έργου «Η βία μας και η βία σας» του Κροάτη θεατρικού συγγραφέα Oliver Frljic ακυρώθηκε αφότου η Καθολική Αρχιεπισκοπή της περιοχής, απευθυνόμενη στο Υπουργείο Πολιτισμού, στους τοπικούς αξιωματούχους του Σπλιτ και το εθνικό θέατρο της πόλης, παραπονέθηκε ότι το έργο «προσβάλλει τον Θεό, τον άνθρωπο και το έθνος», σύμφωνα με την DeutscheWelle.

Το «έργο» που είχε παιχτεί προηγουμένως σε άλλα θέατρα στην Ευρώπη, περιέχει μια σκηνή στην οποία ένας άντρας που εκπροσωπεί τον Ιησού Χριστό κατεβαίνει από τον σταυρό και βιάζει μια γυναίκα που φορά ένα μουσουλμανικό κάλυμμα (hijab). Σε μια άλλη σκηνή του «έργου» απεικονίζεται μια γυμνή γυναίκα που φοράει hijab να βγάζει μια κροατική σημαία από τον κόλπο της.

Εκπρόσωποι της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Σπλιτ-Μακάρσκα υποστήριξαν ότι έλαβαν πολλές καταγγελίες γύρω από τη διοργάνωση του έργου, το οποίον σημειωτέον ανέβηκε υπό την αιγίδα του υπουργείου "πολιτισμού".

Ένα υπερ-συντηρητικό κροατικό πολιτικό κόμμα διοργάνωσε διαμαρτυρία έξω από το θέατρο, διακηρύσσοντας ότι το έργο "προσβάλλει με τον πιο βάναυσο τρόπο τα θρησκευτικά και ηθικά συναισθήματα χριστιανών, μουσουλμάνων και άλλων Κροατών πολιτών".

Μια ομάδα διαδηλωτών κατάφερε να μπει μέσα στο θέατρο και να καθυστερήσει την έναρξη του έργου πριν έρθει η αστυνομία κι τους οδηγήσει έξω.

Η υπόθεση πήγε στο γραφείο του εισαγγελέα προκειμένου να διερευνηθεί εάν έχει διαπραχθεί το έγκλημα της θρησκευτικής δυσφήμησης και της προσβολής του εθνικού συμβόλου.

Μια παράσταση του έργου το 2016 στη Βαρσοβία της Πολωνίαςπροκάλεσε παρόμοια οργή από το πολωνικό πολιτικό συντηρητικό Κόμμα Νόμου και Δικαιοσύνης, το οποίο ανέφερε ότι το έργο περιείχε «πορνογραφία και βλασφημία».

Ο Frljic, είχε γράψει τότε επιστολή στον Γιούνκερ, διαμαρτυρόμενος για τον περιορισμό της «ελευθερίας του λόγου».

Διαμαρτυρίες υπήρξαν στη Βαρσοβία και για ένα άλλο έργο τουFrljic, "The Curse", με την αστυνομία της πόλης να απομακρύνει διαμαρτυρόμενους που είχαν εγκατασταθεί στις εισόδους του θεάτρου. Δεν υπήρξαν τραυματισμοί. Το «έργο» περιείχε εμετικέςσκηνές.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή (κι εδώ)

http://redskywarning.blogspot.gr/

Δημοψήφισμα για τον γάμο ομοφυλοφίλων στην Κροατία. Εδώ θα το περάσουν με διάταγμα!

Το κοινοβούλιο της Κροατίας ενέκρινε σήμερα την διεξαγωγή την 1η Δεκεμβρίου, ενός δημοψηφίσματος κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων παρά την αντίθεση των υποστηρικτών των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, οι οποίοι κατήγγειλαν πως επιβάλλονται διακρίσεις.

Η ψηφοφορία στο κοινοβούλιο πραγματοποιήθηκε έπειτα από αίτημα μιας συντηρητικής ένωσης με την ονομασία "Στο όνομα της οικογένειας", η οποία συγκέντρωσε 700.000 υπογραφές πολιτών οι οποίοι θέλουν να προσδιοριστεί ο γάμος στο Σύνταγμα της χώρας ως "μια ένωση ανάμεσα σ' έναν άνδρα και μια γυναίκα".

Εκατόν τέσσερις από τους 151 βουλευτές του κοινοβουλίου ψήφισαν υπέρ του δημοψηφίσματος. Δεκατρείς ψήφισαν κατά. Πέντε βουλευτές απείχαν.

Βαλκανική χώρα με πληθυσμό 4,2 εκατ. κατοίκους, σχεδόν 90% των οποίων ανήκουν στο ρωμαιοκαθολικό δόγμα, η Κροατία εντάχθηκε τον Ιούλιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο γάμος μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου δεν επιτρέπεται στην Κροατία, όμως τα συντηρητικά κινήματα υποστηρίζουν ότι θέλουν να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να επιτραπεί, καθώς η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια νέα σχετική νομοθεσία που έχει στόχο να επιτρέψει την καταχώριση στα μητρώα της πολιτικής ένωσης προσώπων.

Οι υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακτιβιστές υποστηρίζουν πως ένα τέτοιο δημοψήφισμα συνιστά διακριτική μεταχείριση. Έχουν προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο για να γνωμοδοτήσει σχετικά με τη νομιμότητά του.

Το δημοψήφισμα αυτό θα είναι το πρώτο που οργανώνεται με πρωτοβουλία πολιτών σ' αυτή την πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία που είναι ανεξάρτητη από το 1991.

Σύμφωνα με τον κροατικό νόμο, η επιτυχία ενός δημοψηφίσματος δεν εξαρτάται από το ποσοστό συμμετοχής και το αποτέλεσμα θα είναι έγκυρο όποιος κι αν είναι ο αριθμός των πολιτών που θα προσέλθουν στις κάλπες.

http://www.elkosmos.gr/epikairotita/h-/kathimerinotita/13402-2013-11-09-11-54-11.html

Κάρατζιτς σε συνέντευξη – παγκόσμια αποκλειστικότητα: Οι Γερμανοί διέλυσαν την χώρα μου…

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΡΑΝΤΟΒΑΝ ΚΑΡΑΤΖΙΤΣ

Γερμανική πολιτική ο διαμελισμός της χώρας μου

ΣΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΧΑΛΑΖΙΑ για τα Επίκαιρα

Στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης συνεχίζεται η δίκη του Ράντοβαν Κάρατζιτς, με στόχο τη διερεύνηση της αλήθειας για την περίοδο του πολέμου στη Βοσνία. Μια αλήθεια που έχει αργήσει πολύ να έρθει στο φως ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη με βάση τα πραγματικά στοιχεία. Από τη δίκη αυτή απουσιάζουν βασικοί μάρτυρες ή και κατηγορούμενοι, οι οποίοι θα έπρεπε να βρίσκονται δίπλα του, στο εδώλιο, και αυτοί είναι οι ξένοι πολιτικοί που σχεδίαζαν και αποφάσιζαν και οι στρατηγοί που εφάρμοζαν τις εντολές τους για τη βίαια διάλυση της 
Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν αποδημήσει εις Κύριον, όπως ο Αμερικανός πρώην υφυπουργός Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, και άλλοι όπως οι Κροάτες, οι Βόσνιοι, οι Κοσοβάροι και οι Μουσουλμάνοι είτε δεν πέρασαν την πόρτα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου είτε αθωώθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες.
Όταν παρουσιάστηκε ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στις 31 Ιουλίου 2008 ο Ράντοβαν Κάρατζιτς εξέφρασε φόβους για τη ζωή του, έχοντας υπόψη και το θάνατο από παθολογικά αίτια του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ενώ ήταν υπό κράτηση στη Χάγη. Στη διάρκεια της δίκης ο Κάρατζιτς ζήτησε να κλητευθούν μια σειρά μαρτύρων που ήταν από τους πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης. Μεταξύ άλλων, αιτήθηκε να κληθεί ο Αμερικανός πρώην πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη και μετέπειτα υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, μακαρίτης πλέον, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, με τον οποίο είχε υπογράψει τη συμφωνία για τη Βοσνία. Ο Χόλμπρουκ έφυγε ξαφνικά από τη ζωή λίγο μετά την έναρξη της δίκης. Η συμφωνία αυτή δεν ήταν «προσωπική», όπως αναφέρει ο Κάρατζιτς, ήταν συμφωνία με τις ΗΠΑ, η οποία δεν τηρήθηκε από την πλευρά τους. «Η συνάντηση αυτή έγινε τον Ιούνιο. Μου είπε ότι η συμφωνία δεν ήταν προσωπική μαζί του, αλλά με την κυβέρνηση Κλίντον. Ζήτησα να την υπογράψουμε και να τη συνυπογράψει ο Μιλόσεβιτς. Η συμφωνία έφτασε στον Μιλόσεβιτς για υπογραφή, αλλά δεν μου επεστράφη από τον Χόλμπρουκ. Όταν του τη ζήτησα, μου είπε: “Ράντοβαν, γιατί ζητάς υπογραφές όταν η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου σου δίνει εγγυήσεις;”. Εγώ έκανα αμέσως αυτά που συμφωνήσαμε. Στις 19 Ιουλίου 1996 παραιτήθηκα και έκτοτε δεν έκανα ξανά καμία πολιτική δήλωση, ούτε και εμφανίστηκα επίσημα. Στην προεδρία με αντικατέστησε η Μπιλιά Πλάβιτς…».
Η δίκη του Κάρατζιτς ξεκίνησε το 2008 με στόχο να έχει τελειώσει το 2010, που έληγε τυπικά η λειτουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για τα εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Συνεχίζεται όμως μέχρι και σήμερα.

«Ευχαριστώ τους Έλληνες»
Η συνέντευξη αυτή δόθηκε μετά από μακροχρόνια διαδικασία επαφών και διαπραγματεύσεων με τους υπευθύνους του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και υπό την εφαρμογή των αυστηρών ειδικών κανόνων που διέπουν την «επικοινωνιακή» πολιτική του Δικαστηρίου.
Ο Κάρατζιτς καταδεικνύει με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο τους υπεύθυνους και τα αίτια που προκάλεσαν το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο στη Βοσνία, και περιγράφει το μεγάλο ενδιαφέρον της Γερμανίας για τα Βαλκάνια, το πώς μπήκαν οι ΗΠΑ στο παιχνίδι, το ρόλο των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, τη συμφωνία που είχε υπογράψει με τον Ρίτσαρντ Χόλμπουρκ για τη λήξη του πολέμου. Αναγνωρίζει λάθη και παραλήψεις της σερβικής πλευράς που έγιναν στη διάρκεια των τριάμισι ετών πολέμου και ευχαριστεί τους Έλληνες για την αμέριστη βοήθειά τους προς το λαό του.
Προσωπικά θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι βοήθησαν να ολοκληρωθεί η συνέντευξη αυτή, μεταξύ αυτών τον πρόεδρο της Βαλκανικής Ένωσης κ. Παναγιώτη Μιχαλακάκο για τη συνδρομή του.

Διανύουμε τη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα. Πιστεύετε ότι ακόμα κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυροτέρου;
Το δίκαιο του ισχυροτέρου δεν ίσχυσε και δεν ισχύει μόνο αυτό τον αιώνα – έτσι είναι από αμνημονεύτων χρόνων. Είναι κρίμα που η διεθνής Δικαιοσύνη έχει εξαρχής συμβιβαστεί αποκλείοντας από τη δικαιοδοσία της έθνη που είναι περισσότερο πιθανό από άλλα να παραβιάσουν νόμους και κανονισμούς. Κατ’ αυτό τον τρόπο φαίνεται ότι εκ των προτέρων οι ισχυρότερες χώρες χρησιμοποιούν την αποκαλούμενη «Δικαιοσύνη» ώστε να πετύχουν τους δικούς τους στόχους.

Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, ποια είναι τα συμπεράσματά σας;
Το κυριότερο συμπέρασμα είναι ότι η Γιουγκοσλαβία ούτε ιδρύθηκε ούτε καταστράφηκε, λόγω του ενδιαφέροντος των νοτιοσλαβικών λαών. Η Σλοβενία και η Κροατία ήταν εναντίον της Σερβίας –εναντίον της Γιουγκοσλαβίας δηλαδή– (καθοδηγούμενες) από τους Γερμανούς συμμάχους τους. Σκοπός τους (των Γερμανών) ήταν να αναπτυχθεί η γερμανική επιρροή στην περιοχή και ο έλεγχος της Αδριατικής Θάλασσας. Οι Κροάτες είχαν έναν επιπλέον λόγο [Σ.Σ.: να συμμαχήσουν με τους Γερμανούς για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας] και οι Σλοβένοι εκείνη την περίοδο επιδίωκαν τη γερμανική εύνοια. Η νικήτρια δύναμη θα μπορούσε να χαράξει τα νέα σύνορα.

Αισθάνεστε δικαιωμένοι εσείς και ο λαός σας για τον αγώνα που δώσατε;
Πιστεύω ότι είναι πλήρως δικαιωμένος ο αγώνας (των Σερβοβόσνιων). Ο λαός μας έχει τώρα περισσότερες ελευθερίες απ’ ό,τι τους τελευταίους έξι αιώνες. Όμως το ίδιο δεν έγινε και με τον Μωυσή; Έκανε πολλά για το λαό του, αλλά δεν του επετράπη η είσοδος στη Χαναάν… Και στην αρχή του πολέμου η Συνθήκη της Λισαβόνας και στο τέλος του πολέμου η Συνθήκη του Ντέιτον δικαίωσαν αυτό τον αγώνα.

Για την περίοδο αυτού του πολέμου έχουν γραφεί και έχουν ακουστεί πολλά. Ποια είναι η αλήθεια; Τι θα λέγατε στο λαό σας;
Δεν έχω να πω τίποτα στο λαό μου γιατί την αλήθεια τη γνωρίζουν εδώ και αιώνες. Αυτό που θα ήθελα να πω θα το απηύθυνα στους άλλους που εύκολα εμπιστεύτηκαν την προπαγάνδα των ΜΜΕ, η οποία ήταν από τις χειρότερες στην Ιστορία. Αυτό που θα πρέπει να ειπωθεί σε όλο τον κόσμο είναι ότι αθώοι άνθρωποι και από τις τρεις θρησκείες και τις εθνικές και μειονοτικές ομάδες υπέφεραν πολύ.

«Γερμανοί και Αμερικανοί πυροδότησαν τον πόλεμο»
Ήταν αναγκαίος ο πόλεμος αυτός ή προκλήθηκε από ξένους παράγοντες για να επωφεληθούν από τη γεωστρατηγική θέση της χώρας;
Αυτός ο πόλεμος ήταν τελείως περιττός. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν οι καλοί και υπεύθυνοι άνθρωποι, όμως, ήταν να περιορίσουν το βαθμό των δεινών και όχι να τα εξαλείψουν, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση ενός εμφύλιου πολέμου. Δυστυχώς, σε κάθε πόλεμο, σ’ αυτή την περιοχή υπήρχε πάντα ένα τοπικιστικό στοιχείο που προκαλούσε περισσότερα δεινά από την εχθρική διάθεση των ξένων. Η τρίτη Σταυροφορία, υπό την καθοδήγηση του Φρειδερίκου Μπαρμπαρόσα, θα είχε επιφέρει πόλεμο στη Σερβία εάν ο Σέρβος ηγέτης Νεμάνια δεν είχε καταφέρει με διαπραγματεύσεις να επιτρέψει στις γερμανικές δυνάμεις να διέλθουν με ασφάλεια μέσω της Σερβίας. Παρόμοιο αίτημα ετέθη και από τον Χίτλερ για τον ίδιο σκοπό – να έχει ελεύθερη πρόσβαση στη Μέση Ανατολή. Κάποια πράγματα ποτέ δεν πρόκειται ν’ αλλάξουν…

Η Συνθήκη του Ντέιτον ήταν λάθος και επιβλήθηκε από τους ισχυρούς ή ήταν η μοναδική λύση για ειρήνη και δημιουργία του νέου χάρτη;
Πριν από τον πόλεμο και τη Συνθήκη του Ντέιτον, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα επινόησε μια παρόμοια ειρηνική λύση, γνωστή ως Συνθήκη της Λισαβόνας, έχοντας ως βάση το σχέδιο του πρέσβη Cutilerio. Συμφωνήθηκε και από τις τρεις πλευρές. Δυστυχώς, τα ενδιαφέροντα τουλάχιστον δύο μεγάλων δυνάμεων [Σ.Σ.: Γερμανία και ΗΠΑ] απέτρεψαν τον Izetbegovic [Σ.Σ.: ηγέτης των Μουσουλμάνων της Βοσνίας] από αυτή την ειρηνική επίλυση. Κατ’ αυτό τον τρόπο πυροδότησαν ένα μακροχρόνιο πόλεμο διάρκειας τριάμισι ετών, ο οποίος τελείωσε με τη Συνθήκη του Ντέιτον, σχεδόν πανομοιότυπη με τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Οφείλω να αποκαταστήσω τον Izetbegovic επειδή ήταν πρόθυμος να αποδεχτεί και τη Συνθήκη της Λισαβόνας και το σχέδιο των Owen-Stoltenberg, ακόμα και την ανεξαρτησία της «Republika Srpska» (Σερβική Δημοκρατία). Δυστυχώς, δεν μπορούσε να αντισταθεί στα δικά του στρατεύματα και τις δύο μεγάλες δυνάμεις που επωφελούνταν από τη διάρκεια του πολέμου. Είμαι απόλυτα σίγουρος όμως ότι οι Μουσουλμάνοι θα έκαναν ό,τι καλύτερο εάν παρέμεναν στο ίδιο κράτος με τα αδέρφιά τους, τους Σέρβους. Μπορεί να πει κανείς με σιγουριά ότι αυτή η ευκαιρία χάθηκε για πάντα;

Η επιλογή των προσώπων που παραπέμπονται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είναι μονομερής;
Όχι μόνο επιλέγονται μονομερώς, αλλά ακόμα κι εκείνοι από τις μη σερβικές κοινότητες φαίνεται να έχουν κατηγορηθεί κατά τρόπο τέτοιο ώστε το εν λόγω Δικαστήριο να μην μπορεί να τους καταδικάσει.

Λέγεται ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, όμως η πολιτική είναι συμφέροντα και στρατηγικές. Τι θα λέγατε σήμερα για τους πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου;
Φοβάμαι ότι οι κύριοι πρωταγωνιστές της περιόδου εκείνης αποσύρθηκαν απολαμβάνοντας ατιμωρησία. Ποιος θυμάται σήμερα τα ονόματα τόσων πολλών ξένων αρχηγών που δημιούργησαν αυτό το χάος; Δυστυχώς, κάποια έθνη καθοδηγούνται από τα συμφέροντα εταιρειών και οικονομικών λόμπι και όχι από το εθνικό τους συμφέρον. Το γρήγορο κέρδος κάποιες φορές προκαλεί μεγάλες απώλειες μακροπρόθεσμα. Εάν το λόμπι της στρατιωτικής βιομηχανίας, π.χ., είναι ισχυρότερο από εκείνο του σιταριού, τότε αυτό μπορεί να αποφασίσει την «τύχη» της επόμενης, ίσως και της μεθεπόμενης δεκαετίας. Και οι κύριοι ιθύνοντες συνεχίζουν τις ζωούλες τους, ενώ εμείς οι υπόλοιποι είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε τις συνέπειες.

Οι θρησκευτικοί δεσμοί είναι πιο ισχυροί από τους εθνικούς;
Θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Υπάρχουν πολλοί Σέρβοι που είναι είτε εξαρχής Καθολικοί είτε ασπάστηκαν τον Καθολικισμό αργότερα και που κατηχούνται να μην είναι πλέον Σέρβοι. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο ισχύει για τους Μουσουλμάνους Σέρβους. Οι πιο κοντινοί γείτονές μας πάντα βασίζονταν στην πιθανότητα να ανταγωνιστούν τους Σέρβους στη βάση διαφορετικών θρησκειών και παρουσιάζουν τους Σέρβους σαν να είναι μόνο Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μας καταλαβαίνουν καλύτερα οι ομόθρησκοί μας Ορθόδοξοι στην Ελλάδα και τη Ρωσία από τους Σέρβους που έζησαν μαζί μας αλλά άλλαξαν θρησκεία. Έχω δει στην Αμερική ότι είναι πολύ συνηθισμένο το να αλλάζουν δόγμα χωρίς όμως αυτό να επηρεάζει την εθνική τους αφοσίωση. Ακόμα και στην Αλβανία υπάρχουν και οι τρεις θρησκείες [Σ.Σ.: Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Μουσουλμάνοι], παρ’ όλ’ αυτά δεν έχει θρησκευτικό χαρακτήρα η (εθνική τους) σύνδεση. Οι Σέρβοι δεν είναι τόσο τυχεροί.

Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε στον ελληνικό λαό, που τα τελευταία χρόνια βιώνει έναν οικονομικό πόλεμο;
Θα τους έστελνα τις καλύτερες ευχές μου και ευχαριστίες για τη μεγάλη βοήθειά του, την κατανόηση και την υποστήριξη στις κρίσιμες στιγμές που πέρασε ο λαός μου. Σε αυτές τις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές που περνά ο ελληνικός λαός θα τον ενθάρρυνα να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει θαρραλέα το σύγχρονο οικονομικό πόλεμο που δέχεται από τους ισχυρούς. Και όπως πολύ καλά γνωρίζει ο λαός σας, όλοι οι πόλεμοι τελειώνουν κάποια μέρα. Δυστυχώς το ίδιο και η ειρήνη. Και μέχρι τότε, λοιπόν, λέω στο λαό που γέννησε την αρχαία τραγωδία και την κωμωδία –όπως γράφω και στο δεύτερο βιβλίο μου, Παλιοκατάσταση, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τη Βαλκανική Ένωση– «ας γελάσουμε λίγο με τη δυστυχία μας».

Κύριε Κάρατζιτς, σας ευχαριστώ.
Εγώ σε ευχαριστώ, φίλε Χρήστο, που μου έδωσες την ευκαιρία να επικοινωνήσω με τον ελληνικό λαό, ένα λαό με βαθιές ιστορικές ρίζες που ξέρει πολύ καλά να αντιμετωπίζει και να ξεπερνά δυναμικά τις όποιες δυσκολίες.

ΤΙΤΛΟΣ: Who is Who
Ποιος είναι ο Ράντοβαν Κάρατζιτς

Ο Ράντοβαν Καράτζιτς γεννήθηκε στην πόλη Πετνίτσα της Γιουγκοσλαβίας τον Ιούνιο του 1945. Σπούδασε στο Σαράγιεβο Ψυχιατρική. Τη διετία 1974-1975 παρακολούθησε μαθήματα Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια των ΗΠΑ και στη συνέχεια εργάστηκε στο νοσοκομείο του Κοσσυφοπεδίου. Έχει γράψει ποίηση και θέατρο. Δυο έργα του κυκλοφορούν στα ελληνικά (Εξ αμνημόνευτων χρόνων και άλλα ποιήματα και το θεατρικό Παλιοκατάσταση) από τη Βαλκανική Ένωση.
Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του Σέρβικου Δημοκρατικού Κόμματος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Καταζητείτο από το 1995. Το 2005 δυνάμεις του ΝΑΤΟ συνέλαβαν το γιο του Αλεξάντερ και μετά από μερικές μέρες τη σύζυγό του, Λιλίανα-Ζέλε, ώστε να του ασκηθεί πίεση και να παραδοθεί. Τελικά συνελήφθη στη συνοικία Νόβι Μπέογκραντ στο Βελιγράδι στις 21 Ιουλίου του 2008 όπου ζούσε με το όνομα Ντράγκαν Ντάμπις. Στις 30 Ιουλίου έγινε η έκδοσή του στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης με έντεκα κατηγορίες για Εγκλήματα Πολέμου, Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και Γενοκτονία.

Τιτλος: Ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας

Υποτιτλος: Το χρονικό του σχεδίου επαναχάραξης των συνόρων

Στις αρχές τις δεκαετίας του ’90 ξεκίνησε η εφαρμογή του σχεδίου επέμβασης των δυτικών δυνάμεων για το διαμελισμό της πιο ισχυρής και αυτοδύναμης χώρας των Βαλκανίων, της Γιουγκοσλαβίας, και για την επαναχάραξη των συνόρων.
1991 Σλοβενία και Κροατία θα ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από τη Γιουγκοσλαβία. Οι ανακηρύξεις οδηγούν στον «Πόλεμο των Δέκα Ημερών» ανάμεσα στο Γιουγκοσλαβικό Λαϊκό Στρατό και στους Σλοβένους και στις σποραδικές αρχικά συγκρούσεις μεταξύ Κροατών και Σέρβων. Ακολουθούν εκδιώξεις εναντίον του σερβικού πληθυσμού της Δαλματίας και της Σλαβονίας καθώς και εκδιώξεις Κροατών από σερβοκατοικημένες περιοχές. Στις 7 Οκτωβρίου, μια έκρηξη στο κυβερνητικό μέγαρο στο Ζάγκρεμπ, που ποτέ δεν έγινε σαφές αν ήταν προβοκάτσια ή επιθετική ενέργεια, θα προκαλέσει τη γενικευμένη σύρραξη ανάμεσα στους Κροάτες και στο Γιουγκοσλαβικό Στρατό. Η πόλη του Βούκοβαρ θα αναδειχθεί στο κύριο θέατρο των συγκρούσεων. Βομβαρδίζεται και γκρεμίζεται εκ θεμελίων, ενώ και ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός θα καταλάβει την πόλη στις 18 Νοεμβρίου 1991. Μέχρι το τέλος του 1991, όταν και ανεπίσημα η κομουνιστική Γιουγκοσλαβία θα πάψει να υπάρχει, οι σερβικές παραστρατιωτικές δυνάμεις με τη βοήθεια του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού θα θέσουν υπό τον έλεγχό τους πάνω από το 30% της χώρας, κυρίως την Κράινα, τη Βόρεια Δαλματία και την Ανατολική Σλαβονία. Η κροατική εθνοφρουρά, όμως, θα αποκτήσει βαρύ οπλισμό έπειτα από λεηλασίες στρατοπέδων του Γιουγκοσλαβικού Στρατού στις περιοχές υπό τον έλεγχό της αλλά και τις «φιλανθρωπίες» δυτικών κρατών. Το Νοέμβριο του 1991 θα ανακαταλάβει μεγάλο μέρος της περιοχής.
Την ώρα που το Βατικανό αναδεικνύεται στο πρώτο κράτος που αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση της Κροατίας –θα ακολουθήσει η Γερμανία–, η Σερβική Αυτόνομη Κράινα θα ανακηρυχτεί ως η Σερβική Δημοκρατία της Κράινα. Το τέλος του χρόνου βρίσκει χιλιάδες Σέρβους και Κροάτες πρόσφυγες, ενώ εγκλήματα πολέμου διαπράττονται και από τις δυο πλευρές.
1992 Η χρονιά αρχίζει με κατάπαυση του πυρός, βάσει της Συμφωνίας του Σαράγιεβο, όταν και εγκαταστάθηκαν 14.000 Κυανόκρανοι στην περιοχή. Αυτό σήμαινε την αποχώρηση του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού από την Κροατία, καθώς στις 27 Απριλίου 1992 ανακηρύσσεται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός αποχώρησε στη γειτονική Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου οι συγκρούσεις άρχισαν λίγους μήνες αργότερα. Στις 15 Ιανουαρίου 1992, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνώρισε την Κροατία. Η κατάπαυση του πυρός δεν εμπόδισε τις σποραδικές συγκρούσεις, όπως ο βομβαρδισμός κροατικών πόλεων από τους Σέρβους της Κράινα και τις επιθέσεις του κροατικού στρατού στη Σερβική Δημοκρατία της Κράινα, όπως στο Μίλιεβτσι τον Ιούνιο και στις περιοχές γύρω από το Ντούμπροβνικ τον Ιούλιο και το Σεπτέμβριο του 1992. Οι συγκρούσεις όμως σταμάτησαν λόγω και του Κροατο-Μουσουλμανικού Πολέμου ο οποίος είχε αρχίσει να παίρνει μεγάλες διαστάσεις στην Κεντρική Βοσνία και στην Ερζεγοβίνη.
1993 Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εξελίσσονται ευνοϊκά για την Κροατία, με τις επιθέσεις του Κροατικού Στρατού στον υδροηλεκτρικό σταθμό της Περούτσα και στη Μάσλενιτσα, τον Ιανουάριο του 1993, και στο θύλακα του Μέντακ το Σεπτέμβριο. Αν και οι πρώτες δύο επιχειρήσεις ήταν επιτυχείς για τον ολοένα και πιο δυνατό Κροατικό Στρατό, που εξοπλιζόταν και εκπαιδευόταν από χώρες της Δύσης παρά το επίσημο εμπάργκο στα όπλα πού υπήρχε από το 1991, η επιχείρηση στο θύλακα του Μέντακ κατέληξε σε αποτυχία για την κροατική κυβέρνηση παρά τις μεγαλύτερες σερβικές απώλειες, καθώς αποκαλύφθηκε ότι τα κροατικά στρατεύματα, με τη συμμετοχή και ξένων μισθοφόρων, προέβησαν σε εγκλήματα πολέμου εναντίον του άμαχου σερβικού πληθυσμού της περιοχής, ενώ πολλοί Κροάτες στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους από ανταλλαγές πυρών με Καναδούς Κυανόκρανους του ΟΗΕ. Το 1993, οι Κροάτες έδωσαν μεγαλύτερο βάρος στον πόλεμο με τους Βόσνιους Μουσουλμάνους στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου είχαν σημαντικές εδαφικές απώλειες.
1994 Στις αρχές του έτους τελείωσε ο Κροατο-Μουσουλμανικός Πόλεμος και υπεγράφη η Συμφωνία της Ουάσιγκτον, όπου οι Κροάτες και οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι έγιναν σύμμαχοι. Το Μάρτιο του 1994 η Σερβική Δημοκρατία της Κράινα υπέγραψε συμφωνία κατάπαυσης του πυρός. Ο Κροατικός Στρατός ενεπλάκη σε συγκρούσεις με τους Σερβοβόσνιους στη Δυτική Βοσνία στα τέλη του 1994, ενώ η ανάμειξη των ΗΠΑ ήταν ολοένα και πιο έντονη, με την εκπαίδευση και τη βοήθεια σε υλικό που παρείχε στον Κροατικό Στρατό. Κύριος στόχος των κροατικών στρατευμάτων τώρα ήταν η χαλάρωση της πολιορκίας του Μπίχατς και του Βοσνιακού Στρατού που ήταν πολιορκημένος εκεί από τους Σερβοβόσνιους, τους Βόσνιους της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Δυτικής Βοσνίας και από το Σερβικό Στρατό της Κράινα.
1995 Η ώρα των σερίφηδων! Οι περίπου 30.000 καταπονημένοι Σέρβοι της Κροατίας και της Βοσνίας συνεχίζουν να μάχονται περίπου πενταπλάσιους Κροάτες και Βόσνιους Μουσουλμάνους, περιμένοντας τη βοήθεια του Βελιγραδίου. Το καλοκαίρι η Κράινα πέφτει στους Κροάτες και το θέατρο των συγκρούσεων μεταφέρεται αποκλειστικά στη Βοσνία. Το Σαράγιεβο πολιορκείται από τους Σερβοβόσνιους του Μλάντιτς, όμως ο ρους του πολέμου έχει αλλάξει. Κροάτες, Βόσνιοι, Μουσουλμάνοι από χώρες της Ασίας και της Αφρικής και, βέβαια, οι ιέρακες του ΝΑΤΟ βομβαρδίζουν από σερβικούς στρατηγικούς στόχους μέχρι αυτοκινητοπομπές αμάχων. Στα περίχωρα της Μπάνια Λούκα, της μεγαλύτερης πόλης των Σερβοβόσνιων, γίνονται λυσσαλέες μάχες, όμως η θηλιά έχει σφίξει απελπιστικά. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, κι ενώ η Γιουγκοσλαβία (Σερβία-Μαυροβούνιο) κηρύσσει επιστράτευση, οι εχθροπραξίες σταματούν μέσω διπλωματικών πιέσεων. Ο Μουσουλμάνος Βόσνιος Πρόεδρος Ιζετμπέγκοβιτς, ο Πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας Μιλόσεβιτς ως εκπρόσωπος των Σερβοβόσνιων, αφού ο Κάρατζιτς διώκεται για εγκλήματα πολέμου, και ο Πρόεδρος της Κροατίας Τούτζμαν υπογράφουν τη συνθήκη λήξης του πολέμου στο Ντέιτον των ΗΠΑ.

http://olympia.gr/2013/08/08/

Eυρωσκεπτικιστές οι Κροάτες - Μόνο το 25% θέλει είσοδο στην Ε.Ε.

Μόνον το 25% των πολιτών της Κροατίας σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε η εταιρεία δημοσκοπήσεων Gallup θεωρεί ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ωφελήσει τη χώρα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα, στην περίπτωση δημοψηφίσματος υπέρ της ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα ψήφιζε το 40% των πολιτών, ενώ το ποσοστό των αναποφάσιστων θα έφθανε το 18%.

Ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Κροατίας, Μάριο Ντράγκουν, διέψευσε ωστόσο τα αποτελέσματα αυτά της έρευνας υποστηρίζοντας πως σε αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό του υπουργείου  η πλειοψηφία των πολιτών τάσσεται υπέρ της ένταξης στην Ε.Ε.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εν λόγω έρευνας, οι Κροάτες θεωρούν τη Σλοβενία ως τη χώρα που αντιτίθεται περισσότερο στην ένταξη της Κροατίας στην Ε.Ε. και ακολουθούν η Βρετανία και η Γαλλία. "Συμμάχους" βλέπουν οι Κροάτες στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ουγγαρία.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr


http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=15472&Itemid=157

ΔΥΤΙΚΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ: Αναζωπυρώνουν τα πάθη του πολέμου

Άναψαν τα αίματα στα δυτικά Βαλκάνια μετά την αντιπροσφυγή της Σερβίας στο ΔΠΔ της Χάγης κατά της Κροατίας για γενοκτονία και την εσπευσμένη μετάβαση του κροάτη προέδρου στο Κόσοβο, όπου τέθηκε στην πρωτοπορία του αγώνα για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του.

Στο μοναστήρι Ντέτσανι του Κοσσυφοπεδίου πέρασε τη νύχτα της Τετάρτης προς την Πέμπτη -ανήμερα των Χριστουγέννων, με το παλιό ημερολόγιο που ακολουθούν οι Σέρβοι- ο σέρβος πρόεδρος Μπορίς Τάντιτς, σε μία ακόμη προσπάθεια να τονώσει το ηθικό των Σέρβων που έχουν απομείνει. Την επομένη βρήκε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη ο κροάτης πρόεδρος Στίπε Μέσιτς στην Πρίστινα, κίνηση που διπλωματικοί παράγοντες στο Βελιγράδι ερμηνεύουν ως άμεση απάντηση της Κροατίας, κατά της οποίας την περασμένη Δευτέρα το Βελιγράδι κατέθεσε αντιπροσφυγή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για γενοκτονία.

Όπως ήταν επόμενο, τα αίματα άναψαν εκατέρωθεν, με την αντιπαράθεση να συμπαρασύρει όλα τα δυτικά Βαλκάνια που βρίσκονται σε διαμάχη με τη Σερβία. Η οποία, σημειωτέον, έχει κατορθώσει να αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις και να καταφέρει να μισοανοίξει την ευρωπαϊκή πόρτα. Πέρα από τη σύλληψη του Κάρατζιτς και τη συνεργασία του Βελιγραδίου με το ΔΠΔ της Χάγης, η σερβική μεταρρυθμιστική ηγεσία τυγχάνει της ευρύτερης δυτικής υποστήριξης.

Τις τελευταίες μέρες όμως το κλίμα ανάμεσα στην Κροατία και τη Σερβία έχει φορτιστεί επικίνδυνα, θυμίζοντας προπολεμικές εποχές. Αφορμή αυτή τη φορά αποτελεί η σερβική προσφυγή στη Χάγη κατά της Κροατίας, που έγινε σε αντίπραξη παλαιότερης αντίστοιχης κροατικής. Στο Βελιγράδι έγινε γνωστό από μέλη της νομικής ομάδας της Σερβίας ότι θα επιχειρηθεί να αποδειχτεί ότι ο κροατικός στρατός είναι υπεύθυνος για τη γενοκτονία των Σέρβων στην Κροατία κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων την τετραετία 1991-95.

Τα σερβικά τανκς…
Το Ζάγκρεμπ έσπευσε να αντιδράσει άμεσα στη σερβική ενέργεια. Τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων επισκέφτηκε το Κόσοβο ο πρόεδρος της Κροατίας, μη φειδόμενος κολακευτικών αναφορών στους αλβανοκοσοβάρους ηγέτες με τους οποίους συναντήθηκε. Βγήκε μάλιστα στην Πρίστινα την Παρασκευή και διακήρυξε την πρόθεσή του να συμβάλλει στον αγώνα για την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από περισσότερες χώρες, καλώντας όλες να το πράξουν και ρίχνοντας και το… καρφί του για τις σερβικές ευθύνες του παρελθόντος.

“Όλοι γνωρίζουν ότι τα τανκς δεν ξεκίνησαν από το Ζάγκρεμπ προς το Βελιγράδι, αλλά τα σερβικά τανκς εισήλθαν στην Κροατία και κατέστρεψαν το Βούκοβαρ και άλλες πόλεις. Ο κροατικός στρατός δεν κατέστρεψε κανένα σπίτι, δεν δολοφόνησε κανέναν πολίτη στη Σερβία και δεν πέρασε τα κροατικά σύνορα”, ανέφερε, όλο έπαρση, ο Μέσιτς. Ο οποίος σήμερα παραδίδει σε αυτόν που θα εκλεγεί στις προεδρικές εκλογές στην Κροατία και, λίγο πριν αποχωρήσει, φρόντισε να μειώσει κατά ένα χρόνο την καταδίκη του φυλακισμένου για εγκλήματα πολέμου κατά των Σέρβων Σίνιτσα Ρίμας.

…και η κροατική παρέμβαση
Η ανταπάντηση από σερβικής πλευράς ήρθε γρήγορα διά στόματος προέδρου Τάντιτς, ο οποίος χαρακτήρισε τις ενέργειες του Μέσιτς “μη πολιτισμένες πράξεις”, ενώ, κατά τον υπουργό Εξωτερικών της Σερβίας Βουκ Γέρεμιτς, οι σχέσεις της χώρας του με την Κροατία εισέρχονται σε νέα φάση. Πάντως, διπλωματικοί παράγοντες στη σερβική πρωτεύουσα χαρακτήριζαν την παρουσία Μέσιτς στο Κόσοβο ως σαφέστατη κροατική παρέμβαση στις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις της Σερβίας, κάτι που δεν συνάδει με την ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας των δύο χωρών.

Ίσως η εξήγηση για τη μεταπολεμική αυτή αντιπαράθεση να δίνεται από τη δήλωση του απερχόμενου κροάτη προέδρου, ότι η ανεξαρτησία του Κοσόβου αποτελεί μέρος της νέας πραγματικότητας στην περιοχή και πρέπει να γίνει αποδεκτή. Βοηθούντων των Δυτικών, φυσικά, θα συμπληρώναμε εμείς, για πληρέστερη εξήγηση, οι οποίοι συνεχίζουν να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στα Δυτικά Βαλκάνια, τα οποία ο έλληνας πρωθυπουργός θεωρεί πως έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν στην Ε.Ε. μέχρι το 2014. Όχι όμως με ανοιχτά μέτωπα μεταξύ τους, κάτι που άλλωστε δεν συνάδει με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, σημείωνε διακεκριμένος σέρβος αναλυτής.

Το παρελθόν διχάζει... χωρίς να ενώνει το μέλλον
Ενός κακού μύρια έπονται, και ο αιματηρός κατακερματισμός της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας έχει αφήσει στο διάβα της πορείας των χωρών που προέκυψαν από αυτή όχι μόνο τα σημάδια του αλλά κυρίως τα πάθη του στους λαούς, οι οποίοι, από κινητήρια δύναμη των κοινωνιών τους έχουν μεταβληθεί σε… καταναλωτές κάθε είδους φόβου και τρόμου, που βρίσκει έδαφος στον άλλον, στον γείτονα, στον πρώην συμπατριώτη του.

Οι έξι πρώην γιουγκοσλαβικές περιοχές και σήμερα ανεξάρτητες δημοκρατίες, Σλοβενία, Κροατία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ, Κόσοβο και Σερβία, αγωνίζονται να ξεπεράσουν το παρελθόν και να ενταχθούν στην ευρύτερη ευρωπαϊκή οικογένεια. Μόνο που όσα συνέβησαν την τελευταία εικοσαετία έρχονται να υπενθυμίσουν τις στρεβλότητες, τις αδυναμίες, τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς, αλλά και τις επεμβάσεις των ξένων, που συνέβαλλαν στη διαμόρφωση του νέου χάρτη των Βαλκανίων.

Οι διαφορές μεταξύ των χωρών Οι συνοριακές διαφορές είναι ένα ζήτημα αντιπαράθεσης, αλλά όχι το βασικό. Αυτό είναι η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των χωρών, οι οποίες, σημειωτέον, βιώνουν μεν την επιβολή των οικονομιών της αγοράς, αλλά περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες των κοινωνικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Η Σλοβενία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά η αντιπαράθεση της Λιουμπλιάνας με το Ζάγκρεμπ για τη διευθέτηση της διαφοράς τους στα θαλάσσια σύνορα της Αδριατικής κλείνει την πόρτα της εισόδου της Κροατίας στην Ε.Ε. Στη Βοσνία, η συμφωνία του Ντέιτον (με τις αγκυλώσεις που επιφέρει ο χρόνος) και ο εκάστοτε διεθνής τοποτηρητής ρυθμίζουν ακόμη τα της χώρας, με τους Σερβοβόσνιους δυσαρεστημένους να επιζητούν διαρκώς την πραγματοποίηση δημοψηφίσματος ανεξαρτησίας. Στην ΠΓΔΜ, πλείστοι είναι οι παράγοντες αποσταθεροποίησης. Πέρα από την αντιπαράθεση με την Ελλάδα για το όνομα, ένεκα της οποίας ο δρόμος προς την Ε.Ε. είναι μπλοκαρισμένος, υπάρχει και ο αλβανικός παράγοντας.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-Makthes.gr
Του Μπ. Μπίκα
mpikas@makthes.gr

Πόλεμος Α.Ε.-Βαλκάνια

Η MPRI είναι από τις μεγαλύτερες Αμερικανικές εταιρίες παροχής πολεμικών υπηρεσιών, με επιχειρήσεις εν εξελίξει σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Τον Ιανουάριο του 1995 και ενώ υπήρχε εμπάργκο στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας στις αντιμαχόμενες πλευρές, η εταιρία MPRI ανέλαβε την εκπαίδευση του Κροατικού στρατού. Η αποτελεσματικότητα αυτής της εκπαίδευσης φάνηκε τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς με την "Επιχείρηση Καταιγίδα" του Κροατικού στρατού εις βάρος των Σέρβων, στην Κράινα. Η επιχείρηση αυτή άφησε πίσω της χιλιάδες Σέρβους νεκρούς, μεταξύ των οποίων και άμαχους, ενώ περίπου άλλοι 200.000 Σέρβοι εκτοπίστηκαν από την περιοχή. Οι επιχειρήσεις του Κροατικού στρατού είχαν πλέον εκσυγχρονιστεί… Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) της Χάγης απήγγειλε πρόσφατα κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σε βάρος τριών Κροατών στρατηγών που ηγήθηκαν της επιχείρησης: Του Mirko Norac, του Ante Gotovina και του Ivan Germak. Όμως το ΔΠΔ δεν ανέφερε καν την MPRI, παρά το γεγονός ότι επισήμως τότε εκπαίδευε τον κροατικό στρατό και, επίσης, παρά τις μαρτυρίες δύο υψηλόβαθμων Καναδών αξιωματικών, των Major General Alain Forand και Maj-General Andrew Leslie που συμμετείχαν τότε στην ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ στην πόλη Κνίν και δήλωσαν στο καναδικό κανάλι CBC ότι "βλέπουν ξένο δάκτυλο" πίσω από τη δράση του κροατικού στρατού.

Ενδεικτικό των πιέσεων που πρέπει να είχαν ασκηθεί τότε από τις ΗΠΑ στο ΔΠΔ για να μην προχωρήσει στη διερεύνηση των σφαγών στην Κράινα, είναι ότι όταν οι "New York Times" αποκάλυψαν το Μάρτιο του 1999 πως το Διεθνές Δικαστήριο εξέταζε το ενδεχόμενο απαγγελίας κατηγοριών σε Κροάτες αξιωματικούς για την "Επιχείρηση Καταιγίδα", η τότε εισαγγελέας Louise Arbour, έσπευσε να το αρνηθεί. Επίσης, όπως αναφέρει εκείνο το δημοσίευμα των New York Times, ένας υπάλληλος του ΔΠΔ, ο William Fenrich, είχε μιλήσει τότε για έναν "Αμερικανό απόστρατο" που βρισκόταν πίσω από τον σχεδιασμό των επιχειρήσεων, κάτι που διέψευσε πάλι η εισαγγελέας Arbour, λέγοντας απλά ότι ο εν λόγω υπάλληλος αστειευόταν… Πάντως ο επικεφαλής του προγράμματος της MRPI στην Κροατία, Richard Griffith, παρασημοφορήθηκε από τον πρόεδρο Τούτσμαν τον Οκτώβριο του 1998 για τις υπηρεσίες του στον κροατικό στρατό. Παράλληλα, το 1996 η MRPI ανέλαβε την εκπαίδευση και του Βοσνιακού στρατού, ενώ αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο και με το Υπουργείο Άμυνας της Βουλγαρίας.

Richard Griffith, ΠΓΔΜ και MRPI

Ο Richard Griffith, υπεύθυνος της MRPI στα Βαλκάνια, έφυγε από την Κροατία το 1999 και ανέλαβε πρόγραμμα "εκσυγχρονισμού" του στρατού της ΠΓΔΜ. Τον Απρίλιο του 2001 η τηλεόραση Α1 ΤV των Σκοπίων αποκάλυψε ένα πρωτοφανές σκάνδαλο με πρωταγωνιστή τον Griffith και τον τότε επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της ΠΓΔΜ, Στρατηγό Γιοβαν Αντρέεφσκι. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Αντρέεφσκι διοχέτευε εμπιστευτικές πληροφορίες του στρατού της ΠΓΔΜ στον UCK μέσω του Griffith, ο οποίος όχι μόνο εκπαίδευε τον στρατό της ΠΓΔΜ αλλά είχε και στενές σχέσεις με τους Αλβανούς αντάρτες, μεταξύ αυτών και με τον εκπαιδευμένο από την MRPI, Gzim Osreni. Ο Αντρέεφσκι παραιτήθηκε λίγο αφού ξέσπασε το σκάνδαλο και η τύχη του αγνοείται. O Richard Griffith πάντως είναι σήμερα Αντιπρόεδρος της MRPI, μία θέση δηλαδή πιο κάτω από τον πανίσχυρο πρόεδρό της, Carl Vuono. Το καλοκαίρι του 2001 έγινε ένα ακόμη περιστατικό που φαίνεται πως συνδέει την MRPI με τον UCK. Όπως υποστήριξε η γερμανική εφημερίδα Hamburger Abendblatt, στη διάρκεια των επιχειρήσεων του σκοπιανού στρατού με το ΝΑΤΟ στην περιοχή του Αρατσίνοβο, Αμερικανοί κομάντος φέρονται να απομάκρυναν Αλβανούς αντάρτες και να τους μετέφεραν σε γειτονικό χωριό προκειμένου να μην αποκαλυφθεί ότι στις τάξεις των Αλβανών ανταρτών βρίσκονταν και Αμερικανοί εκπαιδευτές.

Agim Ceku

Ενώ όμως οι Κροάτες στρατηγοί αντιμετωπίζουν κατηγορίες στο ΔΠΔ, ένας άλλος πρωταγωνιστής της "Επιχείρησης Καταιγίδα" έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο σε υπηρεσία του ΟΗΕ στο Κόσσοβο. Ο Agim Ceku κατετάγη στον κροατικό στρατό το 1991 και στα πλαίσια αυτά εκπαιδεύτηκε από την ΜPRI. Το 1993 έγινε διοικητής της 9ης Ταξιαρχίας του κροατικού στρατού με έδρα το Gospic και ηγήθηκε της πολύνεκρης επιχείρησης εναντίον των Σέρβων στο Medak στην Κράινα. Επίσης στην "Επιχείρηση Καταιγίδα" το 1995 ο Ceku ήταν υπεύθυνος για την πρώτη επίθεση. Προβιβάστηκε σε ταξίαρχο και συνταξιοδοτήθηκε από τον Κροατικό στρατό τον Ιανουάριο του 1999, οπότε έγινε διοικητής των εξτρεμιστών του Εθνικο-απελευθερωτικού Στρατού του Κόσσοβου (KLA). Την ίδια χρονιά διορίστηκε από τον ΟΗΕ επικεφαλής του Σώματος Προστασίας Κοσσυφοπεδίου (KPC), παρά το γεγονός ότι η Κάρλ ντελ Πόντε είχε ανακοινώσει έρευνα για τη συμμετοχή του και στις δύο επιχειρήσεις του κροατικού στρατού, ότι υπήρξαν πληροφορίες πως το ΔΠΔ ετοιμάζει φάκελο σε βάρος του και τέλος, πληροφορίες του Τύπου ότι το διεθνές δικαστήριο εξέδωσε "σφραγισμένη δίωξη" (sealed indictment) σε βάρος του.

Επίσης έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψής του από την κυβέρνηση της Σερβίας, και με βάση αυτό έχει συλληφθεί δύο φορές στο παρελθόν, τον Οκτώβριο του 2003 στη Σλοβενία και τον Μάρτιο του 2004 στη Βουδαπέστη, ενώ και τις δύο φορές αφέθηκε ελεύθερος μετά από λίγες ώρες. Υπάρχουν πληροφορίες ότι η εταιρεία MRPI εκπαίδευσε και τον KLA στην Ιταλία, την Τουρκία, το Κόσσοβο και τη Γερμανία, μέσω δύο βρετανικών εταιρειών Ο ίδιος ο Ceku πάντως σε συνέντευξή του στο κροατικό περιοδικό Globus το 2000 αναφέρει ότι επέλεξε το πρότυπο της Αμερικανικής εθνοφρουράς για το KPC, όπως και στην Κροατία. Σήμερα και το KPC κατηγορείται από τον ΟΗΕ για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Σέρβων του Κοσσόβου.

Gzim Osreni

O Gzim Osreni υπήρξε αξιωματικός του κροατικού στρατού και συμμετείχε στην "Επιχείρηση Καταιγίδα" στην Κράινα το 1995. Όχι μόνο εκπαιδεύτηκε τότε από την MRPI, αλλά πήγε στις ΗΠΑ για μετεκπαίδευση από την εταιρεία. O Osreni διετέλεσε στο Σώμα Προστασίας Κοσσυφοπεδίου του ΟΗΕ (KPC) αλλά το εγκατέλειψε για να καταταγεί στον UCK, ενώ μάλιστα στην αρχή εξακολουθούσε να πληρώνεται από τον ΟΗΕ. Σήμερα είναι βουλευτής του κόμματος DUI (Democratic Union for Integration) του πρώην επικεφαλής των ανταρτών του UCK Αλι Αχμέτι, στο κοινοβούλιο της ΠΓΔΜ...

http://exandas.ert.gr/archive/Corporate/boxNo1_01.asp

Βέτο.."αλά Ελληνικά" της Σλοβενίας στην Κροατία.

Με οδηγό την Ελληνική στάση απέναντι στην ΠΓΔΜ η Σλοβενία μπλοκάρει το δρόμο της Κροατίας προς ΕΕ και ΝΑΤΟ.
.
Αποφασισμένη να τραβήξει μέχρι τέλους, χάρη των εθνικών της συμφερόντων, την αντιπαράθεση με την Κροατία εμφανίζεται η Λιουμπλιάνα. Ακόμη και κατά την τελευταία συνάντηση των πρωθυπουργών των δύο χωρών, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την πίεση των Βρυξελλών, ο Μπορούτ Παχόρ υπήρξε ξεκάθαρος: “η Σλοβενία δεν πρόκειται να άρει το βέτο της στις ενταξιακές συνομιλίες της Κροατίας, εκτός αν υπάρξει πρόοδος στην επίλυση του συνοριακού ζητήματος”. Μπορεί η συνάντηση Σαναντέρ - Παχόρ την περασμένη βδομάδα να χαιρετίστηκε από μόνη της ως “βήμα προόδου”, ωστόσο ουδεμία πρόοδος σε αυτή σημειώθηκε. Στις Βρυξέλλες σήμανε “καμπανάκι”, όταν τον περασμένο Δεκέμβριο η Σλοβενία έδειξε ότι δεν προτίθεται να κάνει πίσω στις διεκδικήσεις της και ότι θα συνεχίζει να μπλοκάρει τις ενταξιακές συνομιλίες του Ζάγκρεμπ. Η Λιουμπλιάνα μπλόκαρε 11 κεφάλαια, περίπου το ένα τρίτο των διαπραγματευτικών τομέων στις συνομιλίες Κροατίας - Ε.Ε., μάλιστα δύο εκ των 11 είχαν ολοκληρωθεί και δεν επέτρεψε να κλείσουν. Ο υπουργός Εξωτερικών της Σλοβενίας μάλιστα υπήρξε ιδιαίτερα δηκτικός, σχολιάζοντας ότι η Ε.Ε. “προφανώς δεν έδωσε τη δέουσα σημασία στα συμφέροντα των κρατών - μελών… αλλά (φαίνεται ότι ήθελε) να έχει αποτελέσματα στον τομέα της διεύρυνσης”. Εκτός όμως της ευρωπαϊκής πορείας και παρά την επικύρωση ένταξης της Κροατίας στο ΝΑΤΟ από το σλοβενικό κοινοβούλιο, σε εξέλιξη βρίσκεται συλλογή υπογραφών προκειμένου να διεξαχθεί δημοψήφισμα, έπειτα από αντίδραση των μικρότερων ακραίων εθνικιστικών κομμάτων. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΚΡΙΣΗΣ Η αιτία της κρίσης στη σχέση των δύο πρώην ομοσπονδιακών Δημοκρατιών της πρώην Γιουγκοσλαβίας χρονολογείται από το 1991, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την ανακήρυξη της ανεξαρτησία τους. Από τότε οι δύο χώρες δεν... έχουν καταφέρει να επιτύχουν μία συμφωνία επί των συνοριακών διαφορών τους. Η μικρή ακτογραμμή της Σλοβενίας στην Αδριατική (μήκους περίπου 50 χλμ.) καθιστά απαγορευτική την έξοδό της στα διεθνή ύδατα, ιδιαίτερα μετά την απόφαση της Κροατίας για διακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (2003). Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών οξύνθηκαν όταν το 2005 και ενώ η Σλοβενία είχε ενταχθεί στην Ε.Ε., η κυβέρνηση της Λιουμπλιάνας επικύρωσε νομοσχέδιο για ίδρυση οικολογικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας στον κόλπο Πιράν. Η Κροατία τότε αντέδρασε οργισμένα, κατηγορώντας τη Σλοβενία για “εδαφικές φιλοδοξίες”. Η κυβέρνηση της Σλοβενίας έπειτα από πολυετείς προσπάθειες για επίλυση της διαφοράς, εμφανίστηκε πρόθυμη να φέρει το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, θέτοντας όμως τρεις όρους: η απόφαση του Δικαστηρίου να καλύπτει όχι μόνο τα θαλάσσια αλλά και τα επίγεια σύνορα. Η απόφαση να βασίζεται σε “ιστορικά γεγονότα” και “αρχές δικαιοσύνης” και τέλος να απεικονίζει την κατάσταση πριν από την ανεξαρτησία των δύο χωρών. Η Κροατία επιμένει ότι η διαφορά αποτελεί διμερές ζήτημα και δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την ενταξιακή της πορεία, από τη στιγμή μάλιστα που η ίδια δεν την προέβαλλε κατά την ένταξη της Σλοβενίας το 2004. Τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί συνοριακές εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών, στον κόλπο Πιράν στην Αδριατική και στην περιοχή του ποταμού Μούρα.

(πηγή εφημερίδα Μακεδονία)