Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το εμφυτεύσιμο τσιπ, σε λίγο, δεν θα είναι «προαιρετικό»

SHFT Plan/ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

«..και ποιεί πάντας, τους μικρούς και τους μεγάλους, και τους πλουσίους και τους πτωχούς, και τους ελευθέρους και τους δούλους,ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επίτων μετώπων αυτών,  και ίνα μή τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι ειμη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν τουονόματος αυτού». – Αποκάλυψη 13:16-17

Οι τεχνολογίες σχεδιασμένες ειδικά για να παρακολουθούν και να ελέγχουν τα ανθρώπινα όντα βρίσκονται σε εξέλιξη για τουλάχιστον εδώ και δύο δεκαετίες.

Στον εικονικό χώρο, τα προγράμματα λογισμικού είναι πλέον σε θέση να μας παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο, φθάνοντας μέχρι του σημείου να κάνουν προβλέψεις για τις μελλοντικές συμπεριφορές μας και να αποστέλλουν ειδοποιήσεις στο κατάλληλο σταθμό παρακολούθησης, ανάλογα με το πώς ένας αλγόριθμος υπολογιστή καταγράφει τις δραστηριότητές μας. Αυτόαπό μόνο του είναι ένα τρομακτικό σενάριο.

Εκείνο που μπορεί να είναι ακόμη πιο τρομακτικό, όμως, είναι αυτό που συμβαίνει στη φυσική σφαίρα. Σύμφωνα με ερευνητές που εργάζονται για το εμφυτεύσιμο μικροτσίπ στον άνθρωπο,είναι μόνο θέμα χρόνου πριν τα συστήματα αυτά επιτύχουν ευρεία αποδοχή.

Υπάρχει πιθανότητα να μεταφέρετε ένα ζευγάρι μικροτσίπ RFID τώρα. Και αν είναι έτσι, αυτά στέλνουν έναν 15 - ψήφιο αριθμό που σας προσδιορίζει. Ο αριθμός αυτός μπορεί να διαβαστεί από αυτό που ονομάζεται ISO σαρωτής συμβατός. Και αυτοί βρίσκονται παντού, επίσης.

Δεν είναι δυνατόν να αλληλεπιδράτε με την κοινωνία με ουσιαστικό τρόπο και να μην έχετε ένα κινητό τηλέφωνο. Νομίζω ότι τα ανθρώπινα εμφυτεύματα είναι πιθανό να έχουν μια παρόμοια διαδρομή. Θα ήταν λοιπόν, μειονέκτημα να μην έχετε το εμφύτευμα που ουσιαστικά δεν θα είναι προαιρετικό.


Βίντεο:


Η αρχική αντίδρασή σας σε αυτή την ιδέα μπορεί να είναι μια δυσπιστία. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος η κοινωνία να αποδεχθεί μια τέτοια συσκευή. Γιατί να θέλει κανείς να εμφυτεύσει αυτό το πράγμα στο σώμα του;

Σκεφτείτε για μια στιγμή που βρισκόμαστε τώρα. Για δεκαετίες οι άνθρωποι απέρριπταν την ιδέα ότι θα υποβάλλονται σε παρακολούθηση ή θα καταγράφονται.

Ωστόσο, ο καθένας σήμερα κουβαλάει τώρα ένα κινητό τηλέφωνο. Είναι τόσο διαδεδομένο, που στην πραγματικότητα, πολλοί θεωρούν "δικαίωμα" η κυβέρνηση να παρέχει επιδοτήσεις σε όσους δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα κινητό με δικά τους λεφτά.

Ενσωματωμένα σε κάθε ένα από αυτά τα τηλέφωνα είναι ένα τσιπ RFID που μπορεί να παρακολουθεί κάθε κίνηση μας μέσω GPS ή πύργο τριγωνισμού κυττάρων. Επιπλέον, αυτά τα μικρόφωνα και οι κάμερες που βρίσκονται σε κάθε τηλέφωνο μπορούν να ενεργοποιηθούν από απόσταση με συστήματα παρακολούθησης των διωκτικών αρχών, μια δυνατότητα που υπήρχε από τις αρχές του 2000.
Αλλά και ως παρεμβατικές αυτές οι συσκευές είναι αποδεκτές ως κανόνας από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Όχι μόνο αυτό, αλλά κανείς δεν μας «ανάγκασε» να τα πάρουμε. Είμαστε, όπως φαίνεται, οι κύριοι της υποδούλωσής μας. Και πληρώνουμε από τη τσέπη μας για να έχουμε την καλύτερη συσκευή εντοπισμού που μπορούμε να αγοράσουμε!

Σύμφωνοι, κάποιος μπορεί απλά να αποσυνδεθεί από το "δίκτυο" με το να πετάξει μακριά το κινητό του. Όμως, η κατεύθυνση στην οποία κινούνται αυτές οι νέες τεχνολογίες παρακολούθησης σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη κυβερνητική επέκταση της επιτήρησης δείχνουν ότι η τεχνολογία RFID μικροτσίπ τελικά θα είναι μη εθελοντική.

Ο Michael Snyder του ‘The Truth Wins’ ρωτά: «τι θα κάνετε όταν δεν θα μπορείτε πλέον να αγοράσετε ή να πουλήσετε, χωρίς να υποβάλλεστε σε βιομετρική αναγνώριση;»

Αυτή η τεχνολογία πρόκειται να συνεχίζεται να διαδίδεται καιπρόκειται να γίνει όλο και πιο δύσκολο να την αποφύγεις. 
 
Και είναι εύκολο να φανταστεί κανείς μια τυραννική κυβέρνησητι θα μπορούσε να κάνει με μια τέτοια τεχνολογία. Θα μπορούσε, αν ήθελε, να την χρησιμοποιήσει για να παρακολουθεί κυριολεκτικά τις κινήσεις και τη συμπεριφορά του καθενός.

Και μια μέρα, αυτό το είδος τεχνολογίας κατά πάσα πιθανότητα θα είναι τόσο διάχυτο, που δεν θα είναι σε θέση κανείς να ανοίξει έναν τραπεζικό λογαριασμό, να πάρει μια πιστωτική κάρτα ή ακόμα και να αγοράσει το οτιδήποτε χωρίς πρώτα να σαρωθεί το χέρι του ή το πρόσωπό του...
 
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα λαό που θα υποβληθεί ελεύθερα μόνος του σε αυτή την ψηφιακή δουλεία. Αλλά, όπως έγινε με την υποβάθμιση της ιδιωτικής ζωής και των δικαιωμάτων, σίγουρα θα γίνει και αυτό, όχι βέβαια ως νόμος που θα ψηφιστείμέσα σε μια νύχτα.

Πρώτον, οι τεχνολογίες θα πρέπει γενικά να γίνουν αποδεκτές από την κοινωνία. Θα ξεκινήσει με προϊόντα όπως το Google Glass. Οι παλαιότερες γενιές μπορεί να το απορρίψουν, αλλά σε μερικά χρόνια, δεκάδες εκατομμύρια παιδιά, έφηβοι και νεαροί ενήλικες θα περιφέρονται στους δρόμους, έχοντας τη δυνατότητα να καταγράφουν τα πάντα γύρω τους και να τα ανεβάζουν στο διαδίκτυο αμέσως.

Στη συνέχεια, όπως βλέπουμε ήδη από τις πρώτες εφαρμογές, τα τσιπ RFID θα εμφυτεύονται κάτω από το δέρμα εθελοντικά, για κάθε τι, από την πρόσβαση σε κτίρια υψηλής ασφαλείας μέχρι το μανάβικο της γειτονιάς.

Τελικά, όταν αυτή η πρακτική γίνει αποδεκτή από την πλειοψηφία, θα γίνει ο νέος μας "αριθμός κοινωνικής ασφάλισης".

Για να αποκτήσετε πρόσβαση σε επίσημες υπηρεσίες, θα πρέπει να επαληθευτεί ότι είστε άνθρωπος. Χωρίς έλεγχο δεν θα είστε καν σε θέση να αγοράσετε μια μπύρα, πόσο μάλλον να λάβετε ιατρική περίθαλψη ή άδεια οδήγησης.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό είναι το μέλλον. Κάθε αγορά που θα κάνετε και κάθε βήμα που θα παίρνετε θα παρακολουθούνται από ένα μικρό 15 -ψήφιο μικροτσίπ, που σημαίνει ότι ο μόνος τρόπος για να "το απενεργοποιήσετε" θα είναι να το αφαιρέσετε φυσικά από το σώμα σας.

Στην ουσία, σύντομα θα ζούμε σε έναν κόσμο Συνεχούς Καταγραφής.

Τα παιδιά και τα εγγόνια μας, είναι πιθανόν, όχι μόνο να υποβληθούν στην εμφύτευση, αλλά να πληρώνουν ευχαρίστως το κόστος, έτσι ώστε και αυτοί, να μπορούν να "αλληλεπιδρούν με την κοινωνία με ουσιαστικό τρόπο".

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Ουκρανία: Στο Λουγκάνσκ η νέα εστία έντασης

Κάθε μέρα και μία νέα εστία έντασης προκύπτει στην ανατολική Ουκρανία. Την Τρίτη το απόγευμα φιλορώσοι ακτιβιστές εισέβαλλαν σε σειρά δημοσίων κτιρίων στην πόλη Λουγκάνσκ και προχώρησαν σε καταλήψεις. Μέχρι χθες το μεσημέρι, υπό κατάληψη εδώ και ημέρες βρισκόταν μόνο η τοπική έδρα των κρατικών υπηρεσιών ασφαλείας. Πλέον, υπό κατάληψη τελούν και η έδρα της τοπικής κυβέρνησης και το γραφείο της εισαγγελίας της πόλης. Αρχικώς οι ακτιβιστές εισέβαλαν στα γραφεία της τοπικής κυβέρνησης, όπου είχαν συγκεντρωθεί ζητώντας να εγκριθεί η διενέργεια δημοψηφίσματος για μεγαλύτερη αυτονομία στην ανατολική Ουκρανία.
Ο προσωρινός πρόεδρος Αλεξάντερ Τουρτσίνοφ εμφανίστηκε εξοργισμένος με τις τοπικές αστυνομικές δυνάμεις τις οποίες κατηγόρησε για «εγκληματική προδοσία και απραξία». «Η συντριπτική πλειοψηφία των σωμάτων εφαρμογής του νόμου στα ανατολικά της χώρας είναι ανίκανη να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να κάνει το καθήκον της και να υπερασπίσει τους πολίτες». Απείλησε δε με πειθαρχικές αλλά και δικαστικές κυρώσεις σε βάρος τους.
Παράλληλα, συνεχίζονται και η διπλωματική ανταλλαγή κατηγοριών ανάμεσα στη Ρωσία και κυρίως στις ΗΠΑ. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, εκ νέου, κατηγόρησε την Μόσχα ότι προσπαθεί «ν’ αλλάξει το τοπίο ασφαλείας» στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη και την κάλεσε πάλι να «αφήσει ήσυχη την Ουκρανία» ενώ προσέθεσε ότι «το ΝΑΤΟ θα υπερασπίσει κάθε εκατοστό από χώρα μέλους του», αναφερόμενος προφανώς γενικά στην περιοχή και όχι στην Ουκρανία, αφού δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
H ρωσική απάντηση στο νέο γύρο κυρώσεων της Δύσης «είναι έτοιμη και πολύ σύντομα θα τεθεί σε εφαρμογή» διεμήνυσε ο υφυπουργός Εξωτερικών της Μόσχας, Σεργκέι Ριάμπκοφ. Κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι έχουν επαναφέρει στη ζωή το «σιδηρούν παραπέτασμα» βάζοντας στο στόχο τους τον τομέα υψηλής τεχνολογίας και επανέλαβε ότι προφανώς θα υπάρξουν συνέπειες αλλά η Ρωσία είναι σε θέση να τις διαχειριστεί. Ο Ριάμπκοφ δεν σχολίασε ιδιαιτέρως τις κυρώσεις της ΕΕ, που ανακοινώθηκαν την Τρίτη, εκτιμώντας ότι η ΕΕ «δυστυχώς άγεται και φέρεται από τις ΗΠΑ». Οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν τα ονόματα άλλων 15 Ρώσων αξιωματούχων, στους οποίους επιβάλλονται ταξιδιωτικές κυρώσεις, πάγωμα λογαριασμών κλπ, αποφεύγοντας, όμως, επισταμένα να προχωρήσει σε κυρώσεις κατά επιχειρήσεων όπως έπραξε η Ουάσινγκτον.
Πραξικόπημα νούμερο 2;
Στο Κίεβο, πάντως, υπάρχει έντονη φημολογία ότι το ακροδεξιό συμπολιτευόμενο κόμμα «Σβόμποντα» προετοιμάζεται πραξικόπημα κατά της τωρινής προσωρινής ηγεσίας υπό τους Τουρτσίνοφ και Γιατσενιούκ. Η είδηση μεταδόθηκε από τη ρωσική ιστοσελίδα vesti.ru (που ανήκει στο Russia 24) που υποστηρίζει ότι υποκλάπηκε από χάκερς ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ στελεχών του «Σβόμποντα», στην οποία είναι σαφές ότι γίνονται προετοιμασίες. Δεν είναι όμως σαφές αν θα υπάρξει συνεργασία και από τον φασιστικό «Δεξιό Τομέα». Σύμφωνα, πάντα, με την ίδια πηγή, τόσο ο υπηρεσιακό πρόεδρος Τουρτσίνοφ όσο και ο πρωθυπουργός Γιατσενιούκ είναι ενήμεροι και αναζητούν τρόπους αντίδρασης.
Πηγές: bbc, reuters, ria novosti, Interfax, Russia today, vesti.ru

«Πήγαινε στο Ισραήλ, οι μαύροι αντιμετωπίζονται όπως τα σκυλιά»

DS : Αυτός είναι ο κόσμος! Πήγαινε στο Ισραήλ, οι μαύροι αντιμετωπίζονται όπως τα σκυλιά. (You go to Israel, the blacks are just treated like dogs”).
V : Πρέπει να τους μεταχειρίζεστε έτσι ;
DS : Οι λευκοί Εβραίοι, υπάρχουν λευκοί Εβραίοι και μαύροι Εβραίοι, καταλαβαίνεις;
V : Και είναι οι μαύροι Εβραίοι λιγότερο (Εβραίοι;) από ό, τι οι λευκοί Εβραίοι ;
DS : Εκατό τοις εκατό, πενήντα τοις εκατό, εκατό τοις εκατό.
V : Και είναι αυτό σωστό;
DS : Δεν είναι το θέμα αυτό - δεν εξετάζουμε τι είναι σωστό και τι λάθος, ζούμε σε μια κοινωνία. Ζούμε σε μια κουλτούρα. Πρέπει να ζούμε μέσα σε αυτή την κουλτούρα.
V : Μα δεν πρέπει να πάρουμε θέση για το τι είναι λάθος; Και να γίνουμε η αλλαγή και η διαφορά;
DS : Δεν θέλω να αλλάξω τη κουλτούρα, γιατί δεν μπορώ. Είναι πάρα πολύ μεγάλη και πάρα πολύ [άγνωστο].
V : Αλλά μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σου.
DS : Δεν θέλω να αλλάξω. Αν το κορίτσι μου δεν μπορεί να κάνει ό, τι θέλω, δεν θέλω το κορίτσι. Θα βρω ένα κορίτσι που θα κάνει ό, τι θέλω! Πιστέψτε με. Νόμιζα ότι ήσουν το κορίτσι - επειδή προσπάθησα να κάνω ό, τι θέλεις. Αλλά δεν είσαι το κορίτσι.

Αυτό είναι ένα κομμάτι από τη συνομιλία του ιδιοκτήτη των Λος Άντζελες Κλίπερς, Ντόναλντ Στέρλιγνκμε την κατά πολύ νεώτερη φίλη του V. Stiviano (μισή μαύρη - μισή Μεξικάνα) η οποία έχει προκαλέσει "μεγάλη συζήτηση για τα ρατσιστικά σχόλια" του δισεκατομμυριούχου Στέρλινγκ, ο οποίος τιμωρήθηκε με δια βίου αποκλεισμό από το NBA, ενώ του επιβλήθηκε και πρόστιμο 2.5εκ. δολαρίων. (Ολόκληρη η συνομιλία εδώ).

Στην επίμαχη ηχητική εγγραφή, ο Στέρλινγκ λέει στη φίλη του, στη διάρκεια λογομαχίας τους, να μην ποστάρει στο "Instagram" δικές της φωτογραφίες με μαύρους και να μην φέρνει Αφροαμερικανούς στα παιχνίδια της ομάδας.

Ο Donald Sterling γεννήθηκε ως Donald Tokowitz το 1934 από Εβραίους μετανάστες γονείς στο Σικάγο. Σε ηλικία 2 ετών μετακόμισε στο Λος Αντζελες. Σπούδασε νομικά και στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ασχολήθηκε με τον τομέα των ακινήτων. Αγόρασε τους Κλίπερς το 1981 αντί 12.500.000 δολαρίων.Παραμένει επισήμως παντρεμένος από το 1955 με την RochelleStein, εβραϊκής καταγωγής.

Το 2009 αναγκάσθηκε να καταβάλει 2,7 εκατ. δολάρια στο υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ το οποίο κινήθηκε εναντίον του για διακρίσεις σε ό,τι αφορά τη στέγαση (ειδικεύεται στην ανάπτυξη ακίνητης περιουσίας και έχει στην κατοχή του δεκάδες ακίνητα) μειονοτήτων. Πιο συγκεκριμένα είχε αρνηθεί να νοικιάσει διαμερίσματα σε ισπανόφωνους γιατί καπνίζουν, πίνουν και τριγυρίζουν γύρω από το κτίριο» και σε Αφροαμερικανούς γιατί «η μυρωδιά τους μπορεί να προσελκύσει παράσιτα» και σε μη Κορεάτες σε κορεάτικη συνοικία. Το 2009, μηνύθηκε από ένα μαύρο της διοίκησης των Κλίπερς ο οποίος ισχυρίστηκς ότι ο Sterling ήταν ρατσιστής επειδή τον πληρώνε μόνο $ 350.000 το χρόνο.

Αίσθηση προκάλεσε η αποκάλυψη ότι στο παρελθόν ο Στέρλινγκ (τον οποίον αποκαλούν και… Σκρουτζ του ΝΒΑ) αρνήθηκε να καλύψει τα έξοδα μιας χειρουργικής επέμβασης του πρώην ασίσταντ κόουτς των Κλίπερς, Κιμ Χιουζ, ο οποίος είχε καρκίνο του προστάτη. Η επίσημη θέση των Κλίπερς ήταν πως «αν το κάνουμε για ένα πρόσωπο, θα πρέπει να το κάνουμε για όλους»!


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώεδώεδώ και εδώ

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Αίγυπτος: Μαζική καταδίκη σε θάνατο 683 (!) μελών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας

Σε μια πρωτοφανή απόφαση προχώρησε, τη Δευτέρα, αιγυπτιακό δικαστήριο καταδικάζοντας σε θάνατο 683 στελέχη και μέλη της ισλαμιστικής Μουσουλμανικής Αδελφότητας υποδαυλίζοντας περαιτέρω την πόλωση που έχει καλλιεργηθεί στο εσωτερικό της αιγυπτιακής κοινωνίας και εντείνοντας την αίσθηση σιδηράς καταστολής που ο στρατός στην εξουσία, «θρέφει» ολοένα περισσότερο.
Οι καταδικασθέντες κατηγορούνται ότι συμμετείχαν σε αιματηρά επεισόδια, στα οποία συγκαταλέγεται η δολοφονία και η απόπειρα δολοφονίας κατά αστυνομικών, στην επαρχία της Μίνιας, στις 14 του περασμένου Αυγούστου, κατά τη διάρκεια των σφοδρότατων ταραχών που συντάρασσαν τη χώρα αρχής γενομένης από την ανατροπή του προέδρου Μουχάμαντ Μούρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, στις 3 Ιουλίου από το στρατό. Ο στρατός είχε αξιοποιήσει ως άλλοθι το ξέσπασμα λαϊκής δυσαρέσκειας που είχε προκαλέσει ο αυταρχισμός και αλαζονεία που επεδείκνυε η ηγεσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, για να επανέλθει δριμύτερος στην εξουσία μετά την εκδίωξη Μουμπάρακ το 2011 και πάλι από μαζικές διαδηλώσεις.
Μεταξύ των καταδικασθέντων συγκαταλέγεται και ο θρησκευτικός ηγέτης της Αδελφότητας στην Αίγυπτο, Μουχάμαντ Μπαντίε, καθώς και πολλά άλλα υψηλόβαθμα στελέχη. Από τους 6893 κατηγορούμενους, μόνο οι 50 έχουν συλληφθεί. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν ερήμην και το δικαστήριο τους διεμήνυσε ότι έχουν το δικαίωμα να περάσουν από νέα δίκη εφόσον παραδοθούν, κάτι που φυσικά υπό το φως της καταδικαστικής απόφασης κάθε άλλο παρά δελεαστικό ακούγεται. Η δίκη ήταν μαζική και δεν κράτησε παρά μόνο λίγες ώρες γεγονός που οι συνήγοροι των κατηγορουμένων καταγγέλλουν ως έμπρακτη απόδειξη της απουσίας απόδοσης δικαιοσύνης και του «στημένου χαρακτήρα» της διαδικασίας. Μέλος μίας από τις ομάδες συνηγόρων επεσήμαινε ότι είναι χαρακτηριστικό ότι το 60% των κατηγορουμένων, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλοί επιστήμονες, έχουν άλλοθι για τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα ότι δεν βρίσκονταν καν στην επαρχία, όχι απλώς στο σημείο του τραγικού συμβάντος.
Η τελική απόφαση θα εκδοθεί τον Ιούλιο μετά από τη σχετική γνωμοδότηση του Μεγάλου Μουφτή της χώρας, μια διαδικασία μάλλον τυπική. Το μόνο σχετικά ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι σε ανάλογη μαζική δίκη και καταδίκη μελών και οπαδών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας τον Μάρτιο, το δικαστήριο τελικά μετέτρεψε σε ισόβια τις θανατικές καταδίκες 492 από τους 529 καταδικασθέντες.
Η επίδειξη αυταρχισμού και καταστολής, που, όπως υπογράμμιζαν νομικοί κύκλοι μετατρέπει εκ νέου τη δικαιοσύνη σε μακρύ χέρι των κατόχων της εξουσίας στο Κάιρο, συνεχίστηκε και με την απόφαση άλλου δικαστηρίου που είχε ως στόχο μίας από τις βασικότερες κοσμικού χαρακτήρα οργανώσεις που πρωτοστάτησαν στις διαδηλώσεις κατά του Χόσνι Μουμπάρακ το 2011. Έτσι δικαστήριο έθεσε εκτός νόμου το προοδευτικό κίνημα νεολαίας «6η Απριλίου», καθαρά κοσμικού χαρακτήρα, με τη βασική κατηγορία ότι «βλάπτει την εικόνα της Αιγύπτου».
Η οργάνωση της «6ης Απριλίου» είχε σταθεί απέναντι στις αυθαιρεσίες και στις αντιδημοκρατικές αποφάσεις και της κυβέρνησης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και του στρατού που την ανέτρεψε επιμένοντας στην αναγκαιότητα υιοθέτησης σειράς μέτρων για την περιφρούρηση των ατομικών, πολιτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων αλλά και για την βελτίωση των εργασιακών συνθηκών. Ο επικεφαλής της οργάνωσης έχει καταδικαστεί από το Δεκέμβριο σε φυλάκιση τριών χρόνων για παραβίαση του νόμου που υιοθετήθηκε και απαγορεύει την πραγματοποίηση διαδηλώσεων χωρίς την άδεια της αστυνομίας.
Οι αποφάσεις αυτές «τινάζουν στον αέρα» το όποιο κλίμα ηρεμίας θα μπορούσε να επικρατήσει στη χώρα ενόψει της διενέργειας βουλευτικών και προεδρικών εκλογών οι οποίες έχουν, γενικώς, προαναγγελθεί αλλά όχι συγκεκριμενοποιηθεί, κάτι που δημιουργεί αμφιβολίες για το αν τελικά θα πραγματοποιηθούν, με δεδομένα τα δείγματα γραφής που δίνει ο στρατός.
Πηγές: bbc, reuters, al Jazeera, al Arabiya, Egypt independent
Μάρκο Πόλο

Πότε ένα "έγκλημα μίσους" δεν είναι "έγκλημα μίσους";

Αυτοί οι κύριοι είναι αδύνατον να μισούν.

ΚΟ: Η εισαγωγή καινοφανών όρων όπως «εγκλήματα μίσους» και η υπερ-προβολή άλλων ‘θολών’ εννοιών όπως «ρατσισμός» - «αντιρατσισμός», έχουν στόχο την καλλιέργεια πνεύματος «συλλογικής ενοχής» και την φίμωση κάθε αντίθετης άποψης στην διαδικασία σχηματισμού απρόσωπων πολυπολιτισμικών κοινωνιών. Στο μεγάλο αυτό νεοταξικό παιχνίδι, εκτός από κόμματα, υπερεθνικούς οργανισμούς, «μεγαλο-επενδυτές», μεγαλο-δημοσιογράφους, τηλε-περσόνες, λόμπι, ΜΚΟ, οργανώσεις, συνιστώσες και γκρουπούσκουλα, έχουν μπει τελευταία και εκκλησιαστικοί ηγέτες και ολόκληρες εκκλησιαστικές ομολογίες (προς το παρόν της «δύσης»), που με δηλώσεις και κηρύγματα δεν καταδικάζουν και «ξορκίζουν» γενικώς το μίσος, αλλά ειδικώς το «ρατσιστικό μίσος». Η όλη πρακτική εκτός από υποκριτική και ύποπτη είναι και άδικη, καθώς θεωρεί εξ αρχής στόχο και θύμα «εγκλημάτων μίσους» και «ρατσισμού» ΜΟΝΟ εκπρόσωπο κάποιας «ευπαθούς ομάδας» (μετανάστη, ομοφυλόφιλο, μουσουλμάνο, ‘ρομά’ κλπ). Έτσι στην κοινή γνώμη περνά το μήνυμα  ότι το μίσος υπάρχει μόνο σε μία κατηγορία ανθρώπων! Άρα στην ουσία, αυτή ίδια πρακτική είναι ξεκάθαρα ρατσιστική!  Το ένα και μοναδικό ‘target group’ όλων αυτών των νόμων είναι ο γηγενής λευκός πληθυσμός της Ευρώπης και της ‘δύσης’ γενικότερα (στην πλειοψηφία του - ακόμα - ετεροφυλόφιλος και χριστιανικός). Ας μας εξηγήσουν τουλάχιστον οι κοντόφθαλμοι «μοντέρνοι» χριστιανοί που υποστηρίζουν τέτοια ιδεολογήματα (και νομοθετήματα) «κατά των εγκλημάτων μίσους», που στηρίζεται θεολογικά ότι μίσος έχουν ΜΟΝΟ κάποιοι άνθρωποι;

Μίσος είπατε; Πάντα ο θύτης θα είναι λευκός και το θύμα μελαμψός ή μετανάστης
Σε σχετικό άρθρο στο αμερικάνικο ιστολόγιο ‘Alternative Right’, οColin Liddell αναφέρει: Χάρη στις άοκνες ενέργειες των αριστερών και των νεοφιλελεύθερων, καταφέραμε να έχουμε την υπέροχη, κωμική και οργουελιανή έννοια του «Εγκλήματος Μίσους».

Και συνεχίζει: Το «Έγκλημα Μίσους» παραδοσιακά, έχει συνδεθεί με εγκλήματα βίας, αλλά ουσιαστικά βρίσκεται υπό εξέλιξη, έχοντας τη δυνατότητα επέκτασης και σε άλλους τομείς, όπως στο γράψιμο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε μια συνομιλία, ακόμη και στις ενδόμυχες σκέψεις μας.

Η ίδια η ύπαρξη της έννοιας φαίνεται να υποδηλώνει ότι δεν μπορούν να υπάρξουν πράξεις βίας που δεν περιλαμβάνουν το μίσος. Η βία προέρχεται μόνο από το μίσος.  Δεν μπορούν δηλαδή να περιλαμβάνονται ακόμη και άλλα συναισθήματα (Όποιος είχε δει το Τρίο Στούτζες στην ακμή του ήξερε ότι δεν υπήρχε κανένα πραγματικό μίσος πίσω από την τρομερή βία που οι Larry, Curly και Moe προκαλούσαν! Για να μην πούμε για τις σφιχτές αγκαλιές και την ‘βία’ που προκαλείται από την υπερβολική αγάπη… Γιατί λοιπόν, να λέμε ότι κάθε βία υποκινείται από το μίσος;)

Περαιτέρω, το πράγμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο, όταν δούμε ότι ένα «έγκλημα μίσους» δεν περιλαμβάνει όλα τα εγκλήματα που σχετίζονται με το συναίσθημα του μίσους. Αφορά ΜΟΝΟ τα εγκλήματα όπου υπάρχει μίσος ενάντια σε κάποια ‘ευπαθή’ ομάδα ή ‘προνομιούχα’ μειοψηφία, όπως π.χ. οι Μαύροι, οι Ασιάτες, οι Εβραίοι, οι ισπανόφωνοι, οι ομοφυλόφιλοι.

Για κάποιο λόγο, οι Μασόνοι και οι δισεκατομμυριούχοι δεν περιλαμβάνονται στην λίστα, ίσως επειδή έχουν ήδη αρκετή προστασία.

Η προστασία που παρέχεται από την έννοια του "εγκλήματος μίσους" δεν είναι άμεση, αλλά έμμεση. Σε ένα έγκλημα που θεωρείται "έγκλημα μίσους" δίνεται πολύ μεγαλύτερη προτεραιότητα και περισσότερη κάλυψη από την αστυνομία και τα μέσα ενημέρωσης και η τιμωρία θα είναι σίγουρα πιο σκληρή.

Εάν η ίδια προσοχή και η ίδια κάλυψη και οι ίδιοι πόροι είχαν δαπανηθεί για την πρόληψη του εγκλήματος γενικότερα, πιθανώς να υπήρχαν πολλά περισσότερα θύματα βίαιων εγκλημάτων να κυκλοφορούν σήμερα ανάμεσά μας αντί να βρίσκονται στο νεκροταφείο.

Βλέποντάς το από την ανάποδη, η όλη υπερ-προβαλλόμενη προσπάθεια πάταξης του "εγκλήματος μίσους" δίνει πράσινο φως σε άλλες μορφές εγκληματικότητας, ενώ μπροστά στα "εγκλήματα μίσους", τα «ντεμοντέ» εγκλήματα, όπως ληστείες, ακόμη και δολοφονίες, μπορεί να αρχίσουν να ξεθωριάζουν στις συνειδήσεις των σύγχρονων ανθρώπων.

«Τι γίνεται με τα εγκλήματα κατά των λευκών;» ρωτάει οLiddell.

Μερικοί άνθρωποι αφελώς πιστεύουν ότι επειδή ορισμένες φυλετικές ομάδες επωφελούνται από τους νόμους περί «εγκλημάτων μίσους», όλες οι φυλετικές ομάδες θα επωφεληθούν από τους νόμους περί «εγκλημάτων μίσους».

Για παράδειγμα, σε μια πρόσφατη περίπτωση στο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ, ένας λευκός άνδρας ξυλοκοπήθηκε σχεδόν μέχρι θανάτου από έναν όχλο μαύρων, και μπορεί και να πεθάνει, μόνο και μόνο επειδή σταμάτησε για να βοηθήσει ένα μαύρο παιδί το οποίο είχε κατά λάθος χτυπήσει με το φορτηγό του. Το γεγονός ότι ήταν λευκός σε μια γειτονιά μαύρων προφανώς ήταν μοιραίο για αυτόν. Μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε ότι ένας μαύρος οδηγός, ο οποίος θα έκανε το ίδιο πράγμα και στη συνέχεια θα έδειχνε το ίδιο ενδιαφέρον να βοηθήσει το θύμα του ατυχήματος δεν θα είχε υποστεί τα ίδια σε μια γειτονιά μαύρων, αλλά και σε μια γειτονιά λευκών. Στην πραγματικότητα, πιθανότατα θα αντιμετωπίζονταν καλύτερα σε μια γειτονιά λευκών, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Εν πάση περιπτώσει, η διαφορά στο πώς αντιμετωπίζεται ένας λευκός οδηγός και πώς ένας μαύρος οδηγός σε τέτοιες καταστάσεις δείχνει μια ισχυρή φυλετική προκατάληψη .

Πληροφορίες από τη Νότια Αφρική δείχνουν ότι το 53 % των λευκών που δολοφονήθηκαν από μαύρους, βασανίστηκαν μέχρι θανάτου. Οι αριθμοί των λευκών που σκοτώθηκαν από τους μαύρους στη Νότια Αφρική εξακολουθεί να είναι πολύ μικρότερη από ό, τι θα μπορούσε να είναι, κυρίως επειδή οι λευκοί αναγκάζονται να είναι πάντα σε επιφυλακή και να αποφεύγουν μεγάλες περιοχές και συγκεκριμένες ώρες της ημέρας. Αλλά αυτό που πραγματικά τρομάζει είναι οι φρικιαστικοί τρόποι που οι λευκοί κακοποιούνται όταν πέφτουν στα χέρια μαύρων εγκληματιών. Δεν είναι τα βασανιστήρια αυτά εις βάρος των λευκών μια σαφής απόδειξη «εγκλημάτων μίσους»;

Υπάρχει μια ορισμένη λογική σε αυτές τις θέσεις και ο μόνος τρόπος για να καταλάβουμε ότι αυτά δεν είναι στην πραγματικότητα «εγκλήματα μίσους», είναι να επισημάνουμε τα σαφή ρατσιστικά δύο μέτρα και σταθμά που στηρίζουν την ιδέα των «εγκλημάτων μίσους». Τα δε ρατσιστικά αυτά δύο μέτρα και σταθμά οδηγούν γρήγορα στην ιδέα της «συλλογικής ιστορικής ενοχής».

Έτσι, δεν διστάζουν όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» να ακυρώνουν κάθε «έγκλημα μίσους» που δεν στρέφεται εναντίον «ευπαθών ομάδων», τονίζοντας κάθε είδους πιθανό κίνητρο.

Στην περίπτωση του λευκού οδηγού που μπορεί να χάσει την ζωή του από το ξύλο που έφαγε στο Ντιτρόιτ, ήταν επειδή…να, μωρέ…οι μαύροι αγαπούν τα παιδιά τους πάάρα πολύ, (όπως πολύ καλά ξέρουμε)… Και στην περίπτωση των λευκών της Νότιας Αφρικής που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου, (ακόμα και βρέφη!), οφείλεται στο ότι ήθελαν να τους κλέψουν τις οικονομίες τους και να… εκδικηθούν «την αδικία του απαρτχάιντ», κλπ., κλπ.

Ο χαρακτηρισμός «νεαροί» σε μαύρους ή μετανάστες που επιτίθενται βίαια σε λευκούς και οι περιγραφές του στυλ «μια ληστεία που πήγε στραβά» σε φρικιαστικές δολοφονίες μίσους κατά λευκών, έχουν γίνει οι αγαπημένες εκφράσεις των δυτικώνmainstream μέσων μαζικής ενημέρωσης παραπληροφόρησης. Και καταλήγει ο Liddell : Αν ακολουθήσουμε αυτή την λογική, τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Ολοκαύτωμα δεν ήταν ένα έγκλημα μίσους, αλλά απλώς είχε σχέση με την τραγική έλλειψη αμπαζούρ στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ ΛΕΝΕ ΟΧΙ ΣΕ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΤΖΑΜΙΟΥ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

20140428-195433.jpg

Μεγάλη αίσθηση προκαλεί στην Γαλλία αλλά και στην Τουρκία, (όπου αναδημοσιεύεται η είδηση ), ότι ο νεοεκλεγείς δήμαρχος του προαστίου των Παρισίων, Mantes-la Ville, ο Cyriy Nauth, ο οποίος εκλέχτηκε με το κόμμα της Marine Le Pen, ακύρωσε απόφαση του προηγούμενου σοσιαλιστή δημάρχου για ανέγερση μεγάλου μουσουλμανικού τεμένους στην κωμόπολη του. Μάλιστα όπως αναφέρεται αποφασίστηκε στον χώρο που προβλέπονταν να ανεγερθεί το μουσουλμανικό τέμενος να γίνει ένα
μεγάλο πάρκο όπου θα μπορούν οι δημότες να απολαμβάνουν την φύση και να κάνουν την βόλτα τους.

Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες στο προάστιο αυτό του Παρισιού υπάρχει ένα μουσουλμανικό Ίδρυμα το όποιο έχει πρωτοστατήσει με την βοήθεια του προηγούμενου δήμαρχου στην ανέγερση ενός αρκετά μεγάλου τζαμιού για τους μουσουλμάνους της περιοχής και όχι μόνο. Το γεγονός αυτό όμως έχει θορυβήσει πολλούς εντόπιους κατοίκους που έβλεπαν η κωμόπολη τους να παίρνει σταδιακά μια καθαρά μουσουλμανική όψη. Το ζήτημα του τζαμιού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις τελευταίες δημοτικές εκλογές της Γαλλίας και συνέβαλλε καθοριστικά στην ήττα του σοσιαλιστή δημάρχου και στην μεγάλη νίκη του Cyriy Nauth. Η απόρριψη από τον νέο δήμαρχο της άνεργης του μουσουλμανικού τεμένους όπως ήταν επόμενο προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου του μουσουλμανικού Ιδρύματος, Abdelaziz El Juhari, ο οποίος δήλωσε πως το Ίδρυμα του θα προσφύγει στα δικαστήρια ενάντια στην απόφαση του νέου δημάρχου που ακυρώνει προηγούμενη απόφαση για την ανέγερση του τζαμιού.

Το γεγονός αυτό που δείχνει πως τα πράγματα με τους μουσουλμάνους στην Γαλλία έχουν φτάσει στο απροχώρητο, έρχεται μετά την δημοσίευση και στον τουρκικό τύπο στις 20 Απρίλιου της έκθεσης της Komisyon για την Γαλλία, σχετικά με τους μουσουλμάνους όπου αναφέρεται ότι το… 80% των Γάλλων δεν θέλει να βλέπει μουσουλμανικές ενδυμασίες στους δρόμους των γαλλικών πόλεων και ότι το 63% επιθυμεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, να απομακρυνθούν οι μουσουλμάνοι από την Γαλλία. Η έκθεση αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν ανέβει κατακόρυφα τα αντίμουσουλμανικά αισθήματα των Γάλλων. Η βασική αιτία είναι ότι αυτοί οι μουσουλμάνοι της Γαλλίας θέλουν να επιβάλλουν τα πολιτιστικά τους πρότυπα στην γαλλική κοινωνία την ίδια ώρα που η εγκληματικότητα από τους διαφόρους λαθρομετανάστες μουσουλμάνους έχει χτυπήσει «κόκκινο», γεγονός που προκαλεί έντονες αντιδράσεις στον γαλλικό λαό. Σε γενικές γραμμές, όπως τονίζει η σχετική έκθεση, τα «ρατσιστικά» όπως χαρακτηρίζονται αισθήματα του γαλλικού λαού έχουν ανέβει τα τελευταία χρόνια κατά έξη ολόκληρες βαθμίδες και οι προοπτικές είναι να ανέβουν ακόμα περισσότερο καθώς το πρόβλημα παραμένει και η μουσουλμανική «πλημμυρίδα» αντί να μειώνεται αυξάνεται συνεχώς.

Είπε κανείς τίποτα για όλα αυτά που συμβαίνουν στην Γαλλία ; Τι πρέπει να πούμε εδώ στην Ελλάδα, όταν ο μεγαλύτερος όγκος των φανατικών μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έρχονται από τα ανατολικά εισβάλουν κυριολεκτικά κάθε μέρα με την βοήθεια των τουρκικών αρχών στην χώρα μας πλημμυρίζοντας τις μεγάλες πόλεις ενώ η συνθήκη του Δουβλίνου 2, τους καθηλώνει εδώ με όλες τις συνέπειες για την καθημερινή ζωή των Ελλήνων ; Αλλά, καλυτέρα… σσσς! Μην μιλάτε γιατί θα σας πουν, ρατσιστές, φασίστες και όλα τα ευφυολογήματα κάποιων όψιμων «δημοκρατών» που η «δημοκρατία» τους είναι ανάλογη με… το φάρδος της τσέπης τους. Κατά τα άλλα γεμίστε μας με μιναρέδες και μουσουλμανικά τουρμπάνια. Αλλοίμονο μας!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

http://olympia.gr/2014/04/28/

Βιομετρική παρακολούθηση: Το τέλος της ανωνυμίας

Στην εποχή της βιομετρικής παρακολούθησης, δεν υπάρχει μέρος για να κρυφτεί κάποιος. Η ενοχοποίηση μπορεί να γίνει ακόμα και από selfie. Από το 2008 έως το 2010, όπως αποκάλυψε ο Έντουαρντ Σνόουντεν, η αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) συνεργάστηκε με το Αρχηγείο Επικοινωνιών της βρετανικής κυβέρνησης για να παρέμβει σε φωτογραφικά στοιχεία πάνω από 1,8 εκατομμυρίων χρηστών του Yahoo. Οι οργανισμοί αυτοί ανέλυαν φωτογραφίες που κατέβαζαν από διαδικτυακές κάμερες και τις σάρωναν για να εντοπίσουν γνωστούς τρομοκράτες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν την υπηρεσία για να επικοινωνούν, ταιριάζοντας πρόσωπα από τα βίντεο με τους υπόπτους, με τη βοήθεια μιας νέας τεχνολογίας που ονομάζεται αναγνώριση προσώπου.
Το αποτέλεσμα ήταν καθαρά καφκικό, με αθώους ανθρώπους να πιάνονται στα δίχτυα της παρακολούθησης. Στην πραγματικότητα, στην προσπάθειά του να βρει πρόσωπα, το πρόγραμμα Οπτικών Νεύρων του Πενταγώνου κατέγραψε διαδικτυακό σεξ από τους στόχους οι οποίοι είχαν άγνοια –μάλιστα πάνω από το 11 τοις εκατό του υλικού που συνέλεξε το πρόγραμμα ήταν «ανεπιθύμητο γυμνό», ενώ προειδοποίησαν τους εργαζόμενους να μην έχουν πρόσβαση σε αυτό, σύμφωνα με τα έγγραφα. Και αυτό είναι μόνο η αρχή για το τι μπορεί να σημαίνει για εμάς η τεχνολογία αναγνώρισης.
Κατά την τελευταία δεκαετία, η αναγνώριση προσώπου έχει γίνει μια ταχέως αναπτυσσόμενη εμπορική βιομηχανία, που έχει περάσει από τα κυβερνητικά προγράμματα στην καθημερινή ζωή. Η τεχνολογία θεωρείται ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ασφαλή επιβεβαίωση ταυτότητας, με την οικονομική υποστήριξη μιας νέας ισχυρής εταιρείας στην Ουάσινγκτον, της Secure Identity & Βιομετρικά Association (SIBA).
Για κάποιους, η αναγνώριση προσώπου ακούγεται καλοήθης, ακόμη και βολική. Περπατάς στο διεθνές σημείο ελέγχου σε ένα γερμανικό αεροδρόμιο, κοιτάζεις επάνω σε μια φωτογραφική μηχανή και πας στη χώρα χωρίς καν να χρειαστεί να βγάλεις διαβατήριο – η φωτογραφία σου είναι στο αρχείο, η κάμερα ξέρει ποιος είσαι. Περιπλανιέσαι σε ένα κατάστημα και σε υποδέχονται με εξατομικευμένες προτάσεις: το δίκτυο του καταστήματος έχει αρχείο με το αγόρασες τελευταία φορά. Το Facebook χρησιμοποιεί ήδη την αναγνώριση προσώπου για να προτείνει ποιους φίλους να επισημάνετε στις φωτογραφίες σας.
Η τεχνολογία όμως έχει και μια σκοτεινή πλευρά. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ βρίσκεται στη διαδικασία δημιουργία τους μεγαλύτερου αρχείο του κόσμου με δεδομένα αναγνώρισης προσώπου, με στόχο να αναγνωρίζει κάθε πρόσωπο που έρχεται στην χώρα. Η δημιουργία μιας τέτοιας βάσης δεδομένων θα σήμαινε ότι ο καθένας θα μπορούσε να εντοπιστεί οπουδήποτε εμφανίζεται το πρόσωπό του, είτε πρόκειται σε έναν δρόμο ή σε ένα εμπορικό κέντρο.
Δεν είναι και τόσο τέλειοΤο σύστημα αναγνώρισης προσώπου έχει δύο συνιστώσες; έναν αλγόριθμο και μια βάση δεδομένων. Ο αλγόριθμος είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή που παίρνει μια εικόνα ενός προσώπου και την αποδομεί σε μια σειρά χαρακτηριστικών και αναλογικών προτύπων, όπως η απόσταση μεταξύ των ματιών για παράδειγμα. Αυτή η διαδικασία της μετατροπής μοναδικών βιολογικών χαρακτηριστικών σε μετρήσιμα στοιχεία είναι γνωστή ως βιομετρική.
Μαζί, τα σημεία από τα δεδομένα του προσώπου δημιουργούν ένα «αποτύπωμα προσώπου» που, όπως και ένα δακτυλικό αποτύπωμα, είναι μοναδικό σε κάθε άτομο. Μερικά πρόσωπα περιγράφονται ως ανοιχτά βιβλία: με μια ματιά, ένα άτομο μπορεί να «διαβαστεί». Η τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου κάνει αυτή την παρομοίωση κυριολεκτική. «Μπορούμε να προεκτείνουν αρκετά στοιχεία από το μάτι και την περιοχή της μύτης, από αυτί σε αυτί, για να οικοδομήσουμε ένα δημογραφικό προφίλ», συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας ενός ατόμου, του φύλου και της εθνικότητά του, λέει ο Κέβιν Χάσκινς, διευθυντής επιχειρηματικής ανάπτυξης της εταιρείας αναγνώρισης προσώπου Cognitec.
Τα αποτυπώματα προσώπου συλλέγονται σε βάσεις δεδομένων και ένα πρόγραμμα υπολογιστή συγκρίνει μια νέα εικόνα ή ένα κομμάτι του βίντεο με τη βάση δεδομένων. Η Cognitec μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα ποσοστό ακρίβειας 98,75 τοις εκατό, μια αύξηση άνω του 20 τοις εκατό κατά την τελευταία δεκαετία. Το Facebook πρόσφατα πέτυχε 97,25 τοις εκατό ακρίβεια μετά την απόκτηση βιομετρικών στοιχείων της εταιρείας Face.com το 2012.
Εικόνες με τον φωτισμό και τις γωνίες των προσώπων πρέπει να ελέγχονται αυστηρά ώστε να δημιουργηθεί ένα ζωτικό αποτυπώματα προσώπου. Η διαδικασία ονομάζεται «enrollment» (εγγραφή), ένας μάλλον οργουελικός όρος για την κατασκευή μιας εκτύπωσης και την είσοδο ενός ατόμου σε μια βάση δεδομένων αναγνώρισης προσώπου. Το πώς η αναγνώριση προσώπου χρησιμοποιείται ήδη παραπέμπει στο πόσο θα μπορούσε να επεκταθεί. Χρησιμοποιείται σε στρατιωτικές βάσεις για να ελέγχουν ποιος έχει πρόσβαση σε απαγορευμένες περιοχές. Στο Ιράκ και το Αφγανιστάν είχε χρησιμοποιηθεί για να ελέγξει τις εικόνες των κρατουμένων έναντι των καταζητούμενων της Αλ- Κάιντα. Το αστυνομικό τμήμα Σιάτλ εφαρμόζει ήδη την τεχνολογία για τον εντοπισμό υπόπτων σε βίντεο.
Η παρουσία της τεχνολογίας είναι λεπτή και όσο ενσωματώνεται σε συσκευές που χρησιμοποιούμε ήδη, θα είναι εύκολο να παραβλεφθεί. Το πιο δυστοπικό παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η NameTag, μια νεοσύστατη εταιρεία που ξεκίνησε το Φεβρουάριο και υπόσχεται να ενσωματώσει την αναγνώρισης προσώπου σε υπολογιστές που φοριούνται, όπως τα Google Glass. Το λογισμικό θα σας επιτρέπει να κοιτάζετε σε ένα γεμάτο μπαρ και να εντοπίζετε τον ανώνυμο όμορφο που έχετε βάλει στο μάτι. Η αμφιλεγόμενη εταιρεία καυχιέται επίσης ότι το προϊόν της μπορεί να εντοπίσει τους δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων.
Αναπόφευκτο δίκτυο ασφάλειας
Με την αδειοδότηση της τεχνολογίας τους σε όλους, από το στρατό ως τις νεοσύστατες εταιρείες Internet, εταιρείες όπως η Cognitec και η Animetrics εντάσσονται σε έναν παγκόσμιο κλάδο βιομετρικών στοιχείων που θα αναπτυχθεί στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2020, σύμφωνα με την Janice Kephart, ιδρύτρια της SIBA. Με χρηματοδότηση από έναν συνασπισμό επιχειρήσεων αναγνώρισης προσώπου, η SIBA ξεκίνησε το Φεβρουάριο του 2014 για να «εκπαιδεύσει τους λαούς σχετικά με την πραγματικότητα της βιομετρίας, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ της Ουάσιγκτον και της βιομηχανίας», λέει η Kephart, η οποία στο παρελθόν εργάστηκε ως σύμβουλος στην Επιτροπή για την 11η Σεπτεμβρίου. την 11/9 . «Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεν έχει κάνει τίποτα για το θέμα αυτό εδώ και 16 χρόνια. Η Αμερική είναι πολύ πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο». Η Kephart πιστεύει ότι η βιομετρική τεχνολογία θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και τις διαρροές του Σνόουντεν.
Με τον εντοπισμό των ατόμων, η τεχνολογία μπορεί να αποτρέψει τους ανθρώπους από το να βρίσκονται κάπου όπου δεν θα έπρεπε. Ωστόσο, η αφθονία των βιομετρικών στοιχείων δημιουργεί ένα αναπόφευκτο δίχτυ ασφαλείας με λίγη προστασία της ιδιωτικής ζωής και δυνατότητες για σοβαρά λάθη με ολέθριες συνέπειες. Ένα σφάλμα στο σύστημα αναγνώρισης προσώπου θα μπορούσε να προκαλέσει την απόλυτη κλοπή ταυτότητας. Κάποιοι στην κυβέρνηση εκφράζουν την ανησυχία τους για το ενδεχόμενο κατάχρησης.
Αδύνατη πλέον η ανωνυμία Πώς θα ήταν ένας κόσμος με πλήρη βιομετρική παρακολούθηση; «Εάν οι κάμερες που συνδέονται με βάσεις δεδομένων μπορούν να κάνουν αναγνώριση προσώπου, θα γίνει αδύνατο να είμαστε ανώνυμοι στην κοινωνία», λέει η Jennifer Lynch, του Electronic Frontier Foundation (EFF), που επικεντρώνεται σε θέματα ιδιωτικότητας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε άτομο στις ΗΠΑ θα παρακολουθείται παθητικά ανά πάσα στιγμή. Στο μέλλον, η κυβέρνηση θα μπορούσε να γνωρίζει πότε χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή σας, σε ποια κτίρια μπαίνετε σε καθημερινή βάση, που ψωνίζετε και που πάτε. Είναι η απόλυτη παράνοια του Μεγάλου αδελφού.
Αλλά η ανωνυμία δεν χάνεται ήσυχα. Τα τελευταία χρόνια, μαζικές διαδηλώσεις έχουν ταρακουνήσει τις κυβερνήσεις σε χώρες σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, της Συρίας και της Ουκρανίας. «Είναι σημαντικό να βγαίνουμε στην κοινωνία και να είμαστε ανώνυμοι» λέει η Lynch. Αλλά η αναγνώριση προσώπου θα μπορούσε να κάνει αδύνατο κάτι τέτοιο. Ένας διαδηλωτής στο πλήθος θα μπορούσαν να εντοπιστεί και να απολυθεί από μια δουλειά την επόμενη μέρα. Ένας λάθος αλγόριθμος σε αποτύπωμα προσώπου θα μπορούσε να στιγματίσει τους λάθος ανθρώπους σαν εγκληματίες.
Αν η βιομετρική παρακολούθηση πολλαπλασιαστεί ανεξέλεγκτα, η μόνη επιλογή που απομένει είναι να προστατεύσουμε τον εαυτό μας. Ο καλλιτέχνης Zach Blas έχει κάνει μια σειρά από στρογγυλές μάσκες, που εύστοχα ονόμασε «Κοστούμι ενοπλισμού προσώπου» και μας προετοιμάζουν για ακριβώς έναν τέτοιο κόσμο. Οι χρωματιστές με νέον μάσκες καλύπτουν τον χρήστη και κάνουν τους υπόλοιπους από εμάς να έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση για το πώς πολιτικοποιούνται τα πρόσωπά μας.
«Αυτές οι τεχνολογίες που αναπτύσσονται από την αστυνομία και το στρατό να ποινικοποιήσουν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού», λέει ο Blas. Εάν οι κάμερες μπορούν να μαρτυρήσουν την ταυτότητα ενός ατόμου, το υπόβαθρο και την θέση του, τι θα εμποδίσει τους αλγόριθμους να κάνουν τα ίδια λάθη με τις κυβερνητικές αρχές, δίνοντας σε ρατσιστικές ή σεξιστικές προκαταλήψεις μια δικαιολογία υποκινούμενη από τις μηχανές; «Η ορατότητα», λέει, «είναι ένα είδος παγίδας».