Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

ΗΠΑ: Ως άλλος ένας «παρεξηγημένος» μουσουλμάνος είχε παρουσιασθεί σε φοιτητικό περιοδικό ο ένοπλος μουσουλμάνος δράστης της επίθεσης στο πανεπιστήμιο του Οχάιο



Αμπντούλ Ραζάκ Αλί Αρτάν είναι το όνομα του δράστη της επίθεσης στο πανεπιστήμιο του Οχάιο την Δευτέρα. Πρόκειται για μουσουλμάνο από την Σομαλία που σπούδαζε στο πανεπιστήμιο. Ο Σομαλός παρέσυρε πρώτα με το αυτοκίνητό του μια ομάδα πεζών και μετά έβγαλε ένα χασαπομάχαιρο και άρχισε να μαχαιρώνει περαστικούς, πριν τον προλάβουν οι αστυνομικοί και τον ρίξουν κάτω μια για πάντα (εκεί είναι Αμερική, δεν παίζουν).

Oι αρχές δεν αποκλείουν κανένα σενάριο περιλαμβανομένης μιας ακόμα «τρομοκρατικής» (ισλαμικής) ενέργειας.
Το κωμικοτραγικό της ιστορίας είναι ότι ο μουσουλμάνος φοιτητής παρουσιαζόταν ως ένα ακόμα θύμα της «προκατάληψης» κατά των μουσουλμάνων των «ισλαμοφοβικων» δυτικών. Ήταν απλά ένας «παρεξηγημένος» οπαδός του Μωάμεθ που ήθελε απλά να διαλύσει τις «προκαταλήψεις» εναντίον των υπόλοιπων οπαδών του Μωάμεθ.

Ο υπεύθυνος για τη βία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο, είχε δώσει συνέντευξη (!) σε ένα φοιτητικό περιοδικό (η «διαφορετικότητα» πρέπει να προβληθεί γαρ), και είχε παρουσιαστεί ως ένας απλός νεαρός μουσουλμάνος που απλά θέλει να προσευχηθεί στον Αλλάχ και ανησυχούσε για τις  προκαταλήψεις των δυτικών για το Ισλάμ.

Το περιοδικό που λέγεται “The Lantern”, αναπαρήγαγε τη συνέντευξη στην ιστοσελίδα του.

Λέει:     

Τη Δευτέρα το απόγευμα, το Τμήμα Δημόσιας Ασφάλειας της Πολιτείας του Οχάιο κυκλοφόρησε το όνομα του υπόπτου που εμπλέκεται στο βίαιο περιστατικό κοντά στο Watts Hall – είναι ο Abdul Razak Ali Artan, φοιτητής τρίτου έτους στον τομέα του logistics management. Το Lantern είχε πάρει συνέντευξη από τον Αρτάν ως μέρος της έρευνας «Άνθρωποι του Οχάιο», στην ενότητα ‘Τέχνες & Ζωή’ του περιοδικού. Παρακάτω, το Lantern έχει αναπαραγάγει την συνέντευξη που εμφανίστηκε στο τεύχος της 25ης Αυγούστου. Το κείμενο που ακολουθεί είναι τα λόγια του Αρτάν.

«Εγώ απλά ήρθα από το Columbus. Εκεί είχαμε δωμάτια προσευχής, που ήταν πραγματικά δωμάτια όπου μπορούσαμε να πάμε να προσευχηθούμε γιατί οι μουσουλμάνοι πρέπει να προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα.
  
Υπάρχει η Fajr, που είναι νωρίς το πρωί, την αυγή. Στη συνέχεια η Zuhr κατά τη διάρκεια της ημέρας, μετά η Asr το βράδυ, όπως ακριβώς τώρα. Και μετά η Maghrib, η οποία είναι κατά το ηλιοβασίλεμα και στη συνέχεια η Isha τη νύχτα. Ήθελα να προσευχηθώ στην Asr. Θέλω να πω, είμαι νέος εδώ. Αυτή είναι η πρώτη μου μέρα. Αυτό το μέρος είναι τεράστιο, και εγώ δεν γνωρίζω καν που να πάω να προσευχηθώ.

Ήθελα να προσευχηθώ σε ανοιχτό χώρο, αλλά φοβόμουν με αυτά που συμβαίνουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είμαι ένας μουσουλμάνος, δεν είναι αυτό που τα ΜΜΕ απεικονίζουν ότι είμαι. Αν οι άνθρωποι δουν έναν μουσουλμάνο να προσεύχεται, δεν ξέρω τι πρόκειται να σκεφτούν τι πρόκειται να συμβεί. Αλλά, εγώ δεν τους κατηγορώ. Είναι τα μέσα ενημέρωσης που βάζουν αυτήν την εικόνα στο μυαλό τους, και για αυτό αισθάνονται άβολα. Φοβάμαι τώρα κατά κάποιο τρόπο. Αλλά το έκανα. Επικαλέστηκα τον Θεό. Πήγα πάνω από την εστία και προσευχήθηκα».

Κοίτα να δεις. Ένα «παρεξηγημένο» παιδί ήταν τελικά. Για όλα φταίει η «προκατάληψη» και η «κακή εικόνα για τους μουσουλμάνους».

Στο μεταξύ το ISIS τον ονομάζει «αδελφό»…

Παρακάτω η φωτογραφία του αστυνομικού Alan Horujko που πυροβόλησε και σκότωσε τον δράστη.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Ο Φιντέλ Κάστρο λειτουργούσε ως «Νονός» στο εμπόριο κοκαΐνης, καταγγέλλει πρώην σωματοφύλακάς του


Με την πυκνή γενειάδα του και την μονότονη χακί στολή του, ο Φιντέλ Κάστρο παρουσιαζόταν ως ένας «άνθρωπος του λαού».
Κατά καιρούς, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο μισθός του ήταν μόλις 900 πέσος ($ 43) το μήνα και ότι ζούσε σε μια "καλύβα ψαρά" κάπου στην παραλία.

Αλλά η δημόσια εικόνα του Κάστρο ήταν ένας προσεκτικά κατασκευασμένος μύθος, περισσότερο μια μυθοπλασία παρά μία πραγματικότητα.

«Ενώ ο λαός του υπέφερε, ο Φιντέλ Κάστρο ζούσε με άνεση - κρατώντας τα πάντα, μεταξύ των οποίων τα οκτώ παιδιά του, τις πολλές ερωμένες του, ακόμη και την σύζυγό του, σε άκρα μυστικότητα», έγραψε ο Juan Reinaldo Sanchez (Χουάν Ρεινάλντο Σάντσες), για μακρό χρονικό διάστημα  σωματοφύλακας του Κάστρο.
Στο βιβλίο «Η Διπλή Ζωή του Φιντέλ Κάστρο: Τα 17 μου χρόνια ως προσωπικός σωματοφύλακας στον Μέγιστο Ηγέτη» (TheDouble Life of Fidel CastroMy 17 Years as PersonalBodyguard to El Líder Maximo), ο Σάντσες, περιγράφει την κρυφή ζωή του πρώην αφεντικού του, μία ζωή με πολιτική σκληρότητα, με ερωμένες και απληστία.

Ο Κάστρο, ο οποίος πέθανε την Παρασκευή το βράδυ σε ηλικία 90 ετών, έκανε μια προσωπική περιουσία προσφέροντας ένα ασφαλές καταφύγιο για τους εμπόρους ναρκωτικών, είχε απειλήσει τον αδελφό του, Ραούλ, με εκτέλεση, όταν ο αδελφός του έπεσε στον αλκοολισμό στη δεκαετία του '90 , αποκαλύπτει το βιβλίο τουSanchez.

Σε ένα απόσπασμα του βιβλίου που δημοσιεύθηκε από την NewYork Post, ο Sanchez γράφει ότι άκουσε μια συνομιλία μεταξύ του Κάστρο και του José Abrantes (φώτο), που ήταν κάποτε υπουργός εσωτερικών της Κούβας, στην οποία ο Κάστρο ενορχήστρωσε μια συμφωνία με έναν διακινητή ναρκωτικών προκειμένου εκείνος να κρατήσει την «επιχείρησή του».

«Πολύ απλά, μια τεράστια συναλλαγή διακίνησης ναρκωτικών είχε διεξαχθεί στα υψηλότερα κλιμάκια του κράτους», γράφει ο Σάντσες, τονίζοντας ότι αυτός ήταν το γεγονός που τον έκανε να απογοητευτεί με την επανάσταση:

Συνειδητοποίησα ότι ο άνθρωπος για τον οποίο είχα για χρόνια θυσιάσει τη ζωή μου, ο Líder (Ηγέτης) ο οποίος λατρευόταν σαν θεός και ο οποίος υπολογίζονταν στα μάτια μου πιο πάνω από τη δική μου οικογένεια, ήταν μπλεγμένος σε διακίνηση κοκαΐνης σε τέτοιο βαθμό που καθοδηγούσε παράνομες δραστηριότητες σαν ένας πραγματικός νονός.

Ο Sanchez σημειώνει ότι ήταν στρατηγικά επωφελές για τον Castroνα εργάζεται στο εμπόριο ναρκωτικών, διότι έτσι «κατέστρεφε και αποσταθεροποιούσε την αμερικανική κοινωνία».

Όχι πολύ καιρό μετά από αυτή τη συνομιλία, γράφει ο Sanchez, Αμερικανοί αξιωματούχοι άρχισαν να ερευνούν πιθανή σχέση μεταξύ του Κάστρο και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Αντί να αφήσει την κατάσταση να συνεχιστεί και να διακινδυνέψει να τον ανακαλύψουν, ο Κάστρο θυσίασε δύο από τους πιο υψηλόβαθμους άνδρες τον Abrantes και τον στρατηγό Arnaldo Ochoa (φώτο), ο οποίος έγινε γνωστός για τον αγώνα του για τον κομμουνισμό στην Αφρική με Κουβανούς στρατιώτες. Ο Abrantes πέθανε στη φυλακή ως «ύποπτος». Ο Ochoa εκτελέστηκε.

«Ο Κάστρο μας έκανε να τον παρακολουθούμε. Είχε αυτή την ικανότητα ο κομαντάντε προκειμένου να διατηρεί την εξουσία του: όχι μόνο δολοφονώντας αλλά και ταπεινώνοντας και υποβιβάζοντας για το τίποτα άνδρες που τον είχαν υπηρετήσει με αφοσίωση», γράφει ο Sanchez, περιγράφοντας το βίντεο της εκτέλεση λεπτομερώς.

Οι New York Times είχαν γράψει την εποχή της δίκης Ochoa, το 1989, και τα λόγια των μαρτύρων ταιριάζουν με αυτά που άκουσε ο Σάντσες:

Οι Κουβανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι κατέθεσαν ότι πούλησαν διαμάντια, ψάρια, ζάχαρη, ρούμι και ηλεκτρονικό εξοπλισμό στη μαύρη αγορά στην Αγκόλα για την απόκτηση σκληρού νομίσματος για την Κούβα. Ένας μάρτυρας, ο αντισυνταγματάρχης ArnaldoMorejon Plat, κατέθεσε ότι ο στρατηγός Ochoa του είχε πει ότι οι πωλήσεις αυτές «είχαν εγκριθεί» από τους αδελφούς Κάστρο.
Ακόμη και τότε, ειδικοί στο Μαϊάμι ανέφεραν ότι ο Ochoa μπορεί να διεύθυνε μια επιχείρηση ναρκωτικών, αλλά αυτή ήταν δευτερεύουσας σημασίας μπροστά σε με «επίσημη επιχείρηση που είχε την έγκριση από τους Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο».

Ο Σάντσες είχε πει στο ισπανικό μέσο μαζικής ενημέρωσης LaInformación ότι ο Κάστρο "έκανε εμπορία ναρκωτικών, όπλων, και διαμαντιών". Είπε, «είδα ότι ήταν ικανός να σκοτώσει έναν άνθρωπο που ήταν κοντά του, τον στρατηγό Ochoa, ο οποίος είχε εκτελεστεί, και σκέφτηκε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί και σε μένα».

Σε μια συνέντευξή του στην κολομβιανή El Espectador, ο Σάντσες επιβεβαίωσε ότι η Κούβα δεν είναι απλά ασφαλές λιμάνι για τους τρομοκράτες του FARC, αλλά βοήθησε στην εκπαίδευσή τους στον πόλεμο κατά του στρατού της Κολομβίας. «Είδα αντάρτες στο Punto Cero de Guanabo [ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης τρομοκρατών ανατολικά της Αβάνας]», δήλωσε στην εφημερίδα. 

Ο Sanchez πρόσθεσε ότι ο Κάστρο έκανε επίσης σημαντική διακίνηση ναρκωτικών με το καρτέλ που διεύθυνε ο διαβόητος Κολομβιανός νονός ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ, και ότι ο ίδιος διέταξε επίσης τον Ochoa να συνεργαστεί με τον Εσκομπάρ πριν εκτελεστεί επειδή το έκανε.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή (κι εδώ)

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Τζορτζ Ιωαννίδης: Ο πράκτορας της CIA και οι νέες αποκαλύψεις για την δολοφονία του JFK



Θέμα μηνών ο αποχαρακτηρισμός 1100 άκρως απόρρητων φακέλων της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ που αφορούν τον Έλληνα κατάσκοπο και τον θάνατο του Κέννεντι.

Σκηνή 1η: Η γραμματέας του Τζον Χάουαρντ μπήκε σοκαρισμένη στο γραφείο του, αφού πρώτα χτύπησε την πόρτα μια φορά. Τα δάκρυα είχαν αρχίσει να τρέχουν στα μάγουλά της και η φωνή της έβγαινε σπασμένη.

«Πυροβόλησαν τον πρόεδρο Κέννεντι στο Ντάλας» είπε στον προϊστάμενό της, ο οποίος την κοιτούσε ανέκφραστος και αμίλητος, εκείνη την ημέρα του Νοεμβρίου, που ο ήλιος έλαμπε στο Μαϊάμι.

Η απάντησή του «είναι λυπηρό αυτό που συνέβη» μάλλον δεν ήταν η αναμενόμενη, για την ημέρα που σημάδεψε και εξακολουθεί να στοιχειώνει την Αμερική.

Μόλις η νεαρή κοπέλα βγήκε από το γραφείο, ο Χάουαρντ πληκτρολόγησε έναν απευθείας αριθμό που δεν ήταν καταχωρημένος στον τηλεφωνικό κατάλογο και μίλησε απευθείας με τα κεντρικά της CIA στο Λάνγκλει, λέγοντας πρώτα το πραγματικό του όνομα: «Ιωαννίδης εδώ. Ενημερώστε με άμεσα για τα τεκταινόμενα στο Ντάλας».



Το ημερολόγιο έγραφε 22 Νοεμβρίου 1963...

Σκηνή 2η: Το 1978 ο νεαρός τότε σπουδαστής της Νομικής Νταν Χάρντγουεϊ περίμενε υπομονετικά τον σύνδεσμο της CIA με την Επιτροπή που ερευνούσε την δολοφονία JFK να του φέρει αποχαρακτηρισμένους φακέλους και έγγραφα της Υπηρεσίας, που αφορούσαν την πολύκροτη δολοφονία του 35ου προέδρου των ΗΠΑ.

Ο κύριος με τα γυαλιά που εμφανίστηκε τον κοίταξε με ένα βλέμμα σαν να τον ζύγιζε και του έδωσε ένα λεπτό φάκελο, που περιείχε ελάχιστες σελίδες, αλλά δεν έφυγε.

Όταν Χάρντγουεϊ τον κοίταξε ξανά, ο ευγενικός κύριος του είπε με φωνή που δεν δεχόταν αμφισβήτηση: «Αυτό είναι το μόνο που θα πάρεις».

Φεύγοντας, ο νεαρός φοιτητής δεν ξέχασε το όνομα που αναγραφόταν στην κάρτα του συνδέσμου της CIA με την Επιτροπή.

Ήταν ο George Joannides.

Ο αόρατος πράκτορας



Για όσους ερευνητές ασχολούνται με το θολό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών-ειδικά της CIA-ο Τζορτζ Ιωαννίδης παραμένει ακόμη και σήμερα είκοσι έξι χρόνια μετά το θάνατό του, ένας «αόρατος» πράκτορας, για τον οποίο ελάχιστα έχουν γίνει γνωστά.

Το γιατί σύμφωνα με τον έγκριτο δημοσιογράφο Τζέφερσον Μόρλεϊ, είναι εύκολο να εξηγηθεί. Ο Ιωαννίδης φέρεται να σχετίζεται άμεσα σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά με την δολοφονία του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντι, η οποία μέχρι σήμερα εξακολουθεί να γεννάει δεκάδες θεωρίες συνωμοσίας.

Οι φάκελλοι του στα κεντρικά της Υπηρεσίας, παραμένουν απόρρητοι, παρότι έγιναν δεκάδες αιτήματα τα περασμένα  χρόνια για να αποχαρακτηριστούν.

Φαίνεται όμως ότι ήρθε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου για να γίνει γνωστό αν τελικά η CIA είχε σημαίνοντα ρόλο στην δολοφονία του 35ου προέδρου των ΗΠΑ.

Κάτι που αν ισχύει θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών της Αμερικής, η οποία θα πρέπει στις αρχές του νέου έτους να αποχαρακτηρίσει χίλιους εκατό φακέλους του Ιωαννίδη που σχετίζονται με την δολοφονία του Κέννεντι.

Για πάρα πολλούς ανθρώπους που έχουν παθιαστεί με την υπόθεση εκεί κρύβεται το μεγάλο μυστικό, του ποιος η ποιοι ήθελαν να πεθάνει ο νεαρός πρόεδρος εκείνο το μεσημέρι του Νοέμβρη στο Ντάλας.

Ο Γιώργος Ιωαννίδης ήξερε σίγουρα πάρα πολλά, αλλά προτίμησε να πάρει τα όποια μυστικά μαζί του, όταν έσβησε σε ένα χειρουργικό κρεβάτι  σε νοσοκομείο του Χιούστον, κατά την διάρκεια μιας εγχείρηση στην  καρδιά του στις 4 Μαρτίου του 1990.
Όπως είπε αργότερα ένας «συνάδελφός» του «μπορεί ο Τζορτζ να προδόθηκε από την καρδιά του, αλλά ο ίδιος δεν πρόδωσε ποτέ...».

Παιδί του Καραμεσίνη

Στις αρχές της δεκαετίας του '60, αν κάποιος έπεφτε πάνω στον Τζορτζ Ιωαννίδη, αντίκριζε έναν μάλλον συνηθισμένο νέο άνδρα, με μυωπικά γυαλιά και look που παρέπεμπε σε δικηγόρο. Αν τον γνώριζε μάλιστα θα διαπίστωνε ότι όντως ήταν δικηγόρος.

Μόνο που αυτή ήταν η μισή αλήθεια για τον Έλληνα γιο ενός ζεύγους μεταναστών, που έφυγαν από την Αθήνα το 1923, όταν αυτός ήταν ακόμη μωρό, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στην Αμερική.

Την βρήκαν απασχολούμενοι σε ελληνικές εφημερίδες και ο Γιώργος μεγάλωσε χωρίς να του λείψει τίποτε και σπούδασε νομικά στο Saint John's University.

Τότε ήταν που γνώρισε και την γυναίκα της ζωής του Βιολέτα Μικρούτσικου, αλλά και έναν άλλο Έλληνα, τον Τζορτζ Κάλαρη ο οποίος ήταν ήδη αρραβωνιασμένος με την αδερφή της, Ισμήνη.

Ο τελευταίος είχε περάσει ήδη την πόρτα της CIA και αυτός ήταν που διέκρινε στον Ιωαννίδη, ικανότητες που παρέπεμπαν σε πράκτορα.

Όταν του πρότεινε να ενταχθεί στην CIA τον είχε ήδη προτείνει στον μέντορά του, τον διαβόητο Τομ Καραμεσίνη, ο οποίος είπε ναι και ο Ιωαννίδης βυθίστηκε για πάντα στον κόσμο των κατασκόπων.


Αποτέλεσε μέλος της περίφημης ελληνικής φατρίας της CIA στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, έμελλε όμως να εμπλακεί για τα καλά στην πιο «σκοτεινή» δολοφονία Αμερικανού προέδρου.

Η γνωριμία με τον Όσβαλντ



Αυτοί που ψάχνουν ακόμη την εμπλοκή του Ιωαννίδη στην δολοφονία Κέννεντι, περιμένουν με ανυπομονησία το άνοιγμα των χιλίων εκατό φακέλλων του, που η CIA αρνιόταν επίμονα να αποχαρακτηρίσει όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά την δολοφονία του Κέννεντι έγιναν τέσσερις σχολαστικές έρευνες κατά τις οποίες ο πρώην διευθυντής της Ρίτσαρντ Χελμς απέκρυψε εντελώς τον ρόλο του Ιωαννίδη στο Μαϊάμι το 1963 πριν και μετά την δολοφονία.
Εκεί όπου διοικούσε ως αρχηγός του τμήματος Ψυχολογικού Πολέμου της CIA στην πόλη, εικοσιτέσσερις πράκτορες έχοντας ένα ετήσιο μπάτζετ 2.400.000 δολαρίων.

Η αποστολή του ήταν να ελέγχει και να στηρίζει μέσω των κονδυλίων της Υπηρεσίας την δραστηριότητα των Κουβανικών ομάδων στο Μαϊάμι, που μάχονταν το καθεστώς του Φιντέλ Κάστρο.

Η πιο δραστήρια από αυτές και η πιο επικίνδυνη ήταν το DRE (Directorio Revolucionario Estudantil) η οποία είχε ήδη αποπειραθεί να δολοφονήσει τον Κάστρο μια φορά.



Μεθοδικός, αυστηρός και με ένα έμφυτο χάρισμα να πείθει τον συνομιλητή του ο Έλληνας πράκτορας, κατάφερε να πείσει τους ηγέτες του DRE να επικεντρωθούν περισσότερο στην προπαγάνδα και λιγότερο στις απόπειρες.

Τα 25.000 δολάρια που τους έδινε κάθε μήνα ήταν ένας καλός λόγος για να το κάνουν, αφού επιθυμούσαν διακαώς να στρατολογήσουν νέα μέλη παντού στην Αμερική.

Ένας τέτοιος υποψήφιος εμφανίστηκε στα γραφεία του DRE στη Νέα Ορλεάνη τον Αύγουστο του 1963. ¨Ηταν ένας χλωμός, κατά τι ταλαιπωρημένος νέος που συστήθηκε ως Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ αλλά δεν έπεισε κανέναν ότι θέλει να παλέψει ενάντια στον Κάστρο και έτσι τον έδιωξαν.

Λίγες ημέρες αργότερα μέλη του DRE τον εντόπισαν να μοιράζει φυλλάδια υπέρ του Κάστρο στην πόλη και ενεπλάκησαν μαζί του, όταν τον αναγνώρισαν.

Οι σχέσεις του Όσβαλντ με το DRE-οι πληροφορίες από όλες τις πόλεις που δραστηριοποιούνταν κατέληγαν στο Μαϊάμι-ήρθαν εις γνώση του Ιωαννίδη, ο οποίος συνομιλούσε τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα με ηγετικά στελέχη.

Αυτό που δεν έγινε γνωστό είναι κατά πόσο ο Ιωαννίδης γνώρισε επί προσωπικού τον Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ και αν συνέβη αυτό τι διημείφθη μεταξύ τους.

Ο κατάσκοπος που γύρισε από το κρύο



Λίγους μήνες μετά την δολοφονία του JFΚ ο Γιώργος Ιωαννίδης μετατίθεται από το Μαϊάμι στην Αθήνα, για να συνεχίσει την δράση του στο κλιμάκιο της CIA που έδρευε στον τελευταίο όροφο της Αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα.    
                             
Ακολούθησαν οι Φιλιππίνες, την ώρα που ο διευθυντής της CIA Ντικ Χελμς τον κάλυψε απόλυτα στις έρευνες που ξεκίνησαν από διάφορες επιτροπές, αφήνοντας το όνομά του, όπως και το γεγονός της σχέσης του Όσβαλντ με το DRE την οποία γνώριζε πολύ καλά ο Ιωαννίδης στο σκοτάδι.

Ό Έλληνας πράκτορας θα επιστρέψει στις ΗΠΑ το 1974 και ένα χρόνο αργότερα θα συνταξιοδοτηθεί από την CIA και θα ξεκινήσει μια καινούρια καριέρα στην Ουάσιγκτον όπου εγκαταστάθηκε μαζί με την Βιολέτα και τα τρία παιδιά τους.

Θα συνεργαστεί ακόμη και με την κυβέρνηση Καραμανλή πάνω σε θέματα μετανάστευσης δουλεύοντας στην ελληνική πρεσβεία, αγνοώντας ότι το κέλευσμα της μοίρας θα τον έφερνε πάλι πίσω στην CIA.

Τον Ιανουάριο του 1978, ένα ψήφισμα του Κογκρέσου οδήγησε στην σύσταση μιας νέας επιτροπής που θα διερευνούσε νέα στοιχεία για την δολοφονία του Κέννεντι, ανάμεσα σε αυτά και την σχέση του Όσβαλντ με το DRE καθώς και την δράση της οργάνωσης στο Μαϊάμι.

Σύνδεσμος της CIA με την επιτροπή για τα συγκεκριμένα στοιχεία ανέλαβε ο Γιώργος Ιωαννίδης, ο οποίος δεν βοήθησε καθόλου τους ερευνητές, βάζοντας συνεχώς εμπόδια στον δρόμο τους.

Εννοείται ότι παρόλο που ήταν αυτός που τα ήξερε όλα επέλεξε να μην το πει καν, αφήνοντας για πάντα κρυφό τον ρόλο του και ένα μεγάλο μέρος της αλήθειας για το αν υπήρχε εμπλοκή της CIA στην δολοφονία.


Όταν πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του έγινε γνωστός εν μέρει μόνο ο ρόλος του πολύς κόσμος ήταν θυμωμένος με τον Έλληνα κατάσκοπο που γύρισε μόνο για λίγο από το κρύο για να προστατέψει τα ένοχα μυστικά του.

http://www.protothema.gr/stories/article/631712/tzortz-ioannidis-o-praktoras-tis-cia-kai-oi-nees-apokalupseis-gia-tin-dolofonia-tou-jfk/

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Χημικό ευνουχισμό στους παιδόφιλους προτείνει το Jobbik

Το ριζοσπαστικό εθνικιστικό Jobbik αποφάσισε να υποβάλει εκ νέου μια παλαιότερη πρόταση για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα της Ουγγαρίας, σύμφωνα με την οποία οι παιδεραστές θα μπορούσαν να υποχρεωθούν να υποστούν χημικό ευνουχισμό.

Η αναπληρώτρια αρχηγός του JobbikDóra Dúró δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου το Σάββατο ότι αυτοί που κακοποιούν σεξουαλικά ανηλίκους θα μπορούσαν να υποβληθούν οικειοθελώς στην διαδικασία, όταν καταδικαστούν για πρώτη φορά.

Ωστόσο, κατ 'εξακολούθηση παραβάτες θα υποχρεούνται να υποστούν τη χημική διαδικασία, πρόσθεσε η 29χρονη Dúró. Επέμεινε ότι η αναλογία των κατ 'εξακολούθηση παραβατών σε τέτοιες περιπτώσεις είναι «πολύ υψηλή» και πρόσθεσε ότι πρέπει να εξασφαλιστεί ότι τα παιδιά θα έχουν "ειδική προστασία".

Η Dúró ανέφερε ότι το κόμμα της είναι «ανοιχτό» στην συζήτηση περί επέκτασης του χημικού ευνουχισμού για τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων και εναντίον ενηλίκων. Η ίδια σημείωσε ότι το Jobbik έχει υποβάλει το νομοσχέδιο για τις δύο προηγούμενες περιπτώσεις.

«Θέλουμε να δώσουμε μια τρίτη ευκαιρία στον κυβερνώντα συνασπισμό Fidesz-Χριστιανοδημοκρατών να εξασφαλίσει την προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όχι μόνο λεκτικά, αλλά μέσω της νομοθεσίας», είπε η Duro.

Ορισμένες χώρες χρησιμοποιούν τον χημικό ευνουχισμό γιαβιαστές και παιδεραστές, συχνά με αντάλλαγμα την μειωμένη ποινή. To 2009, η Πολωνία νομοθέτησε τον χημικό ευνουχισμό για τους παιδεραστές. Σύμφωνα με το νόμο, "όποιος κριθεί ένοχος για το βιασμό ενός παιδιού κάτω των 15 ετών θα μπορεί να αναγκαστεί να υποβληθεί σε χημική και ψυχολογική θεραπεία για τη μείωση της σεξουαλικής ορμής στο τέλος της φυλάκισης». To 2012, η ​​Μολδαβία νομοθέτησε τον χημικό ευνουχισμό για τους παιδεραστές. To 2012 και η ​​Εσθονία ψήφισε ένα νόμο που επιτρέπει τον αναγκαστικό χημικό ευνουχισμό για τους δράστες σεξουαλικών αδικημάτων. Στα Σκόπια ο χημικός ευνουχισμός είναι εθελοντικός, όμως για τους παιδεραστές που επαναλαμβάνουν την εγκληματική πράξη είναι υποχρεωτικός. Στην Ρωσία, τον Οκτώβριο του 2011, το κοινοβούλιο ενέκρινε ένα νόμο που επιτρέπει σε ένα δικαστήριο να ζητήσει την συνδρομή ιατροδικαστή ψυχιάτρου για να καθορίσει το χημικό ευνουχισμό των καταδικασθέντων δραστών σεξουαλικών αδικημάτων που έχουν βλάψει παιδιά κάτω από την ηλικία των 14.  


ΚΟ / Πηγή

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Σε τόπους μνήμης θα μετατρέψει τα στρατόπεδα της κομμουνιστικής εποχής η κυβέρνηση



Η κυβέρνηση της Ουγγαρίας αποφάσισε να ανακατασκευάσει τα στρατόπεδα εγκλεισμού, καταναγκαστικής εργασίας και αιχμαλώτων πολέμου της κομμουνιστικής εποχής, ανακηρύσσοντάς τα σε μνημεία, ανακοίνωσε ο επικεφαλής του γραφείου της κυβέρνησης.


Το εθνικό μνημείο πάρκο του Recsk θα ανακαινιστεί πλήρως. Η απόφαση αφορά επίσης το στρατόπεδο εγκλεισμού στο Kistarcsa, ένα προάστιο της Βουδαπέστης, και το στρατόπεδο αιχμαλώτων στο Cegléd στην κεντρική Ουγγαρία, δήλωσε ο János Lázár, κατά την εβδομαδιαία συνέντευξη Τύπου που έδωσε.


Είναι ακόμα ένα θέμα συζήτησης για το αν τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας των ετών 1950-1953 στο Hortobágy, στην ανατολική Ουγγαρία, θα πρέπει να συμμετέχουν στο πρόγραμμα, είπε.

Στην Ουγγαρία την περίοδο 1948 - 1954υπήρχαν σε όλη την επικράτεια της χώρας 199 στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος σε σχέση με άλλες χώρες που έζησαν κάτω από την κόκκινη τυραννία. Η Τσεχοσλοβακία είχε 124, η Βουλγαρία 99, η Ρουμανία 97 και η Πολωνία 47.

«Όλοι οι κομμουνιστές ηγέτες είναι υπεύθυνοι για τα Γκουλάγκ, και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται σε κανένα ίδρυμα στην Ουγγαρία να φέρει το όνομα κομμουνιστικό», είχε δηλώσει ο Antal Rogan, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος Fidesz, στις25 Φεβρουαρίου 2015, την ημέρα Μνήμης των θυμάτων του ολοκληρωτισμού και των εκατοντάδων χιλιάδων που απελάθηκαναπό την Ουγγαρία σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.


 
Μπροστά στο Μνημείο των Γκούλαγκ της Βουδαπέστης, ο Ρογκάν τόνισε ότι τα εγκλήματα είχαν διαπραχθεί από κομμουνιστές και όχι από τον ρωσικό λαό. «Το ιδανικό της ισότητας απέτυχε και ποτέ δεν δημιουργήθηκε μια κοινωνία ίσων και ευτυχισμένων ανθρώπων. Τα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ήταν το μόνο μέρος όπου αυτό το ιδανικό μεταφράστηκε πλήρως σε πραγματικότητα», είπε.

Οι άνθρωποι στο δυτικό κόσμο, οι οποίοι δεν είχαν καμία προσωπική εμπειρία με τη φρίκη του κομμουνισμού τείνουν να σχετικοποιήσουν ή να μειώσουν τα κομμουνιστικά εγκλήματα, αλλά αυτό είναι κάτι που οι Κεντρο-Ευρωπαίοι δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψουν, δήλωσε ο Ρογκάν.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Όταν η «προοδευτικότητα» ορίζεται με την ολοκληρωτική απάρνηση κάθε έννοιας φιλοπατρίας και εθνικού αισθήματος

Από το "ΦΩΣ των Σπορ" του Σαββάτου:

Για το κατάπτυστο πανό που σηκώθηκε στο Καραϊσκάκη την περασμένη Κυριακή τα είπαμε εκτενώς πριν από λίγες μέρες. Το θετικό είναι ότι κινητοποιήθηκε ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός προκειμένου να ταυτοποιηθεί ο υπαίτιος (ή εκ των υπαιτίων τέλος πάντων) της ανάρτησής του. Προχθές, πάλι, ο κρατικός μηχανισμός είχε πάρει ρεπό ή γιόρταζε την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο εορτασμός της οποίας αποτέλεσε μία από τις πρώτες κυβερνητικές «πράξεις» του ΠΑΣΟΚ το 1981, πριν αυτό συμπληρώσει έναν μήνα στην εξουσία... 

Είδαμε λοιπόν μια ελληνική σημαία να καίγεται σε κοινή θέα και το στιγμιότυπο να απαθανατίζεται από τηλεοπτικούς και φωτογραφικούς φακούς. Μέχρι και την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή μου κάποια κυβερνητική αντίδραση σαν την ανακοίνωση του υφυπουργού Αθλητισμού που μιλούσε με απέχθεια για τα «ανθρωπόμορφα φασιστοειδή». Τι απέγιναν οι «αρχές και οι αξίες της ελληνικής δημοκρατίας» τις οποίες επικαλούταν τη Δευτέρα ο υφυπουργός «εκ μέρους του συνόλου της ελληνικής κυβέρνησης»;

Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός εξωτερικού εχθρού μιας χώρας έγκειται στο να βρει εκείνους που θα πείσουν τους πολίτες της ότι πατριώτης και φασίστας είναι το ίδιο πράγμα και πως η «προοδευτικότητα» ορίζεται με την ολοκληρωτική απάρνηση κάθε έννοιας φιλοπατρίας και εθνικού αισθήματος. Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι όλο αυτό...


Επειδή ενδεχομένως να έχουν μπερδευτεί λιγάκι κάποιοι, καλό θα είναι να γνωρίζουν πως «οι αρχές και οι αξίες της ελληνικής δημοκρατίας» οφείλουν πρώτα από όλα να προστατεύουν και να υπηρετούν τη χώρα τουςΚαι στην κορυφή αυτών βρίσκεται το εθνικό σύμβολο που λέγεται ελληνική σημαία. Μια κυβέρνηση που εμφανίζει τόσες «ευαισθησίες» ώστε να μη θέλει να «θίξει» τους «Μακεδόνες» των Σκοπίων, τους Τούρκους και όποιον άλλον επιβουλεύεται τα εθνικά μας συμφέροντα, θα μπορούσε πράγματι να είναι και δημοκρατική. Ελληνική όμως, όχι. Κάπου εκεί φαίνεται ότι έχει προκύψει το μπέρδεμα τελικά...  

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Δολάρια και κάλπες

Η ομιλία του Ομπάμα και η δημοκρατία τύπου Σόρος

Αν ο Τζορτζ Σόρος χρηματοδοτεί τις «αυθόρμητες» διαδηλώσεις κατά Τραμπ εντός ΗΠΑ προτού καν ορκιστεί πρόεδρος, τότε εμείς στην περιοχή δεν πρέπει να έχουμε παράπονο! Και ο Πούτιν, ο οποίος υπέστη την ανάμειξη αμερικανικών ΜΚΟ στην πολιτική ζωή της Ρωσίας, και οι ηγέτες, που πλήρωσαν την Αραβική Ανοιξη, και οι Σέρβοι, που ανατράπηκαν από «ελληνική» ΜΚΟ, και ο Καραμανλής, ο οποίος είδε ξαφνικά την Αθήνα να καίγεται το 2008, δεν πρέπει να φωνάζουν.

Είχαν το προνόμιο, ειδικά ο δικός μας, που ηγείτο χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ, να είναι οι πρώτοι που υπέστησαν τις νέες «δημοκρατικές» μεθόδους. Από τις υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων μέσω NSA έως τις υποκινούμενες «εξεγέρσεις» σε δρόμους - πλατείες. Οσον αφορά τον Πούτιν, μάλιστα, και την αγανάκτηση που κατέλαβε κάποιους επειδή αναμείχθηκε στις εκλογές των ΗΠΑ, καλό είναι να διαβάσουν το βιβλίο του Γερμανού δημοσιογράφου Χιούπερτ Ζάιπελ «Η εξουσία, εκ των έσω». Εκεί θα ανακαλύψουν ότι η σημαντικότερη «ανθρωπιστική οργάνωση» της Ρωσίας Μιμοριάλ χρηματοδοτείται από τον Σόρος. Οτι, σύμφωνα με ομολογία Νούλαντ, κονδύλια 2,7 δισ. ευρώ της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ανάπτυξης USAID κατέληγαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς ρωσικών ΜΚΟ που οργάνωναν διαδηλώσεις.

Ότι στην Τιφλίδα το κίνημα Κμάρα (Αρκετά!) χρηματοδοτείτο από τον Σόρος. Γιατί τα αναφέρω αυτά, μέρα που είναι; Πρώτον, διότι αν και συμπαθώ τον πρόεδρο Ομπάμα, εντούτοις έρχεται να μιλήσει κάτω από τον Παρθενώνα για τη δημοκρατία. Για ποια δημοκρατία, όμως; Τη δημοκρατία τύπου Σόρος; Τη δημοκρατία που χρηματοδοτεί μη κυβερνητικές οργανώσεις για να ανατρέπουν εκλεγμένες κυβερνήσεις όταν δεν κάνουν τα γούστα του State Department;

Τη δημοκρατία που ρίχνει δολάρια -αντί ψηφοδελτίων- στις κάλπες; Πώς να ακτινοβολεί στα μάτια μας αυτή η δημοκρατία, όταν βασίζει την κυριαρχία της στον φόβο; Πώς να τη θαυμάζουμε όταν γνωρίζουμε ότι το σχέδιό της ήταν νέα Γιάλτα με παγκόσμιο πόλεμο; Εμείς μεγαλώσαμε θαυμάζοντας την Αμερική ως την ηθική δύναμη που ηγείτο του δυτικού κόσμου δημιουργώντας.

Όχι την Αμερική που κυριαρχεί καταστρέφοντας. Και αν -δεύτερον- ο εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ (την πτώση του οποίου προφητεύουν ήδη από τον Μάικλ Μουρ έως τα γεράκια της Ουάσινγκτον) υπονομεύεται εξαρχής από τη διαπλοκή Σόρος μέσα στις ΗΠΑ επειδή θέλει Γιάλτα χωρίς πόλεμο, τι καλό να περιμένουμε από τις ΗΠΑ για τη δημοκρατία στον υπόλοιπο κόσμο, πρόεδρε Ομπάμα;

Ετσι, η Αμερική θα πάψει σύντομα να είναι ο σταθεροποιητής του πλανήτη. Θα πρέπει να μετρά τις πληγές της Ανοικτής Κοινωνίας Σόρος.

Μανώλης Κοττάκης
Πηγή "Δημοκρατία"


https://kostasxan.blogspot.gr/2016/11/blog-post_129.html

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Συνέλαβαν δύο υπαλλήλους του αλβανικού ΥΠΕΞ με χάρτες της Μεγάλης Αλβανίας

Συνέλαβαν δύο υπαλλήλους του αλβανικού ΥΠΕΞ με χάρτες της Μεγάλης Αλβανίας

Μετέφεραν στην Ελλάδα προπαγανδιστικό υλικό, βιβλία και χάρτες - Το υλικό επρόκειτο να παραδοθεί στην πρεσβεία της Αλβανίας - Στον εισαγγελέα οδηγήθηκαν οι συλληφθέντες - Έρευνα και από την ΕΥΠ

Στη σύλληψη δύο υπαλλήλων του αλβανικού υπουργείου Εξωτερικών, προχώρησαν οι ελληνικές αρχές στην Κακαβιά.

Μετά από έλεγχο που έγινε στο αυτοκίνητο τους, διαπιστώθηκε πως μετέφεραν στην Ελλάδα προπαγανδιστικό υλικό, βιβλία και χάρτες της «Μεγάλης Αλβανίας».

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, οι δύο οδηγοί του Αλτίν Τάφα και Αγκίμ Ασλάνι, θα παρέδιδαν το υλικό που κατασχέθηκε, στην Αλβανική Πρεσβεία στην Αθήνα, με σκοπό να διανεμηθεί σε Αλβανούς μαθητές, που φοιτούν σε Ελληνικά σχολεία.

Οι δυο Αλβανοί οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα των Ιωαννίνων όπου και απολογήθηκαν και έχει ήδη οριστεί τακτική δικάσιμος,για τις 18 Νοεμβρίου. Οι δύο υπάλληλοι κατηγορούνται βάση του άρθρο 141 του ποινικού κώδικα το οποίο αφορά προπαγανδιστικό υλικό που μπορεί να βλάψει φιλικές σχέσεις μεταξύ δυο χωρών.

Eρευνες για την υπόθεση πραγματοποιεί κλιμάκιο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Πηγή: epirusgate.blogspot.gr

http://www.protothema.gr/greece/article/628330/sunelavan-duo-upallilous-tou-alvanikou-upex-me-hartes-tis-megalis-alvanias/

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Κλείνουν ζωτικής σημασίας τμήμα συνοριοφύλαξης στα ελληνοαλβανικά σύνορα!

Κλείνουν ζωτικής σημασίας τμήμα συνοριοφύλαξης στα ελληνοαλβανικά σύνορα!

Βάζουν λουκέτο στο Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Καστάνιανης, που καλύπτει μια μεγάλη έκταση στα σύνορα με την Αλβανία και συγκεκριμένα τα χωριά Λάβδανη, Αγία Μαρίνα, Καστάνιανη, Χαραυγή, Κτίσματα

Το περασμένο καλοκαίρι, είχαμε παρουσιάσει σε άρθρο μας στο protothema.gr,τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν με μεγάλη επιτυχία στην ακριτική Καστάνιανη Πωγωνίου Ιωαννίνων. Στο άρθρο αυτό, είχαμε αναφερθεί και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι λιγοστοί κάτοικοι της περιοχής, λόγω της γειτνίασής της με την Αλβανία και τις υποσχέσεις του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για επάνδρωση εκ νέου των ακριτικών φυλακίων του Πωγωνίου.

Δεκαπέντε περίπου μήνες μετά, δεν έχει επανδρωθεί ΟΥΤΕ ΕΝΑ φυλάκιο.

Έμειναν έτσι μόνο λιγοστοί συνοριοφύλακες, στο Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Καστάνιανης, που καταβάλλοντας κάτι παραπάνω από υπεράνθρωπες προσπάθειες, αγωνίζονται για να προστατεύσουν τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής και τις περιουσίες τους και να τους προσφέρουν ένα αίσθημα ασφάλειας.

Με έκπληξη λοιπόν διαβάσαμε σε τοπικά έντυπα και σάιτ(«Ηπειρωτικός Αγών», «Πρωινός Λόγος», epirusgate κ.ά.), ότι σχεδιάζεται το κλείσιμο του Τμήματος αυτού και η συγχώνευσή του με το, ήδη επιβαρημένο, Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Δελβινακίου, που απέχει γύρω στα 25 χιλιόμετρα από την  Καστάνιανη. Πρόκειται για απόφαση  της ΕΛ.ΑΣ. στο πλαίσιο συγχώνευσης αστυνομικών και άλλων τμημάτων.

Επειδή, δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι κρύβεται κάτι περίεργο πίσω από αυτή την απόφαση, αλλά οι αρμόδιοι δεν έχουν σωστή ενημέρωση, τους δίνουμε μερικά στοιχεία τα οποία μάλλον αγνοούν.

Το Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Καστάνιανης, καλύπτει μια μεγάλη έκταση στα σύνορα με την Αλβανία. Η περιοχή αυτή περιλαμβάνει  τα χωριά Λάβδανη, Αγία Μαρίνα, Καστάνιανη, Χαραυγή, Κτίσματα κ.ά.  και είναι εύκολα προσβάσιμη από τη γειτονική χώρα.

Οι συνοριοφύλακες, έρχονται αντιμέτωποι, σχεδόν καθημερινά με Αλβανούς κακοποιούς, εμπόρους ναρκωτικών και λαθρομετανάστες.
Τα τμήματα συνοριακής φύλαξης της περιοχής, έχουν ήδη αποψιλωθεί από ανθρώπινο δυναμικό και είναι υποστελεχωμένα.

Επίσης, το κτίριο στο οποίο στεγάζονται οι συνοριοφύλακες στην Καστάνιανη, έχει παραχωρηθεί δωρεάν στο κράτος, με τη μόνη υποχρέωση να το συντηρεί. Το οικονομικό κόστος λοιπόν για το Δημόσιο, είναι αμελητέο.

Χαρακτηριστικό περιστατικό της κατάστασης που επικρατεί στην περιοχή, είναι ότι πρόσφατα, στο χωριό Λάβδανη, κακοποιός (για την εθνικότητα του οποίου δεν χρειάζονται ερωτήσεις και απαντήσεις…), μπήκε στο σπίτι ηλικιωμένης γυναίκας και την υποχρέωσε να κοιμηθεί σε αυτό! Ως αντάλλαγμα(!), υποσχέθηκε να μην την πειράξει καθόλου και να πάρει από αυτήν όσα χρήματα και κοσμήματα είχε. Τουλάχιστον  τήρησε την υπόσχεσή του και το πρωί, μετά το πέρασμα της «περιπόλου» των συνοριακών φρουρών( γνώριζε προφανώς τις ώρες διέλευσής τους), έφυγε σαν κύριος με τα χρήματα και τα κοσμήματα της άτυχης και έντρομης ηλικιωμένης!

Αλήθεια, είναι οι ιθύνοντες της ΕΛ.ΑΣ. ενήμεροι για αυτό και για δεκάδες άλλα ανάλογα περιστατικά; Αν στην θέση της ηλικιωμένης γυναίκας, βρισκόταν κάποιος δικός τους άνθρωπος, πώς θα αντιδρούσαν;

Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση και ότι με αυτό το άρθρο, θα καταλάβουν οι αρμόδιοι το λάθος που προτίθενται να κάνουν και θα το διορθώσουν.
Ειδικά σε μια τόσο ευαίσθητη εθνικά περιοχή, της οποίας οι λιγοστοί κάτοικοι φυλάνε πραγματικά Θερμοπύλες, την ίδια ώρα που ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, προκαλεί ακατάπαυστα και θρασύτατα…

http://www.protothema.gr/greece/article/627627/kleinoun-zotikis-simasias-tmima-sunoriofulaxis-sta-ellinoalvanika-sunora/

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

Κανονικοί άνθρωποι - παγκοσμιοποιητικό φλουφλιστάν: 1-0



Από τον Παναγιώτη Λιάκο (εφημερίδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ") - Τίτλος άρθρου : "Τραμπ-άλαλα τα χείλη των ασεβών" 

Δεν ήθελε και μεγάλα αποθέματα φαντασίας για να ποντάρεις σε νίκη του Ντόναλντ Τραμπ. Ολα τα χαρτιά που βγάζει από το μανίκι της η υπερδομή για να τα σπρώξει στην πράσινη τσόχα της πολιτικής αντιμετωπίζονται από τους εκλογείς όχι σαν τραπουλόχαρτα, αλλά σαν χρησιμοποιημένα χαρτιά υγείας - και έχουν τη μοίρα αυτών των απαραίτητων αλλά αηδιαστικών (μετά τη χρήση) προϊόντων.

Με το δικό μας δημοψήφισμα φάνηκε ξεκάθαρα η ρωγμή στον τάχα... αδιαπέραστο τοίχο των εταιριών μετρήσεων, οι οποίες έγιναν περισσότερο ρεντίκολο από εκείνους που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους για την ακρίβεια των προβλέψεων. Το «Οχι» επικράτησε κόντρα σε όλες τις εκτιμήσεις αλλά και τις προσδοκίες του Τσίπρα, ο οποίος έλυσε το «προβληματάκι» που του προκάλεσε η λαϊκή ψήφος με τρόπο απλό: έκανε κωλοτούμπα και μεταμόρφωσε το «Οχι» σε ένα ωραιότατο «Ναι». Από κει και πέρα το πήγε τυφλοσούρτη. Είναι μέχρι να πάρεις το κολάι στην υπογραφή Μνημονίων τζιφράροντας το πρώτο. Τα υπόλοιπα είναι παιχνιδάκι.

Ωστόσο, ελάχιστοι υποπτεύονταν ότι η ελληνική περίπτωση θα προοιωνιζόταν παγκόσμιο φαινόμενο. Κι έτσι έγινε. Το Brexitπροτιμήθηκε από τους πείσμονες Βρετανούς, παρά τις οιμωγές των «νουνεχών» γερμανοφρόνων Δεξιάς, Αριστεράς και επιτήδειου Κέντρου.

Κι ύστερα δεν ήλθαν οι μέλισσες, αλλά ο Τραμπ. Ο άνθρωπος που συκοφαντήθηκε, καθυβρίστηκε και δαιμονοποιήθηκε από σχεδόν όλα τα κατεστημένα ΜΜΕ του πλανήτη περισσότερο κι από τον Οσάμα μπιν Λάντεν. Τα υποκριτικά μίντια πρέπει να τον έχουν «κράξει» με μεγαλύτερη σφοδρότητα απ' όση χρησιμοποιούν για το Ισλαμικό Κράτος. Από την άλλη παρουσίαζαν τη Χίλαρι σαν μια διασταύρωση της Μητέρας Τερέζας, της Υπατίας της Αλεξανδρινής και της Ασπασίας (τη σύζυγο Περικλέους, βεβαίως, βεβαίως).

Παρά ταύτα, οι κανονικοί άνθρωποι, αυτοί που δεν πουλάνε αέρα για να ζήσουν, αγαπούν την πατρίδα τους, δεν θέλουν να τη δουν να καταντάει χαλιφάτο και ήθελαν να απαλλαγούν από τα δεσμά της πολιτικής ορθότητας, ψήφισαν αυτό που το παγκοσμιοποιητικό φλουφλιστάν δαχτυλόδειχνε σαν το «απόλυτο κακό». Περαστικά τους και καλόπιοτο το ξιδάκι.


Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Το σύστημα πληγώθηκε και ετοιμάζει την αντεπίθεσή του

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

Στην αρχή ήρθε το Brexit. Μετά, ακολούθησε ο Τραμπ... Το μήνυμα που στέλνεται από τις κάλπες, το μήνυμα που στέλνουν οι λαοί (δύο πανίσχυρων χωρών) είναι σαφές: Δεν μας αρέσει ο τρόπος που κυβερνάτε, δεν μας αρέσει κόσμος που δημιουργείτε. Χωρίς να ξέρουμε τι θα συμβεί μετά την πανωλεθρία του αμερικανικού συστήματος και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές, θεωρούμε σχεδόν βέβαιο πως ζούμε μια ακόμη (μετά το Brexit) ιστορική στιγμή, η οποία καταγράφεται έντονα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται μια ισχυρή μορφή ανασφάλειας για την επόμενη ημέρα.

Ας κρατήσουμε, όμως, το σημαντικό μήνυμα των αμερικανικών εκλογών. Και αυτό είναι σαφές: Η ισχύς ανήκει στον λαό, ο οποίος μπορεί να επιβάλει την δική του θέληση απέναντι σε πανίσχυρα συστήματα, απέναντι σε αδίστακτα συμφέροντα. Μπορεί, φυσικά, μέχρι τις επόμενες αμερικανικές εκλογές ο λαός να μην συμμετάσχει (πάγια τακτική της σύγχρονης δημοκρατίας), όμως το ότι δεν επηρεάστηκε από τις απίστευτες ποσότητες της συστημικής προπαγάνδας και αποφάσισε πως πρώτιστο ενδιαφέρον ενός αρχηγού κράτους είναι η φροντίδα και η ευημερία των πολιτών και οι καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, είναι ένα μήνυμα που κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει. 

Αυτό ακριβώς το μήνυμα είναι που φοβούνται πως θα μεταδοθεί σαν «ιός», οι αρχηγοί άλλων ανεπτυγμένων «δημοκρατικών» χωρών. Το μήνυμα ισχύος των μικρών ανυπεράσπιστων πολιτών, που αγνοούνται ή και διώκονται από απρόσωπα συστήματα και δοτές εξουσίες, που προσαρμόζουν τους νόμους για να υπερασπίζονται τα ισχυρά συμφέροντα, αλλοιώνουν ή αντιστρέφουν τις υποσχέσεις τους προς τους πολίτες και στο όνομα των συνεχών κερδών του συστήματος δεν διστάζουν να αλλοιώνουν ακόμη και τα χαρακτηριστικά των κρατών που υποτίθεται πως κυβερνούν.

Στο όνομα της παγκοσμιοποίησης, στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου που υπόσχεται λιγότερους φόρους για τις εταιρείες και λιγότερα δικαιώματα για τους πολίτες, περισσότερα κέρδη για όσους μετέχουν στο σύστημα και χειρότερη ποιότητα ζωής για τους απλούς ανθρώπους…, οι πολίτες μεταβάλλονται αργά αλλά μεθοδικά σε φθηνές μηχανές παραγωγής κέρδους. Η ρατσιστική – φασιστική αντιμετώπιση του συστήματος που θέλει τους μη πτυχιούχους και τους απλούς εργάτες να είναι οι πρωταίτιοι αυτής της αλλαγής, οι «υπεύθυνοι» για έναν κόσμο αβεβαιότητας και κινδύνων, είναι το διαχρονικό εργαλείο εκφοβισμού και ψυχολογικής άσκησης βίας, μέσω του οποίου το σύστημα θεωρεί (εμμέσως πλην σαφώς) πως «οι αμόρφωτοι δεν έχουν σωστή κρίση». Είναι το ίδιο σύστημα (το ζούμε και στην Ελλάδα) που θέλει να επιβάλλει τους προβεβλημένους από τα συστημικά ΜΜΕ, τους μορφωμένους θεωρητικούς ακαδημαϊκούς και πολλούς άλλους που ακολουθούν ως παρελκόμενα – εργαλεία του εκάστοτε «ισχυρού πολιτικού ρεύματος», ανθρώπους που δεν είχαν και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα και καθημερινότητα που βιώνουν οι απλοί (αμόρφωτοι) πολίτες, ανθρώπους που δεν είναι ικανοί να υλοποιήσουν οτιδήποτε, πέρα από την κατασπατάληση των φόρων που πληρώνουν οι «αμόρφωτοι» πολίτες.

Αυτό το σύστημα μπορεί να δέχτηκε δύο σοβαρότατες ήττες, αλλά είναι βέβαιο πως δεν πρόκειται να «παραδοθεί». Είναι βέβαιο πως αυτό το σύστημα έχει πληγωθεί και γι αυτόν ακριβώς το λόγο γίνεται τώρα πολύ επικίνδυνο για όσους το αψήφησαν, στάθηκαν απέναντί του και με την ψήφο τους απέδειξαν πως είναι σάπιο και στηρίζεται σε γυάλινα πόδια. Είναι αυτό το σύστημα που μπορεί να εξαγοράζει «καλαμαράδες» ή «τηλεπερσόνες», που μπορεί να λειτουργεί ως κράτος αλλά και ως παρακράτος, που δεν διστάζει να σκοτώνει για να προστατεύσει τα συμφέροντά του ή να αυξήσει τα κέρδη του…
Αυτό ακριβώς το σύστημα θα αντιδράσει σύντομα και οργανωμένα. Το σύστημα δεν ανέχεται να ελέγχεται από τους πολίτες. Στην αρχή θα δοκιμάσει να "εγκολπώσει" τον Τραμπ. Αν δεν τα καταφέρει, τότε θα χρησιμοποιήσει όλα τα «ξόανα» (αρχηγούς κρατών, δικαστές, δημοσιογράφους κ.α.) που διαθέτει στον πλανήτη… Θα δείξει τα δόντια του και μέσα από τα σκοτεινά του γραφεία – διευθυντήρια θα επιχειρήσει αρχικά να παραχαράξει την βούληση των πολιτών και τελικά δεν θα διστάσει να επιβάλει τα χειρότερα, για να εμφανιστεί ως «η καλύτερη δυνατή λύση» (στα προβλήματα που το ίδιο δημιουργεί).
Καλό θα ήταν, λοιπόν, να προετοιμαζόμαστε για καταστάσεις που μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει, ούτε έχουμε ζήσει. Τα «ορκ» του συστήματος βγήκαν από τις σκιές, εκτέθηκαν ως χρήσιμοι ηλίθιοι υπέρ του συστήματος που τα δημούργησε και τα εκτρέφει και τώρα είναι έτοιμα να δώσουν μια μεγάλη μάχη για τα αφεντικά τους, αλλά και για τον εαυτό τους, χωρίς να έχουν κανέναν απολύτως ηθικό φραγμό. Και αυτή η μάχη θα είναι κατά των πολιτών, κατά της δημοκρατίας, κατά της ειρήνης... 

ΥΓ1: Τα όσα συμβαίνουν αποδεικνύουν το γιατί η «δημοκρατική Ευρώπη» αποφεύγει την προσφυγή στις κάλπες σε θέματα μείζονος ενδιαφέροντος για τους λαούς της Ευρώπης…
ΥΓ2: Όσο για τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, τελικά αποδεικνύεται πως ο ρόλος ύπαρξής τους δεν είναι η καταγραφή αλλά η διαχείριση της κοινής γνώμης και η "καθοδήγηση" των πολιτών στις "γραμμές" του συστήματος. 

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


https://kostasxan.blogspot.gr/2016/11/blog-post_292.html